Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. El SAKA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22253/15, 28/6/2019

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. El SAKA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22253/15, 28/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B36 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22253/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-

1. ΧΧΧΧ El SAKA
2. ΧΧΧΧ ALO Κατηγορουμένων ---------------------------------- Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γιάννος Αργυρού με κα Χριστίνα Σιήρτσιην Για Κατηγορούμενο 1: κ. Μάριος Γαβριηλίδης Για Κατηγορούμενο 2: κ. Ηλίας Κονναρής Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην υπό εξέταση υπόθεση, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού τις δύο πρώτες κατηγορίες, οι οποίες αφορούν το ουσιαστικό αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας που είναι το αδίκημα της κοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι την 30ην Οκτωβρίου 2015 στη Λεμεσό, έκλεψαν το αυτοκίνητο που αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, περιουσία του ατόμου που αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, ήτοι του Μ.Κ. 2περιουσίας € 5,000, η δε πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι του πιο πάνω αναφερόμενου αδικήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα, όπου με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι τον πιο πάνω ουσιώδη χρόνο και τόπο συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν το πιο πάνω αδίκημα. Η τέταρτη κατηγορία, που βαρύνει μόνο τον πρώτο κατηγορούμενο, αφορά το αδίκημα της αντίστασης σε όργανο της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο πρώτος κατηγορούμενος κατά τόν ίδιο ουσιώδη χρόνο και τόπο, αντιστάθηκε στο όργανο της τάξης που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του. Ο πρώτος κατηγορούμενος αντιμετώπιζε επίσης και την τρίτη κατηγορία, στην οποία αθωώθηκε από το στάδιο του εκ πρώτης όψεως και αφορούσε επίθεση κατά του πιο πάνω αναφερόμενου οργάνου της τάξεως. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Μ.Κ. 1 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο 1, στην οποία αναφέρει ότι την επίδικη ημέρα παρέλαβε από τον Μ.Κ. 6 το τεκμήριο 3 και το έθεση υπό την φύλαξη του και δύο μέρες αργότερα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο, ήτοι το τεκμήριο 2 και σε κατόπινό στάδιο, διενήργησε έρευνα δυνάμει Δικαστικού εντάλματος σύλληψης στις οικίες των κατηγορουμένων χωρίς να εντοπίσει οτιδήποτε. Την ίδια ημέρα έλαβε από τον πρώτο κατηγορούμενο με την συγκατάθεση του τα παρειακά επιχρίσματα του και δειγματοληψία swap που απέσπασε από την μπροστινή αριστερή πόρτα του κλοπιμαίου αυτοκινήτου συγκεκριμένος λοχίας και του παρέδωσε. Την ίδια ημέρα παρέδωσε έναντι σχετικής απόδειξης το επίδικο αυτοκίνητο, αφού προηγουμένως φωτογραφήθηκε από συγκεκριμένο λοχία. Την επόμενη ημέρα παρέδωσε στο ΤΑΕ συγκεκριμένα τεκμήρια σε συγκεκριμένο αστυφύλακα, ο οποίος στη συνέχεια τα παρέδωσε στο εργαστήριο Γενετικής και Νευρολογίας για περαιτέρω εξετάσεις. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε τα πιο πάνω αναφερόμενα αριθμημένα τεκμήρια, ανέφερε ότι είναι ο ανακριτής της υπόθεσης, γνωρίζει από συναδέλφους του ότι οι κατηγορούμενοι ανακόπηκαν και συνελήφθησαν και ότι το επίδικο αυτοκίνητο ήταν κλοπιμαίο, αναγνώρισε το τεκμήριο 4 ως την δέσμη από φωτογραφίες που εκδόθηκαν στην παρουσία του, προβαίνοντας σε μια αναφορά και ανάλυση στο τι απεικονίζει η κάθε φωτογραφία, αναγνωρίζοντας το επίδικο αυτοκίνητο, κλοπιμαίο κατά τον ίδιο, αναγνώρισε επίσης και τους δύο κατηγορούμενους. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι αντλεί την πηγή της γνώσης του μέσα από τις καταθέσεις των συναδέλφων του, στην έκταση που θυμόταν, δίνοντας έτσι απάντηση σε υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο την απενεχοποίηση του πρώτου κατηγορούμενου στις κατηγορίες που τον βαρύνουν. Ανέφερε ότι πρόσεξε ότι είχε κάποια κτυπήματα ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος όμως δεν προέβαλε κάποια απάντηση ο πρώτος κατηγορούμενος ως προς τα τραύματα του, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι προσπαθεί να συγκαλύψει τους συναδέλφους του, παραπέμποντας ταυτόχρονα στους συναδέλφους του για αυτό το ζήτημα. Ανέφερε επίσης όσα γνώριζε αναφορικά με το κλειδί του επίδικου αυτοκινήτου, λέγοντας ότι έχουν γίνει επιστημονικές εξετάσεις σε αυτό. Αντεξεταζόμενος επίσης αναφορικά με το πρόσωπο του δεύτερου κατηγορουμένου, αναφέρθηκε στις ενέργειες που είχε κάνει ως ανακριτής, λέγοντας ότι δεν ήταν σίγουρος εάν διερεύνησε τους ισχυρισμούς του δεύτερου κατηγορούμενου. Στην επανεξέταση του έδωσε κάποιες διευκρινιστικές απαντήσεις αναφορικά με τις ενέργειες που είχε προβεί ως ανακριτής και γενικά ότι αφορούσε το ανακριτικό υλικό που είχε συλλεχθεί. Ο Μ.Κ. 2 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο
3. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι ο αποκλειστικός οδηγός του επίδικου αυτοκινήτου, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της συζύγου του. Ανέφερε ότι την προηγούμενη μέρα τηςεπίδικης, στάθμευσε το αυτοκίνητο σε ανικτό χώρο πησίον της οικίας του και το έχει κλειδώσει. Το βράδυ δέχθηκε τηλεφώνημα από την αστυνομία και τον ρώτησαν που βρίσκεται το αυτοκίνητ του και τότε ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι αυτό έλειπε και τότε πληροφορήθηκε από την αστυνομία ότι το αυτοκίνητο ανακόπηκε και ότι οδηγείτο από δύο άτομα. Η σημερινή αξία του αυτοκινήτου είναι € 5,000, η κάσια του είναι κλειστή και έχει διάφορα εργαλεία, δεν έχει ασφάλεια για κλοπή και έχει παράπονο για την κλοπή του αυτοκινήτου, το οποίο του υπεδείχθηκε στην αστυνομία και από έλεγχο που έκανε δεν έλειπε κάτι από μέσα. Η κλειδονιά τηςπόρτας του συνοδηγού είναι αφαιρεμένη και το κλειδί δεν είναι δικό του, ήτοι το κλειδί που του υπέδειξαν στην αστυνομία, ήτοι το τεκμήριο 3, διότι το αυτοκίνητο έχει δύο κλειδιά τα οποία έχει στην κατοχή του. όσον αφορά τους κατηγορούμενους, ανέφερε ότι είναι η πρώτη φορά που τους βλέπει και ότι δεν τους αναγνωρίζει. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τους κατηγορούμενους ως τα άτομα που είδε στην αστυνομία, αναγνώρισε στο τεκμήριο 4 το επίδικο αυτοκίνητο, η κλειδωνιά του οποίου στην θέση του συνοδηγού ήταν παραβιασμένη, αναγνώρισε το τεκμήριο 3 ως το κλειδί που είδε στο αυτοκίνητο και το έλεγξε στην αστυνομία, το οποίο αντικλείδι δεν έδωσε ποτέ σε κανένα. Αντεξεταζόμενος από πλευράς πρώτου κατηγορούμενου, ανέφερε ότι έλαβε ενημέρωση από την αστυνομία ότι το επίδικο όχημα οδηγείτο από την αστυνομία και το ίδιο ισχύει και για την καταγωγή των κατηγορουμένων, δεν θυμόταν εάν το χέρι του πρώτου κατηγορουμένου ήταν δεμένο, το τεκμήριο 3 ταίριαζε στην κλειδωνιά και το αυτοκίνητο ξεκινούσε και αυτό το αντικλείδι μπορούσε να γίνει με την αφαίρεση της κλειδωνιάς και ένα αντικλείδι μπορεί να γίνει με ευκολία και ταχύτητα. Αντεξεταζόμενος από πλευράς δεύτερου κατηγορούμενου, αναφέρθηκεστο πόσες φορές είδε και που τους κατηγορούμενους, αναφέρθηκε στην κατοχή των κλειδιών του επίδικου αυτοκινήτου και που το στάθμευσε την επίδικη ημέρα και ότι δεν είδε να λείπει κάτι από αυτό, στο παρελθόν όμως κλάπεισαν μπαταρίες από αυτό, γεγονός που καταγγέλθηκε στην αστυνομία αλλά δεν ανευρέθησαν ποτέ. Αναφέρθηκε επίσης και στην μερική μετακίνηση του αυτοκινήτου στον χώρο της αστυνομίας όταν κλητεύθηκε ο ίδιος εκεί, μέχρι σήμερα η ζημιά στο μέρος της κλειδωνιάς δεν έχει επιδιορθωθεί. Ο Μ.Κ. 3 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο 3, στην οποία αναφέρει ότι την επίδικη ημέρα κλήθηκε να βοηθήσει στην ανακοπή του επίδικου οχήματος που όπως ενημερώθηκε ήταν κλοπιμαίο, πράγμα που έγινε, ήτοι μετέβηκε στην επίδικη σκηνή, όπου και ανακόπηκε το επίδικο όχημα. Ακολούθως άλλα μέλη της αστυνομίας ανέλαβαν τα περαιτέρω και με άδεια του αξιωματικού υπηρεσίας οδήγησε συγκεκριμένο όχημα στην αστυνομική διεύθυνση Λεμεσού και το στάθμευσε στο περίβολο. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τον πρώτο κατηγορούμενο ως τον οδηγό του ενός από τα δύο αυτοκίνητα που ανακόπηκαν την επίδικη βραδιά, αναγνώρισε επίσης το άλλο αυτοκίνητο που ανακόπηκε, ήτοι το επίδικο, μέσω του τεκμηρίου
4. Τα δύο αυτοκίνητα μεταξύ τους ήταν πολύ κοντά σ απόσταση περίπου 5 μέτρων. Αντεξεταζόμενος από πλευράς πρώτου κατηγορουμένου, ανέφερε ότι όταν προσέγγισε τον πρώτο κατηγορούμενο στην θέση του οδηγού αυτός ήταν ήρεμος και ακολούθως ο μάρτυρας ενημέρωσε άλλους συναδέλφους του, οι οποίοι ανέλαβαν τα περαιτέρω. Δεν άκουσε τον πρώτο κατηγορούμενο να φωνάζει, αλλά η επόμενη φάση που είδε τον κατηγορούμενο ήταν με χειροπέδες και ζητήθηκε από τον μάρτυρα να μετακινήσει το ένα αυτοκίνητο προς το ΤΑΕ Λεμεσού. Όταν ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν με τις χειροπέδες δεν προσπάθησε να διαφύγει, ούτε είδε τον πρώτο κατηγορούμενο να επιτίθεται σε αστυνομικό, διευκρινίζοντας όμως ότι δεν είχε συνεχή οπτική επαφή με τον πρώτο κατηγορούμενο και δεν θυμόταν όταν τον είδε με τις χειροπέδες εάν είχε γύψο στο χέρι του. Ο πρώτος κατηγορούμενος όταν του έγινε σήμα να σταματήσει δεν προσπάθησε να διαφύγει, περιγράφοντας επίσης τον τρόπο που έγινε η ανακοπή. Στην επανεξέταση του ανέφερε ότι η χρονική διάρκεια που δεν είχε οπτική επαφή με τον πρώτο κατηγορούμενο ήταν 3 - 5 λεπτά περίπου. Ο ΜΚ 4 ως μέρος της κύριας εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο
5. Σε αυτήν αναφέρει ότι υπηρετεί σε συγκεκριμένη υπηρεσία το αρχηγείο αστυνομίας και μετά από πληροφορία που λήφθηκε στα γραφεία της υπηρεσίας, ότι το αυτοκίνητο με συγκεκριμένους αριθμούς εγγραφής, το οποίο οδηγείτο από άγνωστο άνδρα θα προέβαινε σε κλοπή αυτοκινήτου, αγνώστων λοιπών στοιχείων και έτσι στις 29 Οκτωβρίου 2015 η ώρα 11:00 μ.μ. μετέβηκε με άλλα μέλη της υπηρεσίας του στη Λεμεσό προς εντοπισμό του. Το ύποπτο όχημα εντοπίστηκε η ώρα 23:45 να οδηγείται από άγνωστο άνδρα στην περιοχή Αγίου Ιωάννη και τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Στη συνέχεια δεύτερος άγνωστος άνδρας επιβιβάστηκε σε αυτό παρά την συμβολή των φώτων αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και Γεωργίου Αβέρωφ. Στη συνέχεια το εν λόγω όχημα χάθηκε στις γειτονιές του Αγίου Ιωάννη και εντοπίστηκε περί ώρα 00:15 της 30 Οκτωβρίου 2015 παρά τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών με κατεύθυνση την Λευκωσία. Στο ύποπτο όχημα επέβαινε μόνο ένα άτομο και από πίσω του ακολουθούσε το επίδικο αυτοκίνητο. Από έλεγχο που ακολούθησε, διαπιστώθηκε ότι το όχημα κλάπηκε από κατοικία σε συγκεκριμένη οδό. Στη συνέχεια ζήτησαν βοήθεια από συγκεκριμένη υπηρεσία του αρχηγείου αστυνομίας για να τους βοηθήσουν στην ανακοπή των πιο πάνω οχημάτων. Μετά την έξοδο του Ζυγίου, το περίπολο της συγκεκριμένης υπηρεσίας ανέκοψε πρώτα το επίδικο όχημα και σε απόσταση περίπου 400 μέτρων το άλλο όχημα. Τότε ο μάρτυρας έτρεξε προς το μέρος της θέσης του οδηγού και του ζήτησε να εξέλθει από το όχημα, αφού πρώτα του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα. Αφού άνοιξε την πόρτα και εξήλθε του οχήματος, του ζήτησε τα στοιχεία του και αυτός άρχισε να φωνάζει για το λόγο που τον σταμάτησαν, ενώ αρνήθηκε να του πει τα στοιχεία του και την ίδια ώρα πέταξε ένα αντικείμενο έξω από το δρόμο κοντά στα κιγκλιδώματα. Αμέσως τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, της άρνησης παροχής στοιχείων σε αστυνομικό, τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη για εξακρίβωση στοιχείων και αφού του επέστησε την προσοχή στο νομό αυτός απάντησε ΄΄εν έκαμα τίποτε εν ηξέρω τίποτε΄΄. Στη συνέχεια, στην προσπάθειά του να του περάσει χειροπέδες αντιστάθηκε της σύλληψης του και χρησιμοποίησε την ανάλογη βία για να τον ακινητοποιήσει. Ακολούθως τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, την αντίσταση κατά της σύλληψης και περί ώρα 00:52 τον συνέλαβε για το πιο πάνω αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε ΄΄εν έκαμα τίποτε΄΄. Ακολούθως έχει διαπιστώσει ότι το αντικείμενο το οποίο πετάξε ήταν ένα κινητό τηλέφωνο συγκεκριμένης μάρκας χρώματος γκρίζο το οποίο και παρέλαβε. Ακολούθως ο πιο πάνω άντρας οδηγήθηκε μαζί με τον οδηγό του επίδικου αυτοκινήτου στο ΤΑΕ Λεμεσού, όπου ο Μ.Κ. 6 ανέλαβε τα περαιτέρω και από έλεγχο που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για τον πρώτο κατηγορούμενο. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε το επίδικο όχημα δια μέσου του τεκμηρίου 4 ως το όχημα που οδηγούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος, τον οποίο και αναγνώρισε στο εδώλιο, αναγνώρισε επίσης τον πρώτο κατηγορούμενο τόσο δια μέσου του τεκμηρίου 4, όσο και στο εδώλιο και ως τον οδηγό του άλου αυτοκινήτου που ανακόπηκε την επίδικη βραδιά, περιέγραψε τον τρόπο και την διάρκεια όπου ο πρώτος κατηγορούμενος του αντιστάθηκε στην σύλληψη του και σε εκείνη την στιγμή ο πρώτος κατηγορούμενος δεν έφερε επίδεσμο, ο δεύτερος κατηγορούμενος κατά την στιγμή της αντίστασης δεν ήταν παρών, μετά την ανακοπή των δύο οχημάτων οι κατηγορούμενοι είχαν απόσταση μεταξύ τους, οπτική επαφή με τα δύο αυτοκίνητα είχε το περίπολο του ΟΠΟΔ, δηλαδή του ουλαμού πρόληψης οδικών δυστυχημάτων, είδε που πέταξε ο πρώτος κατηγορούμενος το κινητό του τηλέφωνο και ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι από την αντίσταση του πρώτου κατηγορουμένου δεν έχει προκληθεί στον μάρτυρα οποιαδήποτε σωματική βλάβη. Αντεξεταζόμενος από πλευράς πρώτου κατηγορουμένου ανέφερε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος δεν του έχει επιτεθεί, περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο ο πρώτος κατηγορούμενος αντιστάθηκε στην σύλληψη του, ήτοι αντιστάθηκε στο να του φορέσει την δεύτερη χειροπέδα και ακολούθως ο μάρτυρας με την ανάλογη βία προσπάθησε να μαζέψει το ένα χέρι του πρώτου κατηγορούμενου, χωρίς να του κτυπήσει το χέρι, εκφράζοντας άγνοια για ποιον λόγο ακολούθως ο πρώτος κατηγορούμενος είχε επίδεσμο στο χέρι του. Εξέφρασε άγνοια ο μάρτυρας εάν κάποιος ανέλαβε από το ΤΑΕ να πάρει τον πρώτο κατηγορούμενο στο νοσοκομείο, δεν έγινε στον ίδιο οποιοδήποτε παράπονο για το χέρι του και όταν ο πρώτος κατηγορούμενος παραδόθηκε σε μέλη του ΤΑΕ αυτός ήταν εντάξει, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι από την βιασύνη του να συλλάβει τον πρώτο κατηγορούμενο τον κτύπησε και προστέθηκε η τέταρτη κατηγορία, επαναλαμβάνοντας την θέση του ότι δεν κτύπησε κανέναν και ούτε προκάλεσε ζημιά σε κανέναν. Περιέγραψε επίσης την σκηνή όπου ο πρώτος κατηγορούμενος παραλάμβανε ένα άλλο άτομο, ήτοι τον δεύτερο κατηγορούμενο, όντας ο μάρτυρας σε απόσταση 200 με 300 μέτρα, ήταν βράδυ και ήταν βέβαιος, λόγω και του καλού φωτισμού, ότι τα δύο αυτά άτομα ήταν οι κατηγορούμενοι και ότι ο πρώτος κατηγορούμενος παρέλαβε τον δεύτερο κατηγορούμενο, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι ήταν αδύνατο να τους ξεχωρίσει. Ανέφερε επίσης ότι κατά την στιγμή της σύλληψης στο μέρος βρίσκονταν και δύο μέλη του ΟΠΟΔ, χωρίς να γνωρίζει επακριβώς τι αντιλήφθηκαν. Αντεξεταζόμενος από πλευράς δεύτερου κατηγορουμένου αναφέρθηκε στις οδηγίες που έλαβε από τον προϊστάμενο του για την επιχείρηση που είχε στηθεί για να εντοπιστεί το επίδικο όχημα, περιγράφοντας ταυτόχρονα το τρόπο δράσης προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά και τον εντοπισμό του άλλου οχήματος που οδηγείτο από τον πρώτο κατηγορούμενο, κατάλαβε ο ίδιος και οι συναδέλφοι του μέσα από την εμπειρία τους στις παρακολουθήσεις ότι τα δύο οχήματα είχαν σχέση μεταξύ τους διότι πήγαιναν με συγκεκριμένη ταχύτητα, δεν είχε αντιληφθεί τον δεύτερο κατηγορούμενο να προσπαθεί να διαφύγει όταν ο αστυνομικός του έκανε σήμα να σταματήσει διότι δεν τον είδε καθόλου. Ανέφερε επίσης ότι συνόδευσαν τους δύο κατηγορούμενους στο ΤΑΕ Λεμεσού βάζοντας τους στο αυτοκίνητο και ο δεύτερος κατηγορούμενος ήταν ήρεμος σε αυτήν την διαδικασία και το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος σταμάτησε σε απόσταση 400 - 500 μέτρων από το σημείο που σταμάτησε το αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου. Ο Μ.Κ. 5 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο 14, στην οποία επαναλαμβάνει τα όσα έχει αναφέρει και ο Μ.Κ. 4 στην κατάθεση του, με τις εξής διαφοροποιήσεις που είχαν ως επίκεντρο την εμπλοκή του με τον πρόσωπο του δεύτερου κατηγορουμένου αντί του πρώτου κατηγορουμένου όπως έγινε με τον Μ.Κ. 4 και πιο συγκεκριμένα, όταν περίπολο του ΟΠΟΔ ανέκοψε το επίδικο όχημα που οδηγείτο από τον δεύτερο κατηγορούμενο και όταν ο μάρτυρας έτρεξε προς την θέση του οδηγού και τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος κατηγορούμενος αφού άνοιξε την πόρτα, τράπηκε σε φυγή πηδώντας το διαχωριστικό κιγκλίδωμα και έτρεχε μέσα σε πυκνώδεις θάμνους. Ο μάρτυρας τον ακολούθησε και κατάφερε να τον σταματήσει σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από το σημείο ανακοπής του αυτοκινήτου. Αμέσως τον πληροφόρησε ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ήταν κλοπιμαίο και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο, ο δεύτερος κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν ήξερε ότι ήταν κλοπιμαίο και ότι το αυτοκίνητο ανήκε στον πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος του είπε να το πάρουν στην Λάρνακα και τον ακολουθούσε. Ακολούθως ο μάρτυρας μετά από άδεια οδήγησε το επίδικο αυτοκίνητο στον αστυνομικό σταθμό, όπου το παρέδωσε μαζί με το κλειδί στον Μ.Κ.
6. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τον δεύτερο κατηγορούμενο στο εδώλιο, το ίδιο έπραξε και με τον πρώτο κατηγορούμενο τον οποίο συνέλαβαν άλλοι συνάδελφοι του, αναγνώρισε δια μέσου του τεκμηρίου 4 το επίδικο αυτοκίνητο και εξέφρασε την άποψη ότι ο πρώτος κατηγορούμενος κατά την σύλληψη του δεν είχε επίδεσμο. Αναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 3 ως το κλειδί του επίδικου αυτοκινήτου, το οποίο ήταν στο αυτοκίνητο όταν το οδήγησε. Ο δεύτερος κατηγορούμενος μετά την σύλληψη του ανέφερε ότι έτρεξε επειδή φοβήθηκε και δεν ήξερε ότι το αυτοκίνητο ήταν κλοπιμαίο και έτρεξε επειδή το αυτοκίνητο ήταν του πρώτου κατηγορουμένου. Την ώρα της σύλληψης δεν έχει αντιληφθεί τους δύο κατηγορούμενους να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, ούτε σε κατοπινό στάδιο, διότι κατευθύνθηκε προς το αυτοκίνητο και ζήτησε άδεια για να το οδηγήσει, η δε μεταφορά των κατηγορουμένων έγινε από άλλους Αντεξεταζόμενος από πλευράς πρώτου κατηγορουμένου, ανέφερε ότι ήταν παρών όταν ο πρώτος κατηγορούμενος παραλάμβανε τον δεύτερο κατηγορούμενο, περιέγραψε την σκηνή της ανακοπής, τις αποστάσεις που υπήρχαν, περιέγραψε την παρακολούθηση που προηγήθηκε, την επιβίβαση του δεύτερου κατηγορούμενου στο αυτοκίνητο του πρώτου, αναφέρθηκε στην αστυνομική δύναμη που επιστρατεύθηκε για τον σκοπό, αναφέρθηκε στην έκταση που είχε οπτική επαφή στην σύλληψη του πρώτου κατηγορουμένου, χωρίς να πέσει κάτι στην αντίληψη του εάν ο πρώτος κατηγορούμενος φώναζε ή αντιστάθηκε, περιέγραψε την σκηνή όπου ο δεύτερος κατηγορούμενος προσπάθησε να διαφύγει και εξέφρασε την βεβαιότητα ότι ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος που επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του πρώτου. Αντεξεταζόμενος από πλευράς δεύτερου κατηγορούμενου, επανέλαβε την θέση του ότι ήταν μόνος του στο αυτοκίνητο, περιέγραψε εκ νέου την διαδρομή που ακολουθήθηκε κατά την παρακολούθηση, τον τρόπο που έγινε η παρακολούθηση και την αστυνομική δύναμη που επιστρατεύθηκε, ανέφερε ότι σε κάποιο σημείο χάθηκε η οπτική επαφή αλλά μετά επανήλθε, περιέγραψε εκ νέου την σκηνή όπου έγινε η ανακοπή των οχημάτων, ανέφερε ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι ύποπτοι που προβαίνουν σε κλοπές αυτοκινήτων κάνουν αντιπαρακολούθηση στους αστυνομικούς, δεν είδε τους κατηγορούμενους να κλέβουν το επίδικο αυτοκίνητο και στην προκειμένη περίπτωση δεν κλάπηκε αμέσως το αυτοκίνητο αλλά γίνονταν κάποιες βόλτες στα σοκάκια και ακολούθως κλάπηκε το αυτοκίνητο και έφυγαν. Περιέγραψε εκ νέου τον τρόπο που ο δεύτερος κατηγορούμενος προσπάθησε, όπου ο δεύτερος κατηγορούμενος προσπάθησε να διασταυρώσει τον αυτοκινητόδρομο και τότε αντικρύστηκαν μεταξύ τους και ο μάρτυρας τον συνέλαβε, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν προσπάθησε να διαφύγει επειδή δεν είχε λόγο να διαφύγει, επαναλαμβάνοντας την θέση του ότι ήταν παρών και προηγήθηκε καταδίωξη με οχήματα της αστυνομίας χωρίς διακριτικά αρχικά και ακολούθως ζητήθηκε η βοήθεια της τροχαίας. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι συνέλαβε τον δεύτερο κατηγορούμενο, αλλά άλλος συνάδελφος του που ήξερε αγγλικά του εξήγησε τον λόγο σύλληψης του αλλά ο μάρτυρας συνεννοήθηκε με τον δεύτερο κατηγορούμενο στην Ελληνική γλώσσα, υπεραμυνόμενος της θέσης του ο μάρτυρας ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος όφειλε να σταματήσει στο σήμα της αστυνομίας, απαντώντας έτσι σε περί του αντιθέτου υποβληθείσα θέση. Στην σύντομη του επανεξέταση ανέφερε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος υπέδειξε τον πρώτο κατηγορούμενο ότι ήταν το άτομο που ανήκε το επίδικο αυτοκίνητο. Ο Μ.Κ. 6 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι το τεκμήριο
7. Στην κατάθεση του ο μάρτυρας αναφέρει και αυτός με την σειρά του στην ενημέρωση που είχε αναφορικά με πληροφορία ότι θα γινόταν κλοπή αυτοκινήτου, στην παρακολούθηση των οχημάτων που οδηγούσαν οι κατηγορούμενοι, το ότι του ζητήθηκε να επικοινωνήσει με τον ιδιοκτήτη του επίδικου οχήματος για να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτό έχει κλαπεί, πράγμα το οποίο και έπραξε, όπου από τα στοιχεία που εντόπισε από το σύστημα της αστυνομίας, είδε ότι ανήκε ουσιαστικά στην σύζυγο του Μ.Κ. 2, ο οποίος απάντησε στην τηλεφωνική κλήση του μάρτυρα. Ο Μ.Κ. 2 ερωτήθηκε από τον μάρτυρα κατά πόσο το επίδικο αυτοκίνητο και ο Μ.Κ. 2 του είπε ότι το είχε σταθμευμένο και κλειδωμένο σε ανοικτό χώρο πλησίον της οικίας του και αφού ο μάρτυρας τον ενημέρωσε, έλεγξε στο σημείο που το είχε σταθμεύσει αλλά αυτό έλειπε καιτότε ο μάρτυρας τον πληροφόρησε ότι το επίδικο όχημα είχε κλαπεί και του ζήτησε να προσέλθει στο τμήμα για κατάθεση, πράγμα το οποίο και έπραξε. Στην συνέχεια έγινε η ανακοπή των δύο οχημάτων και των κατηγορουμένων και οδηγήθηκαν στο τμήμα, όπου ο Μ.Κ. 5 του παρέδωσε το τεκμήριο 3 και ο Μ.Κ. 4 του παρέδωσε ένα κινητό τηλέφωνο. Ο Μ.Κ. 2 στην παρουσία του έλεγξε το επίδικο αυτοκίνητο και διαπίστωσε ότι από αυτό έλειπε από την πόρτα του συνοδηγού η κλειδωνιά και ότι το κλειδί που παραδόθηκε στον μάρτυρα δεν ήταν δικό του. Ακολούθως ο μάρτυρας παρέδωσε στον Μ.Κ. 1 το τεκμήριο 3, το κινητό τηλέφωνο, ενώ του υπέδειξε και το επίδικο αυτοκίνητο το οποίο ήταν κλειδωμένο κα το έθεσε υπό την φύλαξη του. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τον δεύτερο κατηγορούμενο, από τον οποίο έλαβε ανακριτική κατάθεση και που κατατέθηκαν ως τεκμήρια 16 και 17 αντίστοιχα στην μητρική του γλώσσα και η μετάφραση της στην Ελληνική, αναγνώρισε το τεκμήριο 3 ως το κλειδί που αναφέρθηκε στην κατάθεση του και που παρέδωσε στον Μ.Κ. 1, αναγνώρισε δια μέσου του τεκμηρίου 4 το επίδικο αυτοκίνητο που έκανε αναφορά στην κατάθεση του και το σημείο όπου ήταν αφαιρεμένη η κλειδωνιά στην θέση του συνοδηγού και αναφέρθηκε στον εξωτερικό έλεγχο που έκανε ο Μ.Κ. 2 επί του επίδικου αυτοκινήτου και την διαπίστωση ότι η κλειδωνιά έλειπε. Αντεξεταζόμενος από πλευράς πρώτου κατηγορουμένου (δεν αντεξετάστηκε από πλευράς δεύτερου κατηγορουμένου) ανέφερε ότι δεν θυμάται εάν λήφθηκε κατάθεση από την εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου αυτοκινήτου, αλλά εκείνο το βράδυ μίλησε με τον Μ.Κ. 2 και ο οποίος του ανέφερε ότι αυτός χρησιμοποιεί το επίδικο αυτοκίνητο και κλητεύθηκε για να δώσει κατάθεση. Εξέφρασε άγνοια σε υποβληθεία θέση ότι ο Μ.Κ. 2 δεν του είπε την αλήθεια αναφορικά με την νομιμότητα κατοχής του επίδικου αυτοκινήτου, λέγοντας ότι δεν είναι ο ίδιος ο ανακριτής της υπόθεσης και ούτε ξεέρει εάν αυτό έχει διερευνηθεί. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι ο Μ.Κ. 2 δεν έφερε εξουσιοδότηση από την ιδιοκτήτρια για να δώσει κατάθεση και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν έχει διαπραχθεί κλοπή διότι δεν υπήρχε παράπονο από τον ιδιοκτήτη, ανέφερε ότι ιδιοκτήτης μπορεί να είναι και αυτός που το κατέχει, άσχετα που είναι εγγεγραμμένο και μπορεί η αστυνομία να δεχθεί καταγγελία και από κάτοχο, όχι απαραίτητα από εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη. Εξέφρασε άγνοια εάν έγιναν επιστημονικές εξετάσεις δακτυλικών αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού, επίσης εξέφρασε άγνοια για το πως έχει δημιουργηθεί η οπή από όπου έλειπε η κλειδωνιά, ανέφερε όμως ότι αυτή έγινε λόγω της αφαίρεσης της κλειδωνιάς, παρέπεμψε όμως στην αναφορά του Μ.Κ. 2 ότι ο ίδιος την τελευταία φορά που το είχε σταθμεύσει το είχε κλειδώσει και η κλειδωνιά υπήρχε στην θέση της και δεν ρώτησε ο μάρτυρας τον Μ.Κ. 2 εάν κλείδωσε το επίδικο αυτοκίνητο από την θέση του οδηγού ή του συνοδηγού. Ανέφερε επίση ότι πρώτη φορά είδε δια μέσου του τεκμηρίου 4 δεμένο το χέρι του πρώτου κατηγορουμένου. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα η κατηγορουσα αρχή έκεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφού επεξηγήθηκαν στους κατηγορούμενους τα δικαιώματα τους, αυτοί επέλεξαν όπως καταθέσουν ενόρκως, ο δε δεύτερος κατηγορούμενος κάλεσε και έναν μάρτυρα υπεράσπισης. Ο πρώτος κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του, αναφέρθηκε στην επαγγελματική του ενασχόληση, στην επικοινωνία που είχε με τον δεύτερο κατηγορούμενο και που είχε ως επίκεντρο την αγοραπωλησία ενός αυτοκινήτου, ήτοι του επίδικου, την διευθέτηση που έγινε για να συναντηθούν μεταξυ τους αλλά και να πάρει το επίδικο αυτοκίνητο από έναν μηχανικό ο δεύτερος κατηγορούμενος, ανέφερε ότι σε κατοπινό στάδιο συνεννοήθηκαν ότι βρίσκονταν και οι δύο στον αυτοκινητόδρομο και που θα βρίσκονταν ακριβώς, όμως σε κατοπινό στάδιο τον σταμάτησε η αστυνομία, όπου του έκανε έλεγχο στο αυτοκίνητο χωρίς να βρει τίποτα, αλλά ένας άλλος αστυνομικός τον συνέλαβε και του έκανε εξωνυχιστικό έλεγχο στο σώμα και στα ρούχα του και ακολούθως μεταφέρθηκε στο τμήμα. Το επίδικο όχημα το είδε για πρώτη φορά όταν πήγαν για να το πάρει ο δεύτερος κατηγορούμενος από τον μηχανικό, δεν είχε κάποια σχέση ο ίδιος με το επίδικο αυτοκίνητο, εκείνη την βραδιά έσπασε το χέρι του και η αστυνομία τον πήρε στο νοσοκομείο. Αντεξεταζόμενος πρώτα από την πλευρά του δεύτερου κατηγορουμένου, λόγω ακριβώς της μαρτυρίας που έχει δώσει, αναφέρθηκε στην γνωριμία που είχε με τον δεύτερο κατηγορούμενο, στην νομική συμβουλή που έλαβε και που είχε ως επίκεντρο τον λόγο της μη υποβολής των θέσεων του στους μάρτυρες κατηγορίας, αρνήθηκε υποβηθείσες θέσεις ότι είπε ψέματα στο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην συνεννόηση που είχε με τον δεύτερο κατηγορούμενο αναφορικά με το επίδικο αυτοκίνητο και τι θα γινόταν με αυτό και την εμπλοκή του μηχανικού με αυτό, κάνοντας ταυτόχρονα αναφορά στον τρόπο που αγοράζει αυτοκίνητα και ακολούθως καταστρέφονται και τεμαχίζονται και ακολούθως εξάγονται. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι ζήτησε από τον δεύτερο κατηγορούμενο να μεταφέρει το επίδικο αυτοκίνητο στον εργοδότη του στο αεροδρόμιο που θα ερχόταν από το εξωτερικό και επανέλαβε την δική του εκδοχή και την διαδρομή που ακολούθησαν την επίδικη βραδιά, αρνηθηκε υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο την πρόταση που έκανε ο πρώτος κατηγορούμενος μέσω του Μ.Υ. 1 για να δοθούν στον δεύτερο κατηγορούμενο το χρηματικό ποσό των €5,000 για να παραδεχθεί τις κατηγορίες και να απαλλάξει τον πρώτο κατηγορούμενο, αλλά και μέσω άλλων δύο άγνωστων ατόμων για να μην πει στο Δικαστήριο την αλήθεια, ως επίσης και ότι απείλησε τον δεύτερο κατηγορούμενο ότι εάν πει την αλήθεια θα κατέθετε ο ίδιος στο Δικαστήριο με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να πάει φυλακή. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι είπε ψέματα στον δεύτερο κατηγορούμενο ότι το επίδικο αυτοκίνητο είναι του εργοδότη του έτσι ώστε εάν τους σταματούσε η αστυνομία να μην έχει ο ίδιος οποιανδήποτε εμπλοκή με το αυτοκίνητο το οποίο γνώριζε ότι ήταν κλοπιμαίο, λέγοντας ουσιαστικά ότι πήγε να αγοράσει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο το οποίο αγνοούσε ότι ήταν κλοπιμαίο. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσες θέσεις ότι ουδέποτε ο δεύτερος κατηγορούμενος αγόρασε εξαρτήματα από αυτόν, προβάλλοντας την αντίθετη του θέση και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι είναι αυτός ο κλέφτης του επίδικου αυτοκινήτου λόγω και της γνώσης του περί αυτοκινήτων. Αντεξεταζόμενος από πλευράς κατηγορούσας αρχής, αναφέρθηκε στον τόπο διαμονής του, στον τρόπο όπου εργάζεται, στην κατοχή δύο αριθμών τηλεφώνων από τον ίδιο, εξέφρασε άγνοια για τον τόπο διαμονής του δεύτερου κατηγορούμενου, αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι γνώρισε τον δεύτερο κατηγορούμενο στη φυλακή, τον βλέπει όμως στο τζαμί αλλά δεν έχουν καμία σχέση, εξέφρασε άγνοια για το πως ο δεύτερος κατηγορούμενος βρήκε τον αριθμό του τηλεφώνου του, αναφέρθηκε εκ νέου στην σκηνή της σύλληψης του και της έρευνας που έγινε στο αυτοκίνητο του και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι απέκρυψε τον δεύτερο αριθμό τηλεφώνου του για να μην αποκαλυφθεί η επικοινωνία που είχε με τον δεύτερο κατηγορούμενο. Αναφέρθηκε επίσης εκ νέου στις συνθήκες και τους λόγους που βρέθηκε με τον δεύτερο κατηγορούμενο και που είχαν ως επίκεντρο την αγορά αυτοκινήτου και την εμπλοκή μηχανικού και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο την συνωμοσία του με τον δεύτερο κατηγορούμενο να κλέψουν το επίδικο αυτοκίνητο, όπως και έγινε, σπάζοντας και την κλειδωνιά του αυτοκινήτου, καθώς επίσης αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις αναφορικά με τις συνθήκες και τους λόγους σύλληψης του και την αντίσταση εκ μέρους του στην εν λόγω σύλληψη. Ανέφερε επίσης ότι δεν ήθελε να κάνει παράπονο στην αστυνομία για το σπάσιμο του χεριού του από ενέργειες της αστυνομίας επειδή είναι ξένος και δεν ήθελε να κάνει προβλήματα και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι βγήκε αληθινή η πληροφορία που είχε η αστυνομία ότι θα προέβαινε σε κλοπή του αυτοκινήτου. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι το επίδικο όχημα θα διοχετευόταν μέσω Περγάμους στον ISIS σε Αραβική χώρα. Ο κατηγορούμενος 2 ως μέρος της κύριας εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο 16 και το τεκμήριο 17 είναι η πιστή μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα. Σε αυτήν αναφέρει ότι τον πρώτο κατηγορούμενο τον γνώρισε πριν περίπου τέσσερα χρόνια στις φυλακές της Λευκωσίας όπου ήταν και οι δύο παράνομοι στην Κύπρο. Όταν βγήκαν από τη φυλακή τον βλέπει κάποτε στο τζάμι στη Λεμεσό δίπλα από την Μαρίνα. Ο πρώτος κατηγορούμενος είχε το τηλέφωνο του αλλά δεν είχαν μέχρι τώρα φιλικές σχέσεις. Δεν γνωρίζει αν εργάζεται ή με τι ασχολείται ο πρώτος κατηγορούμενος, ούτε γνωρίζει που μένει στην Λεμεσό. Αναφέρθηκε σε συγκεκριμένο αριθμό τηλεφώνου του κατηγορουμένου 1 και από ότι ξέρει ήταν στη φυλακή και βγήκε μία βδομάδα πριν την επίδικη ημερομηνία. Την επίδικη ημερομηνία και περί ώρα 7:30 μ.μ. ενώ ίδιος ήταν στο σπίτι κάποιου φίλου του που κατονόμασε, τον πήρε τηλέφωνο ο πρώτος κατηγορούμενος και του είπε ότι ήθελε να μιλήσουν και του ζήτησε να βρεθούν στα φώτα του Συμιλλίδη. Τότε ο ίδιος πήγε στο σημείο που του είπε ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος ήρθε με το αυτοκίνητό του και του είπε ότι ήταν στη φυλακή γιατί ήταν παράνομος και του ζήτησε μια χάρη και πιο συγκεκριμένα ήθελε να πάρει το αυτοκίνητο του εργοδότη του στη Λάρνακα και να τον φέρει πίσω και τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος του είπε ότι είχε δουλειά το πρωί και ο πρώτος κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα καθυστερούσαν. Μετά είπε στον πρώτο κατηγορούμενο ότι δεν έχει ασφάλεια και του είπε ότι θα πήγαινε ο πρώτος κατηγορούμενος μπροστά από τον δεύτερο κατηγορούμενο με το δικό του αυτοκίνητο και αν είχε αστυνομία θα τον ειδοποιούσε. Τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος συμφώνησε διότι ο πρώτος κατηγορούμενος επέμενε και του είπε ότι θα του τηλεφωνούσε ξανά για το πότε θα έφευγαν και τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι του και μετά από δύο περίπου ώρες του τηλεφώνησε ξανά ο πρώτος κατηγορούμενος και του είπε να βρεθούν κοντά στην αστυνομία του Αγίου Ιωάννη. Τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος πήγε με τα πόδια στα φώτα τροχαίας της αστυνομίας του Αγίου Ιωάννη και ο πρώτος κατηγορούμενος ήρθε με συγκεκριμένο αυτοκίνητο και τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος μπήκε στο αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου και πήγαν από τα φώτα προς τα πάνω περίπου 500 m και σταμάτησε έξω από μία μπυραρία και του έδειξε ένα διπλοκάμπινο μάρκας Mitsubishi και του είπε ότι είναι το αυτοκίνητο του εργοδότη του και τότε ο πρώτος κατηγορούμενος έδωσε στον δεύτερο κατηγορούμενο ένα κλειδί και του είπε να πηγαίνει πίσω του μέχρι την Λάρνακα και ο πρώτος κατηγορούμενος δεν θα τον πλήρωνε γι' αυτό, απλά τον βοηθούσε διότι δεν βρήκε κανέναν άλλο. Το τεκμήριο 3 είναι αυτό που του έδωσε ο πρώτος κατηγορούμενος και στη συνέχεια οδήγησε το διπλοκάμπινο και ακολούθησε τον πρώτο κατηγορούμενο και κατευθύνθηκαν προς τα πάνω και από τον κυκλικό κόμβο του Τροόδους προς την Λάρνακα και είχαν απόσταση μεταξύ τους περίπου 100 μέτρα. Σε κάποια στιγμή ενώ βρίσκονταν στον αυτοκινητόδρομο μετά το Ζύγι ήρθε από πίσω το περιπολικό της αστυνομίας και του έκαναν σήμα να σταματήσει και τότε ο ίδιος σταματήσει αμέσως στο πλευρό και μόλις βγήκε από το αυτοκίνητο έτρεξε μέσα σε ένα χωράφι γιατί φοβήθηκε που δεν είχε ασφάλεια να οδηγεί το αυτοκίνητο, μετά όμως σταμάτησε και επέστρεψε πίσω προς το σημείο που ήταν οι αστυνομικοί και τον έπιασαν. Αμέσως του είπαν ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε είναι κλοπιμαίο και τότε ο ίδιος τους εξήγησε ότι του ζήτησε ο πρώτος κατηγορούμενος να κάνει. Μετά τον πήραν στην αστυνομία και είδε τον πρώτο κατηγορούμενο στα γραφεία της αστυνομίας. Ανέφερε επίσης ότι όταν είχε ανοίξει το αυτοκίνητο η μπυραρία ήταν ανοιχτή και είχε κόσμο μέσα και επίσης απέναντι έχει πρακτορείο και ήταν και αυτό ανοιχτό με πελάτες και εάν γνώριζε ότι το αυτοκίνητο ήταν κλοπιμαίο δεν θα το έπαιρνε, απλά ο ίδιος ήθελε να βοηθήσει τον πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος τον ξεγέλασε. Ανέφερε επίσης ότι ζει τα τελευταία 10 χρόνια στην Κύπρο και ποτέ δεν είχε πρόβλημα με την αστυνομία. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναφέρθηκε στην γνωριμία του με τον πρώτο κατηγορούμενο, στην οικογενειακή του κατάσταση και την παραμονή του στην Κύπρο, στην προτροπή που δέχθηκε μέσω τρίτων προσώπου και του Μ.Υ. 1 για να παραδεχθεί την κλοπή του επίδικου αυτοκινήτου. Την επίδικη ημέρα έφυγε από την σκηνή επειδή φοβήθηκε λόγω του ότι αντιμετώπιζε τροχαίες παραβάσεις, αλλά επέστρεψε πίσω ο ίδιος. Αντεξεταζόμενος από πλευράς πρώτου κατηγορουμένου πρώτα, λόγω ακριβώς της μαρτυρίας που είχε δώσει, αναφερθηκε στην γνωριμία του με τον πρώτο κατηγορούμενο, στην προηγούμενη του καταδίκη λόγω του παράνομου καθεστώτος του και το ίδιο πρόβλημα είχε και ο πρώτος κατηγορούμενος, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι ο πρώτος κατηγορούμενος είχε φυλακιστεί μόνο στις Βρετανικές βάσεις. Αναφερθηκε επίσης στις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκαν οι δύο κατηγορούμενοι την επιδικη ημέρα, στην διαδρομή που ακολούθησαν μαζί και την συνεννόηση που είχαν για να οδηγήσουν τα δύο προαναφερόμενα αυτοκίνητα, στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ανακόπηκαν και τι εκτυλίχθηκε στην εκεί σκηνή, αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι το τεκμήριο 3 το είχε ο ίδιος και όχι ο πρώτος κατηγορούμενος, επανέλαβε την θέση του ότι φοβήθηκε επειδή δεν είχε ασφάλεια να οδηγεί το επίδικο αυτοκίνητο, αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι έτρεξε επειδή ήξερε ότι έκλεψε το επίδικο αυτοκίνητο και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι επέστρεψε πίσω λόγω της ύπαρξης φραγμού που τον εμπόδιζε. Επανέλαβε την θέση του ότι εάν ήξερε ότι το επίδικο αυτοκίνητο ήταν κλοπιμαίο δεν θα το έπαιρνε, προβάλλοντας και την θέση ότι το πήρε ενώ υπήρχαν πλησίον υποστατικά με κόσμο και ότι ο φάκελος του είναι καθαρός. Ανέφερε επίσης τα λεγόμενα του πρώτου κατηγορούμενου κατά την μεταφορά τους στην αστυνομία, όπου ο πρώτος κατηγορούμενος ανέφερε στην αστυνομία ότι δεν ξέρει τον δεύτερο κατηγορούμενο και ο πρώτος κατηγορούμενος τον παρότρυνε να μην παραδεχθεί, ενώ στην ακροαματική διαδικασία ανέφερε ότι γνωρίζει τον πρώτο κατηγορούμενο. Έδωσε επίσης διευκρινήσεις για τις προτροπές που δέχθηκε για να παραδεχθεί την κλοπή του επίδικου αυτοκινήτου και αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι είπε ψέματα για να ενοχοποιήσει τον πρώτο κατηγορούμενο και ότι δεν δέχθηκε προτροπές για να παραδεχθεί την κλοπή του επίδικου αυτοκινήτου. Αντεξεταζόμενος από πλευράς κατηγορούσας αρχής αναφέρθηκε στις προτροπές για να παραδεχθεί την κλοπή του αυτοκινήτου, αναφέρθηκε στον τόπο διαμονής του ιδίου και του πρώτου κατηγορουμένου που είναι κοντά μεταξύ τους, αναφέρθηκε στους λόγους και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε με τον πρώτο κατηγορούμενο και στην συγκεκριμένη τοποθεσία και γενικά στην συνεννόηση που είχαν προς αυτήν την κατεύθυνση και τους λόγους που δέχθηκε να οδηγήσει το επίδικο αυτοκίνητο, ήτοι λόγω της επιμονής του πρώτου κατηγορουμένου και ότι μόλις βγήκε ο πρώτος κατηγορούμενος από την Μεννόγεια και τον λυπήθηκε, περιέγραψε την διαδρομή που ακολούθησαν και την σκηνή όπου έγινε η ανακοπή, την ώρα που αυτή έγινε, αρνούμενος υποβληθείσες θέσεις ότι τα όσα ανέφερε είναι εκ των υστέρων σκέψεις. Ανέφερε ότι πρώτη φορά είδε στην αστυνομία ότι η κλειδωνιά ήταν παραβιασμένη, διότι όταν οδήγησε το αυτοκίνητο μπήκε από την θέση του οδηγού με το κλειδί που του έδωσε ο πρώτος κατηγορούμενος, ήτοι το τεκμήριο 3, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι με το τεκμήριο 3 δεν θα μπορούσε να ανοίξει η πόρτα του οδηγού και αυτός ήταν ο λόγος που έγινε η πιο πάνω παραβίαση. Ανέφερε επίσης ότι είχε μόνο μαθητική άδεια και δεν θα καλυπτόταν από ασφάλεια και δεν έχει ρωτήσει τον πρώτο κατηγορούμενο εάν είχε ασφάλεια, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο τον τρόπο που προσπάθησε να διαφύγει και συνελήφθη, επίσης αρνήθηκε υποβληθείσα θέση που έγινε και στον πρώτο κατηγορούμενο για περαιτέρω διοχέτευση του αυτοκινήτου μέσω Περγάμους και τέλος αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που αφορούσαν την συνωμοσία μεταξύ των κατηγορουμένων για να προβούν στην κλοπή του επίδικου αυτοκινήτου. Ο Μ.Υ. 1 που κλητεύθηκε από τον δεύτερο κατηγορούμενο, αναφέρθηκε στην μεσολάβηση που έκανε για να μεταφέρει την προτροπή του πρώτου κατηγορούμενου προς τον δεύτερο κατηγορούμενο για να παραδεχθεί την κλοπη και να λάβει το ποσό των € 5,000, κάνοντας επίσης αναφορά για το πως γνωρίζει τους δύο κατηγορούμενους ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας