ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΛΑΟΝΑΡΗ, Αριθμός υπόθεσης: 10427/2019, 7/10/2019

(1975)8 JSC 1165, τονίστηκε ότι αδικήματα αυτής της φύσεως πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα. Σε εκείνη την υπόθεση ποινή φυλάκισης ενός μήνα που είχε επιβληθεί πρωτόδικα, κρίθηκε ανεπαρκής και αυξήθηκε σε δύο μήνες. Σαφώς σοβαρότερο είναι το αδίκημα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος 2, το οποίο τιμωρείται ως κακούργημα με ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε ετών. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα του Γ. Μ. Πική, Sentencing in Cyprus, (2η έκδοση) σελ. 147-148, η κλεπταποδοχή είναι αδίκημα επικουρικό της κλοπής. Θεωρείται αδίκημα ίσης σοβαρότητας γιατί οι αμοιβές των κλεφτών δεν θα ήταν τόσο ελκυστικές χωρίς τους κλεπταποδόχους. Η ύπαρξη του κλεπταποδόχου, προσώπου που αποδέχεται περιουσία ενώ γνωρίζει ότι είναι κλοπιμαία, συμβάλλει στο να είναι επωφελές το όλο εγχείρημα της κλοπής. Η αποτελεσματική τιμωρία των κλεπτών και των κλεπταποδόχων είναι αποφασιστικής σημασίας για την προστασία περιουσιακών δικαιωμάτων των πολιτών. Η συνήθης και ενδεδειγμένη ποινή σε υποθέσεις που αφορούν το αδίκημα της κλεπταποδοχής είναι η ποινή της φυλάκισης, λόγω της σοβαρότητας του[1]. Αυτά σε σχέση με τη σοβαρότητα των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης. Επιλέγοντας το είδος και το μέτρο της ποινής, το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξατομικεύσει την ποινή την οποία θα επιβάλει. Πρέπει δηλαδή να λάβει υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου. Έχω ακούσει τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι των κατηγορούμενων στην αγόρευση τους για μετριασμό της ποινής. Μελέτησα την έκθεση που ετοιμάστηκε από κοινωνικό λειτουργό σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 καθώς και τα διάφορες επιστολές και άλλα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου σε σχέση με τον κατηγορούμενο

1. Συνοπτικά σημειώνω τα εξής. Ο κατηγορούμενος 1 είναι 33 ετών, παντρεμένος και πατέρας δύο ανήλικων θυγατέρων 7 και 8 ετών. Είναι άνεργος από το
2. Εκτός από το εισόδημα από την εργασία της συζύγου του, η οικογένεια λαμβάνει και ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Ο κατηγορούμενος 2 είναι 26 ετών, έχει τρία ενήλικα αδέλφια, και διαμένει με τη μητέρα του η οποία δεν εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας. Ο πατέρας του απεβίωσε το 2016 και προηγουμένως αντιμετώπιζε και αυτός σοβαρά ιατρικά προβλήματα. Ο κατηγορούμενος 2 φρόντιζε και βοηθούσε τον πατέρα του ενώ τώρα ανέλαβε και τη φροντίδα της μητέρας του, αφού είναι ο μόνος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας που διαμένει στην οικογενειακή στέγη. Η οικογένεια αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ενίοτε λαμβάνει βοήθεια από την εκκλησία της κοινότητας. Ο κατηγορούμενος 2 εργάζεται από το 2015 σε πλυντήριο αυτοκινήτων. Έχει τεθεί ενώπιον μου συστατική επιστολή του εργοδότη του. Από το περιεχόμενο της επιστολή φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει αναπτύξει καλές σχέσεις με τους συναδέλφους του και έχει κερδίσει την εκτίμηση του εργοδότη που τον περιγράφει ως «ένα παιδί γεμάτο καλοσύνη». Έχω επίσης ενώπιον μου επιστολή από τον π. ΧΧΧΧΧ Θεοδώρου που, μεταξύ άλλων, περιγράφει τον κατηγορούμενο 2 ως «εργατικό, συνεργάσιμο και άνθρωπο χαμηλών τόνων» που, μετά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης «εκκλησιάζεται, ζητώντας από το Θεό να τον στηρίξει στον δρόμο της προόδου και της αρετής». Τέλος, έχω ενώπιον μου επιστολή από τον πρόεδρο του κοινοτικού συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς που, μεταξύ άλλων, περιγράφει τον κατηγορούμενο 2 ως «καταξιωμένο τέκνο της κοινότητας» που εργάζεται με ευσυνειδησία και τιμιότητα. Ο συνήγορος του ζήτησε επίσης να ληφθεί υπόψη, και λαμβάνω υπόψη, ότι ο λόγος που είχε στην κατοχή του τη επίδικη μοτοσυκλέτα ήταν για να μπορεί να μεταβαίνει στην εργασία του. Πέραν των πιο πάνω, σε σχέση και με τους δύο κατηγορούμενους σημειώνω ότι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Αυτό τους επιτρέπει να επιζητούν και να αναμένουν από το Δικαστήριο να τους αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη επιείκεια[2]. Συνυπολογίζω επίσης την άμεση παραδοχή τους[3] αλλά και τη συνεργασία τους με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης[4]. Έχω κατά νου όλα τα πιο πάνω. Παράλληλα όμως σημειώνω ότι το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να επενεργεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εξουδετερώνει ή να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων[5]. Όπως έχω επισημάνει προηγουμένως, τα αδικήματα που έχουν διαπράξει οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά και επιβάλλεται να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα. Δυστυχώς, πρόκειται για αδικήματα που διαπράττονται με αυξημένη συχνότητα και γι' αυτό είναι ανάγκη οι ποινές που επιβάλλονται από τα Δικαστήρια να είναι αποτρεπτικές[6]. Ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων θεωρώ ότι η μόνη ενδεδειγμένη και αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οι διάφοροι μετριαστικοί παράγοντες στους οποίους έχω αναφερθεί δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής. Τους λαμβάνω όμως υπόψη σε σχέση με το ύψος της. Ενόψει των πιο πάνω και εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω: (α) στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης ενός μήνα στην 1η κατηγορία, και (β) στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης δύο μηνών στην 2η κατηγορία. Όταν το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλάκισης, έχει τη διακριτική ευχέρεια να αναστείλει την εκτέλεση[7] της εάν κρίνει ότι αυτό δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου[8]. Στην παρούσα περίπτωση κρίνω ότι είναι ορθό οι επιβληθείσες ποινές να ανασταλούν. Σε αυτό το συμπέρασμα με οδηγεί, κυρίως, η διαγωγή των κατηγορούμενων μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Παραδέχτηκαν αμέσως, συνεργάστηκαν με την αστυνομία και, από τα όσα έθεσαν υπόψη μου οι συνήγοροι τους, θεωρώ ότι η μεταμέλεια τους είναι ειλικρινής. Αυτές οι διαπιστώσεις, σε συνάρτηση με το λευκό τους ποινικό μητρώο, με έχουν πείσει ότι δικαιούνται μια δεύτερη ευκαιρία. Για αυτούς τους λόγους, οι επιβληθείσες ποινές αναστέλλονται για τρία χρόνια από σήμερα. ............. Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Θωμά ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40 και Κουφού ν Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 95 [2] Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 [3] Χαρτούμπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. [4] Attorney General v Trattou

(1978)2 C.L.R. 69 [5] Ιωάννου άλλως Μουσικός v Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286 [6] Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, Παναγή ν Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 47), Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565 και Piliev v Αστυνομίας (ανωτέρω) [7] Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003, άρθρο 3

(1)[8] Siminoiu v Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο