ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΚΟΚΚΙΝΟΣ κ.α., Αριθμός υπόθεσης: 8997/2017, 8/11/2019

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΚΟΚΚΙΝΟΣ κ.α., Αριθμός υπόθεσης: 8997/2017, 8/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:B70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αριθμός υπόθεσης: 8997/2017 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν

1. XXXXX ΚΟΚΚΙΝΟΣ
2. XXXXX ΝΟΥΓΚΟΒΙΤΣ Κατηγορούμενοι 8 Νοεμβρίου, 2019 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Χατζηκωνσταντή Για Κατηγορούμενο 1: κ. Κυριακίδης Για Κατηγορούμενη 2: κ. Χ'Παναγιώτου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι έχουν παραδεχτεί όλες τις εναντίον τους κατηγορίες. Συγκεκριμένα, έχουν παραδεχτεί ότι διέπραξαν τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (1η κατηγορία, άρθρο 371 Κεφ. 154), πράξεων που σκοπεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης (2η κατηγορία, άρθρο 228(α) Κεφ. 154), πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης (3η κατηγορία, άρθρο 231 Κεφ. 154), επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης (4η και 5η κατηγορία, άρθρο 243 Κεφ. 154) και ανησυχίας (6η κατηγορία, άρθρο 95 Κεφ. 154) Η Κατηγορούμενη 2 έχει επίσης παραδεχθεί τη διάπραξη του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης (7η κατηγορία, άρθρο 99 Κεφ. 154). Η Κατηγορούμενη 2 είναι η μητέρα του Κατηγορούμενου
3. Στην υπόθεση υπάρχουν τρείς παραπονούμενοι. Ο πρώτος παραπονούμενος είναι πατέρας της δεύτερης και τρίτης παραπονούμενης. Σύμφωνα με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων, όπως εκτέθηκαν στο Δικαστήριο από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, στις 16.12.2016 οι Κατηγορούμενοι μετέβησαν με το αυτοκίνητο τους στην οικία του παραπονούμενου XXXXX Κατσιολούδη τον οποίο συνάντησαν έξω από την οικία του όπου έκοβε ξύλα. Εκεί ο Κατηγορούμενος 1 του άρπαξε την ξυλοκοπτική μηχανή και τον κτύπησε στο κεφάλι. Ακολούθως τον άρπαξε από το στήθος και το λαιμό και άρχισε να τον κτυπά με τα χέρια και τα πόδια του σε όλο του το σώμα. Τον κτυπούσε και η Κατηγορούμενη 2 η οποία στην διάρκεια του επεισοδίου τον έβρισε με τις λέξεις «ππουστοπεζέβεγκο, σκαλαπούνταρο, γύφτο, κκιλίντζιρο». Επενέβησαν οι άλλες δύο παραπονούμενες για να τους σταματήσουν και η Κατηγορούμενη 2 τις τράβηξε από τα μαλλιά. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος 1 κτύπησε μια από τις παραπονούμενες με γροθιά στο πρόσωπο και την κτύπησε με τα πόδια και τα χέρια του ενώ η Κατηγορούμενη 2 επιτέθηκε στην δεύτερη παραπονούμενη. Ο παραπονούμενος στο μεταξύ είχε χάσει τις αισθήσεις του και βρισκόταν ξαπλωμένος στο έδαφος. Στη συνέχεια οι Κατηγορούμενοι αποχώρησαν. Οι παραπονούμενοι εξετάστηκαν από ιατρό του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Από την εξέταση διαπιστώθηκε ότι η μια παραπονούμενη έφερε εκδορές στον αυχένα και είχε απώλεια μέρους του τριχωτού της κεφαλής στο δεξιό κρόταφο. Η δεύτερη παραπονούμενη έφερε μεγάλη εκδορά τραχήλου και μικρή εκδορά δεξιάς παρειάς. Ο παραπονούμενος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Του έγινε κλινικός και αντικολογικός έλεγχος καθώς και αξονική τομογραφία. Διαπιστώθηκε ότι έφερε κάταγμα ρινός. Απολύθηκε με φαρμακευτική αγωγή. Αυτά είναι, συνοπτικά, τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων. Κατά την επιλογή του είδους και την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξατομικεύσει την ποινή την οποία θα επιβάλει. Πρέπει δηλαδή σε κάθε περίπτωση, να λαμβάνει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είχα την ευκαιρία να ακούσω τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι των δύο Κατηγορούμενων στις αγορεύσεις τους προς μετριασμό της ποινής ενώ για τον Κατηγορούμενο 1 είχα ενώπιον μου και έκθεση που ετοιμάστηκε από λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο δικηγόρος του. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι 25 ετών, άγαμος. Διατηρούσε μακροχρόνια σχέση από την οποία απέκτησε ένα ανήλικο παιδί που διαμένει με τη μητέρα του. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λευκωσία και κατάγεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Όπως ανέφερα στην αρχή της απόφασης μου είναι υιός της Κατηγορούμενης
4. Ο Κατηγορούμενος 1 έχει ακόμα ένα μικρότερο αδερφό. Οι γονείς του είχαν χωρίσει όταν ο ίδιος ήταν σε μικρή ηλικία και την φύλαξη του ιδίου και του αδερφού του είχε αναλάβει αρχικά η μητέρα του, Κατηγορούμενη
5. Στην πορεία, τα δύο αδέρφια μετακινήθηκαν και διέμεναν με τον πατέρα τους. Η οικογένεια ανέκαθεν, λόγω οικονομικών και οικογενειακών δυσκολιών που αντιμετώπιζε, επιβλεπόταν από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες του κράτους. Ο πατέρας του υπέφερε από σοβαρά προβλήματα υγείας για 17 χρόνια, ήταν τετραπληγικός μετά από πυροβολισμό που είχε δεχτεί και απεβίωσε τον Ιανουάριο
6. Αναγνωρίζω ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία. Ο Κατηγορούμενος 1 φοίτησε μέχρι τη Β' τάξη της Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας οπόταν και διέκοψε τη φοίτηση του λόγω χαμηλής επίδοσης. Ακολούθως φοίτησε για δύο χρόνια στο Σύστημα Μαθητείας στον κλάδο μηχανολογίας. Σημειώνω ότι πριν την σύλληψη του ο Κατηγορούμενος 1 δεν εργαζόταν λόγω ιατρικών προβλημάτων και λάμβανε δημόσιο βοήθημα από το οποίο κάλυπτε τις ανάγκες διαβίωσης του. Ξεκίνησε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των 13 ετών. Είχε κάνει προσπάθειες απεξάρτησης στο παρελθόν χωρίς όμως επιτυχία. Τώρα, μετά από δικές του προσπάθειες, δεν έχει κάνει χρήση ναρκωτικών τους τελευταίους έξι μήνες ενώ επιθυμεί και έχει πρόθεση να ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης των Φυλακών. Να προσθέσω ότι αυτή τη στιγμή είναι κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές όπου εκτίει ποινή φυλάκισης 18 μηνών που του επιβλήθηκε στις 28.3.2019 στην υπόθεση 9946/2019[1]. Η Κατηγορούμενη 2 είναι σήμερα 40 ετών και πέραν από τον Κατηγορούμενο 1 και τον ενήλικα αδερφό του, έχει ακόμα εάν παιδί 3,5 ετών του οποίου έχει την αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα. Ο πατέρας του το εγκατέλειψε, δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για αυτό και ούτε το έχει γνωρίσει. Διαμένει μαζί με το ανήλικο παιδί της στο σπίτι των γονέων της, οι οποίοι είναι συνταξιούχοι. Το μοναδικό της εισόδημα είναι δημόσιο βοήθημα που λαμβάνει ύψους €420 μηνιαίως καθώς και επίδομα €180 που επίσης λαμβάνει από το κράτος ως μονογονιός. Ο συνήγορος της Κατηγορούμενης 2, κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, εστιάστηκε στα γεγονότα που είχαν προηγηθεί του επίδικου περιστατικού. Σύμφωνα με τα όσα είπε, την προηγούμενη των συμβάντων, ο παραπονούμενος - που τυγχάνει να είναι συγγενής του πρώην συζύγου της Κατηγορούμενης 2, δηλαδή του αποβιώσαντα και πατέρα του Κατηγορούμενου 1 - είχε επισκεφθεί την Κατηγορούμενη 2 στο σπίτι της και αποπειράθηκε να τη βιάσει. Εκείνη τον απέτρεψε και τον έδιωξε. Ενημέρωσε όμως για το συμβάν τον υιό της Κατηγορούμενο 1 ο οποίος αναστατώθηκε και θύμωσε. Αυτό οδήγησε στην απόφαση των Κατηγορούμενων να μεταβούν στην οικία του παραπονούμενου για να ζητήσουν το λόγο. Πρόσθεσε ότι στα πλαίσια της συμπλοκής είχε τραυματιστεί και η Κατηγορούμενη 2 από τους παραπονούμενους και παρουσίασε παραπεμπτικό με βάση το οποίο φαίνεται ότι την ίδια ημέρα που συνέβη το περιστατικό είχε μεταβεί στο Νοσοκομείο και εξεταστεί από κυβερνητικό ιατρό στον οποίο παραπονέθηκε για κεφαλαλγία, ζάλη και πόνο στα πόδια. Λαμβάνω υπόψη τα πιο πάνω. Επιπρόσθετα σημειώνω ότι η Κατηγορούμενη 2 έχει λευκό ποινικό μητρώο. Αυτό της επιτρέπει να αναμένει πιο επιεική αντιμετώπιση από το Δικαστήριο. Προσμετρώ την παραδοχή των Κατηγορούμενων, παράγοντας που έχει ιδιαίτερη σημασία για σκοπούς μετριασμού της ποινής αφού θεωρείται ότι είναι ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας[2]. Σημειώνω επίσης ότι, εξαιτίας των συμβάντων που είχαν προηγηθεί της ημέρας του επεισοδίου, τα αδικήματα διαπράχθηκαν ενώ οι Κατηγορούμενοι ενεργούσαν κάτω από μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Δεν παραγνωρίζω όμως την έκταση και φύση των τραυμάτων των παραπονούμενων στην παρούσα υπόθεση, καθώς και ότι οι δύο παραπονούμενες καμία εμπλοκή είχαν στα όσα προηγήθηκαν την προηγούμενη μέρα. Έχω κατά νου όλα τα πιο πάνω. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να λάβω υπόψη ότι η παρούσα υπόθεση αφορά πολύ σοβαρά αδικήματα. Εξαιρετικής σοβαρότητας είναι το αδίκημα του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η κατηγορία) που τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δια βίου. Πολύ σοβαρά επίσης τα αδικήματα των άρθρων 371 και 231 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η και 3η κατηγορία) τα οποία τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι 7 έτη καθώς και το αδίκημα του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (4η και 5η κατηγορία) που τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 3 έτη. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών δεν επιτρέπει την επιλογή άλλης ποινής πέραν από την ποινή φυλάκισης. Τα συγκεκριμένα αδικήματα πλήττουν το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας και καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια του θύματος[3]. Η ποινή σε περιπτώσεις τέτοιων αδικημάτων πρέπει να είναι ανάλογη με την έκταση της βίας και των τραυμάτων του θύματος[4]. Άλλου είδους ποινή, εκτός από φυλάκιση, θα υποβάθμιζε ανεπίτρεπτα τη σοβαρότητα των αδικημάτων και δεν θα λειτουργούσε αποτρεπτικά. Σταθμίζοντας όσα έχω προαναφέρει και εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στους κατηγορούμενους τις ακόλουθες ποινές: Στον κατηγορούμενο 1, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης: (α) 7 μηνών στην 1η κατηγορία, (β) 9 μηνών στην 2η κατηγορία, (γ) 7 μηνών στην 3η κατηγορία, (δ) 6 μηνών στην 4η κατηγορία, (ε) 6 μηνών στην 5η κατηγορία, και (στ) 1 μήνα στην 6η κατηγορία. Στην Κατηγορούμενη 2, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης: (α) 7 μηνών στην 1η κατηγορία, (β) 9 μηνών στην 2η κατηγορία, (γ) 7 μηνών στην 3η κατηγορία, (δ) 6 μηνών στην 4η κατηγορία, (ε) 6 μηνών στην 5η κατηγορία, (στ) 1 μήνα στην 6η κατηγορία, και (ζ) 10 ημερών στην 7η κατηγορία. Υπό τις περιστάσεις, κρίνω ότι δεν υπάρχει περιθώριο αναστολής εκτέλεσης των ποινών που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο
7. Συνεπώς, η ποινή του Κατηγορούμενου 1 ξεκινά από σήμερα και θα συντρέχει με την ποινή που εκτίει η οποία του επιβλήθηκε στην υπόθεση 9946/
8. Θεωρώ ότι η περίπτωση της Κατηγορούμενης 2 διαφοροποιείται. Σε αυτό συνηγορούν το λευκό της ποινικό μητρώο, η παραδοχή της στις κατηγορίες που δείχνει ότι έχει αναγνωρίσει έμπρακτα το λάθος της και ότι είναι μητέρα ενός ανήλικου τέκνου 3,5 ετών το οποίο φροντίζει αποκλειστικά, χωρίς ο πατέρας του να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί του. Αυτά, σε συνάρτηση με το ότι ο ρόλος και η εμπλοκή της στην εξέλιξη του περιστατικού και του τραυματισμού του παραπονούμενου ήταν μειωμένος σε σύγκριση με τον Κατηγορούμενο 1, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αξίζει να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. Για αυτούς τους λόγους, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η ποινή που έχει επιβληθεί στην Κατηγορούμενη 2 ανασταλεί και αναστέλλεται για 3 χρόνια από σήμερα[5]. ............. Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας