← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Λ.Λ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3621/18, 21/6/2019

Δημοκρατία ν. Λ.Λ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3621/18, 21/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2019:8 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3621/18 Η Δημοκρατία ν.

  1. Μ.Χ.
  2. Λ.Λ. Κατηγορουμένων 21.06.2019 Για τη Δημοκρατία: κα Χ. Καραολίδου Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν: κ. Α. Χρίστου Κατηγορούμενος 2 παρών, γι' αυτόν: κ. Γ. Εμπεδοκλής Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τις πιο κάτω κατηγορίες: - Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι ότι σε άγνωστη ημερομηνία, μεταξύ Νοεμβρίου 2016 και Νοεμβρίου 2017, συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 1 να εισάξει στην Κυπριακή Δημοκρατία ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β (κατηγορία 1). - Εισαγωγή ελεγχομένου φαρμάκου στην Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας, ήτοι 4 κιλών και 785,7 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορία 2). - Συνομωσία προς διάπραξη αδικήματος, ήτοι ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 20.11.2017 συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 1 να κατέχει παράνομα τη ναρκωτική ουσία που περιγράφεται στην κατηγορία 2 (κατηγορία 3). - Παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι ότι μεταξύ της 11ης και 20ης Νοεμβρίου 2017 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, τη ναρκωτική ουσία που περιγράφεται στην κατηγορία 2 (κατηγορία 4). - Συνομωσία προς διάπραξη του κακουργήματος της παράνομης κατοχής της ναρκωτικής ουσίας που περιγράφεται στην κατηγορία 2 με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 5). - Κατοχή της ναρκωτικής ουσίας που περιγράφεται στην κατηγορία 2 με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 6). Όλες οι κατηγορίες στηρίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29(Ι)/2007 ως έχει τροποποιηθεί. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε από κοινού τις πιο πάνω κατηγορίες με τον κατηγορούμενο 1, ο τελευταίος όμως, την 08.04.2019, ενώ η ακροαματική διαδικασία βρισκόταν σε προχωρημένος στάδιο και ενώ είχε ολοκληρωθεί η μαρτυρία του Μ.Κ.7, ζήτησε όπως αλλάξει απάντηση στις κατηγορίες 2 και 4, πράγμα που έπραξε. Επισημαίνουμε ότι μετά που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τις πιο πάνω κατηγορίες ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρισε αναστολή ποινικής δίωξης στις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Είναι η θέση της Υπεράσπισης του κατηγορούμενου 2 ότι δεν έχει αποδειχθεί κατοχή ή έλεγχος των ναρκωτικών ουσιών από αυτόν. Η μαρτυρία που έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή, αφορά κυρίως την εμπλοκή του κατηγορούμενου
  3. Η μόνη μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του κατηγορούμενου 2 είναι ο αριθμός τηλεφώνου 96183XXX που δηλώθηκε ως ο αριθμός τηλεφώνου του παραλήπτη του επιδίκου δέματος που περιείχε ναρκωτικές ουσίες. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε την αντίθετη θέση, εισηγήθηκε ότι η περιστατική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, την οποία ανέλυσε σε βάθος, αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου 2 στα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Ενώπιον του Δικαστηρίου κλήθηκαν και κατέθεσαν δώδεκα συνολικά μάρτυρες, η μαρτυρία των πλείστων δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Κατέθεσαν οι Αστυνομικοί Αστ.XXXXX XXXXX Μαθηκολώνης, Μ.Κ.1, Αστ. XXXXX XXXXX Χαρίτου, Μ.Κ.4, Αστ. XXXXX XXXXX Μιχαηλίδης, Μ.Κ.6, Α/Αστ. XXXXX XXXXX Παντελή, Μ.Κ.7 και ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου Μ.Κ.11, ο υπάλληλος της ΜΤΝ Γ.Κ., Μ.Κ.3, ο γενετιστής XXXXX Καριόλου, Μ.Κ.2, οι υπαλλήλοι της DHL Ελλάδας Δ.Χ. Μ.Κ.8, Δ.Χ., Μ.Κ.9 και Π.Ζ., Μ.Κ.
  4. Κατέθεσαν επίσης ο Μ.Γ., Μ.Κ.5 και ο Μ.Χ., Μ.Κ.12, πρόσωπα τα οποία γνώριζαν τον κατηγορούμενο 2 και διατηρούσαν με αυτόν φιλικές σχέσεις. Ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως μη προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας κατατέθηκε υπό τη μορφή παραδεκτών γεγονότων ενώ το μεγαλύτερο μέρος της προφορικής μαρτυρίας δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση του κατηγορούμενου
  5. Η μαρτυρία αμφισβητήθηκε έντονα από τον κατηγορούμενο 1, αυτός όμως, ως έχουμε ήδη αναφέρει, στη συνέχεια παραδέχθηκε τις κατηγορίες 2 και
  6. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να επισημάνουμε ότι η Υπεράσπιση του κατηγορούμενου 2 δεν υιοθέτησε την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας στην οποία είχε προβεί ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 προτού αυτός αλλάξει απάντηση. Παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω σύνοψη των παραδεκτών γεγονότων. Τη 11.11.2017 ο κατηγορούμενος 1 μετέβηκε αεροπορικώς στην Αθήνα. Τη 13.11.2017 και περί ώρα 15:07, δύο άνδρες εισήλθαν στο υποκατάστημα της εταιρείας DHL στον Πειραιά Αθήνας, έχοντας στην κατοχή τους τρεις σακούλες του καταστήματος JUMBO οι οποίες περιείχαν τρία χάρτινα κιβώτια με παιδικά παιχνίδια και μια μικρή τσάντα του καταστήματος JUMBO, χρώματος άσπρου, εντός της οποίας υπήρχαν δύο γυάλινες πιατέλες τυλιγμένες μέσα σε χαρτί. Τοποθέτησαν το περιεχόμενο των τριών σακουλιών σε μία σακούλα, η οποία περιτυλίχθηκε με κολλητική ταινία, δημιουργώντας έτσι ένα δέμα. Το εν λόγω δέμα έλαβε αριθμό φορτωτικής 2367064276 και στοιχεία αποστολέα NIKOLAOU XXXXX, XXXXX 17, 11742, XXXXX, GREECE TEL. XXXXX2457 και παραλήπτη KYRIAKOU XXXXX, XXXXX, XXXXX 10, XXXXX, XXXXX, CYPRUS , PHONE NUMBER 96183XXX. Στη διεύθυνση που δηλώθηκε ως διεύθυνση του φερόμενου ως παραλήπτη, XXXXX, 10, XXXXX, διέμενε από το 1979 μέχρι σήμερα η Μ.Χ., που καμιά σχέση είχε με την υπό κρίση υπόθεση. Στην εν λόγω διεύθυνση δεν διέμενε οποιοδήποτε πρόσωπο με το όνομα 'XXXXX Κυριάκου' και στην Επισκοπή δεν διέμενε οποιοδήποτε πρόσωπο με τέτοιο ονοματεπώνυμο. Το δέμα μεταφέρθηκε στην αποθήκη της DHL στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα και εκεί πέρασε από ακτινοσκοπικό έλεγχο (X-RAY). Κατά τον ακτινοσκοπικό έλεγχο του δέματος, διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω δέμα περιείχε οργανική ύλη και η αρμόδια υπάλληλος, XXXXX Λιδώρη, αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για ναρκωτικά. Κράτησε το εν λόγω δέμα υπό την ασφαλή φύλαξη της και ειδοποίησε τον προϊστάμενο Ασφαλείας της εταιρείας DHL. Κατά την έρευνα που ακολούθησε υπήρξε ένδειξη από σκύλο ανιχνευτή, ότι επρόκειτο για ναρκωτικά. Ακολούθησε φυσικός έλεγχος του δέματος. Στη συνέχεια, το εν λόγω δέμα μεταφέρθηκε στα γραφεία του τελωνείου, όπου διαχωρίστηκαν οι πέντε συσκευασίες (Τεκμήρια 10, 11,12,13 και 14), που περιείχαν τα φυτικά αποσπάσματα από τα υπόλοιπα αντικείμενα που υπήρχαν εντός αυτών. Τη 16.11.2017, οι πέντε νάιλον αεροστεγείς συσκευασίες με φυτικά αποσπάσματα (Τεκμήρια 10,11,12,13 και 14), μεταφέρθηκαν στη Γενική Διεύθυνση Γενικού Χημείου του Ελληνικού Κράτους όπου χημικός αναλυτής έκανε δειγματοληπτική ανάλυση. Σύμφωνα με την χημική ανάλυση επρόκειτο για φυτικά αποσπάσματα κάνναβης με θετική ένδειξη της ανίχνευσης κανναβινοειδών. Την 20.11.2017, ενημερώθηκαν για τα πιο πάνω οι Κυπριακές Αρχές και διευθετήθηκε μεταξύ των δύο κρατών η διενέργεια ελεγχόμενης παράδοσης, η οποία εγκρίθηκε σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Την ίδια μέρα, τελωνειακοί παρέδωσαν το πιο πάνω δέμα σφραγισμένο μέσα σε ταχυδρομικές σακούλες (σφραγισμένες) σε πιλότο της πτήσης της Aegean Airlines, ο οποίος τα έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του και τα μετέφερε στην Δημοκρατία χωρίς να επέμβει επ' αυτών με οποιονδήποτε τρόπο. Ακολούθως και μετά την άφιξη της συγκεκριμένης πτήσης στο αεροδρόμιο Λάρνακας, ο πιο πάνω πιλότος παρέδωσε στον Αστ. XXXXX, XXXXX Παντελή, Μ.Κ. 7 τα πιο πάνω Τεκμήρια. Αυτά μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ανοίχθηκαν και φωτογραφήθηκαν. Ο Μ.Κ.7, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, ετοίμασε πέντε ομοιώματα συσκευασιών από νάιλον σακούλια περιτυλιγμένα με καφέ κολλητική ταινία και αντικατέστησε με αυτά, τα Τεκμήρια 10, 11, 12, 13 και 14 . Την ίδια ημέρα, 20.11.2017, ο Θ.Α., διευθυντής ασφαλείας της εταιρείας ταχυμεταφορών DHL Παγκύπρια, ενημερώθηκε από την ΥΚΑΝ ότι οι τελωνειακές αρχές στην Αθήνα εντόπισαν και κατάσχεσαν το επίδικο δέμα εντός του οποίου υπήρχε, μεταξύ άλλων, ποσότητα κάνναβης. Ενημερώθηκε επίσης ότι έγιναν διαδικασίες για ελεγχόμενη παράδοση. Την επομένη μέρα, 21.11.2017, ο Θ.A. ενημέρωσε σχετικά το Σ.Ν., υπάλληλο της εταιρείας που εργάζεται στα γραφεία της στη Λεμεσό και τού ζήτησε να προβεί σε όλες της συνήθεις διαδικασίες για παράδοση του επιδίκου δέματος στον παραλήπτη, σε συνεργασία με την Αστυνομία. Ο Σ.Ν. τηλεφώνησε στον αριθμό τηλεφώνου του παραλήπτη, δηλαδή στο τηλέφωνο 96183XXX, δύο φορές. Νωρίς το απόγευμα της 21.11.2017 και το πρωί της 22.11.2017 κατά ή περί τις 08:
  7. Και στις δύο περιπτώσεις το συγκεκριμένο τηλέφωνο ήταν κλειστό. Την 22.11.2017, λίγο πριν το μεσημέρι, ο Σ.Ν. ενημερώθηκε από την Αστυνομία ότι έπρεπε να σταματήσει τις διαδικασίες για παράδοση του επιδίκου δέματος και ότι η Αστυνομία «. θα προχωρούσε για τα περαιτέρω». Την 22.11.2017, διενεργήθηκε νομίμως, έρευνα στην κατοικία του κατηγορούμενου
  8. Κατά την έρευνα εντοπίσθηκε ένα ταξιδιωτικό αυτοκόλλητο (barcode) πάνω σε μια μαύρη ταξιδιωτική βαλίτσα που βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου
  9. Πρόκειται για το Τεκμήριο
  10. Την 20.12.2017, ο Δ.Χ., Μ.Κ.9, Προϊστάμενος Ασφαλείας της εταιρείας DHL Express, Ελλάδος, στα πλαίσια ένορκης εξέτασης του ενώπιον του Ειδικού Ανακριτή Διεθνή Δικαστικών Συνδρομών Π.Κ., παρέδωσε σε αυτόν, μεταξύ άλλων, ένα USB FLASH, το οποίο περιέχει σκηνές από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του καταστήματος της εταιρείας DHL στον Πειραιά, τη 13.11.
  11. Το πιο πάνω αναφερόμενο USB, είναι το Τεκμήριο
  12. Το εν λόγω Τεκμήριο στην συνέχεια και στα πλαίσια του Αιτήματος Διεθνούς Δικαστικής Συνδρομής των Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμό ΕΚΔ27693, ΦΔΣ 6543/2017 (283/17) αποστάλθηκε στις Κυπριακές Αρχές. Υποβλήθηκε ακολούθως από την Κυπριακή Αστυνομία, Αίτημα Δικαστικής Συνδρομής προς τις Ελληνικές Αρχές. Στα πλαίσια του εν λόγω Αιτήματος λήφθηκαν από τις Ελληνικές Αρχές το Τεκμήριο 20 και δέσμες εγγράφων από την Ελληνική Δημοκρατία που αφορούν την υπό κρίση υπόθεση, τα Τεκμήρια 44, 45, 46 και 59 και έγγραφο με ένδειξη «Λ». Στα πλαίσια του πιο πάνω Αιτήματος, ζητήθηκε όπως εντοπιστεί ο κάτοχος αυτού του κινητού τηλεφώνου με αριθμό κλήσεως 306970892ΧΧΧ και τα στοιχεία, επρόκειτο για τον αριθμό του προσώπου, του «XXXXX Νικολάου» που φερόταν ως ο αποστολές του επίδικου δέματος. Μετά από σχετικές έρευνες που έγιναν διαπιστώθηκε ότι ο πιο πάνω αριθμός αφορούσε καρτοκινητό το οποίο φαίνεται να άνηκε σε κάποιο Αλβανό, με ονοματεπώνυμο XXXXX LASANI. Στην συνέχεια οι Κυπριακές Αρχές και στα πλαίσια συνέχισης της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, υπέβαλαν εκ νέου συμπληρωματικό αίτημα, όπου ζητούσαν από τις Ελληνικές Αρχές να διερευνήσει κατά πόσο επρόκειτο για υπαρκτό πρόσωπο, όπως επίσης να εντοπιστεί και να ανακριθεί. Το πιο πάνω άτομο δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί. Στα πλαίσια του ίδιου Αιτήματος, έγινε προσπάθεια επίδοσης κλήσεως από το Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα Δικαστικών Συνδρομών στο «XXXXX Νικολάου», κάτοικο Νέου Κόσμου Αττικής, οδός XXXXX αριθμός 17, ταχυδρομικός κώδικας XXXXX, σύμφωνα με σχετική βεβαίωση του Αστυνομικού Βαλδουμά XXXXX. Υπενθυμίζουμε ότι ο «XXXXX Νικολάου» φέρεται ως ο αποστολέας του επιδίκου δέματος. Ο «XXXXX Νικολάου», τυγχάνει άγνωστος στην οδό XXXXX 17 και η εκτελούσα χρέη διαχειρίστριας της πολυκατοικίας επί της οδού XXXXX 17, ανέφερε ότι ο ανωτέρω κύριος XXXXX Νικολάου, τυγχάνει άγνωστος. Στα θυροτηλέφωνα της εισόδου δεν αναγραφόταν το ονοματεπώνυμο του. Υπενθυμίζουμε ότι στο επίδικο δέμα με τις ναρκωτικές ουσίες η διεύθυνση του φερόμενου ως αποστολέα του δέματος «XXXXX Νικολάου» ήταν η πιο πάνω διεύθυνση, «XXXXX 17, XXXXX, NEOS KOSMOS GREECE». Τη 17.02.2018 διενεργήθηκε έρευνα βάσει δικαστικού εντάλματος της οικίας όπου διέμενε ο Μ.Κ., Μ.Κ.5, στην Επισκοπή Λεμεσού. Κατά την διάρκεια της έρευνας παραλήφθηκε ως Τεκμήριο, μεταξύ άλλων, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung με αριθμό ΙΜΕΙ 355680/05/335ΧΧΧ/0 και κάρτα SIM με αριθμό 893570111110913185ΧΧΧ, το οποίο άνηκε στο πιο πάνω πρόσωπο, πρόκειται για το Τεκμήριο
  13. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι όλα τα προαναφερθέντα Τεκμήρια από την ανεύρεση και τη λήψη και ή δημιουργία τους μέχρι την παρουσίαση τους ενώπιον του Δικαστηρίου, διακινήθηκαν νομότυπα και καμία επέμβαση ή μεταβολή ή προσθήκη ή αλλοίωση δεν έγινε σ' αυτά ή στα περιεχόμενά τους. Τα πιο πάνω αποτελούν μέρος των παραδεκτών γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω αναφορά σε παραδεκτά γεγονότα θα γίνει και στη συνέχεια, αφού παραθέσουμε όμως πρώτα, μέρος της προφορικής μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μας, έτσι ώστε να υπάρχει συνοχή στην παράθεση της μαρτυρίας. Ως αναφέραμε και πιο πάνω, ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε ένα USB Flash, Τεκμήριο 20, το οποίο περιέχει σκηνές από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του καταστήματος DHL στον Πειραιά, την 13.11.
  14. Το πιο πάνω Τεκμήριο ετοιμάστηκε από το Μ.Κ.8, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο χειριζόταν τις κάμερες ασφαλείας της DHL. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατάθεσε και ο προϊστάμενος ασφαλείας της πιο πάνω εταιρείας, Μ.Κ.
  15. Ο Μ.Κ.9 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, την κατάθεση που είχε δώσει ενώπιον του Ειδικού Ανακριτή Διεθνών Δικαστικών Συνδρομών, η οποία περιλαμβάνεται στη δέσμη εγγράφων, Τεκμήριο
  16. Στην κατάθεσή του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι με βάση την πρακτική που ακολουθείται στην εταιρεία, δεν γίνεται έλεγχος και πιστοποίηση των στοιχείων του αποστολέα όταν παραλαμβάνεται κάποιο δέμα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «αρκούμαστε στη δήλωση του αποστολέα και απλώς καταγράφουμε όσα στοιχεία μας δίνει». Ενόψει τούτου, η εταιρεία δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει εάν τα στοιχεία του φερόμενου ως αποστολέα στο επίδικο δέμα «XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ» ήταν πραγματικά. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε ότι οι περισσότεροι πελάτες της εταιρείας είναι γνωστοί στους «courier» που αναλαμβάνουν την παράδοση των δεμάτων, γιατί οι πελάτες τους είναι κατά κύριο λόγο εταιρείες. Σε περίπτωση που ο courier αντιληφθεί ότι ο πελάτης είναι ιδιώτης, του οποίου τη διεύθυνση τη βλέπει για πρώτη φορά, η συνήθης πρακτική είναι να τηλεφωνεί στον αριθμό τηλεφώνου του δέματος για να διευθετηθεί συνάντηση και παράδοση του δέματος. Ανέφερε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «. Όταν όμως ο courier δει ότι μέσα στο δρομολόγιο του μπορεί να υπάρχει κάποιος ιδιώτης του οποίου την διεύθυνση την βλέπει για πρώτη φορά και για να μην κάνει ας το πούμε επιπλέον χιλιόμετρα ή χάσει τον χρόνο του σε περίπτωση που πάει σε κάποιον ιδιώτη ο οποίος μπορεί να βρίσκεται στη δουλειά του, μπορεί να βρίσκεται εκτός σε ταξίδι, οτιδήποτε. Η συνήθης τακτική είναι ότι όταν υπάρχει τηλέφωνο τον παίρνει τηλέφωνο για να δει είναι εκεί ή μήπως είναι κάπου αλλού και έτσι ώστε να ορίσουν ένα σημείο συνάντησης, μιαν ώρα που θα του πει ο πελάτης για να περάσει να του παραδώσει την αποστολή του.» Κατά την παράδοση του δέματος ο courier δεν ζητά από τον παραλήπτη ταυτότητα. Ο παραλήπτης υπογράφει στο scanner, μία ηλεκτρονική συσκευή καταγραφής στοιχείων που έχει μαζί του ο courier και ο τελευταίος καταγράφει το επώνυμο του χωρίς στην περίπτωση αυτή να απαιτείται η επίδειξη δελτίου ταυτότητας. Ο παραλήπτης είναι υποχρεωμένος να δείξει ταυτότητα στην περίπτωση που πηγαίνει να παραλάβει την αποστολή του «από μία reception, από ένα σταθμό». Η πιο πάνω πρακτική ακολουθείται από την εταιρεία DHL παγκοσμίως. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι ο αριθμός φορτωτικής της αποστολής, όπως παράγεται από τα συστήματα της εταιρείας, είναι μοναδικός, το κάθε δέμα έχει ένα airway bill number το οποίο παράγεται από τα συστήματα της εταιρείας. Ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 70 που είναι ένα τρισέλιδο έγγραφο στο οποίο γίνεται συνοπτική περιγραφή των τηλεφωνημάτων που έγιναν στο τηλεφωνικό κέντρο της DHL σε σχέση με το επίδικο δέμα. Στο τηλεφωνικό κέντρο της DHL που έχει τον αριθμό 2109890000 μπορεί να καλέσει οποιοδήποτε πρόσωπο για να λάβει πληροφορίες σε σχέση με μία αποστολή. Ο υπάλληλος της DHL για να δώσει οποιεσδήποτε πληροφορίες πρέπει να γνωρίζει εκ των προτέρων τον αριθμό φορτωτικής, ήτοι πρέπει να του δώσει ο καλών τα στοιχεία αυτά, για να μπορέσουν να τον κατευθύνει και να του πει σε ποιο στάδιο βρίσκεται η συγκεκριμένη αποστολή. Στο Τεκμήριο 70, περιλαμβάνεται μία σύνοψη των συνομιλιών που έγιναν κατά τη χρονική περίοδο 15.11.2017 μέχρι 21.11.
  17. Στο Τεκμήριο 70 περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η καταγραφή της κλήσης που έγινε τη 15.11.2017 και ώρα 14:26:
  18. Σύμφωνα με την πιο πάνω καταχώρηση, η κλήση έγινε από τον αριθμό 96183XXX, ο καλών είχε δηλώσει ότι το όνομα του ήταν «Πέτρος» και η απάντηση που έλαβε από τον υπάλληλο του τηλεφωνικού κέντρου ήταν ότι «η επίδικη αποστολή είχε σταματήσει από το τελωνείο στον τόπο της αποστολής της», ήτοι στην Αθήνα. Ο Μ.Κ.10, εργαζόταν και αυτός στην DHL Ελλάδος, ως διευθυντής ασφαλείας. Καταθέτοντας προφορικά εξήγησε ότι κάθε αποστολή η οποία διακινείται με το παγκόσμιο δίκτυο έχει ένα μοναδικό αριθμό φορτωτικής. Ένα αντίγραφο της φορτωτικής δίδεται στον πελάτη ενώ δεύτερο αντίγραφο συνοδεύει το δέμα έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν τα απαραίτητα «σκαναρίσματα» στη διάρκεια της αποστολής αυτής. Το Τεκμήριο 20 που αποτελεί, ως προαναφέραμε, πλάνα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της εταιρείας DHL στον Πειραιά, την 13.11.2017, κατατέθηκε στο Δικαστήριο από τον Αστ. XXXXX XXXXX Μαθηκολώνη, Μ.Κ.
  19. Ο εν λόγω μάρτυρας επιθεώρησε το οπτικογραφημένο υλικό του πιο πάνω Τεκμηρίου, πέραν της μίας φοράς και κατέγραψε την ενέργεια του αυτή στο ημερολόγιο ενεργείας, Τεκμήριο
  20. Παραθέτουμε αυτούσια τη σχετική καταγραφή: «Στις 14.02.18 και μεταξύ των ωρών 09:00-11:00 οι Αστ.2690 και Αστ.3804 της ΥΚΑΝ Λ/σού επιθεώρησαν οπτικογραφημένο υλικό το οποίο καταγράφηκε από το κλειστό κύκλωμα το οποίο είναι εγκατεστημένο στο χώρο υποδοχής του καταστήματος της DHL στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα επιθεωρήθηκε υλικό το οποίο καταγράφηκε στις 13/11/2017 και μεταξύ των ωρών 15:07-15:41:52 (ημερομηνία και ώρα κάμερας) από την κάμερα με την ονομασία RECEPTION. Από την επιθεώρηση παρατηρήθηκαν στα εξής: Ημερομηνία 13/11/2017 και ώρα 15:07:13 φαίνεται ο Μ. Χαραλάμπους μαζί με ένα άλλο πρόσωπο να εισέρχονται στο πιο πάνω κατάστημα. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 15:16-15:17:10 φαίνεται ο Χαραλάμπους με την βοήθεια του υπαλλήλου και του άλλου προσώπου να το τοποθετούν διάφορα πακέτα μέσα σε μια κόκκινη σακούλα και να τα παραδίδει στον υπάλληλο της εταιρείας. Ακολούθως και η ώρα 15.41:50 φαίνεται ο Χαραλάμπους να ανοίγει την πόρτα του καταστήματος για να φύγει με το άλλο πρόσωπο.» Το πιο πάνω Τεκμήριο προβλήθηκε και κατά την εξέταση του Μ.Κ.5 και του Α/Αστ. XXXXX Α. Παντελή, Μ.Κ.7 και αυτοί αναγνώρισαν ως ένα από τα δύο πρόσωπα που απεικονίζεται στα πλάνα στο υποκατάστημα της DHL στον Πειραιά, τον κατηγορούμενο
  21. Οι μάρτυρες αντεξετάστηκαν έντονα και σε έκταση από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1 ως προς την ικανότητα τους να αναγνωρίσουν ότι ο εικονιζόμενος ήταν πράγματι ο κατηγορούμενος
  22. Κρίνουμε άσκοπο να αναφερθούμε σε έκταση στο θέμα αυτό καθότι, ως έχουμε ήδη αναφέρει, ο κατηγορούμενος 1, εν τω μέσω της ακροαματικής διαδικασίας, ζήτησε και άλλαξε απάντηση στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Ο μάρτυρας επιθεώρησε και το οπτικογραφημένο υλικό που είχε εξασφαλιστεί από τις κάμερες ασφαλείας του κλειστού κυκλώματος του αεροδρομίου Λάρνακας. Ο μάρτυρας αναγνώρισε, σε κάποια από τα πλάνα αυτά, τον κατηγορούμενο
  23. Ούτε και σε αυτή τη πτυχή της μαρτυρίας κρίνουμε σκόπιμο να επεκταθούμε, καθότι στη συνέχεια δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 μετέβη στην Αθήνα σε δύο περιπτώσεις το πρωί της 11.11.2017 και επέστρεψε στη Λάρνακα αργά το βράδυ της 13.11.2017 και το πρωί της 20.11.2017 και επέστρεψε στην Κύπρο αυθημερόν, αργά το βράδυ. Για το θέμα αυτό η Αστυνομία είχε εξασφαλίσει και μαρτυρία από τη Σ.Κ., υπάλληλο της εταιρείας Orthodox Aviation Ltd, η οποία ήταν η αντιπρόσωπος στην Κύπρο της αεροπορικής εταιρείας Blue Air , με την οποία ο κατηγορούμενος 1 ταξίδεψε στην Αθήνα. Το περιεχόμενο της κατάθεση του πιο πάνω προσώπου δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ο μάρτυρας επιθεώρησε και τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που εξασφάλισε η Αστυνομία κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος αποκάλυψης. Τα αποτελέσματα της επιθεώρησης του τα κατέγραψε σε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας, έγγραφο με Ένδειξη Α

(5). Σύμφωνα με την πιο πάνω καταχώρηση, ο τηλεφωνικός αριθμός του κατηγορούμενου 1, επικοινώνησε τριάντα φορές με τον αριθμό 96183XXX, που είναι ο τηλεφωνικός αριθμός που δηλώθηκε ως παραλήπτης του επιδίκου δέματος. Ο αριθμός κλήσης 96199ΧΧΧ, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε σε τηλεφωνική συσκευή στην οποία χρησιμοποιήθηκε και ο τηλεφωνικός αριθμός 99931ΧΧΧ, επικοινώνησε δεκατέσσερις φορές με τον αριθμό 96183XXX. Ο αριθμός κλήσης 96183XXX, τη 15.11.2017, είχε δύο εξερχόμενες κλήσεις στον τηλεφωνικό αριθμό 77777345, ο οποίος ανήκει στην εταιρεία DHL στην Κύπρο και τρεις εξερχόμενες κλήσεις στον τηλεφωνικό αριθμό 302109890000, ο οποίος ανήκει στην εταιρεία DHL στην Ελλάδα. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο αριθμός 77777345 ήταν, κατά τον επίδικο χρόνο, ο αριθμός επικοινωνίας της DHL Κύπρου. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που εξέτασε ο μάρτυρας είναι το Τεκμήριο 50, που καλύπτει τηλεπικοινωνιακά δεδομένα από τη 01.11.2017 μέχρι τη 20.11.
  1. Ο Μ.Κ.1 διενήργησε έρευνες σε σχέση με τον αριθμό τηλεφώνου 96183XXX. Κατόπιν ελέγχου του κινητού τηλεφώνου, τεκμήριο 21, του Μ.Κ.5, που ήταν ένα από τα πρόσωπα που ανακρίθηκε σε σχέση με τα υπό κρίση αδικήματα, διαπιστώθηκε ότι ο πιο πάνω αριθμός ήταν αποθηκευμένος στο τηλέφωνο του Μ.Κ.5 ως «Lola». Η Lola, σύμφωνα με το Μ.Κ.5, ήταν ο κατηγορούμενος
  2. Σχετική επί του θέματος αυτού είναι και η μαρτυρία της Αστ.XXXXX XXXXX Χαρίτου, Μ.Κ.4, που υπηρετούσε στο Τμήμα Τεχνολογικής ανάπτυξης του Αρχηγείου Αστυνομίας, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.1 κατάθεσε ότι ο πιο πάνω αριθμός ήταν καταχωρημένος και στο τηλέφωνο του XXXXX Λεωνίδα, με το όνομα «Πεδή». Στη συνέχεια δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι την 24.02.2018 ο Α.Λ., εξάδελφος του κατηγορούμενου 2, έδωσε γραπτή συγκατάθεση όπως η Αστυνομία ελέγξει το κινητό τηλέφωνό του. Κατά τον έλεγχο του πιο πάνω κινητού, ο Α.Λ. υπέδειξε στους αστυνομικούς που διενεργούσαν τον έλεγχο ότι στο κινητό του τηλέφωνο είχε καταχωρημένο τον αριθμό κινητού τηλεφώνου του κατηγορούμενου 2 ως «Πεδή» και με αριθμό 96183XXX. Με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, το κινητό τηλέφωνο με αριθμό 96183XXX δεν εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Η Αστυνομία διενήργησε και έρευνα σε σχέση με το όνομα του φερόμενου ως παραλήπτη στο επίδικο δέμα, ήτοι του «XXXXX Κυριάκου». Το πιο πάνω πρόσωπο, σύμφωνα με το Μ.Κ.1, δεν εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο
  3. Η αντεξέταση περιορίστηκε σε ένα μόνο θέμα, κατά πόσο η τελευταία επιτυχής κλήση στον αριθμό 96183XXX με βάση το Τεκμήριο 50, έγινε την 15.11.
  4. Υπενθυμίζουμε ότι το Τεκμήριο 50 είναι το έντυπο με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα. Ο μάρτυρας συμφώνησε με την πιο πάνω θέση. Τέλος τού υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 καμία σχέση είχε με την υπό κρίση υπόθεση, θέση με την οποία διαφώνησε ο μάρτυρας. Σε σχέση με τον πιο πάνω αριθμό τηλεφώνου κατέθεσε και ο Μ.Κ.12, ο οποίος είπε, μεταξύ άλλων, ότι ο συγκεκριμένος αριθμός κινητού τηλεφώνου, 96183XXX, ανήκε στον εξάδελφο του, Λ.Λ, κατηγορούμενο
  5. Τού τηλεφωνούσε στο συγκεκριμένο αριθμό για να τού παίρνει ο κατηγορούμενος 2, 'καμιά ψιλή', δηλαδή κάνναβη. Η τελευταία φορά που ο μάρτυρας είχε προμηθευθεί κάνναβη από τον κατηγορούμενο 2 ήταν ένα μήνα πριν δώσει την κατάθεση του στην Αστυνομία. Η κατάθεση του δόθηκε τη 17.02.2018, από αυτό συνάγεται ότι η τελευταία φορά που τον προμήθευσε κάνναβη ήταν κατά ή περί τα μέσα Ιανουαρίου του
  6. Η πιο πάνω μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ο Α/Αστ.XXXXX Α. Παντελή, Μ.Κ.7, ήταν και αυτός μέλος της ανακριτικής ομάδας. Ο μάρτυρας κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι η διεύθυνση που είχε δηλωθεί σε σχέση με το επίδικο δέμα, ήταν πλησίον της οικίας του Μ.Κ.
  7. Η οικία του τελευταίου ερευνήθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας και εντοπίστηκε σε αυτήν μικρή ποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Αρχικά ο Μ.Κ.5, θεωρήθηκε από την Αστυνομία ότι εμπλεκόταν στην υπό κρίση υπόθεση, στη συνέχεια όμως και αφού ανακρίθηκε, οι εξηγήσεις που έδωσε έπεισαν τους αρμοδίους ότι ήταν αληθείς και δεν κρίθηκε σκόπιμο να γίνουν περαιτέρω ενέργειες εναντίον του για την υπό κρίση υπόθεση. Σχηματίστηκε όμως ξεχωριστή ποινική υπόθεση σε σχέση με την ποσότητα ναρκωτικής ουσίας που εντοπίστηκε εντός της οικίας του. Ο Μ.Κ.7 ήταν το πρόσωπο, στην κατοχή του οποίου βρισκόντουσαν τα ομοιώματα των επιδίκων ναρκωτικών ουσιών. Ο μάρτυρας κατέθεσε για το θέμα αυτό ότι είχαν γίνει διευθετήσεις μέσω της εταιρείας ταχυμεταφορών DHL, εάν παρουσιαζόταν κάποιος σαν παραλήπτης για να παραλάβει τα πακέτα, ο μάρτυρας να τα μετέφερε στην εταιρεία για να του παραδοθούν. Κανένας παραλήπτης δεν παρουσιάστηκε μέχρι την 22.11.2017 και ως εκ τούτου σταμάτησε η διαδικασία για την ελεγχόμενη παράδοση. Ο κατηγορούμενος 1, σύμφωνα πάντα με το Μ.Κ.7, συνελήφθη την 22.11.2017 από την Αστυνομία ως ύποπτος για τα υπό κρίση αδικήματα, στη συνέχεια όμως αφέθηκε ελεύθερος. Μετά τη συλλογή περαιτέρω μαρτυρίας και συγκεκριμένα μετά την παραλαβή των οπτικών πλάνων του κλειστού κυκλώματος των καμερών ασφαλείας της DHL στον Πειραιά, Τεκμήριο 20, εκδόθηκε νέο ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Εκδόθηκε επίσης ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου 2, τη 15.02.
  8. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αναζητήθηκαν από την Αστυνομία αλλά δεν εντοπίστηκαν. Η οικία του κατηγορούμενου 2 ερευνήθηκε τη 17.02.2018, στην παρουσία της μητέρας του, δεν εντοπίστηκε όμως οτιδήποτε παράνομο. Την 20.02.2018 αμφότεροι οι κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν από μόνοι τους στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού και εκεί συνελήφθησαν δυνάμει δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 2 ανακρίθηκε γραπτώς, αυτός όμως αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Ανακρίθηκε, μεταξύ άλλων, για τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου κατά πόσο ο αριθμός του ήταν 96183XXX, τού επισημάνθηκε ότι ο πιο πάνω αριθμός είχε δηλωθεί ως ο αριθμός του παραλήπτη του επιδίκου δέματος και για τις σχέσεις του με το Μ.Χ.. Ο κατηγορούμενος 2, όπως και στις υπόλοιπες περιπτώσεις, αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση, απαντούσε δε με τη στερεότυπη δήλωση «ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο Α/Αστ.XXXXX Ν. Νικολάου, Μ.Κ.11, έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 πέντε ανακριτικές καταθέσεις με τη μέθοδο «ερωτοαπαντήσεων», αυτός όμως αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ουσιαστική ερώτηση σε σχέση με το επίδικο δέμα με τις ναρκωτικές ουσίες. Οι πρώτες τρεις δόθηκαν το Νοέμβριο του 2017 και οι άλλες δύο το Φεβρουάριο του
  9. Ο Μ.Κ.11 κατέθεσε επίσης ότι η Αστυνομία ερεύνησε την κατοικία, η διεύθυνση της οποίας καταγραφόταν στο επίδικο δέμα και κατέληξε ότι τα πρόσωπα που διέμεναν εκεί καμία σχέση είχαν με την υπόθεση. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου 2 σε σχέση με την εμπλοκή του Μ.Κ.5 στην υπόθεση και για την τελευταία εξερχόμενη κλήση που έγινε από τον αριθμό 96183XXX. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η τελευταία κλήση έγινε την 15.11.
  10. Σε σχέση με το πρώτο θέμα, ήτοι την εμπλοκή του Μ.Κ.5, στην υπόθεση, θα επανέλθουμε για το θέμα αυτό σε κατοπινό στάδιο. Ο Αστ.XXXXX XXXXX Μιχαηλίδης, Μ.Κ.6, υπηρετούσε στο Τμήμα Τεχνολογικής Ανάπτυξης του Αρχηγείου Αστυνομίας και στα πλαίσια των καθηκόντων του εξέτασε το Τεκμήριο 16, πρόκειται για το τηλέφωνο που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου
  11. Στο εν λόγω Τεκμήριο υπήρχε καταχωρημένη επαφή ο αριθμός κινητού, 96183XXX, με το όνομα «Purinakis». Ο Μ.Κ.3, εργαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο στην εταιρεία MTN Cyprus Ltd και ήταν υπεύθυνος για την παρακολούθηση και την ανάλυση των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων. Ο μάρτυρας συμμορφούμενος σε δικαστικό διάταγμα που τού επιδόθηκε, ετοίμασε και παρέδωσε στην Αστυνομία ψηφιακό δίσκο, Τεκμήριο 31, που περιείχε τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία του είχαν ζητηθεί. Τα πιο πάνω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα στη συνέχεια εκτυπώθηκαν, πρόκειται για το έντυπο, Τεκμήριο
  12. Ο μάρτυρας συμμορφούμενος με το διάταγμα έλεγξε μεταξύ άλλων σε ποιες συσκευές είχε τοποθετηθεί ο αριθμός 99931ΧΧΧ. Ο πιο πάνω αριθμός είχε τοποθετηθεί σε τρεις διαφορετικές συσκευές. Στη μια εξ αυτών είχε τοποθετηθεί πέραν του πιο πάνω αριθμού ο αριθμός 96199ΧΧΧ, ενώ σε δεύτερη είχαν τοποθετηθεί τόσο οι αριθμοί 99931ΧΧΧ και 96199ΧΧΧ όσο και ακόμη τρεις άλλοι αριθμοί, οι 96199ΧΧΧ 96199ΧΧΧ και 96199ΧΧΧ. Το Τεκμήριο 50 περιέχει τηλεπικοινωνιακά δεδομένα των τηλεφωνικών αριθμών 99931ΧΧΧ και των πέντε άλλων αριθμών που χρησιμοποίησαν τις δύο άλλες συσκευές κινητής τηλεφωνίας, που χρησιμοποίησε και ο αριθμός 99931ΧΧΧ. Οι πιο πάνω συσκευές φέρουν ξεχωριστό ΙΜΕΙ (International Mobile Equipment Identifier). Το ΙΜΕΙ είναι ο διεθνής αναγνωριστικός αριθμός κινητής συσκευής που συνοδεύει υποχρεωτικά κάθε συσκευή κινητής τηλεφωνίας. Χρησιμοποιείται από τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας για την αναγνώριση του τηλεφώνου κατά τη σύνδεση με αυτά. Επισημαίνουμε ότι με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας, σχετικά είναι το τεκμήριο 32 και το έγγραφο με ένδειξη Β2, καταχώρηση 10 και η μαρτυρία του Μ.Κ.1, ο αριθμός 99931ΧΧΧ ήταν εγγεγραμμένος στο όνομα Ν.Χ, χρησιμοποιείτο όμως από τον κατηγορούμενο
  13. Στο ίδιο έγγραφο, Τεκμήριο 50, υπάρχουν τηλεπικοινωνιακά δεδομένα και του αριθμού 96183XXX. Επρόκειτο για αριθμό τηλεφώνου, «pay as you go» και ως εκ τούτου η εταιρεία δεν διατηρούσε οποιαδήποτε στοιχεία του κατόχου αυτού. Ο συγκεκριμένος αριθμός ενεργοποιήθηκε την 27.08.
  14. Με βάση το ίδιο Τεκμήριο, προκύπτει ότι υπάρχει μεγάλος αριθμός εισερχομένων και εξερχομένων κλήσεων που έγιναν με τους αριθμούς τηλεφώνων που συνδέονται με τον τρόπο που αναλύσαμε πιο πάνω με τον κατηγορούμενο 1, κατά την χρονική περίοδο 01.11.2017 - 20.11.
  15. Εντοπίζεται μεταξύ άλλων και μια κλήση που έγινε από τον αριθμό 96199ΧΧΧ, αριθμός τηλεφώνου που έχει συνδεθεί με τον κατηγορούμενο 1 στον αριθμό 96183XXX, τη 13.11.2017 και ώρα 15:48:
  16. Οι τελευταίες δύο εξερχόμενες κλήσεις που έγιναν από τον πιο πάνω αριθμό, 96183XXX, στον αριθμό 77777345, που είναι ο αριθμός της DHL Κύπρου και στον 302109890000, που είναι ο αριθμός του κέντρου εξυπηρέτησης πελατών της DHL Ελλάδας. Αμφότερες οι κλήσεις έγιναν την 15.11.2017 μεταξύ των ωρών 14:22 - 14:
  17. Στη συνέχεια ο ίδιος αριθμός δέχθηκε εννέα εισερχόμενες κλήσεις οι οποίες ήταν όλες ανεπιτυχείς. Οι κλήσεις αυτές έγιναν τη 15.11.2017 και τη 16.11.
  18. Ο Μ.Κ.3 εξήγησε, μεταξύ άλλων, ότι μία ανεπιτυχής κλήση «. ξεκινά να μετριέται από την ώρα που κτυπά το τηλέφωνο, ασχέτως αν αυτή απαντηθεί». Κατά την αντεξέταση που υποβλήθηκε ο μάρτυρας από το συνήγορο του κατηγορούμενου 2, αυτός συμφώνησε ότι δεν γνώριζε «. πιο φυσικό πρόσωπο ήταν πίσω από τις κλήσεις». Ο Δρ. XXXXX Καριόλου, Μ.Κ.2, εργάζεται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και διευθύνει το Τμήμα Καρδιαγγειακής Γενετικής και το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής. Ο μάρτυρας εξέτασε αριθμό Τεκμηρίων που είχαν συλλεγεί στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και ετοίμασε δύο εκθέσεις, Τεκμήρια 42 και
  19. Το περιεχόμενο των εκθέσεων αυτών δηλώθηκε στο Δικαστήριο ως παραδεκτά γεγονότα. Σύμφωνα με τις πιο πάνω εκθέσεις, έγινε μεγάλος αριθμός δειγματοληψιών από το επίδικο δέμα με τις ναρκωτικές ουσίες. Λήφθηκαν δείγματα, μεταξύ άλλων, από τις διαφανείς συσκευασίες που περιείχαν την κάνναβη. Από τις εξετάσεις που έγιναν στο επίπεδο του γενετικού υλικού, δεν προέκυψαν οποιαδήποτε στοιχεία που να συνέδεαν τον κατηγορούμενο 1 και τον κατηγορούμενο 2 με τα αντικείμενα της υπόθεσης αυτής, από τα οποία απομονώθηκε γενετικό υλικό του οποίου το προφίλ ήταν κατάλληλο για συγκρίσεις. Το γενετικό προφίλ που είχε εντοπιστεί στα Τεκμήρια που εξετάστηκαν, ήταν μεικτό, πολύπλοκο ή πολύ μικρής ποσότητας, με αποτέλεσμα να καθιστά αδύνατη την οποιαδήποτε ταύτιση. Ο μάρτυρας καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, εξήγησε ότι το πολύπλοκο γενετικό προφίλ είναι εκείνο το γενετικό προφίλ το οποίο έχει δημιουργηθεί από τέσσερα και περισσότερα άτομα. Ως εκ τούτου, είναι δύσκολο να καθορίσει κάποιος τις σχετικές ποσότητες αλλά και τα γενετικά χαρακτηριστικά που έχει δώσει ένας δότης έναντι κάποιου άλλου δότη. Εξετάσθηκε και για τις περιπτώσεις όπου το γενετικό υλικό που εντοπίζεται πάνω σε κάποιο αντικείμενο είναι μικρής ποσότητας. Παραθέτουμε αυτούσια την απάντηση που έδωσε: «Μπορεί κατ' αρχάς να μην έχει εναποτεθεί αρκετά ικανοποιητική δηλαδή γενετική ποσότητα πάνω σε ένα αντικείμενο. Ένα άτομο όταν αγγίζει ένα αντικείμενο μπορεί να αφήσει από ποσότητα 0 μέχρι και πολύ μεγαλύτερη ποσότητα. Ως εκ τούτου μπορεί αυτό να οφείλεται από την πολύ μικρή ποσότητα που μπορεί να εναποτίθεται στην αρχή. Ή εάν έχει εναποτεθεί ικανοποιητική ποσότητα, τότε μπορεί αυτό το γενετικό υλικό να απαλειφθεί με πολλούς και διάφορους τρόπους. Δηλαδή εάν το σκουπίσει κάποιος το αντικείμενο, τότε σίγουρα θα μειωθεί αυτή η ποσότητα. Ή άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες, νερό, τριβή με κάποιο άλλο αντικείμενο κλπ.» Στη συνέχεια εξήγησε ότι η επιφάνεια του αντικειμένου διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην ποσότητα του γενετικού υλικού που εντοπίζεται επί αυτού. Η πορώδης επιφάνεια ευνοεί περισσότερο την εναπόθεση γενετικού υλικού παρά η λεία επιφάνεια. Τα σακούλια εντός των οποίων υπήρχαν οι ναρκωτικές ουσίες είναι λείες επιφάνειες. Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει αρνητικά είναι η τριβή. Η τριβή μπορεί να απαλείψει τυχόν γενετικό υλικό το οποίο μπορεί να είχε τοποθετηθεί στην επιφάνεια τους. Ακόμη και ένα ταρακούνημα του αντικειμένου θα μπορούσε να αφαιρέσει γενετικό υλικό. Σε κάποιο άλλο στάδιο της μαρτυρίας κατέθεσε ότι δεν αναμένεται σε όλες τις περιπτώσεις που κάποιος ή κάποιοι αγγίζουν κάποιο αντικείμενο ότι αυτός θα αφήσει το γενετικό του υλικό. Ο Μ.Κ.5, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία τη 17.02.
  20. Σύμφωνα με την κατάθεση του, ήταν γνωστός με τον κατηγορούμενο 1 τα τελευταία περίπου 10 έτη και με τον κατηγορούμενο 2 τα τελευταία 15 περίπου έτη. Ανακρινόμενος από την Αστυνομία σε σχέση με τον αριθμό τηλεφώνου του κατηγορούμενου 2, τον 96183XXX, ο οποίος όπως προαναφέραμε ήταν καταχωρημένος στο τηλέφωνο του μάρτυρα με το όνομα «LOLA», ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν χρησιμοποιούσε πλέον τον πιο πάνω αριθμό, τον είχε αλλάξει. Κατά την ανάκριση του είπε επίσης ότι πληροφορήθηκε, μέσω της μητέρας του, ότι η Αστυνομία ερεύνησε την οικία της γειτόνισσας του, της «Λούλας», καθότι στο δέμα με τα ναρκωτικά ήταν καταγεγραμμένη η διεύθυνσή της. Η Αστυνομία είχε ρωτήσει τη γειτόνισσα, μεταξύ άλλων, κατά πόσο γνώριζε «το δάσκαλο το XXXXX». Ο Μ.Κ.5 γνώριζε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο 1 ότι αυτός πήγαινε συχνά στην Ελλάδα. Όταν η Αστυνομία συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2, ο μάρτυρας συνδύασε τα πιο πάνω γεγονότα με το γεγονός ότι στο δέμα ήταν καταγεγραμμένη η διεύθυνση της γειτόνισσας του και τότε «εμπήκαν του υποψίες ότι ο XXXXX έστειλε το πακέτο δίπλα από το σπίτι του». Υποψίες είχε και για τον κατηγορούμενο 2, ότι αυτός εμπλεκόταν με το δέμα που είχε σταλεί από την Αθήνα, καθότι δεκαπέντε περίπου μέρες πριν τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1, αυτός τού είχε ζητήσει τον ταχυδρομικό κώδικα της Επισκοπής. Ο μάρτυρας γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 1 και ο κατηγορούμενος 2 ήταν φίλοι και γι' αυτό «τα συνδύασε στο μυαλό του». Ρώτησε τότε τόσο τον κατηγορούμενο 1 όσο και τον κατηγορούμενο 2 για το θέμα αυτό, ο πρώτος παραδέχθηκε ότι είχε στείλει κάποιο δέμα, ισχυρίσθηκε όμως ότι το δέμα που είχε αποστείλει περιείχε κούκλες για την ανεψιά του, ενώ ο κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε ότι έστειλε οποιοδήποτε δέμα στη συγκεκριμένη διεύθυνση. Ο τελευταίος τού απάντησε χαρακτηριστικά, «αν φέρναμε ναρκωτικά ήταν να τα φέρουμε δίπλα που το σπίτι σου που ξέρει η Αστυνομία ότι είσαι χρήστης;». Στη συνέχεια της κατάθεσης του είπε τα πιο κάτω: «Ξέρω ότι ο XXXXX ασχολείται με ναρκωτικά, με το XXXXX πίνουμε καμιά ψιλή μαζί αλλά εάν έκαμαν έτσι πράμα όπως δείχνει ότι έβαλαν την οδό μου, εκάμα μου μεγάλη μαλακία. Σου ξαναλέω εγώ είμαι μόνο χρήστης κάνναβης». Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι σε κάποιες περιπτώσεις ο κατηγορούμενος 1 πήγαινε σπίτι του και έπαιζαν τάβλι και έπιναν καμιά «ψιλή», αυτό δεν γινόταν όμως συχνά. Στο σπίτι του πήγαινε και ο κατηγορούμενος 2, αυτός όμως πήγαινε εκεί καθημερινά. Ο κατηγορούμενος 1 και ο κατηγορούμενος 2 ήταν μεταξύ τους φίλοι «κολλητοί». Ο κατηγορούμενος 2 κατά τον επίδικο χρόνο άλλαζε κινητά τηλέφωνα συχνά. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας πότε είχε διαπιστώσει ότι ο αριθμός 96183XXX δεν λειτουργούσε, αυτός έδωσε την πιο κάτω απάντηση: «μετά που εγίνηκε το πακέτο, επιάσαν τους, κάπως έτσι, τζίνο το διάστημα ήρτεν τζιαι είπε μου πιάννε με πάς σε τούτο το τηλέφωνο». Τέθηκε τότε στο μάρτυρα η θέση ότι ο συγκεκριμένος αριθμός ήταν εκτός λειτουργίας από τις 16.11.
  21. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει μετά βεβαιότητας την ερώτηση. Αντεξετάσθηκε και για την αναφορά του στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ότι στην υπόθεση εμπλεκόταν ο κατηγορούμενος
  22. (Η αντεξέταση από τον κ. Χρίστου έγινε πριν ο κατηγορούμενος 1 αλλάξει απάντηση στις κατηγορίες 2 και 4). Ο μάρτυρας έδωσε την πιο κάτω απάντηση, την οποία παραθέτουμε αυτούσια: «Αφού είπε μου, έπιαε με τηλέφωνο ο XXXXX τζιαι λαλεί μου «Ξέρεις τον ταχυδρομικό κώδικα της XXXXX;» «XXXXX», λαλώ του. «Πε μου τζιαι τον αριθμό της διεύθυνσης σου», «XXXXX, αριθμός 12, Επισκοπή, Λεμεσός».» Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι ο κατηγορούμενος 2, ήταν φίλος με τον κατηγορούμενο
  23. Η Υπεράσπιση του κατηγορούμενου 2 αμφισβήτησε και τη δήλωση του μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος 2 τού είχε ζητήσει τον ταχυδρομικό κώδικα της Επισκοπής και τη διεύθυνσή του. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του. «E. Κύριε μάρτυρα, σου λέω ότι ουδέποτε ο Λεωνίδας σου ζήτησε τον ταχυδρομικό κώδικα της Επισκοπής. A. Αν έβρεις τα τηλέφωνα που με έπιασε τηλέφωνο τζιαι αν βρεθούσιν οι κλήσεις τζιαι οι συνομιλίες εν να το έβρεις. E. Επίσης σου λέω ότι ουδέποτε σου ζήτησε να του πεις τη διεύθυνση σου. A. Φκάλλω τα που τον νου μου; E. Κύριε μάρτυρα, στην κατάθεση σου δεν αναφέρεις ότι σου ζήτησε τη διεύθυνση σου. Είναι θέση η οποία σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε. A. Ε είπε μου τη διεύθυνση τζιαι τον ταχυδρομικό. Έπιασε με τη μια μέρα είπε μου ταχυδρομικό κώδικα τζιαι ύστερα που λλίο είπε μου να του πω τη διεύθυνση του σπιτιού μου τζιαι είπα του. E. Επίσης σου λέω ότι καμία ανάγκη δεν υπήρχε να ζητήσει τη διεύθυνση σου αφού ερχόταν καθημερινά στο σπίτι σου. A. Ε γιατί μου ζήτησε τη διεύθυνση καλό τζιαι τον ταχυδρομικό κώδικα; » ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και να εξετάσουμε τη μαρτυρία τους. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορουμένου. Το βάρος απόδειξης μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να το φέρει ο κατηγορούμενος όταν το θέμα ή τα θέματα βρίσκονται στη δική του αποκλειστική γνώση. Καθοδηγητικό επί του θέματος είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Θεοχάρους ν. Δημοκρατία[1]: «. ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. ................................ Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση». Σε τέτοια περίπτωση ο κατηγορούμενος μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων[2]. Η αξιολόγηση δεν είναι έργο μηχανικό ούτε γίνεται με σύγκριση των λεπτομερειών της μίας υπόθεσης με την άλλη. Κατά την αξιολόγηση το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την άμεση και ζωντανή εικόνα του μάρτυρα ως επίσης και το περιεχόμενο αυτής συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό[3]. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, προχωρούμε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μας. Στην υπό κρίση υπόθεση τα πλείστα γεγονότα είναι, ως αναφέρουμε και πιο πάνω, παραδεκτά. Οι μάρτυρες κατηγορίας αντεξετάσθηκαν έντονα από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1, ο κατηγορούμενος 1 όμως τελικά παραδέχθηκε την κατηγορία της εισαγωγής και της παράνομης κατοχής της επίδικης ναρκωτικής ουσίας και ως εκ τούτου δεν κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε στη συγκεκριμένη πτυχή της μαρτυρίας τους. Εκείνο που αμφισβήτησε έντονα ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 ήταν τη δήλωση του Μ.Κ.5, ότι ο κατηγορούμενος 2 τού είχε ζητήσει τον ταχυδρομικό τομέα και τη διεύθυνση της οικίας του, ως και την εμπλοκή του εν λόγω προσώπου στην υπό κρίση υπόθεση. Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία στο σύνολό της και διαβουλευθήκαμε, καταλήξαμε σε ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία θα παραθέσουμε πιο κάτω, όχι με βάση την αλληλουχία των σκέψεων μας, αλλά με βάση τη σειρά η οποία αποτελεί, κατά την κρίση μας, την καλύτερη δομή της απόφασης. Αρχίζοντας από τη μαρτυρία των υπαλλήλων της εταιρείας DHL Μ.Κ.8, Μ.Κ.9, Μ.Κ.10 και του υπαλλήλου της εταιρείας ΜΤΝ, Μ.Κ.3, παρατηρούμε ότι η μαρτυρία τους ήταν θετική και εμπεριστατωμένη και αυτοί δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Η μαρτυρία τους γίνεται δεκτή στο σύνολό της. Προτού προβούμε στην αξιολόγηση του Δρ. XXXXX Καριόλου, Μ.Κ.2 της Αστ. XXXXX XXXXX Χαρίτου, Μ.Κ.4, του Αστ. XXXXX XXXXX Μιχαηλίδη, Μ.Κ 6, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι αυτοί κλήθηκαν να καταθέσουν ως εμπειρογνώμονες. Τα προσόντα και η πείρα των εν λόγω προσώπων δεν αμφισβητήθηκαν, στοιχεία που σε συνάρτηση με την εκπαίδευση και την κατάρτιση τους, αποδεχόμαστε ότι τους κατατάσσουν στην κατηγορία των μαρτύρων - εμπειρογνωμόνων. Η μαρτυρία τους αξιολογήθηκε έχοντας υπόψη τη νομολογιακή αρχή ότι η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να προμηθεύσει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία. Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του, για να μπορέσει το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία. Και οι τρείς πιο πάνω μάρτυρες ικανοποίησαν τα πιο πάνω κριτήρια και η μαρτυρία τους, η οποία εν πάση περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί σε οποιοδήποτε σημείο, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του Μ.Κ.12, επικεντρώθηκε σε δύο σημεία, στον αριθμό τηλεφώνου του κατηγορούμενου 2 ήτοι ότι ο τελευταίος χρησιμοποιούσε τον αριθμό τηλεφώνου, '96183XXX' και ότι ο μάρτυρας τού τηλεφωνούσε στο συγκεκριμένο αριθμό όταν ήθελε να προμηθευθεί από αυτόν κάνναβη. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε σε οποιοδήποτε από τα δύο σημεία. Προβληματιστήκαμε κατά πόσο θα λαμβάναμε υπόψη τη μαρτυρία που αφορά την προμήθεια των ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο 2 στο μάρτυρα, ή κατά πόσο θα αποκλείαμε αυτή την πτυχή της μαρτυρίας του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης δεν εισηγήθηκε τον αποκλεισμό της, θεωρήσαμε όμως ότι καθηκόντως θα έπρεπε να εξετάσουμε το συγκεκριμένο θέμα. Μαρτυρία η οποία τείνει να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος υπήρξε ένοχος για εγκληματικές πράξεις άλλες από αυτές που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο και η οποία παρουσιάζεται για να οδηγηθεί το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος βάσει της προηγούμενης συμπεριφοράς και του χαρακτήρα του είναι το πρόσωπο που διέπραξε το υπό κρίση αδίκημα, δεν γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Αν η μαρτυρία όμως τείνει να καταδείξει ότι διαπράχθηκαν και άλλα αδικήματα από τον κατηγορούμενο, δεν καθίσταται αυτόματα ανεπίτρεπτη, μπορεί να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο αν είναι σχετική με τα επίδικα θέματα. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η Αγγλική απόφαση Makin v. A.-G. For New South Wales[4], παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «It is undoubtedly not competent for the prosecution to adduce evidence tending to show that the accused has been guilty of criminal acts other than those covered by the indictment, for the purpose of leading to the conclusion that the accused is a person likely from his criminal conduct or character to have committed the offence for which he is being tried. On the other hand, the mere fact that the evidence adduced tends to show the commission of other crimes does not render it inadmissible if it be relevant to an issue before the jury, and it may be so relevant if it bears upon the question whether the acts alleged to constitute the crime charged in the indictment were designed or accidental, or to rebut a defence which would otherwise be open to the accused». Οι πιο πάνω αρχές έχουν υιοθετηθεί τόσο από τα Αγγλικά Δικαστήρια όσο και τα Κυπριακά. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις αποφάσεις Emin Hussein v. The Police[5], Moustakas v. The Republic[6], Harris ν. DPP[7] και Boardman v. DPP[8]. Στην απόφαση Harris ν. DPP[9], το σκεπτικό της οποίας υιοθετήθηκε και στις Κυπριακές αποφάσεις που παραθέτουμε ανωτέρω, τονίσθηκε ότι προτού γίνει αποδεκτή τέτοια μαρτυρία το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι αυτή είναι σχετική με τον κατηγορούμενο και τη συμμετοχή του στα υπό κρίση αδικήματα. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του Lord Simon: «It is of course, clear that evidence of 'similar facts' cannot in any case be admissible to support an accusation against the accused unless they are connected in some relevant way with the accused and with his participation in the crime . It is the fact that he was involved in the other occurrences which may negative the inference of accident or establish his mens rea rea by showing 'system' or again, the other occurrences may sometimes assist to prove his identity .». Στη Boardman (ανωτέρω) , τέθηκε επιπρόσθετα η προϋπόθεση να υπάρχει καταφανής ομοιότητα, «striking similarity», μεταξύ των γεγονότων των δύο υποθέσεων. Σχετική επί τούτου είναι και η Κυπριακή απόφαση Matsas v. The Republic[10]. Στην R v. P[11] όμως η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων ακολούθησε πιο φιλελεύθερη προσέγγιση και έθεσε το θέμα της μαρτυρίας παρόμοιων γεγονότων σε νέα βάση. Δεν αποτελεί πλέον προϋπόθεση η μαρτυρία που επιδιώκεται να παρουσιασθεί να έχει καταφανείς ομοιότητες με τα γεγονότα της εκδικαζομένης υπόθεσης. Το δικαστήριο πρέπει να εξετάζει την κάθε υπόθεση με βάση τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και να αξιολογήσει την αποδεικτική αξία (probative force) έναντι της επιζήμιας επίδρασης της ( prejudicial effect). Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση. «As this matter has been left in Boardman v DPP I am of opinion that it is not appropriate to single out "striking similarity" as an essential element in every case in allowing evidence of an offence against one victim to be heard in connection with an allegation against another. Obviously, in cases where the identity of the offender is in issue, evidence of a character sufficiently special reasonably to identify the perpetrator is required and the discussion which follows in Lord Salmon's speech in the passage which I have quoted indicates that he had that type of case in mind. From all that was said by the House in Boardman v DPP I would deduce the essential feature of evidence which is to be admitted is that its probative force in support of the allegation that an accused person committed a crime is sufficiently great to make it just to admit the evidence, notwithstanding that it is prejudicial to the accused in tending to show that he was guilty of another crime. Such probative force may be derived from striking similarities in the evidence about the manner in which the crime was committed and the authorities provide illustrations of that, of which R v Straffen [1952] 2 All E.R. 657, [1952] 2 Q.B. 911 examples. But restricting the circumstances in which there is sufficient probative force to overcome prejudice of evidence relating to another crime to cases in which there is some striking similarity between them is to restrict the operation of the principle in a way which gives too much effect to a particular manner of stating it, and is not justified in principle. Hume in his work Commentaries on the Law of Scotland Respecting Crimes (4th edn, 1844) vol 2, p 384, said long ago: ". the aptitude and coherence of the several circumstances often as fully confirm the truth of the story, as if all the witnesses were deponing to the same facts." Once the principle is recognized, that what has to be assessed is the probative force of the evidence in question, the infinite variety of circumstances in which the question arises demonstrates that there is no single manner in which this can be achieved. Whether the evidence has sufficient probative value to outweigh its prejudicial effect must in each case be the question of degree». Στρεφόμενοι στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.12, ότι ο κατηγορούμενος 2 τον προμήθευε με κάνναβη παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Παρατηρούμε επίσης ότι οι ναρκωτικές ουσίες που προμήθευε το Μ.Κ.12 ήταν κάνναβη, του ιδίου τύπου με τις ναρκωτικές ουσίες, αντικείμενο των υπό κρίση κατηγοριών. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι ο χρόνος. Με βάση τη προσκομισθείσα μαρτυρία ο κατηγορούμενος 2 προμήθευε το Μ.Κ.12 κατά την επίδικη χρονική περίοδο. Υπενθυμίζουμε ότι η τελευταία φορά που τον προμήθευσε ήταν ένα μήνα προτού αυτός δώσει κατάθεση στην Αστυνομία. Η κατάθεση του δόθηκε τη 17.02.2018 και ως εκ τούτου τεκμαίρεται ότι η τελευταία φορά που τον προμήθευσε ήταν μέσα Ιανουαρίου
  24. Καταλήγουμε ότι η εν λόγω μαρτυρία είναι άμεσα σχετική με τα υπό κρίση αδικήματα και πρέπει να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία γίνεται δεκτή όχι για να καταδείξει ότι λόγω της εμπλοκής του κατηγορουμένου με τα ναρκωτικά αυτός είναι ένοχος και για τα υπό κρίση αδικήματα, αλλά ως μέρος της περιστατικής μαρτυρίας για να ρίξει φως στα γεγονότα της υπόθεσης και να καταδείξει ότι αυτός δεν ήταν άσχετος με τέτοιας φύσης παρανομίες αλλά γνώριζε πως λειτουργούσε το εμπόριο ναρκωτικών. Στρεφόμαστε στη συνέχεια στη μαρτυρία του Μ.Κ.
  25. Ο Μ.Κ.5 ήταν φίλος των κατηγορουμένων 1 και 2 και είχε συχνές και τακτικές επαφές μαζί τους, ιδιαίτερα με τον κατηγορούμενο
  26. Ο τελευταίος τον επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινά στην οικία του. Στην οικία του Μ.Κ.5 εντοπίσθηκε μικρή ποσότητα κάνναβης, ενώ με βάση τη δική του παραδοχή, έκανε χρήση της πιο πάνω ουσίας. Η διεύθυνση του παραλήπτη του επίδικου δέματος ήταν η οικία δίπλα ακριβώς από τη δική του. Ο Μ.Κ.5 θεωρήθηκε αρχικά ύποπτος από την Αστυνομία, στη συνέχεια όμως, αφού αξιολογήθηκε το σύνολο της μαρτυρίας, κρίθηκε από τους αρμόδιους ότι δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή. Παρά το γεγονός ότι ο Μ.Κ.5 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως συνεργός, κρίνουμε ότι εφόσον είχε θεωρηθεί αρχικά ως ύποπτος από την Αστυνομία θα μπορούσε να είχε ίδιον συμφέρον, ήτοι να απομπλεχτεί από την υπόθεση. Έχοντας λοιπόν υπόψη τη σχετική επί του θέματος νομολογία[12], θα προσεγγίσουμε τη μαρτυρία του με επιφύλαξη και θέτοντας στους εαυτούς μας τη δέουσα υπό τις περιστάσεις αυτοπροειδοποίηση. Η εικόνα που σχηματίσαμε για το Μ.Κ.5 είναι πως ήταν ειλικρινής. Η μαρτυρία του, συμπεριλαμβανομένης και της κατάθεσης του στην Αστυνομία την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ήταν αυθόρμητη και φυσική. Σε κάποιες περιπτώσεις, απαντούσε τις ερωτήσεις με κάπως λαϊκό τρόπο, χωρίς όμως δεύτερη σκέψη και ή περιστροφές. Αντεξετάσθηκε σε έκταση, ιδιαίτερα από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1, αυτός όμως δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Το μόνο σημείο που αμφισβητήθηκε από τη μαρτυρία του, από την Υπεράσπιση του κατηγορούμενου 2, ήταν η δήλωση του ότι ο κατηγορούμενος 2, μερικές μέρες πριν το συμβάν, τού είχε ζητήσει το ταχυδρομικό τομέα της οικίας του και στη συνέχεια τη διεύθυνση του. Εξετάσαμε με προσοχή τη συγκεκριμένη πτυχή της μαρτυρίας του, παρατηρήσαμε ότι αναφορά στο πιο πάνω γεγονός έκανε από τη πρώτη στιγμή που ανακρίθηκε από την Αστυνομία, τη 17.02.
  27. Κατέθεσε για το συγκεκριμένο συμβάν όταν παρέθετε τους διάφορους λόγους που υποψιάστηκε ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 εμπλέκονταν στην υπόθεση. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει εκ των υστέρων παραδεχθεί την εμπλοκή του. Αποτελεί πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ήταν ο κατηγορούμενος 1 που είχε δώσει τη συγκεκριμένη διεύθυνση ως τη διεύθυνση του φερόμενου ως παραλήπτη του επίδικου δέματος. Ο Μ.Κ.5 κανένα συμφέρον και ιδιοτελή κίνητρο είχε να εμπλέξει αδίκως τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος ήταν και φίλος του. Πέραν τούτου, παρατηρούμε ότι ο τρόπος που διηγήθηκε το όλο συμβάν στην Αστυνομία, ήταν πολύ φυσικός και περιέλαβε, μεταξύ άλλων και την απάντηση που του έδωσε ο κατηγορούμενος 2 με την οποία ο τελευταίος ενέπλεξε και τον ίδιο, ήτοι το μάρτυρα, στην παράνομη χρήση ναρκωτικών. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα. «Ο XXXXX μας είπε ότι πάει αρκετές φορές στην Ελλάδα αλλά δεν μου είπε το λόγο. Όταν η Αστυνομία συνέλαβε τον XXXXX και μόλις εγώ έμαθα ότι το πακέτο εστάληκε στη γειτόνισσα μου, εμπήκαν μου υποψίες ότι ο XXXXX έστειλε το πακέτο δίπλα από το σπίτι μου. Μόλις βγήκε από το κρατητήριο μετά από δύο μέρες ο XXXXX ήρθε στο σπίτι μου και εγώ του είπα τις υποψίες που είχα γι' αυτόν. Ο XXXXX μου είπε ότι έστειλε ένα πακέτο από την Ελλάδα αλλά δεν είχε ναρκωτικά αλλά κούκλες για την αδελφότεχνη του. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν το έστειλε στο σπίτι του, αυτός δεν μου απάντησε και ούτε τον ξαναρώτησα. Μέσα μου εμείναν μου οι υποψίες. Τις ίδιες υποψίες ότι έχει σχέση με την υπόθεση είχα και για τον XXXXX Λεωνίδου και του το είπα. Ο λόγος που τον υποψιάστηκα ήταν διότι πριν καμιά δεκαπενταριά μέρες πριν να συλλάβουν τον XXXXX, ο XXXXX μου ζήτησε τον ταχυδρομικό κώδικα της Επισκοπής. Ξέρω ότι ο XXXXX και ο XXXXX είναι φίλοι και γι' αυτό τα συνδύασα στο μυαλό μου. Όταν ρώτησα τον XXXXX αν ο ίδιος έδωσε την δ/νση μου αυτός αρνήθηκε και μου είπε «Αν φέρναμε ναρκωτικά ήταν να τα φέρουμε δίπλα που το σπίτι σου που ξέρει η Αστυνομία ότι είσαι χρήστης». Ξέρω ότι ο XXXXX ασχολείτο με ναρκωτικά με τον XXXXX πίνουμε καμιά ψιλή μαζί αλλά εάν έκαμαν έτσι πράμα όπως δείχνει ότι εβάλαν την οδό μου εκάμα μου μεγάλη μαλακία. Σου ξαναλέω εγώ είμαι μόνο χρήστης κάνναβης.» Ήταν η θέση της υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, θέση που υπέβαλε και στο Μ.Κ.5 ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε ανάγκη να πληροφορηθεί από αυτόν τη διεύθυνση καθότι πήγαινε καθημερινά στην οικία του και κατ' επέκταση την γνώριζε. Ο συνήγορος προβάλλοντας τη συγκεκριμένη θέση εκλαμβάνει ως δεδομένο ότι ο αριθμός της εν λόγω οικίας και ο ταχυδρομικός κώδικας της περιοχής ήταν αναρτημένα σε κάποια περίοπτη θέση και ήταν ορατά στα πρόσωπα που επισκέπτονταν την εν λόγω οικία. Εκλαμβάνει επίσης ως δεδομένο ότι η οδός ήταν αναρτημένη σε κάποια περίοπτη θέση και ήταν ορατή στα πρόσωπα που διέρχονταν τον εν λόγω δρόμο. Καμιά μαρτυρία όμως έχει τεθεί ενώπιο μας σε σχέση με τα θέματα αυτά, ενώ ουδείς εκ των μαρτύρων κατηγορίας αντεξετάσθηκε περί τούτων. Ενόψει τούτου κρίνουμε ότι η πιο πάνω θέση του δεν βρίσκει έρεισμα στη μαρτυρία και δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Δεν διαλάθει της προσοχής μας ότι την αναφορά στη διεύθυνση ο Μ.Κ.5 την έκανε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του, δεν το είχε αναφέρει στην ανακριτική κατάθεση του. Κρίνουμε ότι η παράλειψη αυτή, δεν ήταν σκόπιμη. Καταλήγουμε ότι ο Μ.Κ.5 ήταν ειλικρινής όταν έλεγε ότι ο κατηγορούμενος 2 λίγες μέρες πριν το επίδικο συμβάν τού είχε ζητήσει τον ταχυδρομικό τομέα της Επισκοπής και τη διεύθυνση της οικίας του. Θετική εικόνα αποκομίσαμε από τους τρεις ανακριτές της υπόθεσης τους Αστ. XXXXX Γ. Μαθηκολώνη, Μ.Κ.1, Α/ Αστ. XXXXX, XXXXX Παντελή, Μ.Κ.7 και τον Α/Αστ. XXXXX, XXXXX Νικολάου, Μ.Κ.
  28. Η μαρτυρία των δύο πρώτων δεν αμφισβητήθηκε σε οποιοδήποτε σημείο, το μόνο που τους υποβλήθηκε ήταν ότι ο κατηγορούμενος 2 καμιά σχέση είχε με τα υπό κρίση αδικήματα. Στο Μ.Κ.11 υποβλήθηκε ότι ο Μ.Κ.5 σχετιζόταν με τα υπό κρίση αδικήματα και ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης του έγινε μετά από υποδείξεις της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχίζοντας από το τελευταίο θέμα θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ο Μ.Κ.11, με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο μας, καμιά εμπλοκή είχε στη λήψη κατάθεσης από τον κατηγορούμενο
  29. Πέραν τούτου όμως ο Μ.Κ.5 κλήθηκε και κατέθεσε στο Δικαστήριο και το περιεχόμενο της κατάθεσης του, έγγραφο με Ένδειξη Η, το οποίο υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση του κατηγορουμένου
  30. Υπενθυμίζουμε ότι το μόνο που είχε αμφισβητηθεί ήταν η δήλωση ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε ζητήσει από το Μ.Κ.5 τον ταχυδρομικό κώδικα της περιοχής και τη διεύθυνση του. Ο Μ.Κ.5 αντεξετάσθηκε σε κάποια έκταση από το συνήγορο του κατηγορουμένου 2, ουδέποτε όμως του υποβλήθηκε ότι η κατάθεση του έγινε μετά από υποδείξεις της Υ.ΚΑ.Ν. Ενόψει των πιο πάνω καμιά βαρύτητα μπορεί να δοθεί στην πιο πάνω υποβολή, που έγινε στο Μ.Κ.
  31. Σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό εμπλοκή του Μ.Κ.5, στην υπό κρίση υπόθεση, παρατηρούμε ότι ο Μ.Κ.11 εξήγησε στο δικαστήριο με τρόπο σαφή και εμπεριστατωμένο για ποιους λόγους θεωρούσε ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν σχετιζόταν με τα υπό κρίση αδικήματα. Η μόνη μαρτυρία που υπήρχε εναντίον του ήταν ότι είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους δύο εμπλεκομένους. Κρίνουμε με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο μας ότι αν η Αστυνομία είχε επαρκή μαρτυρία που να συνέδεε το Μ.Κ.5 με τα υπό κρίση αδικήματα θα προχωρούσε στη δίωξη του. Επισημαίνουμε ότι εναντίον του Μ.Κ.5 εκκρεμεί υπόθεση η οποία αφορά την ποσότητα κάνναβης που εντοπίσθηκε κατά την έρευνα της οικίας του. Η μαρτυρία και των τριών ανακριτών είχε συνοχή, ήταν απαλλαγμένη από αντιφάσεις, απαντούσαν ευθέως τις ερωτήσεις χωρίς περιστροφές και ενδοιασμούς. Η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Η μαρτυρία που έγινε δεκτή από το Δικαστήριο γίνεται και εύρημα μας. Την παραθέσαμε πιο πάνω και δεν κρίνουμε σκόπιμο να την επαναλάβουμε, έχοντας υπόψη ότι η μαρτυρία έγινε αποδεκτή στην ολότητα της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τα αδικήματα της συνωμοσίας, κατηγορίες 1, 3 και 5 της εισαγωγής, κατηγορία 2, της κατοχής ναρκωτικής ουσίας χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, κατηγορία 4 και της κατοχής της εν λόγω ναρκωτικής ουσίας με σκοπό την προμήθεια, κατηγορία 6, κατά παράβαση των προνοιών του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν. 29/
  32. Το αδίκημα της συνωμοσίας βασίζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας την νομική πτυχή και τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, στην υπόθεση Λαζάρου και Άλλου ν. Δημοκρατίας[13] ανέφερε σχετικά τα πιο κάτω: «Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν, σταμάτησαν, παρεμποδίστηκαν, απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 134). Η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1).» Όπως λοιπόν συνάγεται από το πιο πάνω απόσπασμα, το αδίκημα της συνωμοσίας συνίσταται όχι στην τέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του εγκληματικού σκοπού της συνωμοσίας, αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν τον εγκληματικό τους σκοπό, ο σχεδιασμός (the plot) και η μεταξύ τους προς τούτο συμφωνία να τον επιτύχουν, αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια η οποία στοιχειοθετεί το αδίκημα της συνομωσίας το οποίο έχει πλέον συντελεστεί[14]. Τα αδικήματα που αφορούν σε συνωμοσία, σχεδόν πάντοτε διαπράττονται υπό μεγάλη μυστικότητα και είναι σχεδόν αδύνατο να παρουσιαστεί προς απόδειξη τους άμεση μαρτυρία. Η στοιχειοθέτηση τους επιτυγχάνεται, ως επί το πλείστο, στη βάση συμπερασμάτων, που εξάγονται από πράξεις και παραλείψεις των συνωμοτών κατά την επιδίωξη του κοινού σκοπού. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου παρατηρούμε ότι στο Νόμο 29/77, πέραν της απαγορευτικής διάταξης περί εισαγωγής, άρθρο 4
(1)(α) του Νόμου 29/77, δεν υπάρχει ερμηνεία του όρου 'εισαγωγή'. Στην υπόθεση Κλεομένης και Δημοκρατία[15], αποφασίστηκε ότι ο όρος αυτός καλύπτει τη μεταφορά εντός της Δημοκρατίας από την αλλοδαπή, ελεγχόμενου και ταυτόχρονα απαγορευμένου φαρμάκου. Στρεφόμενοι στο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών, επισημαίνουμε ότι η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου, είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή. Το άρθρο 2
(3)του Νόμου 29/77, προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Η κατοχή, είτε υπό τη μία είτε υπό την άλλη έννοια, θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου (mens rea), το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής[16]. Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι το άρθρο 32 του Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε τις κατηγορίες από κοινού με το κατηγορούμενο
  1. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τις κατηγορίες της εισαγωγής και της κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. Ενόψει τούτου, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, μεταξύ άλλων, κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 κατείχε την επίδικη ναρκωτική ουσία από κοινού με τον κατηγορούμενο
  2. Για να αποδειχθεί κοινή κατοχή το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι τα συγκεκριμένα ναρκωτικά αποτελούσαν αντικείμενο που αμφότεροι οι κατηγορούμενοι είχαν δικαίωμα ανάληψης, είτε ο καθένας ξεχωριστά, είτε από κοινού (common pool). Στο σύγγραμμα Blackstone΄s Criminal Practice 2007[17] γίνεται χρήσιμη αναφορά επί του θέματος. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: "B20.12 Joint Possession One or more co-accused may be jointly charged with possession, in which case "joint possession" must be established. The Court of Appeal in Searle [1917] Crim LR 592 held that mere knowledge of the presence of a drug in the hands of confederate is not enough: joint possession must be established. Lord Widgery CJ, giving the judgment of the court, said, "The sort of direction to which the deputy recorder should have opened the jury's mind was to ask them to consider whether these drugs formed a common pool from which all had the right to draw". See also Wright
(1975)119 SJ 825. In Strong
(1989)The Times, 26 January 1990, the prosecution put the case on the basis that there was joint possession, that is, that each of the co-accused jointly had control of one or more of the packages of cannabis. The Court of Appeal followed Searle in indicating that what was being looked for was whether each person had the right to say what should be done with the cannabis. Clearly, knowledge was required for possession (see B20.13), but was not sufficient in itself. Consequently, mere presence in the same vehicle as the drugs and knowing they were there was not sufficient, and so Strong's conviction was quashed. Alternatively, aiding and abetting possession by another may be considered (see Bland [1988] Crim LR 41, Conway [1994] Crim LR 826 and McNamara [1998] Crim LR 278). There must be some actual control in order to be in possession of an item. An item can be used by a number of different people and if there is evidence that they have some active involvement in the use of the items, they will all be in possession. It is not sufficient that someone is capable of taking control of the item in question." Αναφορικά με το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια, κατηγορία 4, η κατοχή ποσότητας κάνναβης άνω των 30 γραμμαρίων, δημιουργεί, με βάση το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77, μαχητό τεκμήριο ότι το πρόσωπο κατείχε την πιο πάνω ναρκωτική ουσία με σκοπό την προμήθεια. Όπως είναι κοινά αποδεκτό η ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας που ανευρέθηκε στην παρούσα υπόθεση είναι βάρους 4 κιλών και 485,7 γραμμαρίων. Συνακόλουθα με την ποσότητα αυτή ικανοποιείται η προϋπόθεση στοιχειοθέτησης του μαχητού τεκμηρίου που προνοείται στο εν λόγω άρθρο. Στο σημείο δε αυτό επισημαίνουμε ότι δεν έχει παρουσιαστεί εκ μέρους του κατηγορούμενου 2 οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία τείνει να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο της κατοχής της συγκεκριμένης ποσότητας με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτο η τρίτα πρόσωπα. Ούτε και στην αγόρευση του ο συνήγορος υπεράσπισης προβαίνει σε οποιοδήποτε σχολιασμό για το συγκεκριμένο θέμα. Ως εκ τούτου, στην περίπτωση που θα αποτελέσει εύρημά μας ότι ο κατηγορούμενος 2 κατείχε είτε μόνος, είτε από κοινού ή ότι υπήρξε συνεργός στην κατοχή της ποσότητας των επιδίκων ναρκωτικών, με τον κατηγορούμενο 1, τότε, εν όψει της μη προσβολής του τεκμηρίου που δημιουργεί το άρθρο 30 Α, στοιχειοθετείται και το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της[18]. Όπως αναφέρθηκε πλειστάκις ανωτέρω, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο αριθμός τηλεφώνου του κατηγορουμένου 2 είχε δοθεί ως ο αριθμός του παραλήπτη του επιδίκου δέματος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος κατά την αγόρευση του αμφισβήτησε ότι ήταν εν γνώσει του πελάτη του ότι ο αριθμός τηλεφώνου του είχε δοθεί στη DHL, ως ο αριθμός τηλεφώνου του φερόμενου ως παραλήπτη του επιδίκου δέματος. Η ύπαρξη της απαραίτητης γνώσης, δεν είναι κάτι που συνήθως αποδεικνύεται με άμεση μαρτυρία[19]. Σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία της γνώσης. Στις πλείστες περιπτώσεις η γνώση συνάγεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, στην υπό κρίση υπόθεση, στηρίζεται κυρίως σε περιστατική μαρτυρία. Όπου η καταδίκη στηρίζεται σε τέτοια μαρτυρία, αυτή πρέπει να οδηγεί ως τη μόνη λογική κατάληξη και να μην υπάρχουν κενά στην πορεία της. Στην Αγγλική απόφαση Exall[20] η περιστατική μαρτυρία παρομοιάζεται από το Δικαστή Pollock όχι ως «αλυσίδα με κρίκους», αλλά ως «σχοινί». Ένα νήμα του σχοινιού μπορεί να μην είναι αρκετό για να σηκώσει το βάρος της καταδίκης, τρία όμως νήματα μαζί να έχουν ικανοποιητική δύναμη. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο: «. It has been said that circumstantial evidence is to be considered as a chain, and each piece of evidence as a link in the chain, but that is not so, for then, if any one link broke, the chain would fall. It is more like the case of a rope composed of several cords. One stand of the cord might be insufficient to sustain the weight but three stranded together may be quite of sufficient strength. Thus it may be in circumstantial evidence - there may be a combination of circumstances, no one of which would raise a reasonable conviction, or more than a mere suspicion; but the whole, taken together, may create a strong conclusion of guilt, that is, with as much certainty as human affairs can require or admit of». Καθοδηγητικές επί του θέματος είναι οι αρχές που διατυπώνονται στις αποφάσεις Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας[21] και Α. Αντωνίου ν. Δημοκρατίας[22]. Στην τελευταία απόφαση ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για απόπειρα καταστροφής περιουσίας με τη ρίψη αμυντικής θραυσματικής χειροβομβίδας. Η καταδίκη του επικυρώθηκε από το Εφετείο. Το γενετικό υλικό του εφεσείοντα είχε εντοπισθεί σε διάφορα μέρη της χειροβομβίδας, γεγονός που δεν άφηνε περιθώρια λογικής αμφιβολίας. Αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «. Η περιστατική μαρτυρία, η οποία υπήρχε, ως εκ της φύσεως της, δεν άφηνε περιθώρια λογικής αμφιβολίας, που θα οδηγούσε στην αθώωση του εφεσείοντα. Στην απουσία λογικής εξήγησης ως προς την ανεύρεση του γενετικού υλικού του εφεσείοντα στα συγκεκριμένα σημεία της χειροβομβίδας, αδυνατούμε να αντιληφθούμε πώς το Κακουργιοδικείο θα μπορούσε να στηριχθεί σε θεωρητικές πιθανολογήσεις ότι ο δράστης ήταν άλλος από τον εφεσείοντα.». Στρεφόμενοι στην παρούσα υπόθεση, με βάση ευρήματα μας προκύπτουν τα πιο κάτω γεγονότα: Ο κατηγορούμενος 2 και ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν απλώς φίλοι και γνωστοί, αλλά ήταν «κολλητοί». Τόσο ο κατηγορούμενος 1 αλλά ιδιαίτερα ο κατηγορούμενος 2 έκαναν παρέα με το Μ.Κ.
  1. Ο κατηγορούμενος 2 πήγαινε πολύ συχνά, σχεδόν καθημερινά, στην οικία του Μ.Κ.5 που βρίσκεται στην Επισκοπή. Ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν πρόσωπο άσχετο με την κάνναβη. Κατά την επίδικη περίοδο προμήθευε με κάνναβη, έναντι αμοιβής το Μ.Κ.
  2. Δεκαπέντε περίπου μέρες πριν τη σύλληψη του κατηγορουμένου 1, ο κατηγορούμενος 2 ζήτησε από το Μ.Κ.5 να τον πληροφορήσει τον αριθμό του ταχυδρομικού τομέα της περιοχής Επισκοπής και τη διεύθυνση του. Ο κατηγορούμενος 1 είχε συλληφθεί τη 22.11.2017, από αυτό συνάγεται ότι το εν λόγω επεισόδιο έλαβε χώρα κατά η περί την 07.11.2017 και σίγουρα πριν την αποστολή του δέματος στη Κύπρο. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 μετέβη στο κατάστημα της DHL στον Πειραιά για να αποστείλει το επίδικο δέμα τη 13.11.
  3. Τη 11.11.2017 ο κατηγορούμενος 1 μετέβη αεροπορικώς στην Αθήνα. Το απόγευμα της 13.11.2017 και συγκεκριμένα περί ώρα 15:07, πήγε μαζί με ένα άλλο πρόσωπο, η ταυτότητα του οποίου παρέμεινε άγνωστη, σε υποκατάστημα της εταιρείας DHL στον Πειραιά. Είχαν στην κατοχή τους τρεις σακούλες του καταστήματος JUMBO οι οποίες περιείχαν παιδικά παιχνίδια και μια μικρή τσάντα του καταστήματος JUMBO, εντός της οποίας υπήρχαν δύο γυάλινες πιατέλες τυλιγμένες μέσα σε χαρτί. Τοποθέτησαν το περιεχόμενο των τριών σακουλιών σε μία σακούλα, η οποία περιτυλίχθηκε με κολλητική ταινία, δημιουργώντας έτσι ένα δέμα. Το εν λόγω δέμα, που πρόκειται για το επίδικο, έλαβε αριθμό φορτωτικής 2367064276 και στοιχεία αποστολέα NIKOLAOU XXXXX, XXXXX 17, XXXXX, XXXXX, GREECE TEL. XXXXX2457 και παραλήπτη KYRIAKOU XXXXX, XXXXX, XXXXX 10, XXXXX, XXXXX, CYPRUS , PHONE NUMBER 96183XXX. Ο κατηγορούμενος 1 και το άλλο πρόσωπο εξήλθαν του πιο πάνω καταστήματος η ώρα 15:41:
  4. Έξι περίπου λεπτά αργότερα και συγκεκριμένα η ώρα 15:48:17, ο αριθμός τηλεφώνου 96183XXX, δέχθηκε επιτυχή εισερχόμενη κλήση από τον αριθμό τηλεφώνου 96199ΧΧΧ, που ως αναλύσαμε πιο πάνω συνδέθηκε κατά τον επίδικο χρόνο με τον κατηγορούμενο
  5. Η κλήση διήρκησε 32 δευτερόλεπτα. Ο αριθμός τηλεφώνου του φερόμενου ως παραλήπτη του δέματος, ήτοι ο αριθμός 96183XXX, ήταν αριθμός τηλεφώνου της MTN, επρόκειτο για αριθμό τύπου 'pay as you go', για τον οποίο η πιο πάνω εταιρεία δεν είχε οποιαδήποτε στοιχεία του κατόχου. Κάτοχος του πιο πάνω αριθμού τηλεφώνου ήταν κατά τους επιδίκους χρόνους, ο κατηγορούμενος
  6. Η διεύθυνση του φερόμενου ως παραλήπτη ήταν η οικία δίπλα από την οικία του Μ.Κ.
  7. Στην πιο πάνω οικία, 19ος Δρόμος 10, Επισκοπή, διέμενε, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα μια ηλικιωμένη, η Μ.Χ., που καμιά σχέση είχε με την υπό κρίση παράνομη επιχείρηση. Ο 'XXXXX Κυριάκου' το πρόσωπο που φέρεται ως παραλήπτης του δέματος, είναι άγνωστος στην Επισκοπή. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι τα στοιχεία του παραλήπτη, που είχαν δοθεί σε σχέση με το επίδικο δέμα, ήταν ψεύτικα. Ψεύτικα ήταν και τα στοιχεία του φερόμενου ως αποστολέα του επιδίκου δέματος Η πρακτική που ακολουθείται από την DHL παγκοσμίως, μετά την άφιξη κάποιου δέματος στον προορισμό του, ήταν να καλείται ο αριθμός τηλεφώνου που δηλώνεται ως ο αριθμός τηλεφώνου του παραλήπτη για διευθέτηση του χρόνου και του τόπου παράδοσης του δέματος. Ο παραλήπτης μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο και δεν ζητείται από αυτόν η παρουσίαση ταυτότητας. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο κάτοχος του αριθμού τηλεφώνου, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο κάτοχος του αριθμού τηλεφώνου 96183XXX, είχε πλήρη έλεγχο του δέματος, καθότι ήταν το μοναδικό στοιχείο που είχε δοθεί στην εταιρεία για σκοπούς επικοινωνίας με τον παραλήπτη. Είναι το μοναδικό πρόσωπο με το οποίο η DHL θα μπορούσε να επικοινωνήσει και σε αυτόν εναπόκειτο να διευθετήσει τον τρόπο, τόπο και χρόνο παράδοσης του. Εντός του δέματος, ως αναφέραμε και ανωτέρω εντοπίσθηκαν οι επίδικες ναρκωτικές ουσίες και αυτό κατασχέθηκε από το Τελωνείο στην Αθήνα. Τη 15.11.2017 και ώρα 14:26:20 έγινε κλήση από τον αριθμό 96183XXX, στο τηλεφωνικό κέντρο της DHL, στην Ελλάδα, του μεταφορέα που είχε αναλάβει την αποστολή του επιδίκου δέματος στην Κύπρο. Ο καλών είχε δηλώσει ότι το όνομα του ήταν «Πέτρος» και η απάντηση που έλαβε από τον υπάλληλο του τηλεφωνικού κέντρου ήταν ότι «η επίδικη αποστολή είχε σταματήσει από το τελωνείο στον τόπο της αποστολής της», ήτοι στην Αθήνα. Στο τηλεφωνικό κέντρο της DHL μπορεί να καλέσει οποιοδήποτε πρόσωπο για να λάβει πληροφορίες σε σχέση με μία αποστολή. Πληροφορίες δίδονται από τον τηλεφωνητή του κέντρου μόνο σε περίπτωση που ο καλών δώσει τον αριθμό φορτωτικής του δέματος, για να μπορέσουν να τον κατευθύνουν και να τον ενημερώσουν σε ποιο στάδιο βρίσκεται η αποστολή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δόθηκαν πληροφορίες στον καλούντα ότι «η επίδικη αποστολή είχε σταματήσει από το τελωνείο στον τόπο της αποστολής της». Από αυτό εξάγεται ότι ο καλών προτού λάβει την πιο πάνω πληροφόρηση είχε δώσει τον αριθμό της φορτωτικής και κατ' επέκταση γνώριζε τον αριθμό της φορτωτικής. Υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό ότι ο αριθμός της κάθε φορτωτικής ήταν μοναδικός, δεν μπορεί δύο ή περισσότερα δέματα να έχουν τον ίδιο αριθμό φορτωτικής. Από αυτό εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο καλών στη συγκεκριμένη περίπτωση ζητούσε να ενημερωθεί για το επίδικο δέμα. Ο καλών δεν γνώριζε μόνο τον αριθμό της φορτωτικής αλλά και το όνομα που δηλώθηκε στη DHL, ως του φερόμενου ως παραλήπτη του δέματος. Επισημαίνουμε ότι όταν αυτός ζήτησε να λάβει πληροφορίες από τον τηλεφωνητή του κέντρου τού συστήθηκε ως «Πέτρος», που ήταν το όνομα του φερόμενου ως παραλήπτη της συγκεκριμένης αποστολής. Ως αναφέρουμε και πιο πάνω ο κατηγορούμενος 2 ήταν με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, κατά τον επίδικο, ο κάτοχος του αριθμού τηλεφώνου 96183XXX. Καμία μαρτυρία έχει τεθεί εκ μέρους της υπεράσπισης να αντικρούσει το γεγονός αυτό και ή καμιά μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιο μας από την υπεράσπιση ότι το συγκεκριμένο τηλέφωνο χρησιμοποιείτο έστω και προσωρινά από κάποιο τρίτο πρόσωπο. Εάν ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν το πρόσωπο που έκανε τις συγκεκριμένες κλήσεις θέση που προϋποθέτει ότι είχε παραχωρήσει το τηλέφωνο του σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, ως άφησε να εννοηθεί μέσα από την αντεξέταση κάποιων μαρτύρων κατηγορίας, αποτελεί γεγονός που ήταν στην αποκλειστική γνώση του ιδίου και θα αναμενόταν να προσκόμιζε σχετική μαρτυρία προς τούτο[23]. Το δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει διαζευκτικές πιθανότητες οι οποίες δεν υποστηρίζονται από το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιο του. Ως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Αθηνής και Δημοκρατία[24]: «. διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς τα συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου.» Ελλείψει μαρτυρίας που να υποστηρίζει την εκδοχή που προβλήθηκε, είναι εύλογο το εύρημα μας ότι ήταν ο κατηγορούμενος 2 το πρόσωπο που κάλεσε το συγκεκριμένο κέντρο την 15.11.2017, συστήθηκε ως «Πέτρος» και έδωσε τον αριθμό φορτωτικής του δέματος. Το γεγονός δε ότι συστήθηκε ως «Πέτρος», ήτοι παρίστανε ότι ήταν κάποιος άλλος, δεικνύει ότι αυτός ήθελε να αποκρύψει την πραγματική του ταυτότητα. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν το πρόσωπο που κάλεσε το τηλεφωνικό κέντρο της DHL και σε ακόμη δύο περιπτώσεις και την DHL Κύπρου σε ακόμη δύο περιπτώσεις, σύνολο πέντε κλήσεις. Όλες οι κλήσεις έγιναν την ιδίαν ημέρα, ήτοι τη 15.11.2017 μεταξύ των ωρών 11:00 πμ και 2:00 μμ περίπου. Η τελευταία κλήση ήταν η κλήση στην οποία έχουμε αναφερθεί σε κάποια έκταση, κατά την οποία συστήθηκε με ψεύτικο όνομα. Ο συνολικός αριθμός των κλήσεων στη DHL Κύπρου και στη DHL Ελλάδας, δείχνουν το αυξημένο ενδιαφέρον του κατηγορουμένου 2 στην αποστολή του δέματος. Μετά την τελευταία κλήση που έκανε στο τηλεφωνικό κέντρο της DHL Ελλάδας και αφού πληροφορήθηκε ότι το επίδικο δέμα είχε κατασχεθεί από τις Τελωνειακές Αρχές, αυτός δεν χρησιμοποίησε ξανά τον αριθμό τηλεφώνου 96183XXX. Κρίνουμε, υπό τις περιστάσεις ότι το γεγονός αυτό δεν ήταν τυχαίο, προφανώς φοβήθηκε ότι θα μπορούσε να συνδεθεί το πρόσωπο του με το εν λόγω τηλεφώνημα και κατ' επέκταση με το επίδικο δέμα. Ούτε είναι τυχαίο κατά την άποψη μας το γεγονός ότι η κλήση που έγινε την 15.11.2017 από το τηλέφωνο 96183XXX κατά την οποία ο καλών συστήθηκε ως «Πέτρος» ήταν η τελευταία κλήση που έγινε στο κέντρο εξυπηρέτησης της DHL, σε σχέση με το επίδικο δέμα. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι μετά την ενημέρωση ότι το επίδικο δέμα είχε κατασχεθεί, ουδείς πήγε να το παραλάβει όταν η αποστολή έφτασε στην Κύπρο. Υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό ότι ουδείς επικοινώνησε με το μεταφορέα, ήτοι τη DHL, ενώ όταν ο υπάλληλος της DHL επικοινώνησε με τον αριθμό τηλεφώνου του φερόμενου ως παραλήπτη, 96183XXX, για να διευθετηθεί η παραλαβή του δέματος, αυτό ήταν κλειστό. Από τη αδιαμφισβήτητη δε μαρτυρία του Μ.Κ.5, ο κατηγορούμενος 2 μετά την αποκάλυψη της παράνομης επιχείρησης τού ζήτησε να σταματήσει να χρησιμοποιεί τον πιο πάνω αριθμό και να τού τηλεφωνεί όταν ήθελε να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά σε κάποιο άλλο αριθμό. Κρίνουμε ότι η μαρτυρία αυτή και η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 2 δεν ήταν καθόλου τυχαία. Είναι πρόδηλο ότι αποσκοπούσε, όπως και ο τερματισμός της χρήσης από τον ίδιο του συγκεκριμένου αριθμού, από του να εμποδίσει τη διασύνδεση του με την παράνομη επιχείρηση, εξαφανίζοντας οποιοδήποτε στοιχείο και μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει τις διωκτικές αρχές στον εντοπισμό και δίωξη του. Εναντίον του κατηγορουμένου 2 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης τη 15.02.2018 και δύο μέρες αργότερα, τη 17.02.2018, ερευνήθηκε η οικία όπου διέμενε με τη μητέρα του, στην παρουσία της τελευταίας. Ο κατηγορούμενος 2 πήγε στην Αστυνομία από μόνος του την 20.02.
  8. Καθ' όλο αυτό το διάστημα η Αστυνομία προσπαθούσε να τον εντοπίσει για να τον συλλάβει, οι προσπάθειες της όμως δεν απόφεραν καρπούς. Ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη το γεγονός ότι παρουσιάστηκε από μόνος του στην Αστυνομία, ως στοιχείο που τείνει να καταδείξει ότι καμιά εμπλοκή είχε με την υπό κρίση υπόθεση. Η πιο πάνω θέση δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Στη θέση αυτή θα μπορούσε ενδεχομένως να δοθεί κάποια βαρύτητα αν ο κατηγορούμενος 2 πήγαινε από μόνος του στην Αστυνομία, αμέσως μόλις πληροφορείτο ότι αναζητείτο. Τέτοια μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον μας. Αντιθέτως με βάση τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε, προκύπτει ότι αυτός αναζητείτο από την Αστυνομία για πέντε μέρες προτού αυτός παρουσιασθεί. Επισημαίνουμε ότι παρουσιάσθηκε στην Αστυνομία την ίδια ημέρα που παρουσιάσθηκε και ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος έχει ήδη παραδεχθεί τις κατηγορίες της εισαγωγής και της παράνομης κατοχής της επίδικης ναρκωτικής ουσίας. Θα συμφωνήσουμε με τη θέση της κατηγορούσας Αρχής ότι η πιο πάνω συμπεριφορά του είναι ένα στοιχείο που τείνει να καταδείξει ότι εμπλεκόταν στην υπό κρίση υπόθεση. Όλα τα πιο πάνω δεικνύουν κατά την άποψη μας ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι ο αριθμός τηλεφώνου του είχε δοθεί ως ο αριθμός τηλεφώνου του παραλήπτη του δέματος και με δική του βούληση θα ήταν αυτός που θα παραλάμβανε το επίδικο δέμα. Η όλη συμπεριφορά και οι κινήσεις του κατηγορούμενου 2, κατά τον επίδικο χρόνο, οδηγούν στο μόνο αναπόδραστο και ασφαλές συμπέρασμα πως αυτός γνώριζε ότι το δέμα, αντικείμενο της αποστολής που διευθέτησε ο κατηγορούμενος 1 να σταλεί στην Κύπρο μέσω της DHL, περιείχε ναρκωτικές ουσίες. Έχουμε ικανοποιηθεί, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας, στο βαθμό που απαιτείται, ότι επρόκειτο για κοινή επιχείρηση την οποίαν άρχισαν να οργανώνουν αρκετές μέρες προτού ο κατηγορούμενος 1 μεταβεί στην Αθήνα. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος 2 ζήτησε να πληροφορηθεί από το Μ.Κ. 5 τα στοιχεία της διεύθυνσης του κατά ή περί τη 07.11.
  9. Καταλήγουμε ότι ο κατηγορούμενος 2 συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 1 για να εισαγάγουν τις ναρκωτικές ουσίες στην Κυπριακή Δημοκρατία, ότι τις εισήγαν και ότι τις κατείχαν από κοινού. Ως αναφέρουμε και πιο πάνω, για να υπάρχει κοινή κατοχή θα πρέπει να αποδειχθεί ότι οι ναρκωτικές αυτές ουσίες αποτελούσαν αντικείμενο στο οποίο τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 2 είχαν ανάμιξη στη διαχείρισή τους και είχαν δικαίωμα ανάληψης, είτε ο κάθε ένας ξεχωριστά, είτε και οι δύο μαζί. Κάποιος μπορεί να κατέχει κάποιο αντικείμενο έστω και αν αυτό δεν βρίσκεται στη φυσική κατοχή του. Τα στοιχεία αυτά, με βάση τα ευρήματα μας έχουν αποδειχθεί στην υπό κρίση υπόθεση. Το γεγονός ότι οι ναρκωτικές ουσίες κατασχέθηκαν εκ των υστέρων από τις Τελωνειακές Αρχές στην Αθήνα, ουδόλως επηρεάζει την πιο πάνω κατάληξη μας, ως ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος 2 δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει οποιαδήποτε λογική αμφιβολία με σχετική μαρτυρία έτσι ώστε να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο το οποίο δημιουργεί το άρθρο 30 Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν.29/77, η οποία να οδηγεί στην εξαγωγή συμπεράσματος αντίθετου ή ασυμβίβαστου με την προοπτική εμπορίας η προμήθειας της επίδικης ποσότητας του ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, σε τρίτο πρόσωπο. Συνακόλουθα βρίσκουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα όλων των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 στην παρούσα υπόθεση. Καταληκτικά ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2, 3, 4, 5 και
  10. (Yπ.) .............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Final Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομη κατοχή και παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α [1]
(2008)2 Α.Α.Δ. 22. [2] Βλέπετε σχετικά R v. Carr Braint
(1943)2 All E.R. 156 και Ζυπίτης ν. Αστυνομία
(2003)2 Α.Α.Δ. 220. [3] Βούτουνος και Αστυνομία
(2008)2 Α.Α.Δ. 71 και Ευαγγέλου και Αστυνομία
(2008)2 Α.Α.Δ. 371. [4] (1891-1894) All E Rep 24 [5] (V21) 1 CLR 27 [6]
(1961)1 CLR 239 [7]
(1952)A.C. 694 [8]
(1973)3 ALL E R 887 [9] (ανωτέρω) [10]
(1988)3 Α.Α.Δ. 1448 [11]
(1991)3 All E.R. 337 [12] Νίκος Ευαγγέλου και Αστυνομία (ανωτέρω) [13]
(2010)2 Α.Α.Δ. 633, 670-671 [14] Βλ. σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4 [15]
(2013)2 Α.Α.Δ. 350 [16] Βλέπετε σχετικά τις αποφάσεις Oueiss v. Republic
(1987)2 C.L.R. 49, Ιακώβου v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, Πολυδώρου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 492, Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, Σταυρινού v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 706, Λαζάρου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2010)2 A.A.Δ. 633 και Σιβιτανίδης κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ.
  1. [17] Παρ. Β20.
  2. [18] Bλ. Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 250, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211. Σχετική είναι και η υπόθεση Hurbanek κ.α. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 524. [19] Βλέπετε σχετικά Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211. [20]
(1866)4 F&F 922, 929, Αναφορά στην απόφαση γίνεται στο Blackstone's Criminal Practice 2007, F1.10. [21]
(1990)2 Α.Α.Δ. 102. [22]
(2008)2 Α.Α.Δ. 746. [23] Βλέπετε Θεοχάρους και Δημοκρατία (ανωτέρω). [24]
(1990)2 Α.Α.Δ. 41 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.