DICKINSONEL ESTATES LTD ν. SWEETCARE LTD κ.α., Υπόθεση υπ' αρ.: 23244/2013, 11/11/2019

(1)και 20 και 29 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε μέχρι και τον Νόμο 70(Ι)/2008.»; και (β) Ο Κατηγορούμενος 2, τις κατηγορίες με αρ. 5, 6, 7 και 8, που αφορούν το αδίκημα της «Έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση των Άρθρων 305Α

(1)και 20 και 29 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε μέχρι και τον Νόμο 70(Ι)/2008.»; Και (β) Ο Κατηγορούμενος 3, τις κατηγορίες με αρ. 9, 10, 11 και 12, που αφορούν το αδίκημα της «Έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση των Άρθρων 305Α

(1)και 20 και 29 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε μέχρι και τον Νόμο 70(Ι)/2008.» αναφορικά με τις οποίες κλήθηκαν από το Δικαστήριο σε απολογία, δυνάμει του Άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ. 155, προς προβολή της υπεράσπισης τους. Αυτές, αναλόγως περίπτωσης, αφορούν 4 επιταγές, τις υπ' αρ. *****05, *****06, *****07 και *****08, που, κατά τους ισχυρισμούς της Παραπονούμενης, εκδόθηκαν από την Κατηγορούμενη 1, επί της Marfin Laiki Bank, συνολικής αξίας €80.000, -έκαστη για €20.000-. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που δίδονται για τις προαναφερόμενες κατηγορίες στο κατηγορητήριο: (α) [Σε ότι αφορά τις κατηγορίες με αρ. 1, 2, 3 και 4] «Η Κατηγορούμενη αρ. 1 την . στην Λευκωσία . εξέδωσε ή/και υπέγραψε ή/και κυκλοφόρησε ή/και παρέδωσε προς την εταιρεία Dickinsonel Estates Ltd από την Λευκωσία την υπ' αρ. . επιταγή της Marfin Laiki Bank Ltd για το ποσό των €20.000 η οποία κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, ενεφανίσθη στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε αλλά δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων των εκδοτών της και παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την ημερομηνία της παρουσιάσεως της.»; και, (β) [Σε ότι αφορά τις κατηγορίες με αρ. 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 και 12] «Ο Κατηγορούμενος . ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 ή/και ως το αρμόδιο προς υπογραφή επιταγών πρόσωπο εκ μέρους της κατηγορουμένης 1 την . στη Λευκωσία εξέδωσε ή/και υπέγραψε ή/και κυκλοφόρησε ή/και παρέδωσε προς την εταιρεία Dickinsonel Estates Ltd από την Λευκωσία την υπ' αρ. . επιταγή της Marfin Laiki Bank Ltd για το ποσό των €20.000 η οποία κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, ενεφανίσθη στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε αλλά δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων των εκδοτών της και παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την ημερομηνία της παρουσιάσεως της.». Η προσαχθείσα μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης της Παραπονούμενης, κλήθηκαν στο Δικαστήριο και κατέθεσαν: ο ***** Αρτεμίου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ1») και η ***** Μούσουλου (στο εξής καλούμενη «η ΜΚ2»). Οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3, που, ως προαναφέρθηκε, σε ότι αφορά τις προαναφερόμενες κατηγορίες που τους αφορούν, κλήθηκαν από το Δικαστήριο σε απολογία, προς υπεράσπιση τους, παρουσίασαν την ακόλουθη μαρτυρία. Η εκπροσώπηση και υπεράσπιση των Κατηγορουμένων 1 και 2, σημειώνεται, ήταν κοινή. Διαφορετική ήταν η υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 3 που εκπροσωπήθηκε από διαφορετικό συνήγορο υπεράσπισης. Για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2, κατέθεσαν: ο Κατηγορούμενος 2, ο ***** Λεβέντη (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ2») και ο ***** Νεοφύτου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ3»). Για την υπόθεση του Κατηγορουμένου 3, κατέθεσε, μόνον ο ίδιος. Η νομική πτυχή Προτού όμως αναφερθώ στην προσκομισθείσα μαρτυρία, θα παραθέσω τα όσα από νομικής απόψεως είναι σχετικά με τα επίδικα ζητήματα αυτής της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Άρθρο 305Α [i] του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 [ii]: «305Α.-

(1)Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές.

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.

(3)Σε περίπτωση επιστροφής απλήρωτης επιταγής, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει σε αυτήν τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασής της προς πληρωμή, και η σφράγιση, καθώς και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα και ή η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή δυνάμει του παρόντος εδαφίου, καθώς και η καταχώριση της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος, με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του, δεν συνιστά ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά παραβίαση, εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του.

(4)(α) Σε περίπτωση παρουσίασης επιταγής, η οποία παρουσιάσθηκε με ηλεκτρονικά μέσα, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει να παρέχει πληροφόρηση με ηλεκτρονικά μέσα στο πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, για τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της επιταγής, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και για την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή. (β) Κατά την παραλαβή της πληροφόρησης που αποστέλλεται δυνάμει της παραγράφου (α), το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει, στο πρωτότυπο της επιταγής, τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της επιταγής, όπως αυτός περιέχεται στην πιο πάνω πληροφόρηση, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή. (γ) Η σφράγιση και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα ή και η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, αναφορικά με τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής και με την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή, αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του δεν συνιστά, ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά, παραβίαση εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του.

(5)Παράβαση των δυνάμει των εδαφίων

(3)και

(4)επιβαλλόμενων υποχρεώσεων από οποιοδήποτε λειτουργό ή υπάλληλο του πιστωτικού ιδρύματος, ο οποίος εξουσιοδότησε ή, εν γνώσει του, έχει επιτρέψει ή συνεργήσει στην παράβαση, εκτός εάν η παράβαση έγινε λόγω καλόπιστου λάθους, συνιστά ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ (€2.000,00) ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(6)Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις έκδοσης επιταγής, όταν αυτή εκδίδεται προς πληρωμή οφειλής που σχετίζεται με συναλλαγή ή πράξη, η οποία αντίκειται στα χρηστά ήθη ή σε οποιοδήποτε νόμο.

(7)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, «πιστωτικό ίδρυμα», σημαίνει- (α) τράπεζα, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο, ή (β) συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, ή (γ) οποιοδήποτε άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή οργανισμό που έχει συσταθεί με βάση οποιοδήποτε νόμο και εκδίδει βιβλιάρια επιταγών σε πελάτες του.

(8)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η παρουσίαση επιταγής περιλαμβάνει, τόσο τη φυσική παρουσίαση επιταγής, όσο και την παρουσίαση επιταγής με ηλεκτρονικά μέσα, σύμφωνα με διαδικασίες που εγκρίνει η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δυνάμει των εξουσιών που της χορηγούνται από το άρθρο 74Α του περί Συναλλαγματικών Νόμου.». (η υπογράμμισης και η έμφασης είναι δική μου) Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα, βάσει του προαναφερόμενου Άρθρου 305Α

(1)του Κεφ. 154, αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γεώργιος Κλεόπα & Υιοί Λτδ ν Vrontis Builders Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 90/2014, 20/10/2016. Όπως λέχθηκε: «Η αντικειμενική υπόσταση (reus actus) του αδικήματος του άρθρου 305(Α)

(1)στοιχειοθετείται με την έκδοση επιταγής, την παρουσίαση της στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε μετά ή κατά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα, τη μη εξόφληση της επιταγής λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της και, στη συνέχεια, τη μη πληρωμή της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της.». Η προσκομισθείσα μαρτυρία Κατά την δίκη, παρουσιάστηκαν οι προαναφερόμενοι μάρτυρες, οι οποίοι, σε γενικές γραμμές, υποστήριξαν τα εξής: Η μαρτυρία του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου Ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, είναι αδειοδοτημένος, σύμφωνα με τον Νόμο, δικηγόρος και ασκεί το συγκεκριμένο επάγγελμα μέσω της Αρτεμίου, Πιερή & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. στην οποία είναι μέτοχος. Η εν λόγω Δ.Ε.Π.Ε., λειτουργεί και την APLaw Services Ltd, που είναι αδειοδοτημένη, σύμφωνα με τον Νόμο, εταιρεία παροχής διοικητικών υπηρεσιών. Μέσω της εν λόγω Δ.Ε.Π.Ε., παρείχε στην Παραπονούμενη και στον τελικό δικαιούχο των μετοχών της, δικηγορικές, νομικές και διοικητικές υπηρεσίες. Ειδικότερα σε ότι αφορούσε την παροχή διοικητικών υπηρεσιών στην Παραπονούμενη, υπήρξε στην Παραπονούμενη, είτε ο ίδιος προσωπικά, είτε μέσω της APLaw Services Ltd, μέτοχος και αξιωματούχος της. Προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του, παρουσίασε στο Δικαστήριο τις δέσμες εγγράφων, Τεκμήρια 2 και

1. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, ήταν μέτοχοι ή/και αξιωματούχοι της Κατηγορούμενης 1 και της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του, παρουσίασε στο Δικαστήριο τις δέσμες εγγράφων, Τεκμήρια 4, 5, 6 και
2. Η Παραπονούμενη, ήταν μέτοχος της Κατηγορούμενης
3. Υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρος, νομικός σύμβουλος και παροχέας διοικητικών υπηρεσιών, χειρίστηκε ή/και συμμετείχε ή/και ήταν παρόν, σε διάφορες διαδικασίες στις οποίες συμμετείχε η Παραπονούμενη. Στις 14/10/2010, η Παραπονούμενη, μεταβίβασε από 250 μετοχές της Κατηγορούμενης 1, στους Κατηγορουμένους 2 και
4. Έναντι των εν λόγω μετοχών, η Παραπονούμενη έλαβε τις επιταγές της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., που, ως προκύπτει, παρουσιάζονται στα Τεκμήρια 37 και
5. Όπως του είχε τότε επεξηγηθεί, τελικός δικαιούχος των μετοχών της Κατηγορούμενης 1 που μεταβιβάστηκαν στους Κατηγορούμενους 2 και 3, θα ήταν η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., εξ ου και ο λόγος που εκδότης των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38 ήταν αυτή. Στις 14/10/2011, μετά από παράκληση της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., της Κατηγορούμενης 1 και του Κατηγορούμενου 3, του παραδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 με εκδότη την Κατηγορούμενη 1, εις αντικατάσταση των επιταγών, Τεκμήρια 37 και
6. Ο λόγος ήταν, η Παραπονούμενη να απέχει από την άσκηση δικαστικών διαδικασιών εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, υπογράφτηκαν στην παρουσία του, και του παραδόθηκαν υπό την ιδιότητα του ως διοικητικός σύμβουλος της Παραπονούμενης. Ταυτόχρονα, αυτός επέστρεψε στους Κατηγορούμενους 2 και 3 της επιταγές, Τεκμήρια 37 και
7. Η Παραπονούμενη, κατέθεσε την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 8, στην Τράπεζα Κύπρου στις 13/01/2012, και παρουσιάστηκε στην πληρώτρια Τράπεζα, Marfin Laiki Bank για να πληρωθεί. Επιστράφηκε όμως στις 16/01/2012 με την ένδειξη, να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα, με την σχετική σφραγίδα επί της εν λόγω επιταγής, και παρέμεινε απλήρωτη για δεκαπέντε ημέρες. Η Παραπονούμενη, κατέθεσε την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 9, στην Τράπεζα Κύπρου στις 19/01/2012, και παρουσιάστηκε στην πληρώτρια Τράπεζα, Marfin Laiki Bank για να πληρωθεί. Επιστράφηκε όμως στις 20/01/2012 με την ένδειξη, να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα, με την σχετική σφραγίδα επί της εν λόγω επιταγής, και παρέμεινε απλήρωτη για δεκαπέντε ημέρες. Η Παραπονούμενη, κατέθεσε την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 10, στην Τράπεζα Κύπρου στις 19/01/2012, και παρουσιάστηκε στην πληρώτρια Τράπεζα, Marfin Laiki Bank για να πληρωθεί. Επιστράφηκε όμως στις 20/01/2012 με την ένδειξη, να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα, με την σχετική σφραγίδα επί της εν λόγω επιταγής, και παρέμεινε απλήρωτη για δεκαπέντε ημέρες. Η Παραπονούμενη, κατέθεσε την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 11, στην Τράπεζα Κύπρου στις 19/01/2012, και παρουσιάστηκε στην πληρώτρια Τράπεζα, Marfin Laiki Bank για να πληρωθεί. Επιστράφηκε όμως στις 20/01/2012 με την ένδειξη, να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα, με την σχετική σφραγίδα επί της εν λόγω επιταγής, και παρέμεινε απλήρωτη για δεκαπέντε ημέρες. Οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, παραμένουν μέχρι και σήμερα απλήρωτες. Η μαρτυρία της ΜΚ2, ***** Μούσουλου Σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΚ2, ***** Μούσουλου, υπάλληλο της Τράπεζας Κύπρου, οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, εκδόθηκαν από τρεχούμενο τραπεζικό λογαριασμό της Κατηγορουμένης 1 που τηρείτο με την Marfin Laiki Bank, ο οποίος, λόγω μεταφοράς των εργασιών της εν λόγω Τράπεζας στην Τράπεζα Κύπρου περί το έτος 2013, τηρείται πλέον από την Τράπεζα Κύπρου. Η ΜΚ2, ήταν υπεύθυνη τραπεζίτης του εν λόγω λογαριασμού, ενόσω ήταν υπάλληλος της Marfin Laiki Bank, περί τα τέλη του έτους
8. Η επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 8, κατατέθηκε στην Τράπεζα Κύπρου στις 13/01/2012 και παρουσιάστηκε στην Marfin Laiki Bank για να πληρωθεί στις 16/01/
9. Δεν πληρώθηκε όμως, λόγω ανεπαρκών υπολοίπων, και σφραγίστηκε από την Τράπεζα και επιστράφηκε με την ένδειξη «Να Παρουσιαστεί Ξανά - Μη Επαρκή Υπόλοιπα». Στις 16/01/2012, ο λογαριασμός της Κατηγορουμένης 1 είχε χρεωστικό υπόλοιπο, €41,
10. Οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 9, 10 και 11, κατατέθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου στις 19/01/2012 και παρουσιάστηκαν στην Marfin Laiki Bank για να πληρωθούν στις 20/01/
11. Δεν πληρώθηκαν όμως, λόγω ανεπαρκών υπολοίπων, και σφραγίστηκαν από την Τράπεζα και επιστράφηκαν έκαστη με την ένδειξη «Να Παρουσιαστεί Ξανά - Μη Επαρκή Υπόλοιπα». Στις 20/01/2012, ο λογαριασμός της Κατηγορουμένης 1 είχε χρεωστικό υπόλοιπο, €81,
12. Ο λογαριασμός της Κατηγορουμένης 1, στις 14/10/2011 είχε χρεωστικό υπόλοιπο, €42,
13. Ο λογαριασμός της Κατηγορουμένης 1, στις 15/10/2011, 01/11/2011, 15/11/2011 και 30/11/2011 είχε πιστωτικό υπόλοιπο, €2,
14. Η ΜΚ2, παρουσίασε στο Δικαστήριο και αναλυτικές καταστάσεις του λογαριασμού της Κατηγορουμένης 1 για τα έτη 2011 και 2012, Τεκμήρια 13 και 14, οι καταχωρίσεις στον οποίο επιβεβαιώνουν τα προαναφερόμενα γεγονότα. Τα πρόσωπα, που κατ' εκείνη την περίοδο [και πιο συγκεκριμένα, από 24/12/2010 και μετά], είχαν δικαίωμα υπογραφής για σκοπούς δέσμευσης της Κατηγορουμένης 1, σχετικά με την διαχείριση του εν λόγω λογαριασμού της, σύμφωνα με τα δείγματα υπογραφής που τηρεί η Τράπεζα Κύπρου για το ζήτημα αυτό στο αρχείο της, ήταν οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, [δηλαδή και οι δύο μαζί]. Βάσει αυτών των δειγμάτων, τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, φαίνεται να τις υπέγραψαν οι Κατηγορούμενοι 2 και
15. Η μαρτυρία του Κατηγορουμένου 2, ΜΥ2 για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2 Ο Κατηγορούμενος 2, κληθέντες οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 σε απολογία από το Δικαστήριο, ενόρκως, υποστήριξε προς υπεράσπιση τους τα εξής. Με τον Κατηγορούμενο 3, ήταν συνεταίροι στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., μέχρι και τις 09/02/2011, που το εν λόγω είδος συνεταιρισμού τους τερματίστηκε με σχετική συμφωνία, ήτοι την σύμβαση, Τεκμήριο
16. Λόγος για την σύμβαση, Τεκμήριο 15, οι διαφωνίες τους με τον Κατηγορούμενο 3 και άλλα διαπροσωπικά τους προβλήματα. Στα της διαδικασίας αυτής, ήτοι, συνομολόγησης της σύμβασης, Τεκμήριο 15, συνέδραμε ο δικηγόρος ***** Αρτεμίου, που ενεργούσε ως δικηγόρος και για τους δύο. Αυτό, υποστήριξε, φαίνεται από την τιμολόγηση της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. από τον δικηγόρο, ΜΚ1, Αρτέμη Αρτεμίου, Τεκμήριο
17. Η συμμετοχή τους με τον Κατηγορούμενο 3, στην Κατηγορούμενη 1, δεν αποτέλεσε αντικείμενο της προαναφερόμενης συμφωνίας τους ημερομηνίας 09/02/2011, Τεκμήριο
18. Εξ ου και το γεγονός ότι, πολιτική Αγωγή που κατατέθηκε εναντίον του και του ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, από τον Κατηγορούμενο 3 [και την Κατηγορούμενη 1], η υπ' αρ. 928/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, με σχετική απόφαση του, ήτοι το Τεκμήριο 16, στις 28/09/
19. Στην Κατηγορούμενη 1, μέτοχοι ήταν τρεις. Αυτός και ο Κατηγορούμενος 3, με 250 μετοχές έκαστος, και ο ***** Παναγιώτου, με 500 μετοχές. Αρχικά, οι μετοχές του ***** Παναγιώτου, ήταν εκδομένες στο όνομα του. Αργότερα όμως, αρχικά μεταβιβάστηκαν στην αδελφή του, ***** Παναγιώτου, και μεταγενέστερα στην Παραπονούμενη, [που είναι εταιρεία συμφερόντων του ***** Παναγιώτου]. Περί το έτος 2010, αγόρασαν με τον Κατηγορούμενο 3, τις μετοχές του Σωτήρη Παναγιώτου στην Κατηγορούμενη 1 (που ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα της Παραπονούμενης). Αγόρασαν δηλαδή, έκαστος, από τις μετοχές του Σωτήρη Παναγιώτου, 250 μετοχές. Για αυτό τον λόγο και με αυτό τον σκοπό, προσήλθαν με την Παραπονούμενη, αντίστοιχα, στις συμβάσεις ημερομηνίας 14/10/2010, Τεκμήρια 12 και
20. Τις συμβάσεις αυτές, τις υπέγραψε για την Παραπονούμενη, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ο οποίος, τότε, δεν ήταν διοικητικός της σύμβουλος. Με αυτές, συν τοις άλλης, εγγυήθηκαν στην Παραπονούμενη, ο ένας για τον άλλο, τις υποχρεώσεις που έκαστος ανελάμβανε συμβατικά έναντι της. Κίνητρο τους, για να προσέλθουν με την Παραπονούμενη στις εν λόγω συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και 17, ήταν το γεγονός, ότι, η Κατηγορούμενη 1, είχε αγοράσει και ήταν ιδιοκτήτρια ακινήτου στον Δήμο Τσερίου, το οποίο ακίνητο είχε πλάνο να το πωλούσε στον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης και να το ανέπτυσσε οικοδομικά, εάν πετύχαινε την κατακύρωση της συμβάσεως που θα προκήρυττε ο εν λόγω Οργανισμός για το έργο. Όπως διευκρίνισε, όταν τελικά η προσφορά για την εκτέλεση του έργου, προκηρύχθηκε από τον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης, επειδή οι προδιαγραφές του έργου δεν επέτρεπαν στην Κατηγορούμενη 1 να το εκτελέσει λόγω της κατηγορίας της εργολαβικής άδειας που κατείχε, προσφορά για την εκτέλεση του υπέβαλαν, ως κοινοπραξία, η Κατηγορούμενη 1 και η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. από κοινού, επειδή η τελευταία κατείχε την απαιτούμενη άδεια. Κατ' εκείνη την περίοδο, πρόσθεσε, με τον Κατηγορούμενο 3, δεν αντιμετώπιζαν οποιαδήποτε προβλήματα. Έγινε δηλαδή η εν λόγω προσφορά τους για την εκτέλεση του προαναφερόμενου έργου, σε χρόνο πριν την σύμβαση τους, Τεκμήριο 15, στην οποία προσήλθαν στις 09/02/
21. Πράγματι, η σύμβασης για την ανέγερση του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης στο Τσέρι, κατακυρώθηκε στην κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Εντούτοις, σε χρόνο μετά την 09/02/2011, που ως προαναφέρθηκε, με τον Κατηγορούμενο 3 προσήλθαν στην σύμβαση, Τεκμήριο 15, τερματισμού του προαναφερόμενου συνεταιρισμού τους μέσω της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Ένεκα των εν λόγω συμβάσεων, Τεκμήρια 12 και 17, η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., εξέδωσε στην Παραπονούμενη, τις επιταγές Τεκμήρια 37 και 38, αξίας €80.
22. Οι προαναφερόμενες συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και 17, ετοιμάστηκαν από τον δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, στον οποίο, μαζί με τον Κατηγορούμενο 3, παρέδωσαν τις προαναφερόμενες επιταγές, Τεκμήρια 37 και
23. Εντούτοις, λόγω του ότι, στην εξέλιξη των γεγονότων, επήλθε μεταξύ του και του Κατηγορούμενου 3, η διευθέτησης δια της συμβάσεως 09/02/2011, Τεκμήριο 15, βάσει της οποίας, ο Κατηγορούμενος 3, δεν ήταν πλέον συμμέτοχος στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., συμφώνησαν με τον Κατηγορούμενο 3, όπως, οι προαναφερόμενες επιταγές, Τεκμήρια 37 και 38, που δοθήκαν στη Παραπονούμενη σχετικά με τις συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και 17, ανταλλάζονταν με επιταγές που θα εξέδιδε σχετικά, η Κατηγορούμενη
24. Λόγω της εν λόγω περίστασης, επεξήγησε, δεν θα ήταν δίκαιο, η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., στην οποία συμμετοχή είχε πλέον μόνο αυτός, να πλήρωνε για τις μετοχές, που, έκαστος με τον Κατηγορούμενο 3 αγόρασαν, για την συμμετοχή τους στην Κατηγορούμενη 1, ως ανωτέρω. Ότι το προαναφερόμενο γεγονός, αποτελεί πραγματικότητα, υποστηρίζεται από το γεγονός, ότι, σε ότι αφορά τις επιταγές, Τεκμήρια 37 και 38, δεν υπήρξε ποτέ από πλευράς της Παραπονούμενης, οποιαδήποτε ειδοποίησης ή απαίτησης, περί της μη τίμησης τους. Το ακίνητο στον Δήμο Τσερίου, η Κατηγορούμενη 1 το αγόρασε με δανεισμό που εξασφάλισε από την Λαϊκή Τράπεζα, με εγγυητές τον ίδιο, τον Κατηγορούμενο 3 και τον ***** Παναγιώτου. Αυτό, εξοφλήθηκε μερικώς, από χρήματα τα οποία η Κατηγορούμενη 1 εισέπραξε από την πώληση στον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης, αρκετά μεγάλο μέρος του οποίου όμως παραμένει οφειλόμενο. Για το χρέος αυτό της Κατηγορούμενης 1, κινήθηκε εναντίον της [και των προαναφερόμενων εγγυητών της], από την Τράπεζα Κύπρου [στην οποία μεταφέρθηκαν οι εργασίες της Λαϊκής Τράπεζας], πολιτική Αγωγή, η υπ' αρ. XXXXX/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Τεκμήριο 18, που εκκρεμεί προς εκδίκαση. Ως σχετικά με το γεγονός αυτό, παρουσίασε και τα έγγραφα, Τεκμήριο
25. Ο ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], XXXXX Νεοφύτου, διορίστηκε διοικητικός σύμβουλος της Κατηγορούμενης 1, στις 11/03/2013, και όχι στις 14/10/2010 που ισχυρίστηκε ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου [βάσει του Τεκμηρίου 4 που κατέθεσε στο δικαστήριο]. Περαιτέρω, μέτοχος στην Κατηγορούμενη 1, ο ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, κατέστη, μετά τις 26/01/2012 που του μεταβίβασε ½ των μετοχών της Κατηγορούμενης 1 που είχε εγγεγραμμένες στο όνομα του, [ήτοι 250 μετοχές της Κατηγορούμενης 1, από το σύνολο των 500 μετοχών της Κατηγορούμενης 1, που ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα του]. Περαιτέρω, διοικητικός σύμβουλος και μέτοχος στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., ο ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, κατέστη, με την συμφωνία, τόσο του Κατηγορουμένου 3, όσο και του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου. Ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ήταν τότε, υποστήριξε, ο κοινός τους, [αυτού και του Κατηγορούμενου 3], δικηγόρος, σε ότι αφορούσε τα των δύο αυτών εταιρειών τους, [Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ.]. Ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε, ο ΜΚ2, ***** Αρτεμίου, είχε τότε αναλάβει και τελικά διεκπεραίωσε, τις αλλαγές, στα όσα προαναφερόμενα αφορούσαν την Κατηγορούμενη 1 και τον ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, στο μητρώο της που τηρείται με τον Έφορο Εταιρειών. Στο πλάνο τους με τον Κατηγορούμενο 3, ήταν την ανέγερση του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης στο Τσέρι, να αναλάμβανε η κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., λόγω του ότι, η τελευταία, είχε την απαιτούμενη από τον Νόμο εργοληπτική άδεια. Προς τούτο, οι δύο εταιρείες υπέγραψαν την σύμβαση συνεργασίας ημερομηνίας 24/06/2009, Τεκμήριο
26. Την σύμβαση συνεργασίας, Τεκμήριο 20, για την Κατηγορούμενη 1, την υπέγραψε ο ***** Παναγιώτου, ως διοικητικός της σύμβουλος. Ο Κατηγορούμενος 3, ως διοικητικός σύμβουλος της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., που θα εκτελούσε το έργο, διορίστηκε, με πληρεξούσιο έγγραφο, [ήτοι το Τεκμήριο 21], αντιπρόσωπος της προαναφερόμενης κοινοπραξίας. Το πληρεξούσιο έγγραφο, Τεκμήριο 21, για την Κατηγορούμενη 1, υπέγραψε και πάλι ο διοικητικός της σύμβουλος, ***** Παναγιώτου. Τα προαναφερόμενα έγγραφα, Τεκμήρια 20 και 21, καταχωρήθηκαν [απαραιτήτως], ως συνοδευτικά της προσφοράς της κοινοπραξίας Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., προς τον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης, όταν προκήρυξε τον διαγωνισμό για την ανάθεση εκτέλεσης του έργου στο Τσέρι. Η σύμβασης, στην κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., κατακυρώθηκε από τον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης, με την επιστολή του ημερομηνίας 09/02/2011, Τεκμήριο
27. Ακολούθως, στις 02/06/2011, η κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., προσήλθε στην σύμβαση για την εκτέλεση του έργου στο Τσέρι με τον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης, Τεκμήριο
28. Ο Κατηγορούμενος 3, ως εκπρόσωπος της κοινοπραξίας των εν λόγω εταιρειών, υπέγραψε για λογαριασμό τους, την σύμβαση, Τεκμήριο
29. Στα πλαίσια της διαδικασίας της προαναφερόμενης πολιτικής Αγωγής υπ' αρ. XXXXX/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που κατατέθηκε εναντίον του και του ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, από τον Κατηγορούμενο 3 [και την Κατηγορούμενη 1], καταχωρήθηκε από πλευράς των προαναφερόμενων εναγόντων σε αυτήν, αίτησης για την εξασφάλιση εναντίον του και του ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, και προς υποστήριξη του αιτήματος αυτού, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από πλευράς τους και κάποια σύμβαση συνεργασίας [μεταξύ της Κατηγορούμενης 1 και της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ.] με ημερομηνία 07/04/2010, ήτοι το Τεκμήριο
30. Σύμβαση, δηλαδή, σε ότι αφορούσε την προαναφερόμενη κοινοπραξία της Κατηγορούμενης 1 με την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., άλλη από την σύμβαση συνεργασίας, Τεκμήριο
31. Ο ίδιος, πρώτη φορά έβλεπε την εν λόγω σύμβαση συνεργασίας, Τεκμήριο
32. Δεν του είχε αναφερθεί ποτέ, είτε από τον Κατηγορούμενο 3, είτε από τον ***** Παναγιώτου. Η εν λόγω σύμβαση συνεργασίας, Τεκμήριο 22, υπογράφτηκε, φαίνεται, για λογαριασμό της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., από τον Κατηγορούμενο 3, και για λογαριασμό της Κατηγορούμενης 1, από τον ***** Παναγιώτου, που ήταν τότε διοικητικός της σύμβουλος [και μέτοχος της, μετοχές του που της πώλησε σε αυτόν και τον Κατηγορούμενο 3, ως ανωτέρω]. Σύμφωνα με την εν λόγω, άγνωστη σε αυτόν, σύμβαση συνεργασίας, Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., Τεκμήριο 22, συντονιστής εκτέλεσης του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης στο Τσέρι, για την κοινοπραξία, οριζόταν η Κατηγορούμενη 1, κάτι που ήταν αδύνατον, λόγω έλλειψης της απαιτούμενης από τον Νόμο εργοληπτικής άδειας [και δεν ήταν αποδεκτό από τον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης]. Ενώ υπήρχε σε αυτήν και πρόνοια περί του ότι, η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., θα ελάμβανε, από την εκτέλεση του έργου, μόνο το 10% των καθαρών κερδών της κοινοπραξίας Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Ο ίδιος, δεν θα αγόραζε ποτέ τις μετοχές του ***** Παναγιώτου / Παραπονούμενης, στην Κατηγορούμενη 1, με βάση το Τεκμήριο 12, αν αυτά ήταν τα πραγματικά δεδομένα, ούτε και θα εγγυόταν, έναντι της Παραπονούμενης, τον Κατηγορούμενο 3 να αγοράσει από αυτήν τις μετοχές της [/***** Παναγιώτου] στην Κατηγορούμενη
33. Εξαπατήθηκε από τον ***** Παναγιώτου [που χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου] και τον Κατηγορούμενο 3 -ο οποίος, Κατηγορούμενος 3, έλαβε από αυτόν, όλα τα ανταλλάγματα από την σύμβαση τους ημερομηνίας 09/02/2011, Τεκμήριο 15-, να αγοράσει τις μετοχές του ***** Παναγιώτου στην Κατηγορούμενη 1 (που ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα της Παραπονούμενης) και να υπογράψει την σύμβαση ημερομηνίας 14/10/2010, Τεκμήριο 12, εφόσον γνώριζαν ότι είχε υπογραφτεί η σύμβαση συνεργασίας [μεταξύ της Κατηγορούμενης 1 και της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ.] Τεκμήριο 22, που περιόριζε τα δικαιώματα της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Υπό αυτές τις περιστάσεις, επανέλαβε, δεν θα εγγυόταν, έναντι της Παραπονούμενης, τον Κατηγορούμενο 3, να αγοράσει από αυτήν τις μετοχές της [/***** Παναγιώτου] στην Κατηγορούμενη 1, δια της σύμβασης ημερομηνίας 14/10/2010, Τεκμήριο
34. Ουσιαστικά, εξαπατήθηκε από τον ***** Παναγιώτου και τον Κατηγορούμενο 3, ώστε να αγοράσει τις μετοχές του [/της Παραπονούμενης], στην Κατηγορούμενη 1, χωρίς κανένα όφελος, επωμιζόμενος παράλληλα και τα χρέη της. Μάλιστα, υποστήριξε περαιτέρω, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ενόσω ενεργούσε ως δικηγόρος της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., σε ότι αφορούσε την πολιτική Αγωγή υπ' αρ. XXXXX/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Τεκμήριο 29, στην οποία ήταν εναγόμενη από την Alpha Bank, λόγω εγγυήσεως σε αυτήν, υποχρεώσεων της Acclaro Ltd, -που ήταν συμφερόντων του ***** Παναγιώτου-, την οποία επίσης εκπροσωπούσε ως δικηγόρος εφόσον ήταν και εκείνη εναγόμενη στην εν λόγω πολιτική Αγωγή, άφησε να εκδοθεί υπέρ της εν λόγω Τράπεζας και εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., απόφασης του Δικαστηρίου περί το €1.000.000, πράγμα που ο ίδιος μόλις πρόσφατα το πληροφορήθηκε. Οδηγίες από την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., τότε, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου ελάμβανε από τον Κατηγορούμενο
35. Δηλαδή, ενώ όταν διαπραγματευόταν με τον Κατηγορούμενο 3, την σύμβαση στην οποία τελικά προσήλθαν, Τεκμήριο 15, ενεργούσε ως δικηγόρος του, ουδέποτε του αποκάλυψε το προαναφερόμενο γεγονός, με αποτέλεσμα να προσέλθει με τον Κατηγορούμενο 3 στην σύμβαση, Τεκμήριο 15, και να εκπληρώσει όλες του τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από αυτήν, για να πάρει σε αντάλλαγμα, ουσιαστικά, μία χρεωκοπημένη εταιρεία -την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ.-, λόγω της προαναφερόμενης απόφασης του Δικαστηρίου εναντίον της. Στις 13/01/2012, έλαβε την επιστολή του Κατηγορουμένου 3, που του εστάλη από τον δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, Τεκμήριο 25, ότι είχε παραβεί την σύμβαση τους ημερομηνίας 09/02/2011, Τεκμήριο
36. Εξεπλάγη που ο Κατηγορούμενος 3, μέσω του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, πρόβαλλε εναντίον του τέτοιους ισχυρισμούς, ειδικότερα σε ότι αφορούσε πράξεις του ή ενέργειες που παρέλειψε, όταν για όλα αυτά στα οποία αναφερόταν, τα διευθετούσε κανονικά ο κοινός τους δικηγόρος, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου. Η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. (η εταιρεία του, δηλαδή), για να ετοιμαστεί για την εκτέλεση του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης στο Τσέρι, ξόδεψε περί τις €100.000, με αποτέλεσμα, όταν ο Κατηγορούμενος 3, μέσω του δικηγόρου, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, έγραψε στον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης, επιστολές με ισχυρισμούς εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. και του ιδίου, και ο Κυπριακός Οργανισμός Ανάπτυξης Γης τερμάτισε την σύμβαση για την εκτέλεση του έργου στο Τσέρι που κατακυρώθηκε στην κοινοπραξία Κατηγορουμένης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., Τεκμήριο 24, να υποστεί οικονομική ζημιά. Προς υποστήριξη των προαναφερόμενων ισχυρισμών του, ο Κατηγορούμενος 2, παρουσίασε στο Δικαστήριο, δέσμη επιστολών με σχετικό περιεχόμενο, το Τεκμήριο
37. Ο ***** Παναγιώτου, ο οποίος εκμεταλλεύεται δύο διαμερίσματα της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., και έχει, ως εκ τούτου, συχνή επικοινωνία μαζί του, του αναγνώρισε ότι εξαπατήθηκε για να αγοράσει τις μετοχές του [/της Παραπονούμενης] στην Κατηγορούμενη 1, λέγοντας του μάλιστα ότι επιθυμία του ήταν η απόσυρση της δίωξης αυτής που η Παραπονούμενη καταχώρισε εναντίον του, εντούτοις, δεν το πράττει, καθότι, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, επειδή ο ***** Παναγιώτου του οφείλει κάποια χρήματα, επιθυμεί την προώθηση της για να εκβιάσει την πληρωμή του. Ποτέ δεν υπέγραψε τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, στο γραφείο του δικηγόρου, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου και στην παρουσία του, ούτε και του τις παρέδωσε, όπως ο τελευταίος ισχυρίστηκε κατά την δίκη. Αυτές, ήταν στην κατοχή του Κατηγορουμένου 3, και μάλιστα ασυμπλήρωτες. Δεν γνωρίζει από ποιον συμπληρώθηκαν τελικά. Παρουσιάζονται συμπληρωμένες στην αγγλική γλώσσα, την οποία αυτός δεν την γνωρίζει. Περαιτέρω, δεν ήξερε ότι αυτές παρουσιάστηκαν στην Marfin Laiki Bank για να πληρωθούν, [μετά την μη τίμηση τους το έμαθε, ήτοι μετά την 04/04/2013, με επιστολή που έλαβε από τον δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ήτοι το Τεκμήριο 28, με την οποία καλείτο σε διαιτησία], ούτε και ελάμβανε καταστάσεις λογαριασμού της Κατηγορούμενης 1 για να μπορούσε να το είχε διαπιστώσει. Οι καταστάσεις του λογαριασμού της Κατηγορουμένης 1, πήγαιναν σε κάποια διεύθυνση στα Περβόλια, ενώ ο ίδιος διαμένει στην Μοσφιλωτή και δεν τις ελάμβανε. Οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, δεν θα πληρώνονταν, αν δεν γινόταν το έργο του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης στο Τσέρι, και αυτή ήταν η συμφωνία τους με τον ***** Παναγιώτου [/Παραπονούμενη] όταν ανταλλάχθηκαν με τις προηγούμενες επιταγές, Τεκμήρια 37 και 38, πράγμα που του επιβεβαιώθηκε από τον τελευταίο πάρα πολλές φορές. Αυτό ήταν και ο λόγος που, όταν ο Κατηγορούμενος 3, πήρες τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, αυτές δεν ήταν συμπληρωμένες ως πληρωτέες σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Όταν πρόκυψαν τα προβλήματα με τον Κατηγορούμενο 3, προσπάθησε να δώσει για την Κατηγορούμενη 1, οδηγίες ανάκλησης της διαταγής της στην Marfin Laiki Bank πληρωμής των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, και επισκέφτηκε προς τούτο και το υποκατάστημα της Τράπεζας που τηρούσε τον σχετικό λογαριασμό, ήτοι, τον ΜΥ2 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Λεβέντη, δεν μπόρεσε όμως να το πράξει, επειδή, για να δίδονταν τέτοιες οδηγίες, χρειαζόταν η υπογραφή και του Κατηγορουμένου 3, με τον οποίο, λόγω των διαφορών τους, δεν μιλιόντουσαν. Η Κατηγορούμενη 1, δεν κινούσε τον λογαριασμό της επί του οποίου εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, και ο ***** Παναγιώτου το γνώριζε, εφόσον ήταν διοικητικός της σύμβουλος. Όποτε χρειαζόταν να γίνει κάποια πληρωμή από την Κατηγορούμενη 1 από τον συγκεκριμένο λογαριασμό, η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. της μετέφερε χρήματα στον λογαριασμό της για να γίνει η πληρωμή. Πέραν της προαναφερόμενης πολιτικής Αγωγής υπ' αρ. XXXXX/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, που κατατέθηκε εναντίον του και του ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, από τον Κατηγορούμενο 3 [και την Κατηγορούμενη 1], η οποία, ως προελέχθη, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 28/09/2018, Τεκμήριο 16, ο Κατηγορούμενος 3, καταχώρησε εναντίον του, με την συνδρομή του δικηγόρου, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, και άλλες πολιτικές Αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας -που είχαν ως βάση για την απαίτηση του, την σύμβαση, Τεκμήριο 15-, τις υπ' αρ. XXXXX/2014, XXXXX/2012 και XXXXX/2013, οι οποίες επίσης απέτυχαν και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Σκοπός του Κατηγορούμενου 3, με τις εν λόγω πολιτικές Αγωγές, ήταν η δημιουργία προβλημάτων, σε αυτόν και την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Εναντίον του [και της Κατηγορουμένης 1 και Κατηγορουμένου 3], εκκρεμεί και η πολιτική Αγωγή υπ' αρ. XXXXX/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που καταχωρήθηκε από την Παραπονούμενη. Βάση της εν λόγω πολιτικής Αγωγής για την απαίτηση της Παραπονούμενης, είναι οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και
38. Η δικογραφία που την αφορά, παρουσιάστηκε από τον Κατηγορούμενο 2 στο Δικαστήριο και καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
39. Εναντίον του [και του Κατηγορουμένου 3], εκκρεμεί επίσης και η πολιτική Αγωγή υπ' αρ. XXXXX/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που καταχωρήθηκε από την Παραπονούμενη. Βάση της εν λόγω πολιτικής Αγωγής για την απαίτηση της Παραπονούμενης, είναι σύμβαση στην οποία προσήλθε με τον Κατηγορούμενο 3, Τεκμήριο 17, τις υποχρεώσεις του οποίου εγγυήθηκε. Η δικογραφία που την αφορά, παρουσιάστηκε από τον Κατηγορούμενο 2 στο Δικαστήριο και καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
40. Και στις δύο προαναφερόμενες πολιτικές Αγωγές, Τεκμήρια 30 και 31, ως δικηγόρος της Παραπονούμενης, ενεργεί ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου. Την προαναφερόμενη ιστορική αναδρομή για τα επίδικα γεγονότα, με βάση τους ισχυρισμούς του, ο Κατηγορούμενος 2 την κατέγραψε σε πίνακα, ήτοι, το Τεκμήριο
41. Η μαρτυρία του ΜΥ2 για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ***** Λεβέντη ΜΥ2 για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ***** Λεβέντη, ήταν υπάλληλος της Marfin Laiki Bank, τοποθετημένος στην Λάρνακα, με καθήκοντα κατά την περίοδο των ετών 2008 - 2013, περιφερειακού διευθυντή του Τμήματος Εμπορικών Επιχειρήσεων. Η Κατηγορούμενη 1, ήταν πελάτης της Marfin Laiki Bank. Περί τα τέλη του έτους 2011 ή αρχές του έτους 2012, ο Κατηγορούμενος 2, τον είχε επισκεφτεί στο γραφείο του στην Τράπεζα, με σκοπό να ανακαλέσει την διαταγή της Κατηγορουμένης 1 για την πληρωμή κάποιων επιταγών. Δεν θυμάται ποιες επιταγές αφορούσε η εν λόγω επίσκεψη του Κατηγορουμένου 2 σε αυτόν, ούτε τον λόγο για τον οποίο ο Κατηγορούμενος 2 επιθυμούσε η Κατηγορούμενη 1 να δρούσε με τον τρόπο αυτό. Τότε, είχε αναφέρει στον Κατηγορούμενο 2, ότι, για κάτι τέτοιο, χρειαζόταν και ο Κατηγορούμενος 3 για την υπογραφή του, και αυτός αποχώρησε. Τελικά, ο Κατηγορούμενος 3, δεν παρουσιάστηκε στην Τράπεζα για κάτι τέτοιο. Η μαρτυρία του ΜΥ3 για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ****** Νεοφύτου Ο ΜΥ3, για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ***** Νεοφύτου, είναι διευθυντής και μέτοχος της Κατηγορουμένης
42. Διευθυντής και μέτοχος είναι και στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Με τους Κατηγορουμένους 2 και 3, γνωρίζεται προσωπικά. Με τον Κατηγορούμενο 3, ο οποίος ήταν μέτοχος στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., ήταν φίλοι. Από αυτόν αγόρασε τις μετοχές που κατέχει στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Την διαδικασία της μεταβίβασης των μετοχών της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. στο όνομα του, ανέλαβε και διεκπεραίωσε ο ***** Αρτεμίου. Οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, τις οποίες αναγνώρισε, είναι επιταγές που κατείχε ο Κατηγορούμενος 3, τις οποίες παρέδωσε στον ***** Παναγιώτου για την αγορά των μετοχών της Κατηγορουμένης
43. Η έκδοσης τους, συσχετίστηκε με κάποιο έργο στο Τσέρι, του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, που θα εκτελούσε η Κατηγορούμενη 1, και θα εξοφλούνταν εάν και εφόσον αυτό ξεκινούσε και εκτελείτο [σύμφωνα με την πρόοδο του]. Εξ ου και ο λόγος γιατί, επιταγές που είχαν προηγουμένως δοθεί στον ***** Παναγιώτου, εκδοθείσες από Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., για τον ίδιο σκοπό, δεν παρουσιάστηκαν από τον ***** Παναγιώτου για να πληρωθούν, επειδή το εν λόγω έργο στο Τσέρι του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης δεν είχε ξεκινήσει. Η συμφωνία αυτή, ισχυρίστηκε, έγινε στην παρουσία του, δεν θυμόταν όμως το πότε. Ο ίδιος, επένδυσε, με την εν λόγω συμμετοχή του στην Κατηγορουμένη 1, στο συγκεκριμένο έργο στο Τσέρι του Κυπριακό Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, παρά το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 1 είχε κατά τον συγκεκριμένο χρόνο χρέος περί τις €500.000, λόγω ακριβώς του εν λόγω έργου. Ο ***** Παναγιώτου, ήταν μέτοχος στην Κατηγορούμενη 1, με ποσοστό συμμετοχής 50%. Το μετοχικό του κεφάλαιο στην Κατηγορουμένη 1, πωλήθηκε στους Κατηγορουμένους 2 και 3, και οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, δόθηκαν, όπως υποστήριξε, προς εξόφληση του χρηματικού ανταλλάγματος που τότε συμφωνήθηκε. Ο ΜΥ3, για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2, αναγνώρισε και τις επιταγές που παρουσιάζουν τα φωτοαντίγραφα, Τεκμήρια 37 και
44. Αυτές, υποστήριξε, είχαν εκδοθεί από την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., και πάλι για το εν λόγω έργο στο Τσέρι του Κυπριακό Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, και αντικαταστάθηκαν μεταγενέστερα από τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και
45. Σε ότι αφορούσε το γεγονός ότι, οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, θα πληρώνονταν μόνον στην περίπτωση που το εν λόγω έργο στο Τσέρι του Κυπριακό Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, που θα εκτελούσε η Κατηγορούμενη 1, ξεκινούσε και τελικά εκτελείτο, είχε και ο ίδιος προσωπικές επαφές και επικοινωνίες με τον ***** Παναγιώτου. Με τον ***** Παναγιώτου, είναι φίλοι. Ο ***** Παναγιώτου, γνωρίζει ότι οι επίδικές επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, θα πληρώνονταν μόνον με την επέλευση του προαναφερόμενου γεγονότος. Εξ όσων του έχει αναφέρει ο εν λόγω ***** Παναγιώτου, η διαδικασία αυτής της δίωξης, δεν προωθείται από τον ίδιο, αλλά από τον ***** Αρτεμίου, λόγω του ότι οφείλει στον ***** Αρτεμίου χρήματα. Η μαρτυρία του Κατηγορουμένου 3 Κληθείς από το Δικαστήριο σε απολογία, ο Κατηγορούμενος 3, ενόρκως κατάθεσε τα εξής. Είναι αδειούχος, σύμφωνα με τον Νόμο, εργολάβος. Με τον Κατηγορούμενο 2, ήταν συμμέτοχοι - συνέταιροι / μέτοχοι στην Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., η οποία ήταν αδειούχα, σύμφωνα με τον Νόμο, εργολάβος. Στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία, είναι μέτοχος (250 μετοχών - 25% του μετοχικού κεφαλαίου της) και διοικητικός της σύμβουλος, από 05/10/2006 μέχρι και την ημέρα της μαρτυρίας του κατά την δίκη. Ο Κατηγορούμενος 2, επίσης κατείχε μετοχές στην Κατηγορούμενη 1 (250 μετοχών - 25% του μετοχικού κεφαλαίου της). Στο διοικητικό της συμβούλιο, ο Κατηγορούμενος 2, διορίστηκε μεταγενέστερα της απόκτησης από αυτόν των μετοχών της, ήτοι στις 14/10/
46. Ο ***** Παναγιώτου, ήταν ο άλλος μέτοχος στην Κατηγορούμενη 1 (500 μετοχών - 50% του μετοχικού κεφαλαίου της). Αυτός, υπήρξε και διοικητικός της σύμβουλος, από 05/10/2006 μέχρι και 14/10/
47. Ο ***** Παναγιώτου, χρησιμοποίησε, σε ότι αφορούσε την ιδιοκτησία των μετοχών του, τρίτα πρόσωπα, δηλαδή, ονομαστικούς μέτοχους [εμπιστευματοδόχους των προς όφελος του], τελευταίος εκ των οποίων, η Παραπονούμενη. Η Κατηγορούμενη 1, κατείχε ακίνητο το οποίο προσέφερε στον Κυπριακό Οργανισμό Αναπτύξεως Γης, για σκοπούς ανάπτυξης του. Λόγω του ότι, κάτοχος εργοληπτικής άδειας, ήταν μόνον η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., συμφώνησαν με τους Κατηγορούμενο 2 και ***** Παναγιώτου, όπως συστήσουν κοινοπραξία της Κατηγορούμενης 1 που κατείχε το ακίνητο που προσφέρθηκε στον Κυπριακό Οργανισμό Ανάπτυξης Γης και της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. που ήταν αδειούχος εργολάβος, ώστε προσφορά για την εκτέλεση του έργου στον Κυπριακό Οργανισμό Αναπτύξεως Γης να έδινε η κοινοπραξία. Στην βάση της προαναφερόμενης συμφωνίας τους, προχώρησαν με την σύσταση της κοινοπραξίας της Κατηγορούμενης 1 και της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. στις 24/06/
48. Προς επίτευξη τούτου, οι εν λόγω εταιρείες υπέγραψαν την σύμβαση συνεργασίας, Τεκμήριο 20 και ως αντιπρόσωπος τους διορίστηκε αυτός, δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου, Τεκμήριο
49. Στις 07/04/2010, η σύμβαση συνεργασίας, Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., Τεκμήριο 20, ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε από νέα σύμβαση συνεργασίας, στην οποία Κατηγορούμενη 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. προσήλθαν, Τεκμήριο
50. Στις 09/04/2010, η κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., αποδέχθηκε προσφορά του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, για εκτέλεση του έργου. Ο ***** Παναγιώτου, εκείνη την περίοδο, αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ήταν φόβος τους ότι, σε περίπτωση που πτώχευε, λόγω του ότι ήταν μέτοχος στην Κατηγορούμενη 1, η κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. θα μπορούσε να αντιμετωπίσει προβλήματα σε ότι αφορούσε την προσφορά της για εκτέλεση του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης. Για αυτό τον λόγο, αποφάσισαν με τον Κατηγορούμενο 2 να αγοράσουν τις μετοχές του της Κατηγορούμενης
51. Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας τους αυτής, ήταν, αυτός και ο Κατηγορούμενος 2, να προσέλθουν στις 14/10/2010, με την Παραπονούμενη -εν γνώσει πάντοτε του ***** Παναγιώτου, που ήταν ο τελικός δικαιούχος των μετοχών-, στις συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και 17 [που είναι πανομοιότυπες], για αγορά των μετοχών της στην Κατηγορούμενη 1 έναντι €40.000 έκαστος. Αυτές, ετοιμάστηκαν από τον δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ο οποίος ήταν κοινός τους δικηγόρος. Προς υποστήριξη του τελευταίου αυτού ισχυρισμού του, ο Κατηγορούμενος 3, παρουσίασε στο Δικαστήριο, προτιμολόγηση της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. από τον εν λόγω δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου και σχετική συνοδευτική επιστολή, Τεκμήρια 39 και
52. Παρουσίασε περαιτέρω, και σχετική προτιμολόγηση της C.G.C. Constantinou General Construction Ltd από τον εν λόγω δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, Τεκμήριο
53. Αυτός, προσήλθε με την Παραπονούμενη, στην σύμβαση, Τεκμήριο
54. Σύμφωνα με αυτήν, έναντι του ποσού των €40.000, θα δίδονταν επιταγές της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. και όχι προσωπικές του. Και ο λόγος, ήταν επειδή, η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., ανέλαβε, για την κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., την προσφορά του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης. Περαιτέρω, προνοούσε ότι, σε περίπτωση που ο Κυπριακός Οργανισμός Αναπτύξεως Γης, ακύρωνε την μεταβίβαση του ακινήτου της Κατηγορούμενης 1 στο όνομα του, -όπως και τελικά έγινε-, θα είχε, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα να ακυρώσει την σύμβαση, Τεκμήριο 17, και να του επιστραφεί το οποιοδήποτε ποσό κατέβαλε στην Παραπονούμενη ως αντιπαροχή. Ήταν σαφές, από το περιεχόμενο της σύμβασης, Τεκμήριο 17, ότι οι πληρωμές συνδέονταν και θα γίνονταν όταν άρχιζε το έργο του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης. Στην συνέχεια, λόγω της αποχώρησης του από την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., μετά από συμφωνία με τον Κατηγορούμενο 2, αντάλλαξαν τις επιταγές της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. που είχαν δοθεί στον ***** Παναγιώτου για την αγορά των μετοχών του στην Κατηγορούμενη 1, με τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και
55. Δηλαδή, η Κατηγορούμενη 1, έδωσε τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, για να αγοράσει τις δικές της μετοχές. Αυτές, δόθηκαν ασυμπλήρωτες, και ο λόγος για αυτό, εκτός του ότι ήταν προφανής σε όλους, ήταν και συμφωνημένος. Δόθηκαν ασυμπλήρωτες, για εξασφάλιση του ***** Παναγιώτου, σε ότι αφορούσε το μερίδιο του σε περίπτωση υλοποίησης του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης στο Τσέρι, και επειδή, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του ***** Παναγιώτου, δεν μπορούσε να φαίνεται ως δικαιούχος της Κατηγορούμενης
56. Τελικά, ο Κυπριακός Οργανισμός Αναπτύξεως Γης, ακύρωσε την ανάθεση της εκτέλεσης του έργου στην κοινοπραξία Κατηγορούμενης 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. και η μεταβίβαση του ακινήτου της Κατηγορούμενης 1 στο όνομα του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, δεν προχώρησε. Για αυτό τον λόγο, οι συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και 17, για την αγορά των μετοχών της Παραπονούμενης [/***** Παναγιώτου] στην Κατηγορούμενη 1 από αυτόν και τον Κατηγορούμενο 2, κατέστησαν χωρίς αντικείμενο. Εξ ου και η ανάληψης από τον δικηγόρο, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, εκ μέρους όλων των εμπλεκομένων, να ενεργοποιήσει την διαδικασία επίλυσης της διαφοράς με διαιτησία, όπως ακριβώς προνοούσαν οι συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και
57. Ο Κατηγορούμενος 3 προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, παρουσίασε στο Δικαστήριο και κατέθεσε ως Τεκμήριο 42, επιστολή του δικηγόρου, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ημερομηνίας 07/12/
58. Ήταν από όλους αποδεκτό, προβλεπόταν άλλωστε και από τις συμβάσεις, Τεκμήρια 12 και 17, ότι η συμφωνία τους με τον Κατηγορούμενο 2 και τον ***** Παναγιώτου, για την αγορά των μετοχών του τελευταίου [/Παραπονούμενης] της Κατηγορούμενης 1, θα ακυρωνόταν μέσω της διαιτησίας, κανένα αντάλλαγμα δεν θα διδόταν σε αυτόν [/στην Παραπονούμενη] και οι μετοχές του [/της Παραπονούμενης] της Κατηγορούμενης 1 που δεν είχαν καμία αξία, θα επιστρέφονταν. Αυτός ήταν και ο λόγος, που, τόσο ο ίδιος, όσο και ο Κατηγορούμενο 2, καθ' υπόδειξη μάλιστα του δικηγόρου, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, δεν διαφώνησαν με την διαδικασία της διαιτησίας ή έφεραν ένσταση σε αυτήν. Με την διαδικασία αυτή, δεν διαφώνησε επίσης και ο ***** Παναγιώτου. Στην πορεία, ο δικηγόρος, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου και ο ***** Παναγιώτου, προσπάθησαν να ξεγελάσουν, τόσο τον ίδιο, όσο και τον Κατηγορούμενο
59. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του περί του ότι, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ενήργησε με τον τρόπο αυτό, ο Κατηγορούμενος 3 παρουσίασε στο Δικαστήριο, μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 30/03/2012, που ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, απέστειλε στον δικηγόρο του με το ιστορικό της υπόθεσης, που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
60. Τόσο ο ίδιος, όσο και ο Κατηγορούμενος 2, δεν ενημερώνονταν για την κίνηση του λογαριασμού της Κατηγορουμένης 1, από τον οποίο εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και
61. Καταστάσεις του, αποστέλλονταν στην διεύθυνση του ***** Παναγιώτου. Επικαλέστηκε προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού του, τα Τεκμήρια 18 και 29, και παρουσίασε προς περαιτέρω υποστήριξη, τα Τεκμήρια 35 και
62. Η εκτίμηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η αξιολόγηση της αποδεκτής μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων, ευρήματα και τελικά συμπεράσματα Οι γενικές αρχές Αυτή είναι η μαρτυρία την οποία το Δικαστήριο καλείται τώρα να εκτιμήσει για να καταλήξει στα συμπεράσματα του για τα επίδικα ζητήματα. Εκτίμησης που γίνεται στην βάση καλά καθιερωμένων αρχών δικαίου και οι οποίες αναφέρονται εδώ επειδή αποτελούν μέρος του σκεπτικού μου που αφορά την απόφαση μου που ακολουθεί για την μαρτυρία που γίνεται αποδεκτή ή απορρίπτεται. Σύμφωνα με την νομολογία, η υπεροχή του παράγοντα της αξιοπιστίας των μαρτύρων στην διαπίστωση γεγονότων από το Δικαστήριο κατά την εκτίμηση της μαρτυρίας, έχει ένα εικονικό, σχεδόν κανονικό, καθεστώς. Η δε γενική εντύπωσης που ένας μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο, έχει ουσιαστική σημασία στην κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας του (βλ. στο σύγγραμμα The Business of Judging, έκδοσης 2013, σελίδα 123, Beacon Insurance Company Ltd v Maharaj Bookstore Ltd [2014] UKPC 21, Biogen Inc v Medeva plc [1997] RPC 1, In Re B (A Child) (Care Proceedings: Threshold Criteria) [2013] 1 WLR 1911). Χωρίς, σε κάθε περίπτωση, να διαφεύγουν της προσοχής του Δικαστηρίου και οι επιφυλάξεις που έχουν εκφραστεί μέσα από την ίδια νομολογία, ως προς το ότι, οι «μη λεγόμενες ενδείξεις για την αλήθεια», σε κάποιο βαθμό, μπορεί να παραπλανήσουν και να αποσπάσουν την προσοχή του Δικαστηρίου από το γνωστικό περιεχόμενο της μαρτυρίας του μάρτυρα (βλ. R. A. Posner, στο σύγγραμμα The Business of Judging, έκδοσης 2013, στην σελίδα 123). Όπως επίσης δεν διαφεύγουν της προσοχής του Δικαστηρίου και οι επιφυλάξεις που εκφράζονται σε ανώτατο δικαστικό επίπεδο, ως προς το κατά πόσο, η προφορική μαρτυρία από απλή ανάμνηση γεγονότων, είναι πράγματι η καλύτερη πηγή μαρτυρίας για την εκτίμηση της αξιοπιστίας. Και αυτό, γιατί, στην εξίσωση εισέρχονται ζητήματα που αφορούν ανθρώπινα χαρακτηριστικά που τα ίδια δεν χαρακτηρίζονται από απόλυτη αξιοπιστία, όπως είναι, π. χ., αυτό της μνήμης, -ειδικότερα σε ότι αφορά την δυσκολία ανάμνησης γεγονότων που συνέβησαν χρόνια προηγουμένως-, δεδομένου του κοινώς γνωστού και αποδεκτού επί μέρους χαρακτηριστικού της, ότι, η μνήμη, μπορεί να είναι και λανθασμένη, επί του ότι, ο άνθρωπος, τείνει να πιστεύει πραγματικά ότι μία ανάμνηση του είναι πιστή του τι πραγματικά μαρτύρησε από ότι αυτή είναι στην πραγματικότητα (βλ. Gestmin SGPS SA v Credit Suisse (UK) Ltd & Anor [2013] EWHC 3560 (Comm)). Ο καθόλα τα άλλα εύλογος μάρτυρας, αλλά στην πραγματικότητα ανέντιμος, είναι ακόμη μία δυσκολία που επιβάλλει κάποια επιφυλακτική στάση από το Δικαστήριο κατά την εκτίμηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας. Επιφύλαξης που τίθεται και πάλι με αφορμή ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά που συναντώνται στον άνθρωπο. Η ικανότητα κάποιου όταν εξιστορεί ένα περιστατικό να μιλά με τρόπο συνεκτικό, αληθοφανή και διαβεβαιωτικό και να διακοσμεί την αφήγηση του με λεπτομέρειες, χωρίς μάλιστα να παραλείπει, κατά τρόπο ανάλογο, να εισάγει στην αφήγηση του και κενά λόγω μη θύμησης, δύναται να εντυπωσιάσει τον οποιοδήποτε κριτή γεγονότων. Εντούτοις, τα Δικαστήρια, από ανέκαθεν είχαν στην προσοχή τους, ότι, αυτά τα χαρακτηριστικά μαρτυρίας, αν και, κατά κανόνα, αποτελούν τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν την αξιόπιστη μαρτυρία, είναι και το σήμα κατατεθέν της αυτοπεποίθησης ενός κατεργάρη διάδικου ή ανέντιμου μάρτυρα, που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Παρατηρείται βεβαίως και το αντίθετο, ενδεχόμενο επίσης υπόψη του Δικαστηρίου κατά την εκτίμηση της μαρτυρίας, όπου, ένας καλόπιστος και ειλικρινής μάρτυρας, να έχει εμποτίσει άθελα την μαρτυρία του με κάποιο ψέμα, για κάποιο μη ουσιαστικό γεγονός, χωρίς να αντιλαμβάνεται την ενδεχόμενη επίπτωση του επί της ουσίας της διαφοράς και όχι λόγω πρόθεσης του να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο την αλήθεια ή επειδή έχει κάποιο λόγο να φοβάται την αλήθεια (βλ. R v Lucas [1981] 1 QB 720). Αυτός ο μάρτυρας, δεν κρίνεται κατ' ανάγκη αναξιόπιστος. Αυτές οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, οδηγούν τα Δικαστήρια στο να εστιάζουν την προσοχή τους, εκεί που αυτό είναι εφικτό, σε έγγραφα της εποχής της επίδικης διαφοράς (που υπόκεινται στους δικούς τους κανόνες απόδειξης) και στα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, για να εξάγουν τα συμπεράσματα τους (βλ. Onassis and Calogeropoulos v Vergottis [1968] 2 Lloyd's Rep 403, HL, Gestmin SGPS SA v Credit Suisse (UK) Ltd & Anor [2013] EWHC 3560 (Comm). Σημαντικά, βεβαίως, στην εκτίμηση της μαρτυρίας, είναι και τα διαδικαστικά. Η υποβολή της θέσης ενός διαδίκου επί όλων των ουσιωδών πτυχών της μαρτυρίας που δίνεται από τους μάρτυρες που κλήθηκαν από τον αντίδικο του, την οποία αυτός αμφισβητεί, αποτελεί τον καρδινάλιο κανόνα της αντεξέτασης. Στο αντιπαρατεθικό σύστημα δικαιοσύνης, το οποίο έχουμε και στην Κύπρο, ο κανόνας αυτός είναι απόλυτος και δεν επιδέχεται καμίας εξαίρεσης. Ότι δηλαδή, σε ένα μάρτυρα, πρέπει να δίδεται η ευκαιρία, ενόσω βρίσκεται στο ειδώλιο του μάρτυρα, να απαντήσει στην υπόθεση που παρουσιάζεται και είναι αντίθετη με την δική του εκδοχή γεγονότων [iii] [iv]. Αν κάτι τέτοιο δεν γίνει ή παραλειφθεί, η μαρτυρία του πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν έχει αμφισβητηθεί και να εκληφθεί ότι είναι παραδεκτή. Και τούτο, σε αστικές υποθέσεις, ανεξαρτήτως δικογράφησης [v] [vi]. Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα αυτό, μπορεί να προσμετρήσει στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκτίμηση της μαρτυρίας, για να απορρίψει μαρτυρία που παρουσιάζεται για να αντικρούσει γεγονότα που υποστηρίχθηκαν από μάρτυρα, όταν αντίθετες σχετικές θέσεις δεν είχαν υποβληθεί (ή του είχαν υποβληθεί ατελώς) στον μάρτυρα αυτό κατά την αντεξέταση του [vii]. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την νομολογία, οι υποβολές θέσεων ενός διαδίκου σε ότι αφορά τα γεγονότα της επίδικης διαφοράς προς μάρτυρες κατά την αντεξεταση τους, εάν αυτές δεν υιοθετηθούν από τους μάρτυρες ως ορθές για να αποτελέσουν μέρος της μαρτυρίας τους, δεν έχουν καμία αποδεικτική αξία για την υπόθεση του, αφού, αυτές, δεν αποτελούν μαρτυρία, εκτός και εάν ο ίδιος κατά την παρουσίαση της υπόθεσης του τις εμπεδώσει με αποδεκτή μαρτυρία [viii]. Στο σύγγραμμα του R. May, Criminal Evidence, 4η έκδοση, στην παράγραφο 23-23, σε ότι αφορά τις προαναφερόμενες αρχές και την εφαρμογή τους ειδικά σε ποινικές υποθέσεις, αναφέρονται τα εξής: «
63. The cross-examining party should put as much of his own case as concerns the witness to him. Thus, if the cross-examining party intends to adduce evidence which contradicts evidence given by the witness, he should put his version to the witness, so that the witness may have the opportunity of explaining the contradiction. If a party fails to do this, he is generally taken to have accepted the witness's evidence. Accordingly, counsel should not in his closing speech attack that part of a witness's evidence which he has not challenged in cross-examination. However, this rule has been held not to apply to a case tried by lay justices in that justices do not have to accept a witness's evidence merely because it is unchallenged. Α strict application of the rule may also not be necessary where a witness is called whose evidence is corroborative of evidence already given by another witness who has himself been cross-examined, e.g. a police officer who gives evidence about an interview with the defendant. ...». Όπως εν προκειμένω έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μαρσέλο κ. α. ν Κωνσταντίνου, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2013, 18/01/2017: «Όπως έχουμε σημειώσει πιο πάνω, ο συνήγορος είναι εκπρόσωπος του διάδικου και οι δηλώσεις του τον δεσμεύουν. (Βλ. Ανδρέου ν Almifalani

(2009)1 A.A.Δ. 608). Στην υπόθεση Pal κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551, τονίστηκε ότι, "η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν. Αυτή δε η υποχρέωση καθίσταται βαρύνουσα αν πρόκειται για ουσιώδη ισχυρισμό". Η πιο πάνω αρχή επιβεβαιώθηκε προσφάτως και στην υπόθεση Ρεβέκκα Πέτρου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D497, Ποιν. Εφ. 41/2015, ημερ. 25 Οκτωβρίου 2016, στην οποία έκαμε αναφορά ο συνήγορος των εφεσειόντων. Η αρχή αυτή έχει ως βασικό υπόβαθρο το γενικό σκοπό της αντεξέτασης, που αποτελεί σημαντικό όπλο της υπεράσπισης, όχι μόνο να αμφισβητήσει τα λεχθέντα και την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας, αλλά, και εξίσου αναγκαίο να θέσει την εκδοχή της υπεράσπισης, ως προς τα γεγονότα, για να τεκμηριώσει στη συνέχεια τη δική της. Επίσης, η αντεξέταση προσφέρει τη δυνατότητα παρουσίασης γεγονότων που δεν έχει καταθέσει ένας μάρτυρας τα οποία, όμως, θα μπορούσε να είχαν κατατεθεί. (Βλ. Ανθίμου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ 56).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Βλ. επίσης Νεόφυτος Πιριλλίδη ν Δήμος Λεμεσού, Ποινική Έφεση Αρ. 331/2015, 11/12/

1. και Corina Snacks Ltd v Ορφανίδη, Ποινική Έφεση Αρ. 212/2015, 29/05/
2. Η εκτίμηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η αξιολόγηση της αποδεκτής μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων και τελικά συμπεράσματα [Και] Με αυτές τις αρχές της νομολογίας κατά νου, προχωρώ στην εκτίμηση και αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Ο Κατήγορος σε ποινική υπόθεση, έχει καθήκον και υποχρέωση να προσαγάγει ή προσφέρει, κατά την ακρόαση της υπόθεσης, κάθε μέρος της μαρτυρίας, στη διάθεση του, το οποίο είναι ουσιώδες για την κρίση της ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Πέγκερος v Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 143, Οδυσσέα ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Κυριάκου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 15/2013, 20/03/2014, Fournaris v Republic

(1976)2 Α.Α.Δ. 20, Χρίστου ν Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2017, 19/07/2019). Εντούτοις, το προαναφερόμενο καθήκον και υποχρέωση του Κατήγορου, δεν επεκτείνεται και σε υποχρέωσή του να παρουσιάζει μαρτυρία που ο ίδιος δεν θεωρεί αξιόπιστη (βλ. Κλεοβούλου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 17, Σταυρινού v Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706). Το ζήτημα που εξετάζεται, είναι κατά πόσο, μη παρουσίασης συγκεκριμένης μαρτυρίας στην διάθεση του Κατήγορου, αφήνει οποιοδήποτε κενό στα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, ώστε να γεννάται ζήτημα απόκλισης του Κατήγορου από το καθήκον και υποχρέωση του να προσαγάγει ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη για τα επίδικα θέματα της ποινικής δίκης μαρτυρία (βλ. Οδυσσέα ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Χρίστου ν Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2017, 19/07/2019). Στην προκείμενη περίπτωση, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, κατέθεσε ως μάρτυρας για τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, προς υποστήριξη της υπόθεσης της Κατηγορούμενης 1, λόγω του ότι, υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρος, νομικός σύμβουλος και πάροχος διοικητικών υπηρεσιών, χειρίστηκε ή/και συμμετείχε ή/και ήταν παρόν σε διάφορες διαδικασίες στις οποίες συμμετείχε η Παραπονούμενη. Βασικός ισχυρισμός του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, για τα γεγονότα της υπόθεσης της Παραπονούμενης, ήταν ότι, στις 14/10/2011, μετά από παράκληση της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., της Κατηγορούμενης 1 και του Κατηγορουμένου 3, του παραδόθηκαν, υπό την ιδιότητα του ως διοικητικού συμβούλου της Παραπονούμενης, οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορουμένης 1, εις αντικατάσταση των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., ώστε η Παραπονούμενη να απέχει από την άσκηση δικαστικών διαδικασιών εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Αντεξεταζόμενος από πλευράς υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2, ισχυρίστηκε ότι, πριν τις 14/10/2011, υπήρξε συνάντησης του με τους Κατηγορούμενους 2 και 3 στο γραφείο του, οπότε και του ζητήθηκε από αυτούς η αντικατάστασης των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38, της οποίας ακολούθησε και τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Κατηγορούμενο 3 για να του επεξηγηθεί ο λόγος για το αίτημα τους. Ο ίδιος, ισχυρίστηκε περαιτέρω, δεν είχε τις οδηγίες του τελικού δικαιούχου της Παραπονούμενης, ***** Παναγιώτου, και για αυτό τον λόγο, η αντικατάστασης των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38, με τις επίδικες, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, έγινε τελικά στις 14/10/2011, μετά δηλαδή που έλαβε τις σχετικές οδηγίες από τον εν λόγω ***** Παναγιώτου. Ερωτηθείς, γιατί ο τελικός δικαιούχος της Παραπονούμενης, ***** Παναγιώτου, και με τι αντάλλαγμα, αποδέχθηκε τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορούμενης 1, εις αντικατάσταση των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., επανέλαβε τον ισχυρισμό του της κυρίως εξέτασης του, ότι δηλαδή, ο λόγος ήταν για να μην λάβει η Παραπονούμενη, δικαστικά μέτρα εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Όταν του υποβλήθηκε η θέσης των Κατηγορουμένων 1 και 2 για το εν λόγω γεγονός, ότι δηλαδή, αυτός ο ισχυρισμός του δεν είναι πραγματικότητα, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, υποστήριξε ότι, αυτό του είχε λεχθεί από τους ίδιους τους Κατηγορούμενους 1 και 2 -και σημειώνω, όχι από τον εν λόγω ***** Παναγιώτου- και ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν ο πραγματικός σκοπός ήταν άλλος. Σχετική, είναι η ακόλουθη περικοπή από τα πρακτικά της δίκης: «E. Σου υποβάλλω ότι αυτό που λες δεν αληθεύει και το γνωρίζεις αλλά δεν θέλεις να πεις την αλήθεια στο Δικαστήριο και λυπούμαι, που, ως συνάδελφος, με αναγκάζετε να κάνω αυτές τις ερωτήσεις. A. Κάνετε τη δουλειά σας, όπως και εγώ τη δική μου και σας λέω αυτά που γνωρίζω. E. Σας υποβάλλω ότι ουδέποτε υπήρξε θέμα έκδοσης νέων επιταγών, για να μην ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον των Κατηγορουμένων. A. Σας λέω τι μου είπαν οι Κατηγορούμενοι. Αν ήταν άλλος ο σκοπός τους, δεν μπορώ να ξέρω.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Εντούτοις, αμέσως μετά, και εντελώς αντιφατικά της προηγούμενης τοποθέτησης του, υποστήριξε ότι, ο λόγος για τον οποίο ο τελικός δικαιούχος της Παραπονούμενης, ***** Παναγιώτου, αποδέχθηκε τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορούμενης 1, εις αντικατάσταση των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., ήταν για να μην ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. από την Παραπονούμενη και ότι αυτό του το είχε επιβεβαιώσει ο εν λόγω ***** Παναγιώτου, όταν αποδέχθηκε. Παραθέτω τις σχετικές τοποθετήσεις του, αυτούσιες από τα πρακτικά της δίκης: «E. Όπως έχεις πει, κατά τους επίδικους χρόνους ο ***** Παναγιώτου αντιμετώπιζε διάφορα οικονομικά προβλήματα και τον κυνηγούσαν οι Τράπεζες. Μήπως ήταν αυτός ο λόγος που έγινε η πράξη για τη μεταβίβαση των μετοχών και την παράδοση των επιταγών; A. Εννοείτε, αν είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίον πώλησε τις μετοχές ο ***** Παναγιώτου; Ναι, ο λόγος που πώλησε τις μετοχές ήταν για να αντλήσει χρήματα. Ο λόγος που δέχτηκε την αντικατάσταση των επιταγών από τη SWEETCARE είναι αυτός που σας είπα, για να απέχει από δικαστικά μέτρα εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. E. Εγώ σου υποβάλλω ότι αυτή η πράξη έγινε με σκοπό να βοηθηθεί ο ***** Παναγιώτου όσον αφορά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε εκείνον τον καιρό στα Δικαστήρια και που τον κυνηγούσαν οι πιστωτές του, γι' αυτό πήραν τις μετοχές οι δύο Κατηγορούμενοι και έδωσε τα λεφτά η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ, οι Κατηγορούμενοι 2 και

1. A. Δεν αντιλήφθηκα τι θέλετε να πείτε, για να απαντήσω. E. Αυτή η πράξη έγινε για να βοηθήσουν τον ***** Παναγιώτου, επειδή είχε άμεση οικονομική ανάγκη, για να αποπληρώσει τους πιστωτές του. A. Δεν ξέρω τα κίνητρα των Κατηγορουμένων. Εγώ ξέρω τα κίνητρα του ***** Παναγιώτου, για τα οποία πούλησε τις μετοχές και επιβεβαιώνω ότι ο λόγος που τις πώλησε ήταν για να αντλήσει η DICKINSONEL και να κατασχέσει αυτός χρήματα. Τα κίνητρα των Κατηγορουμένων δεν τα ξέρω.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η αντεξέτασης του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, κινήθηκε για να διερευνήσει περαιτέρω αυτό τον ισχυρισμό του, και ο εν λόγω μάρτυρας, για τα διάφορα γεγονότα ή θέματα που ερωτήθηκε, δήλωνε, είτε άγνοια, είτε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί. Ερωτήθηκε τότε, από πλευράς υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2, κατά πόσο γνώριζε εξ ιδίας γνώσης τα λεχθέντα και τις διεργασίες, μεταξύ του τελικού δικαιούχου της Παραπονούμενης, ***** Παναγιώτου και των Κατηγορουμένων 2 και 3, και απάντησε ότι, γνώριζε μόνον για τα όσα ήταν ο ίδιος παρόν και για τα όσα είχε πληροφορηθεί από αυτούς. Υπήρχαν, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, και πολλά άλλα, που ο εν λόγω ***** Παναγιώτου και οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, συζητούσαν μεταξύ τους, για τα οποία δεν μπορούσε να γνωρίζει. Παραθέτω σχετική περικοπή από τα πρακτικά της δίκης: «E. Άρα, εσείς δεν γνωρίζετε προσωπικά τι γινόταν μεταξύ του U.B.O., του ***** Παναγιώτου, και των δύο Κατηγορουμένων; A. Γνωρίζω αυτά στα οποία ήμουν παρών και αυτά για τα οποία με έχουν πληροφορήσει. Γνωρίζω, επίσης, ότι για πολλά πράγματα μιλούν μεταξύ τους.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η συνέχεια της αντεξέτασης του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και 2, αποκαλύπτει, σε γενικές γραμμές, ότι, ο εν λόγω μάρτυρας, ενέμεινε στην αρχική βασική τοποθέτηση του για τα γεγονότα της υπόθεσης, ως ανωτέρω, χωρίς να είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός σχετικά με όλα τα υπόλοιπα γεγονότα και θέσεις που του υποβλήθηκαν από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και
2. Χαρακτηριστική, είναι η ακόλουθη περικοπή από τα πρακτικά της δίκης, όπου του τίθεται η θέσης των Κατηγορουμένων 1 και 2, περί διασύνδεσης του τιμήματος των μετοχών της Κατηγορουμένης 1, -που ήταν υποκείμενο της έκδοσης των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11- με την εκτέλεση του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης στο Τσέρι: «E. Σας υποβάλλω ότι ο Κατηγορούμενος 2 θα αγόραζε αυτές τις μετοχές με την προϋπόθεση ότι θα γινόταν αυτό το έργο από την Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ ως κύριος εργολάβος και όταν αγόρασαν τις μετοχές μ' αυτήν τη συμφωνία, που έχεις κάνει εσύ, και ενώ ήταν κατά 80% μέτοχος σ' αυτό το έργο, μετά τη συμφωνία για πώληση των μετοχών, προέκυψε κάποιο έγγραφο που η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ θα έπαιρνε μόνο το 10%, το γνωρίζεις αυτό; A. Επαναλαμβάνω ότι το γραφείο μας παρείχε διοικητικές υπηρεσίες και πολλά από αυτά, που μου αναφέρετε, πιθανόν να προκύπτουν ή να φαίνονται στο γραφείο της Δ.Ε.Π.Ε. Κάποια από τα σημεία που έχετε πει μπορώ να τα επιβεβαιώσω, κάποια δεν τα θυμάμαι και κάποια άλλα δεν τα γνωρίζω. Επιβεβαιώνετε, όμως, από την υποβολή σας τη θέση μου ότι οι μετοχές αγοράστηκαν εκ μέρους και για λογαριασμό της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. E. Όχι, διαφωνώ μαζί σας και σας υποβάλλω ότι οι μετοχές αγοράστηκαν με σκοπό να γίνει το έργο στο Τσέρι και να αποζημιωθεί ο ***** ο Παναγιώτου, όταν θα γινόταν το έργο. Ουδέποτε υπήρξε θέμα κατάθεσης των επιταγών. A. Ξεκινήσατε να μου λέτε για τον σκοπό και δώσατε επιχειρηματολογία για την πληρωμή. Σας λέω ότι ο σκοπός είναι εκείνος που σας έχω αναφέρει, η πληρωμή είναι ως φαίνεται στη συμφωνία. E. Σου υποβάλλω ότι ο Κατηγορούμενος 2 εξαπατήθηκε από τον ***** Παναγιώτου, με υπογραφή προχρονολογημένα κάποιου άλλου εγγράφου, που έχανε η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ το όφελος από το έργο στο Τσέρι. A. Αν έγινε αυτό το πράγμα, πρέπει να απονεμηθεί δικαιοσύνη.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Καταλήγω, συνεπώς, ότι, ένεκα και των ακόλουθων αρνητικών παρατηρήσεων μου για την μαρτυρία του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, η μη παρουσίασης από πλευράς της Παραπονούμενης, της μαρτυρίας του εν λόγω ***** Παναγιώτου κατά την ακρόαση της υπόθεσης, που πρέπει να ήταν στην διάθεση του Κατήγορου ή σε κάθε περίπτωση, δεν έχει δοθεί κανένας λόγος γιατί δεν έχει παρουσιαστεί, αφήνει κενό στα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, ώστε, να γεννάται ζήτημα απόκλισης του Κατήγορου από το καθήκον και υποχρέωση του, ως προαναφέρθηκε, να προσαγάγει ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη, για τα επίδικα θέματα της ποινικής δίκης, μαρτυρία. Για αυτό τον λόγο και μόνον, δεν τίθεται ζήτημα καταδίκης των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3, εφόσον, ελλείπει η βεβαιότητα γεγονότων από πλευράς του βασικού μάρτυρα κατηγορίας για την υπόθεση της Παραπονούμενης, ΜΚ1, ***** Αρτεμίου. Σε κάθε περίπτωση, το προαναφερόμενο μου συμπέρασμα, είναι αποτέλεσμα συνεκτίμησης, της μη παρουσίασης της μαρτυρίας του εν λόγω ***** Παναγιώτου από πλευράς Παραπονούμενης, και της αρνητικής εντύπωσης που έχω σχηματίσει για την μαρτυρία του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, την οποία, για τους ακόλουθους ενδεικτικά λόγους, δεν την αποδέχομαι. Κατ' αρχήν, επαναλαμβάνω, την αντίφαση της μαρτυρίας του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, σχετικά με την πληροφόρηση του για το γεγονός της αναγκαιότητας αντικατάστασης των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., με τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορουμένης
3. Όπως προαναφέρθηκε, σχετικά με αυτό το πολύ ουσιαστικό γεγονός για την υπόθεση της Κατηγορούμενης 1, ενώ σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και 2, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, αναφέρει ότι, πληροφορήθηκε για το γεγονός αυτό της αναγκαιότητας αντικατάστασης των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38, της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., με τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, της Κατηγορουμένης 1, για να μην λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. από την Παραπονούμενη, από τους Κατηγορουμένους 2 και 3, που τον επισκέφτηκαν μάλιστα στο γραφείο του για τον σκοπό, στην συνέχεια, υποστηρίζει ουσιαστικά ότι, αυτό, ως γεγονός, του ήταν γνωστό από προηγουμένως, και μάλιστα ότι είχε και ο ίδιος προφορικά προειδοποιήσει τους Κατηγορούμενους 2 και 3 περί της πρόθεσης της Παραπονούμενης λήψης δικαστικών μέτρων εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Άλλωστε, δεν υπάρχει τίποτα που να υποστηρίζει αυτό τον ισχυρισμό του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, περί προειδοποιήσεων για το χρέος της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. προς την Παραπονούμενη και απαίτηση εξόφλησης του, όταν, το λογικό είναι, ότι, για ένα τέτοιο ζήτημα, αξίας €80.000, που οδήγησε μάλιστα τους Κατηγορουμένους 2 και 3, να παρακαλέσουν για ανταλλαγή των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., με τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορουμένης 1 για να αποφύγουν την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., ότι θα υπήρχαν και θα παρουσιάζονταν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της υπόθεσης της Παραπονούμενης. Δεν βρίσκω λογικό, η Παραπονούμενη, ή ο τελικός δικαιούχος της, που πίεζαν για εξόφληση του χρέους των Κατηγορουμένων 2 και 3 ή/και της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., επειδή καμία από τις συμφωνημένες δόσεις, βάσει των συμβάσεων, Τεκμήρια 12 και 17, ως υποστηρίχθηκε, δεν της/τους είχε/είχαν καταβληθεί, ή οι επιταγές, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. «καλυφθεί», να αποδέχεται/ονται προς εξόφληση της/τους, αντί μίας επιταγής για το συνολικά οφειλόμενο προς αυτήν/αυτούς χρέος, τέσσερεις και πάλι επιταγές, επίσης μεταχρονολογημένες όπως υποστηρίχθηκε, ενός άλλου νομικού προσώπου, της Κατηγορούμενης 1, προς εξόφληση των μετοχών της ίδιας της Κατηγορούμενης 1 από τα μέλη της (είτε στην πραγματικότητα αυτοί ήταν οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, ή η Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ.). Σημειώνω εδώ, περαιτέρω, και τον τρόπο που παρουσιάστηκε ο προαναφερόμενος ισχυρισμός του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου κατά την κυρίως εξέταση του, ο οποίος, ήταν πολύ γενικός. Κατά την δική μου εντύπωση, ηθελημένα γενικός, προς αποφυγή προβολής ισχυρισμών που θα τον δέσμευαν στην συνέχεια της διαδικασίας. Ήθελε βρίσκω, οι ισχυρισμοί του της κυρίως εξέτασης του, να ήταν γενικοί για να είχε περιθώριο ελιγμού τοποθετήσεως για τα γεγονότα, στην συνέχεια της διαδικασίας. Ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ήταν ασαφής και σε ότι αφορούσε τις περιστάσεις έκδοσης των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 από την Κατηγορουμένη 1 και σε κάποιο σημείο θα μπορούσε να λεχθεί και αντιφατικός. Απλά γεγονότα, που ήταν πολύ σημαντικά για την υπόθεση της Παραπονούμενης, που, αν οι ισχυρισμοί της Παραπονούμενης, ως υποστηρίχθηκαν από τον ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, αποτελούσαν πραγματικότητα, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, που είναι δικηγόρος στο επάγγελμα και πρόσωπο που κατά την κρίση του Δικαστηρίου έχει δυνατή ικανότητα αντίληψης, σκέψης και λόγου, θα ήταν, σε σχέση με αυτά, πιο σαφής και περιεκτικός και δεν θα υπέπιπτε σε σχέση με αυτά σε καμία απολύτως αντίφαση. Στην κυρίως εξέταση του, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, υποστήριξε ότι, οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, εκδόθηκαν από την Παραπονούμενη στην παρουσία του. Το επεσήμανε μάλιστα, σημειώνοντας ότι, υπογράφτηκαν στην παρουσία του και του παραδόθηκαν υπό την ιδιότητα του ως διοικητικού σύμβουλου της Παραπονούμενης. Ο τρόπος προβολής του εν λόγω ισχυρισμού του κατά την κυρίως εξέταση του, βεβαίως άφηνε να νοηθεί ότι, η έκδοσης των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, έγινε από την Κατηγορούμενη 1, από εξουσιοδοτημένο/α πρόσωπο/α στην παρουσία του, στο γραφείο του, στις 14/10/
4. Αόριστα φυσικά, χωρίς να αναφέρει από ποιόν ή ποιους. Αντξεταζόμενος όμως, από πλευράς υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2, σχετικά με τον εν λόγω ισχυρισμό του, υποστήριξε ότι, στις 14/10/2011, όταν του παραδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήταν παρόν. Διευκρινίζοντας όμως ότι, τον είχαν επισκεφτεί οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, στο γραφείο του μαζί, με σκοπό να ανταλλάξουν τις επιταγές, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., με τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορουμένης 1, πριν τις 14/10/2011 και ότι, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν τις αποδέχθηκε επειδή δεν είχε τις οδηγίες του ***** Παναγιώτου για κάτι τέτοιο, οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 είχαν τότε υπογράψει τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορούμενης 1 και οι δύο στην παρουσία του. Δεν παρέμεινε όμως σταθερός σε αυτό του τον ισχυρισμό, εφόσον, αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 3, υποστήριξε κάτι εντελώς διαφορετικό. Ότι, δηλαδή, την ίδια ημέρα που υπογράφτηκαν οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορούμενης 1 ενώπιον του από τους Κατηγορουμένους 2 και 3, επέστρεψε σε αυτούς τις επιταγές, Τεκμήρια 37 και 38 της Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ. Ισχυρισμός, σαφώς αντιφατικός της προηγούμενης τοποθέτησης όταν αντεξαταζόταν από τον συνήγορο υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2, ως προαναφέρθηκε. Αίσθηση προκάλεσε και το γεγονός, ότι, ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, τοποθετήθηκε περί της έκδοσης των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, της Κατηγορουμένης 1, κατά τρόπο εντελώς αόριστο. Ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2, ποιος συμπλήρωσε τις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, εφόσον αυτές, ως ισχυρίστηκε, εκδόθηκαν στην παρουσία του. Η απάντησης του, δεδομένης της θέσης των Κατηγορουμένων 1 και 2 που του υποβλήθηκε, ότι οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 της Κατηγορουμένης 1, ήταν ατελής («inchoate») όταν παραδόθηκαν στην Παραπονούμενη και συμπληρώθηκαν χωρίς την εξουσιοδότηση του Κατηγορουμένου 2, δεν ικανοποιεί, και βεβαίως, συν των άλλων αρνητικών παρατηρήσεων μου για την μαρτυρία του, καθιστά την μαρτυρία του ακροσφαλή για την εξαγωγή συμπερασμάτων για τα επίδικα γεγονότα. Σχετικό, είναι το ακόλουθο μέρος της αντεξέτασης του από τον συνήγορο υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2: «E. Δείτε τα Τεκμήρια 8 - 11, που είναι οι επίδικες επιταγές, και πείτε μου ποιος τις συμπλήρωσε. . A. Δεν θυμάμαι, για να σας πω την αλήθεια. E. Σου υποβάλλω, κατ' αρχάς, ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν γνωρίζει να μιλά αγγλικά, πόσω μάλλον να γράφει. A. Δεν ξέρω για να σας πω... αγγλικά, εννoείτε το "twenty thousand only"; E. Αυτά που γράφει πάνω. A. Θεωρώ ότι και να μην ξέρει κάποιος αγγλικά, το "twenty thousand only" θα μπορούσε να το βάλει αλλά επαναλαμβάνω ότι δεν θυμάμαι ποιος ήταν. E. Σου υποβάλλω ότι όποιος τις συμπλήρωσε τις επίδικες επιταγές δεν είχε την εξουσιοδότηση, τουλάχιστον του Κατηγορούμενου 2, να συμπληρώσει αυτές τις επιταγές. A. Υπέγραψε στην παρουσία μου. E. Σου υποβάλλω ότι και αυτό δεν είναι αλήθεια. Ουδέποτε ήρθε στο γραφείο σου, για να υπογράψει αυτές τις επιταγές. A. Για άλλον λόγο ήρθε;». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Εν προκειμένω, σημειώνεται, -και για αυτό δεν χρειάζεται πραγματογνωμοσύνη για να παρατηρηθεί, εφόσον είναι εμφανές οπτικά; σε ό,τι αυτό μπορεί να προσθέτει στα προαναφερόμενα-, ότι, στις επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, υπάρχει γραφή από διαφορετικό μελάνι. Πέραν των προαναφερόμενων αρνητικών παρατηρήσεων μου για την μαρτυρία του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, αλλά και με αυτές κατά νουν, αυτό που πρέπει να λεχθεί για την κατάθεση του ως μάρτυρα στο Δικαστήριο, είναι η εντύπωσης του Δικαστηρίου ότι, γνώριζε τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, ή σε κάθε περίπτωση, πολύ περισσότερα από αυτά που ισχυρίστηκε, και τα απέκρυψε. Η εμπλοκή του στα της υπόθεσης αυτής και οι σχέσεις του με τους ***** Παναγιώτου, Κατηγορούμενο 2, Κατηγορούμενο 3, Κατηγορούμενη 1 και Αγησιλάου & Κωνσταντίνου Οικοτεχνική Λτδ., δεν ήταν πιστεύω αυτή που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Αυτό, εκτός του ότι ήταν έκδηλο όταν έδιδε την μαρτυρία του κατά την ακρόαση της υπόθεσης, -εφόσον μπορούσε να γίνει αντιληπτό μέσα από τις απαντήσεις του και τις διάφορες άλλες μη λεκτικές εκφράσεις του από το ειδώλιο του μάρτυρα ότι δεν αποκάλυπτε τα πραγματικά γεγονότα ή/και ότι απέκρυπτε ή/και αλλοίωνε τα πραγματικά γεγονότα-, φαίνεται και από τα διάφορα έγγραφα που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο από πλευράς Κατηγορουμένων 1, 2 και
5. Ότι δηλαδή, η εμπλοκή του στα της υπόθεσης αυτής και οι σχέσεις του με τα προαναφερόμενα γεγονότα ήταν, τουλάχιστον, για να μην χαρακτηριστεί διαφορετικά, πολύ διαφορετική. Παραπέμπω ενδεικτικά στα Τεκμήρια 25, 26, 27, 28, 39, 40, 41, 42 και
6. Δεδομένης της εκτίμησης της μαρτυρίας του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, ως ανωτέρω και της δυναμικής της μαρτυρίας της Παραπονούμενης, ως αποφασίστηκε, θα είμαι σύντομος σε ότι αφορά την υπόλοιπη μαρτυρία. Αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ2, όπως επίσης και αυτήν του ΜΥ2 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], οι οποίοι, ως πρόσωπα εντελώς άσχετα των γεγονότων που είναι υποκείμενα της έκδοσης των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, ήταν κατά την κρίση μου εντελώς αμερόληπτα και περιορίστηκαν στο να καταθέσουν στο Δικαστήριο το τι πραγματικά θυμόνταν ή γνώριζαν προσωπικά ή μπόρεσαν να διαπιστώνουν για τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής μετά από λογική έρευνα. Η μαρτυρία τους, άλλωστε, δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά από τον αντίδικο του μέρους που τους κάλεσε στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει για την υπόθεση του, και ως εκ τούτου, στην απουσία ουσιαστικών αντιφάσεων στην μαρτυρία τους που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν αντίθετη προσέγγιση της, την αποδέχομαι στην ολότητα της για σκοπούς εξαγωγής των συμπερασμάτων μου για τα επίδικα γεγονότα. Η γενικότητα των ισχυρισμών του ΜΥ2, είναι ζήτημα, σημειώνεται, βαρύτητας που μπορεί να έχει η μαρτυρία του, για την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων του από την αποδεκτή μαρτυρία. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, επίσης δεν μου έκαναν καλή εντύπωση. Και αυτοί πιστεύω δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα. Κατά τον ίδιο τρόπο, όπως και ο ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, προσπάθησαν κατά την ακρόαση της υπόθεσης με την μαρτυρία τους, να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο μία εικόνα που θα εξυπηρετούσε τον σκοπό τους στην διαδικασία, αποκρύπτοντας όμως την πραγματικότητα ή σε κάθε περίπτωση, όλη την αλήθεια. Τέτοια ήταν η αντίληψης του Δικαστηρίου και για την μαρτυρία του ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ο οποίος, όπως προκύπτει, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με σκοπό να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των Κατηγορουμένων 1 και 2 και δη της Κατηγορούμενης 1 στην οποία έχει συμμετοχή. Και σε ότι αφορά αυτών την υπόθεση, εντοπίζονται αντιφάσεις, αλλά και παραλογισμοί, που με οδηγούν στο να απορρίψω την μαρτυρία τους. Κατ' αρχήν, και σχετικά με αυτή την τελευταία παρατήρηση μου, αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, ενώ ο Κατηγορούμενος 3, όταν κλήθηκε σε απολογία, για τα επίδικα γεγονότα, καταθέτοντας ενόρκως, παρουσίασε, -σε μεγάλο βαθμό, θα μπορούσε να λεχθεί-, μία διαφορετική εκδοχή από αυτήν που παρουσίασαν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 ενόρκως μέσω του Κατηγορουμένου 2, κατά την δίκη, πριν την αντεξέταση από πλευράς του συνηγόρου υπεράσπισης του, του ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, δηλώθηκε η υιοθέτηση της αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρα από πλευράς συνηγόρου υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και
7. Εκβαραθρώνοντας, με τον τρόπο αυτό, κάθε ισχυρισμό του Κατηγορουμένου 3 που στην συνέχεια παρουσιάστηκε από αυτόν, αντίθετο των θέσεων που υποβλήθηκαν στον ΜΚ1, ***** Αρτεμίου από τους Κατηγορουμένους 1 και 2 κατά την αντεξέταση του. Επίσης και επί του ιδίου ζητήματος, δεν μπορεί να μην παρατηρηθεί το γεγονός, ότι, από πλευράς Κατηγορουμένου 3, δεν υπεβλήθη στον ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, για σχολιασμό, οποιαδήποτε θέσης του για τα γεγονότα της υπόθεσης του, ως στην συνέχεια της διαδικασίας τα υποστήριξε ενόρκως με την μαρτυρία του. Η αναξιοπιστία των θέσεων του Κατηγορουμένου 3, εντοπίζεται στην ακόλουθη κυρίως αντίφαση, μεταξύ της μαρτυρίας του κατά την ακρόαση της υπόθεσης και της έκθεσης υπεράσπισης που κατέθεσε στην πολιτική Αγωγή υπ' αρ. XXXXX/2013 και XXXXX/2013 που η Παραπονούμενη κατέθεσε εναντίον του με βάση την σύμβαση, Τεκμήριο 17 στην οποία προσήλθαν για την αγορά των μετοχών της Παραπονούμενης στην Κατηγορούμενη
8. Και η αντίφαση, έγκειται στο γεγονός, ότι, άλλο λόγο ισχυρίστηκε κατά την δίκη για την μη πληρωμή της Παραπονούμενης βάσει της σύμβασης, Τεκμήριο 17, και άλλον ισχυρίζεται στην εν λόγω υπεράσπιση του (βλ. Τεκμήρια 30, 31 και 44, 45). Ενώ, πιστευτός, δεν γίνεται και ο ισχυρισμός του σχετικά με την υποχρέωση τίμησης των επιταγών, Τεκμήρια 37 και 38, ήτοι, με την ολοκλήρωση του έργου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης στο Τσέρι, εφόσον, στην σχετική σύμβαση. Τεκμήριο 17, προνοείται διαφορετικά. Ο Κατηγορούμενος 2, επίσης δεν έχει γίνει πιστευτός. Παρατήρησα ότι δεν ήταν σταθερός μεταξύ των θέσεων που υπέβαλε ο συνήγορος υπεράσπισης του, στον ΜΚ1, ***** Αρτεμίου και αυτών που στην συνέχεια υποστήριξε κατά την δίκη. Αρκετές άλλωστε από αυτές, δεν υποβλήθηκαν καν στον ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, για την θέση του ή τον σχολιασμό τους. Αίσθηση προκάλεσε η θέσης του ότι, αφού αντιλήφθηκε την εξαπάτηση του από τους ***** Παναγιώτου και Κατηγορούμενο 3, αποτάθηκε για την ανάκληση της εντολής πληρωμής των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, στην Marfin Laiki Bank, χωρίς όμως αποτέλεσμα, επειδή είχε πληροφορηθεί από τον ΜΥ2 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2] ότι χρειαζόταν και η οδηγία / υπογραφή του Κατηγορουμένου 3, και ότι δεν επέμεινε, επειδή στα συμφωνηθέντα τους με τα εν λόγω πρόσωπα ήταν ότι, οι επίδικες επιταγές, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11, θα πληρώνονταν μόνον εάν εκτελείτο το έργο του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης στο Τσέρι. Εκτός του ότι, σχετικά με την πληρωμή των μετοχών της Παραπονούμενης της Κατηγορούμενης 1 που του μεταβιβάστηκαν, στην σχετική σύμβαση, Τεκμήριο 12, είναι διαφορετικά που προνοείται, δεν είναι λογικό, κάποιος, που διαπιστώνει ότι είναι το θύμα μίας πλεκτάνης εναντίον του, να μην επιμένει και να μην προβεί και σε γραπτές παραστάσεις προς τούτο, και δη προς τον Κατηγορούμενο 3 [έστω μέσω των δικηγόρων τους], που είχαν, θα μπορούσε να λεχθεί, «κοινό» προς τούτο συμφέρον, περί της αναγκαιότητας ανάκλησης της οδηγίας πληρωμής των επίδικων επιταγών, Τεκμήρια 8, 9, 10 και 11 ή τερματισμού της σύμβασης, Τεκμήριο 12, και θα το «προσπερνούσε» έτσι απλά, επειδή, όπως υποστήριξε, εκείνη την περίοδο δεν μιλιόντουσαν με τον Κατηγορούμενο 3, βασιζόμενος στα συμφωνηθέντα τους με την Παραπονούμενη και τον ***** Παναγιώτου, ο οποίος κατά τα άλλα τον εξαπάτησε. Η εκδοχή του Κατηγορουμένου 3, άλλωστε για τα γεγονότα, δεν υποστηρίζεται από τα όσα τα Τεκμήρια 33 και 34, παρουσιάζουν, που είναι έγγραφα που αφορούν την σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μελών της Κατηγορουμένης 1 περί τις αρχές του έτους
9. Από αυτά, ελέγχεται ως αναξιόπιστη και η μαρτυρία του ΜΥ3 [για την υπόθεση των Κατηγορουμένων 1 και 2], ***** Νεοφύτου, ο οποίος κατέθεσε γεγονότα που επίσης δεν υποστηρίζονται από το περιεχόμενο τους. Από την αποδεκτή μαρτυρία, η υπόθεσης της Παραπονούμνης εναντίον των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 και το κατηγορητήριο τους, δεν μπορεί να αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Στην υπόθεση αυτή, δυστυχώς, δεν έχω βρει αξιόπιστη μαρτυρία στην οποία θα μπορούσα να βασιστώ για να καταλήξω με ασφάλεια σε ευρήματα για τα επίδικα ζητήματα. Τόσο από πλευράς Παραπονούμενης, όσο και από πλευράς Κατηγορουμένων 1, 2 και 3, η ουσιαστική μαρτυρία έχει κριθεί αναξιόπιστη (ΜΚ1, ***** Αρτεμίου, Κατηγορουμένων 2 και 3 και ΜΥ3, ***** Νεοφύτου), με βασικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου, σχετικά με το ζήτημα αυτό, να είναι ότι έγινε προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου από τα πραγματικά γεγονότα, είτε δια απόκρυψης τους, είτε δια αλλοίωσης τους, είτε λόγω μη πλήρους αποκάλυψης τους. Λόγω τούτου, καταλήγω, ως στην συνέχεια αναφέρεται, και σε σχέση με τα έξοδα της διαδικασίας μεταξύ των διαδίκων. Κατάληξης Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, βρίσκω ότι, η πλευρά της Παραπονούμενης, έχει αποτύχει να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 αντίστοιχα, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τους οποίους, ως εκ τούτου, αθωώνω και απαλλάσσω, από τις κατηγορίες στο κατηγορητήριο, που αντίστοιχα τους προσήχθησαν. Καμία διαταγή για έξοδα μεταξύ των διαδίκων. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Κεφ. 154, τροποποιήθηκε την 25/07/2008, από τον περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικό) Νόμο του 2008, Νόμος 70(Ι)/2008, δια του οποίου το Άρθρο 305Α του Κεφ. 154 ως είχε τότε, αντικαταστάθηκε από το προαναφερόμενο. [ii] Ως αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο που η Παραπονούμενη ισχυρίζεται ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα (στην βάση των προνοιών του Άρθρου 12 του Συντάγματος και της αρχής «nullum crimen Nulla poena sine lege», βλ. Ορέστης Βασιλείου ν Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις Αρ. 12/2015, 13/2015, 14/2015, 15/2015, 16/2015, 17/2015, 04/07/2017). [iii] Δέστε σχετικά τα αναφερόμενα από τον έντιμο, Δ. Α. Δ., Σ. Ναθαναήλ, στην ομόφωνη απόφαση που έδωσε το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην υπόθεση Γεωργίου ν Νεοπτόλεμου Γεωργίου

(2010)1Α Α.Α.Δ 138. Παραθέτω αυτούσια, την κατά την άποψη μου, ουσιαστικότερη ως προς το υπό συζήτηση θέμα, περικοπή, με το σκεπτικό του Εφετείου, από την απόφαση αυτή: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο, καθώς και ο συνήγορος της εφεσίβλητης στην πρωτόδικη ένσταση του, παρερμήνευσαν τον ουσιώδη κανόνα που λαμβάνεται στο δικαιϊκό σύστημα αντιπαράθεσης αναφορικά με τη δυνατότητα ενός αντιδίκου να εξηγήσει θέσεις επί γεγονότων που η άλλη πλευρά προτίθεται να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία. Θέματα τα οποία δεν τίθενται κατά την αντεξέταση του διαδίκου και των μαρτύρων του και τα οποία εμφανίζονται για πρώτη φορά στην κύρια εξέταση αντιδίκου ή μάρτυρα του, είναι έκθετα σε απόρριψη διότι δεν δίνεται η ευκαιρία στους μάρτυρες της αντίθετης πλευράς να σχολιάσουν και να εξηγήσουν τα εκ των υστέρων εγερθέντα θέματα. Τέτοια απόρριψη δεν επέρχεται αυτομάτως ως συνέπεια της παράλειψης αυτής, αλλά ως αποτέλεσμα άσκησης δικαστικής κρίσης επί του θέματος. Όπως έχει τεθεί στην υπόθεση Adidas v. Jonidexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, στις σελ. 388-9: «Of course failure to put forward a pertinent aspect of the defence case to witnesses for the plaintiff is not necessarily fatal to its validity. A lot will depend on the nature of the allegation and the reasons for not raising it in the course of cross-examination of the witnesses of the adversary. In the absence of a proper explanation of the omission, the Court may justifiably disregard factual allegations not put to a witness of the adversary because of the denial of a proper opportunity to the latter to controvert them in evidence. Liberty to controvert the case of the other side is at the core of the adversarial system of justice premised on the elicitation of the truth through the process of confronting the adversary with every material aspect of a party´s case.» Το πιο πάνω απόσπασμα απεικονίζει τη νομολογία επί του ζητήματος και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ορθή πρακτική στο δικαιϊκό σύστημα της αντιπαράθεσης είναι να δίνεται η ευκαιρία στον αντίδικο να εξηγήσει θέσεις επί των γεγονότων που η άλλη πλευρά προτίθεται να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία. Εφαρμόζεται βεβαίως σ΄ όλο το φάσμα και εύρος της αντιπαράθεσης είτε επιχειρείται η εκ των υστέρων παρουσίαση μαρτυρίας ή εκδοχής από τον ενάγοντα μέσω αντεξέτασης του εναγόμενου, όπως εδώ, ή τον εναγόμενο σε οποιοδήποτε στάδιο της εξέλιξης της μαρτυρίας. Η ουσία είναι ότι πρέπει να παρέχεται ευκαιρία στον αντίδικο να εξηγεί τη δική του θέση και όχι να εμφανίζεται και να τίθεται το ζήτημα μόνο στη μαρτυρία της άλλης πλευράς. Όπως το θέτει ο Cross on Evidence 4η έκδ. σελ. 226: «The object of cross-examination is two-fold, first, to elicit information concerning the facts in issue or relevant to the issue that is favourable to the party on whose behalf the cross-examination is conducted, and secondly to cast doubt upon the accuracy of the evidence-in-chief given against such party.» Και στη σελ. 227: «Any matter upon which it is proposed to contradict the evidence-in-chief given by the witness must normally be put to him so that he may have an opportunity of explaining the contradiction, and failure to do this may be held to imply acceptance of the evidence-in-chief.» Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Κούρρης ν. Παπαδοπούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1147 και Σκάρος ν. Χριστοδούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 291.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iv] Βλ. επίσης, και τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1593 του συγγράμματος Phipson on Evidence, 12η έκδοση. [v] Βλ. τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν Αντώνη Κλεάνθους, Πολιτική Έφεση Αρ. 260/2009, 23/01/2013: «Επανερχόμενοι στην παρούσα έφεση επισημαίνουμε το καθοριστικό υπό τις περιστάσεις για την επιτυχία του πρώτου λόγου έφεσης, γεγονός∙ αυτό της φύσης της επιδιωκόμενης από τους εφεσείοντες με την αγωγή, θεραπείας. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πτυχή της υπεράσπισης δεν προωθήθηκε πέρα από το στάδιο της δικογράφησης της και συνεπώς το πρωτόδικο δικαστήριο εσφαλμένα ασχολήθηκε με αυτή, εκείνο που οι εφεσείοντες με την αγωγή τους επιδίωκαν ήταν αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστηκαν λόγω της αποκλειστικής αμέλειας του εφεσιβλήτου. Δεν επεδίωκαν τη χορήγηση οποιασδήποτε θεραπείας με βάση το Δίκαιο της Επιείκειας, έτσι ώστε να εγείρεται θέμα εφαρμογής της αρχής της ολιγωρίας (laches), με την έννοια που το δίκαιο της επιείκειας αποδίδει στον εν λόγω όρο και που είναι η έννοια με την οποία, το πρωτόδικο δικαστήριο πραγματεύθηκε το συγκεκριμένο όρο.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [vi] Βλ. επίσης, Γρηγορίου ν Γρηγορίου Γαβριήλ

(2011)1 Α.Α.Δ. 2263. [vii] Βλ. την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση M & TH Petrou & Sons Developers Ltd v Κοκκούλη, ECLI:CY:AD:2016:A526, Πολιτική Έφεση Αρ. 18/2011, 16/11/2016, όπου δια του έντιμου, Δ. Α. Δ., Σ. Ναθαναήλ, αναφέρθηκαν τα εξής: «. Το Δικαστήριο σημείωσε ιδιαίτερα ότι αυτή η εκδοχή δεν είχε τεθεί κατά την αντεξέταση του εφεσίβλητου ώστε ο τελευταίος να είχε την ευκαιρία να τη σχολιάσει και να προβάλει τη δική του θέση έτσι ώστε η παράλειψη αυτή της υπεράσπισης, χωρίς μάλιστα οποιαδήποτε εξήγηση, να άφηνε αυτή την εκδοχή έκθετη σε απόρριψη σύμφωνα με τη νομολογία που καθιερώθηκε στην Adidas v. Jonitexo

(1987)1 C.L.R. 363. . Η πλευρά των εφεσειόντων λανθασμένα δεν έθεσε αριθμό θεμάτων κατά την αντεξέταση του εφεσίβλητου και των μαρτύρων του, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να στερηθούν του ευεργετήματος να απαντήσουν και να σχολιάσουν τις θέσεις αυτές. Αυτό παραμένει ένα ουσιώδες λάθος από πλευράς τους διότι η επί ακροατηρίω διαδικασία οφείλει να είναι διάφανη και δεν επιτρέπεται η απόκρυψη των θέσεων της μιας ή της άλλης πλευρά κατά την ώρα της αντεξέτασης του έτερου διαδίκου. Ορθά συνεπώς το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε όλες αυτές τις εκδοχές των εφεσειόντων ως εκ των υστέρων σκέψεις που δεν έπειθαν, μεταξύ άλλων, και για το λόγο ότι ουδέποτε τέθηκαν στον εφεσίβλητο για να τις αντικρούσει. Παραπομπή δε στα πρακτικά που τηρήθηκαν στη διαδικασία αποκαλύπτει και του λόγου το αληθές. Συνακόλουθα, οι εφεσείοντες δεν πρέπει εκ των υστέρων να παραπονούνται.». (η υπογράμμισης και η έμφασης είναι δική μου) [viii] Βλ Ησαϊας Ιωαννίδης ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640 και Μάριος Ουλούπη ν Γεώργιου Χρίστο κ. α.

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1508. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο