Δημοκρατία ν. A.B. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5598/18, 19/4/2019

(2), 30

(3), 31, 31Α, Πρώτου Πίνακα (Μέρος Ι) και Τρίτου Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, της Κ.Δ.Π. 246/11 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 20.03.2018 στην Επαρχία Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, ήτοι 38,48 γραμμάρια κοκαΐνης (κατηγορία 2). - Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(3), 30

(3), 30Α, 31, 31Α, Πρώτου Πίνακα (Μέρος Ι) και Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, της Κ.Δ.Π. 246/11 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, ήτοι 38,48 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 3). - Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30

(3), 31, 31Α, Πρώτου Πίνακα (Μέρος ΙΙ) και Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, της Κ.Δ.Π. 246/11 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι 4 κιλά και 706,4 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορία 4). - Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(3), 30

(3), 30Α, 31, 31Α, Πρώτου Πίνακα (Μέρος ΙΙ) και Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, της Κ.Δ.Π. 246/11 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι 4 κιλά και 706,4 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 5). Ο κατηγορούμενος 2: Συνέργεια μετά τη διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 23 και 24 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 20.03.2018 στη Λεμεσό και ενώ γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, παρείχε σε αυτόν βοήθεια, με σκοπό να του παράσχει τη δυνατότητα να διαφύγει την τιμωρία (κατηγορία 6). Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν και άλλες κατηγορίες οι οποίες όμως έχουν ανασταλεί από το Γενικό Εισαγγελέα. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή και βρίσκουν σύμφωνη την Υπεράσπιση. Τα συνοψίζουμε. Την 20.03.2018, κατόπιν πληροφορίας ότι ο κατηγορούμενος 1 απέκρυπτε στην κατοικία του ποσότητα ναρκωτικών, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. μετέβησαν για έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην πιο πάνω κατοικία. Κατά την άφιξη τους στο χώρο, παρών ήταν, μεταξύ άλλων και ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος είναι πατέρας του κατηγορουμένου 1. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν απών. Τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. διενήργησαν έρευνα στην υπόγειο κατοικία στην οποία διέμενε ο κατηγορούμενος 1 με την σύζυγο του. Στη συνέχεια και στα πλαίσια της έρευνας, διαπιστώθηκε ότι στην πίσω αυλή της οικίας υπήρχε μια κλειδωμένη μεταλλική αποθήκη. Ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του ποσότητα ναρκωτικών Τάξεως Β τα οποία είχε κρυμμένα εντός της μεταλλικής αποθήκης, παρείχε βοήθεια σε αυτόν με σκοπό να διαφύγει της τιμωρίας. Συγκεκριμένα, αρνήθηκε ψευδώς ότι κατείχε τα κλειδιά της εν λόγω αποθήκης, με απώτερο σκοπό το μη εντοπισμό των ναρκωτικών από την Αστυνομία. Αφού παραβιάστηκε η κλειδαριά, τα πιο πάνω μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. εισήλθαν στην αποθήκη και προχώρησαν σε έρευνα. Συγκεκριμένα εντός της μεταλλικής αποθήκης υπήρχε ένας πλαστικός κουβάς, εντός του οποίου είχε μια νάιλον συσκευασία που περιείχε ποσότητα άσπρης σκόνης συνολικού βάρους 38,48 γραμμαρίων κοκαΐνης, μια ηλεκτρονική ζυγαριά με ίχνη κάνναβης, μια μεταλλική ταμπακιέρα με ίχνη κάνναβης και ένα χαρτονόμισμα των €50 καθώς και σκορπισμένα ίχνη κάνναβης. Στη συνέχεια της έρευνας, εντός της αποθήκης, ο Μ.Κ.1 επί του κατηγορητηρίου, βρήκε σε ένα μεταλλικό ράφι μια ταξιδιωτική τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν έξι σφραγισμένες πλαστικές συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη, συνολικού βάρους 4 κιλών και 706,4 γραμμαρίων. Τα πιο πάνω αντικείμενα παραλήφθηκαν ως Τεκμήρια από την Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος 1 αναζητήθηκε, δεν εντοπίστηκε όμως κατ' εκείνη την ημέρα. Την επόμενη μέρα, 21.03.2018, ο κατηγορούμενος 1, παρουσιάστηκε οικειοθελώς στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού, όπου ο Μ.Κ.13 επί του κατηγορητηρίου, συνέλαβε αυτόν με δικαστικό ένταλμα και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επίστησε την προσοχή στον Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Ακολούθως τού λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1, αφού αναγνώρισε τη σοβαρότητα των κατηγοριών στις οποίες ο πελάτης του βρέθηκε ένοχος, τόνισε την παραδοχή του, μέσω της θεληματικής του κατάθεσης και τη συνεργασία του με την Αστυνομία και την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφέρθηκε στη συνέχεια στους ελαφρυντικούς παράγοντες οι οποίοι, σύμφωνα με την εισήγηση του, συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 30

(4)(β) του Ν.29/77. Ο κατηγορούμενος 1 κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν ηλικίας 24 χρόνων, η συμπεριφορά του καταδεικνύει, σύμφωνα με το συνήγορο του, πρόσωπο «ανώριμο και ανεύθυνο». Ως ανέφερε χαρακτηριστικά «έμπλεξε με κακές παρέες» μέσω των οποίων τού ζητήθηκε από τρίτο πρόσωπο, να φυλάξει τα επίδικα ναρκωτικά για μια εβδομάδα, μέχρι να λάβει περαιτέρω οδηγίες. Αναφέρθηκε και στις πρόνοιες του σχετικού νόμου και εισηγήθηκε ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε από τους παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα ως ιδιαίτερα σοβαρό και περιλαμβάνονται στα άρθρα 30

(4)(α) του Ν.29/

1. Εισηγήθηκε επίσης ότι η συμμετοχή και ο ρόλος του πελάτη του στην όλη υπόθεση ήταν μειωμένη, αφού δεν ήταν αυτός που κατάστρωσε το σχέδιο δράσης, αυτό έγινε από τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, ανέλαβε να παραλάβει και να φυλάξει τις ναρκωτικές ουσίες στην οικία του, έναντι του ποσού των €1.
2. Όταν δε κλήθηκε από το τρίτο πρόσωπο να συμμετάσχει στην παράνομη επιχείρηση, αυτός δεν γνώριζε αρχικά την ποσότητα και το είδος της ναρκωτικής ουσίας που θα παραλάμβανε για να φυλάξει. Τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν πώλησε τα ναρκωτικά σε οποιοδήποτε πρόσωπο, η εγκληματική του συμπεριφορά ως φύλακα των ναρκωτικών, διήρκησε 3 - 4 ημέρες ενώ τελικά δεν αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος από την παράνομη συμπεριφορά του. Αναφερόμενος στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1, ο συνήγορος του υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος 1 είναι νυμφευμένος και πατέρας δύο παιδιών, ηλικίας 5 και 2 ετών. Επεσήμανε ότι ο κατηγορούμενος 1 λόγω του εγκλεισμού του στη φυλακή, δεν βλέπει τη σύζυγο και τα παιδιά του, γεγονός που επηρέασε τόσο τον ίδιο ψυχολογικά όσο και την οικογένεια του, ιδιαίτερα το γιο του ηλικίας 5 ετών σήμερα. Κατέθεσε στο Δικαστήριο Έκθεση Ψυχολογικής Αναφοράς του Δρ. Ν. Ηλία, ψυχολόγου, ημερομηνίας 10.10.2018, σε σχέση με το γιό του (Ένδειξη Δ). Ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών από νεαρής ηλικίας, από την ημέρα της σύλληψης του και έκτοτε, δεν έχει κάνει ξανά χρήση ναρκωτικών και έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΔΑΝΑΗ», εντός των Κεντρικών Φυλακών. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2 τόνισε την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 2 στη κατηγορία που αντιμετωπίζει, υπογράμμισε ότι η διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος από τον πελάτη του αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό που διήρκησε μερικά δευτερόλεπτα, όταν δηλαδή ανέφερε στην Αστυνομία ότι δεν είχε τα κλειδιά της εν λόγω αποθήκης μέσα στην οποία βρέθηκαν οι ναρκωτικές ουσίες. Τόνισε ότι ο κατηγορούμενος 2, ως πατέρας του κατηγορούμενου 1, ενήργησε χωρίς προσχεδιασμό, ενστικτωδώς και η πατρική του αγάπη υπερνίκησε τη λογική. Ενήργησε ουσιαστικά κάτω από συναισθηματική φόρτιση, άγχος και αγωνία όταν τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. εισήλθαν στην οικία του αργά το βράδυ αναζητώντας ναρκωτικά και το γιο του, κατηγορούμενο
3. Διευκρίνισε ότι η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 2 δεν επηρέασε την έκβαση της αστυνομικής επιχείρησης αφού λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η Αστυνομία παραβίασε την κλειδαριά και πέτυχε πρόσβαση στην εν λόγω αποθήκη. Επομένως η όλη βοήθεια που προσέφερε ο κατηγορούμενος 2 στον κατηγορούμενο 1 ήταν ουσιαστικά επουσιώδης και μηδαμινής σημασίας. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 κατά τη διάρκεια της έρευνας περιόρισε τους σκύλους του που ήταν στην οικία ούτως ώστε οι αστυνομικοί να μπορέσουν να προβούν στις ενέργειες τους, ενώ μετά την ανεύρεση των ναρκωτικών, τηλεφώνησε, κατόπιν παράκλησης της Αστυνομίας, στον κατηγορούμενο 1 για να παραδοθεί. Χαρακτήρισε την ποινική ευθύνη του πελάτη του ως οριακή. Ο συνήγορος αναφέρθηκε στη συνέχεια στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 και υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, διευκρινίζοντας όμως ότι αυτός έχει τρία εγγόνια και όχι μόνο δύο. Μετά τη σύλληψη του γιού του, του κατηγορούμενου 1, έχει καταστεί προστάτης και της οικογένειας του αυτού. Παράλληλα, είναι προστάτης της θυγατέρας του, που είναι μονογονέας και έχει μία κόρη ηλικίας 1½ έτους. Η θυγατέρα του και η εγγονή του διαμένουν μαζί τους στην πατρική οικία. Ο κατηγορούμενος 2 συμβάλλει στην αποπληρωμή δανείου του γιού του και της νύφης του ενώ συντηρεί και καλύπτει τις ανάγκες όλων των μελών της οικογένειας του. Λόγω της παρούσας υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2 έχει στιγματιστεί κοινωνικά και έχει απωλέσει μεγάλο μέρος του κύκλου εργασιών του. Η σύζυγος του κατηγορούμενου 2 έχει πρόσφατα διαγνωστεί με καρκίνο δεξιού μαστού και έχει υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία. Κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετικά πιστοποιητικά (Ένδειξη Ε). Τέλος, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι τόσο τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, όσο και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2, δικαιολογούν, σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής φυλάκισης σ' αυτόν, αναστολή της ποινής που θα τού επιβληθεί. Ανέφερε επίσης στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει ήδη τιμωρηθεί, αφού είχε τεθεί υπό κράτηση για περίοδο 13 ημερών σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Οι δύο συνήγοροι κατά τη διάρκεια των αγορεύσεων τους αναφέρθηκαν σε σχετικά συγγράμματα και νομολογία ενώ οι θέσεις τους επί των γεγονότων δεν έχουν αμφισβητηθεί εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α και Β, όπως είναι η κοκαΐνη και η κάνναβη, αντίστοιχα, προνοείται δια βίου φυλάκιση ενώ για το αδίκημα της απλής κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α και Β, προνοείται φυλάκιση 12 και 8 ετών αντίστοιχα. Από τα πιο πάνω καταδεικνύεται η αγωνία της κοινωνίας και η αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου γι' αυτά τα αδικήματα (Αγαθοκλέους κ.α. ν. Δημοκρατίας[1], Suilmi v. Αστυνομίας[2], Hadavand v. Δημοκρατίας[3] και Σαμπή ν. Δημοκρατίας[4]). Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, συνέργεια μετά τη διάπραξη κακουργήματος, είναι λιγότερo σοβαρή, προνοείται ποινή φυλάκισης 3 ετών. Σήμερα τα ναρκωτικά είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κοινωνία, ιδίως η νεολαία στην Κύπρο και σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι υπερβολικό, κυρίως όταν υπολογίσει κανείς τα εγκλήματα και τη βία, όπως επίσης τη διάβρωση των ηθικών αξιών που προκαλούν. Μεγάλος αριθμός σοβαρών εγκλημάτων διαπράττονται από άτομα που είναι υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών, ενώ συχνά οι χρήστες εμπλέκονται σε αδικήματα όπως είναι οι διαρρήξεις, οι κλοπές, ακόμη και η πορνεία, για να εξασφαλίσουν τη δόση τους και να ικανοποιήσουν τον εθισμό τους. Η αναγκαιότητα προστασίας του κοινωνικού ιστού που πλήττεται καίρια με την εξάπλωση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου[5]. Τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να συμβάλουν θετικά στην καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών και στη χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων ειδικότερα[6]. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση[7]. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[8]. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ένα τρίτο περίπου των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου για εκδίκαση, αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[9]. Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 6 που είναι η συνέργεια μετά τη διάπραξη κακουργήματος, το οποίο αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, σημειώνεται ότι αδικήματα αυτής της φύσεως συναρτώνται με την αποτελεσματικότητα της έννομης τάξης να αντιμετωπίσει το έγκλημα αφού, όπως γίνεται αντιληπτό, η παροχή βοήθειας σε δράστες εγκλημάτων ενδεχομένως να οδηγήσει στην αποφυγή της τιμωρίας τους. Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος 1 κατείχε μια μεγάλη ποσότητα κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, 4 κιλά και 706,4 γραμμάρια και μία μη αμελητέα ποσότητα κοκαΐνης, 38,48 γραμμάρια. Σε σχέση με το ρόλο του κατηγορούμενου 1, παρατηρούμε ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης. Η εμπλοκή του περιοριζόταν στην παραλαβή και φύλαξη των ναρκωτικών ουσιών για μερικές μέρες. Σίγουρα όμως η συμμετοχή του αποτέλεσε κάποιους από τους αναγκαίους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών. Η ομολογία διάπραξης των αδικημάτων στα αστυνομικά όργανα μέσω θεληματικής κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, δεν είναι όμως υπό τις περιστάσεις βαρύνουσας σημασίας καθότι ο συσχετισμός του κατηγορούμενου 1 με τα υπό κρίση αδικήματα, δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές, καθότι οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίστηκαν εντός της εν λόγω αποθήκης που αυτός διατηρούσε. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη αλλά και την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνωρίζουμε ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και είναι απτό στοιχείο της ειλικρινούς μεταμέλειας του. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας[10]. Στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας[11] το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Περαιτέρω, στην υπόθεση Δημήτρης Βασιλείου ν Δημοκρατίας[12] τονίστηκε για άλλη μια φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της, ακόμα και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες, δεν μπορούμε να την παραγνωρίσουμε. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «. Αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας αλλά και τη σημασία της.» Έμφαση δόθηκε από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1 στο γεγονός ότι αυτός κατά τον επίδικο χρόνο ήταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση και ήταν κάτω από αυτές τις συνθήκες που έμπλεξε με κακές παρέες και διέπραξε τα αδικήματα των κατηγοριών που τον βαρύνουν. Η οικονομική κατάσταση ενός κατηγορουμένου είναι οριακής σημασίας, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, στον καθορισμό της ποινής[13]. Η πείρα καταδεικνύει ότι οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν συνήθως συνεργάτες άτομα ευάλωτα που έχουν άμεση οικονομική ανάγκη, όπως η περίπτωση του κατηγορούμενου
4. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος 1 δεν μπορούν να αφεθούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής που σε υποθέσεις ναρκωτικών είναι δεδομένη. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Παναγιώτης Μακρή ν Δημοκρατίας[14] «όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Παραθέτουμε στη συνέχεια τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων όπως αυτές περιγράφονται στις Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας ως επίσης έχουν περιγραφεί από τους συνηγόρους τους. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 26 ετών και προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του, κατηγορούμενος 2, κατάγεται από την Πολωνία ενώ η μητέρα του είναι Κύπρια. Μετά την αποφοίτηση του από το Γυμνάσιο, φοίτησε σε Τεχνικό Λύκειο, δεν ολοκλήρωσε όμως τη φοίτησή του. Εργάστηκε στη συνέχεια στις οικοδομές, ως μηχανικός μοτοσικλετών και ως υπάλληλος σε εταιρεία τοποθέτησης γυψοσανίδων. Δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας που παρουσίασε. Το 2013 νυμφεύτηκε και από το γάμο του απέκτησε δύο παιδιά, ένα αγόρι ηλικίας 5 ετών και ένα κοριτσάκι ηλικίας 2 ετών. Σύμφωνα με την Έκθεση Ψυχολογικής Αναφοράς του δρ. Νίκου Ηλία, Συμβουλευτικού Ψυχολόγου ημερομηνίας 10.10.2018 (Ένδειξη Δ), ο πεντάχρονος γιος του κατηγορούμενου 1, ο Γιάννης, μετά τη σύλληψη του πατέρα του, παρουσίασε διαταραχή συναισθήματος που εκδηλώνεται με άγχος αποχωρισμού με κάποια συνοδά μελαγχολικά στοιχεία. Παρουσιάζει επίσης μελαγχολία που εκφράζεται μέσα από προβλήματα συμπεριφοράς όπως ευερεθιστικότητα, εκνευρισμό, προβλήματα στον ύπνο και άλλα. Η παρατεταμένη απουσία του πατέρα του, κατηγορούμενου 1, φαίνεται ότι επιβαρύνει την ψυχοπαθολογία του παιδιού και θα συνεχίσει να του προκαλεί συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα. Ενώπιον του δικαστηρίου κατατέθηκε και δέσμη εγγράφων, Ένδειξη Ε, που αφορούν τη μητέρα του κατηγορούμενου
5. Σύμφωνα με τα πιο πάνω έγγραφα, η μητέρα παρουσιάζει καρκίνο στο μαστό. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε ακόμα στην ηλικία του κατηγορούμενου 1, ο οποίος κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 25 ετών περίπου. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι βαρύνουσας σημασίας, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Τα πιο πάνω λαμβάνονται υπόψη σε σημαντικό βαθμό δεν είναι όμως ικανά να εξασθενίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Σχετική είναι η απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[15], όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 A.A.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι και ο κατηγορούμενος 1 ήταν άτομο εθισμένο σε εξαρτησιογόνες ουσίες από την ηλικία των 14 ετών και ότι καταβάλλει προσπάθειες απεξάρτησης του, αφού από την ημέρα της σύλληψης του απέχει από τα ναρκωτικά και συμμετέχει στο πρόγραμμα απεξάρτησης εντός των Κεντρικών Φυλακών, «ΔΑΝΑΗ». Σχετικές είναι οι αποφάσεις Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας[16], Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου[17] και Ναζίπ v. Αστυνομίας[18]. Δεν μας διαφεύγει ακόμα, σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, η απουσία όλων των παραγόντων που αναφέρονται στο άρθρο 30

(4)(α) του Ν.29/77 που καθιστούν το αδίκημα ως ιδιαιτέρως σοβαρό, ως έχουν εκτεθεί από το συνήγορο του. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2, παρατηρούμε ότι η εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση, έγινε χωρίς οποιοδήποτε προσχεδιασμό, ενήργησε ενστικτωδώς και αυθόρμητα, λόγω της σχέσης πατέρα και γιου που είχε με τον κατηγορούμενο

1. Περαιτέρω, η έκταση της συνέργειας του ήταν περιορισμένη και δεν επηρέασε ουσιαστικά την ανεύρεση των ναρκωτικών και κατ' επέκταση τη δυνατότητα διαφυγής του κατηγορούμενου 1, αφού σε πολύ λίγο χρόνο τα ναρκωτικά εντοπίστηκαν από την Αστυνομία στην εν λόγω αποθήκη. Δεν διαλάθει της προσοχής μας το γεγονός ότι περιόρισε τα σκυλιά της οικίας ώστε οι αστυνομικοί να μπορούν να ερευνήσουν ανενόχλητοι τον χώρο και ότι ο ίδιος τηλεφώνησε του γιού του και του ζήτησε να παραδοθεί. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία ήταν άμεση, αφού έγινε αμέσως μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου δια της προσθήκης της κατηγορίας 6 και την διακοπή όλων των υπολοίπων κατηγοριών εναντίον του. Θα δώσουμε και την υπό τας περιστάσεις δέουσα βαρύτητα στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου 2 που σε αυτές ιδιαίτερη σημασία κρίνουμε ότι έχει η κατάσταση της υγείας της συζύγου του και η ανάληψη από μέρους του και της φροντίδας και οικονομικής στήριξης της οικογένειας του γιού του, κατηγορούμενου
2. Εξ αυτών, λαμβάνουμε υπόψη τα πιο κάτω. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 50 ετών και κατάγεται από την XXX. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής της χώρας του. Βρίσκεται στην Κύπρο από το 1991 και εργάζεται από τότε ως ελαιοχρωματιστής. Είναι νυμφευμένος με Κύπρια και πατέρας τριών παιδιών, συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορουμένου
3. Η σύζυγος του που εργάζεται ως νοσηλεύτρια έχει προσβληθεί, ως αναφέραμε αμέσως πιο πάνω, από καρκίνο και υποβαλλόταν μέχρι πολύ πρόσφατα σε διάφορες θεραπείες. Κατά τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος 2 διέμενε με τη σύζυγο, τις δύο θυγατέρες του και το γιο της μιας θυγατέρας του ηλικίας 19 μηνών στην οικία του. Κάτω από την οικία του, διέμενε σε άλλη οικία ο κατηγορούμενος 1 μαζί με την οικογένεια του. Βαρύτητα δίδουμε και στο γεγονός ότι, ενόψει της εμπλοκής του στην υπόθεση, έχει υποστεί οικονομική ζημιά αφού μειώθηκε ο κύκλος εργασιών του. Τέλος, λαμβάνουμε δεόντως υπόψη μας ότι οι δύο κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Οι προηγούμενες αποφάσεις είναι καθοδηγητικές αλλά όχι καθοριστικής σημασίας. Η κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[19] το Ανώτατο Δικαστήριο διά του Νικήτα Δ., σημείωσε σχετικά τα πιο κάτω: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γιαυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. .............................. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο.» Παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιες αποφάσεις όπου επιβλήθηκαν ποινές σε αδικήματα που αφορούσαν παρόμοιες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών. Στην Soleimani ν. Αστυνομίας[20] το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό πρόσωπο ηλικίας 26 ετών που παραδέχθηκε το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού περίπου ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας[21] το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης των 11 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα για το αδίκημα της κατοχής 6 κιλών περίπου κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε 8 έτη φυλάκισης. Το Εφετείο έλαβε υπόψη τις τραγικές προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας[22] ο κατηγορούμενος ηλικίας 26 ετών βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 3 κιλών περίπου κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Το Εφετείο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 5 ετών που του είχε επιβληθεί πρωτόδικα, έκρινε ότι αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις ορθή και δίκαιη. Στην Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε ποινή φυλάκισης σε 3,5 έτη στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 996,8 γραμμαρίων κάνναβης, λαμβάνοντας υπόψη την επιδείνωση της υγείας του εφεσείοντα, τις θλιβερές περιστάσεις του ως προς την ασθένεια του αλλά και ως προς τις εν γένει εμπειρίες του από διάφορα περιστατικά που βίωσε, το λευκό του ποινικό μητρώο και τη μεταμέλεια του που ευθύς εξαρχής επέδειξε, τη συνεργασία του με την Αστυνομία και την παραδοχή του στο Δικαστήριο. Στην Κώστας Προεστού ν. Δημοκρατίας[23] το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα μετά από παραδοχή στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο εφεσείων ήταν 43 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, νυμφευμένος πατέρας τριών κοριτσιών ηλικίας 21, 20 και 16 ετών με τη μικρότερη του θυγατέρα να πάσχει από γενετική σπαστική διπληγία με μόνιμη κινητική αναπηρία. Ακόμη ο εφεσείων παρουσίαζε και ο ίδιος σοβαρή αναπηρία αφού έχασε μέρος του αριστερού του πέλματος και χρησιμοποιούσε τεχνητό μέλος. Τέλος στην Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας[24] ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 19,8362 γραμμαρίων κοκαΐνης. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους, η οποία χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο ως επιεικής δεδομένης της έλλειψης του ελαφρυντικού της παραδοχής. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, συμπεριλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε πιο πάνω. Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους παράγοντες, κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: Στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 3: 2 χρόνια φυλάκισης. Στην κατηγορία 5: 6 χρόνια φυλάκισης. Στις κατηγορίες 2 και 4 δεν επιβάλλουμε ποινή αφού βασίζονται στα ίδια γεγονότα με τις κατηγορίες 3 και 5 αντίστοιχα όπου επιβλήθηκε ποινή. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 να συντρέχουν και μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που αυτός βρίσκεται υπό κράτηση, δηλαδή από τις 21.03.
4. Στον κατηγορούμενο 2: Στην κατηγορία 6: 4 μήνες φυλάκισης. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο η ποινή φυλάκισης που έχουμε επιβάλει στον κατηγορούμενο 2 θα εκτιθεί άμεσα, ή θα τύχει αναστολής, δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, ως και η σχετική εισήγηση του συνηγόρου της. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση στον Ν. 95/72, με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/
5. Με τη εν λόγω τροποποίηση το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου.» Οι αρχές που ακολουθούνται όταν εξετάζεται ζήτημα για αναστολή ποινής φυλακίσεως, έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τόσο πριν όσο και μετά την επελθούσα στο άρθρο 3 του Ν.95/72, τροποποίηση. Επισημαίνουμε ακόμη ότι η ποινή φυλάκισης με αναστολή, δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της[25]. Σε σχέση δε με το άρθρο 3

(2)του Ν.95/72, ως τροποποιήθηκε με τον Ν.186 (Ι)/03, αντλούμε καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας[26], Τραλαλάς ν Αστυνομίας[27] και ειδικότερα Χριστοφίδης ν Δημοκρατίας[28] και Γενικός Εισαγγελέας ν Κανάρη (Αρ. 2)[29]. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v Τζιαουχάρη[30] και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Στην παρούσα υπόθεση η έκταση της συνέργειας του κατηγορούμενου 2 όπως συμφώνησε άλλωστε και ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ήταν στιγμιαία και αυτός λειτούργησε ενστικτωδώς. Συμφωνούμε με τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου 2 βρίσκεται στο μεταίχμιο. Περαιτέρω, η όλη παράνομη συμπεριφορά του δεν επηρέασε ουσιωδώς το έργο της Αστυνομίας. Έχουμε επίσης υπόψη μας ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει ήδη παραμείνει υπό κράτηση για περίοδο 13 ημερών. Όπως ακόμα έχει λεχθεί μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1, ο κατηγορούμενος 2 ενεργεί ως προστάτης τόσο της οικογένειας του κατηγορούμενου 1 που έχει δύο ανήλικα παιδιά, όσο και της μιας κόρης του που είναι μονογονέας και έχει ένα ανήλικο παιδί. Δηλαδή ο ίδιος και η σύζυγος του έχουν αναλάβει τη φροντίδα και φύλαξη της όλης οικογένειας τους. Έχουμε επίσης υπόψη μας το σοβαρό πρόβλημα υγείας της συζύγου του. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη αλλά και το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 2[31] και καθοδηγούμενοι από τη σχετική νομολογία[32] αλλά και την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Γενικός Εισαγγελέας ν. ΧΧΧ Ιορδάνους κ.α.[33], κρίνουμε ότι δικαιολογείται η αναστολή φυλάκισης που του έχουμε επιβάλει στην κατηγορία 6. Ως εκ των ανωτέρω διατάσσουμε όπως η πιο πάνω ποινή φυλάκισης, η οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2, στην κατηγορία 6 ανασταλεί για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο 2, η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης). Τα Τεκμήρια 1, 7, 14 και 25 έως 28 στον Πίνακα Τεκμηρίων, Ένδειξη Γ, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Τα Τεκμήρια 2 έως 5, 8 έως 13 και 15 έως 24 να δημευθούν και να καταστραφούν. Το Τεκμήριο 6 να δημευθεί. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β [1]

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 44 [2]

(1992)2 Α.Α.Δ. 248 [3]

(2000)2 Α.Α.Δ. 359 [4]

(2012)2 Α.Α.Δ. 100 [5] Αγαθοκλέους κ.α. ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) [6] Γενικός Εισαγγελέας ν Sak

(2005)2 A.A.Δ. 377, Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350, Λαζάρου κ.ά. ν Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Κατσάπαου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 318 [7] Βλέπετε σχετικά Πισκόπου και Δημοκρατία

(1999)2 Α.Α.Δ. 342, 351 [8] Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [9] Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία

(1972)2 Α.Α.Δ. 73, Moussa και Δημοκρατία

(1992)2 Α.Α.Δ. 320 και Μallouk v Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711 [10]

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 [11] Π.Ε. 163/2015, ημερομηνίας 11.7.2016 [12] Πονική Έφεση 110/14 ημερομηνιας 15.06.2015 [13] Andrei Marius v Δημοκρατίας Π.Ε.155/14, 27.5.15 και Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635. [14] Ποινική έφεση 33/12, ημερομηνίας 15.1.2013 [15]

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [16]

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 [17]

(2003)2 Α.Α.Δ. 21 [18]

(2014)2(Β) Α.Α.Δ. 808 [19]

(2003)2 Α.Α.Δ. 123, 130-131. [20]

(2006)2 Α.Α.Δ. 476 [21]

(2007)2 Α.Α.Δ. 448 [22] Ποινική Έφεση 187/13 ημερομηνίας 22.5.2014 [23] Ποινική Έφεση 17/2016 ημερομηνίας 22.05.2017 [24]

(2012)2 Α.Α.Δ. 297 [25] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373 [26]

(2004)2 Α.Α.Δ. 39 [27]

(2004)2 Α.Α.Δ. 323 [28]

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 [29]

(2005)2 Α.Α.Δ. 327 [30]

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 [31] Τζιαουχάρη ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) [32] Τζιαουχάρη ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), Μπαλλής ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 273, Τσιάκκα κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 282 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 617. [33] Ποινική Έφεση 222/2017, ημερομηνίας 09.04.2019 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο