Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Πουλλή, Αρ. Υπόθεσης: 14689/16, 31/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14689/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XXXXX Πουλλή Κατηγορούμενη ---------------- Ημερομηνία: 31 Μαΐου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ντ. Χατζηκωνσταντίνου Για την Κατηγορούμενη: κ. Η. Αγαθοκλέους Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η H κατηγορούμενη κατηγορείται ότι στις 27.8.15 προκάλεσε τροχαίο ατύχημα, οδηγώντας μηχανοκίνητο όχημα στον κυκλικό κόμβο Αρχ. Μακαρίου Γ', στη Λεμεσό, χωρίς επιμέλεια και προσοχή[1] (1η κατηγορία). Προς απόδειξη της κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ. XXXXX (ΜΚ1) και ο Μ.B. (ΜΚ2). Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 5.2.16 (Τεκμήριο 1). Υπηρετεί στον κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Ατυχημάτων στην Τροχαία Λεμεσού. Στις 27.8.15 και ώρα 18:10 επισκέφθηκε σκηνή τροχαίου ατυχήματος στον κυκλικό κόμβο Αρχ. Μακαρίου Γ', στη Λεμεσό. Εκεί βρισκόταν η κατηγορούμενη. Ο οδηγός της μοτοσυκλέτας, ΜΚ2, είχε τραυματιστεί και εκείνη τη στιγμή τον παραλάμβανε ασθενοφόρο. Τα δύο οχήματα δεν ήρθαν σε επαφή. Είχαν μετακινηθεί από την τελική τους θέση πριν την άφιξή του. Η μοτοσυκλέτα υπέστη εκδορές στη δεξιά πλευρά λόγω της πτώσης της στο έδαφος (Τεκμήριο 5). Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2). Η κατηγορούμενη συμφώνησε και το υπόγραψε ως ορθό. Έλαβε κατάθεση, ημερ. 7.11.15, από τον ΜΚ2, ο οποίος υπόδειξε ως σημείο πτώσης το σημείο Χ1 στο πρόχειρο σχέδιο, συμφώνησε και το υπόγραψε. Στη βάση του σχεδίου αυτού, ετοιμάστηκε συμμετρικό (Τεκμήριο 3). Δεν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης ή τριβής στο οδόστρωμα. Έλαβε ανακριτική κατάθεση, ημερ. 28.1.16, από την κατηγορούμενη (Τεκμήριο 4). Σ' αυτή ανέφερε ότι οδηγούσε το όχημά της ανατολικά στον παρακαμπτήριο δρόμο. Εισήλθε στον κυκλικό κόμβο από τη μεσαία λωρίδα για να συνεχίσει την πορεία της προς τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών. Σε κάποιο σημείο πριν βγει, είδε μια μοτοσυκλέτα πίσω δεξιά της να ανατρέπεται. Η ίδια δεν κινήθηκε καθόλου δεξιά. Στάθμευσε το όχημά της και πήγε να βοηθήσει τον μοτοσικλετιστή. Το ατύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας, εντός κατοικημένης περιοχής. Το όριο ταχύτητας ήταν 50χ.α.ω. Ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος καθαρή, με πυκνή τροχαία κίνηση. Υπήρχε άπλετη ορατότητα, όπως ανέφερε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν εντοπίστηκαν μάρτυρες στη σκηνή. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της κατηγορούμενης ότι στη σκηνή ήταν μια γυναίκα που οδηγούσε ένα άσπρο όχημα, αυτή δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστεί αφού δεν είχε άλλα στοιχεία. Σε σχέση με το σχέδιο της σκηνής ανέφερε ότι δεν αποτυπώνεται σε αυτό ολόκληρος ο κυκλικός κόμβος, παρά μόνο η σκηνή του ατυχήματος, λόγω των μεγάλων αποστάσεων. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ελλείπουν στοιχεία και ότι διερεύνησε το ατύχημα πλημμελώς. Ο ΜΚ2 αναγνώρισε την κατάθεσή του, ημερ. 7.11.15 (Τεκμήριο 6). Την ημέρα του ατυχήματος και ώρα 17:45 οδηγούσε μοτοσικλέτα στο πλαίσιο της εργασίας του. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, εισήλθε από τη δεξιά λωρίδα στον κυκλικό κόμβο Αρχ. Μακαρίου Γ´ για να κατευθυνθεί προς τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών. Η ταχύτητά του ήταν 30χ.α.ω. και φορούσε κράνος. Ο δρόμος ήταν καθαρός αφού δεν ερχόταν άλλο όχημα από τα δεξιά του. Φθάνοντας στο ύψος της εισόδου οχημάτων από τον αυτοκινητόδρομο Πάφου-Λεμεσού κατευθυνόμενος προς την έξοδο (πορεία Β, Τεκμήριο 3) είδε από το αριστερό του καθρεφτάκι να εισέρχεται στον κυκλικό κόμβο ένα όχημα από την είσοδο του αυτοκινητόδρομου και να μπαίνει πίσω αριστερά, κοντά του (πορεία Α, Τεκμήριο 3). Στο ύψος της εισόδου στον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών, το όχημα αυτό πέρασε από δίπλα του, προσπερνώντας τον από τα αριστερά, αποκόπτοντας την πορεία του εντός της λωρίδας του. Για να αποφύγει τη σύγκρουση, έκανε ελιγμό προς τα δεξιά και πάτησε τα φρένα της μοτοσυκλέτας με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο και να πέσει στο έδαφος (σημείο Χ1, Τεκμήριο 3). Σύρθηκε για λίγα μέτρα και τραυματίστηκε. Είδε το όχημα να προχωρά και να σταματά λίγο πιο κάτω. Η κοπέλα που το οδηγούσε, μαζί με άλλους περαστικούς, τον βοήθησαν να βγει από το δρόμο. Έχει αποζημιωθεί από την ασφάλεια της κατηγορούμενης. Κατά την αντεξέτασή του, του υποβλήθηκε η θέση της υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη πρώτα προσπέρασε τη μοτοσυκλέτα τηρώντας τη δική της λωρίδα και μετά ανατράπηκε. Απάντησε ότι έκανε ελιγμό και φρέναρε καθότι τα δύο οχήματα θα συγκρούονταν. Αρνήθηκε ότι έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του συνεπεία του ότι χρησιμοποίησε τα μπροστινά φρένα λόγω απειρίας. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν ήταν το όχημα της κατηγορούμενης που του ανέκοψε την πορεία του. Από κοινού κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχόμενού του έντυπο με τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος της κατηγορούμενης και τα στοιχεία του οχήματος (Τεκμήριο 7). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης. Κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Η κατηγορούμενη υιοθέτησε την κατάθεσή της, ημερ, 28.1.6 (Τεκμήριο 4). Στις 27.8.15 και ώρα 17:50 οδηγούσε το όχημά της ανατολικά στον παρακαμπτήριο Λεμεσού προς κυκλικό κόμβο Αρχ. Μακαρίου Γ' (Jumbo) με ταχύτητα 50χ.α.ω. περίπου. Στον κυκλικό κόμβο σταμάτησε στη μεσαία λωρίδα με πρόθεση να συνεχίσει απέναντι προς το κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών. Αφού έλεγξε τον δρόμο και ήταν καθαρός εισήλθε εντός του κυκλικού κόμβου για να κατευθυνθεί προς την έξοδο προς τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών. Υπήρχαν οχήματα δεξιά της και πίσω της. Αφού προχώρησε και σχεδόν έφτασε στην έξοδο προς τον κυκλικό κόμβο και βρισκόταν αριστερά εντός της πορεία της, άκουσε φρένα πίσω της. Από το δεξιό καθρεφτάκι είδε σε απόσταση 8-7 μέτρα μια μοτοσυκλέτα με τον οδηγό του να γυρίζει το τιμόνι δεξιά και η μοτοσυκλέτα να πέφτει (σημείο Χ, Τεκμήριο 3) στο πόδι του και να ακινητοποιείται. Επειδή γνωρίζει Πρώτες Βοήθειες σταμάτησε για να βοηθήσει. Δεν είδε καθόλου τη μοτοσυκλέτα προηγουμένως, παρά μόνο άκουσε τα φρένα της. Την είδε από το καθρεφτάκι να είναι πίσω και δεξιά της. Τοποθέτησε με κόκκινο σημάδι στο σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 3) τη θέση του οχήματός της κατά την πτώση του ΜΚ2. Αρνήθηκε ότι προσπέρασε τον ΜΚ2. Στη σκηνή σταμάτησε ένα άσπρο όχημα, το οποίο οδηγείτο από μία γυναίκα και το οποίο ήταν πίσω της όταν εισήλθε στον κυκλικό κόμβο. Η γυναίκα ρώτησε την κατηγορούμενη αν ήταν η ίδια που του έκοψε το δρόμο. Η κατηγορούμενη απάντησε ότι δεν ξέρει, όμως έφυγε από το σημείο, χωρίς να καταγράψει τους αριθμούς εγγραφής της. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε την υποβολή ότι κινήθηκε δεξιότερα της πορείας της με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του ΜΚ2. Πήγε να κάνει μια καλή πράξη, ανέφερε, και βρέθηκε κατηγορούμενη. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Οι εμπεριστατωμένες αγορεύσεις και των δύο συνηγόρων ήταν ιδιαίτερα βοηθητικές. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα έχουν λεχθεί. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και θετική. Επεξήγησε με πληρότητα τις ενέργειες στις οποίες προέβη για τη διερεύνηση του ατυχήματος, καταθέτοντας σχετικά τεκμήρια. Με αντικειμενικό τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει τις διαπιστώσεις του από τη διερεύνηση. Καμία προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. H αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Συνεπώς, το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Ο ΜΚ2 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα με πληρότητα και συνοχή. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε τάση υπερβολής ή αντίφασης. Ερωτηθείς αντεξεταζόμενος αν υπάρχει λόγος που χρησιμοποίησε τα μπροστινά φρένα της μοτοσυκλέτας, με ειλικρίνεια και γνήσιο αυθορμητισμό απάντησε ότι αντέδρασε ενστικτωδώς, όπως θα έκανε κάθε άνθρωπος, χωρίς να έχει χρόνο να σκεφτεί. Με την ίδια ειλικρίνεια ανέφερε ότι εισερχόμενος στον κυκλικό κόμβο έγιναν όλα στιγμιαία και δεν είναι σε θέση να υπολογίσει με ακρίβεια τις αποστάσεις σε μέτρα ή τον χρόνο. Αυτό δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του, έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του. Άλλωστε, είναι αναμενόμενο, υπό το φως των χρονικών περιθωρίων που εκτυλίσσονται τα γεγονότα σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι εμπλεκόμενοι να μην είναι σε θέση να καταθέτουν με κάθε λεπτομέρεια σε σχέση με το σύνολο των γεγονότων (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια αποστάσεις ή το χρόνο σε περιπτώσεις ατυχημάτων που εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο (Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 671). Συνεπώς, κρίνεται αξιόπιστος. Εκεί που θεωρώ ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία του είναι στον ισχυρισμό του ότι η κατηγορούμενη του ανέφερε ότι δεν τον είδε, ζητώντας του συγνώμη. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέτασή του. Ούτε υποβλήθηκε στην κατηγορούμενη για να της δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει. Σε κάθε περίπτωση, η κατάληξη του Δικαστηρίου σχετικά με τον ισχυρισμό αυτό, δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του ΜΚ2, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του. Η μαρτυρία της κατηγορούμενης παρουσιάζει αδυναμίες. Η εκδοχή της, ως αυτή διαφάνηκε μέσω των υποβολών της υπεράσπισης στον ΜΚ1, ήταν ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε με ταχύτητα και γι' αυτό έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας. Αυτή η ουσιώδης θέση της υπεράσπισης δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ2 για να του δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει. Ήταν περαιτέρω θέση της υπεράσπισης, που υποβλήθηκε στον ΜΚ1, ότι τα φρένα που άκουσε η κατηγορούμενη προέρχονταν από άλλο όχημα, και όχι τη μοτοσυκλέτα. Ούτε αυτή η θέση υποβλήθηκε στον ΜΚ2. Η παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). Πέραν αυτού, ήταν η θέση της υπεράσπισης, ως υποβλήθηκε στον ΜΚ2, ότι η κατηγορούμενη προσπέρασε τη μοτοσυκλέτα τηρώντας τη δική της λωρίδα και μετά ανατράπηκε. Αντίθετη ήταν η θέση της κατηγορούμενης στην κυρίως εξέτασή της: Ε: Θυμάστε καθόλου να τον έχετε προσπεράσει; Α: Όχι φυσικά. Η διαφορά στην εκδοχή της κατηγορούμενης, ως αυτή υποβλήθηκε από την υπεράσπιση, από τη μια και τη μαρτυρία της κατηγορούμενης από την άλλη αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας της τελευταίας που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Σε ποινικές υποθέσεις, όπου ο δικηγόρος λειτουργεί στην παρουσία του πελάτη του, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να διαχωρίσει τη θέση του από εκείνη του δικηγόρου του (Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 176/18, ημερ. 11.1.19). Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα ατύχημα. Αποτελεί όμως οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας, για την εξαγωγή ορθών συμπερασμάτων (Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 27.8.15 και περί ώρα 17:45 ο ΜΚ2 οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας στον κυκλικό κόμβο Αρχ. Μακαρίου Γ' στη Λεμεσό με κατεύθυνση προς τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών (πορεία Β, Τεκμήριο 3). Φορούσε κράνος και οδηγούσε εντός του ορίου ταχύτητας, δηλαδή περίπου 30χ.α.ω. Την ίδια ώρα, το όχημα της κατηγορούμενης εισήλθε στον κυκλικό κόμβο από την είσοδο του αυτοκινητόδρομου, οδηγούμενο πίσω αριστερά του (πορεία Α, Τεκμήριο 3). Στο ύψος της εισόδου στον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών, το όχημα πέρασε δίπλα από τον ΜΚ2, προσπερνώντας τον από τα αριστερά, αποκόπτοντας την πορεία του εντός της λωρίδας του. Για να αποφύγει τη σύγκρουση, ο ΜΚ2 έκανε ελιγμό προς τα δεξιά και πάτησε τα φρένα της μοτοσυκλέτας με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο και να πέσει στο έδαφος (σημείο Χ1, Τεκμήριο 3). Σύρθηκε για λίγα μέτρα και τραυματίστηκε. Το όχημα προχώρησε και σταμάτησε λίγο πιο κάτω. Η κατηγορούμενη, μαζί με άλλους περαστικούς, τον βοήθησαν να βγει από το δρόμο. Ο ΜΚ2 αποζημιώθηκε από την ασφάλεια της κατηγορούμενης. Η οδήγηση συναρτάται με την προσήκουσα προσοχή. Η έλλειψή της θεμελιώνει το αδίκημα του άρθρου 8 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου (Ν.86/72). Ο βαθμός αμέλειας για ένταξη οδικής συμπεριφοράς στο εν λόγω άρθρο δεν είναι μεγαλύτερος από την αμέλεια στις αστικές υποθέσεις (Νεοφύτου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 409). Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για τους υπόλοιπες χρήστες του δρόμου. Οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και οι παράμετροί του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα, και όχι του τέλειου οδηγού. Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Βασιλείου v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Ένας οδηγός υπέχει καθήκον τήρησης της δέουσας προσοχής και παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις (Σιλβέστρου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 151). Η αμέλεια είναι πάντοτε συνυφασμένη με τον τόπο, χρόνο και όλες τις συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης (Γενικός Εισαγγελέας v. Σωτηρίου, Ποινική Έφεση 193/14, ημερ. 15.3.19). Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το ατύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (Γιωργαλλή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 21). Στην προκειμένη περίπτωση, η κατηγορούμενη επιχείρησε να προσπεράσει τη μοτοσυκλέτα του ΜΚ2 με το όχημά της βρισκόμενη στην λωρίδα της. Στην προσπάθειά της αυτή εισήλθε εντός της λωρίδας που χρησιμοποιούσε ο ΜΚ2, με αποτέλεσμα να εμποδίζει τη διέλευση της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο ΜΚ2. Ο τελευταίος επιχείρησε να αποφύγει τη σύγκρουση και ανατράπηκε. Η είσοδος της κατηγορούμενης στη λωρίδα του ΜΚ2 με τον τρόπο αυτό παρενέβαλε εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος διακίνησης του ΜΚ2 και υποδήλωνε έλλειψη επιμέλειας για την ασφάλεια τρίτων που τον χρησιμοποιούσαν (Παλαιομυλίτης v. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300). Υπό αυτά τα δεδομένα, το γεγονός ότι δεν επήλθε σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων δε διαφοροποιεί την αμέλεια της κατηγορούμενης. Ο λόγος για τον οποίο ο ΜΚ2 έχασε τον έλεγχο και ανατράπηκε ήταν η προσπάθειά του να αποφύγει τη σύγκρουση με το όχημα της κατηγορούμενης. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία. Συνεπώς, η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final Αναφορά: Αμελής οδήγηση [1] Άρθρο 8, Ν.86/72 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο