Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικολαΐδης, Αρ. Υπόθεσης: 22645/16, 24/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22645/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XXXXX Νικολαΐδης Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 24 Ιουνίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: εμφανίζεται αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 11.3.16 στη Λεωφ. Αμαθούντος, στη Λεμεσό, οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα με ταχύτητα μεγαλύτερη από το επιτρεπόμενο όριο[1], δηλαδή με ταχύτητα 71 χ.α.ω, αντί 50 (1η κατηγορία). Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε ότι οι πινακίδες καθορισμού του ανώτατου ορίου ταχύτητας στη Λεωφ. Αμαθούντος τοποθετήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Προς απόδειξη της κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ. XXX (ΜΚ1). Υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 13.4.17 (Τεκμήριο 1). Στις 11.3.16 το πρωΐ μετέβηκε με συνάδελφό του στη Λεωφ. Αμαθούντος για να διενεργήσει έλεγχο ταχύτητας. Η ώρα 8:10 περίπου εντόπισε όχημα με δυτική κατεύθυνση να οδηγείται με ταχύτητα 71 χ.α.ω, αντί
- Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος. Τον πληροφόρησε για το αδίκημα και αυτός απάντησε: «Συγγνώμη». Έκδωσε εξώδικο πρόστιμο (Τεκμήριο 2). Στα 1.600 μέτρα από το σημείο που έγινε ο έλεγχος υπάρχει πινακίδα που δείχνει 65 χ.α.ω. Ακολούθως, στα 550 μέτρα από το σημείο άλλη πινακίδα καθορίζει το όριο στα 50 χ.α.ω. Το όχημα του κατηγορούμενου, αφού πέρασε τη δεύτερη πινακίδα ως η πορεία του, κινείτο με ταχύτητα 71 χ.α.ω. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν είδε την πινακίδα των 65 χ.α.ω. (Τεκμήριο προς αναγνώριση Α) καθότι διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στο όριο των 50 χ.α.ω. Είδε την πινακίδα των 50 χ.α.ω. και δεν ήταν βαμμένη ως ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου (Έγγραφα προς αναγνώριση Β και Γ). Του υποδείχθηκαν δύο φωτογραφίες όμως δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν στο βάθος απεικονίζουν την περιοχή που έγινε η καταγγελία (Έγγραφα προς αναγνώριση Δ και Ε). Αρνήθηκε την υποβολή ότι ήταν κρυμμένος πίσω από ένα δεντράκι σε νησίδα στη μέση του δρόμου. Δέκα μήνες αργότερα, ο κατηγορούμενος απέστειλε επιστολή, ημερ. 18.1.17, στον Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήριο προς αναγνώριση Στ). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α). Η πινακίδα καθορισμού του ορίου ταχύτητας στα 50 χ.α.ω. ήταν βαμμένη με μπλε χρώμα και καλυπτόταν από φύλλα δέντρου. Όταν τον σταμάτησε ο ΜΚ1 του ανέφερε τα πιο πάνω, όμως αυτός αδιαφορούσε. Οι αστυνομικοί επέδειξαν έλλειψη συνεργασίας, γελούσαν και είχαν αντιεπαγγελματική συμπεριφορά. Είναι «ύποπτο» το γεγονός ότι καταγγέλθηκε ότι έτρεχε με 71 χ.α.ω., «όταν είναι γνωστό ότι η αστυνομία συνήθως μέχρι τα 20 χιλιόμετρα περισσότερο του ορίου δεν καταγγέλλει τους οδηγούς». Έτυχε, διερωτήθηκε, να έτρεχε με ένα χιλιόμετρο περισσότερο; Ίσως η ταχύτητα αυτή να μην είναι η πραγματική ή να είναι άλλου οχήματος. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε αν αμφισβητεί ότι οδηγούσε με ταχύτητα 71 χ.α.ω. Απάντησε: «Κυριά Γιασκούρη, το ακριβώς πόσα χιλιόμετρα οδηγούσα εκείνη την ώρα δεν θυμάμαι για να είμαι ειλικρινής. Αν είναι 71, 70 ή
- Πιθανόν». Ρωτήθηκε για ποιο λόγο, ως XXXXX, δεν προέβη αμέσως μετά την έκδοση του εξώδικου προστίμου σε καταγγελία στην αστυνομία ότι η πινακίδα δεν ήταν ευδιάκριτη. Απάντησε ότι δεν το έπραξε διότι, λόγω των 25 χρόνων εμπειρίας του ως XXXXX, «ήξερ(ε) 100% ότι η αστυνομία δεν θα έκανε τίποτε αφού συνήθως η αστυνομία καλύπτει τους αστυνομικούς». Προέβη σε παράπονο στην Επιτροπή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας στις 28.2.17, δηλαδή 11 μήνες μετά το συμβάν. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες (Τεκμήρια προς αναγνώριση Α, Β, Γ, Δ και Ε) καθιστώντας αυτές Τεκμήρια 3, 4 5, 6 και 7 αντίστοιχα. Αρνήθηκε την υποβολή ότι αυτές δεν ανταποκρίνονται στην ώρα της καταγγελίας. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Η κατηγορούσα αρχή εισηγήθηκε ότι η διάπραξη του αδικήματος έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι η πινακίδα καθορισμού του ορίου ταχύτητας ήταν βαμμένη και ότι η αστυνομία τον παγίδευσε. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα έχουν λεχθεί. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και θετική. Επεξήγησε με πληρότητα τις ενέργειες στις οποίες προέβη για τον έλεγχο της τροχαίας, την ορθή λειτουργία του ταχύμετρου και την έκδοση του προστίμου. Με αντικειμενικό τρόπο επιχείρησε να παρουσιάσει τις διαπιστώσεις του. Καμία προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Παρά την αντεξέτασή του, η οποία σε ορισμένα σημεία ήταν επίμονη, παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του. Ιδιαίτερα ότι η πινακίδα στην οποία αναγραφόταν το όριο ταχύτητας ήταν καθαρή και ευδιάκριτη. H αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Θεωρώ ότι με ειλικρίνεια και αυθορμητισμό ανέφερε ότι η πινακίδα ήταν καθαρή την ώρα που διενεργούσε τροχαίο έλεγχο και ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν σε μεταγενέστερο στάδιο κάποιος την έβαψε. Με την ίδια ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια από ποια απόσταση «κτύπησε» με το ταχύμετρό του το όχημα του κατηγορούμενου, ήταν όμως εντός της περιοχής όπου το όριο ήταν 50 χ.α.ω. αφού το όριο έγινε 50 στα 550 μέτρα και το ταχύμετρο «κτύπησε» το όχημά του εντός της εμβέλειας των 500 μέτρων. Συνεπώς, το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου παρουσιάζει αδυναμίες. Πολλές από τις θέσεις του δεν υποβλήθηκαν στον ΜΚ1 για να του δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει. Αναφέρω κάποια παραδείγματα. Πρώτον, ήταν η θέση του στην κυρίως εξέταση ότι, όταν εξέδιδαν το εξώδικο πρόστιμο, ο ΜΚ1 και ο συνάδελφός του γελούσαν, συμπεριφέρονταν «ωσάν να ήταν ένα πανηγύρι» και είχαν αντιεπαγγελματική συμπεριφορά. Δεν υποβλήθηκε κάτι τέτοιο στον ΜΚ
- Ερωτηθείς γιατί δεν το έπραξε, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν είναι αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Δεύτερο, ήταν η θέση του στην κυρίως εξέταση ότι το εξώδικο πρόστιμο (Τεκμήριο 2) δεν υπογράφτηκε από τον ΜΚ
- Αυτό, αναφέρει ο κατηγορούμενος, είναι «περίεργο». Ο κατηγορούμενος δεν αντεξέτασε τον ΜΚ1 σε σχέση με το ότι το εξώδικο πρόστιμο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο δεν φέρει την υπογραφή του. Ούτε υποβλήθηκε στον ΜΚ1 η ερμηνεία που του αποδίδει ο κατηγορούμενος. Οι θέσεις αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία αφού σχετίζονται με τις συνθήκες έκδοσης του εξώδικου προστίμου και τη συμπεριφορά των αστυνομικών για την οποία παραπονείται ο κατηγορούμενος. Για το λόγο αυτό θα έπρεπε να είχαν υποβληθεί στον ΜΚ1 για να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί. Η παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). Περαιτέρω, ήταν η θέση του κατηγορούμενου στην κυρίως εξέτασή του ότι θεωρεί «παράξενο» το γεγονός ότι ο ΜΚ1 τον κατάγγειλε ότι οδηγούσε με ταχύτητα 71 χ.α.ω. «όταν είναι γνωστό ότι η αστυνομία συνήθως μέχρι τα 20 χιλιόμετρα περισσότερο του ορίου δεν καταγγέλλει τους οδηγούς και δεν εκδίδει εξώδικα». Η θέση αυτή δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ
- Όταν ο κατηγορούμενος κατά την αντεξέτασή του ρωτήθηκε πού βασίζει τη θέση αυτή, για πρώτη φορά ισχυρίστηκε ότι αυτό του είπε ο ΜΚ1: E. Και ποιος σας είπε ότι μέχρι 20 χιλιόμετρα υπέρβαση στα 50 δεν αναγράφει η αστυνομία; Ποιος σας το είπε τούτο; A. Είναι κοινή γνώση ότι συνήθως η αστυνομία επιτρέπει την υπέρβαση— E. Ποιος σας το είπε; A. Το ακούμε συχνά και από τα ράδια και από τις τηλεοράσεις και από τους ίδιους τους αστυνομικούς. E. Στα 50 ή στα 100 ας πούμε; A. Εγώ τη συγκεκριμένη μέρα ρώτησα τον αστυνομικό πώς γίνεται να είναι 71 ενώ στα 70 συνήθως και μου είχε πει ότι «Μέχρι τα 70 δεν καταγγέλλουμε τους οδηγούς». Τον συγκεκριμένο μάρτυρα. E. Εδώ έρχονται χιλιάδες υποθέσεις στο Δικαστήριο, χιλιάδες καταγγελλόμενοι με 70 αντί
- Χιλιάδες. A. Ο συγκεκριμένος αστυνομικός πιθανόν να αποφάσισε να καταγγέλλει άνω των
- E. Αυτό ήταν δική σας σκέψη σου υποβάλλω. A. Εγώ σας λέω τον ρώτησα τον αστυνομικό, αλλά εντάξει, δεν το ανάφερα επειδή δεν τον αντεξέτασα επί τούτου. Η παράλειψη αντεξέτασης σ' αυτό το σημείο έχει τη δική της σημασία, ιδιαίτερα όταν ο κατηγορούμενος βασίζεται στη θέση αυτή για να χαρακτηρίσει την καταγγελία ως «παράξενη» και «ύποπτη». Είναι παγίως νομολογημένο ότι η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει υπόψη της στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως (Pal (ανωτέρω)). Το Δικαστήριο, στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο παράλειψης αντεξέτασης, μπορεί να αγνοήσει τη μονομερώς τεθείσα εκδοχή (Κουππή v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 174/16, ημερ. 10.6.19). Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Όποιος οδηγεί όχημα με ταχύτητα πέραν του επιτρεπόμενου ορίου, ως έχει ορισθεί από την αρμόδια αρχή, διαπράττει αδίκημα (άρθρο 6
(3), Ν.86/72). Οι πινακίδες θα πρέπει να διακρίνονται ευχερώς από τους οδηγούς (άρθρο 6
(2)). Προτού προχωρήσω με την καταγραφή των ευρημάτων, σημειώνω ότι με την απόρριψη της μαρτυρίας του κατηγορούμενου, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει βαρύτητα στις φωτογραφίες που έχει προσκομίσει (Τεκμήρια 3-7). Και αυτό διότι η μοναδική μαρτυρία ως προς το χρόνο που λήφθηκαν προέρχεται από την απορριφθείσα μαρτυρία. Ούτε όμως και στο περιεχόμενο της επιστολής, ημερ. 18.1.17, η οποία παράμεινε ως Τεκμήριο προς αναγνώριση (Στ) και άρα ανενεργή (Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: ο κατηγορούμενος στις 11.3.16 και ώρα 8:10 περίπου οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα στη Λεωφ. Αμαθούντος στη Λεμεσό. Ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας με ταχύμετρο, το οποίο διαπίστωσε ότι λειτουργούσε κανονικά. Εντόπισε το όχημα του κατηγορούμενου να κινείται με ταχύτητα 71 χ.α.ω. Το όριο ταχύτητας στο σημείο όπου οδηγούσε ο κατηγορούμενος καθορίζεται από ευδιάκριτη πινακίδα στα 50 χ.α.ω., η οποία τοποθετήθηκε από την αρμόδια αρχή. Η πινακίδα από το σημείο όπου διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας ο ΜΚ1 απέχει 550 μέτρα. Εγκλώβισε το όχημα του κατηγορούμενου μετά που πέρασε την πινακίδα, εντός της εμβέλειας των 500 μέτρων. Με κάθε σεβασμό, η θέση του κατηγορούμενου ότι παγιδεύτηκε από την αστυνομία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών v. Berriman Properties (Overseas) Ltd κ.α., Ποινική Έφεση 127/14, ημερ. 8.7.16). Δεν υπάρχει (αξιόπιστη) μαρτυρία που να στοιχειοθετεί κάτι τέτοιο. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final Αναφορά: Ταχύτητα πέραν του επιτρεπόμενου ορίου [1] Άρθρο 6
(3), Ν.86/72 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο