Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 15878/15, 11/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15878/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XXXXX Νικολάου Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 11 Απριλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ντ. Χατζηκωνσταντίνου Για την Κατηγορούμενη: κ. Χ. Χριστοφόρου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 11.9.14 οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα στην οδό Βύρωνος, στη Λεμεσό, χωρίς επιμέλεια και προσοχή, προκαλώντας τροχαίο ατύχημα[1] (1η κατηγορία) και χωρίς ασφαλιστική κάλυψη[2] (2η κατηγορία). Μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας, παραδέχθηκε ενοχή στη δεύτερη κατηγορία. Παρέμεινε προς εκδίκαση η πρώτη. Προς απόδειξη της κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ. XXX (ΜΚ1) και ο XXXXX Αντωνίου (ΜΚ2). Η μαρτυρία τους μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Ο ΜΚ1 υπηρετεί στον κλάδο διερεύνησης ατυχημάτων της Τροχαίας Λεμεσού από το 2014. Έχει εκπαιδευτεί στην αστυνομική ακαδημία στο πρόγραμμα διερεύνησης τροχαίων ατυχημάτων και σχεδιαγράφησης. Υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 15.1.15 (Τεκμήριο 1). Επισκέφθηκε τη σκηνή 25 λεπτά μετά το ατύχημα στην οδό Βύρωνος. Εκεί βρήκε το όχημα του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν παρών. Ο ΜΚ2 είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο σε ιδιωτική κλινική και η μοτοσυκλέτα του είχε μετακινηθεί εκτός του δρόμου. Συμπλήρωσε το έντυπο ατυχήματος και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) στην παρουσία του κατηγορούμενου, με το οποίο αργότερα συμφώνησε και υπόγραψε. Εμφανείς ζημιές υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα από την πτώση της στο έδαφος. Δεν υπήρξε σύγκρουση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του οχήματος. Η ανεξάρτητη μάρτυρας XXXXX Κουτσού έδωσε κατάθεση, ημερ. 9.10.14 (Τεκμήριο προς αναγνώριση Α) και υπόγραψε το πρόχειρο σχέδιο ως ορθό. Έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ2, ημερ. 21.10.14 (Τεκμήριο προς αναγνώριση Β, μετέπειτα Τεκμήριο 7), ο οποίος υπόγραψε το σχέδιο ως ορθό. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ημερ. 27.10.14 (Τεκμήριο 5). Τον κατηγόρησε γραπτώς για τα αδικήματα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο (Τεκμήριο 6). Απάντησε: «Όσον αφορά την 1η κατηγορία δεν έχω να πω τίποτε, ενώ στη 2η κατηγορία παραδέχομαι». Με βάση το πρόχειρο σχέδιο, ετοίμασε συμμετρικό (Τεκμήριο 3). Το σημείο σύγκρουσης τοποθετήθηκε με βάση τις εκδορές που βρέθηκαν στο δρόμο από την πτώση της μοτοσυκλέτας. Το ατύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο καιρός ήταν αίθριος. Το οδόστρωμα ήταν στεγνό. Ο δρόμος ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, ελαφρώς κατηφορικός. Είναι μονής κατεύθυνσης, με 2 λωρίδες προς νότια. Το όριο ταχύτητας είναι 50 χ.α.ώ. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ του πρόχειρου σχεδίου (Τεκμήριο 2) και του συμμετρικού (Τεκμήριο 3) όσον αφορά την πορεία του οχήματος του κατηγορούμενου (πορεία Α). Διευκρίνισε ότι η πορεία Α στο πρόχειρο σχέδιο τοποθετήθηκε με βάση τα όσα του είπε ο κατηγορούμενος στη σκηνή του ατυχήματος, ενώ στο συμμετρικό σχέδιο καθορίστηκε με βάση τις μαρτυρίες του ΜΚ2 και της ανεξάρτητης μάρτυρος, οι οποίοι ανέφεραν ότι το όχημα του κατηγορούμενου ήταν σταματημένο στην άκρια του δρόμου πριν το ατύχημα. Ερωτηθείς σχετικά διευκρίνισε επίσης ότι οι γραμμές στα σχέδια σκηνών υποδεικνύουν τις πορείες των οχημάτων, και όχι τις θέσεις τους. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 21.10.14 (Τεκμήριο 7). Οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του στην οδό Γρ. Διγενή. Φορούσε το κράνος του και είχε τα φώτα πορείας αναμμένα. Οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα, 40-50χ.α.ώ. Έστριψε δεξιά στον κυκλικό κόμβο του Αγ. Νικολάου, στον πλαγιόδρομο που οδηγεί στην οδό Βύρωνος. Εισήλθε στον πλαγιόδρομο. Στο τέρμα έκανε αλτ, βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος είναι καθαρός και εισήλθε στην οδό Βύρωνος με νότια κατεύθυνση. Συνέχισε να οδηγεί με χαμηλή ταχύτητα, εντός του ορίου. Το όχημα του κατηγορούμενου, ενώ ήταν σταματημένο στην ανατολική πλευρά της οδού Βύρωνος με νότια κατεύθυνση, εκκίνησε απότομα, μπαίνοντας στη μέση του δρόμου με δεξιά γωνία πορεία. Τότε (ο ΜΚ2) χρησιμοποίησε τα φρένα του για να σταματήσει. Επειδή όμως βρισκόταν πολύ κοντά, περίπου 6-7 μέτρα, δεν κατάφερε να το αποφύγει, με αποτέλεσμα η μοτοσυκλέτα να τον σύρει στα αριστερά και να εκτιναχθεί. Σύρθηκε στο έδαφος. Το κράνος του κτύπησε στον μπροστινό δεξιό τροχό του οχήματος και σταμάτησε. Δεν θυμάται αν το όχημα του κατηγορούμενου μετακινήθηκε μετά το ατύχημα. Θυμάται όμως σίγουρα ότι ήταν στη μέση του δρόμου όταν του ανέκοψε την πορεία του. Από την πτώση στο έδαφος τραυματίστηκε. Υπέστη, μεταξύ άλλων, κάταγμα στο αριστερό πόδι και σοβαρή κάκωση στην ωμοπλάτη. Παρέμεινε στην κλινική για ένα βράδυ. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από το ατύχημα για να θυμάται λεπτομέρειες. Θυμάται ότι όταν σταμάτησε στο αλτ, ο δρόμος ήταν καθαρός. Μπορεί να πέρασαν 1-2 οχήματα. Ερωτηθείς σχετικά, απάντησε ότι δεν μπορεί να θυμάται τις μάρκες ή τα χρώματά τους. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι το όχημα του κατηγορούμενου δεν ήταν σταματημένο στην άκρια του δρόμου, αλλά κινείτο από τον κυκλικό κόμβο προς την οδό Βύρωνος. Αρνούμενος τη θέση αυτή, επανέλαβε ότι το όχημα του κατηγορούμενου ήταν σταματημένο στην άκρια του δρόμου. Του υποβλήθηκε ότι έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας από φόβο με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του. Απάντησε ότι το όχημα βρισκόταν 6- 7 μέτρα μπροστά του μόλις φρέναρε. Μετά από 2 μέτρα περίπου έπεσε. Διερωτήθηκε αν, υπό τις περιστάσεις, προλαβαίνει κάποιος να σταματήσει. Ερωτηθείς αν θα μπορούσε να αποφύγει το όχημα με το να κινηθεί δεξιότερα, απάντησε ότι δεν είχε χρόνο να αντιδράσει αφού το όχημα του κατηγορούμενου κινήθηκε απότομα μπροστά του. Η έγνοια του, πρόσθεσε, ήταν να σταματήσει για να μην κτυπήσει. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι την ημέρα του ατυχήματος οδηγούσε το όχημά του στην οδό Βύρωνος. Στο όχημα βρισκόταν και ένας φίλος του από την Ελλάδα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου ενεργοποίησε το δείκτη του για να πάει δεξιά. Κοίταξε προς τα πίσω από το δεξί καθρεφτάκι του οχήματός του. Είδε μια μοτοσυκλέτα σε απόσταση 50 μέτρων να βγαίνει από την πάροδο, «να παίζει το τιμόνι της» και να πέφτει στο έδαφος. Αναγνώρισε την κατάθεσή του, ημερ. 27.10.14 (Τεκμήριο 5). Σ' αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «.Βρισκόμουν στην αριστερή πλευρά του δρόμου [επί της οδού Λόρδου Βύρωνος], δηλαδή στην ανατολική και κινούμουν με πολύ χαμηλή ταχύτητα, αφού όπως σου ανάφερα προηγουμένως, υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση. Εγώ ταυτόχρονα έθεσα το δεξιό μου τραβικάτορ (sic) σε λειτουργία και έλεγξα από το δεξιό μου καθρεφτάκι μόνο, προς τα πίσω, γιατί ήθελα να αλλάξω πορεία και να εισέλθω στη δεξιά πλευρά του δρόμου, με σκοπό από τα φώτα τροχαίας του κήπου να κατευθυνθώ δεξιά και να πάω δυτικά. Όπως βρισκόμουν με χαμηλή ταχύτητα, σε κάποια στιγμή είδα ότι ο δρόμος από πίσω μου ελευθερώθηκε και κινήθηκα δεξιότερα της πορείας μου. Όταν βρισκόμουν σχεδόν στο κέντρο του δρόμου με διαγώνια κλίση, κοίταξα προς τα δεξιά μου και είδα μια μοτόρα να έρχεται προς τα πάνω μου και ο οδηγός της να προσπαθεί να την σταθεροποιήσει, αφού έπαιζε το τιμόνι της. Αμέσως εγώ σταμάτησα και είδα τον οδηγό του να ανατρέπεται στην άσφαλτο και αφού σύρθηκε για μερική απόσταση, ακινητοποιήθηκε περίπου στο ύψος της πόρτας του οδηγού μου, και σε απόσταση περίπου ένα μέτρο από εμένα.». Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου. Αναγνώρισε την υπογραφή του στο πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2). Αρνήθηκε να υπογράψει για την τελική θέση του οχήματός του (σημείο Α1) επειδή μετά το ατύχημα ο ίδιος μετακίνησε το όχημά του 1-2 μέτρα προς τα πίσω. Αρνήθηκε ότι σταμάτησε το όχημά του σε οποιοδήποτε σημείο της οδού Βύρωνος. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι το όχημά του ήταν σταματημένο και ότι το ατύχημα έγινε όταν μπήκε απότομα μπροστά στη μοτοσυκλέτα. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν προφορικά υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Οι εμπεριστατωμένες αγορεύσεις και των δύο συνηγόρων ήταν ιδιαίτερα βοηθητικές. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα έχουν λεχθεί. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και θετική. Επεξήγησε με πληρότητα τις ενέργειες στις οποίες προέβη για τη διερεύνηση του ατυχήματος, καταθέτοντας σχετικά τεκμήρια. Απαντώντας σε ερωτήσεις της υπεράσπισης, με λεπτομέρεια περιέγραψε τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις και την ετοιμασία του σχεδίου της σκηνής. Με αντικειμενικό τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει τις διαπιστώσεις του από τη διερεύνηση. Καμία προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Ανέλυσε τα όσα αναγράφονται στα σχέδια που ετοίμασε (Τεκμήρια 2 και 3). Παρά την αντεξέτασή του, η οποία ήταν επίμονη σε ορισμένα σημεία, δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία του. Συνεπώς, το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Ο ΜΚ2 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα με πληρότητα και συνοχή. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε τάση υπερβολής ή αντίφασης. Με ειλικρίνεια και γνήσιο αυθορμητισμό ανέφερε ότι έχουν περάσει σχεδόν 4 χρόνια από το ατύχημα για να θυμάται λεπτομέρειες. Λεπτομέρειες για τις οποίες δεν ήταν σίγουρος, όπως αν η μοτοσυκλέτα του μετά που σύρθηκε στο έδαφος, κτύπησε ή όχι στο όχημα του κατηγορούμενου, δεν επηρεάζουν την αξιοπιστία του, έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του. Άλλωστε, είναι αναμενόμενο, υπό το φως των χρονικών περιθωρίων που εκτυλίσσονται τα γεγονότα σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι εμπλεκόμενοι να μην είναι σε θέση να καταθέτουν με κάθε λεπτομέρεια σε σχέση με το σύνολο των γεγονότων (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Συνεπώς, κρίνεται αξιόπιστος. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου παρουσιάζει αδυναμίες. Ήταν η εκδοχή του ότι οδηγούσε ευθεία στην οδό Βύρωνος με πρόθεση να στρίψει δεξιά και το ατύχημα έγινε όταν ο ΜΚ2 επιθυμούσε να κινηθεί αριστερά. Προς υποστήριξη της εκδοχής του, ανέφερε ότι είδε από το καθρεφτάκι του ότι ο αριστερός δείκτης της μοτοσυκλέτας ήταν ενεργοποιημένος. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την κυρίως εξέτασή του: E: Είδες τίποτε πάνω στη μοτοσυκλέτα που σου έκανε εντύπωση; A: Το μόνο που είδα ήταν το trafficator που έδειχνε αριστερά. E: Της μοτόρας; A: Μάλιστα. Σ' άλλο στάδιο της κυρίως: E: Μάλιστα. Είπες ότι είδες τον δείκτη πορείας, το trafficator το αριστερό της μοτοσυκλέτας; A: Ναι. E: Αριστερά. Πόσα χρόνια είσαι οδηγός; A: Εεε 14. E: 14 χρόνια περίπου; A: Ναι. E: Όταν είδες το trafficator, του μοτοσικλετιστή, αναμμένο στα αριστερά της μοτόρας, τι εντύπωση σου δημιουργήθηκε; A: Ότι ήθελε να πάει αριστερά. E: Και εσύ δεξιά; A: Δεξιά, μάλιστα. Η θέση του κατηγορούμενου ότι ο ΜΚ2 είχε ενεργοποιημένο τον αριστερό δείκτη της μοτοσυκλέτας του δεν αναφέρεται στις καταθέσεις του (Τεκμήρια 2 και 5). Προβλήθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ2 για να μπορέσει να τοποθετηθεί. Η παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 5) αναφέρει ότι δεν πρόσεξε αν ο ΜΚ2 είχε αναμμένα τα φώτα πορείας ή αν φορούσε κράνος. Θέση την οποία επανέλαβε κατά την αντεξέτασή του καθότι, όπως ανέφερε, «ήταν τόσο απρόοπτα τα πράγματα που δεν το πρόσεξ(ε)». Παρόλα αυτά, ήταν η θέση του, την οποία προέβαλε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο αριστερός δείκτης της μοτοσυκλέτας ήταν ενεργοποιημένος και μάλιστα ότι του έκανε εντύπωση. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε από τον κατηγορούμενο γιατί, ενώ δεν ήταν σε θέση να προσέξει αν ο ΜΚ2 είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του ή αν φορούσε κράνος αφού όλα έγιναν τόσο απρόοπτα, του «έκανε εντύπωση» ότι ο αριστερός δείκτης της μοτοσυκλέτας ήταν ενεργοποιημένος και γιατί το ανάφερε για πρώτη φορά στη δια ζώσης μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, στην προκαταρκτική κατάθεσή του στο έντυπο ατυχήματος (Τεκμήριο 2) ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι σταμάτησε όταν είδε τη μοτοσυκλέτα από το δεξιό καθρεφτάκι του «για να μην κτυπήσει πάνω (τ)ου». Στη δια ζώσης μαρτυρία του, όταν ρωτήθηκε από την υπεράσπιση για ποιο λόγο σταμάτησε απάντησε ότι «αυθόρμητα σταμάτησ(ε) να δ(ει) τι θα κάνει [ο ΜΚ2].για να δ(ει) τι θα κάνει, που θα πάει». Θεωρώ ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί προβλήθηκαν για πρώτη φορά από τον κατηγορούμενο ενώπιον του Δικαστηρίου σε μια προσπάθεια να προωθήσει την εκδοχή του (Ιωσηφίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερ. 2.5.14). Οι πιο πάνω διαπιστώσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν. Συνεπώς, κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα ατύχημα. Αποτελεί όμως οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας, για την εξαγωγή ορθών συμπερασμάτων (Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Ο ΜΚ2 ανέφερε στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 7) ότι μετά το ατύχημα ο κατηγορούμενος αμέσως κατέβηκε από το όχημά του και του ζήτησε συγνώμη, λέγοντάς του ότι δεν τον είδε. Πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία. Η εξ ακοής μαρτυρία δεν απορρίπτεται για το μόνο λόγο ότι είναι εξ ακοής, ούτε όμως γίνεται αυτόματα αποδεκτή για το αληθές του περιεχομένου της. Προσδίδεται σ' αυτή η δέουσα βαρύτητα υπό το φως των σχετικών νομικών αρχών (άρθρα 24 και 27 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, Ανδρέου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 152, Τουμάζου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 142/14, ημερ. 17.12.15, Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 2η έκδ., σελ. 320-331). Ο ισχυρισμός αυτός, παρόλο που δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, δεν τέθηκε στον κατηγορούμενο από την κατηγορούσα αρχή για να του δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει. Συνεπώς θεωρώ ότι δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σ' αυτή. Εξ ακοής μαρτυρία είναι επίσης και τα όσα ανέφερε ο ΜΚ1 σε σχέση με τους ισχυρισμούς της ανεξάρτητης μάρτυρος. Η μάρτυρας δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να αντεξεταστεί. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε επεξήγηση για τη μη κλήτευσή της. Για το λόγο αυτό κρίνεται ότι δεν μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα στην εξ ακοής μαρτυρία. Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα εξυπηρετούσε τις προϋποθέσεις της δίκαιης δίκης (Assad v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 164/16, ημερ. 6.12.17). Ούτε μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα στο περιεχόμενο της κατάθεσή της, η οποία παράμεινε ως τεκμήριο προς αναγνώριση και άρα ανενεργή (Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι η αστυνομία όφειλε να λάβει κατάθεση από τον συνοδηγό του κατηγορούμενου. Με κάθε σεβασμό, δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε έλλειψη αμεροληψίας στη διερεύνηση ή στη μαρτυρία του ΜΚ1. Ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την υπεράσπιση που να καταδεικνύει ότι η μη λήψη κατάθεσης από τον συνοδηγό ή άλλο πρόσωπο απέβλεπε στην παρασιώπηση οποιουδήποτε γεγονότος (Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51). Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 11.9.14 και περί ώρα 13:15 ο ΜΚ2 οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του στην οδό Βύρωνος στη Λεμεσό με νότια κατεύθυνση. Φορούσε κράνος, είχε τα φώτα της πορείας του αναμμένα και οδηγούσε εντός του ορίου ταχύτητας. Την ίδια ώρα, το όχημα του κατηγορούμενου ήταν ακινητοποιημένο στην ανατολική πλευρά της οδού Βύρωνος. Ξαφνικά το όχημα του κατηγορούμενου εκκίνησε με αποτέλεσμα να εισέλθει στη μέση του δρόμου με δεξιά γωνία εντός της πορείας του ΜΚ2. Ο ΜΚ2 επιχείρησε να αποφύγει τη σύγκρουση, λόγω της μικρής απόστασης από το όχημα του κατηγορούμενου, περίπου 6-7 μέτρα, χρησιμοποιώντας το σύστημα φρένων του. Η μοτοσυκλέτα σύρθηκε στο έδαφος και ο ΜΚ2 τραυματίστηκε. Ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή. Η οδήγηση συναρτάται με την προσήκουσα προσοχή. Η έλλειψή της θεμελιώνει το αδίκημα του άρθρου 8 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου (Ν.86/72). Ο βαθμός αμέλειας για ένταξη οδικής συμπεριφοράς στο εν λόγω άρθρο δεν είναι μεγαλύτερος από την αμέλεια στις αστικές υποθέσεις (Νεοφύτου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 409). Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για τους υπόλοιπες χρήστες του δρόμου. Οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και οι παράμετροί του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα, και όχι του τέλειου οδηγού. Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Βασιλείου v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Ένας οδηγός υπέχει καθήκον τήρησης της δέουσας προσοχής και παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις (Σιλβέστρου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 151). Η αμέλεια είναι πάντοτε συνυφασμένη με τον τόπο, χρόνο και όλες τις συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης (Γενικός Εισαγγελέας v. Σωτηρίου, Ποινική Έφεση 193/14, ημερ. 15.3.19). Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το ατύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (Γιωργαλλή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 21). Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος επιχείρησε να εισέλθει στο δρόμο με το όχημά του. Στην προσπάθειά του αυτή εισήλθε ξαφνικά στο δρόμο με δεξιά γωνία, με αποτέλεσμα να εμποδίζει τη διέλευση της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο ΜΚ2. Ο τελευταίος επιχείρησε να αποφύγει τη σύγκρουση και ανατράπηκε. Η είσοδος του κατηγορούμενου στο δρόμο με τον τρόπο αυτό παρενέβαλε εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος διακίνησης του ΜΚ2 και υποδήλωνε έλλειψη επιμέλειας για την ασφάλεια τρίτων που τον χρησιμοποιούσαν (Παλαιομυλίτης v. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300). Υπό αυτά τα δεδομένα, το γεγονός ότι δεν επήλθε σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων δε διαφοροποιεί την αμέλεια του κατηγορούμενου. Ο λόγος για τον οποίο ο ΜΚ2 έχασε τον έλεγχο και ανατράπηκε ήταν η προσπάθειά του να αποφύγει τη σύγκρουση με το όχημα του κατηγορούμενου. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final Αναφορά: Αμελής οδήγηση κ.ά. [1] Άρθρο 8, Ν.86/72 [2] Άρθρο 3, Ν.96(Ι)/00 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο