ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. PATSIOS κ.α., Υπόθεση υπ' αρ.: 19463/2019, 23/9/2019

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ---------- Ημερομηνία: 23/09/

1. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Α. Σιαπανή. Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Δ. Λοχίας. Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Λ. Νεοφύτου. Κατηγορούμενοι 2 και 3, Παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Νομική πτυχή
2. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την κράτηση κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, πηγάζει από τα Άρθρα 48, 92 και 157

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 [[i]] [[ii]]. [Στην προκείμενη περίπτωση, εφαρμογής τυγχάνει το Άρθρο 157

(1)του Κεφ. 155]. Αυτή, ασκείται δικαστικά, βάσει αρχών που έχουν καθιερωθεί νομολογιακά. Αφετηρία, αποτελεί η αρχή [[iii]], ότι, κάθε πρόσωπο το οποίο κατηγορείται για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, δικαιούται να απολυθεί υπό όρους εγγύησης, εκτός εάν συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι περί του αντιθέτου [[iv]]. Σκοπός της κράτησης, είναι βεβαίως, η εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου στην δίκη του και όχι η τιμωρίας του. Συνεπώς, το ζήτημα των όρων εγγύησης, εξετάζεται, εφόσον αποφασιστεί ότι ο κατηγορούμενος θα αφεθεί ελεύθερος μέχρι την ημέρα της δίκης του [[v]]. Οι παράγοντες για την κρίση του Δικαστηρίου

1. Τρία είναι τα βασικά στοιχεία που, αντικειμενικά, λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος μέχρι το πέρας της δίκης του, ή, αν, εκκρεμούσης αυτής, θα τεθεί υπό αστυνομική κράτηση [[vi]]: i. Ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στη δίκη [[vii]]. ii. Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων [[viii]] και, iii. Η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων [[ix]].
2. Σύμφωνα με την νομολογία, οι προαναφερόμενοι παράγοντες δεν είναι σωρευτικοί, αλλά ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο. Ένας ή περισσότεροι από αυτούς, μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα κατά την εξέταση του ζητήματος [[x]].
3. Συνεκτιμούμενοι αυτοί, πάντοτε, όταν το ζήτημα της κράτησης τίθεται επί της πιθανότητας μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στην δίκη του, με τους όποιους άλλους παράγοντες (τους «υποκειμενικούς»), πιθανόν, σε κάποια περίπτωση κατηγορουμένου, να υπάρχουν, που είναι σχετικοί με το πρόσωπο του, και οι οποίοι, ενδεχομένως, να εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας του [[xi]], ή που είναι σχετικοί με τις περιβάλλουσες περιστάσεις της υπόθεσης, που, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου [[xii]], όπως, για παράδειγμα, είναι το ζήτημα του χρόνου της κράτησης [[xiii]]. Το Αίτημα του Κατήγορου και η τοποθέτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2
4. Ο Κατήγορος, έχει βασίσει το αίτημα του, όπως οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμείνουν υπό αστυνομική κράτηση: (α) σε ότι αφορά αμφότερους του Κατηγορουμένους 1 και 2, βασίστηκε επί της πιθανότητας μη προσέλευσης τους στην δίκη τους; και (β) σε ότι αφορά τον Κατηγορούμενο 2, επιπρόσθετα, βασίστηκε και επί του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων.
5. Ο Κατηγορούμενος 2, έφερε ένσταση στο αίτημα του Κατήγορου.
6. Ο Κατηγορούμενος 1, δεν έφερε ένσταση στο αίτημα του Κατήγορου. Η πιθανότητα μη προσέλευσης κατά τη δίκη
7. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσης κατά την δίκη, συναρτάται προς τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την ποινή που δυνατό να επιβληθεί (βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). (i) Η σοβαρότητα του αδικήματος
8. Στην προκείμενη περίπτωση, τα αδικήματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά, ώστε σε περίπτωση καταδίκης, θα επιφέρουν, αναπόφευκτα (και ανάλογα βέβαια με τις ιδιαίτερες συνθήκες έκαστου κατηγορουμένου), πολυετείς ποινές φυλάκισης.
9. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Σημείο αναφοράς, αποτελεί πάντοτε, η προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή (βλ. Παπαγεωργίου ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Λεβέντης ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Αυτή, αποτελεί την βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή κατηγορουμένου, σε περίπτωση καταδίκης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου, Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, 18/09/2017). 11. Για τους σκοπούς εξέτασης ζητήματος κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, έχει νομολογηθεί, ότι, όσο πιο σοβαρή είναι μία κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του (βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Τσαπατσάρης ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 600). 12. Συγκεκριμένα, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, κατηγορούνται ότι διέπραξαν τα ακόλουθα αδικήματα: Κατηγορία με αρ. 1: Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος. Σύμφωνα με το Άρθρο 371 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη οποιουδήποτε κακουργήματος, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και επτά χρόνων. Κατηγορία με αρ. 2: Εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β'. Σύμφωνα με τα Άρθρα 4

(1)(α), 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορίες με αρ. 3 και 5: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β'. Σύμφωνα με τα Άρθρα 6[

(1)και

(2)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και οχτώ χρόνων [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί]. Κατηγορίες με αρ. 4 και 6: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα Άρθρα 6[

(1)και

(3)], 30[

(1)και

(3)(α)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977, Νόμος 29/1977, το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου [ή με πρόστιμο ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί].

1. Συνεπώς, η σοβαρότητα των αδικημάτων, αναντίλεκτα, είναι δεδομένη.
2. Εντούτοις, όπως έχει νομολογηθεί, η σοβαρότητα του αδικήματος από μόνη της, δεν αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του (βλ. Δημητρίου ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130). (ii) Η πιθανότητα καταδίκης και η αναμενόμενη ποινή 15. Δεδομένης της σοβαρότητας των προαναφερόμενων αδικημάτων, στρέφομαι στο κριτήριο της πιθανότητας καταδίκης των Κατηγορουμένων 1 και 2 σε αυτά. Στο στάδιο αυτό, σημειώνεται, το Δικαστήριο περιορίζεται αυστηρά στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού που τίθεται ενώπιον του, με σκοπό να διαπιστώσει κατά πόσον πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Καλλή ν Δημοκρατίας Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015), χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή και έλεγχο της αξιοπιστίας της, ζήτημα που κρίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Κουννάς κ. α. ν Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου κ. α. ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Όπως έχει λεχθεί στην Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, και υιοθετήθηκε στις Μαλά v Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 135 και Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013, αυτό, συνιστά μια απόλυτη θεμιτή διαδικασία, δεν έχει σχέση με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και δεν την επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο. Το μαρτυρικό υλικό, για σκοπούς της διαδικασίας, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα (βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). Αρχή της νομολογίας μας, που, ως έχει λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Chrishantha ν Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 93, είναι σε απόλυτη αρμονία με αυτές του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 16. Υπό τύπο επισήμανσης του έργου του Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης του αιτήματος κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικήτα ν Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54, όπου δια της έντιμης, Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Ε. Παπαδοπούλου, αναφέρθηκε: «Με δεδομένο ότι οι εφεσείοντες είναι αθώοι και, συνακόλουθα, θα έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι με εγγύηση, εξετάστηκε κατά πόσο υπήρχε ο κίνδυνος αυτοί να μην εμφανιστούν κατά τη δίκη τους. Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος - (βλ. Ευριπίδου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

1. Ως εκ τούτου, προχωρώ στην καταγραφή της προσαχθείσας μαρτυρίας, προς τον σκοπό διαπίστωσης εάν αυτή αρκεί για να πιθανολογήσει καταδίκη, ως επίσης και το είδος και ύψος της ποινής σε μία τέτοια περίπτωση.
2. Από το μαρτυρικό υλικό, εξάγονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί για τα γεγονότα: i. Στις 29/08/2019, η Αστυνομία, μετά από επιχείρηση που είχε ξεκινήσει στις 28/08/2019, εντόπισε, μετά από έρευνα, σε υποστατικά που βρίσκονται υπό την αποκλειστική κατοχή και έλεγχο του Κατηγορουμένου 2 [βλ. 2η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 2, ημερομηνίας 01/09/2019, στις σελίδες με αρ. 2, 3, 6 και 8 και την 1η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 30/08/2019, στην σελίδα με αρ. 5], μεγάλη ποσότητα απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών, περίπου 34 κιλών, και συγκεκριμένα, ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Τα ναρκωτικά, ήταν συσκευασμένα σε ξεχωριστές ποσότητες (34 συμπιεσμένες αεροστεγείς νάιλον συσκευασίες μέσα στις οποίες υπήρχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης) και κρυμμένα σε ξύλινες κατασκευές (έπιπλα/συρταριέρες, μέσα σε ειδικά διαμορφωμένες κρύπτες), που βρίσκονταν εντός υποστατικού που χρησιμοποιείτο ως αποθηκευτικός χώρος [Βλ. κατάθεση του Αστ. [SBA] 199, A. Ιωάννου, ημερομηνίας 12/09/2019]. ii. Το εν λόγω υποστατικό του Κατηγορουμένου 2, βρίσκεται στο τεμάχιο με αρ. 12, στην τοποθεσία «Λούρα» (δίπλα από την φάρμα αλόγων του XXXXX Αεροπόρου, του τεμαχίου της οποίας αποτελεί μέρος), που διοικητικά εντάσσεται στην κοινότητα Κολοσσίου, κατά μήκος του κύριου δρόμου Κολοσσίου - Ακρωτηρίου, δίπλα από τον υποσταθμό της Α.Η.Κ., εντός των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου. iii. Ως αποτέλεσμα της προαναφερόμενης έρευνας και της διερεύνησης που έγινε στην συνέχεια από την Αστυνομία, μετά από ομολογία του Κατηγορουμένου 1, η Αστυνομία, καθ' υπόδειξη του Κατηγορουμένου 1, εντόπισε εντός διαμορφωμένης (δηλαδή, όχι εργοστασιακής) κρύπτης, στο όχημα του Κατηγορουμένου 1, ένα φορτηγό Mercedes, επιπλέον ποσότητα ναρκωτικών (4 συμπιεσμένες αεροστεγείς νάιλον συσκευασίες μέσα στις οποίες υπήρχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης, οι οποίες βρίσκονταν μέσα σε σακούλα σκουπιδιών), 3ων περίπου κιλών [Βλ. την κατάθεση του Λοχία XXXXX, Ν. Πιτσιλλή, ημερομηνίας 19/09/2019, την 4η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 11/09/2019, στην σελίδα με αρ. 7 και την επιστολή της Cyprus Import Corporation Ltd προς την ΥΚΑΝ Λεμεσού ημερομηνίας 19/09/2019]. iv. Όλα τα προαναφερόμενα ευρήματα της Αστυνομίας, για τα οποία, όταν ανευρέθηκαν, υπήρχε η υποψία ότι ήταν απαγορευμένες ναρκωτικές ουσίες, τελικά διαπιστώθηκε και εργαστηριακά ότι είναι κάνναβη. Οι ποσότητες, μετρήθηκαν και είναι ως οι αναφερόμενες στο κατηγορητήριο [Βλ. την Έκθεση Εξέτασης του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας του Γενικού Χημείου του Κράτους, ημερομηνίας 16/09/2019 και την κατάθεση του Αστ. [SBA] XXXXX, A. Ιωάννου, ημερομηνίας 12/09/2019]]. v. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 2, με τον Κατηγορούμενο 1, γνωρίζονται από τα τέλη του έτους
3. Του είχε τηλεφωνήσει ο Κατηγορούμενος 1, επειδή έψαχνε να αγοράσει ένα κοντέινερ για να μετακομίσει κάποια πράγματα από μία αποθήκη στον Άγιο Αθανάσιο. Χρειαζόταν γερανό, τρέιλερ και προσωπικό για να τα φορτώσει, και ο Κατηγορούμενος 2 τον βοήθησε να μετακομίσει. Του παραχώρησε χώρο, και ο Κατηγορούμενος 1 τοποθέτησε το κοντέινερ του, προσωρινά, απέναντι από το σπίτι του. Δεν γνωρίζει ακριβώς πως ο Κατηγορούμενος 1 προέκυψε να επικοινωνήσει μαζί του αρχικά. Προφανώς, λόγω του ότι ασχολείται και με αυτή την εργασία, δηλαδή της μετακομίσεως αντικειμένων, κάποιος γνωστός του θα έδωσε το τηλέφωνο επικοινωνίας του στον Κατηγορούμενο
4. Στην συνέχεια, βοήθησε τον Κατηγορούμενο 1, με κάποιες πωλήσεις και μετακομίσεις αντικειμένων, και γενικά είχαν επαφή, επειδή φαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος 1 ήταν ευχαριστημένος με την τιμολόγηση του για τις υπηρεσίες που του παρείχε. [Βλ. 2η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 2, ημερομηνίας 01/09/2019, στην σελίδα με αρ. 2]. vi. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 1, με τον Κατηγορούμενο 2 είχαν φιλικές σχέσεις. [Βλ. 1η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 30/08/2019, στην σελίδα με αρ. 5]. Κάποιο πρόσωπο, που δεν θυμάται ποιος είναι, του είχε δώσει το τηλέφωνο του Κατηγορουμένου 2, όταν έψαχνε κοντέινερ για να αποθηκεύσει κάποια πράγματα. [Βλ. 4η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 11/09/2019, στην σελίδα με αρ. 8]. Είχε ζητήσει από τον Κατηγορούμενο 2, να φυλάξει κάποια πράγματα (μία ντουλάπα και ένα καναπέ), κάποιου φίλου του, για δέκα με δεκαπέντε ημέρες, στα οποία ο ίδιος γνώριζε ότι αποκρύβονταν ναρκωτικά, χωρίς όμως να του το αποκαλύψει, εκμεταλλευόμενος την καλοσύνη του. [Βλ. 1η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 30/08/2019, στην σελίδα με αρ. 5]. Τα εν λόγω αντικείμενα, στα υποστατικά του Κατηγορουμένου 2, μεταφέρθηκαν από τον εν λόγω φίλο του (στον οποίο ανήκαν), με φορτηγάκι. [Βλ. 1η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 30/08/2019, στις σελίδες με αρ. 5 και 6]. vii. Σε ότι αφορά τα συγκεκριμένα αντικείμενα (την ντουλάπα, καναπέ, και άλλα), ο Κατηγορούμενος 2, υποστήριξε ότι, ο Κατηγορούμενος 1, τέσσερεις περίπου μήνες προηγουμένως, του είχε ζητήσει να αποθηκεύσει κάποια έπιπλα του στα υποστατικά του, προσωρινά, μέχρις ότου εξεύρισκε διαμέρισμα για ενοικίαση. Ο ίδιος αποδέχθηκε. Κάποιες ημέρες μετά, ο Κατηγορούμενος 1 του τηλεφώνησε όταν ο ίδιος δεν ήταν στα εν λόγω υποστατικά, αναφέροντας του ότι ήταν ήδη με τα αντικείμενα στον προαύλιο. Όταν αργότερα κατέφθασε εκεί, ο Κατηγορούμενος 1 ήταν μόνος του εκεί με τα αντικείμενα, και τον βοήθησε να τα μεταφέρουν εντός της αποθήκης. [Βλ. 2η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 2, ημερομηνίας 01/09/2019, στην σελίδα με αρ. 5]. viii. Οι πληροφορίες της Αστυνομίας, ήταν ότι, ο Κατηγορούμενος 1, μαζί με συνεργάτες του στην Κύπρο, ασχολείτο με την εισαγωγή και εμπορία ναρκωτικών στην Δημοκρατία. Σύμφωνα με αυτές, στενός συνεργάτης του Κατηγορουμένου 1 στην Κύπρο, και αποθηκάριος του, ήταν ο Κατηγορούμενος
5. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος 1, είχε συχνές επαφές και με τον υιό του Κατηγορουμένου 2, XXXXX Ιωάννου, τόσο στην οικία του Κατηγορουμένου 2 στο Κολόσσι, όσο και στα εν λόγω υποστατικά του Κατηγορουμένου
6. Μάλιστα, ο Κατηγορούμενος 1, κατά την παραμονή του στην Κύπρο, διακινείτο με το όχημα του εν λόγω XXXXX Ιωάννου, ένα Toyota Yaris. [Βλ. κατάθεση του Αστ. XXXXX Ε. Παναγιώτου, ημερομηνίας 28/08/2019, στην σελίδα με αρ. 1]. ix. Λόγω αυτών των πληροφοριών, η Αστυνομία είχε, τον Κατηγορούμενο 1, υπό παρακολούθηση. Στις 28/08/2019, ο Κατηγορούμενος 1, οδηγώντας το αυτοκίνητο του υιού του Κατηγορουμένου 2, κατέφθασε [τελικά] στο προαναφερόμενο υποστατικό του Κατηγορουμένου
7. Εκεί, εντός του περιφραγμένου χώρου όπου βρίσκονται τα υποστατικά του Κατηγορουμένου 2, βρισκόταν και το προαναφερόμενο φορτηγό Mercedes του Κατηγορουμένου
8. Στον ίδιο χώρο, σταθμευμένο, ήταν και ένα άλλο φορτηγό όχημα, χωρίς αριθμούς εγγραφής. Ο Κατηγορούμενος 2, ήταν ήδη εκεί. x. Οπτική και ακουστική επαφή και παρακολούθηση των κινήσεων και λεγόμενων των Κατηγορουμένων 1 και 2, είχε ο Αστ. XXXXX Ε. Παναγιώτου [βλ. κατάθεση του Αστ. XXXXX Ε. Παναγιώτου, ημερομηνίας 28/08/2019]. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, είχαν αρχικά κάποια συνομιλία, βρισκόμενοι στον προαύλιο χώρο των υποστατικών του Κατηγορουμένου 2, και ακολούθως, μαζί, εισήλθαν εντός εμπορευματοκιβωτίου χρώματος πράσινου, το οποίο ξεκλείδωσε ο Κατηγορούμενος
9. Λίγη ώρα μετά, αμφότεροι, εξήλθαν του εν λόγω εμπορευματοκιβωτίου, κρατώντας εργαλεία, και εισήλθαν εντός του υποστατικού που ήταν εφαπτόμενο του εν λόγω εμπορευματοκιβωτίου. Για κάποιο διάστημα, ο Κατηγορούμενος 1, παρέμεινε εντός του υποστατικού, την ίδια ώρα που ο Κατηγορούμενος 2 μπαινόβγαινε σε αυτό, πηγαινοερχόμενος στην καγκελόπορτα της περίφραξης του χώρου όπου βρίσκονται τα υποστατικά του, παρατηρώντας τον δρόμο. Σε κάποια στιγμή, και όταν ο Κατηγορούμενος 2 ήταν έξω από το υποστατικό, από εντός του υποστατικού, ακούστηκαν χτυπήματα σε ξύλινη επιφάνεια. Ένα περίπου λεπτό μετά, ο Κατηγορούμενος 1, εξήλθε του υποστατικού, φορώντας γάντια μίας χρήσης χρώματος άσπρου, και ρώτησε τον Κατηγορούμενο 2, πως μπορούσε να ανάψει τα φώτα. Και οι δύο, ακολούθως εισήλθαν μαζί εντός του υποστατικού, οπότε και παρατηρήθηκε ότι άναψε το φως. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος 2 και πάλι εξήλθε του υποστατικού, περιφερόταν στον προαύλιο χώρο των υποστατικών του, και παρατηρούσε τον δρόμο από την καγκελόπορτα της περίφραξης του, όπως και προηγουμένως. Ακολούθως μετά, εισήλθε και εξήλθε και πάλι από το υποστατικό. Ο Κατηγορούμενος 1, τότε, εξακολουθούσε να βρίσκεται εντός του υποστατικού, στο οποίο πηγαινοερχόταν, και ειδικότερα, στο μέρος του από το οποίο είχαν ακουστεί τα χτυπήματα σε ξύλινη επιφάνεια, ως προαναφέρθηκε. Σε κάποια στιγμή, όταν βρισκόταν δίπλα στην κύρια είσοδο του υποστατικού, ο Κατηγορούμενος 1 άναψε τσιγάρο, και κρατώντας ένα νάιλον σακούλι, κατευθύνθηκε και πάλι προς την μεριά του υποστατικού από την οποία είχαν ακουστεί τα χτυπήματα σε ξύλινη επιφάνεια, ως ανωτέρω. Ακολούθως, εξήλθε του υποστατικού, κρατώντας ένα νάιλον σακούλι το οποίο φαινόταν γεμάτο, και κατευθύνθηκε προς το χώρο στάθμευσής των δύο προαναφερόμενων φορτηγών οχημάτων (και δη το φορτηγό Mercedes της ιδιοκτησίας του). Ένα περίπου λεπτό αργότερα, ο Κατηγορούμενος 1, επέστρεψε στο υποστατικό, χωρίς να κρατά οτιδήποτε. Στο υποστατικό, σημειώνεται, είχε ήδη εισέλθει και βρισκόταν ο Κατηγορούμενος
10. Εισερχόμενος στο υποστατικό, ο Κατηγορούμενος 1, κατευθύνθηκε και πάλι στο μέρος του από το οποίο είχαν προηγουμένως ακουστεί τα χτυπήματα σε ξύλο, όταν και πάλι, αμέσως μετά, ακούστηκαν χτυπήματα σε ξύλο. Στην συνέχεια, και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, και μαζί, εξήλθαν του υποστατικού και κάθισαν σε καρέκλες κοντά σε τραπέζι που βρισκόταν μπροστά από το υποστατικό και συνομιλούσαν. [Βλ. κατάθεση του Αστ. XXXXX Ε. Παναγιώτου, ημερομηνίας 28/08/2019, στην σελίδα με αρ. 3 -στο πάνω μέρος-]. Λίγη ώρα μετά, ο Κατηγορούμενος 1, έφυγε από τα υποστατικά του Κατηγορουμένου 2, οδηγώντας το προαναφερόμενο φορτηγό Mercedes της ιδιοκτησίας του, με κατεύθυνση την κοινότητα Κολοσσίου. Ο Κατηγορούμενος 2, κλείδωσε τότε το εμπορευματοκιβώτιο από το οποίο είχαν νωρίτερα, μαζί με τον Κατηγορούμενο 1, πάρει τα εργαλεία, και κάθισε σε καρέκλα κοντά στο τραπέζι που βρισκόταν μπροστά στο υποστατικό. Σύντομα μετά, τον επισκέφτηκε κάποιος άνδρας, με τον οποίο κάθισαν στο ίδιο σημείο και είχαν κάποια συνομιλία για περίπου 20 λεπτά, οπόταν και αποχώρησε. Στην συνέχεια, ο Κατηγορούμενος 2, αφού κάθισε για ένα λεπτό εντός του οχήματος ιδιοκτησία του υιού του, Toyota Yaris, ως προαναφέρθηκε, εξήλθε από αυτό, κρατώντας το κινητό του τηλέφωνο, το οποίο άφησε στο τραπέζι, κλείδωσε την κύρια είσοδο του υποστατικού και ακολούθως κατευθύνθηκε προς την αριστερή πλευρά του εμπορευματοκιβωτίου, δίπλα από αυτό, όταν και έκλεισαν τα φώτα. Μετά πάροδο κάποιων λεπτών, παραλήφθηκε από κάποιο πρόσωπο, που οδηγούσε όχημα μάρκας Nissan Note, ιδιοκτησίας της συζύγου του, στο οποίο επιβιβάστηκε στην θέση του συνοδηγού, και αποχώρησε από τα υποστατικά. xi. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, συνελήφθησαν από την Αστυνομία στις 28/08/2019 και ο χώρος των υποστατικών του Κατηγορουμένου 1 ασφαλίστηκε και φρουρήθηκε από την Αστυνομία μέχρι και το πρωί της 29/08/2019 που οι συνθήκες επέτρεψαν την συνέχιση της διερεύνησης τους. Πριν την έναρξη της έρευνας, αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, όταν ερωτήθηκαν, αρνήθηκαν ότι υπήρχε οτιδήποτε το παράνομο εντός των υποστατικών, το οποίο επιθυμούσαν να αποκαλύψουν/επιδείξουν. Ακολούθως, οι παράνομες ναρκωτικές ουσίες, ως προαναφέρθηκε, ανευρέθηκαν μετά από έρευνα της Αστυνομίας μέσα στα ξύλινα έπιπλα/συρταριέρες που βρίσκονταν εντός του υποστατικού, ως προαναφέρθηκε [Βλ. κατάθεση του Α/Υπαστυνόμου SBA XXXXX, Σ. Φραγκούδη, ημερομηνίας 29/08/2019]. xii. Ο Κατηγορούμενος 2, ισχυρίζεται πλήρη άγνοια για τις ναρκωτικές ουσίες. Ισχυρίζεται, ότι, καθ' όλη την διάρκεια που ο Κατηγορούμενος 1 βρισκόταν στα υποστατικά του, ο ίδιος ήταν στο εξωτερικό τους χώρο και πότιζε τα δέντρα του. Ο Κατηγορούμενος 2, ήταν εντός των υποστατικών του και ο ίδιος, δεν γνωρίζει, ούτε και είδε τι έκανε ο Κατηγορούμενος 1 ενόσω ήταν εκεί. Υποστήριξε, ότι δεν ήρθε στην αντίληψη του οποιοσδήποτε θόρυβος που να παραπέμπει σε χτυπήματα σε ξύλο, προερχόμενος από εντός του υποστατικού, κατά την διάρκεια που ο Κατηγορούμενος 1 ήταν εκεί. Αποδέχθηκε, ότι είδε σε κάποια στιγμή τον Κατηγορούμενο 1, όταν εξήλθε του υποστατικού, να φοράει γάντια μίας χρήσης, χρώματος άσπρου, αλλά ισχυρίστηκε, ότι δεν γνωρίζει τον λόγο γιατί τα φορούσε. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος χρησιμοποίησε τέτοια γάντια, με δεδομένο ότι στην σκηνή ανευρέθηκαν από την Αστυνομία, δύο ζευγάρια χρησιμοποιημένων γαντιών μίας χρήσης, χρώματος άσπρου. Ενώ, ανακρινόμενος, ερωτώμενος σχετικά, δεν τοποθετήθηκε σχετικά με την μαρτυρία που τον θέλει να εισέρχεται και εξέρχεται και αυτός εντός του υποστατικού και δη, όταν και πάλι ακούγονταν χτυπήματα σε ξύλο, προερχόμενα από εντός του υποστατικού, όταν ήταν και ο ίδιος εντός του υποστατικού. Φυσικά, σημειώνεται ότι, κατά την εξέλιξη της ανάκρισης του, ο Κατηγορούμενος 2, αποδέχθηκε ότι, σε στιγμές, εισήλθε και αυτός εντός του υποστατικού την ώρα που βρισκόταν εντός αυτού και ο Κατηγορούμενος 1, αλλά ισχυρίζεται, ότι βρισκόταν σε άλλο δωμάτιο και ότι δεν είχαν οπτική επαφή με τον Κατηγορούμενο 1, καθώς επίσης ότι, δεν άκουσε οποιαδήποτε χτυπήματα σε ξύλο. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, ότι, δεν είδε, σε καμία στιγμή τον Κατηγορούμενο 1, να εξέρχεται του υποστατικού και να κρατά νάιλον σακούλα με περιεχόμενο. Σε ότι αφορά την χρησιμοποίηση από τον Κατηγορούμενο 1, του αυτοκινήτου του υιού του, ανέφερε ότι ο υιός του το άφησε σε αυτόν για τις διακινήσεις του, λόγω βλάβης στο δικό του, και ότι ο Κατηγορούμενος 2 τον άφηνε να χρησιμοποιεί το φορτηγό Mercedes της ιδιοκτησίας του, και αυτός το δικό του υιού του, επειδή τον βόλευε με την εργασία του. [Βλ. 2η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 2, ημερομηνίας 01/09/2019]. Αυτό, σε γενικές γραμμές, ισχυρίστηκε και ο Κατηγορούμενος
11. [Βλ. 4η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 11/09/2019, στην σελίδα 5]. xiii. Ο Κατηγορούμενος 2, ο οποίος παραδέχεται την κατοχή των ναρκωτικών ουσιών και ότι γνώριζε ότι ήταν κάνναβη, ισχυρίστηκε ότι, δεν ήξερε ακριβώς την ποσότητα τους και ότι αυτά ανήκαν σε τρίτο πρόσωπο, κάποιο Μάριο, ο οποίος του ζήτησε να του τα φυλάξει για κάποιο διάστημα. Ο ίδιος, για την εξυπηρέτηση αυτή, θα είχε χρηματικό αντάλλαγμα. Μέρος του ποσού, το έλαβε όταν παρέλαβε τα ναρκωτικά (κρυμμένα μέσα στα έπιπλα), από τον εν λόγω XXXXX. Τα υπόλοιπα θα τα ελάμβανε όταν θα τα επέστρεφε. Τελικά, λόγω της κακής ποιότητας τους και της εξαφάνισης του XXXXX (άκουσε ότι είναι πλέον κατάδικος), έπρεπε να τα ξεφορτωθεί («μέχρι και την Κυριακή για να σηκωθεί να φύγει»), και αυτό προσπάθησε να πράξει, όταν φόρτωσε το φορτηγό Mercedes της ιδιοκτησίας του, με την ποσότητα που ανευρέθηκε σε αυτό, τα βράδυ της 28ης/08/
12. Ο Κατηγορούμενος 1, όπως προαναφέρθηκε, ισχυρίζεται ότι ο Κατηγορούμενος 2, δεν έχει καμία σχέση με τις ναρκωτικές ουσίες που ανευρέθηκαν, και ότι, ο Κατηγορούμενος 2 ήταν το θύμα εκμετάλλευσης που έτυχε από τον ίδιο. Στον Κατηγορούμενο 2, ισχυρίστηκε, είχε αναφέρει μόνον, ότι θα έπαιρνε εκεί για φύλαξη τα συγκεκριμένα έπιπλα. Τα είχε μεταφέρει εκεί ο εν λόγω XXXXX με το φορτηγό όχημα του, όταν ο Κατηγορούμενος 1 δεν ήταν και εκεί, και όταν στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος 2 κατέφθασε στον τόπο, τον βοήθησε να τα μεταφέρουν εντός του υποστατικού. [Βλ. 1η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 30/08/2019]. Στις 28/08/2019, για να «ανοίξει» την κρύπτη των συρταριέρων, στις οποίες βρίσκονταν κρυμμένα τα ναρκωτικά, χρησιμοποίησε σιδερένιο οικοδομικό εργαλείο, το οποίο βρισκόταν εντός του υποστατικού. Από το διπλανό του υποστατικού καντέινερ, δεν θυμάται να πήρε οτιδήποτε. Με το εν λόγω εργαλείο, ανέφερε, «έσπασε το διαχωριστικό» στην συρταριέρα, για να αποκαλυφθούν τα ναρκωτικά. Άνοιξε δύο από τις συρταριέρες, στην μία όμως δεν υπήρχαν ναρκωτικά. Μία φορά μόνο χτύπησε στο διαχωριστικό για επιτύχει τον στόχο του, η άλλη άνοιξε αμέσως το διαχωριστικό, χωρίς χτύπημα με το εργαλείο. Το έπραξε, όταν ο Κατηγορούμενος 2 ήταν εκτός του υποστατικού. Κατά τον χρόνο εκείνο, ο Κατηγορούμενος 2 πότιζε τα λουλούδια στην αυλή. Θόρυβος προκλήθηκε, και όταν κάποιες καρέκλες που ήταν αποθηκευμένες στο υποστατικό, μετακινήθηκαν και έπεσαν στο έδαφος. Όταν ο Κατηγορούμενος 2, πήγε λόγω του θρύβου, εντός του υποστατικού, να διερευνήσει τι συνέβαινε, αυτός έκρυψε τα ναρκωτικά, τα οποία είχε ήδη βάλει σε σακούλα κάτω από τον πάγκο για να μην τα δει ο Κατηγορούμενος 2, και του είπε ότι είχαν μετακινηθεί και πέσει στο έδαφος οι καρέκλες. Μάλιστα, ο Κατηγορούμενος 2, δεν είδε την «σπασμένη» συρταριέρα, επειδή έφτασε να την τοποθετήσει πίσω στην θέση της. Δεν φορούσε τα γάντια μίας χρήσης, χρώματος άσπρου, εκείνη την στιγμή, ούτε και ο Κατηγορούμενος 2 τον είδε να τα φορά. Είναι σίγουρος για αυτό. Τα γάντια μίας χρήσης, χρώματος άσπρου, τα φορούσε όταν έβαζε τα ναρκωτικά στην νάιλον σακούλα. Πρέπει να φόρεσε δεύτερο ζευγάρι γάντια, γιατί το ένα είχε σχιστεί. Τα γάντια αυτά, τα βρήκε εντός του υποστατικού, και δεν ήταν δικά του.
13. Έχοντας υπόψη την προαναφερόμενη μαρτυρία, αλλά και τις αρχές της νομολογίας, σχετικά με την έννοια της «κατοχής» ναρκωτικών ουσιών (βλ. Γρηγορίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 123/2015, 10/09/2018, και της δυνατότητας καταδίκης από περιστασιακή μαρτυρία (βλ. Ιακώβου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 5361, 26/04/1991), βρίσκω ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης αμφότερων των Κατηγορουμένων 1 και 2 στα αδικήματα που τους καταλογίζονται.
14. Μέσα από τις αποφάσεις των Δικαστηρίων και δη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, φαίνεται ότι, οι ποινές που τα Δικαστήρια επιβάλλουν για τα προαναφερόμενα αδικήματα, είναι [και πρέπει να είναι] αυστηρές. Έτσι, ενδεικτικά, αναφορά γίνεται στην υπόθεση Μαυρίκιου ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, όπου, η ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, [33 ετών, έγγαμο, πατέρα ανήλικου παιδιού] από το Κακουργιοδικείο, για το προαναφερόμενο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, ήτοι 6.341,3376 γρ. ρητίνης κάνναβης, μετά από παραδοχή, των 12 ετών φυλάκιση, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Όπως επίσης και στην υπόθεση Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350, όπου, η ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, [27 ετών, αρραβωνιασμένο, περιστασιακό χρήστη ναρκωτικών] από το Κακουργιοδικείο, για το προαναφερόμενο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', ήτοι 2.307,5256 γρ. ρητίνης κάνναβης, μετά από δίκη, των 7 ετών φυλάκιση, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Στην προκείμενη περίπτωση, στους Κατηγορούμενους 1 και 2, καταλογίζονται τα προαναφερόμενα αδικήματα, σχετικά με ποσότητα, κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτήν στις προαναφερόμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ήτοι, και αναλόγως κατηγορίας, 36.163,2 γρ., 32.359,0 γρ. και 3.804,

2. Η εξαιρετική σοβαρότητα μίας υπόθεσης, - που, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα σημεία της υπάρχουσας μαρτυρίας, εξαιρετικά σοβαρή είναι και η παρούσα υπόθεση-, ως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015, καθιστά, χωρίς άλλο, υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του κατηγορουμένου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει. Ήτοι, επιβολή, άμεσης ποινής φυλάκισης, μεγάλης διάρκειας. Αυτή είναι η κατάληξης μου και σε αυτή την υπόθεση σε ότι αφορά τους Κατηγορουμένους 1 και 2, δεδομένης της διαπίστωσης μου ότι υπάρχει μαρτυρία που στην όψη της πιθανολογεί καταδίκη τους, στα αδικήματα που τους καταλογίζονται.
3. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 ανωτέρω: «η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντα προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει.». Οι υποκειμενικοί παράγοντες
4. Έχοντας εξετάσει και καταλήξει, ότι, στην προκείμενη περίπτωση, πληρείται, ο προαναφερόμενος, αναγνωρισμένος από τη νομολογία, αντικειμενικός παράγοντας για κράτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2, προχωρώ στην εξέταση των προσωπικών τους περιστάσεων και κατά πόσο αυτοί εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας τους, ώστε να καταλήξω τελικώς κατά πόσο θα ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια προς ικανοποίηση ή όχι του αιτήματος του Κατήγορου για την κράτηση τους [[xiv]]. Ως έχει νομολογηθεί, την πρωταρχική ευθύνη για την ορθή παρουσίαση των προσωπικών δεδομένων υπόδικου (με επαρκή τεκμηρίωση), τη φέρει ο ίδιος [[xv]]. Μάλιστα, έχει αναγνωριστεί, ότι, διαφορές στις προσωπικές περιστάσεις μεταξύ των κατηγορουμένων, συνεκτιμούμενης πάντοτε και της ποιότητας της εναντίον τους μαρτυρίας, δικαιολογεί διάκριση μεταξύ τους σε ότι αφορά το ζήτημα της κράτησης [[xvi]].
5. Οι προσωπικοί δεσμοί ενός κατηγορουμένου με την Κύπρο, είναι ένας τέτοιος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση αιτήματος για την κράτηση υποδίκου [[xvii]]. Εντούτοις, σύμφωνα με την νομολογία, οι δεσμοί αυτοί, από μόνοι τους, δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπλέκεται [[xviii]]. Εν προκειμένω, αξίζει να σημειωθεί, ότι, στην υπόθεση Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790, το Ανώτατο Δικαστήριο, αποφάσισε, ότι, εν όψει της σοβαρότητας των κατηγοριών και της πιθανότητας μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη, η ύπαρξη των παιδιών (δύο ανήλικων) και η ευθύνη των υπερήλικων (τυφλών) γονιών του εκεί κατηγορουμένου, δεν ήταν δεδομένα αρκετά για να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσής του. Μάλιστα τα στοιχεία αυτά κρίθηκαν ότι δεν είναι αρκούντως ιδιάζοντα, αλλά εγγενή και πιθανά για κάθε Κύπριο που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη. Στην δε [μεταγενέστερη] υπόθεση Νίκος Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 170, αποφασίστηκε, ότι, σε ότι αφορά το ζήτημα κατά πόσο αποκλείεται ο κατηγορούμενος να φυγοδικήσει λόγω των οικογενειακών του υποχρεώσεων, το επιχείρημα δεν είναι πειστικό, ιδιαίτερα αν κάποιος σκεφτεί ότι σε περίπτωση καταδίκης του, αυτός, πιθανόν (ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της ενδεχόμενης ποινής) να παραμείνει μακριά από αυτές του τις υποχρεώσεις για μεγάλο, ίσως, χρονικό διάστημα. Η προσέγγισης αυτή, υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην υπόθεση Νικήτα ν Δημοκρατία, κ. α.,

(2011)2 Α. Α. Δ. 54, -η οποία πραγματεύθηκε και την νομολογία στην οποία ο συνήγορος του Κατηγορουμένου 2 βασίστηκε κατά την τοποθέτηση του στο αίτημα του Κατήγορου, και δη την Hurnam v State of Mauritius [2005] UKPC 49-, κατά την οποία κρίθηκε ότι, η κράτησης του εκεί κατηγορουμένου, που, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του, ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, με δύο παιδία, χωρίς περιουσία στο εξωτερικό ή άλλη σχέση με αυτό, ήταν δικαιολογημένη. Αναφορά, έγινε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790 ανωτέρω.

1. Στην προκείμενη περίπτωση, πρέπει να σημειωθεί, ότι, σε ότι αφορά τον Κατηγορούμενο 1, δεν έχω ενώπιον μου, ένεκα και της τοποθέτησης του στο αίτημα του Κατήγορου, οτιδήποτε συγκεκριμένο σχετικά με τις περιστάσεις του. Από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει ότι είναι Ελλαδίτης, που, παρά το γεγονός ότι διαμένει στην Δημοκρατία, στην Κύπρο βρίσκεται μόνον μερικούς μήνες τώρα, και πέραν της ενασχόλησης του με αυτή την υπόθεση, ήτοι τις ναρκωτικές ουσίες, δεν αναφέρεται να έχει εργασία ή οποιοδήποτε άλλο σταθερό δεσμό με την Δημοκρατία.
2. Σε ότι αφορά τον Κατηγορούμενο 2, αναφέρθηκε ότι, είναι Κύπριος, επιχειρηματίας (έχει την δική του οικοδομική εταιρεία, με τρέχουσες επαγγελματικές υποχρεώσεις), χωρίς δεσμούς με οποιαδήποτε άλλη χώρα, πέραν της Δημοκρατίας.
3. Έχω εξετάσει τα δεδομένα των Κατηγορουμένων 1 και 2, ως προκύπτουν από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, και η κατάληξης μου είναι ότι, οι προσωπικές τους περιστάσεις, δεν δικαιολογούν την απόλυση τους με όρους εγγύησης, καθότι αυτές, δεδομένης, πάντοτε, της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν, της υπάρχουσας ως προς αυτά εναντίον τους μαρτυρίας και της ενδεχόμενης ποινής, δεν εξαλείφουν την πιθανότητα φυγοδικίας τους. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 ανωτέρω: «Περαιτέρω το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 3 - εφεσείοντα και έκρινε πως αυτές δεν δικαιολογούσαν απόκλιση από την προαναφερόμενη απόφαση κράτησής του μέχρι την ακρόαση της υπόθεσης. Θεώρησε ότι η μεγάλη ποσότητα των σκληρών ναρκωτικών που είναι το αντικείμενο των κατηγοριών αυτών και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο εφεσείων εμπλέκεται, δικαιολογούσαν την απόφασή του. Και σε αυτό το σημείο θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να διαφωνήσουμε ούτε και δικαιολογείται η ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης. Όπως ορθά παρατήρησε το Κακουργιοδικείο, η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντα προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει.». Ο χρόνος κράτησης
4. Ο χρόνος κράτησης, δεν είναι από μόνος του αποφασιστικός παράγων, αλλά συνυπολογίζεται μαζί με όλα τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης [[xix]]. Η νομολογία, δίνει προεξάρχοντα ρόλο στην καθυστέρηση που σημειώνεται μέχρι τη δίκη ενός ατόμου και όσον επιμηκύνεται ο χρόνος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να επενεργήσει το κριτήριο αυτό υπέρ του κατηγορουμένου ώστε να αφεθεί ελεύθερος [[xx]]. Η διάρκεια της κράτησης, σε κάθε περίπτωση, κρίνεται κατά απομόνωση [[xxi]]. Αποτιμάται (σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση, που το ζήτημα της κράτησης εξετάζεται κατόπιν παραπομπής κατηγορουμένου σε απευθείας δίκη από το Κακουργιοδικείο), μόνο ο χρόνος που θα διαρρεύσει μεταξύ της κράτησης και της πρώτης εμφάνισης στο Κακουργιοδικείο και όχι η πιθανότητα περαιτέρω κράτησης, διότι, σε κάθε στάδιο, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να θέτει θέμα ελευθερίας του και είναι ζήτημα που το Δικαστήριο, εν προκειμένω το Κακουργιοδικείο, θα πρέπει να εξετάζει και αποφασίζει ανάλογα, σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομολογημένες αρχές [[xxii]].
5. Κατά τη νομολογία, χρόνος τριών και τεσσάρων μηνών κράτησης μέχρι την έναρξη της δίκης, δεν θεωρείται ανεπίτρεπτα μεγάλος ώστε να διαταχθεί η απελευθέρωση κατηγορουμένου που κατά τα άλλα το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι θα πρέπει να τελεί υπό κράτηση [[xxiii]]. Έχει δε λεχθεί ότι χρόνος ακόμη και έξι, οκτώ ή δέκα μηνών, δεν είναι, από μόνος του, μεγάλος [[xxiv]], για να θεωρηθεί ως παράγων, που, κατ' απομόνωση προς τα υπόλοιπα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο, να μπορεί να οδηγήσει σε διάταγμα, άλλο από κράτηση [[xxv]].
6. Συνεπώς, η υπό κρίση υπόθεση, που έχει οριστεί για την παρουσίαση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στις 17/10/2019, δηλαδή, σε χρόνο εικοσιεπτά ημερών, δεν παρουσιάζει τέτοια καθυστέρηση που δικαιολογεί την απόλυση τους. Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων
7. Σε ότι αφορά τον Κατηγορούμενο 2, επιπρόσθετα, υποστηρίχθηκε από τον Κατήγορο ότι, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος μέχρι την δίκη του, υπάρχει πιθανότητα να διαπράξει και άλλα αδικήματα. Η θέσης αυτή, βασίστηκε στο γεγονός ότι, ο Κατηγορούμενος 2, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη, ημερομηνίας 14/09/1999, επιτευχθείσα στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 5147/1999 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η οποία αφορούσε ένοπλη ληστεία και μεταφορά κυνηγετικού όπλου χωρίς άδεια κατοχής. Στον Κατηγορούμενο 2, στην κατηγορία της ένοπλης ληστείας, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 χρόνων.
8. Όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από ένα κατηγορούμενο, μπορεί να στοιχειοθετηθεί, είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ.ά.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373, Σιακαλλής ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 και Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων μπορεί, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μια συμπεριφορά και τάση του κατηγορουμένου, η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος (βλ. Αριστοδήμου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 567). Η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι δυνατή, ούτε και θεωρητικά. Το Δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντοτε ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικημάτων, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά στο μέλλον, βασιζόμενη, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του εφεσείοντα ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Σιακαλλής ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Νικολάου ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 17/2013, 04/03/2013 και Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015). 33. Στην προκείμενη περίπτωση, λόγω της παλαιότητας της προηγούμενης καταδίκης του Κατηγορουμένου 2 και με ορόσημο την αποφυλάκιση του περί το έτος 2006, δεν θεωρώ ότι, η κράτησης του Κατηγορουμένου 2, θα δικαιολογείτο από τον λόγο ότι, αν αφεθεί ελεύθερος, υπάρχει πιθανότητα διάπραξης και άλλων αδικημάτων (βλ. Ψύλλας ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 444). Κατάληξης 34. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, η απόφαση του Δικαστηρίου, είναι, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, να παραμείνουν υπό κράτηση, μέχρι και την προσαγωγή τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου για την δίκη τους, στην ημερομηνία και ώρα που έχει, ήδη, ανακοινωθεί. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Άρθρο 48 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Κάθε Δικαστήριο δύναται, αν θεωρεί αυτό σκόπιμο να αναβάλει οποιαδήποτε υπόθεση που είναι ενώπιον του και βάσει της αναβολής αυτής δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου 157, είτε να απολύσει τον κατηγορούμενο υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε να προφυλακίσει αυτόν.». Το Άρθρο 157 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία δύναται, αν θεωρεί ότι είναι σωστό, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να απολύσει με εγγύηση οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατηγορήθηκε ή καταδικάστηκε για ποινικό αδίκημα, με την εκτέλεση από το πρόσωπο αυτό γραμματίου απόλυσης με εγγύηση όπως προβλέπεται στο Νόμο αυτό.

(2)Σε καμιά περίπτωση δεν απολύεται με εγγύηση πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η θανατική ποινή και κανένα πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με τη θανατική ποινή δεν απολύεται με εγγύηση, εκτός κατόπι διατάγματος Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Το Άρθρο 92 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Όταν προσάπτεται κατηγορία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου για ποινικό αδίκημα που δεν δικάζεται συνοπτικά ή για το οποίο ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας είναι της γνώμης ότι δεν είναι κατάλληλο για να δικαστεί συνοπτικά, ο Δικαστής παραπέμπει απευθείας το πρόσωπο αυτό σε δίκη από το Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει στην επαρχία όπου καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο και είτε απολύει αυτόν με εγγύηση ή υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε τον φυλακίζει για ασφαλή κράτηση.». [ii] Βλ. Dogan v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία. [iii] Η οποία υποδεικνύεται από το τεκμήριο της αθωότητας και το Άρθρο 11 του Συντάγματος. Βλ. Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/2015. [iv] Βλ. Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/2016. [v] Βλ. Μωυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. [vi] Βλ. Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [vii] Βλ. R v Solomonides 14 C.L.R. 127, Καραγιώργης κ. α. ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92, Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Κazanjian v Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 326, Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790. [viii] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Τσιάκκας κ. α. ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 164, Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130. [ix] Βλ. Σιημητράς κ. α. ν Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 397 και Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [x] Βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σκούρος v Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 140, Νικολάου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 840 και Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013. [xi] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Μαρίνου ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 350, Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Δημητρίου ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130, Dogan v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015. [xii] Βλ. Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373. [xiii] Βλ. Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. [xiv] Βλ. Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
2. [xv] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790. [xvi] Βλ. Ziya ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 497. [xvii] Βλ. Σιβιτανίδης ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 22 και Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ.

1. [xviii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015 και Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
2. [xix] Βλ. Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/
3. [xx] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 και Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
4. [xxi] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
5. [xxii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
6. [xxiii] Βλ. Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49 και Αλαμάνγκος ν Αστυνομίας, Ποινική Εφεση Αρ. 132/2015, 01/07/2015. [xxiv] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49, Houssein v Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Σωτηρίου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 442, Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 και Tasev ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/16, 26/05/2016. [xxv] Βλ. Μωυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο