Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. KAMENSKIKH κ.α., Αρ. υπόθεσης: 14202/18, 7/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B8 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 14202/18 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-
- ΧΧΧΧΧ KAMENSKIKH
- XXXXX BELKIN Κατηγορούμενοι -------------------------------------------- Ημερομηνία: 7 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χρ. Θεμιστοκλέους Για Κατηγορούμενο 1: κα. Μ. Νεοφύτου Κατηγορούμενος 1: παρών -------------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό εξέταση υπόθεση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζςι την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 309 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος στις 21/8/18, στο χωριό Πύργος, της Επαρχίας Λεμεσού, είχς στην κατοχή του τα αντικείμενα που αναφέρονται στο συνημμένο πίνακα Α, του κατηγορητηρίου, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία, συνολικής αξίας €1.
- Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η διαδικασία άρχισε με δύο κατηγορούμενους, όπου κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως, ο δεύτερος κατηγορούμενος έχει αθωωθεί από εκείνο το στάδιο, ο δε πρώτος κατηγορούμενος, κλήθηκε σε απολογία μόνο για συγκεκριμένα αντικείμενα που βρίσκονται στον σχετικό πίνακα και πιο συγκεκριμένα για την τσάντα Adidas και ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής που επιστράφηκε στον παραπονούμενο, το Τεκμήριο 8 που αφορά την πιστωτική κάρτα άλλου προσώπου, καθώς επίσης τα Τεκμήρια 11 και 13 που αφορούν επίσης προσωπικά έγγραφα άλλου ατόμου, καθώς επίσης και το Τεκμήριο 7 που είναι το ομοίωμα χειροβομβίδας. Όμως για σκοπούς πληρότητας, θα γίνεται αναφορά και στην υπόλοιπη μαρτυρία που αφορά όλα τα αντικείμενα, διότι άπτεται την συνολικής εικόνας της διερεύνησης που έγινε στην παρούσα υπόθεση, η δε οποιαδήποτε αναφορά στον πρώην συγκατηγορούμενο θα γίνεται μόνο για σκοπούς καταγραφήςτης όλης εικόνας της παρούσας υπόθεσης, χωρίς βεβαίως να αξιολογείται όσον αφορά τον πρώην συγκατηγορούμενο, ήτοι τον δεύτερο κατηγορούμενο, όπου η διαδικασία εναντίον τερματίστηκε με την αθωωτική απόφαση προς όφελος του. Ο Μ.Κ. 1 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο 1, όπου σε αυτήν αναφέρει ότι στις 21/8/2018, προσήλθε συγκεκριμένο άτομο, Ιταλός υπήκοος, ο οποίος αναφορικά με υπόθεση κλοπής από κατοικία που είχε καταγγείλει νωρίτερα στον σταθμό, εντόπισε από το κινητό του τηλέφωνο το στίγμα του φορητού του ηλεκτρονικού υπολογιστή κια αυτός υπέδειξε στον μάρτυρα στο κινητό του τηλέφωνο ότι βρισκόταν σε συγκεκριμένη διεύθυνση. Τότε ο μάρτυρας ενημέρωσε σχετικά τον αξιωματικό υπηρεσίας και επισκέφθηκαν την εν λόγω οδό μαζί με το εν λόγω άτομο για καθοδήγηση και με περίπολο του ΟΥΛΑΕ και ΟΠΕ. Στην οδό συνάντησε τον πρώτο κατηγορούμενο, ενώ ένας άλλος αλλοδαπός κινήθηκε πεζός με νότια κατεύθυνση και ανακόπηκε για έλεγχο από το περίπολο του ΟΥΛΑΕ και όπως διαπιστώθηκε ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος. Στον πρώτο κατηγορούμενο εξηγήθηκε ο λόγος της παρουσίας της αστυνομίας, τόσο στην Αγγλική γλώσσα, όσο και στην Ρωσσική με την βοήθεια διερμηνέα, η οποία βρισκόταν στα γραφεία του ΤΑΕ. Μετά από γραπτή συγκατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου, ερευνήθηκε η κατοικία του μαζί με άλλους αστυνομικούς και την ίδια μέρα σε συγκεκριμένη ώρα, εντόπισε στο καπώ του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου, το οποίο ήταν σταθμευμένο έξω στο δρόμο, μια τσάντα ώμου μάρκας ADIDAS, η οποία περιείχε ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας APPLE χρώματος γκρίζο. Ο μάρτυρας επέστησε στον κατηγορούμενο που ήταν παρών την προσοχή του στο νόμο και απάντησε ΄΄It΄ s non mine΄΄. Επίσης εντοπίστηκαν και άλλα αντικείμενα και έγγραφα, όπου συμπεριλαμβάνονται και αυτά για τα οποία ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, για δε τα υπόλοιπα ο κατηγορούμενος δεν κλήθηκε σε απολογία, για τους λόγους που το Δικαστήριο επεξήγησεστην ενδιάμεση απόφαση του. Ο μάρτυρας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραξε, ως η θέση του, δηλαδή το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη, του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και απάντησε ΟΚ. Ακολούθως του επεξήγησε τα δικαιώματα του. Την ίδια μέρα στην ΑΔΕ Λεμεσού, υπέδειξε στον παραπονούμενο την τσάντα και τον φορητό υπολογιστή που εντόπισε και του ανέφερε ότι είναι δικά του. Στις 28/8/2018 παρέδωσε στον παραπονούμενο το κλοπιμαίο laptop APPLE έναντι σχετικής απόδειξης παραλαβής. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο δεύτερος κατηγορούμενος βρέθηκε στην σκηνή και γενικά το τι αφορούσε τον δεύτερο κατηγορούμενο. Όσον αφορά τον πρώτο κατηγορούμενο και γενικά τα καθήκοντα που εκτέλεσε ο μάρτυρας, κατέθεσε ως τεκμήριο 2 την γραπτή συγκατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου για έρευνα στα υποστατικά και τα οχήματα του, ως τεκμήριο 3 την απόδειξη παραλαβής που υπογράφει ο μάρτυρας και ο παραπονούμενος και που αφορά τον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και την τσάντα ADIDAS που του κλάπηκε. Ανέφερε ότι όλα τα αντικείμενα παραλήφθηκαν από το αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου. Η κυρίως εξέταση του συνεχίστηκε με την κατάθεση των τεκμηρίων που παραλήφθηκαν από το αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην επιστροφή τεκμηρίων στον πρώτο κατηγορούμενο και στον παραπονούμενο, ανέφερε ότι από εξετάσεις που έγιναν για τα υπόλοιπα αντικείμενα, δεν διαπιστώθηκε να προέρχονται από κάποια παρανομία ή παρατυπία. Ανέφερε επίσης ότι και οι δύο κατηγορούμενοι προέβαλαν κάποιους ισχυρισμούς, όπου ο πρώτος κατηγορούμενος για τις εξηγήσεις που έδωσε για το από που προήλθαν τα τεκμήρια και ως προς την ύπαρξη μαρτυρίας από τον δεύτερο κατηγορούμενο που να λέει ότι είδε τρίτο άτομο να βάζει την τσάντα μάρκας ADIDAS στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του πρώτου κατηγορουμένου. Ανέφερε επίσης ότι δεν έγινε δειγματολειπτικός έλεγχος της τσάντας μάρκας ADIDAS που βρέθηκε ο φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής. Ο Μ.Κ. 2, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο 14, στην οποία κάνει αναφορά στο παράπονο που δέχθηκε από τον παραπονούμενο για κλοπή του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή του και άλλων αντικειμένων, ως επίσης και στην έρευνα που έγινε στην οικία από όπου κλάπηκαν τα αντικείμενα. Αναφέρθηκε επίσης στην λήψη ανακριτικής κατάθεσης που έλαβε από τον πρώτο κατηγορούμενο σε μητρική του γλώσσα και την μετάφραση της στην Ελληνική, ήτοι τα τεκμήρια 15 και
- Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε το παράπονο από τον παραπονούμενο, δεν έλαβε όμως τις συμπληρωματικές καταθέσεις από τον πρώτο κατηγορούμενο. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια 17 την κατάθεση που έλαβε από τον παραπονούμενο. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνησε ότι είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, αναφέροντας επίσης, στην έκταση που γνωριζε ως προς το ανακριτικό υλικό που είχε περισυλλεγεί και τι αυτό περιελάμβανε, λόγω ακριβώς ότι δεν είχε επίβλεψη των ανακρίσεων και όλων των εξετάσεων, ούτε πλήρη ενημέρωση αυτών, παραπέμποντας σε άλλους αστυφύλακες συναδέλφους του για ενέργειες που έκαναν και που ο ίδιος αγνοεί. Ανέφερε ότι δεν έλαβε μέρος στην έρευνα που έγινε στο σπίτι και στο αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου, καλώντας ουσιαστικά το Δικαστήριο για να κρίνει κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατείχε κλοπιμαία περιουσία. Αναφέρθηκε επίσης στην λήψη του παραπόνου από τον παραπονούμενο και την έρευνα που έγινε στο σπίτι του πρώτου κατηγορουμένου. Αναφέρθηκε σε επιστημονικές εξετάσεις των τεκμηρίων, ως επίσης στην έκταση που γνώριζε, για την ύπαρξη τρίτου ατόμου στην σκηνή. Υπεραμύνθηκε επίσης της ορθότητας στην εκτέλεση των καθηκόντων του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Η Μ.Κ. 3 ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, υιοθέτησε την γραπτή της κατάθεση, ήτοι το τεκμήριο 18, στην οποία αναφέρει ότι παρέδωσε στον πρώτο κατηγορούμενο, μετά από σχετικές οδηγίες που έλαβε, διάφορα τεκμήρια που καταγράφονται στην έκθεση της, καταθέτοντας προς αυτόν τον σκοπό διάφορα έγγραφα που αφορούν την διαδικασία που προηγήθηκε, ήτοι τα τεκμήρια 19, 20 και 21, καθώς επίσης και το τεκμήριο 22, που αφορά το αίτημα του παραπονούμενου για επιστροφή του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή του. Αντεξεταζόμενη, αναφέρθηκε στην έκταση που γνώριζε, τα όσα αφορούν την διαδικασία επιστροφής τεκμηρίων για τα οποία έχει κάνει αναφορά, καθώς επίσης και στις οδηγίες που έλαβε για αυτόν τον σκοπό, ως επίσης και στα όσα ανέφερε ο πρώτος κατηγορούμενος αναφορικά με την προέλευση των τεκμηρίων. Ανέφερε επίσης ότι δεν είχαν σταλεί τα τεκμήρια για αποτυπώματα ή γενετικού υλικού. Ο Μ.Κ. 4 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο 23, στην οποία αναφέρει ότι στα πλαίσια των καθηκόντων του, έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους, τις οποίες κια κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια 24 έως 29 και αυτή ήταν η εμπλοκή του στην υπόθεση. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος του έδωσε κάποιες εξηγήσεις και ισχυρισμούς αναφορικά με την προέλευση κάποιων τεκμηρίων, χωρίς να τους διερευνήσει, διότι δεν ήταν ανακριτής της υπόθεσης. Ανέφερε επίσης ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος του ανέφερε ότι είδε ένα τρίτο άτομο να ρίχνει μια αθλητική τσάντα στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του πρώτου κατηγορουμένου, αλλά εξέφρασε άγνοια εάν έγιναν έρευνες για να διαπιστωθούν οι ισχυρισμοί του πρώτου κατηγορουμένου. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα και με την εκ συμφώνου κατάθεση παραδεκτών εγγράφων αποδεχόμενες και οι δύο πλευρές την αλήθεια του περιεχομένου τους και την έγκριση τους από το Δικαστήριο, η κατηγορούσα αρχή εκλλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με απόφαση του, αθώωσε από εκείνο το στάδιο τον δεύτερο κατηγορούμενο και κάλεσε τον πρώτο κατηγορούμενο σε απολογία μόνο για περιορισμένο αριθμό αντικειμένων που φαίνονται στον επισυνημμένο πίνακα του κατηγορητηρίου και πιο συγκεκριμένα για την τσάντα Adidas και ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής που επιστράφηκε στον παραπονούμενο, το Τεκμήριο 8 που αφορά την πιστωτική κάρτα άλλου προσώπου, καθώς επίσης τα Τεκμήρια 11 και 13 που αφορούν επίσης προσωπικά έγγραφα άλλου ατόμου, καθώς επίσης και το Τεκμήριο 7 που είναι το ομοίωμα χειροβομβίδας και αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε τις καταθέσεις του - τεκμήρια 15 και 26, καθώς επίσης αναγνώρισε το τεκμήριο
- Στην πρώτη του κατάθεση, ήτοι το τεκμήριο 15, όπου η μετάφραση της στην Ελληνική γλώσσα είναι το τεκμήριο 16, αναφέρεται στο πως γνωρίζει τον δεύτερο κατηγορούμενο και ένα άλλο τρίτο άτομο με το όνομα Jouri, τα οποία άτομα ήταν συγκάτοικοι του το τελευταίο διάστημα αλλά όχι φίλοι του, το δε τρίτο άτομο τον βοήθησε στο παρελθόν να δημιουργήσει ιστοσελίδα για την επιχείρηση του που ασχολείται με αγοραπωλησίες και ανεγέρσεις κτηρίων στην Λεμεσό. Ως προς τις τσάντες που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο του, ανέφερε ότι πριν λίγες μέρες ανέφερε στον Jouri ότι θα έπρεπε να φύγει από το σπίτι, διότι θα ερχόταν στο σπίτι του η μητέρα και η αδεφή του και τότε την επίδικη ημέρα ο Jouri του ζήτησε να τον μεταφέρει στα κατεχόμενα. Ενώ βγήκαν έξω από το σπίτι και κρατώντας ο ίδιος μια συγκεκριμένη τσάντα και δύο πλαστικές τσάντες με τα ρούχα του, τις έβαλε στο αυτοκίνητο του το οποίο άφησε ανοικτό, αμέσως μετά βγήκε ο σκύλος του έξω τρέχοντας και προσπάθησε να τον πιάσει και τότε είδε τρία αστυνομικά οχήματα να έρχονται και ο ίδις πλησίασε την αστυνομία και ρώτησε τι συμβαίνει. Η αστυνομία τον ρώτησε εάν το σπίτι είναι δικό του και αυτός απάντησε καταφατικά και εκείνη την στιγμή ερχόταν πεζός και ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος θα ερχόταν και αυτός μαζί τους στα κατεχόμενα. Ο Jouri πριν λίγα λεπτά βγήκε από το σπίτι του κατηγορούμενου και κρατούσε στα χέρια του δύο τσάντες, η μια ήταν αθλητική σκούρου χρώματος με γράμματα και η άλλη ήταν τσάντα ώμου, την οποία φορούσε πίσω στην πλάτη του και δεν είδε το χρώμα της. Ανέφερε επίσης ότι δεν είδε τον Jouri να βάζει οποιαδήποτε τσάντα στο αυτοκίνητο του. Η αστυνομία αφού ερεύνησε το σπί του δεν βρήκε τίποτε και ακολούθως ερεύνησαν το αυτοκίνητο του, όπου βρήκαν τις δύο τσάντες με τα ρούχα του και είπε στους αστυνομικούς ότι είναι δικά του, μετά βρέθηκε μια αθλητική τσάντα σκούρου χρώματος με γράμματα και μια χρώματος χακί τσάντα ώμου, την οποία δεν ξέρει πως βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του. Την τσάντα του την παρέδωσε στην αστυνομία, όπου βρίσκονταν κάποια αντικείμενα, για τα οποία ο κατηγορούμενος δεν κλήθηκε σε απολογία. Στην δεύτερη του κατάθεση, ήτοι το τεκμήριο 26, όπου η μετάφραση της στην Ελληνική γλώσσα είναι το τεκμήριο 27, όπου για τα αντικείμενα για τα οποία κλήθηκε σε απολογία ανέφερε τα εξής: Ως προς την τσάντα μάρκας ADIDAS ανέφερε ότι την βρήκαν οι αστυνομικοί στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του, ως προς τον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή τον είδε για πρώτη φορά όταν οι αστυνομικοί έβγαλαν την τσάντα ADIDAS από το αυτοκίνητο του και κάποιος άγνωστος φώναξε ότι είναι δικό του, ως προς το ομοίωμα χειροβομβίδας ανέφερε ότι του έκανε δώρο ένας φίλος του, ως προς την πιστωτική κάρτα αναφέρει ότι ανήκε σε μια φίλη του που μένει μόνιμα στη Ρωσία και την χρησιμοποιεί επειδή είναι πιο φθηνός τρόπος ανάληψης χρημάτων. Εξέφρασε επίσης την άποψη ότι τον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή τον έκλεψε άλλο άτομο και το έδωσε στον Jouri για να τον ξεμπλοκάρει επειδή είναι προγραμματιστής Η/Υ. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, επανέλαβε την επαγγελματική σχέση που είχε με το τρίτο άτομο που ανέφερε στην κατάθεση του, τους λόγους που του ζήτησε να φύγει από το σπίτι του και την διευθέτηση που έγινε για να μεταβούν στα κατεχόμενα. Ως προς την πιστωτική κάρτα που ανευρέθηκε στην κατοχή του, κατέθεσε ως τεκμήριο 36 έγγραφο που φέρεται να υπογράφτηκε από το άτομο που αναγράφεται το όνομα του σε αυτήν και με το οποίο βεβαιώνει ότι έδωσε στον κατηγορούμενο την πιστωτική της κάρτα για να την χρησιμοποιεί και η εν λόγω βεβαίωση στάληκε από το εν λόγω άτομο από την Ρωσία ένα μήνα πριν την ημερομηνία που ο κατηγορούμενος κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου και το εν λόγω έγγραφο το ζήτησε ο κατηγορούμενος και είναι πιστοποιημένο κατά τον ίδιο. Όσον αφορά τα έγγραφα του τρίτου ατόμου που βρέθηκαν στην κατοχή του και που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν τα είδε ποτέ στη ζωή του. Ως προς το ομοίωμα χειροβομβίδας, ανέφερε ότι είναι σουβενίρ και του το έδωσαν οι φίλοι του ως δώρο. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στις επαγγελματικές του δραστηριότητες και στην βοήθεια που έλαβε από τον Jouri για να δημιουργηθεί επαγγελματική ιστοσελίδα, στους πόρους και τα προσωπικά αντικείμενα που είχε και την προέλευση τους και τους λόγους που είχε προσωπικό φρουρό ασφαλείας. Όσον αφορά το ομοίωμα χειροβομβίδας, ανέφερε ότι ήταν στο ράφι και ήταν σουβενίρ, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες την επίδικη ημέρα συνάντησε την αστυνομία, στην παράκληση του Jouri να τον μεταφέρει στα κατεχόμενα, περιέγραψε τον τύπο του οχήματος του το οποίο ήταν σταθμευμένο έξω από το σπίτι του και το οποίο πάντα ήταν ανοικτό, ως επίσης και που ήταν τα κλαιδιά του αυτοκινήτου, ήτοι στο τραπέζι του σπιτιού, στους λόγους που ζήτησε από τον Jouri να φύγει από το σπίτι του, στις συνθήκες κάτω από τις οποίες τοποθέτησε τις τσάντες με τα προσωπικά του αντικείμενα στο αυτοκίνητο και που ακριβώς τις τοποθέτησε, όπου άφησε ανοικτό το καπώ του αυτοκινήτου και τότε έτρεξε ο σκύλος του και όταν ήρθε η αστυνομία υπέδειξε τα προσωπικά του αντικείμενα, αλλά δεν ήξερε πως βρέθηκε η άλλη τσάντα στο καπώ του αυτοκινήτου του. Αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι ήταν το άτομο που τοποθέτησε τα αντικείμενα για τα οποία κλήθηκε σε απολογία στο καπώ του αυτοκινήτου του, ανέφερε ότι λίγα λεπτά πριν να βγει ο ίδιος είδε τον Jouri να φορά τσάντα ώμου και θεώρησε ο μάρτυρας ότι το πιο πιθανό είναι να την τοποθέτησε το εν λόγω άτομο την τσάντα στο καπώ του αυτοκινήτου του επειδή δεν υπήρχε άλλο άτομο. Ολοκληρώνοντας την αντεξέταση του, ανέφερε ότι δεν είδε τα αντικείμενα που ήταν στο καπώ του αυτοκινήτου και για τα οποία κλήθηκε σε απολογία και έδωσε τις διευκρινήσεις του όσον αφορά το καπώ του αυτοκινήτου. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως προς το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, σχετική είναι η ρύθμιση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «309. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Σχετική είναι η απόφαση Τζώννης Καριπίδης - ν - Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 237, στην οποία αποφασίστηκε ότι η εύλογη υπόνοια αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και κριτής για αυτό είναι το Δικαστήριο και όχι ο ανακριτής της υπόθεσης. Επίσης, στην υπόθεση CZARI FERENCZ - ν - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποινική Έφεση Αρ. 242/2012 ημερ. 3/7/2014, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας πρωτόδικη απόφαση, έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο, στη βάση δε ορθής νομικής θεώρησης, κατέληξε σε καταδίκη για την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας, αφού συνεκτίμησε ότι η φύση των αντικειμένων - σταυρός, εξαπτέρυγα, τρικέλι, δισκάρια, βάση δισκοπότηρου - και η αξία τους (€1.000) εύλογα θα δημιουργούσαν υπόνοιες ότι ήταν προϊόν κλοπής. Δηλαδή το Ανώτατο Δικαστήριο, ερμηνεύοντας το συστατικό στοιχείο της εύλογης υπόνοιας, αποδέχθηκε, μεταξύ άλλων, ως κριτήριο, την φύση και την αξία των ανευρεθέντων. Σημειωτέο ότι, στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης, ο εφεσείων βρήκε τα αντικείμενα σε κάδο και δεν έχει αμφισβητηθεί και έχει γίνει αποδεκτό γεγονός. Βεβαίως, στην υπόθεση στην CZARI FERENCZ - ν - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποινική Έφεση Αρ. 242/2012 ημερ. 3/7/2014, απασχόλησε και η κατηγορία της κλοπής δια ευρέσεως και ο αναγκαίος συνδυασμός και εξέταση των δύο αυτών αδικημάτων και των κοινών συστατικών τους στοιχείων που έπρεπε να αποδειχθούν υπό το πρίσμα εκείνης της υπόθεσης, πράγμα που δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση, διότι δεν εξετάζεται στην παρούσα υπόθεση το αδίκημα της κλοπής δια ευρέσεως. Ουσιαστικά, η κατηγορούσα αρχή, έχοντας υπόψη το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου και τα όσα αποφασίσθηκαν στην Τζώννης Καριπίδης - ν - Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 237 και στην CZARI FERENCZ - ν - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποινική Έφεση Αρ. 242/2012 ημερ. 3/7/2014 θα πρέπει να αποδείξει τα εξής συστατικά στοιχεία: Α) Ο κατηγορούμενος να κατέχει κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία Β) να υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία Για να στοιχειοθετηθεί το συστατικό στοιχείο της εύλογης υπόνοιας, θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί, μέσα από το σύνολο τις μαρτυρίας, ότι οι εύλογες υπόνοιες υφίστανται ως αντικειμενικό γεγονός, ήτοι να αποδεχθεί το Δικαστήριο, με την δική του κρίση, την ενώπιον του μαρτυρία, που να καταδεικνύουν αντικειμενικά, το εύλογο της υπόνοιας ότι τα ανευρεθέντα είναι κλοπιμαία. Ως υπεράσπιση, παρέχεται στον κατηγορούμενο η δυνατότητα όπως αποδείξει, στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι απέκτησε νόμιμα την κατοχή των εν λόγω αντικειμένων. Στην πρόσφατη απόφαση Κλεάνθους - ν - Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 236/2018 ημερ. 11/1/2019, λέχθησαν τα ακόλουθα: «Συστατικό στοιχείο του αδικήματος κατά το άρθρο 309 είναι η ύπαρξη ευλόγων υπονοιών ότι η περιουσία που κατέχεται είναι κλοπιμαία. Η εμβέλεια του αδικήματος εξηγήθηκε από το Lord Goddard, με αναφορά σε ανάλογη νομοθεσία στην υπόθεση Flatman v. Light and others [1946] 2 All ER, 368, ως το ακόλουθο απόσπασμα που υιοθετήθηκε στην Kamilaris (ανωτ.): «A man is found in very suspicious circumstances in possession of property. He can be called upon to give an account of how he got it. If the police, or whoever start the prosecution, are satisfied that it was stolen and could show it was stolen, there is no need to invoke this section. The section is designed to cover cases in which it is impossible to show at the time of the man's arrest that the property is stolen. It is not necessary to show that it is stolen, because the section deals with property which is 'reasonably suspected of being stolen or unlawfully obtained.' If that is so a man can be brought before the Magistrates and dealt with under this section.» Αποφασίστηκε περαιτέρω ότι για να θεμελιωθεί κατηγορία βάσει του άρθρου 309 η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι «a given date a certain person had in his possession property which some other person reasonably suspected to be stolen property» (Police v. Haralambous & Yianni 14 CLR 109, Police v. Skoufaris 23 CLR 187, Kamilaris, ανωτ.). Η εύλογη υπόνοια πρέπει να προκαλείται σε κάποιο πρόσωπο που βλέπει ή βρίσκει την περιουσία στην κατοχή του κατηγορούμενου, ενόσω η περιουσία παραμένει στην κατοχή του τελευταίου (Economides v. The Police 24 CLR 5, Kamilaris, ανωτ.). Ο Αρχιδικαστής Jackson είχε χαρακτηρίσει στην Kamilaris τη σχετική πρόνοια δυσεξήγητη εκφράζοντας την προσδοκία διευκρίνισης της από τη νομολογία μελλοντικά. Δεν φαίνεται όμως να παράχθηκε νομολογία επί του άρθρου 309. Έχουμε μόνο εντοπίσει την Καριπίδης ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 237, όπου ελέχθη ότι το εύλογο των υπονοιών του προσώπου που τις επικαλέστηκε, αστυνομικού, εξεταστή της υπόθεσης, δεν μπορούσε να αποδειχθεί με την έκφραση της υποκειμενικής του κρίσης, αλλά ήταν ζήτημα αντικειμενικό. Προκύπτει ότι το άρθρο 309 βρίσκει εφαρμογή όταν ο κατηγορούμενος κατέχει περιουσία υπό τέτοιες ύποπτες περιστάσεις ώστε, ενώ δεν αποδεικνύεται ότι είναι κλοπιμαία, εύλογα, εξ αντικειμένου, δημιουργούνται υποψίες στο πρόσωπο που τον βλέπει να κατέχει τέτοια περιουσία, ότι αυτή είναι κλοπιμαία». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η εντύπωση που προσλαμβάνει το Δικαστήριο, θετική ή αρνητική, από μάρτυρα, αποτελεί στοιχείο εξαιρετικής σημασίας για την κρίση του επί της αξιοπιστίας. Εκείνο που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, είναι η βαρύτητα που αποδίδεται στη συμπεριφορά του μάρτυρα ενώ καταθέτει στο εδώλιο, εφόσον, εξωτερικά γνωρίσματα, αν και δυνατόν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία, όπως ο σταθερός λόγος ή η ηρεμία του μάρτυρα, δεν θα πρέπει να αποτελούν στην απουσία επαρκούς αιτιολογίας και αξιολόγησης σοβαρό και αποκλειστικό λόγο αποδοχής της (Νικολάου ν. Παπαϊωάννου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797 και Μέλανη Γεναγρίτη ν. Εργολάβοι Οικοδομών Κώστας Παναγή (Λυσιώτης) Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A204, Πολιτική Έφεση Αρ. 416/12, 15.4.2016). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης, αποτέλεσε η Δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που κατά τη νομολογία αποτελούν γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης για εύρεση της αλήθειας, (ανθρώπινη βεβαίως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ΄ αναλογίαν, C & A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Όπως είναι νομολογημένο, ο ανακριτής δεν πρέπει να στοχεύει απλώς στην προσαγωγή του υπόπτου στο Δικαστήριο, με αποκλειστικό γνώμονα την καταδίκη του, αλλά στην ανίχνευση όλων των ουσιωδών γεγονότων, ώστε να λάμψει η αλήθεια στην υπόθεση (βλέπε σχετικά, Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ 459). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17
(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: «Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)». Έχουν ενταχθεί και αναλυθεί όλα τα παραδεκτά γεγονότα στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, ασχέτως αν δεν αναφέρονται ρητώς και σε όλη την έκταση στην απόφαση, θεωρώντας το Δικαστήριο αυτά ως δεδομένα (βλ. κατ' αναλογία, Ανδρέα κ.ά ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 498, 501) κρίνοντας τα, καθηκόντως, ως παραδεκτή κατά το Δίκαιο μαρτυρία και ουσιαστικά μετουσιώνονται αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)
(2000)2 Α.Α.Δ. 628, 640). Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. Η ως άνω δυνατότητα του Δικαστηρίου, υπό την προϋπόθεση ότι ασκείται κατά τρόπο δικαστικό και αιτιολογημένα, δεν επιδέχεται εκ των προτέρων περιορισμούς. (Βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391 και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 301) και Μιχαήλ κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 145/2014 κ.α., ημερ. 15.04.2016). Με γνώμονα και οδοδείκτη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση ενός εκάστου μάρτυρα και στην εξαγωγή των ανάλογων ευρημάτων και συμπερασμάτων που θα πηγάζουν από την εν λόγω αξιολόγηση. Ως προς τον Μ.Κ. 1, το Δικαστήριο κρίνει ότι σε γενικές γραμμές άφησε θετική εικόνα μεν στο Δικαστήριο, πλην όμως μέσα από την μαρτυρία του έχει προκύψει ότι η πλημμελής διερεύνηση της υπόθεσης είναι σε τέτοιο βαθμό, που αφήνει εύλογα ερωτηματικά που μόνο προς όφελος του κατηγορουμένου μπορούν να επιδράσουν, σε συνδυασμό με το αποτέλεσμα της όλης διερεύνησης. Πιο συγκεκριμένα, όπως προκύπτει και μέσα από τα στενοτυπημένα πρακτικά ημερομηνίας 23/10/2018 στην σελίδα 11 στις γραμμές 24 - 27, ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι μέσα από τις εξετάσεις που έγιναν, δεν διαπιστώθηκε ότι τα τεκμήρια που ανευρέθηκαν προέρχονται από κάποια παρανομία ή παρατυπία, δημιουργώντας έτσι το πρώτο ρίγμα στην συνοχή της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και η πρώτη αμφιβολία που επενεργεί προς όφελος του κατηγορουμένου και που κυρίως αφορούν το ζήτημα ύπαρξης εύλογων υπονοιών ότι τα αντικείμενα για τα οποία ο πρώτος κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία ήταν κλοπιμαία. Επιπρόσθετα δε, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έγινε δειγματοληπτικός έλεγχος της τσάντας όπου ανευρέθηκαν τεκμήρια για τα οποία κλήθηκε ο πρώτος κατηγορούμενος σε απολογία, αποστερώντας έτσι από τον πρώτο κατηγορούμενο την δυνατότητα να επιβεβαιώσει το άλλοθι που προέβαλε ότι πρώτη φορά τα έβλεπε και δεν ήταν αυτός που τα τοποθέτησε στο αυτοκίνητο του, αλλά ο Jouri. Το ότι τα τεκμήρια ακουμπήθηκαν και συνεπώς μολύνθηκαν από μέλη της αστυνομίας, αποτελεί ζήτημα που θα μπορούσε ενδεχομένως να αποφευχθεί με την χρήση χειρόκτιων (γαντιών) και την αποστολή των τεκμηρίων για επιστημονικές εξετάσεις, πράγμα που δεν έγινε στην προκειμένη περίπτωση, επενεργώντας βεβαίως αυτό προς όφελος του πρώτου κατηγορουμένου. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Κ. 2, σε γενικές γραμμές άφησε θετική εικόνα μεν στο Δικαστήριο, πλην όμως ο μάρτυρας αυτός ως ανακριτής κρίνεται από το Δικαστήριο ότι οι αναφορές του σε κάποια σημεία ήταν άστοχες και που δεν δύνανται να γίνουν αποδεκτές από το Δικαστήριο. Πιο συγκεκριμένα, ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε επιστημονικές εξετάσεις, ενώ τέτοιες εξετάσεις δεν έγιναν και αυτό το σημείο, σε συνδυασμό με την αναφορά του ότι δεν είχε την επίβλεψη των ανακρίσεων και των εξετάσεων, ούτε και πλήρη ενημέρωση, καλώντας μάλιστα το Δικαστήριο να κρίνει κατά πόσο ο πρώτος κατηγορούμενος κατείχε κλοπιμαία περιουσία. Όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με την μη επαρκή έρευνα και αναζήτηση του Jouri ο οποίος βρισκόταν στην σκηνή και προφανώς διέφυγε και που ανήκουν προφανώς σε αυτόν μέρος των τεκμηρίων για τα οποία ο πρώτος κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, μόνο προς όφελος του πρώτου κατηγορουμένου επενεργούν ως προς την ύπαρξη εύλογων υπονοιών ότι τα αντικείμενα ήταν προϊόν κλοπής. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Κ. 3, επίσης το Δικαστήριο αποκόμισε θετική εικόνα για τον μάρτυρα μεν, αλλά μέσα από την μαρτυρία και αυτού του μάρτυρα, επιβεβαιώνονται και ενισχύονται οι αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν στο Δικαστήριο ως προς την ενοχή του πρώτου κατηγορουμένου και ειδικότερα ως προς την ύπαρξη εύλογων υπονοιών ότι τα αντικείμενα για τα οποία κλήθηκε σε απολογία είναι κλοπιμαία. Αυτό διαφαίνεται ξεκάθαρα και μέσα από την σελίδα 8 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερομηνίας 31/10/2018 στις πρώτες τρεις γραμμές, όπου ανέφερε ο μάρτυρας ότι δεν εντοπίστηκε ως κλοπιμαία ή απωλεσθείσα περιουσία. Επίσης ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι τα τεκμήρια δεν έχουν αποσταλεί για επιστημονικές εξετάσεις, με την βαρύτητα που αυτή η παράλειψη έχει ως πιο πάνω έχει ήδη αναφερθεί και αξιολογηθεί. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται ουσιαστικά και μέσα από την μαρτυρία του Μ.Κ. 4, ο οποίος και αυτός με την σειρά του άφησε μεν θετική εικόνα στο Δικαστήριο, πλην όμως με την σειρά του επιβεβαιώθηκε η πλημμελής διερεύνηση της υπόθεσης, διότι όπως και ο ίδιος ανέφερε, δεν έχει γίνει διερεύνηση των ισχυρισμών που προέβαλε ο πρώτος κατηγορούμενος αναφορικά με την προέλευση των τεκμηρίων, καθώς επίσης και την μη διεξαγωγή έρευνας ως προς τον ισχύρισμό του δεύτερου κατηγορούμενου ότι ο Jouri τοποθέτησε μια τσάντα στο αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου, αφήνοντας ανοικτό το παράθυρο για αμφιβολίες που μόνο υπέρ του πρώτου κατηγορούμενου επενεργούν και που δεν αποκλείουν αυτό το ενδεχόμενο. Όλα τα πιο πάνω, αφήνουν σοβαρές αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο ο πρώτος κατηγορούμενος κατείχε τα τεκμήρια που αυτός αποστασιοποιήθηκε, ήτοι την τσάντα μάρκας ADIDAS, τον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή καθώς επίσης και τα τεκμήρια 11 και 13 που αφορούν προσωπικά έγγραφα του τρίτου ατόμου, ήτοι του Jouri. Βεβαίως, οι πιο πάνω αμφιβολίες εντείνονται και μέσα από τις εξηγήσεις που έδωσε ο πρώτος κατηγορούμενος στην δια ζώσης του μαρτυρία, ως επίσης και μέσα από τις εξηγήσεις που εδωσε αναφορικά και με τα υπόλοιπα τεκμήρια για τα οποία ο πρώτος κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Συγκεκριμένα, τα έγγραφα του Jouri είναι λογικό ο πρώτος κατηγορούμενος να μην τα έχει δει ξανά, διότι ακριβώς είναι προσωπικά έγγραφα του εν λόγω ατόμου και το εν λόγω άτομο φαίνεται να διέγυγε και δεν έγινε επαρκής έρευνα για αυτό το άτομο, ως πιο πάνω αναφέρθηκε και που επενεργεί βεβαίως προς όφελος του πρώτου κατηγορουμένου, σε συνάρτηση βεβαίως και άμεση σύνδεση με το γεγονός ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος προέβαλε την θέση ότι ήταν ο Jouri που έβαλε την τσάντα στο καπώ του αυτοκινήτου του πρώτου κατηγορουμένου, θέση η οποία δεν διερευνήθηκε, πλήττωντας έτσι τον πυρήνα της υπόθεσης, λόγω ακριβώς ότι τα αντικείμενα βρέθηκαν στο καπώ του αυτοκινήτου του πρώτου κατηγορουμένου. Όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με την αναφορά του πρώτου κατηγορουμένου ότι ο Jouri βγήκε έξω από το σπίτι πριν από τον ίδιο και φορώντας μια τσάντα, η οποία αναφορά είναι λογική διότι όταν βγήκε έξω ο πρώτος κατηγορούμενος ο Jouri είχε ήδη διαφύγει από την σκηνή αφού δεν εντοπίστηκε εκεί και η μόνη αναφορά είναι αυτή του δεύτερου κατηγορούμενου ως πιο πάνω αναφέρθηκε για το εν λόγω άτομο, μόνο κενά αφήνουν ως προς το ζήτημα της κατοχής των αντικειμένων και αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο η μια τσάντα να αφέθηκε από το εν λόγω άτομο κατά την φυγή του στο καπώ του αυτοκινήτου του πρώτου κατηγορουμένου, όντας ξεκλείδωτο το αυτοκίνητο, για να απεμπλακεί από οποιανδήποτε ευθύνη κατοχής των εν λόγω τεκμηρίων, εξ΄ ού και η ανεύρεση των προσωπικών στοιχείων του Jouri, ήτοι τα τεκμήρια 11 και 13. Η θέση που υποβλήθηκε από την κατηγορούσα αρχή στον πρώτο κατηγορούμενο ότι ήταν αυτός που τοποθέτησε την τσάντα με τα εν λόγω αντικείμενα στο καπώ του αυτοκινήτου, δεν βρίσκει έρεισμα στην δοθείσα μαρτυρία, ούτε έγινε αποδεκτή από τον πρώτο κατηγορούμενο και είναι είσσονος σημασίας κατά πόσο το καπώ ήταν ανοικτό ή κλειστό, διότι το κενό της μη διενέργειας επιστημονικών εξετάσεων ως αναφέρθηκε πιο πάνω είναι ανυπέρβλητο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, σε συνδυασμό βέβαια και με την υπόλοιπη αξιολόγηση που έγινε όσον αφορά την πλημμελή ανάκριση που έγινε. Είσσονος βέβαια σημασίας είναι κατά πόσο ο πρώτος κατηγορούμενος έπαιρνε βόλτα τον σκύλο του ή έτρεχε να τον φτάσει επειδή του έφυγε, ως επίσης είσσονος σημασίας είναι και οι αναφορές του ως προς τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, τους οικονομικούς πόρους που είχε και την προέλευση τους. Ως προς την πιστωτική κάρτας του άλλου ατόμου, το Δικαστήριο έχει πειστεί απόλυτα αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες απεκτησε την εν λόγω πιστωτική κάρτα, όπως επιβεβαιώνεται και μέσα από το τεκμήριο 36, χωρίς να εντοπίσει το Δικαστήριο οτιδήποτε το μεμπτό στις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτό έχει συνταχθεί και περιέλθει στην κατοχή του, διότι στον πρώτο κατηγορούμενο έχει απαγορευθεί η έξοδος από την χώρα και από την στιγμή που το έγγραφο αυτό προέρχεται από την Ρωσία πιστοποιημένο, αίρει την οποιανδήποτε υποψία ή αμφιβολία ως προς το νομότυπο αυτού, καθώς επίσης και την οποιανδήποτε αμφιβολία ως προς την ελεύθερη βούληση του εν λόγω ατόμου. Το ότι οι ανακριτικές αρχές δεν διερεύνησαν επαρκώς τον ισχυρισμό του πρώτου κατηγορουμένου αναφορικά με την εν λόγω πιστωτική κάρτα, δεν δύναται να αποστερηθεί από τον πρώτο κατηγορούμενο η δυνατότητα να αποδείξει περαιτέρω το νομότυπο της κατοχής της εν λόγω πιστωτικής κάρτας και που ούτως ή άλλως έθεσε το υπόβαθρο στην κατάθεση του. Τηρουμένων των αναλογιών ισχύουν τα ίδια και για τα όσα ανέφερε ο πρώτος κατηγορούμενος ως προς το ομοίωμα χειροβομβίδας, διότι το γεγονός ότι είναι ομοίωμα δεν έχει αμφισβητηθεί και αυτό σε συνδυασμό με την θέση του ότι είναι σουβενίρ και είναι προϊόν δώρου, θέση η οποία τέθηκε και στην κατάθεση του, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν προέκυψε κατά την ανάκριση ότι αυτό το τεκμήριο είναι προϊόν κλοπής και γενικά δεν προέκυψε οτιδήποτε το επιλήψιμο με αυτό, δεν αποστερεί στον πρώτο κατηγορούμενο να προβάλει αυτήν του την θέση, έστω και με κάποια γενικότητα. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, προκύπτει ότι υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την κατοχή και γενικά την γνώση του κατηγορουμένου ως προς την τσάντα μάρκας ADIDAS και τον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή που επιστράφηκε στον παραπονούμενο, ως επίσης και για τα προσωπικά έγγραφα του Jouri, έδωσε δε ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς την πιστωτική κάρτα και το ομοίωμα χειροβομβίδας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο πρώτος κατηγορούμενος αθωώνεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Αναφορά: Παράνομη κατοχή περιουσίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο