Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. S. M. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13018/17, 5/7/2019

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. S. M. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13018/17, 5/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2019:10 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13018/17 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. 1. S. M. 2. Κ.-Σ. Γ. 3. Z. K. Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 5 Ιουλίου 2019 Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Μασούρα (κα Γ. Ιωαννίδου με κ. Χ. Γάτο για ν' ακούσουν ποινή) Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν: κα Ε. Κυπριανού Κατηγορούμενος 2 παρών, γι' αυτόν: κ. Α. Χρίστου (κ. Ευθυμίου για ν' ακούσει ποινή) Κατηγορούμενος 3 παρών, γι' αυτόν: κα Α. Ιωάννου Π Ο Ι Ν Η (ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ) Καλούμαστε σήμερα για άλλη μία φορά, να επιβάλουμε ποινή σε κατηγορούμενους για τη διάπραξη αδικημάτων που αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3, βρέθηκαν ένοχοι στα αδικήματα των πιο κάτω κατηγοριών: Ο κατηγορούμενος 1 με δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος στη διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 2, 7 και 8. Την 3.6.2017 εισήγαγε στη Λάρνακα 9 κιλά και 984,1 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, κατηγορία 2 και 0,09 γραμμάρια κοκαΐνης, κατηγορία 7, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας 8, ο κατηγορούμενος 1 την 3.6.2017, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, 0,09 γραμμάρια κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης, στην διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 3 και 4, ήτοι στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ότι την 3.6.2017, στη Λεμεσό, συνωμότησε με άλλα πρόσωπα, στη διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή στην παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, κατηγορία 3 και στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου Φαρμάκου Τάξεως Β, κατηγορία 4, ήτοι ότι την 3.6.2017, είχε στην κατοχή του 9 κιλά και 984,1 γραμμάρια φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 με δική τους παραδοχή και ο κατηγορούμενος 2 κατόπιν ακρόασης, βρέθηκαν ένοχοι στην διάπραξη από κοινού των αδικημάτων των κατηγοριών 5 και 6, ήτοι βρέθηκαν ένοχοι στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι ότι την 3.6.2017, συνωμότησαν μεταξύ τους να κατέχουν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, κατηγορία 5 και στο αδίκημα της παράνομης κατοχής 9 κιλών 984,1 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να την προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα, κατηγορία 6. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε εν συντομία στο ιστορικό της υπόθεσης . Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε αμέσως μετά την απαγγελία των κατηγοριών, τις κατηγορίες στις οποίες καλούμαστε σήμερα να του επιβάλουμε ποινή, το ίδιο έπραξε και ο κατηγορούμενος 3 σε σχέση με τις κατηγορίες 1, 2, 5 και 6. Ακολούθως όμως και συγκεκριμένα τη 19.7.2018, ο κατηγορούμενος 3 ζήτησε άδεια και άλλαξε απάντηση από παραδοχή σε μη παραδοχή στις πιο πάνω κατηγορίες. Εν τέλει σε μεταγενέστερο στάδιο την ίδια ημερομηνία, ο κατηγορούμενος 3, ζήτησε άδεια να αλλάξει ξανά απάντηση και παραδέχτηκε εκ νέου τις κατηγορίες 1, 2, 5, και 6. Στη πορεία της υπόθεσης και συγκεκριμένα τη 18.6.2019, ο κατηγορούμενος 3 άλλαξε απάντηση από παραδοχή σε μη παραδοχή στη κατηγορία 2. Την ίδια ημερομηνία διακόπηκαν γι' αυτόν οι κατηγορίες αριθμός 1 και 2, με την καταχώρηση αναστολής ποινικής δίωξης. Ως εκ των πιο πάνω, η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση μόνο για τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος τελικά κρίθηκε ένοχος την 23.04.2019, στις κατηγορίες 3, 4, 5 και 6, ενώ απαλλάγηκε στις κατηγορίες 1 και 2. Τα γεγονότα που συνέθεσαν την ετυμηγορία του Δικαστηρίου της παρούσας υπόθεσης, διατυπώνονται τόσο στο σκεπτικό της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 23.04.2019 όσο και στα πρόσθετα γεγονότα που έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής προς συμπλήρωση εκείνων που αφορούν τους κατηγορούμενους 1 και 3 και δεν καλύπτονταν από τα ευρήματά της απόφασης μας. Τα παραθέτουμε συνοπτικά. Την 29.05.2017 ο κατηγορούμενος 2, επισκέφθηκε τα γραφεία της εταιρείας ενοικιάσεως αυτοκινήτων AVIS στη Λεμεσό και ενοικίασε ένα αυτοκίνητο μάρκας Citroen για περίοδο τεσσάρων ημερών. Τρεις μέρες αργότερα, τη 02.06.2017, επισκέφθηκε εκ νέου τα πιο πάνω γραφεία και ζήτησε ανανέωση της ενοικίασης αυτοκινήτου για ακόμη τέσσερις μέρες, μέχρι την 06.06.2017 και παράλληλα όπως το αυτοκίνητο που τού είχε δοθεί, ήτοι το Citroen, να αλλαχθεί. Κατά το συγκεκριμένο χρόνο δεν υπήρχε διαθέσιμο αυτοκίνητο και ως εκ τούτου τού ζητήθηκε να επιστρέψει μετά από λίγες ώρες για να τού δοθεί το νέο αυτοκίνητο. Την 03.06.2017, τρίτο πρόσωπο επικοινώνησε τηλεφωνικά με την πιο πάνω εταιρεία και ζήτησε την αλλαγή του αυτοκινήτου που είχε ενοικιάσει ο κατηγορούμενος 2. Υπάλληλος της εταιρείας τού ανέφερε ότι θα τον καλούσε πίσω για να τον ενημερώσει κατά πόσο υπήρχε διαθέσιμο άλλο αυτοκίνητο. Την ίδια μέρα η υπάλληλος τηλεφώνησε στον αριθμό του τηλεφώνου που άφησε το τρίτο πρόσωπο και πληροφόρησε το πρόσωπο που απάντησε την κλήση ότι θα υπήρχε άλλο διαθέσιμο αυτοκίνητο τη 13:40, της ίδιας ημέρας. Ο κατηγορούμενος 2 πήγε στα γραφεία της AVIS η ώρα 13:40, της ίδιας ημέρας, συνοδευόμενος από ακόμα ένα πρόσωπο και αφού παρέδωσε το αυτοκίνητο μάρκας Citroen παρέλαβε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΜΤΡ XXX. Ο κατηγορούμενος 2 ενοικίασε το όχημα ΜΤΡ XXX με πλήρη επίγνωση ότι θα χρησιμοποιείτο στη παράνομη επιχείρηση, αντικείμενο των κατηγοριών 3, 4, 5 και 6. Η εν λόγω παράνομη επιχείρηση είχε σχεδιαστεί και σε αυτή θα συμμετείχαν οι τρείς κατηγορούμενοι, όπως και άλλα πρόσωπα άγνωστα στην Κατηγορούσα Αρχή. Την 03.06.2017, ο κατηγορούμενος 1 πήγε στο ξενοδοχείο AJAX και ενοικίασε δωμάτιο, αφού πρώτα πλήρωσε για διανυκτέρευση μίας νύκτας. Την ίδια ημέρα, ήτοι την 03.06.2017, η Αστυνομία έλαβε πληροφορία ότι θα γινόταν διακίνηση μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών στο ξενοδοχείο AJAX, στη Λεμεσό. Ενόψει τούτου μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. το έθεσαν υπό παρακολούθηση. Περί η ώρα 17:45, το αυτοκίνητο ενοικιάσεως με αριθμό εγγραφής MTP XXX προσέγγισε το πιο πάνω ξενοδοχείο και στάθμευσε στον χώρο στάθμευσης του. Πέντε λεπτά αργότερα ο κατηγορούμενος 1 εξήλθε από το ξενοδοχείο κρατώντας μια ταξιδιωτική βαλίτσα και προσέγγισε το εν λόγω όχημα. Ο οδηγός εξήλθε του οχήματος και παράλληλα ο κατηγορούμενος έκανε έκδηλη την πρόθεση του, να τού παραδώσει την ταξιδιωτική βαλίτσα. Μέλη της ΥΚΑΝ προσέγγισαν τότε τον κατηγορούμενο 1 και τον οδηγό του οχήματος MTP XXX. Ο οδηγός του οχήματος, αντιλαμβανόμενος την παρουσία της Αστυνομίας, εισήλθε εντός αυτού και οδηγώντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα και επικίνδυνα κατάφερε να διαφύγει από το ξενοδοχείο AJAX. Κατά την διαφυγή του, συγκρούστηκε με το ιδιωτικό όχημα. Λίγο αργότερα ο Αστ. XXXXX Λ. Ξενοφώντας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι είχε εύλογη υποψία ότι κατείχε ναρκωτικά και ότι προτίθετο να τον ερευνήσει, τού επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «cocaine», υποδεικνύοντας ταυτόχρονα το τσαντάκι μέσης που φορούσε. Στη συνέχεια, ο Αστ.XXXXX Λ. Ξενοφώντος, ερεύνησε την ταξιδιωτική τσάντα που αυτός κρατούσε και εντόπισε εντός αυτής, μεταξύ άλλων, δέκα νάιλον διαφανείς συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα φυτικής ύλης. Ερεύνησε και το πιο πάνω τσαντάκι μέσης και εντόπισε νάιλον σακουλάκι το οποίο περιείχε κοκαΐνη. Ο Αστυφύλακας τον πληροφόρησε ότι επρόκειτο για κοκαΐνη, τού επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «for me». Ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθη και την επόμενη ημέρα, 04.06.2017, ανακρίθηκε γραπτώς. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι εισήγαγε τα ναρκωτικά στην Κύπρο με οδηγίες προσώπου επ' ονόματι «Σ.» που διέμενε στο εξωτερικό και κάποιου τρίτου προσώπου, με σκοπό να τα παραδώσει στην Κύπρο σε άγνωστο πρόσωπο προς αυτόν. Για τις υπηρεσίες που θα προσέφερε, θα πληρωνόταν το ποσό των Ευρώ 3.000 και Ευρώ 500 για τα έξοδα του. Την 09.06.2017 ανακρίθηκε εκ νέου. Κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του αποσφραγίστηκε το κινητό τηλέφωνο του και αφού το ενεργοποίησε ο ίδιος, υπέδειξε στον αστυφύλακα που τον ανάκρινε τις κλήσεις και τα μηνύματα που λάμβανε, με σκοπό να εισάξει και να παραδώσει τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Από τις εξετάσεις που ακολούθησαν, διαπιστώθηκε ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΜΤΡ XXX, που διέφυγε από τη σκηνή, ανήκε στην εταιρεία AVIS και είχε ενοικιαστεί από τον κατηγορούμενο 2. Ακολούθως εξεδόθη εναντίον του κατηγορούμενου 2, ένταλμα σύλληψης. Το αυτοκίνητο ΜΤΡ XXX εντοπίστηκε, την 03.06.2017, κατόπιν σχετικής πληροφορίας, να βρίσκεται εγκαταλελειμμένο στην περιοχή Γερμασόγειας. Η μηχανή του ήταν σβηστή, τα φώτα πορείας ήταν αναμμένα και η πόρτα του οδηγού ήταν ανοικτή. Την επομένη ημέρα, ήτοι την 04.06.2017, όταν ο κατηγορούμενος 2 αντιλήφθηκε ότι η Αστυνομία αναζητούσε το συγκεκριμένο όχημα, μετέβη, στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη για να προβεί σε ψευδή καταγγελία για κλοπή του οχήματος, με αριθμό εγγραφής ΜΤΡ XXX. Ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθη τότε δυνάμει του δικαστικού εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του, τού εξηγήθηκε ο λόγος της σύλληψης του, τού επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «είπα σου δεν ξέρω τίποτε». Την ίδια ημέρα, ήτοι την 04.06.2017 μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. διενήργησαν έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου 2, στην παρουσία του ιδίου. Κατά την έρευνα παραλήφθηκε το κλειδί του αυτοκινήτου ΜΤΡ XXX. Το εν λόγω κλειδί υποδείχθηκε στους αστυνομικούς από τον ίδιο τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος τους ανέφερε «εν τα κλειδιά του F.», αφού εν τω μεταξύ τούτο τού είχε επιστραφεί μετά την παράνομη επιχείρηση, από το πρόσωπο που το είχε χρησιμοποιήσει. Τη 12.06.2017 εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου 3, αφού πρώτα λήφθηκε πληροφορία ότι ήταν το πρόσωπο που θα παραλάμβανε τα ναρκωτικά και ότι ήταν αυτός που οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΜΤΡ XXX κατά τον επίδικο χρόνο. Περαιτέρω από τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν με τη μέθοδο DNA σε αριθμό τεκμηρίων που παραλήφθηκαν την 3.6.2017, από το αυτοκίνητο ΜΤΡ XXX, ο κατηγορούμενος 3 συνδέθηκε με αυτά. Ο κατηγορούμενος 3 συνελήφθηκε την 14.08.2017 από τον Λ. XXXXX Α. Αναστασίου του Οδοφράγματος Λήδρα Πάλας, όταν αυτός παρουσιάστηκε αυτοβούλως. Την ιδία ημέρα τού λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία αυτός παραδέχτηκε ότι ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το αυτοκίνητο όταν διέφυγε από την σκηνή στο ξενοδοχείο και ότι εκτελούσε οδηγίες κάποιου προσώπου, το οποίο όμως δεν κατονόμασε. Ανέφερε περαιτέρω ότι είχε συνάντηση με το εν λόγω πρόσωπο πριν να πάει στο ξενοδοχείο και το πρόσωπο αυτό τού παρέδωσε ένα άσπρο φάκελο με οδηγίες όπως δοθεί στον κατηγορούμενο 1, τον οποίο όμως δεν παρέδωσε αφού διέφυγε με το αυτοκίνητο. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπιστώθηκε ότι η άσπρη σκόνη που εντοπίστηκε στο τσαντάκι μέσης του κατηγορούμενου 1, ήταν κοκαΐνη συνολικού βάρους 0,9 γραμμαρίων και η φυτική ύλη που εντοπίστηκε στην ταξιδιωτική βαλίτσα που κρατούσε ο κατηγορούμενος 1 ήταν κάνναβη, συνολικού βάρους 9 κιλών και 984,1 γραμμαρίων, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3, δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση από την 3.6.2017, ο κατηγορούμενος 2 από την 4.6.2017 και ο κατηγορούμενος 3 από την 14.8.2017. Η συνήγορος του κατηγορουμένου 1, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις οικογενειακές και προσωπικές του συνθήκες, που περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Πρόσθεσε πώς ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει πρόβλημα στο παχύ έντερο, το οποίο τού έχει προκαλέσει συμφύσεις και κοιλιακές ενοχλήσεις. Από το 2007 μέχρι το 2017 έχει υποβληθεί σε τέσσερις επεμβάσεις, για αφαίρεση μέρους του παχέος εντέρου και των συμφύσεων, οι οποίες έχουν προκύψει λόγω του προβλήματος. Έχει επίσης εξεταστεί αρκετές φορές από γιατρούς των Φυλακών για διάφορα θέματα που αντιμετώπιζε, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπως καταγράφεται στο σχετικό Ιατρικό Σημείωμα, το οποίο κατέθεσε και έγινε Τεκμήριο Α. Επεσήμανε ότι οι Αρχές των Φυλακών έχουν δηλώσει ότι είναι έτοιμες πώς εάν προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα, λόγω της συγκεκριμένης πάθησης του κατηγορούμενου 1, να τού παράσχουν τη σωστή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης, επεσήμανε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει υποπέσει ποτέ στο παρελθόν σε οποιοδήποτε είδους αδίκημα. Λόγω όμως οικονομικών δυσκολιών, τις οποίες αντιμετώπιζε αυτός και η οικογένεια του, έκανε το λάθος να εμπιστευτεί τα προσωπικά και οικονομικά του προβλήματα σε ένα άτομο που γνώρισε, λίγο πριν τη διάπραξη του αδικήματος. Ο τελευταίος εκμεταλλευόμενος τη δύσκολη οικονομική του θέση, τού πρότεινε να προβεί στην υπό κρίση παράνομη επιχείρηση. Ο κατηγορούμενος 1 εκτελούσε απλά οδηγίες και ήταν ο μεταφορέας της ποσότητας ναρκωτικών. Όπως δε αναφέρεται και στα γεγονότα, αποκάλυψε το πρόσωπο αυτό και έδωσε όλα τα στοιχεία που είχε στο κινητό του και ό,τι γνώριζε. Ανέφερε ακόμη ότι ουδέποτε αποτέλεσε μέλος οργανωμένου κυκλώματος μεταφοράς ναρκωτικών, επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Όσον αφορά την μικρή ποσότητα κοκαΐνης που εντοπίστηκε στο τσαντάκι του, η συνήγορος επεσήμανε πώς αυτή ήταν για προσωπική του χρήση και όχι για να την προμηθεύσει σε οποιοδήποτε άλλο άτομο. Επεσήμανε ακόμη την άμεση παραδοχή του, τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει με επιείκεια. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 στη δική του αγόρευση ζήτησε από το δικαστήριο να λάβει υπόψη τόσο τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες όσο και τον περιορισμένο ρόλο που αυτός διαδραμάτισε στη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων. Ο πελάτης του δεν ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης επιχείρησης και ο ρόλος του περιορίστηκε στην ενοικίαση του οχήματος ΜΤΡ XXX, το οποίο, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, στη συνέχεια παραχώρησε στον κατηγορούμενο 3 για να χρησιμοποιηθεί στη μεταφορά των επιδίκων ναρκωτικών ουσιών. Περαιτέρω, όπως επίσης συνάγεται από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, δεν προκύπτει ότι αυτός είχε οποιαδήποτε περαιτέρω εμπλοκή σε σχέση με την προώθηση των επιδίκων ναρκωτικών ουσιών και την διάθεση τους στην παράνομη αγορά του θανάτου, αλλά και ούτε πως αυτός είχε εξασφαλίσει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος. Αναφορικά με τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες, υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στις δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις που επέφερε η σύλληψη του στην οικογένεια του, αλλά και στα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που προκάλεσε το γεγονός αυτό στο δεκατετράχρονο υιό του. Προς τούτο παρουσίασε στο Δικαστήριο σχετική βεβαίωση της ψυχολογικής εκτίμησης, η οποία έγινε Τεκμήριο Β. Τόνισε, μεταξύ άλλων, πως από την σύλληψη του κατηγορούμενου 2 και εντεύθεν, ο γιός του παρουσιάζει έντονη αντιδραστική συμπεριφορά, μελαγχολία, απώλεια ενδιαφέροντος σε συνήθεις δραστηριότητες, αρνητικές σκέψεις για το μέλλον, αίσθημα ντροπής, εκρήξεις θυμού που προκύπτουν από έντονο αίσθημα αδικίας, διαταραχές ύπνου, «υπερφαγία» και κοινωνική απομόνωση. Αναφορικά δε με τις οικονομικές επιπτώσεις επεσήμανε ότι από τον εγκλεισμό του στη φυλακή, έχει καταστεί αδύνατο να καταβάλλεται οποιοδήποτε ποσό για τη μηνιαία δόση εξόφλησης δανείων, τούτο αφού το μόνο εισόδημα πλέον της οικογένειας είναι το ποσό των €700 μηνιαίως από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, που λαμβάνει η σύζυγος του. Τόνισε στο δικαστήριο το λευκό ποινικό του μητρώο, που στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα πρέπει να έχει το δικό του καταλυτικό ρόλο έτσι ώστε να δοθεί στο κατηγορούμενο 2, «μια δεύτερη ευκαιρία». Ακόμα οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχος, σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο δεικνύει, σύμφωνα πάντοτε με το συνήγορο υπεράσπισης, ότι η εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η συνήγορος του Κατηγορούμενου 3 στη δική της αγόρευση κάλεσε και αυτή με τη σειρά της το Δικαστήριο να προβεί σε εξατομίκευση της ποινής. Τόνισε το λευκό ποινικό του μητρώο και αναφέρθηκε και στις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Αφού υιοθέτησε πλήρως την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, πρόσθεσε πώς με τη γυναίκα που συζούσε μέχρι και την σύλληψη του, απέκτησε ένα παιδί το οποίο όμως δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί από τον ίδιο. Τόνισε επίσης το νεαρό της ηλικίας του, είναι σήμερα 31 ετών. Αναφορικά με τον ρόλο του στη διάπραξη των αδικημάτων, ζήτησε όπως η ποινή που θα επιβληθεί στον πελάτη της διαφοροποιηθεί από αυτή που θα επιβληθεί στους συγκατηγορούμενους του. Τούτο δικαιολογείται, σύμφωνα πάντα με την εισήγηση της, διότι από τους τρείς κατηγορούμενους στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος 3, σε αντιδιαστολή με τους άλλους δύο, ήταν ελεύθερος και από μόνος του αποφάσισε να παραδοθεί. Το γεγονός αυτό, ομού με την άμεση παραδοχή του στη Αστυνομία, καταδεικνύουν την έμπρακτη και ειλικρινή μεταμέλεια του. Επικαλέστηκε ακόμη σαν πρόσθετο στοιχείο, τον περιορισμένο ρόλο που διαδραμάτισε στην παράνομη επιχείρηση, απλώς θα μετάφερε τις ναρκωτικές ουσίες που θα τού παρέδιδε ο κατηγορούμενος 1. Έχουμε εξετάσει τα ό,σα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης ανέφεραν, τα λαμβάνουμε υπόψη στο σύνολο τους, θα σταθούμε δε σε αυτά και στη συνέχεια, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχουμε επίσης μελετήσει με τη δέουσα τις νομικές αυθεντίες στις οποίες μας παρέπεμψαν. Στην παρούσα υπόθεση, οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Συγκεκριμένα: (Ι). Για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχομένου φαρμάκου, είτε αυτό είναι Τάξεως «Α», είτε αυτό είναι Τάξεως «Β» (κατηγορίες 2 και 7, που αφορούν τον κατηγορούμενο 1), η προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου ή χρηματική ποινή η και οι δύο ποινές. (ΙΙ). Για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία 3, που αφορά τον κατηγορούμενο 2), προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια, (ΙΙΙ). Για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως «Β» (κατηγορία 4, που αφορά τον κατηγορούμενο 2), η προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης των οκτώ ετών ή χρηματική ποινή η και οι δύο ποινές. (ΙV). Για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι του αδικήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως «Β», με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 5, που αφορά όλους τους κατηγορούμενους), η προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης είναι φυλάκιση επτά έτη. (V). Για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως «Β», με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 6 που αφορά όλους τους κατηγορούμενους), η προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου ή χρηματική ποινή η και οι δύο ποινές. (VI). Για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως «Α» (κατηγορία 8, που αφορά τον κατηγορούμενο 1), η προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης των δώδεκα ετών ή χρηματική ποινή η και οι δύο ποινές. Επισημαίνουμε δε ότι, όπως πλειστάκις έχει λεχθεί, η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη τόσο στην επιμέτρηση, όσο και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί[1]. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε για ακόμη μια φορά, ότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Σήμερα τα ναρκωτικά είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η νεολαία στην Κύπρο και σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι μεγάλο, κυρίως όταν υπολογίσει κανείς τα εγκλήματα και τη βία, όπως επίσης τη διάβρωση των ηθικών αξιών που προκαλούν. Μεγάλος αριθμός σοβαρών εγκλημάτων διαπράττονται από άτομα που είναι υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών, ενώ συχνά οι χρήστες εμπλέκονται σε αδικήματα όπως είναι οι διαρρήξεις, οι κλοπές ακόμη και η πορνεία για να εξασφαλίσουν τη δόση τους και να ικανοποιήσουν τον εθισμό τους. Σε πολλές δε περιπτώσεις χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών εμπλέκονται σε πολύ σοβαρά τροχαία ατυχήματα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Εν όψει των πιο πάνω, ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα Δικαστήρια. Με αυτό τον τρόπο τα Δικαστήρια συμβάλλουν στη χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων ειδικότερα[2]. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση των αδικημάτων που αφορούν στα ναρκωτικά, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε όλα όσα επισημαίνει το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την πτυχή αυτή στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας[3], διά του Πασχαλίδη, Δ.: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Όσον αφορά το στοιχείο της αποτροπής, αυτή έχει δύο παραμέτρους, την ειδική, ήτοι την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την γενική, ήτοι την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη δε περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας[4]). Ακόμη η πρόθεση αποκόμισης κέρδους αυτοκαθορίζει και τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[5]. Όπως δε λέχθηκε στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας[6], η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών[7]. Είναι δε τραγικό και εξαιρετικά ανησυχητικό, ότι άνθρωποι όπως οι κατηγορούμενοι, που είναι και οι ίδιοι οικογενειάρχες, να αδιαφορούν για τους σοβαρούς κινδύνους που εξυπακούει η χρήση ναρκωτικών ουσιών, έχοντας ως μοναδικό σκοπό την αποκόμιση κέρδους. Άκρως δε επιβαρυντικό στοιχείο, ως και η σχετική νομοθεσία καθορίζει (βλ. άρθρο 30.4(α)(
2. ii)του Ν.29/1977) και για τους τρείς κατηγορούμενους, είναι το γεγονός πώς από κοινού συμμετείχαν σε μια άρτια οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, έδρασαν με βάση συγκεκριμένο και καλά μελετημένο σχέδιο, o μεν κατηγορούμενος 1 εισήγαγε στην Κύπρο τα επίδικα ναρκωτικά, οι δε κατηγορούμενοι 2 και 3 συνέργησαν έτσι ώστε αυτά να διοχετευτούν στην αγορά του αργού θανάτου στη Κύπρο. Ακόμη είναι πρόδηλο από τα γεγονότα που ακολούθησαν την ανακοπή και τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1, πώς οι κατηγορούμενοι 2 και 3, προσπάθησαν να διαφύγουν της σύλληψης και εμπλοκής τους. Ο κατηγορούμενος 2 μάλιστα όταν αντιλήφθηκε πώς είχε εντοπιστεί ως το πρόσωπο που ενοικίασε το αυτοκίνητο που θα χρησιμοποιείτο στην παράνομη επιχείρηση, επινόησε και τη ψευδή καταγγελία περί της δήθεν κλοπής του. Όσο αφορά τον κατηγορούμενο 3, αμέσως μετά την ανακοπή του κατηγορούμενου 1, διέφυγε και συνελήφθη δύο και πλέον μήνες μετά στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας και αφού εν τω μεταξύ γνώριζε πώς είχε διαπιστωθεί η εμπλοκή του και ότι εκκρεμούσε εναντίον του ένταλμα σύλληψης. Ευτυχώς για τα τραγικά θύματα των ναρκωτικών ουσιών, ήτοι τους χρήστες στους οποίους θα διοχετευόταν η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών, η υπόθεση αποκαλύφθηκε και δεν διοχετεύθηκε στην αγορά. Συνακόλουθα οι εισηγήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης αναφορικά με τον ρόλο που οι πελάτες τους διαδραμάτισαν στην όλη επιχείρηση, δεν υποστηρίζονται από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας. Μπορεί να μην ήταν οι ιθύνοντες νώες, ήταν όμως απαραίτητοι και σημαντικοί κρίκοι στην παράνομη διακίνηση των ναρκωτικών ουσιών στη Κύπρο, μετά την παράνομη εισαγωγή τους από τον κατηγορούμενο 1. Δεν μας διαφεύγει όμως ότι παρά τη σοβαρότητα των υπό κρίση αδικημάτων, τα Δικαστήρια στα πλαίσια της εξατομίκευσης μιας ποινής και σύμφωνα με τα όσα η νομολογία έχει αναγνωρίσει, δεν βασίζονται μόνο σε αυτά και στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που κατά καιρό έχει αναγνωρίσει η νομολογία[8]. Ταυτόχρονα όμως υπομνήσκουμε ότι, η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή να αναιρεί τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής, που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος που έχει διαπράξει ένας κατηγορούμενος[9]. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική στάθμιση όλων των παραγόντων και στοιχείων στην κάθε περίπτωση. Καθοδηγούμενοι λοιπόν από τις ποιο πάνω αρχές, λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, εκτός από την δεδηλωμένη σοβαρότητα των αδικημάτων και τους πιο κάτω παράγοντες και στοιχεία. Όπως πλειστάκις έχει λεχθεί και νομολογιακά έχει αναγνωρισθεί, η ομολογία διάπραξης των αδικημάτων στα Αστυνομικά όργανα μέσω θεληματικής κατάθεσης και η παραδοχή ενός κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και είναι, ως η νομολογία έχει αναγνωρίσει, απτό στοιχείο της ειλικρινούς μεταμέλειας ενός κατηγορουμένου (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας[10]). Ακόμη στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας[11] το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι: «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Περαιτέρω, στην υπόθεση Δημήτρης Βασιλείου ν. Δημοκρατίας[12] τονίστηκε για άλλη μια φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της, ακόμα και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες, δεν μπορούμε να την παραγνωρίσουμε. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «. Αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας αλλά και τη σημασία της.» Σε σχέση λοιπόν με τους κατηγορούμενους 1 και 3, λαμβάνουμε σαν μετριαστικό παράγοντα την συνεργασία τους με την αστυνομία, αφού αμέσως μετά την σύλληψη τους παραδέχτηκαν την εμπλοκή τους στα υπό διερεύνηση τότε επίδικα αδικήματα, όπως και την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, που έγινε υπό τις περιστάσεις που περιγράφουμε πιο πάνω. Σημειώνουμε όμως ότι η ομολογία και η παραδοχή των κατηγορουμένων , ιδιαίτερα του κατηγορουμένου 1 στη παρούσα υπόθεση, δεν είναι βαρύνουσας σημασίας καθότι ο συσχετισμός του με τα υπό κρίση αδικήματα, δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές[13]. Τούτο διότι οι επίδικες ποσότητες των ναρκωτικών ουσιών εντοπίστηκαν και ήταν στη φυσική κατοχή του κατηγορούμενου 1, ο οποίος προσπάθησε να τις παραδώσει στον κατηγορούμενο 3 αμέσως πριν την ανακοπή τους από την Αστυνομία. Πρόσθετα ο κατηγορούμενος 3 συνδέθηκε άμεσα με γενετικό υλικό που παραλήφθηκε από διάφορα αντικείμενα που εντοπίστηκαν εντός του αυτοκινήτου ΜΤΡ XXX, το οποίο οδηγούσε και με το οποίο θα παραλάμβανε τα ναρκωτικά. Συνακόλουθα η παραδοχή τους θα ληφθεί υπόψη επί τη βάση των πιο πάνω παραμέτρων και νομολογιακών αρχών. Προχωρούμε τώρα να εξετάσουμε κατά πόσο θα δώσουμε και αν ναι, σε ποιό βαθμό σημασία στην αποκάλυψη από τον κατηγορούμενο 1 στην Αστυνομία των στοιχείων δύο προσώπων που εμπλέκονταν στην παράνομη επιχείρηση στη Γερμανία. Τούτο διότι η αποκάλυψη τυχόν συνεργών και η βοήθεια που ένας κατηγορούμενος δίδει στην αστυνομία για την πλήρη εξιχνίαση ενός εγκλήματος, είναι γεγονός που ως η νομολογία αναγνωρίζει, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας. Σχετική είναι η απόφαση Αναστάση Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας[14]. Το ύψος της έκπτωσης που δίδεται σε τέτοιες περιπτώσεις, εξαρτάται από την ποσότητα, ποιότητα και ακρίβεια των πληροφοριών που δίδονται και κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι πρόθυμος να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ένας άλλος πολύ σημαντικός παράγοντας είναι ο βαθμός του κινδύνου στον οποίο θα εκτεθεί ο κατηγορούμενος και η οικογένεια του, λόγω της αποκάλυψης των πληροφοριών. Βλέπετε σχετικά Blackstone's Criminal Practice[15]. Σε περίπτωση που οι πληροφορίες που αποκαλύπτει ένας δράστης είναι βοηθητικές για την Αστυνομία και ιδιαίτερα όταν καταλήγουν στη δίωξη ενός ή περισσοτέρων προσώπων, τότε είναι εύλογο γι' αυτόν να αναμένει σημαντική μείωση στην ποινή του. Σχετική είναι η αναφορά από το Archbold 2015, 5-138. Σε σχέση λοιπόν με την πληροφορία που ο κατηγορούμενος 1, έδωσε για δύο πρόσωπα, παρατηρούμε ότι αυτή δεν οδήγησε στον εντοπισμό και σύλληψη οποιουδήποτε προσώπου. Τούτο διότι οι πληροφορίες που έδωσε ο κατηγορούμενος 1, δεν ήταν επαρκείς για τον σκοπό αυτό. Συνακόλουθα, το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη, κρίνουμε όμως ότι δεν συντρέχει για τον κατηγορούμενο 1, ο σοβαρός μετριαστικός παράγοντας που η νομολογία έχει αναγνωρίσει ως τέτοιο, ήτοι της βοήθειας στην πλήρη εξιχνίαση των αδικημάτων. Λαμβάνουμε επίσης δεόντως υπόψη και για τους τρείς κατηγορούμενους, ότι όλοι είναι λευκού ποινικού μητρώου, στοιχείο που τους δίνει το δικαίωμα να αιτούνται και να τύχουν της υπό τας περιστάσεις τηςεπιείκειας του Δικαστηρίου (βλ. Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Επίσης λαμβάνουμε υπόψη, στο μέτρο που η νομολογία αναγνωρίζει, τις προσωπικές και τις οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορούμενων 1, 2 και 3 ως αυτές περιγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, οι οποίες υιοθετήθηκαν από τους συνηγόρους τους, αλλά και στα ό,σα πρόσθετα αναφέρθηκαν από τους ιδίους τους συνηγόρους τους και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Τις παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω. Ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος είναι ηλικίας 54 ετών, γεννήθηκε στη Γερμανία όπου και διέμενε με τη δεύτερη σύζυγο του και το παιδί το οποίο απέκτησε από τον πρώτο του γάμο, που είναι σήμερα ενήλικας. Εργαζόταν ως μηχανοδηγός. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος Τεχνικού Λυκείου της χώρας του στο κλάδο οικοδομών. Ο κατηγορούμενος είναι χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών (κάνναβη) από την ηλικία των 27 ετών. Ο κατηγορούμενος 2, είναι ηλικίας 35 ετών και γεννήθηκε στη Λεμεσό και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Φοίτησε μέχρι τη Β΄ τάξη του Λυκείου όπου και διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Εκτέλεσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά. Από νεαρή ηλικία ανέλαβε εργασία μαζί με τον πατέρα του, λίγο χρόνο όμως πριν τη σύλληψη του λόγω προβλημάτων που παρουσιάστηκαν στις σχέσεις τους, διέκοψε την επαγγελματική συνεργασία μαζί του. Για κάλυψη των αναγκών της οικογένειας του λειτούργησε κατάστημα τοποθέτησης ελαστικών. Ο κατηγορούμενος 2 είναι νυμφευμένος και από το γάμο του απέκτησε δύο αγόρια, ηλικίας 14 ετών και 4 ετών σήμερα. Ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος σήμερα είναι ηλικίας 31 ετών, γεννήθηκε και κατάγεται από τη Γεωργία. Πριν τη σύλληψη του διέμενε με την πρώην συμβία του και την κόρη του, που απέκτησε από τον πρώτο του γάμο και απασχολείτο με μερική απασχόληση ως φρουρός ασφάλειας και παράλληλα ως οικοδόμος. Προέρχεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ήλθε στην Κύπρο σε ηλικία των 12 ετών, μαζί με την οικογένεια του. Είναι απόφοιτος δημοτικού σχολείου της Γεωργίας. Κατά την παραμονή του στην Κύπρο, δεν φοίτησε σε σχολείο και από νεαρή ηλικία ανέλαβε εργασία για να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του. Το 2008 τέλεσε γάμο και από το γάμο του απέκτησε ένα παιδί, ήτοι μία θυγατέρα ηλικίας σήμερα έντεκα ετών. Το 2011 λόγω προβλημάτων που παρουσίασαν στις σχέσεις τους οδηγήθηκαν στο διαζύγιο. Τη φύλαξη και φροντίδα του παιδιού ανέλαβε ο ίδιος έχοντας τη βοήθεια και στήριξη των γονιών του. Δύο χρόνια περίπου πριν την σύλληψη του για την παρούσα υπόθεση, διατηρούσε δεσμό και συμβίωνε με μια κοπέλα. Μετά τη σύλληψη του οι σχέσεις του ζεύγους κλονίστηκαν και οδηγήθηκαν στο χωρισμό. Από τη σχέση αυτή απέκτησε ένα αγοράκι, ηλικίας σήμερα δύο ετών για το οποίο, όπως αναφέρθηκε, δεν έχει προβεί σε αναγνώριση. Οι γονείς του, οι οποίοι όπως αναφέρθηκε μετά το διαζύγιο του τον στηρίζουν, ανέλαβαν μετά τη σύλληψη πλήρως τη φροντίδα της θυγατέρας του. Ο κατηγορούμενος 1 κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (κάνναβη) από την ηλικία των 27 ετών. Σύμφωνα με τη νομολογία οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων, δεν είναι βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Σχετική είναι η απόφαση Λουκάς Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[16]. Από την άλλη όμως, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής και δεν πρέπει να παραγνωρίζονται[17]. Λαμβάνουμε ακόμη υπόψη και τις συνέπειες που θα επιφέρει η τυχόν επιβολή μακρόχρονης ποινής φυλάκισης στις οικογένειες των κατηγορουμένων, ιδιαίτερα στα ανήλικα τέκνα των κατηγορουμένων 2 και 3. Τούτο όμως έχοντας κατά νου τα όσα επίσης έχει αναγνωρίσει η σχετική επί του θέματος αυτού νομολογία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας[18], ο παράγοντας αυτός λαμβάνεται μεν υπόψιν ως ελαφρυντικός, αλλά δεν είναι αποφασιστικής σημασίας. Η συνήγορος του κατηγορουμένου 1, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο να διαπράξει τα συγκεκριμένα σοβαρά αδικήματα. Ήταν σε απόγνωση λόγω οικονομικών δυσκολιών και λόγω της δεινής κατάστασης που βρισκόταν, δέχθηκε να διαπράξει τα αδικήματα για να λάβει το ποσό των €3.000,00 ως αμοιβή. Η οικονομική του κατάσταση λαμβάνεται υπόψη ως μέρος των προσωπικών του συνθηκών σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να δοθεί σε αυτή βαρύνουσα σημασία. Στην υπόθεση Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας[19], αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής: «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Παραπέμπουμε επίσης και στη Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας[20], η οποία αφορούσε αδίκημα ένοπλης ληστείας, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Τέλος, θα επαναλάβουμε αυτό που λέχθηκε στην υπόθεση Jovanovic ν. Αστυνομίας[21], ήτοι ότι είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων. Αναφορικά τώρα, με την εν γένει ποινολογική μεταχείριση κατηγορουμένων σε αδικήματα παρόμοιας φύσεως θα αναφερθούμε σε ορισμένες αποφάσεις αναγνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας όχι όμως δεσμευτικές γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη[22]. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών[23]. Με τα πιο πάνω κατά νου, παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιες αποφάσεις όπου επιβλήθηκαν ποινές σε παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά της παρούσας. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας[24], επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα, ήτοι 14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, οι οποίες επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στη Βασιλείου ν. Αστυνομίας[25], επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ρητίνης κάνναβης βάρους, 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Abe v. Δημοκρατίας[26], ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν την εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 23.805 κιλών κάνναβης. Του επιβλήθηκε δεκαπενταετής ποινή φυλάκισης η οποία μειώθηκε σε 13 χρόνια. Στη Σιδερένου ν. Δημοκρατίας[27], επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών στην κατηγορουμένη, κατόπιν παραδοχής στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 189 κιλών κάνναβης και 12 κιλών κοκαΐνης. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο σύζυγος της κατηγορουμένης, ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας, είχε παραδεχθεί ενοχή στην ίδια υπόθεση και του επιβλήθηκαν ποινές, η μεγαλύτερη εκ των οποίων ήταν ποινή φυλάκισης 23 ετών. Στην υπόθεση Γρηγόρης Α. Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας[28] το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα στις κατηγορίες της εισαγωγής και της κατοχής ναρκωτικών ουσιών Τάξης Β, ήτοι 11κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, με σκοπό την προμήθειά τους σε τρίτα πρόσωπα. Ο εφεσείοντας στην εν λόγω υπόθεση ήταν λευκού ποινικού μητρώου, ηλικίας 22 ετών και κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Τέλος στην πολύ πρόσφατη υπόθεση, ΧΧΧΧΧΧ Προκοπίου v. Δημοκρατίας[29], το Ανώτατο Δικαστήριο επικρότησε την ποινή φυλάκισης των 9 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα και στους άλλους δύο συγκατηγορούμενους του, στα αδικήματα της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 8 κιλών και 0,007 γραμμαρίων κάνναβης (ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β), στα οποία επισημαίνουμε ότι κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Σημειώνεται επίσης πως στην εν λόγω υπόθεση υπήρχε και τέταρτος κατηγορούμενος, ο οποίος παραδέχθηκε την κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη του κακουργήματος της κατοχής των 8,007 κιλών κάνναβης και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3½ ετών. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν την διάπραξη, τη φύση, την έκταση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, αλλά και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή για τους κατηγορούμενους 1, 2 και 3, είναι η ποινή φυλάκισης. Το επόμενο ζήτημα το οποίο μας έχει απασχολήσει είναι κατά πόσο οι ποινές που θα επιβληθούν στους κατηγορούμενους 1, 2 και 3, θα πρέπει να είναι οι ίδιες ή αν και εφόσον συντρέχουν λόγοι διαφοροποίησης τους, να είναι διαφορετικές για οποιοδήποτε εξ αυτών. Επισημαίνουμε κατ' αρχάς ότι το συγκεκριμένο ζήτημα θα εξεταστεί μόνο σε σχέση με τις κατηγορίες που κρίθηκαν ότι διέπραξαν από κοινού και οι τρείς κατηγορούμενοι, ήτοι στις κατηγορίες 5 και 6. Ο βαθμός συμμετοχής και ο ρόλος του κάθε κατηγορουμένου προσμετρά ανάλογα, στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής που θα του επιβληθεί. Σχετική είναι η Hassan ν. Αστυνομίας[30], αλλά και η Κάττος ν. Αστυνομίας[31] στις οποίες λέχθηκε ότι ο βαθμός συμμετοχής των κατηγορουμένων στο έγκλημα, αποτελεί αποφασιστικό κριτήριο για εφαρμογή της αρχής της διαφοροποίησης των ποινών που θα επιβληθούν. Η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, όπου διακρίνεται όμως ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και γενικά όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους, χωρεί διαχωρισμός[32]. Ενας από τους παράγοντες που δικαιολογεί διαφοροποίηση της ποινής είναι και ο αριθμός των κατηγοριών που αντμετωπίζει ο κάθε κατηγορούμενος. Στη Naysa κ.α ν. Αστυνομίας[33], οι κατηγορούμενοι εμπλέκονταν στην παράνομη επιχείρηση μεταφοράς μεταναστών στην Κύπρο. Το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη ότι ο ρόλος των δύο εφεσειόντων, πρόκειται για τους καπετάνιους που μετάφεραν του μετανάστες με καΐκια στην Κύπρο ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτό των συγκατηγορουμένων τους που παραλάμβαναν τους λαθρομετανάστες και τους βοηθούσαν να εγκατασταθούν στη χώρα μας επικύρωσε την ποινή των 12 μηνών που τους επιβλήθηκε. Στους συγκατηγορουμένους τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι μηνών. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης παρατηρούμε ότι ο ρόλος που διαδραμάτισε ο κάθε κατηγορούμενος στην παράνομη επιχείρηση ήταν διαφορετικός. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν το πρόσωπο που παρέλαβε τα ναρκωτικά ενώ ήταν στο εξωτερικό και τα μετάφερε στην Κύπρο μέσα σε αποσκευή για να τα παραδώσει σε συγκεκριμένο πρόσωπο, με βάση τις οδηγίες που λάμβανε. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει και τις κατηγορίες της εισαγωγής, ότι εισήγαγε στη Κυπριακή Δημοκρατία τις επίδικες ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος 2, κρίθηκε ένοχος με βάση το άρθρο 20 (β) του Ποινικού Κώδικα, ήτοι ότι συνέδραμε στην παράνομη επιχείρηση ενοικιάζοντας το όχημα με το οποίο θα μεταφέρονταν οι ναρκωτικές ουσίες. Σε σχέση με το βαθμό της εγκληματικής του συμπεριφοράς λαμβάνουμε υπόψη και τις ενέργειες του μετά την αποκάλυψη της παράνομης επιχείρησης από την Αστυνομία, υπενθυμίζουμε ότι πήγε στην Αστυνομία για να καταγγείλει ψευδώς την κλοπή του ενοικιαζόμενου οχήματος. Ο κατηγορούμενος 3 ήταν το πρόσωπο που ανέλαβε να παραλάβει τις ναρκωτικές ουσίες από τον κατηγορούμενο 1 και να τις μεταφέρει με το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο. Ως αναφέραμε και αμέσως πιο πάνω οι ρόλοι τους ήταν διακριτοί. Κρίνουμε ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου 1 στην παράνομη επιχείρηση ήταν πολύ πιο ουσιαστικός από αυτό των κατηγορουμένων 2 και 3, γεγονός που δικαιολογεί διαφοροποίηση στην ποινή που θα του επιβληθεί. Οι ρόλοι των κατηγορουμένων 2 και 3 ήταν αμφότεροι δευτερευούσης σημασίας, δεν παύουν όμως να είναι σημαντικοί κρίκοι στην αλυσίδα της παράνομης επιχείρησης. Σε σχέση με την ποινή που θα επιβληθεί στους δύο αυτούς κατηγορουμένους κρίνουμε ότι αυτή δεν θα πρέπει να είναι η ίδια, δικαιολογείται η διαφοροποίηση έχοντας υπόψη ότι ο κατηγορούμενος 3 παραδέχθηκε τις υπό κρίση κατηγορίες, στοιχείο που ως αναλύσαμε εκτενώς πιο πάνω, δικαιολογεί μείωση της ποινής του, ενώ ο κατηγορούμενος 2 κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Sefik Yusuf v. Δημοκρατίας[34]: «Ο κατηγορούμενος-εφεσείων δεν παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αλλά βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Αυτό, βέβαια, δεν επιβαρύνει τη θέση του, αλλά του στερεί το δικαίωμα σε περαιτέρω επιείκεια ένεκα παραδοχής.» Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να αναφέρουμε, πιθανόν εκ του περισσού, ότι στη ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 λάβαμε υπόψη και την παραδοχή του και τη συνεργασία του με την αστυνομία, ως αναλύουμε εκτενώς πιο πάνω. Αναφορικά με την εισήγηση της συνηγόρου του κατηγορούμενου 3, ότι η ποινή γι' αυτόν πρέπει να διαφοροποιηθεί προς το ελαφρύτερο μέτρο από τους συγκατηγορούμενους του διότι αυτός παραδόθηκε αυτοβούλως υπομνήσκουμε ότι το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο δεν είναι όμως ουσιαστικής σημασίας καθότι όπως αναφέρεται στα γεγονότα της υπόθεσης, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, παραδόθηκε στην Αστυνομία μετά που κρυβόταν για δύο και πλέον μήνες και αφού έμαθε ότι καταζητείτο. Καταληκτικά και έχοντας κατά νου όλα τα ανωτέρω, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στους κατηγορούμενους 1, 2 και 3: (Ι). Στην κατηγορία 2 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, ποινή φυλάκισης 10 χρόνων. (VΙ). Στην κατηγορία 3, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2, ποινή φυλάκισης δύο ετών και 6 μηνών. (VΙI) Στην κατηγορία 4, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2, ποινή φυλάκισης 4 ετών. (ΙΙ). Στην κατηγορία 5, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, ποινή φυλάκισης 3 ετών και 6 μηνών, στον κατηγορούμενο 2, 3 ετών και στον κατηγορούμενο 3, 2 ετών και 6 μηνών. (III). Στην κατηγορία 6, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, ποινή φυλάκισης 9 χρόνων, στον κατηγορούμενο 2, 8 ετών και στον κατηγορούμενο 3, 7 ετών. (ΙV). Στην κατηγορία 7, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. (V). Στην κατηγορία 8, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, ποινή φυλάκιση 3 μηνών. Όλες οι ποινές φυλάκισης διατάσσουμε να συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι συνελήφθηκαν και τελούν υπό κράτηση, δηλαδή για τον κατηγορούμενο 1 για το χρονικό διάστημα από τις 03.06.2017 μέχρι σήμερα, για τον κατηγορούμενο 2 από τις 04.06.2017 μέχρι σήμερα και για τον κατηγορούμενο 3 από τις 14.08.2017 μέχρι σήμερα [35]. Περαιτέρω, επί τη βάση του αιτήματος της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, διατάσσουμε όπως, μετά την πάροδο του χρόνου έφεσης η σε περίπτωση καταχώρησης έφεσης μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής και νοουμένου ότι δεν θα εκδοθεί διαφορετική διαταγή από το Ανώτατο Δικαστήριο, τα ευρισκόμενα στην κατοχή της αστυνομίας Τεκμήρια, διατεθούν ως ακολούθως: 1. Τα κατατεθέντα στο Δικαστήριο Τεκμήρια 8 (15 του καταλόγου) και 10 (37 του καταλόγου), να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. 2. Το κατατεθέν στο Δικαστήριο Τεκμήριο 9 (32 του καταλόγου) να δημευθεί και να καταστραφεί. 3. Τα Τεκμήρια που αναγράφονται με αριθμούς 1, 3 - 12, 17, 19, 20, 28 - 31, 33, 35, 36, 40, 42, και 43, στο κατάλογο τεκμηρίων της αστυνομίας, ο οποίος κατατέθηκε κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και έγινε Τεκμήριο 7, να δημευθούν και να καταστραφούν. 4. Τα τεκμήρια που αναγράφονται με αριθμούς 2, 13, 14, 16, 18, 21- 27, 34, 38, 39, 41 και 44 - 46, στο κατάλογο τεκμηρίων της αστυνομίας, ο οποίος κατατέθηκε κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και έγινε Τεκμήριο 7, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Τα έξοδα της δίκης που ανέρχονται σε €90, διατάσσουμε να πληρωθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β [1] Βλ. Souilmi v. Αστυνομίας