Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λεωνίδου, Αρ. Υπόθεσης: 13424/15, 21/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B10 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13424/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον- ΧΧΧΧΧ Λεωνίδου Κατηγορούμενος --------------------------------------- Ημερομηνία: 21 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Χριστίνα Θεμιστοκλέους Για τον κατηγορούμενο: κος Γιώργος Εμπεδοκλής Κατηγορούμενος: παρών --------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Mε την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, τέθηκε ζήτημα από την πλευρά της υπεράσπισης ως προς την νομιμότητα της διαδικασίας και γενικά των περιστάσεων κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος ανακόπηκε από μέλη της ΥΚΑΝ, συνελήφθη, έγινε έρευνα στο όχημα που οδηγούσε και ανευρέθησαν οι ναρκωτικές ουσίες, τα χρηματικά ποσά και τα λοιπά τεκμήρια, θέτοντας ταυτόχρονα και ζήτημα παγίδευσης, παράλειψη εκτέλεσης καθήκοντος και παραβίασης νόμιμων δικαιωμάτων του κατηγορούμενου. Για όλα τα ζητήματα, τέθηκε γραπτώς το υπόβαθρο στο οποίο θα διεξαγόταν η δίκη εντός δίκης και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθεί αυτολεξεί, αλλά θα γίνεται ειδική αναφορά κατά την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Μ. 1 αναφέρει στην κατάθεση του ότι υπηρετεί στο κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Λεμεσού, είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και παρέλαβε από συγκεκριμένο συνάδελφο του τα τεκμήρια που κατέθεσε στα πλαίσια της δίκης εντός δίκης και που κάνει αναφορά στην κατάθεση του. Επίσης στην κατάθεση του αναφέρει ότι συγκεκριμένος συνάδελφος του παρέδωσε στον ίδιο τον κατηγορούμενο που τελούσε υπό σύλληψη για την παρούσα υπόθεση και ενημερώθηκε αναφορικά με τα γεγονότα της ανεύρεσης των τεκμηρίων και της σύλληψης του κατηγορουμένου. Στην συνέχεια την ίδια ημέρα, αφού ανέλαβε ο ίδιος την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τα νομικά του δικαιώματα και υπέγραψε το σχετικό έντυπο. Στη συνέχεια στην παρουσία του κατηγορουμένου, συσκεύασε και σφράγισε τα πιο πάνω ανευρεθέντα τεκμήρια και την σφράγιση υπέγραψε τόσο ο μάρτυρας, όσο και ο κατηγορούμενος. Ακολούθως την ίδια μέρα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως τον ενημέρωσε γραπτώς για τα αδικήματα που διερευνούσε και του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο. Ακολούθως, την άλλη μέρα, παρέδωσε σε συγκεκριμένο συνάδελφο του συγκεκριμένα τεκμήρια για να τα μεταφέρει στο Κρατικό χημείο για επιστημονικές εξετάσεις και σε κατοπινό στάδιο παρέλαβε τα τεκμήρια μετά την εξέταση τους και τα κράτησε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο, την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου, το έντυπο που υπέγραψε ο κατηγορούμενος με βάση το οποίο ενημερώθηκε για τα δικαιώματα επικοινωνίας, ως επίσης κατέθεσε την έκθεση του Κρατικού χημείου. Ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι δεν έχει προβεί σε οποιανδήποτε άλλη ενέργεια. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες διορίστηκε ως ανακριτής της υπόθεσης, δεν είχε ο ίδιος προσωπικά οποιανδήποτε πληροφορία για τον κατηγορούμενο, υπήρχε όμως ένταλμα έρευνας της οικίας του προγενέστερο το οποίο και εκτελέστηκε και νομίζει ότι ανευρέθηκε ο σπαστήρας που έχει κατατεθεί ως τεκμήριο. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι δεν υπήρχαν πληροφορίες και εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσες θέσεις κατά πόσο συνέλαβε η ΥΚΑΝ κάποιες μέρες πριν, το όνομα του οποίου είναι ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος και στην κατοχή του βρέθηκαν ναρκωτικά και ότι διαμένει πλησίον του κατηγορουμένου. Ανέφερε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έγιναν εξετάσεις που να αφορούν αποτυπώματα παρά μόνο εξετάσεις από το Κρατικό χημείο, διότι αυτή ήταν η διαδικασία που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, η οποία άλλαξε το 2017 και το ίδιο ισχύει για γραφολογική εξέταση και γενετικού υλικού, ειδικότερα δε για εξετάσεις γενετικού υλικού, αυτές γίνονται σε υποθέσεις κακουργιοδικείου και όχι σε άλλες όχι τόσο σοβαρές υποθέσεις, ιδίως για λόγους οικονομίας. Ο κατηγορούμενος φέρεται να δανείστηκε το αυτοκίνητο από κάποιο φίλο του που από ότι νομίζει είναι ο μηχανικός του και στο οποίο ανακόπηκε ο κατηγορούμενος, καταθέτοντας ως τεκμήριο προς αυτόν τον σκοπό το ημερολόγιο ενεργείας. Εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι η ΥΚΑΝ ανέμενε την αποπεράτωση της υπόθεσης του ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος για να καταχωρηθεί η παρούσα υπόθεση, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι τα τεκμήρια που κατέθεσε στο Δικαστήριο βρέθηκαν στην κατοχή του ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος. Αναφέρθηκε στις απαντήσεις που έδωσε ο κατηγορούμενος σε άλλον συνάδελφο του, αναφέροντας επίσης ότι ο ίδιος είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο. Δικαιολόγησε την λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο με την χρησιμοποίηση του σχετικού Δικαστικού Κανόνα και όχι απλά να τον κατηγορήσει, λόγω του ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για το χρηματικό ποσό, την ύπαρξη σημειωματάριου και την μη αναφορά του ονόματος του ατόμου που προμήθευσε στον κατηγορούμενο τα ναρκωτικά. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι υπήρξαν πολλές παραλείψεις της αστυνομίας, όπως είναι η μη εξέταση των τεκμηρίων, η μη λήψη κατάθεσης από τον ιδιοκτήτη του οχήματος, η μη εξέταση αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού, την μη έρευνα για ανεύρεση κλήσεων του ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος στο κινητό του κατηγορούμενου και εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι τα χρήματα που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου τα έδωσε ο πατέρας του κατηγορούμενου για επικείμενο ταξίδι. Ο Μ. 2 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο Π. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι υπηρετεί στην υπηρεσία καταπολέμησης ναρκωτικών και είναι τοποθετημένος στο κλιμάκιο Λεμεσού. Στις 9 Ιουνίου 2013, μετά από πληροφορία και σχετική παρακολούθηση, ο ίδιος μαζί με άλλους συναδέλφους του ανέκοψαν για έλεγχο σε συγκεκριμένη οδό με ανατολική κατεύθυνση, κοντά σε υπεραγορά στον Ύψωνα το αυτοκίνητο με συγκεκριμένους αριθμούς εγγραφής, το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος που διαμένει σε συγκεκριμένη οδό στη Λεμεσό. Ακολούθησε έρευνα σωματική στον κατηγορούμενο, όπου ο μάρτυρας βρήκε στην μπροστινή αριστερή τσέπη του παντελονιού ένα νάιλον διαφανές σακούλι, εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, αναφέροντας του ότι επρόκειτο για κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από το νόμο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε ΄΄εν χόρτο τζαι εν δικό μου΄΄. Ακολούθως, συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε ΄΄εντάξει΄΄. Αμέσως μετά τον ενημέρωσε προφορικά για τα δικαιώματα του ως κρατούμενος. Στη συνέχεια από έρευνα που έκανε στο αυτοκίνητο του στην παρουσία του, βρήκε στο πάτωμα πίσω από την θέση του συνοδηγού ένα τσαντάκι ώμου χρώματος μαύρου, συγκεκριμένης μάρκας, όπου εντός της κεντρικής θήκης υπήρχε ένα νάιλον σακούλι χρώματος πράσινου, εντός του οποίου υπήρχαν δύο νάυλον σακούλια χρώματος μπλε και άσπρο, εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και μία ζυγαριά ακριβείας χρώματος ασημένιο με συγκεκριμένα διακριτικά, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Αμέσως παρέλαβε ως τεκμήριο την νάιλον τσάντα και την ζυγαριά και τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο, αναφέροντας του ότι επρόκειτο για κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από το νόμο και για τα ίχνη πάνω στη ζυγαριά ότι είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από το νόμο και ότι έχει υποψίες πιθανόν να την χρησιμοποιεί για το ζύγισμα ναρκωτικών ουσιών. Του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε για την κάνναβη ΄΄εν τζαι τούτο δικό μου,΄΄ ενώ για την ζυγαριά απάντησε ΄΄έχω την να ζιαζω το χόρτο΄΄. Επίσης στην ίδια θήκη βρήκε ένα σημειωματάριο, πάνω στο οποίο αναγράφονταν διάφοροι αριθμοί και 12 κόλλες, στις οποίες αναγράφονταν ονόματα, ποσά και βάρη. Αμέσως παρέλαβε το σημειωματάριο και τις κόλλες ως τεκμήριο και του ανέφερε ότι τα ονόματα, τα ποσά και τα βάρη που αναγράφονται, έχει ευλογίες υποψίες ότι πιθανόν να αφορούν αγοραπωλησίες ναρκωτικών. Του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Στην συνέχεια, στο ίδιο τσαντάκι, στην μπροστινή θήκη, βρήκε μία ζυγαριά ακριβείας συγκεκριμένης μάρκας χρώματος ασημένιο, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Αφού την παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, αναφέροντας του ότι τα ίχνη που βρίσκονται σε αυτή είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από τον νόμο. Του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε ΄΄τζαι τούτην έχω την για ζιάζω το χόρτο΄΄. Στη συνέχεια βρήκε πάνω στην καρέκλα του συνοδηγού το προσωπικό του πορτοφόλι, εντός του οποίου υπήρχε το χρηματικό ποσό των € 940 σε διάφορα χαρτονομίσματα. Αφού τα καταμέτρησε στην παρουσία του, τα παρέλαβε ως τεκμήριο, αναφέροντας του ότι έχει εύλογες υποψίες ότι τα χρήματα αυτά προέρχονται από αγοραπωλησίες ναρκωτικών. Του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός δεν έδωσε και πάλι καμία απάντηση. Αφού η έρευνα του αυτοκινήτου ολοκληρώθηκε και χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο παράνομο, ο μάρτυρας μαζί με συγκεκριμένους αστυφύλακες, μετέβηκε στην οικία του κατηγορουμένου και στην βάση Δικαστικού εντάλματος έρευνας, έγινε έρευνα στην οικία στην παρουσία του, όπου κατά την διάρκεια της έρευνας βρήκε μέσα στο συρτάρι του κομοδίνου του δωματίου του κατηγορουμένου ένα πλαστικό κυλινδρικό σπαστήρα χρώματος μωβυ εντός του οποίου υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αφού το παρέλαβε ως τεκμήριου το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και του ανέφερε ότι επρόκειτο για κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από τον νόμο. Του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε ΄΄εν δικός μου΄΄. Με το τέλος της έρευνας, οδήγησαν τον κατηγορούμενο στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, όπου παρέδωσε τον κατηγορούμενο στον Μ1 και τα πιο πάνω ανευρεθέντα τεκμήρια, ο οποίος ανέλαβε την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Επίσης τον ενημέρωσε σχετικά ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε ως τεκμήριο Ρ το ένταλμα έρευνας δυνάμει του οποίου ερευνήθηκε η οικία του κατηγορουμένου και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι τα τεκμήρια Α έως Θ είναι αυτά που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και ότι το τεκμήριο Ι είναι αυτό που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι ο λόγος που ανακόπηκε το όχημα του κατηγορουμένου είναι η ύπαρξη πληροφορίας για τον κατηγορούμενο, χωρίς όμως να γνωρίζει από ποιον και πότε λήφθηκε η πληροφορία για ευδιάκριτους λόγους και αναγνώρισε ο μάρτυρας την υπογραφή του στην οπισθογράφηση του εντάλματος. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε, στην έκταση που γνώριζε, ως προς την πληροφορία που είχε ληφθεί και που αφορούσε τον κατηγορούμενο, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι ενήργησε βάση πληροφορίας, αναφέρθηκε επίσης στην έκταση που θυμόταν στην παρακολούθηση που έγινε στην παρούσα περίπτωση, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι δεν υπάρχουν καταγραμμένες οι ενέργειες στο ημερολόγιο ενεργείας. Αναφέρθηκε στην ανεύρεση των τεκμηρίων, στις συνθήκες κάτω από τις ανακόπηκε ο κατηγορούμενος στο αυτοκίνητο του το οποίο ήταν ακινητοποιημένο μεν, αλλά δεν εξήλθε από αυτό. Εξέφρασε άγνοια για τον λόγο που υπήρχε καθυστέρησε στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και στο ότι υπήρχε παγίδευση του κατηγορουμένου αναμένοντας την καταδίκη του ΧΧΧΧ Ξενοφώντος. Ανέφερε επίσης ότι επικεντρώθηκε στην ανεύρεση των ναρκωτικών και ήταν δευτερεύον ζήτημα για αυτόν σε ποιον ανήκε το αυτοκίνητο, περιέγραψε γενικά την διαδικασία που γίνεται σε κατά την διάρκεια μιας σωματικής έρευνας, αναφέροντας ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση έγινε η επίστηση στην προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο πριν την έρευνα. Ο Μ. 3 στην κυρίως εξέταση του, μιας και δεν έχει δώσει γραπτή κατάθεση, ανέφερε αποκλειστικά προφορικά στην δια ζώσης του μαρτυρία ότι κατά την επίδικη ημέρα εργαζόταν στην ΥΚΑΝ και ήταν υπεύθυνος βάρδιας στο κλιμάκιο της ΥΚΑΝ στη Λεμεσό. Ανέφερε στην έκταση που θυμόταν ότι γνώριζε για την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας, την ανακοπή του αυτοκινήτου που επέβαινε ο κατηγορούμενος και την επακόλουθη έρευνα που έγινε και την μετάβαση του μάρτυρα στο μέρος, χωρίς να θυμάται λεπτομέρειες διότι δεν έχει κάνει κατάθεση. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε και πάλι, στην έκταση που θυμόταν, στην μετάβαση του στην σκηνή όπου έγινε η ανακοπή, στην διαδικασία που ακολουθείται συνήθως και που δικαιολογεί την μη άμεση εκτέλεση εντάλματος έρευνας, ανέφερε επίσης ότι υπήρχε η πληροφορία πριν την έρευνα και το ένταλμα είχε εκδοθεί, με βάση το οποίο μπορούσε να προχωρήσει η διερεύνηση και παρακολούθηση του κατηγορούμενου, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι δεν υπήρχε πληροφορία που να εμπλέκει και γενικά να σχετίζεται με τον κατηγορούμενο. Όσον αφορά την υποβηθείσα θέση ότι το αυτοκίνητο δεν ήταν ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου, ανέφερε ότι αυτό που έχει σημασία είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμεος κατείχε και οδηγούσε το αυτοκίνητο και εξέφρασε άγνοια κατά πόσο έγιναν επιστημονικές εξετάσεις στα ανευρεθέντα τεκμήρια. Ο Μ.4 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο Σ, που ουσιαστικά είναι σχεδόν ταυτόσημη με αυτήν του Μ. 2, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών, αφού μιλά για το πρόσωπο του και την πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα επίδικα γεγονότα και γενικά για την εμπλοκή του. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, αναγνώρισε το ένταλμα έρευνας, ήτοι το τεκμήριο Ρ, με βάση το οποίο έγινε η επιχείρηση την επίδικη ημέρα, όπου υπεύθυνος βάρδιας ήταν ο Μ. 2, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τον κατηγορούμενο στο εδώλιο, δηλώνοντας ταυτόχρονα αμφότεροι οι συνήγοροι ως παραδεκτό γεγονός το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι τα τεκμήρια που αναφέρει ο μάρτυρας στην κατάθεση του είναι αυτά που κατατέθηκαν ως τεκμήρια στην δίκη εντός δίκης. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι η πληροφόρηση που είχε για τον κατηγορούμενο δεν ήταν δική του προσωπική, ενημερώθηκε όμως για την πληροφορία για τον κατηγορούμενο και ότι χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο και ότι ασχολείτο με την διακίνηση ναρκωτικών και συνεπεία αυτής της πληροφορίας έγινε η οργάνωση της συγκεκριμένης επιχείρησης, η δε πληροφορία λήφθηκε λίγο πριν την επιχείρηση από τον Μ. 3 στην βάση του εντάλματος, αλλά προϋπήρχε του εντάλματος και αυτός ήταν ο λόγος που ζητήθηκε το ένταλμα έρευνας, αναφερόμενος ταυτόχρονα σε γεγονότα που άπτονταν της παρακολούθησης και της ανακοπής του κατηγορούμενου, όπου ο μάρτυρας ήταν στο όχημα που ανέκοψε τον κατηγορούμενο. Δεν γνώριζε τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου και ούτε ο ίδιος έκανε έρευνα για αυτό το θέμα διότι δεν είναι ο ανακριτής της υπόθεσης, αλλά έλαβε μέρος στην επιχείρηση. Εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη ημέρα έλαβε το αυτοκίνητο από τον μηχανικό του, όπου ήταν ιδιοκτησίας του μηχανικού, επαναλαμβάνοντας την θέση του ως προς την φύση της πληροφορίας που κατείχε ως προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου και του αυτοκινήτου όπου ανακόπηκε, εκφράζοντας επίση άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι το βράδυ της επίδικης ημέρας ο ιδιοκτήτης του οχήματος το παρέλαβε και το ίδιο έγινε σε υποβληθείσα θέση ότι δεν έγιναν, γραφολογικές, επιστημονικές εξετάσεις αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού στα ανευρεθέντα τεκμήρια. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται εάν η ΥΚΑΝ Λεμεσού συνέλαβε στις 7/6/2013 τον ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος και ποια ήταν η οδός του και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι το χρηματικό ποσό που ανευρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου την επίδικη ημέρα προέρχεται από τον πατέρα του για να ταξιδέψει ο κατηγορούμενος στο εξωτερικό τις επόμενες μέρες, επανέλαβε την θέση του ως αυτή αναγράφεται στην κατάθεση του. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, ουσιαστικά ολοκληρώθηκε η δίκης εντός δίκης, αφού ο κατηγορούμενος δεν προσκόμισε οποιανδήποτε μαρτυρία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όταν η κατηγορούσα αρχή επιχειρεί να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μια κατάθεση κατηγορούμενου ή έγγραφα τύπου όπως τα επίμαχα, αλλά και γενικά οτιδήποτε φέρει την υπογραφή του κατηγορουμένου ως μέρος του μαρτυρικού υλικού, καθώς επίσης και τεκμήρια όπως αυτά που αφορούν το αντικείμενο εξέτασης της παρούσας διαδικασίας της δίκης εντός δίκης, τότε φέρει το βάρος απόδειξης ότι αυτό λήφθηκε με τη θέληση του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επομένως, η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει ότι το σκοπούμενο προς κατάθεση έγγραφο είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης του κατηγορούμενου και ότι δεν λήφθηκε κάτω από συνθήκες που επέδρασαν δυσμενώς στη θέληση του κατηγορούμενου, όπως η άσκηση εξουσίας αστυνομικού οργάνου που έκδηλα θέτει τον κατηγορούμενο σε δυσμενή θέση έναντι αυτού, η άσκηση άμεσης ή έμμεσης βίας ή απειλής ή η άμεση ή έμμεση υπόσχεση για αποκόμιση πλεονεκτήματος. Ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, το Δικαστήριο παραπέμπει στις υποθέσεις Λυσάνδρου - ν - Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 672, R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 113, Kokkinos v. Police
(1967)2 C.L.R. 217, Petri v. The Police
(1968)2 C.L.R. 1, Ioannides v. The Republic
(1968)2 C.L.R. 169 και Psaras & Another v. Police
(1987)2 C.L.R. 132. Το κριτήριο θεληματικότητας είναι αντικειμενικό και ποσώς ενδιαφέρει εάν η Αστυνομία δεν γνώριζε τις συνθήκες που μπορούσαν να καθορίσουν ή να επηρεάσουν την αποδοχή της πάνω σε αυτή την βάση (R v Everett 1988 Crim LR 826) ασχέτως αν ενεργούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο με καλή πίστη (DPP v Blake 1989 Cr App R 179). H υπόθεση Fournides v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 73, συνοψίζει τις αρχές που διέπουν τη δεκτότητα μιας κατάθεσης αλλά και οποιουδήποτε εγγράφου τύπου όπως το επίμαχο στη συγκεκριμένη περίπτωση, στο ακόλουθο χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Είναι αλήθεια ότι σειρά αποφάσεων της Κυπριακής Νομολογίας αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να απορρίψει μια κατάθεση αν λήφθηκε κάτω από ύποπτες συνθήκες. Η ουσία αυτών των αποφάσεων έγκειται εις το ότι ένα Δικαστήριο που καλείται να αποφασίσει τη δεκτότητα μιας κατάθεσης πρέπει να υιοθετεί μια ευρεία θεώρηση των γεγονότων που περιβάλλουν και συνθέτουν τη λήψη της κατάθεσης και δεν πρέπει να διστάζει να απορρίψει μια κατάθεση αν λήφθηκε κάτω από ύποπτες συνθήκες. Αυτές οι αρχές, αντανακλούν τη δέσμευση μας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διατήρηση του κράτους δικαίου. Ωστόσο καμιά από αυτές τις αυθεντίες στοχεύει στην αλλαγή της βασικής αρχής ότι η θεληματικότητα είναι το κριτήριο της δεκτότητας. Αυτό επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 ΑΑ..Δ. Επίσης οι Δικαστικοί Κανόνες, όπως έχει τονισθεί, δεν αποτελούν από μόνοι τους Κανόνες Δικαίου, παράβαση των οποίων καθιστά μη αποδεκτή την κατάθεση. Αποτελούν, ωστόσο, σημαντικά βοηθήματα για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατάθεση είναι θεληματική.» Παρόλο που επίσης πρέπει να καταδεικνύεται ότι το επίμαχο έγγραφο λήφθηκε σύμφωνα με τους Δικαστικούς Κανόνες, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεκτεί κατάθεση όπου υπήρξε παρέκκλιση από τους κανόνες, η οποία ασκείται με γνώμονα τη θεληματικότητα αυτής, όπως αναφέρεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Ονησίλλου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 556: «Παρέκκλιση από τους Δικαστικούς Κανόνες κατά τη λήψη κατάθεσης υπόπτου από τις αστυνομικές αρχές, δε συνεπάγεται και την απόρριψη της κατάθεσης ως μαρτυρίας. Η αρχή δικαίου η οποία ισχύει είναι τούτη: Παρέκκλιση από τους Δικαστικούς Κανόνες παρέχει διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον την υπόθεση δικαστήριο να τις απορρίψει με έρεισμα τις επιπτώσεις που ενέχει άμεσα ή έμμεσα στο εκούσιο της κατάθεσης που συνιστά και το κύριο εχέγγυο για την ορθότητα και την ακρίβεια του περιεχομένου της .» Το Δικαστήριο οφείλει να αποδεχθεί κατάθεση όταν είναι βέβαιο στον απαιτούμενο βαθμό ότι οι συνθήκες που περιβάλλουν τη λήψη του επίμαχου εγγράφου είναι ελεύθερες από κάθε υποψία και οποιονδήποτε βαθμό καταπίεσης και βέβαια απουσιάζουν συνθήκες άμεση ή έμμεση υπόσχεση για αποκόμιση πλεονεκτήματος. Η λέξη 'καταπίεση' επεξηγήθηκε στην υπόθεση R. v. Priestley
(1965)51 Cr. App. R. 1 ως: ".to my mind this word, in the context of the principles under consideration, imports something which tends to sap, and has sapped, that free will which must exist before a confession is voluntary .. Whether or not there is oppression in an individual case depends upon many elements. I am not going into all of them. They include such things as the length of time of any individual period of questioning, the length of time intervening between periods of questioning, whether the accused person had been given proper refreshment or not, and the characteristics of the person who makes the statement. What may be oppressive as regards a child, an invalid, or an old man, or somebody inexperienced in the ways of this world may turn out not to be oppressive when one finds that the accused person is of a tough character and an experienced man of the world." Στην υπόθεση R. v. Prayer
(1972)56 Cr. App. R. 151 αποφασίστηκε ότι 'καταπιεστική ανάκριση' είναι ανάκριση που από τη φύση της, τη διάρκεια της ή άλλα περιστατικά (περιλαμβανομένης και της κράτησης) δημιουργεί ελπίδες (όπως την ελπίδα απόλυσης) ή φόβους ή επηρεάζει με τέτοιο τρόπο το μυαλό του κατηγορουμένου έτσι που η θέση του να μειώνεται και να ανοίγει το στόμα του όταν στην αντίθετη περίπτωση θα έμενε σιωπηλός. Στην υπόθεση R. v. Houghton
(1979)68 Cr. App. R. 197 έχει λεχθεί ότι το Δικαστήριο πρέπει να θέσει το ερώτημα τι οδήγησε τον κατηγορούμενο να πει αυτά που είπε. Αναμφίβολα, η θεληματικότητα μιας κατάθεσης οδηγεί στη διαπίστωση ευρημάτων. Η αξιολόγηση όμως της μαρτυρίας σε μια δίκη εντός δίκης πρέπει να περιορίζεται σε όσο το δυνατό στενότερα πλαίσια για να καλύψουν μόνο τα επίδικα θέματα της δίκης εντός δίκης. Η διατύπωση ευρημάτων για την αξιολόγηση μαρτύρων αποφεύγεται όσο είναι δυνατό, ώστε να μην επηρεαστεί η ευρύτερη αξιοπιστία των μαρτύρων στο πλαίσιο της κυρίως δίκης (Petri v. Police
(1968)2 C.L.R. 40 και Ioannides v. The Republic
(1968)2 C.L.R. 169). Δεν πρέπει ακόμη να εξάγονται συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να επηρεάσουν δυσμενώς την υπεράσπιση του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Petri v. The Police [1968] 2 C.L.R. 1, έχει αναφερθεί ότι το Δικαστήριο στην εξέταση του θέματος της δεκτότητας μιας κατάθεσης πρέπει να λαμβάνει υπόψη - πρόσθετα με τη θεληματικότητα - και το κατά πόσο η κατάθεση "πάρθηκε κάτω από περιστάσεις τέτοιες που έκδηλα θέτουν τον κατηγορούμενο σε μειονεκτική θέση έναντι του αστυνομικού οργάνου". Στην υπόθεση Ioannides v. The Republic [1968] 2 C.L.R. 169 αναφέρθηκε - στη σελ. 185 (σε μετάφραση) - ότι η δεκτότητα μιας κατάθεσης "είναι θέμα δικαστικής διακριτικής εξουσίας που αδικείται προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και κατά τρόπο δίκαιο για τον κατηγορούμενο. Είναι εξίσου ανοικτό για το Δικαστήριο να δεχθεί ή να απορρίψει μια ομολογία προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, ώστε και αν είναι θεληματική και αυτό εξαρτάται από τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες πάρθηκε η κατάθεση σε μια συγκεκριμένη υπόθεση". Στην υπόθεση Petri και στην υπόθεση Azinas v. The Police [1981] 2 C.L.R. 9 στην σελ.11 του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφέρθηκε στο πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Λόρδου Devlin "The Criminal Prosecution in England" σελ. 38-39 (σε μετάφραση): «Η ουσία του πράγματος είναι ότι ο δικαστής πρέπει να ικανοποιηθεί ότι έχει γίνει άδικη και καταπιεστική χρήση των εξουσιών της αστυνομίας. Εάν ικανοποιηθεί θα απορρίψει τη μαρτυρία παρόλο ότι δεν υπάρχει κανόνας που ειδικά το απαγορεύει. Εάν δεν ικανοποιηθεί θα δεχθεί τη μαρτυρία έστω και αν υπάρχει κάποια τεχνική παραβίαση ενός από τους κανόνες. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ποτέ ότι οι δικαστικοί κανόνες έγιναν για την καθοδήγηση της αστυνομίας και όχι για τον περιορισμό της δικαστικής εξουσίας.» Στη υπόθεση Psaras (ανωτέρω) αναφέρονται στις σελ. 151 και 152 τα πιο κάτω σχετικά: "The decisions of the Supreme Court in Kokkinos -v- The Police [1967] 2 C.L.R. 217 and Petri -v- The Police [1968] 2 C.L.R. 40 illustrate the unwillingness of the Courts to admit in evidence a statement unless the circumstances surrounding its making are free from suspicion and every element of oppression. But as reaffirmed in Azinas and Another v. The Police [1981] 2 C.L.R. 9 all rules evolved by the Courts relevant to the admissibility of a confession are designed to elicit the voluntariness of a statement, the basis issue I every case. In defining voluntariness, the Courts here and in England have consistently been guided by the definition of voluntariness of Lord Summer in Imbrahim v. R. [1914] AC 599, 609. [1914 - 1915] All ER Rep. 874, 877. A statement is voluntary if it has not been obtained either by fear of prejudice or hope of advantage held out by a person in authority. In discerning the likelihood of prejudice resulting from fear, the Courts have increasingly laid stress on the element of oppression that may, in an indirect way, sap the free will of the maker. See, inter alia R v. Rennie [1982] 1 All ER 385 (CA) Azinas and Another -v- The Police [1981] 2 C.L.R. 9. In Fournides -v- The Republic [1986] 2 C.L.R. 73 the Court reminded of what Lord Hailsham L.C. stressed in D.P.P. v. Ping Lin [1975] 3 All ER 175 that voluntariness is basically a question of fact". Ότι κρίνεται στην διαδικασία δίκης εντός δίκης, στηρίζεται στο αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται μόνο για τους σκοπούς της δίκης εντός δίκης, η δε ετυμηγορία του Δικαστηρίου περιορίζεται στο θέμα μόνο που αυτή αφορά (βλ. Αλέξανδρος Ανδρέα Αρέστη - ν - Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 504). Δίκη εντός δίκης μπορεί να διεξαχθεί για ποικίλα θέματα και όχι αποκλειστικά για την θεληματικότητα ή όχι μιας ομολογίας (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης Τάκης Ηλιάδης και Νικόλας Σάντης σελ. 900) και συνεπώς στην παρούσα υπόθεση διεξήχθηκε η δίκη εντός δίκης για το θεληματικό της υπογραφής του κατηγορουμένου στα επίμαχα τεκμήρια. Η διαδικασία αυτή είναι ιδιόμορφη και περιορίζεται σε όσα είναι αναγκαία για μια τέτοια διαπίστωση ως προς το θεληματικό ή όχι μιας κατάθεσης ή γενικότερα αποδεκτής ως μαρτυρίας, ώστε να μην πλήττεται η υπεράσπιση του κατηγορουμένου και η διαδικασία αυτή δεν αφορά το ζήτημα της ενοχής ή όχι του κατηγορουμένου (βλ. Χαραλάμπους - ν - Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 180/07 ημ. 29.6.12). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΛΗΦΘΗΚΕ Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑΠΟΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ, ΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΤΟΥ, ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΠΕΡΙ ΠΑΓΙΔΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ, ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ, ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗΣ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΓΡΑΦΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΕΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ, ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΠΕΡΙ ΜΗ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΥΛΟΓΗΣ ΥΠΟΨΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΗ ΝΕΝΟΜΙΣΜΕΝΗΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΤΟΥ Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από την πιο πάνω τεθείσα Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μη λησμονόντας το ιδιόμορφο της παρούσας διαδικασίας, διότι το Δικαστήριο πρέπει να επικεντρωθεί στο πλαίσιο και στο αντικείμενο της δίκης εντός δίκης όπως αυτό έχει διαμορφωθεί και αφήνοντας ανοικτό το ζήτημα της αξιοπιστίας των μαρτύρων και χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση μαρτυρίας και εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων που θα έβλαπταν την πλευρά της υπεράσπισης ή που θα επηρέαζαν δυσμενώς της πλευρά της υπεράσπισης και γενικά την πορεία και ουσία της κυρίως υπόθεσης, το Δικαστήριο προβαίνει στις ακόλουθες διαπιστώσεις, οι οποίες είναι αναγκαίες για να αποφασιστεί το πιο πάνω πλαίσιο της δίκης εντός δίκης, αξιολογώντας τον κάθε ένα μάρτυρα ξεχωριστά και με την σειρά όπου κατέθεσαν στην διαδικασία της δίκης εντός δίκης: Ως προς τον Μ. 1, το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οτιδήποτε το επιλήψιμο στην όλη εμπλοκή του, διότι διαφάνηκε ότι ο Μ.1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τα νομικά του δικαιώματα και ο κατηγορούμενος στην συνέχεια υπέγραψε το σχετικό έντυπο, ήτοι το τεκμήριο Μ και συνεπώς τηρήθηκε όλη η νόμιμη διαδικασία. Τα τεκμήρια διαφαίνεται ότι έχουν υπογραφεί τόσο από τον Μ.1, όσο και από τον κατηγορούμενο, χωρίς το Δικαστήριο να έχει εντοπίσει οτιδήποτε το επιλήψιμο ή το παράτυπο στην όλη διαδικασία. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Μ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ήταν οι ενδεδειγμένες, διότι όπως φαίνεται και στην κατάθεση του κατηγορουμένου που κατατέθηκε ως τεκμήριο Κ, έγινε η ανάλογη επίστηση στο νόμο με τον σχετικό Δικαστικό Κανόνα, ως φαίνεται στην αρχή της κατάθεσης του. Ούτε έχει εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο στην διαδικασία παράδοσης προς και παραλαβής από το Κρατικό χημείο των τεκμηρίων της παρούσας υπόθεσης και το ίδιο ισχύει και ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παρέλαβε αρχικά τα τεκμήρια. Οι συνθήκες και η διαδικασία όπου ο κατηγορούμενος συνελήφθη, ήταν καθόλα νομότυπες και ενδεδειγμένες, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο και αυτό διαφαίνεται και μέσα από το περιεχόμενο του τεκμηρίου Λ. Οι υποβληθείσες θέσεις που έγιναν στον Μ.1, ήτοι ότι στις 7/6/2013 η ΥΚΑΝ Λεμεσού συνέλαβε τον ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος για ναρκωτικά που βρέθηκαν στην κατοχή του, ήτοι στην οικία του και ότι το εν λόγω άτομο καταδικάστηκε το 2015 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού παρέμειναν μετέωρες και χωρίς μαρτυρικό έρεισμα. Το ότι δεν έχουν αποσταλεί για επιστημονικές εξετάσεις δακτυλικά αποτυπώματα, το οποίο είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, δεν καταδεικνύεται οτιδήποτε το μεμπτό ή ύποπτο σε αυτό, διότι αυτή η πρακτική άρχισε από το 2017 και εντεύθεν και το ίδιο ισχύει για την μη επιστημονική εξέταση γενετικού υλικού, ούτε εδώ εντοπίστηκε οτιδήποτε το μεμπτό, διότι δεν ήταν υπόθεση που θα οδηγείτο στο Κακουργιοδικείο, ως ήταν η τότε πρακτική, αλλά και για λόγους οικονομίας. Ούτε βεβαίως έχει εντοπιστεί κάτι το ύποπτο στην μη διενέργεια γραφολογικών εξετάσεων, έχοντας υπ΄ όψη τις απαντήσεις που έδωσε ο κατηγορούμενος. Το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει το παραμικρό στοιχείο με βάση το ενώπιον του μαρτυρικό υλικό, ότι η ΥΚΑΝ περίμενε να ολοκληρωθεί η υπόθεση του ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος για να καταχωρηθεί η παρούσα υπόθεση, διότι πέραν της γενικότητας και της ασάφειας της υποβληθείσας αυτής θέσης, εκ πρώτης όψεως κρίνεται ως παράδοξο να καταδικαστεί ο ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος με τεκμήρια άλλης υπόθεσης, ήτοι της παρούσας, διότι λογικά, αλλά και επιτακτικά, θα διατασσόταν η κατάσχεση και η καταστροφή αυτών και όχι να παρουσιάζονταν στην παρούσα διαδικασία. Επίσης το Δικαστήριο κρίνει ότι έχουν εγκαταλειφθεί οι λόγοι που προέβαλε η υπεράσπιση ως προς την παγίδευση του κατηγορουμένου ως αυτοί φαίνονται στην δεύτερη και τρίτη παράγραφο της πρώτης σελίδας που καταγράφονται οι σχετικοί λόγοι, διότι ούτε καν υποβλήθηκαν στους μάρτυρες. Το Δικαστήριο επίσης κρίνει ότι ο Μ. 1 είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο, όπως είναι η ανεύρεση των ναρκωτικών στην κατοχή του και τις απαντήσεις που ο κατηγορούμενος έδωσε. Το Δικαστήριο κρίνει ότι ο Μ. 1 ενήργησε σωστά με τον Δικαστικό κανόνα που χρησιμοποίησε, επιστώντας την προσοχή στον κατηγορούμενο ως αυτή φαίνεται στην κατάθεση του, διότι υπήρχε ανακριτικό έργο που έπρεπε να γίνει και που είχε ως επίκεντρο το χρηματικό ποσό και το σημειωματάριο που ανευρέθησαν και εν πάση περιπτώση, ήταν προς όφελος του κατηγορουμένου να του ληφθεί ανακριτική κατάθεση και όχι απλά να κατηγορηθεί, διότι έτσι ο κατηγορούμενος θα είχε την ευκαιρία να προβάλει τις θέσεις και τις εξηγήσεις του, καθώς επίσης και λόγω του ότι ο κατηγορούμενος δεν κατονόμασε το πρόσωπο που τον προμήθευσε με τα ναρκωτικά. Το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιεσδήποτε σκόπιμες ή μη παραλείψεις της αστυνομίας κατά την διερεύνηση της υπόθεσης και όσον αφορά τον ιδιοκτήτη του οχήματος όπου επέβαινε ο κατηγορούμενος όταν ανακόπηκε από την ΥΚΑΝ, έχουν γίνει όλες οι σχετικές εξετάσεις και διερευνήσεις, διότι αυτό καταδεικνύεται άλλωστε και μέσα από το ημεροόγιο ενεργείας που κατατέθηκε ως τεκμήριο Ξ και αυτό που έχει διαφανεί είναι ότι ναι μεν το αυτοκίνητο δεν ήταν ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου αλλά του μηχανικού του και ότι ο τελευταίος το έδωσε στον κατηγορούμενο για να μετακινήται λόγω της επιδιόρθωσης που χρειαζόταν το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, πλην όμως δεν υπήρχε οτιδήποτε προσωπικό αντικείμενο του μηχανικού στο αυτοκίνητο και συνεπώς το αυτοκίνητο ήταν της απόλυτης κατοχής και ελέγχου του κατηγορούμενου. Δεν απαιτείται άλλωστε η μετακίνηση του κατηγορουμένου και η κατοχή και διακίνηση των ναρκωτικών να γίνεται αποκλειστικά με όχημα δικής του ιδιοκτησίας και ούτε στο ένταλμα έρευνας, ήτοι το τεκμήριο Ρ, καθορίστηκε αποκλειστικά το όχημα το οποίο ανακόπηκε ο κατηγορούμενος. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι δικαιολογημένη η μη διενέργεια εξετάσεων στο κινητό τηλέφωνο του κατηγορουμένου για ανεύρεση επίμονων κλήσεων του ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος διότι: από την μια ο κατηγορούμενος δεν προέβαλε τέτοια θέση στην κατάθεση του και εν πάση περιπτώση, αυτή η θέση δεν καλύπτεται από το υπόμνημα που κατατέθηκε και που καθόρισε το πλαίσιο όπου θα διεξαγόταν και διεξήχθηκε η δίκη εντός δίκης. Ως προς τις κάρτες επιβίβασης, ήτοι το τεκμήριο Ο και η θέση που υποβλήθηκε ότι τα χρήματα που ανευρέθησαν τα έδωσε ο πατέρας του κατηγορούμενου, παρέμειναν αστήρικτα, χωρίς μαρτυρία, ούτε έχουν προβληθεί στην κατάθεση του κατηγορούμενου και ούτε καλυπτόταν από το υπόμνημα που κατατέθηκε και που καθόρισε το πλαίσιο όπου θα διεξαγόταν και διεξήχθηκε η δίκη εντός δίκης. Ως προς τον Μ. 2, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας αναφορικά με την ύπαρξη πληροφορίας και εύλογων υποψιών που συνδέουν τον κατηγορούμενο και το αυτοκίνητο που οδηγούσε και ανακόπηκε με την διακίνηση ναρκωτικών ευσταθούσαν διότι: επιβεβαιώθηκαν με την ανεύρεση των τεκμηρίων στο αυτοκίνητο που οδηγούσε και στην οικία του εκδόθηκε ένταλμα έρευνας, ήτοι το τεκμήριο Ρ, το οποίο εκδόθηκε από τις 25/5/2013, όπου ο Δικαστής που το εξέδωσε έχει ικανοποιηθεί ότι υπήρχαν εκείνες οι εύλογες υποψίες ότι συνδέεται ο κατηγορούμενος με τα υποστατικά του και το όχημα που διακινείται και που σχετίζεται με διακίνηση ναρκωτικών και το εν λόγω ένταλμα υφίσταται και δεν έχει ακυρωθεί με οποιοδήποτε ένδικο μέσο η επιχείρηση έλαβε χώρα στην βάση πληροφορίας, αλλά και στην βάση του πιο πάνω εντάλματος, το οποίο ούτως ή άλλως ήταν υποχρεωμένη η αστυνομία να εκτελέσει εντός ενός μηνός, ως προβλέπει η σχετική νομοθεσία Το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οτιδήποτε το επιλήψιμο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του Μ. 2 που ήταν επιφορτισμένος στο να ανακόψει το αυτοκίνητο που επέβαινε ο κατηγορούμενος, πράγμα το οποίο έπραξε, όταν ήταν ακινητοποιημένο μεν το αυτοκίνητο, ήταν όμως υπό τον έλεγχο του κατηγορούμενου, διότι δεν πρόλαβε να εξέλθει από αυτό. Ούτε έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οτιδήποτε το επιλήψιμο στο γεγονός ότι ο Μ. 2 δεν εξέτασε σε ποιον ανήκει το αυτοκίνητο που επέβαινε ο κατηγορούμενος, διότι για αυτό το ζήτημα προέβη ο Μ. 1 ως ανακριτής στις ανάλογες ενέργειες, ως πιο πάνω αναφέρθηκε και αξιολογήθηκε και που εν πάση περιπτώση, διαφάνηκε ότι ο έλεγχος και η κατοχή των ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο ήταν εμφανής και δεν καταδείχθηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να καταδεικνύει εμπλοκή άλλου προσώπου με τις ανευρεθείσες ναρκωτικές ουσίες και λοιπά τεκμήρια. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έλαβε χώρα οτιδήποτε το παράτυπο, ούτε έλαβε χώρα οποιαδήποτε παράλειψη του Μ. 1 ως προς την επίστηση της προσοχής στον νόμο και της ανάλογης προειδοποίησης και ούτε έχει καταδειχθεί με οποιανδήποτε άλλη μαρτυρία που να συνηγορεί προς την αντίθετη κατεύθυνση, ούτε έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε παράλειψη στην ενημέρωση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. Παρέμειναν γενικές οι υποβληθείσες θέσεις περί παγίδευσης του κατηγορουμένου και άλλης υπόθεσης όπου καταδικάστηκε ο ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος και επί αυτού του θέματος έχει γίνει ήδη σχετική αξιολόγηση πιο πάνω Επιπρόσθετα, δεν διαφάνηκε με οποιοδήποτε μαρτυρικό υλικό οποιαδήποτε διασύνδεση μεταξύ της σύλληψης και της καταδίκης του ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος με την παγίδευση του κατηγορουμένου, ούτε έχει εντοπιστεί βεβαίως οποιαδήποτε πρόθεση να αναμένεται η καταδίκη του εν λόγω προσώπου για να αρχίσει η παρούσα υπόθεση. Ούτε έχει εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ως προς την παρακολούθηση του κατηγορουμένου και την ανακοπή του, είναι δε προφανές ότι η πληροφορία προϋπήρχε και καλυπτόταν λόγω του εντάλματος, ήτοι του τεκμηρίου Ρ και η οποιαδήποτε αναφορά των Μ. 2 και 3 ως προς την πηγή της πληροφορίας είναι επουσιώδης και εν πάση περιπτώση, είναι λογικό να μην υπάρχει απόλυτη αναφορά στην αλυσίδα και γενικά στην πορεία που διένυσε η πληροφορία για ευδιάκριτους λόγους. Ο Μ. 2 ήταν λεπτομερής στην περιγραφή των συνθηκών όπου έγινε η επίστηση της προσοχής στον κατηγορούμενο και της προειδοποίσης που έδωσε, στην ανεύρεση, παραλαβή και παράδοση των τεκμηρίων και του κατηγορουμένου στον Μ. 1 και δεν διαπιστώθηκε οτιδήποτε το παράτυπο ή παράνομο, ούτε οποιαδήποτε αμέλεια ή αβλεψία ή μη εκτέλεση καθήκοντος. Ως προς τον Μ. 3, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα όσα ανέφερε ο Μ. 3, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αναφέρθησαν και αξιολογήθηκαν πιο πάνω αναφορικά με την ύπαρξη πληροφορίας και εύλογης υποψίας που συνέδεαν τον κατηγορούμενο και το όχημα που οδηγούσε με την κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών. Ο μάρτυρας αυτός δεν έδωσε κατάθεση και είναι λογικό να μην ήταν σε θέση να τοποθετηθεί επι των θεμάτων που αφορούν γραφολογικές εξετάσεις, επιστημονικές εξετάσεις αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού, ζητήματα που άλλωστε έχουν ήδη αξιολογηθεί ανωτέρω. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το ότι δεν έχει σημασία η ιδιοκτησία του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, συμβαδίζουν με την αξιολόγηση που έγινε ανωτέρω. Ως προς τον Μ. 4, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα όσα ανέφερε ο Μ. 4, επίσης ισχύουν τα ίδια με τα όσα αναφέρθησαν και αξιολογήθηκαν πιο πάνω αναφορικά με την ύπαρξη πληροφορίας και εύλογης υποψίας που συνέδεαν τον κατηγορούμενο και το όχημα που οδηγούσε με την κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών. Ούτως ή άλλως, αλλά και επιπρόσθετα, ο μάρτυρας εξέφρασε την ετοιμότητα να παρέθετε στο Δικαστήριο με λεπτομέρεια την ακριβή πηγή προέλευσης της πληροφορίας εάν αυτή ενέπιπτε στην σφαίρα της άμεσης γνώσης και εμπλοκής του, πράγμα που δεν υφίστατο. Τα όσα ανέφερε ο Μ. 4 ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η παρακολούθηση και η ανακοπή του κατηγορουμένου, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αναφέρθησαν και αξιολογήθηκαν πιο πάνω ως προς το πρόσωπο του Μ. 2, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών, έχοντας δηλαδή υπ΄ όψη τον δικό του ξεχωριστό ρόλο, που δεν έχει εντοπίσει άλλωστε το Δικαστήριο οτιδήποτε το επιλήψιμο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Σίγουρα αποτελεί λεπτομέρεια που δεν θυμόταν εάν κατά την ανακοπή το όχημα του κατηγορουμένου ήταν εν κινήση ή αν ήταν σταματημένο, διότι αυτό αποκρυσταλλώθηκε μέσα από την μαρτυρία του Μ. 2. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς του αυτοκινήτου που εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος και το πως περιήλθε στην κατοχή του, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αναφέρθησαν και αξιολογήθησαν αναλυτικά πιο πάνω και ειδικότερα ως προς την κατοχή και έλεγχο των ναρκωτικών ουσιών και λοιπών τεκμηρίων που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την μη διενέργεια γραφολογικών εξετάσεων, επιστημονικών εξετάσεων αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού, στο ότι αφορά τον ΧΧΧΧΧ Ξενοφώντος και την προέλευση του χρηματικού ποσού που ανευρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αναφέρθησαν και αξιολογήθηκαν αναλυτικά πιο πάνω. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε με το βάρος απόδειξης που της αναλογεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, το νόμιμο των ενεργειών που αφορούν την ανακοπή του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, την επίστηση του στον νόμο και τις σχετικές προειδοποιήσεις και ενημερώσεις ως προς τα δικαιώματα του, την έρευνα που ακολούθησε, την ανεύρεση, παραλαβή, παράδοση και κατακράτηση των τεκμηρίων, την λήψη κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και γενικά ότι είχε σχέση που ήταν αντικείμενο της δίκης εντός δίκης. Συνεπώς, το Δικαστήριο επιτρέπει την κατάθεση των σχετικών τεκμηρίων. (Υπ.) ........... Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Δίκη εντός δίκης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο