Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10071/15, 30/9/2019

(1)(α)

(2), 12, και 15, του ιδίου Νόμου και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος 22, κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο ήταν κάτοχος υποστατικού, διατηρούσε το πιο πάνω υποστατικό ως Οίκο Κυβείας. Η κατηγορία 4 αφορά την κατοχή οργάνων ή συσκευών που προτίθεντο να χρησιμοποιηθούν για το παίξιμο ρουλέτας κατά παράβαση των Άρθρων 2, 6, 12 και 15 του ιδίου Νόμου και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος 22 κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο μέσα στο επίδικο υποστατικό κατ' είχε όργανα ή συσκευές που προτίθεντο να χρησιμοποιηθούν για το παίξιμο ρουλέτας. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με τις υπό εξέταση κατηγορίες, τα σχετικά άρθρα του νόμου προνοούν τα ακόλουθα: 2.Στο Νόμο αυτό- "επιδίδομαι σε κυβεία" με τις γραμματικές του αλλαγές και συναφείς εκφράσεις, σημαίνει παίζω, ή επιδίδομαι σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό τύχης και δεξιότητας, για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων: Νοείται ότι το παιγνίδι ή η επίδοση σε οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι δεν θα θεωρείται επίδοση σε κυβεία αν το πρόσωπο που παίζει ή επιδίδεται σε αυτό, αποδείξει κατά τρόπο που ικανοποιεί το Δικαστήριο που εκδικάζει το αδίκημα ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων περιλαμβανομένων των στοιχημάτων, έπαιζε, ή επιδίδετο στο παιγνίδι αυτό για κοινωνική διασκέδαση και αναψυχή και όχι για κέρδος. "ζώα" σημαίνει κάθε είδος θηλαστικών, πτηνών, ερπετών, αμφίβιων, εντόμων, ιχθύων, μαλακίων και οστρακοδέρμων∙ "οδός" περιλαμβάνει οποιοδήποτε δρόμο, πλατεία, μονοπάτι, αδιέξοδο, πεζόδρομο, δημόσιο κήπο και οποιοδήποτε άλλο ανοικτό χώρο, στον οποίο το κοινό έχει ελεύθερη πρόσβαση. "οίκος κυβείας" περιλαμβάνει οποιοδήποτε τόπο που διατηρείται ή χρησιμοποιείται για κυβεία και τόπος θα θεωρείται ότι χρησιμοποιείται για κυβεία αν αυτός χρησιμοποιείται για κυβεία έστω και για μια μόνο περίπτωση. "οίκος στοιχημάτων" σημαίνει οποιοδήποτε τόπο ο οποίος χρησιμοποιείται- (α) για το σκοπό στοιχημάτων που γίνονται σε αυτό μεταξύ προσώπων που συχνάζουν στον τόπο και- (ι) του ιδιοκτήτη, κατόχου ή αυτού που διατηρεί τον τόπο ή οποιουδήποτε προσώπου που χρησιμοποιεί τον τόπο ή (ιι) οποιουδήποτε προσώπου που προμηθεύεται ή εργοδοτείται υπό, ή που ενεργεί για ή εκ μέρους, οποιουδήποτε τέτοιου ιδιοκτήτη, κατόχου ή αυτού που διατηρεί ή προσώπου που χρησιμοποιεί τον τόπο ή (ιιι) οποιουδήποτε προσώπου που έχει τη φροντίδα ή διεύθυνση ή που με οποιοδήποτε τρόπο διευθύνει την επιχείρηση του τόπου ή (β) για το σκοπό οποιωνδήποτε χρημάτων ή άλλης περιουσίας που πληρώνεται ή λαμβάνεται σε αυτόν από ή εκ μέρους του ιδιοκτήτη, κατόχου ή αυτού που διατηρεί ή του προσώπου που χρησιμοποιεί τον τόπο, ως, ή για αντιπαροχή- (ι) για διαβεβαίωση, υποχρέωση, υπόσχεση ή συμφωνία, ρητή ή σιωπηρή, να πληρώσει ή δώσει μετά οποιαδήποτε χρήματα ή άλλη περιουσία για οποιοδήποτε γεγονός ή ενδεχόμενο που σχετίζεται με οποιαδήποτε ιπποδρομία ή άλλο αγώνα δρόμου, πάλη, παιγνίδι, αθλοπαιδιά ή άσκηση (ιι) για εξασφάλιση της πληρωμής ή παροχής από κάποιο άλλο πρόσωπο οποιωνδήποτε χρημάτων ή άλλης περιουσίας για οποιοδήποτε τέτοιο γεγονός ή ενδεχόμενο "παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους (slot machine)" σημαίνει οποιαδήποτε μηχανική, ηλεκτρονική ή άλλη συσκευή, επινόηση ή μηχάνημα, το οποίο είτε με την εισδοχή νομίσματος, χαρτονομίσματος, φίσιας (token) ή παρόμοιου αντικειμένου, είτε με οποιαδήποτε άλλη μορφή πληρωμής, παρέχει τη δυνατότητα στο χρήστη να το θέσει σε λειτουργία ή να παίξει τυχερό παιχνίδι, με αποτέλεσμα τη δυνατότητα απόδοσης μετρητών ή αντικειμένων αξίας ή βραβείων ή μονάδων πίστωσης ή φίσιων (token) ή οτιδήποτε άλλου στο οποίο αποδίδεται οικονομική αξία, ανεξαρτήτως αν η απόδοση των πιο πάνω γίνεται αυτόματα από τη συσκευή, την επινόηση ή το μηχάνημα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και περιλαμβάνει τις ακόλουθες μηχανές: (α) Μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόμοιου παιγνιδιού με τραπουλόχαρτα ή άλλες παραλλαγές ή παραστάσεις· (β) μηχανές ιπποδρομιών ή μηχανές με αγώνες δρόμου ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων· (γ) μηχανές που είναι γνωστές ως "μηχανές με φρουτάκια" ή με παρόμοιες ή άλλες παραστάσεις ή σχήματα ή αριθμούς ή γράμματα ή χρώματα· (δ) μηχανές "μπίγκο (bingo)", ανεξάρτητα από οποιαδήποτε προσαρμογή ή προσθήκη που τείνει να τις εξομοιώσει με άλλο τύπο μηχανής· (ε) μηχανές που έχουν τη δυνατότητα μηδενισμού οποιουδήποτε αποτελέσματος ή ένδειξης και μεταφοράς των πληροφοριών αυτών σε μνήμη, είτε από το χειριστή είτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο· (στ) οποιαδήποτε άλλη μηχανή τυχερού παιχνιδιού η οποία, κατά την κρίση της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, εμπίπτει στην έννοια του όρου παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους· και (ζ) οποιοδήποτε εξάρτημα ή προσάρτημα ηλεκτρονικού υπολογιστή το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί και να λειτουργήσει μέσω συσκευής οθόνης ως παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους· "τόπος" περιλαμβάνει οποιοδήποτε οίκο, γραφείο, δωμάτιο ή οικοδομή και οποιοδήποτε τόπο ή μέρος, είτε ανοικτό είτε περιφραγμένο και περιλαμβάνει οποιοδήποτε όχημα και οποιοδήποτε πλοίο, λέμβο ή άλλο σκάφος είτε επιπλέον είτε όχι αλλά δεν περιλαμβάνει οδό. "τυχερά παιχνίδια καζίνο" σημαίνει οποιαδήποτε τυχερά παιχνίδια ή παιγνίδια μεικτά τύχης και δεξιότητας τα οποία παρέχονται με παιγνιομηχανήματα περιορισμένου οφέλους ή με απευθείας σύνδεση (on line) μέσω τερματικών μηχανών διασυνδεδεμένων με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών και μέσω τηλεπικοινωνιών, πόκερ, black jack, άλλο παρόμοιο παιχνίδι με τραπουλόχαρτα, τσιόλο, ζάρι, ρουλέτα, τροχό της τύχης ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι που παίζεται σε καζίνο. 3.-

(1)Πρόσωπο το οποίο- (α) ενώ είναι ιδιοκτήτης ή κάτοχος οποιουδήποτε τόπου ή έχει τη χρήση προσωρινά ή με άλλο τρόπο αυτού, διατηρεί ή χρησιμοποιεί τον τόπο αυτό ως οίκο στοιχημάτων ή οίκο κυβείας ή για παίξιμο οποιουδήποτε από τα παιγνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο 6 του Νόμου αυτού ή (β) επιτρέπει όπως ο τόπος του οποίου είναι ο ιδιοκτήτης ή κάτοχος ή του οποίου έχει τη χρήση προσωρινά ή με άλλο τρόπο, χρησιμοποιείται ως οίκος στοιχημάτων ή οίκος κυβείας ή για παίξιμο οποιουδήποτε από τα παιγνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο 6 του Νόμου αυτού ή (γ) έχει τη φροντίδα ή διεύθυνση, ή με οποιοδήποτε τρόπο βοηθά ή ασχολείται με τη διεύθυνση τόπου που διατηρείται ή χρησιμοποιείται ως οίκος στοιχημάτων ή οίκος κυβείας ή για παίξιμο οποιωνδήποτε από τα παιγνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο 6 του Νόμου αυτού, είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€2.500) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.

(2)Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται, ενεργεί ή συμπεριφέρεται ως κύριος ή ως το πρόσωπο που έχει τη φροντίδα ή διεύθυνση οποιουδήποτε τόπου που διατηρείται ή χρησιμοποιείται όπως προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου αυτού, θεωρείται για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, ότι είναι αυτός που διατηρεί τον τόπο, είτε είναι είτε δεν είναι αυτός που πράγματι τον διατηρεί.

(3)Καμία δίωξη που αφορά τη διεξαγωγή λαχείου βάσει του άρθρου αυτού δεν θα εγείρεται παρά μόνο από ή με τη συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα.

1. Πρόσωπα τα οποία επιδίδονται σε κυβεία ή συγκεντρώνονται με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οίκο κυβείας είναι ένοχα αδικήματος βάσει του Νόμου αυτού.
2. Πρόσωπα τα οποία επιδίδονται ή συγκεντρώνονται με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οποιαδήποτε οδό είναι ένοχα αδικήματος βάσει του Νόμου αυτού. 6.-

(1)Πρόσωπο το οποίο βρίσκεται οπουδήποτε να παίζει οποιαδήποτε από τα παιγνίδια κοινώς γνωστά ως "τσιόλο", "ζάρι" ή "ρουλέττα" ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο παιγνίδι το οποίο κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου που εκδικάζει το αδίκημα είναι παραλλαγή οποιωνδήποτε τέτοιων παιγνιδιών ή συναθροίζεται με άλλα πρόσωπα με σκοπό να παίξουν οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι ή οποιαδήποτε παραλλαγή αυτού όπως προβλέπεται πιο πάνω, είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€2.500) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.

(2)Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται με Διάταγμα να κηρύξει οποιοδήποτε παιγνίδι ως παιγνίδι για τους σκοπούς του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού επιπρόσθετα με τα παιγνίδια που καθορίζονται σε αυτό και αμέσως οι διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού εφαρμόζονται στο παιγνίδι αυτό όπως εφαρμόζονται στα παιγνίδια που καθορίζονται στο εδάφιο αυτό.

(3)Πρόσωπο το οποίο, σε οποιαδήποτε οδό, λέσχη, καφενείο, ξενοδοχείο ή πανδοχείο ή τόπο αδειούχο για την πώληση οινοπνευματωδών ποτών λιανικώς ή τόπο όπου συγκεντρώνεται το κοινό ή τόπους ψυχαγωγίας του κοινού, κατέχει οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές που χρησιμοποιούνται ή φαίνονται ότι χρησιμοποιούνται ή προτίθενται να χρησιμοποιηθούν ή που έχουν χρησιμοποιηθεί για το παίξιμο οποιωνδήποτε από τα παιγνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο αυτό, είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€2.500) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. 12.-

(1)Κάθε τόπος στον οποίο πραγματοποιείται είσοδος βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, στην έκταση που αφορούν οίκο κυβείας, θα τεκμαίρεται, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι είναι οίκος κυβείας και ότι διατηρείται ή χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη, κάτοχο ή διευθυντή αυτού ως οίκος κυβείας, σε οποιαδήποτε από τις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή- (α) εάν οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές κυβείας βρίσκονται σε αυτόν ή επί οποιουδήποτε προσώπου που βρίσκεται σε αυτόν ή που δραπετεύει από αυτόν (β) εάν οποιοσδήποτε αστυνομικός που ενεργεί βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού ή οποιοσδήποτε από τους βοηθούς του εσκεμμένα εμποδίζεται, ή παρεμποδίζεται ή καθυστερείται να εισέλθει, ή πλησιάσει αυτόν ή οποιοδήποτε μέρος αυτού (γ) εάν οποιαδήποτε δίοδος ή κλιμακοστάσιο ή μέσα προσπέλασης σε οποιοδήποτε μέρος αυτών είναι ασυνήθιστα στενό ή απότομο ή με άλλο τρόπο δύσκολο προς διάβαση ή οποιοδήποτε μέρος αυτών είναι εφοδιασμένο με ασυνήθιστα ή ασυνήθως πολυάριθμα μέσα που εμποδίζουν, παρεμποδίζουν ή καθυστερούν την είσοδο ή με οποιαδήποτε επινόηση για να δύνανται τα πρόσωπα που βρίσκονται εντός αυτού να βλέπουν ή διαπιστώνουν την προσέγγιση ή είσοδο προσώπων ή για να δίνουν το σύνθημα συναγερμού ή για να διευκολύνουν την απόδραση από αυτό (δ) εάν βλέπουν ή ακούουν οποιαδήποτε πρόσωπα να δραπετεύουν από αυτό· (ε) εάν η λειτουργία παιγνιομηχανήματος περιορισμένου οφέλους ή τερματικής μηχανής διασυνδεδεμένης με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή ηλεκτρονικού υπολογιστή που εντοπίζεται στον τόπο διακόπτεται με την είσοδο αστυνομικού ή οποιουδήποτε εντεταλμένου προσώπου που τον συνοδεύει· (στ) εάν στον τόπο εντοπίζεται μέθοδος ή μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διακοπή της λειτουργίας παιγνιομηχανήματος περιορισμένου οφέλους ή τερματικής μηχανής διασυνδεδεμένης με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή ηλεκτρονικού υπολογιστή ή της παροχής ηλεκτρισμού σ' αυτά ή επανεκκίνησής τους· (ζ) εάν σε παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους ή τερματική μηχανή διασυνδεδεμένη με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή ηλεκτρονικό υπολογιστή που εντοπίζεται στον τόπο υπάρχουν εγκατεστημένα και σε λειτουργία προγράμματα με δυνατότητα επαναφοράς του συστήματός τους στην αρχική του κατάσταση, με τη διαγραφή των όποιων στοιχείων αφορούν στη χρήση τους προ της εισόδου αστυνομικού ή οποιουδήποτε εντεταλμένου προσώπου που τον συνοδεύει στον τόπο· (η) εάν σε παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους ή τερματική μηχανή διασυνδεδεμένη με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή ηλεκτρονικό υπολογιστή που εντοπίζεται στον τόπο υπάρχουν εγκατεστημένα και σε λειτουργία προγράμματα ολικής ή μερικής κρυπτογράφησης ψηφιακών δεδομένων, σε συσκευές αποθήκευσης, όπως σκληρούς δίσκους και φορητές μνήμες· (θ) εάν σε παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους ή τερματική μηχανή διασυνδεδεμένη με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή ηλεκτρονικό υπολογιστή που εντοπίζεται στον τόπο υπάρχουν εγκατεστημένα λειτουργικά προγράμματα τα οποία δεν επιτρέπουν τη καταγραφή του ιστορικού των ενεργειών του χρήστη στον υπολογιστή και ταυτόχρονα την εξασφάλιση αντίγραφου της μνήμης τυχαίας προσπέλασής (ram) τους ή τον εντοπισμό της ηλεκτρονικής διεύθυνσης (i.p. address), με την οποία είναι συνδεδεμένα, από αστυνομικό που ενεργεί βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού ή από οποιοδήποτε εντεταλμένο πρόσωπο που τον συνοδεύει.

(2)Πρόσωπο που βρίσκεται, ή που δραπετεύει από οίκο κυβείας κατά την πραγματοποίηση εισόδου σε αυτό βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, θα υποτίθεται, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία μέσα σε αυτό.

(3)Οι προϋποθέσεις των εδαφίων

(1)και

(2)του άρθρου αυτού θα εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών σε οποιοδήποτε τόπο στον οποίο πραγματοποιείται είσοδος σε σχέση με το παίξιμο οποιουδήποτε από τα παιγνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο 6 του Νόμου αυτού και σε οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε αυτό ή που δραπετεύει από αυτό, όπως αυτά εφαρμόζονται σε οίκο κυβείας και σε πρόσωπα που επιδίδονται σε κυβεία μέσα σε αυτό. 14. Κάθε πρόσωπο το οποίο είναι ένοχο αδικήματος βάσει του Νόμου αυτού, αναφορικά με το οποίο δεν έχει προβλεφθεί ειδική ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα χίλια ευρώ (€1.000) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Panayides and others v. The Police

(1985)2 C.L.R. 147 το άρθρο 4 του Κεφ. 151 δημιουργεί δύο ξεχωριστά αδικήματα. Το ένα είναι αυτό του να επιδίδεται κάποιος σε κυβεία σε οίκο κυβείας και το άλλο το να συγκεντρώνονται κάποιοι με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οίκο κυβείας. Στην υπόθεση Pissourios and 11 others v. The Police

(1967)2 C.L.R. 258 οι κατηγορούμενοι σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες κατηγορούνταν ότι βρέθηκαν να επιδίδονται σε κυβεία και ότι συγκεντρώθηκαν με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία χωρίς να αναφέρεται συγκεκριμένα το τυχερό παιγνίδι ζάρι ή οποιοδήποτε άλλο τυχερό παιγνίδι. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι βάσει της προσαχθείσας μαρτυρίας το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ότι οι κατηγορούμενοι είτε συγκεντρώθηκαν για να παίξουν ζάρι είτε ότι έπαιζαν ζάρι. Ως λέχθηκε οι κατηγορούμενοι μπορεί να έπαιζαν οποιοδήποτε άλλο τυχερό παιγνίδι και έτσι εγέρθηκε το ερώτημα εάν από τα γεγονότα στα οποία κατέληξε ο πρωτόδικος Δικαστής μπορούσε να συναχθεί ότι οι κατηγορούμενοι είτε επιδίδονταν ή συγκεντρώθηκαν με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία, ως κατηγορούνταν σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων στο κατηγορητήριο. Με βάση λοιπόν τα εν λόγω γεγονότα το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να συναχθεί ότι οι κατηγορούμενοι επιδίδονταν σε κυβεία. Έτσι το ερώτημα που έμενε να απαντηθεί ήταν κατά πόσο μπορούσε να συναχθεί ότι οι κατηγορούμενοι συγκεντρώθηκαν με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία. Σε σχέση δε με αυτό αποφασίσθηκε ότι οι κατηγορούμενοι για το συγκεκριμένο αδίκημα μπορεί να κριθούν ένοχοι χωρίς απαραίτητα το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα για το πιο συγκεκριμένο παράνομο παιγνίδι σκόπευαν να παίξουν. Κρίθηκε ότι αυτό είναι πάντα θέμα γεγονότων με βάση τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Με άλλα λόγια ανάλογα με τις περιστάσεις είναι αρκετό να αποδειχθεί ότι οι κατηγορούμενοι συγκεντρώθηκαν με σκοπό να παίξουν κάποιο παράνομο τυχερό παιγνίδι. Από την άλλη στην Christofi v. The Police

(1979)2 C.L.R. 246 το Ανώτατο Δικαστήριο κάνοντας αναφορά στην Pissourios ανωτέρω ακύρωσε την καταδίκη γιατί έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ένα βασικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος εφόσον το πρωτόδικο Δικαστήριο, κρίνοντας ότι δεν χρειαζόταν να καταλήξει σε εύρημα σε σχέση με το ποιο παράνομο παιγνίδι σκόπευαν να παίξουν, δεν κατέληξε ότι ο εφεσείων και οι συγκατηγορούμενοι του συγκεντρώθηκαν με σκοπό να παίξουν ζάρι, όπως κατηγορούνταν, αλλά ότι συγκεντρώθηκαν με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία. Στην Ηλία κ.α. ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ 395 επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι το μόνο που είχε καθήκον να πράξει η κατηγορούσα αρχή είναι να αποδείξει την παρουσία των δύο εφεσειόντων σε χώρο όπου πρόσωπα επιδίδοντο σε κυβεία κάτι που έκανε εφόσον, σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, οι εφεσείοντες βρέθηκαν από μέλη της Αστυνομίας σε υποστατικό στο οποίο διάφορα πρόσωπα έπαιζαν ζάρι δηλ. συγκεκριμένο τυχερό παιγνίδι. Έτσι σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου εφόσον αποδείχθηκε αυτό τέθηκε σε λειτουργία το τεκμήριο του άρθρου 12

(2)του Κεφ. 151 και το βάρος απόδειξης μετατέθηκε στους ώμους των εφεσειόντων που είχαν την υποχρέωση να αποδείξουν, στη βάση των πιθανοτήτων, ότι παρά την παρουσία τους εκεί, δεν επιδίδοντο ή δεν είχαν επιδοθεί σε κυβεία. Από την πιο πάνω νομολογία συνάγεται λοιπόν ότι σε περίπτωση που οι κατηγορούμενοι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος κατηγορούνται ότι επιδίδονταν σε συγκεκριμένο παράνομο παιγνίδι, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι επιδίδονταν στο παιγνίδι αυτό ή ότι το παιγνίδι αυτό διεξαγόταν στο χώρο όπου αυτοί ήταν παρόντες για να ενεργοποιηθεί το τεκμήριο του άρθρου 12

(2)και δεν είναι αρκετό να αποδειχθεί ότι στον εν λόγω χώρο διεξαγόταν κάποιο μη διευκρινισμένο παιγνίδι. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η εντύπωση που προσλαμβάνει το Δικαστήριο, θετική ή αρνητική, από μάρτυρα, αποτελεί στοιχείο εξαιρετικής σημασίας για την κρίση του επί της αξιοπιστίας. Εκείνο που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, είναι η βαρύτητα που αποδίδεται στη συμπεριφορά του μάρτυρα ενώ καταθέτει στο εδώλιο, εφόσον, εξωτερικά γνωρίσματα, αν και δυνατόν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία, όπως ο σταθερός λόγος ή η ηρεμία του μάρτυρα, δεν θα πρέπει να αποτελούν στην απουσία επαρκούς αιτιολογίας και αξιολόγησης σοβαρό και αποκλειστικό λόγο αποδοχής της (Νικολάου ν. Παπαϊωάννου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797 και Μέλανη Γεναγρίτη ν. Εργολάβοι Οικοδομών Κώστας Παναγή (Λυσιώτης) Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A204, Πολιτική Έφεση Αρ. 416/12, 15.4.2016). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης, αποτέλεσε η Δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που κατά τη νομολογία αποτελούν γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης για εύρεση της αλήθειας, (ανθρώπινη βεβαίως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ΄ αναλογίαν, C & A Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17

(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: «Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275).» Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.

(2002)1 ΑΑΔ 661, δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτήν υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέει την αλήθεια. Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. Η ως άνω δυνατότητα του Δικαστηρίου, υπό την προϋπόθεση ότι ασκείται κατά τρόπο δικαστικό και αιτιολογημένα, δεν επιδέχεται εκ των προτέρων περιορισμούς. (Βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391 και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301) και Μιχαήλ κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 145/2014 κ.α., ημερ. 15.04.2016). Στην υπόθεση Σκορδέλλη ν. Δημοκρατίας κ.α. Ποινικές Εφέσεις 101 - 104 ημερ. 6/6/2016, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Επισημαίνουμε και τονίζουμε ότι η ανθρώπινη μνήμη δεν λειτουργεί μηχανιστικά και σίγουρα ο ανθρώπινος νους δεν εργάζεται ως ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ώστε να καταγράφει εξομοιωτικά και να αναπαράγει με τον ίδιο τρόπο λεπτομέρειες περιγράφοντας μια σκηνή ή ένα επεισόδιο. Στο κάθε άτομο, ενδεχομένως να εντυπώνονται διαφορετικές λεπτομέρειες με βάση τα προκρίματα και τα ενδιαφέροντα του.» Στην Σιβιτανίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας 2011 2 ΑΑΔ σελ. 166, τονίστηκε ότι μικρές διαφορές στη μαρτυρία πάντοτε υπάρχουν. Όμως, για να επέμβει το Εφετείο, αυτές θα πρέπει να είναι τέτοιες που είτε να δημιουργούν ρήγμα στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, είτε να είναι ουσιαστικής μορφής, ώστε να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία των μαρτύρων (Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 και Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, 75). Η νομολογία δέχεται ότι μικροαντιφάσεις σε λεπτομέρειες στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θεωρούνται ότι ενδυναμώνουν μια μαρτυρία, που κατά τα άλλα είναι πειστική, και καταδείχνουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων (βλ. Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 104). Ως προς την επιλογή των κατηγορουμένων να προβούν σε ανώμοτη δήλωση, αυτό αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα τους. Ως προς την αξιολόγηση αυτής, σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Eυθυμίου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 191/2016 ημερ. 6/11/2018, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: ΄΄Ως προς την αξία της ανώμοτης δήλωσης σχετική είναι η υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, όπου στη σελ. 24 αναφέρονται τα εξής: «Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Στην υπόθεση Α. Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2014, ημερ. 22/6/2016 έγινε εκτενής ανάλυση των αρχών που διέπουν τον τρόπο προσέγγισης ανώμοτης δήλωσης από το Δικαστήριο. Αναφέρθηκε ότι: «....δεν υπάρχει μαγική φόρμουλα στον τρόπο που ένα Δικαστήριο θα πρέπει να προσεγγίσει την ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου (βλ. To Δίκαιο της Απόδειξης, Ηλιάδης & Σάντης, Έκδοση 2014, σελ. 10-11). Όπως προκύπτει από την κυπριακή και ξένη νομολογία, τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος, π.χ. κατά πόσο προβάλλει απλώς την αθωότητά του ή προβάλλει κάποιο άλλοθι ή προσπαθεί να αντικρούσει ένορκη μαρτυρία ή απλώς να εξηγήσει τη νοητική του κατάσταση, εξήγηση η οποία όμως δεν έρχεται σε αντίθεση με δοθείσα μαρτυρία ή εγείρει θέμα αυτοάμυνας. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090, 1096E). Τόσο στην Κύπρο όσο και σε άλλες χώρες του κοινοδικαίου, το δικαίωμα του κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, κατά καιρούς προβλημάτισε τα Δικαστήρια. Γι' αυτό στην Αγγλία το συγκεκριμένο δικαίωμα καταργήθηκε με το άρθρο 72 του Criminal Justice Act 1982, εφόσον θεωρήθηκε ότι δημιουργούσε πολύ περισσότερα προβλήματα παρά οφέλη στον κατηγορούμενο και πέραν τούτου, ελάχιστα εξυπηρετούσε τα ευρύτερα συμφέροντα της δικαιοσύνης (βλ. Mills and Others v. The Queen [1995] 1 WLR 511). Στην Κύπρο όμως ακόμη δεν καταργήθηκε το δικαίωμα, αν και ωρίμασε ο καιρός, γι' αυτό θα πρέπει να συνοψίσουμε τη νομολογία ώστε να εξετάσουμε στη συνέχεια τον λόγο έφεσης. Για να γίνουν πιο κατανοητές οι νομολογιακές απαιτήσεις, θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι στην Αγγλία, όταν ίσχυε ακόμα το δικαίωμα, οι ένορκοι και όχι ο Δικαστής ήταν οι κριτές μιας ανώμοτης δήλωσης και αυτοί έφεραν το βάρος για να αποφασίσουν ποια βαρύτητα θα της έδιναν. Επειδή όμως οι ένορκοι είναι άνθρωποι της καθημερινότητας, χωρίς νομική παιδεία, καθοδηγούνταν από το Δικαστή που εκδίκαζε την υπόθεση. Γι' αυτό, όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση μιας ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Οι ένορκοι, στην περίπτωση της Αγγλίας, όταν ακόμα ίσχυε το δικαίωμα, και στην Κύπρο ο Δικαστής, μπορεί να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι μαρτυρία υπό την έννοια ότι δεν έχει ελεγχθεί με αντεξέταση[2]. Απ' εκεί και πέρα, μπορεί να λεχθεί στους ενόρκους ότι είναι ελεύθεροι να δώσουν στην ανώμοτη δήλωση εκείνη τη βαρύτητα που οι ίδιοι θεωρούν ότι αρμόζει στις περιστάσεις της υπόθεσης (βλ. Απόδειξη, Γ.Κακογιάννη, 1983, σελ. 253 και Phipson on Evidence, 15th Ed., p. 235). Όμως, η ειδοποιός διαφορά είναι ότι οι ένορκοι δεν έχουν υποχρέωση να δώσουν οποιαδήποτε αιτιολογία για την όποια επιλογή τους, σε αντίθεση με το Δικαστή ο οποίος αισθάνεται ότι θα πρέπει τουλάχιστο να εξηγήσει τη βαρύτητα που τελικά θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση για σκοπούς καλύτερης αιτιολόγησης της απόφασής του. Και εδώ ξεκινούν τα προβλήματα και παράπονα των κατηγορουμένων, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ότι δηλαδή ο Δικαστής υπερέβη τα όρια και εξέτασε την ανώμοτη δήλωση ως να ήταν μαρτυρία. Όμως εάν ο Δικαστής ενεργούσε όπως οι ένορκοι και δεν έδιδε οποιαδήποτε αιτιολογία, ενδεχομένως να διατυπώνετο άλλη μομφή εναντίον της απόφασής του, όπως έγινε στην Αχτάρ κ.α. ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 397. Έχουμε την άποψη ότι ο Δικαστής βρίσκεται σε κάπως διαφορετική θέση από τους ενόρκους και θα πρέπει να δώσει κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (βλ. R. v. Coughlan [1976] Crim.L.R. 629, Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Για παράδειγμα, αν κρίνει ότι η δήλωση είναι πειστική, μπορεί να προσεγγίσει διάφορα γεγονότα που έχει ενώπιον του, με διαφορετικό τρόπο. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέτασή της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195). Η αξιολόγηση του δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 354). Θα πρέπει να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η δήλωση δεν είναι μαρτυρία και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει οποιοδήποτε γεγονός για το οποίο υπάρχει άλλη μαρτυρία που να το αποδεικνύει. Όπως αναφέραμε, η δήλωση έχει περισσότερο πειστική αξία, γι' αυτό σε περίπτωση που κριθεί πειστική, μπορεί να επενεργήσει στο μυαλό των ενόρκων και του Δικαστή κατά τρόπο που να τους ωθήσει να δουν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν με μαρτυρία, με διαφορετικό μάτι [R. v. Coughlan (ανωτέρω]. Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στη συνέχεια αυτούσιες στην πρόσφατη υπόθεση Ονησίφορος Κόλιας ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B236, Ποιν. Έφ. 106/2015, 126/2015 και 127/2015, ημερ. 17/5/2018.΄΄ Τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα δεν χρειάζεται να επαναληφθούν αυτολεξεί, πλην όμως το Δικαστήριο τα έχει μετουσιώσει αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο θα παραθέσει τη μαρτυρία ενός εκάστου μάρτυρα, θα την αξιολογήσει και θα εξαχθούν τα ανάλογα ευρήματα και συμπεράσματα. Ο ΜΚ 1, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, στην οποία κάνει αναφορά ότι κατηγόρησε τα άτομα τα οποία δεν είναι κατηγορούμενοι στην ακροαματική διαδικασία και κατέγραψε τις απαντήσεις τους. Κατέθεσε επίσης και το Τεκμήριο 7, που είναι ο σχετικός κατάλογος τεκμηρίων. Κατέθεσε το Τεκμήριο 8, που είναι η γραπτή κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο 22, το Τεκμήριο 9, που είναι η απαγγελία των γραπτών κατηγοριών που κατηγόρησε τον κατηγορούμενο 22, το Τεκμήριο 10 (α) και (β), 11(α) και (β), 12 (α) και (β) που είναι οι γραπτές κατηγορίες που απαγγέλθηκαν σε άτομα που δεν είναι κατηγορούμενοι στη διαδικασία, το Τεκμήριο 13 που αφορά διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων που κατατέθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 17.12.14, στα πλαίσια της Αίτησης 399/14, κάνοντας αναφορά για μερική επιστροφή κάποιων εκ των Τεκμηρίων. Τα Τεκμήρια 14 και 15, είναι δύο σετ φωτογραφιών που λήφθηκαν από την επίδικη σκηνή. Ακολούθως, ανάφερε ότι δεν έλαβε μέρος στην επιχείρηση, αλλά έχει μεταβεί στο επίδικο μέρος το οποίο και έχει περιγράψει μέσα από το φωτογραφικό υλικό που κατέθεσε στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην ενημέρωση που έλαβε από τους συναδέλφους του οι οποίοι έλαβαν χώρα στην επιχείρηση, καθώς επίσης αναφέρθηκε στις ενέργειες που είχε προβεί ο ίδιος και έδωσε κάποιες επιπρόσθετες περιγραφές του επίδικου χώρου με βάση και το φωτογραφικό υλικό που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Κατατέθηκε στην αντεξέταση του το πιστοποιητικό εγγραφής του Σωματείου Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ, Texas Hold' em (Cyprus Global Team), κάνοντας αναφορά ότι ο κατηγορούμενος 22 είναι ο Πρόεδρος του σωματείου αυτού, αλλά δεν ήξερε σε ποιον ανήκει. Αναφέρθηκε επίσης στην κατάθεση διατάγματος κατακράτησης Τεκμηρίων και πού αυτά φυλάσσονται και κατατέθηκαν κατά την αντεξέταση του τα Τεκμήρια 17 και 18, που είναι το καταστατικό του πιο πάνω αναφερόμενου σωματείου. Επίσης, ανάφερε ότι για την επιχείρηση δόθηκαν οδηγίες. Στην επανεξέταση του ανάφερε ότι στο επίδικο υποστατικό δεν γίνεται αναγραφή κάπου η ονομασία Texas Hold' em (Cyprus Global Team). Ως προς το μάρτυρα αυτό, το Δικαστήριο κρίνει ότι ως εξεταστής και ανακριτής της υπόθεσης δεν έχει εντοπιστεί από το Δικαστήριο οτιδήποτε το επιλήψιμο κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, καθ΄ ότι ήταν τυπικής φύσεως. Ναι μεν μετέβηκε στη σκηνή, αλλά δεν είχε ουσιαστική εμπλοκή, διότι επικεντρώθηκε στην λήψη της κατάθεσης του κατηγορούμενου 22 και τις γραπτές κατηγορίες. Μέσα από τη μαρτυρία αυτού του μάρτυρα, αλλά και τους υπόλοιπους μάρτυρες που θα αναφερθώ πιο κάτω, διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 22 παρουσίασε άδεια για διενέργεια διεξαγωγή τουρνουά Texas Poker και το Δικαστήριο κρίνει ότι ο μάρτυρας αυτός καλώς παρέπεμψε σε άλλους αστυνομικούς για ζητήματα έρευνας και εντοπισμού τεκμηρίων. Επίσης, το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα αυτού, καθ΄ ότι αυτή του η αναφορά επιβεβαιώνεται και από άλλους μάρτυρες ότι ο κατηγορούμενος 22 είναι ο Πρόεδρος του πιο πάνω σωματείου, γεγονός που αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Το ότι δεν παραδόθηκαν χρήματα και ούτε εντοπίστηκαν χρήματα στα πλαίσια της έρευνας, αυτό καταδεικνύει από τη μια την έλλειψη συστατικού στοιχείου του αδικήματος του χρηματικού ανταλλάγματος, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι με βάση την πιο πάνω νομοθεσία δεν αποκλείεται η ύπαρξη άλλου ανταλλάγματος, αλλά γι' αυτό το ζήτημα θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Με τις πιο πάνω διευκρινίσεις και εξηγήσεις, το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του ΜΚ1 ως αληθή και αξιόπιστη. Ο ΜΚ 2, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 19, στην οποία κάνει αναφορά στην εμπλοκή του στην φωτογράφιση συγκεκριμένων Τεκμηρίων, αναγνωρίζοντας στη συνέχεια το Τεκμήριο 14, ως τις φωτογραφίες που προέρχονται από τον ίδιο και που λήφθηκαν μετά από υπόδειξη άλλου συναδέλφου. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην εμπλοκή του στη φωτογράφηση των σχετικών Τεκμηρίων μετά από οδηγίες που είχε λάβει ο μάρτυρας αυτός. Χωρίς κανένα ενδοιασμό, ο Μ.Κ. 2 γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο ως αξιόπιστος, αφού η μαρτυρία του ήταν ουσιαστικά τυπικής φύσεως που επικεντρώθηκε στην φωτογράφηση και στην εκτύπωση του Τεκμηρίου 14 και αυτή ήταν ουσιαστικά η εμπλοκή του. Ο ΜΚ3, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 20, στην οποία κάνει αναφορά και αυτός με τη σειρά του όπως είχε κάνει και ο ΜΚ 2 στην εμπλοκή του στην φωτογράφηση του επίδικου υποστατικού και στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε το Τεκμήριο 15, ως το φωτογραφικό υλικό που προέρχεται από τον ίδιο και που έλαβε μετά από σχετική υπόδειξη συγκεκριμένου υπαστυνόμου στο επίδικο υποστατικό και αυτό το φωτογραφικό υλικό το ανέλυσε και ειδικότερα περιέγραψε τι απεικονίζεται στο επίδικο υποστατικό και τι αντιλήφθηκε σε αυτό, συμπεριλαμβανομένων και των παρευρισκόμενων, περιγράφοντας ταυτόχρονα και τι απεικονίζει το Τεκμήριο

1. Επίσης, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 22 ως τον Πρόεδρο του Σωματείου. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην ενημέρωση που έλαβε για την επιχείρηση που έγινε την επίδικη βραδιά στο επίδικο υποστατικό και την πληροφόρηση ότι εκεί έπαιζαν Texas Poker. Ανάφερε ότι στην παρουσία του οι δύο ρουλέτες που βρέθηκαν δεν χρησιμοποιούνταν. Επίσης, έδωσε τις δικές του εξηγήσεις και διευκρινήσεις ως προς το τι έχει εντοπίσει και φωτογραφίσει στο επίδικο υποστατικό, διευκρίνισε ότι ο κατηγορούμενος 22 είναι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ, που εδράζετο σε συγκεκριμένο κτηριακό συγκρότημα στη Λεμεσό, δεν γνώριζε όμως σε ποιον ανήκει ιδιοκτησιακά ο χώρος που εδράζετο η πιο πάνω ομοσπονδία. Ερωτήθηκε και έδωσε απαντήσεις στην έκταση που γνώριζε αναφορικά με τη διαδικασία κατακράτησης τεκμηρίων και την επιστροφή τους. Αναφέρθηκε επίσης σε σχετικές υποβολές ότι στο επίδικο υποστατικό στεγάζεται η πιο πάνω Ομοσπονδία που με βάση το καταστατικό μπορεί να διοργανώνει τουρνουά Πόκερ. Στην επανεξέταση του διευκρίνισε ότι η αναφορά του ότι η έδρα της πιο πάνω Ομοσπονδίας είναι στο επίδικο υποστατικό βασίζεται στην αναρτημένη άδεια που υπήρχε στο υποστατικό. Ως προς τη μαρτυρία του ΜΚ 3, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι ο μάρτυρας εκτέλεσε στο ακέραιο το καθήκον του ως φωτογράφος και περιέγραψε με σαφήνεια τι ακριβώς έχει φωτογραφίσει και τι ακριβώς έχει αντιληφθεί στο χώρο μέσα από το φωτογραφικό υλικό. Το Δικαστήριο κρίνει ότι για τα τσαντάκια που βρέθηκαν σε χρηματοκιβώτιο δεν υπήρχε κάτι το ενοχοποιητικό και κάτι που να καταδεικνύει απόδειξη συστατικών στοιχείων των αδικημάτων, καθ΄ ότι δεν βρέθηκαν χρήματα σε έρευνα και γενικά υπήρχε ασάφεια στο περιεχόμενο αυτών. Στην παρουσία του βρέθηκαν δύο ρουλέτες και μάλιστα η μια σε ντουλάπι κλειστό, άρα σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και το Δικαστήριο κρίνει ότι ειδικά για τη ρουλέτα και λόγω του γεγονότος ότι αυτή ήταν και σε μη εμφανή σημείο δεν μπορεί να εξάξει οποιοδήποτε εύρημα και συμπέρασμα που να καταδεικνύει στοιχειοθέτηση του αδικήματος της κατηγορίας 4, αλλά ειδικά για το θέμα των ρουλετών θα γίνει επιπρόσθετη αναφορά και αξιολόγηση πιο κάτω. Το ότι αυτός ο μάρτυρας φωτογράφησε κάποια άτομα που κάθονταν γύρω από τραπέζι, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτός ο εντοπισμός των ατόμων και για τους λόγους που θα αναφερθούν πιο κάτω, δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε εύρημα και συμπέρασμα ότι συγκεντρώθηκαν για να παίξουν «Πόκερ», αφού για τους λόγους που θα αναφερθούν πιο κάτω, το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι υπήρχε οποιοδήποτε αντάλλαγμα, ούτε βρέθηκαν χρήματα ως είναι κοινό υπόβαθρο και των δύο πλευρών. Το ότι δεν γνώριζε ο μάρτυρας εάν το ταξιδιωτικό πακέτο είναι κερδος γι' αυτό το ζήτημα θα γίνει ειδική αξιολόγηση πιο κάτω. Το κατά πόσο οι παρευρισκόμενοι ήταν ή όχι μέλη της Ομοσπονδίας ή ήταν ενδεδειγμένοι ως απαιτείται, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα επίδικα θέματα και συστατικά στοιχεία που απαιτούνται για να αποδειχθούν στις υπό εξέταση κατηγορίες, ούτε διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο το κατά πόσο το επίδικο σωματείο έχει εγγεγραμμένη άλλη διεύθυνση ή στεγάζεται στο επίδικο υποστατικό και ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση και διασύνδεση και αναγκαιότητα διασύνδεσης της Ομοσπονδίας με το επίδικο υποστατικό για να στοιχειοθετηθούν τα υπό εξέταση αδικήματα, πλην όμως για τους λόγους που θα αναφερθούν πιο κάτω, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι στο επίδικο υποστατικό στεγάζεται το σωματείο με την ονομασία Κυπριακή Ομοσπονδία Πόκερ που αναφέρθηκε πιο πάνω. Διαφαίνεται μέσα από το Τεκμήριο 28, ότι ίσχυε ένας διαγωνισμός για συμμετοχή σε τουρνουά σε άλλη χώρα για συγκεκριμένη περίοδο που εμπίπτει της επίδικης περιόδου και θα μπορούσαν να συλλέξουν βαθμούς γι' αυτό το διαγωνισμό. Πλην όμως, το Δικαστήριο και για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω, βρίσκει ότι δεν υπάρχει διασύνδεση και μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι συμμετείχαν σε αυτό το τουρνουά, καθ΄ ότι απλά γίνεται αναφορά ότι έπαιζαν, ως η αναφορά τους με τραπουλόχαρτα Πόκερ και που, εν πάση περιπτώση, για τους λόγους που θα επεξηγηθούν αναλυτικά πιο κάτω, έχοντας υπόψη και τη δυνατότητα διαγωνισμού τουρνουά από την Κυπριακή Ομοσπονδία και το είδος του δεν καταδεικνύεται η ύπαρξη ανταλλάγματος. Και αυτός ο μάρτυρας με τη σειρά του ονόμασε τον κατηγορούμενο 22 ως τον Πρόεδρο του σωματείου, πράγμα το οποίο το Δικαστήριο αποδέχεται ως εύρημα και συμπέρασμα. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η αναφορά του μάρτυρα ότι το «Texas Poker» απαγορεύεται από το Νόμο είναι απλά έκφραση γνώμης και δεν δεσμεύει το Δικαστήριο αυτή η έκφραση γνώμης του μάρτυρα. Ο μάρτυρας και αυτός με τη σειρά του ανάφερε ότι οι δύο ρουλέτες, τουλάχιστον στην παρουσία του, δεν χρησιμοποιούνταν. Αφήνει ουσιαστικά ένα κενό μαρτυρίας και μια αμφιβολία κατά πόσο υπήρχε παίξιμο ρουλέτας και κατά πόσο υπήρχε τέτοιος σκοπός, αλλά γι' αυτό το ζήτημα θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Το ότι υπήρχε αφίσα με επιγραφή «Casino», αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χώρος ή μπορούσε να μετατραπεί σε τέτοιο χώρο, δηλαδή σε casino ή οίκο κυβείας. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε αναφορά για κέρδος ή χρήματα αναφορικά με το τουρνουά, αλλά γι' αυτό το ζήτημα θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Το ότι ο μάρτυρας αυτός συμφώνησε και φωτογράφησε άδεια του Σωματείου της Κυπριακής Ομοσπονδίας για διοργάνωση τουρνουά Πόκερ και από τη στιγμή που δεν βρέθηκαν χρήματα, όπως ανάφερε ο μάρτυρας και ούτε φωτογράφησε χρήματα, αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι στο επίδικο υποστατικό, την επίδικη μέρα, δεν διοργανωνόταν κυβεία με χρηματικό αντάλλαγμα. Το γεγονός ότι υπήρχαν τραπέζια με τραπουλόχαρτα και φίσιες, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι λογικό και αναμενόμενο να υπάρχουν αυτά τα αντικείμενα, λόγω ακριβώς ότι στο επίδικο υποστατικό στεγαζόταν η Κυπριακή Ομοσπονδία Πόκερ που είχε άδεια, με βάση το καταστατικό της, να διοργανώνει τέτοια τουρνουά Πόκερ που ήταν αναγκαία για τη διεξαγωγή του τουρνουά Πόκερ. Συμφώνησε ο μάρτυρας και αυτό είναι πολύ σημαντικό, ότι στην ανακοίνωση που φαίνεται στο Τεκμήριο 21, δεν υπήρχε αναφορά για χρήματα, είτε εισφορές, είτε συμμετοχής σε κέρδος και το Δικαστήριο αποδέχεται αυτή του την αναφορά ως αξιόπιστη, καθότι το Τεκμήριο 21, μιλά από μόνο του, ότι ουσιαστικά δεν καταδεικνύεται αντάλλαγμα εν τη εννοία του Νόμου, έχοντας μάλιστα υπόψη το γεγονός ότι βάση τον αριθμό 3(θ) και (ι) του καταστατικού, υπάρχει αυτή η δυνατότητα διεξαγωγής τουρνουά και συμμετοχής σε τουρνουά σε άλλες χώρες. Ο ΜΚ 4, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο
2. Σε αυτό κάνει αναφορά ότι την επίδικη μέρα μετέβηκε με άλλους συναδέλφους του στο επίδικο υποστατικό κατ΄ όπιν πληροφορίας ότι στο μέρος διεξαγόταν κυβεία, poker, black jack και ρουλέτα και δυνάμει Δικαστικού εντάλματος έρευνας εισήλθαν σε αυτό, όπου εντόπισαν αριθμό θαμώνων και τότε συγκεκριμένος αστυφύλακας φώναξε δυνατά να μείνουν στις θέσεις του και υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα. Σε δύο οβάλ τραπέζια υπήρχαν άτομα τα οποία επιδίδοντο σε κυβεία, δηλαδή texas poker και μπροστά τους υπήρχαν φίσιες. Μαζί με άλλο συνάδελφο του πήγαν σε συγκεκριμένο τραπέζι όπου υπήρχαν έξι άτομα και πάνω στο οβάλ τραπέζι υπήρχαν τραπουλόχαρτα και φίσιες διαφόρων χρωμάτων. Αμέσως ο μάρτυρας τους ανάφερε τον λόγο της παρουσίας τους στο χώρο και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο αυτοί δεν απάντησαν τίποτε. Εκεί αντιλήφθηκε ότι πρόκειται για τους κατηγορούμενους 1, 2 και 8 και άλλα άτομα που δεν είναι πλέον κατηγορούμενοι στην ακροαματική διαδικασία. Ακολούθως, κατηγόρησε τον κατηγορούμενο 8 ότι επιδίδετο σε κυβεία και ακολούθως κατηγόρησε για το αδίκημα της συνάθροισης με σκοπό την κυβεία τον κατηγορούμενο 13 και άλλα άτομα. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε ως Τεκμήριο 23 (α-θ) τις γραπτές κατηγορίες που αναφέρθηκαν στην κατάθεση του και δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει, λόγω χρόνου, κάποιους από τους κατηγορούμενους και περιέγραψε σε συνδυασμό με το φωτογραφικό υλικό το επίδικο υποστατικό και τι εντόπισε εκεί. Αντεξεταζόμενος, υπεραμύνθηκε της ύπαρξης δικαστικού εντάλματος της έρευνας για να εισέλθουν τα μέλη της Αστυνομίας στο επίδικο υποστατικό το οποίο και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Κατά την επανεξέταση του διευκρίνισε ότι ο μάρτυρας δεν χειρίστηκε την πληροφορία αναφορικά με τη διεξαγωγή κυβείας στο επίδικο υποστατικό. Έδωσε επίσης εξηγήσεις αναφορικά με τις έρευνες που είχε προβεί στο επίδικο υποστατικό την επίδικη βραδιά, τι εντόπισε και τι αντιλήφθηκε να κάνουν οι θαμώνες. Επίσης, εξέφρασε άγνοια ως προς την έννοια της κυβείας, με βάση το Νόμο και εξέφρασε άγνοια εάν το σωματείο είχε άδεια να διοργανώνει τουρνουά Πόκερ. Ως προς τη μαρτυρία του ΜΚ 4, το Δικαστήριο προβαίνει στις εξής διαπιστώσεις: Κατ΄ αρχήν και αυτός ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν βρέθηκαν χρήματα και δεν έχει τέτοια ενημέρωση, γεγονός που αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Ανάφερε ότι αρχικά εντόπισε τους κατηγορούμενους 1, 2 και 8 σε τραπέζι με τραπουλόχαρτα και φίσιες, ενώ σε κάποιο στάδιο δεν ήταν σε θέση να θυμάται ποιοι κατηγορούμενοι έπαιζαν και ποιοι ανέμεναν να παίξουν και δεν ήταν σε θέση να θυμάται λεπτομέρειες και αυτό αναμφίβολα λειτουργεί προς όφελος των κατηγορουμένων. Ο μάρτυρας αυτός αρχικά ανάφερε ότι δεν γνώριζε εάν οι φίσιες αντιστοιχούσαν σε χρήματα, αφήνοντας επ΄ αυτού του σημείου ένα κενό μαρτυρίας αναφορικά με την ύπαρξη ανταλλάγματος που απαιτείται για να στοιχειοθετηθούν τα επίδικα αδικήματα. Η αναφορά ότι τα άτομα επιδίδονταν σε κυβεία, δηλαδή «Texas Hold' em (Cyprus Global Team)» δεν πείθει το Δικαστήριο, αφού δεν βρέθηκαν χρήματα, παρά μόνο τραπουλόχαρτα και φίσιες που ούτως ή άλλως υπήρχε αυτή η δυνατότητα, έχοντας υπ΄ όψη ότι στο επίδικο υποστατικό στεγαζόταν η ποιο πάνω Ομοσπονδία που είχε τη δυνατότητα να διεξάγει τέτοια τουρνουά. Το Δικαστήριο, κατ' αρχήν, έχει πειστεί για την αναφορά ότι υπήρχε ένταλμα έρευνας, καθ΄ ότι αυτό κατατέθηκε σε κατοπινό στάδιο. Γνωρίζει και αυτός με τη σειρά του ότι στο επίδικο υποστατικό στεγάζεται η Κυπριακή Ομοσπονδία Πόκερ, πράγμα το οποίο αποδέχεται το Δικαστήριο. Ο ΜΚ 5, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 25, ο οποίος αναφέρει και αυτός με τη σειρά του ότι την επίδικη μέρα μαζί με άλλους συναδέλφους του εισήλθαν στο επίδικο υποστατικό κατ΄ όπιν Δικαστικού εντάλματος έρευνας και μετά από πληροφορία ότι στο μέρος διεξάγεται κυβεία, αφού εισήλθαν στο υποστατικό, εντοπίστηκε αριθμός ατόμων στο ισόγειο να κάθεται σε τραπέζι πόκερ και να επιδίδεται σε κυβεία. Στο δε ανώγειο ανάφερε ότι βρήκε άτομα σε ένα στρογγυλό τραπέζι να συζητούν και εντοπίστηκαν διάφορα τραπέζια κυβείας. Τότε ο μάρτυρας αποκάλυψε την ιδιότητα του και ζήτησε από τους παρευρισκόμενους να παραμείνουν στις θέσεις τους και ο κατηγορούμενος 22, που ήταν ο υπεύθυνος του μέρους τη δεδομένη στιγμή και στην παρουσία του παραλήφθηκαν από το ισόγειο χώρο τα τεκμήρια που περιέγραψε και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ακολούθως παρέλαβε τα Τεκμήρια από τον ανώγειο χώρο, όπως τον περιέγραψε και τα τεκμήρια συσκευάστηκαν και ο κατηγορούμενος 22 υπέγραψε σχετικά. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε το Τεκμήριο 24, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 22, περιέγραψε στην έκταση που θυμόταν το επίδικο υποστατικό και τι εντοπίστηκε σε αυτό, σε συνδυασμό με το φωτογραφικό υλικό, δηλαδή το Τεκμήριο 15, αναγνώρισε το Τεκμήριο 14, τα Τεκμήρια που παραλήφθηκαν, ανάφερε ότι γνώριζε πως παίζεται το Πόκερ Hold' em και ένα περίπου το Black Jack και η ρουλέτα. Ανάφερε ότι οι φίσιες έχουν διαφορετικό χρώμα που αντιστοιχούν σε διαφορετικό χρηματικό ποσό και αυτό το γνωρίζει από προηγούμενες επιχειρήσεις. Ως προς την ρουλέτα, ανάφερε ότι δεν εντοπίστηκε μπίλια και εκεί βρέθηκαν άτομα και συζητούσαν. Επίσης περιέγραψε τα καθήκοντα που εκτέλεσε την επίδικη βραδιά και τις οδηγίες που έλαβε και ότι αναζητήθηκε ο υπεύθυνος του χώρου και παρουσιάστηκε ο κατηγορούμενος
4. Αντεξεταζόμενος, έδωσε τις δικές του εξηγήσεις αναφορικά με την αναγραφή τυπογραφικού λάθους στην κατάθεση του, περιέγραψε τον τρόπο όπου έγινε η είσοδος στο επίδικο υποστατικό, επανέλαβε τη θέση του ότι αναζήτησε τον υπεύθυνο του υποστατικού και παρουσιάστηκε ο κατηγορούμενος 22, που ήταν ο Πρόεδρος της πιο πάνω Ομοσπονδίας. Δεν γνώριζε ο μάρτυρας εάν οι φίσιες στην προκειμένη περίπτωση αντιστοιχούσαν σε χρήματα, ενώ σε κάποιο στάδιο άλλαξε την τοποθέτηση του και είπε ότι είναι βέβαιος ότι αντιστοιχούσαν σε χρήματα. Εξέφρασε άγνοια σε ποιον ανήκει το επίδικο υποστατικό το οποίο περιέγραψε και τι έχει εντοπίσει ο ίδιος σε αυτό, σε συνδυασμό και με παραπομπή σε φωτογραφικό υλικό που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο το οποίο ανέλυσε. Ανάφερε επίσης ότι γνώριζε πως το πιο πάνω αναφερόμενο σωματείο μπορεί να διοργανώνει τουρνουά Πόκερ. Ως προς τον μάρτυρα αυτόν, το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οτιδήποτε το επιλήψιμο κατά τη διαδικασία παραλαβής των Τεκμηρίων, δεν μπορεί όμως να γίνει αποδεκτή η αναφορά του μάρτυρα ότι το διαφορετικό χρώμα των φισιών σημαίνει και διαφορετικό ποσό χρημάτων, διότι ανάφερε ο μάρτυρας ότι αυτό το ξέρει από άλλες επιχειρήσεις και το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ανεπίτρεπτο αυτό να ισχύει και στην προκειμένη περίπτωση, χωρίς άλλη ειδική μαρτυρία ως προς το τι αντιστοιχούσαν οι φίσιες και εν πάση περιπτώση αγνοεί ο μάρτυρας στην προκειμένη περίπτωση σε τι αντιστοιχούσαν και εάν αντιστοιχούσαν σε χρηματικό ποσό στη δεδομένη στιγμή, όπως διευκρίνησε στην αντεξέταση του αρχικά και συνεπώς αφήνει αυτή η αναφορά του κενό και την αμφιβολία ως προς το αντάλλαγμα, που επενεργεί βεβαίως υπέρ των κατηγορουμένων. Η μεταγενέστερη αναφορά ότι είναι σίγουρος ότι οι φίσιες αντιστοιχούσαν σε χρήματα, κρίνεται από το Δικαστήριο ως υστερόβουλη, διότι ακριβώς αντιλήφθηκε την μοιραία απάντηση που έδωσε προηγουμένως ως προς την αναγκαιότητα ύπαρξης ανταλλάγματος για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κυβείας και επιπρόσθετα, δεν γίνεται αποδεκτή αυτή η αναφορά του, έχοντας υπόψη ότι στο μέρος δεν βρέθηκαν χρήματα που να στοιχειοθετούν κυβεία. Ως προς την ρουλέτα με μόνη αναφορά ότι βρίσκονταν άτομα εκεί και συζητούσαν, δεν επαρκεί για να στοιχειοθετηθεί καταδίκη του κατηγορούμενου 22, έχοντας υπόψη ότι δεν βρέθηκε καν μπίλια. Το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ότι ο υπεύθυνος του χώρου και που παρουσιάστηκε ήταν ο κατηγορούμενος 22 και κρίνεται λογικό το γεγονός ότι δεν ασχολήθηκε με τους θαμώνες αυτός ο μάρτυρας, διότι ασχολήθηκε με την παραλαβή Τεκμηρίων. Τα όσα αναφέρει περί τυπογραφικού λάθους στην κατάθεση του, το Δικαστήριο βεβαίως κρίνει ότι γίνονται αποδεκτά λογικά και πειστικά. Επίσης, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί από τις εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας ότι δεν γνώριζε λεπτομέρειες για την ύπαρξη πληροφορίας για την διεξαγωγή κυβείας και συμφώνησε και αυτός ο μάρτυρας με τη σειρά του ότι το σωματείο αυτό μπορεί να διεξάγει τουρνουά Πόκερ και το Δικαστήριο το έχει ήδη αποδεχθεί αυτό. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η όλη συνάθροιση των οποιωνδήποτε ατόμων ήταν νόμιμη για λόγους διεξαγωγής τουρνουά Πόκερ που έχει δοθεί άδεια και εν πάση περιπτώση, στο Τεκμήριο 21 δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενους συμμετείχε σε αυτό, αλλά και να συμμετείχε σε αυτό, το τουρνουά διεξαγόταν νόμιμα και δεν έχει πειστεί το Δικαστήριο ότι υπήρχε οποιοδήποτε αντάλλαγμα εν τη εννοία του Νόμου, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε. Ο ΜΚ6 , ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο
5. Αναφέρει και αυτός με τη σειρά του ότι την επίδικη ημέρα διενήργησαν επιχείρηση στο επίδικο υποστατικό με άλλους συναδέλφους του, μετά από πληροφορία ότι στο μέρος διεξαγόταν κυβεία και κατόπιν Δικαστικού εντάλματος. Κατά την είσοδο του διαπίστωσε ότι σε δύο οβάλ τραπέζια υπήρχαν θαμώνες οι οποίες επιδίδονταν σε κυβεία Πόκερ και στα τραπέζια υπήρχαν φίσιες και τραπουλόχαρτα και αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και ζήτησε όπως παραμείνουν οι θαμώνες τις θέσεις τους, όπου ακολούθως ο μάρτυρας πληροφόρησε τα άτομα εκεί ότι διέπρατταν το αδίκημα της κυβείας και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, κανένας δεν απάντησε κάτι, παρά μόνο δύο άτομα, ένας εκ των οποίων ήταν ο κατηγορούμενος 6, ο οποίος απάντησε ότι έπαιζαν τουρνουά χωρίς χρήματα. Ακολούθως, ο μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους 3, 5, 6 και άλλα δύο άτομα, που δεν είναι πλέον κατηγορούμενοι στην υπό εκδίκαση υπόθεση, οι οποίοι είτε δεν παραδέχθηκαν ότι έπαιζαν Πόκερ, είτε ότι έπαιζαν τουρνουά Πόκερ χωρίς χρήματα. Ακολούθως, παρέδωσε ο μάρτυρας τις γραπτές κατηγορίες στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας για περαιτέρω διερεύνηση και ενημέρωσε σχετικά για τα γεγονότα. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε ως Τεκμήριο 27(α-ε), τις γραπτές καταθέσεις που απαγγέλθηκαν στους κατηγορούμενους 3, 5 και 6 και σε άλλα δύο άτομα. Επίσης, αναγνώρισε το επίδικο υποστατικό όπως αυτό φαίνεται στο Τεκμήριο 15, κάνοντας επίσης περιγραφή του επίδικου υποστατικού και τι εντόπισε σε αυτό και ποιος ήταν ο σκοπός που εισήλθαν τα μέλη της Αστυνομίας στον επίδικο χώρο. Αντεξεταζόμενος, ερωτήθηκε και έδωσε απαντήσεις αναφορικά με τον επίδικο χώρο όπως αυτός αποτυπώθηκε στο Τεκμήριο 15, καθώς επίσης και τι αντικείμενα βρέθηκαν σε αυτό. Εξήγησε με την αναφορά το ότι τα άτομα εκεί επιδίδονταν σε κυβεία, επειδή έπαιζαν με τραπουλόχαρτα, προσθέτοντας σε κάποιο στάδιο ότι οι φίσιες χρησιμοποιούνταν ως αντίτιμο χρημάτων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι υπήρχαν τραπουλόχαρτα και τα όσα είπε προφορικά. Επίσης, αναφέρθηκε στην ενημέρωση που έλαβε για τη δυνατότητα του σωματείου να διεξάγει τουρνουά χωρίς χρηματικό ή άλλο αντάλλαγμα. Ως προς τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, πέραν βεβαίως ότι δεν γνώριζε πως παίζεται το Texas Poker, η απλή αναφορά ότι επιδίδοντο σε κυβεία επειδή υπήρχαν τραπουλόχαρτα, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν αρκεί για τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων, έχοντας υπόψη ότι δεν βρέθηκαν χρήματα και ως Ομοσπονδία μπορεί να διοργανώνει τουρνουά Πόκερ και ως προς το ταξίδι σε άλλη χώρα, έχει ήδη αξιολογηθεί πιο πάνω ότι δεν θεωρείται αντάλλαγμα εν τη εννοία του Νόμου, αφού εμπίπτει στους σκοπούς και δυνατότητες της πιο πάνω Ομοσπονδίας και ούτε υπάρχει βεβαίως μαρτυρία ότι οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι συμμετείχαν σε αυτό το παιχνίδι γι' αυτό το ταξίδι, αλλά ακόμη και να συμμετείχαν, βεβαίως εμπίπτει στις δυνατότητες της πιο πάνω Ομοσπονδίας για τη διεξαγωγή τουρνουά, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται το ότι στο Τεκμήριο 21, δεν γίνεται αναφορά για εισφορά στο πιο πάνω τουρνουά ή στη συμμετοχή του στο παιχνίδι αυτό με σκοπό τη συμμετοχή στο τουρνουά που θα γινόταν σε άλλη χώρα. Το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτός ο μάρτυρας με τη σειρά του προβαίνει υστερόβουλα και για πρώτη φορά στην αναφορά του ότι οι φίσιες αντιστοιχούσαν σε ποσά χρημάτων και αυτή η αναφορά του μάρτυρα δεν γίνεται αποδεκτή για τους ίδιους λόγους που έγινε αναφορά στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ
6. Τα όσα αναφέρει ο μάρτυρας αναφορικά με την ενδυμασία έχει γίνει σχετική αξιολόγηση πιο πάνω και ισχύουν τα ίδια και για αυτόν τον μάρτυρα. Επίσης, τα όσα αναφέρει ο μάρτυρας αναφορικά με το Τεκμήριο 21, έχει γίνει ήδη σχετική αξιολόγηση πιο πάνω και ισχύουν τα ίδια για σκοπούς αξιολόγησης του ΜΚ 6 ως προς τις αναφορές του για το Τεκμήριο. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ανακόλουθη και μη πειστική η εκδοχή του μάρτυρα αυτού και συγκεκριμένα από τη μια αναφέρει ότι είχε μαρτυρία ότι οι φίσιες χρησιμοποιούνταν ως αντίτιμο χρημάτων, ενώ ακολούθως, προφανώς για να απεμπλακεί από αυτή του την αναφορά, όταν ερωτήθηκε για ποιαν μαρτυρία εννοεί, οχυρώθηκε πίσω από τη διαφοροποιημένη αναφορά του ότι η μαρτυρία του ήταν περιστατική και κάλεσε το Δικαστήριο να την αξιολογήσει. Αυτή η αναφορά κρίνεται από το Δικαστήριο χωρίς κανένα δισταγμό ως υστερόβουλη και αβάσιμη, έχοντας υπόψη το όψιμο και καινοφανές της αναφοράς του. Η δε αναφορά του ότι εκτός από τις φίσιες και τραπουλόχαρτα, που ούτως ή άλλως κρίνεται από το Δικαστήριο ότι δεν αρκούν για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της κυβείας, είναι και οι προφορικές ανακρίσεις που περιβάλλουν τις συνθήκες που οδηγούν στο συμπέρασμα κατά το μάρτυρα ότι διεξαγόταν κυβεία, αυτή η αναφορά κρίνεται από το Δικαστήριο ως άστοχη, διότι ουδείς παραδέχθηκε ότι διεξαγόταν κυβεία με αντάλλαγμα εν τη εννοία του Νόμου και ούτε παραδέχθηκε κανένας συνάθροιση με σκοπό την κυβεία εν τη εννοία του Νόμου. Το ότι συμφώνησε και αυτός ο μάρτυρας σε υποβληθείσα θέση ότι το σωματείο που αναφέρθηκε πιο πάνω μπορεί να διεξαγάγει τουρνουά χωρίς αντάλλαγμα χρημάτων ή κάποιο άλλο, αποτελεί ούτως ή άλλως εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου και συνεπώς είναι δυνατό να βρίσκονταν εκεί τραπέζια με τραπουλόχαρτα και φίσιες. Η δε αναφορά του ως προς τις ρουλέτες έχει ήδη αξιολογηθεί πιο πάνω, αφού δεν έπαιξε κανένας και ούτε βρέθηκε μπίλια. Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι στη φωτογραφία 19 του Τεκμηρίου 15, απεικονίζεται ο κατηγορούμενος 8, αφού τον ξέρει με το επώνυμο του και είναι ο ίδιος φυσιογνωμικά, χωρίς αυτό να σημαίνει οτιδήποτε το ενοχοποιητικό, έχοντας υπ΄ όψη την πιο πάνω αξιολόγηση. Ο ΜΚ 7 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 28, όπου και αυτός με τη σειρά του κάνει αναφορά ότι την επίδικη μέρα μαζί με άλλους συναδέλφους του μετέβηκε στο επίδικο υποστατικό κατ΄ όπιν πληροφορίας ότι διεξαγόταν κυβεία, δηλαδή Πόκερ, Black Jack και ρουλέτα και κατ' όπιν Δικαστικού εντάλματος εισήλθαν εντός του υποστατικού. Ο ίδιος, μετά από οδηγίες, μετέβηκε στον ανώγειο χώρο του υποστατικού και εντόπισε 4 άτομα να κάθονται σε στρογγυλό τραπέζι, χωρίς να παίζουν χαρτιά και αφού τους υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τους ζήτησε να παραμείνουν στις θέσεις τους. Εντόπισε στο μέρος δύο τραπέζια του Πόκερ, ένα τραπέζι του Black Jack και ένα τραπέζι ρουλέτας με τη ρουλέτα του και αφού τους ρώτησε τι κάνουν στο μέρος κανένας δεν απάντησε οτιδήποτε. Αφού δεν επιδίδονταν σε κυβεία, τους πληροφόρησε ότι διέπρατταν το αδίκημα της παράνομης συνάθροισης με σκοπό την κυβεία και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο κανένας δεν είπε τίποτε. Ακολούθως, ως υπεύθυνος του υποστατικού παρουσιάστηκε ο κατηγορούμενος 22, τα στοιχεία των 4 ατόμων που εντόπισε στη σκηνή αφορούσαν τους κατηγορούμενους 14 και 17 και άλλα δύο άτομα που δεν είναι πλέον στην παρούσα υπόθεση και ακολούθως τους κατηγόρησε και δεν παραδέχθηκαν οτιδήποτε. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 22, περιέγραψε το επίδικο υποστατικό, σε συνδυασμό με το Τεκμήριο 15 και τι έχει εντοπίσει σε αυτό. Περιέγραψε τις ενέργειες που είχε κάνει στο επίδικο υποστατικό, τα στοιχεία που έλαβε υπόψη του να κατηγορήσει τους κατηγορούμενους, κατέθεσε ως Τεκμήριο 29 (α-δ) τις γραπτές κατηγορίες που απαγγέλθηκαν στους κατηγορούμενους και ανάφερε σε γενικές γραμμές πως παίζεται η ρουλέτα, αλλά δεν γνώριζε κάτι για τα υπόλοιπα. Αντεξεταζόμενος, έδωσε απαντήσεις αναφορικά με τον επίδικο χώρο και τι έχει εντοπίσει εκεί, σε συνδυασμό και με παραπομπή στο Τεκμήριο 15, που επίσης εξήγησε, περιγράφοντας επίσης το επίδικο υποστατικό και τα εκεί ανευρεθέντα Τεκμήρια. Γνωρίζει ότι στο επίδικο υποστατικό στεγαζόταν η Κυπριακή Ομοσπονδία Πόκερ, έδωσε επίσης τη δική του εξήγηση για τους λόγους που οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν ότι συναθροίστηκαν με σκοπό την κυβεία και εξέφρασε άγνοια κατά πόσο τα άτομα που φαίνονται στο Τεκμήριο 15 στη φωτογραφία 17 είναι μέλη της πιο πάνω Ομοσπονδίας. Ως προς τη μαρτυρία του ΜΚ 7, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι πλήρως απαράδεκτη η στάση του, από τη στιγμή που απλά εντόπισε τους κατηγορούμενους 14 και 17 στον χώρο, όπως ο ίδιος ανάφερε, χωρίς να παίζουν χαρτιά, χωρίς να παίζουν ρουλέτα και χωρίς να εντοπίσει χρήματα και επειδή απλά δεν επιδίδοντο σε κυβεία τους κατηγόρησε ότι παράνομα συναθροίστηκαν με σκοπό την κυβεία και αυτό κρίνεται από το Δικαστήριο ως αυθαίρετη πράξη που δεν είχε κανένα έρεισμα σε κάποιο στοιχείο που να υποδηλώνει τέτοια συνάθροιση με τέτοιο σκοπό, που απλά οι κατηγορούμενοι βρίσκονταν εκεί στο χώρο, ο οποίος μάλιστα έχει και το δικαίωμα να διεξάγει τουρνουά Πόκερ και συνεπώς είναι αναγκαίο και λογικό να υπήρχαν σχετικά τραπέζια με τραπουλόχαρτα και φίσιες και που επιπρόσθετα οι κατηγορούμενοι 14 και 17 απλά ήταν γύρω από το τραπέζι και κάθονταν και προφανώς συζητούσαν και συνεπώς με βάση αυτή την αξιολόγηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν υπάρχει τέτοια παράνομη συνάθροιση με παράνομο σκοπό την κυβεία. Αυτό το εύρημα και συμπέρασμα προκύπτει από την πιο πάνω αξιολόγηση, που δεν μπορούσε βεβαίως να γίνει κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως, διότι σε εκείνο στο στάδιο η μαρτυρία κρίνεται με αντικειμενική θεώρηση και δεν αξιολογείται για να εξαχθούν ευρήματα και συμπεράσματα και ούτε βεβαίως το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία σημαίνει ότι μεταφέρεται στους ώμους τους να αποδείξουν την αθωότητα τους, διότι δεν κλήθηκαν σε απολογία για να αντιστρέψουν το τεκμήριο του Νόμου, αλλά κλήθηκαν σε απολογία λόγω της μαρτυρίας του μάρτυρα στην κατάθεση και στη δια ζώσης μαρτυρία του, που δεν μπορούσε να αξιολογηθεί στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Το ότι στο χώρο βρισκόταν και η ρουλέτα, δεν μεταβάλλει την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου, διότι για τις ρουλέτες έχει γίνει σχετική αξιολόγηση πιο πάνω, αφού η μια δεν ήταν καν εμφανής και η άλλη ήταν μεν εμφανής, αλλά δεν υπήρχε καν μπίλια για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αφού ο ίδιος ο μάρτυρας ανάφερε ότι χρειάζεται μπίλια για να παίξει κάποιος ρουλέτα. Ο μάρτυρας αυτός ήταν σε πλήρη σύγχυση και αμηχανία, αφού από τη μια αναφέρει ότι τα καθήκοντα και η εμπλοκή του ήταν μόνο στον πάνω όροφο, ενώ κατέδειξε τραπέζι ως το τραπέζι που είχε ο ίδιος εμπλοκή στον κάτω όροφο με άλλα άτομα, συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου 8, με τον οποίο δεν είχε καμία εμπλοκή αλλά εμπλοκή είχαν άλλοι μάρτυρες και εν πάση περιπτώση, είχε αναφερθεί από τους μάρτυρες που είχαν εμπλοκή στο ισόγειο χώρο ότι η φωτογραφία 17 του Τεκμηρίου 15 που υπέδειξε ο μάρτυρας αυτός ήταν στον ισόγειο χώρο που δεν είχε εμπλοκή ή ανάμειξη ο μάρτυρας αυτός. Το ότι συμφώνησε και αυτός ο μάρτυρας ότι στο επίδικο υποστατικό στεγαζόταν η Κυπριακή Ομοσπονδία Πόκερ το Δικαστήριο ήδη το αξιολόγησε και το αποδέχθηκε. Ο ΜΚ 8, ανάφερε ότι εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού και κατέθεσε το Τεκμήριο 32, το καταστατικό και τα μέλη του σωματίου που ανάφερε, κάνοντας επίσης αναφορά στην αλλαγή της ονομασίας που αφορά τα σωματεία, καθώς επίσης αναφέρθηκε στην προέλευση του Τεκμηρίου
7. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην εμπλοκή του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου για να γίνουν οι ανάλογες αλλαγές στο καταστατικό και στην κατάθεση που γνώριζε αναφορικά με εγγραφή νέων μελών και τη δυνατότητα του σωματείου να καλέσει οποιοδήποτε άτομο στο σωματείο ως θαμώνα. Αναμφίβολα η μαρτυρία του ΜΚ8, κρίνεται ως τυπικής φύσεως και χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι είχε καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Εφόσον εξηγήθηκαν στους κατηγορούμενου τα δικαιώματα τους, οι κατηγορούμενοι 13, 14, 17 και 22 επέλεξαν όπως προβούν σε γραπτή ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης, οι δε υπόλοιποι κατηγορούμενοι επέλεξαν όπως παραμείνουν σιωπηλοί και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. Ως προς την επιλογή των κατηγορουμένων που προέβησαν σε ανώμοτη δήλωση, το Δικαστήριο κρίνει ότι το περιεχόμενο αυτών των δηλώσεων δεν θα μπορούσαν βεβαίως να τύχουν αξιολόγησης για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων, διότι δεν έτυχαν της βασάνου της αντεξέτασης και που εν πάση περιπτώση τα μόνα ευρήματα και συμπεράσματα που δύνανται να εξαχθούν είναι αυτά που αναφέρθηκαν πιο πάνω κατά την αξιολόγηση που προηγήθηκε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο κρίνει ότι συνοπτικώς τα συμπεράσματα που εξάγονται, χωρίς να επαναλαμβάνονται αυτολεξεί είναι ότι από τη στιγμή που στο επίδικο υποστατικό υπεύθυνος του εκείνη τη βραδιά ήταν ο κατηγορούμενος 22, στο οποίο στεγάζεται η Κυπριακή Ομοσπονδία Πόκερ, Πρόεδρος της οποίας είναι ο κατηγορούμενος 22 και που έχει τη δυνατότητα διεξαγωγής τουρνουά και μάλιστα να δίνεται αυτή η δυνατότητα με βάση το καταστατικό και από τη στιγμή που δεν βρέθηκαν χρήματα στο υποστατικό και από τη στιγμή που καλώς και νομίμως υπήρχαν τραπέζια Πόκερ και τα άλλα αντικείμενα, δηλαδή τραπουλόχαρτα και φίσιες, ακριβώς για τους σκοπούς του σωματείου και από τη στιγμή που η σχετική ανακοίνωση του Τεκμηρίου 21 εμπίπτει στα πλαίσια και τους σκοπούς του πιο πάνω σωματείου και που δεν αποτελεί αντάλλαγμα εν τη εννοία του Νόμου και από τη στιγμή που το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε παράνομη συνάθροιση με παράνομο σκοπό την κυβεία και από τη στιγμή που διαφάνηκε ότι η μεν μια ρουλέτα ήταν φυλαγμένη σε μη ορατό μέρος και η δε άλλη ήταν σε ορατό μέρος μεν, αλλά δεν έπαιζε κανένας και δεν βρέθηκε καν μπίλια που είναι απαραίτητο για να παίξει κάποιος ρουλέτα, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει αποδειχθεί κυβεία εν τη εννοία του Νόμου και της νομολογίας όσον αφορά την κατηγορία
8. Ούτε έχει αποδειχθεί η κατηγορία 2 ως προς το παράνομο της συνάθροισης με παράνομο σκοπό την κυβεία, ούτε θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κατηγορίας 3 για τον κατηγορούμενο 22, αφού στο επίδικο υποστατικό στεγαζόταν η πιο πάνω Ομοσπονδία που έχει το δικαίωμα να διεξαγάγει τουρνουά και συνεπώς είναι λογικό και αναγκαίο να υπήρχαν τα σχετικά τραπέζια, τραπουλόχαρτα και φίσιες και επιπρόσθετα δεν αποδείχθηκε κυβεία ως πιο πάνω αναφέρεται και συνεπώς δεν είναι δυνατή η καταδίκη στη βάση διατήρησης υποστατικού ως οίκου κυβείας και ούτε θα μπορούσε ο κατηγορούμενος 22 να βρεθεί ένοχος στην κατηγορία 4, όσον αφορά τις ρουλέτες, διότι δεν είναι δυνατόν να καταδικαστεί στη βάση ότι κατείχε όργανα ή συσκευές που προτίθεντο να χρησιμοποιηθούν για το παίξιμο της ρουλέτας, διότι δεν εντοπίστηκε καν η απαραίτητη μπίλια, οι δε παρευρισκόμενοι εκεί απλά κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι και από τα πιο πάνω στοιχεία κρίνεται ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κατηγορίας
9. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται από όλες τις κατηγορίες, λόγω της μη απόδειξης των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων. Οποιαδήποτε Τεκμήρια έχουν παραληφθεί από την αστυνομία να δοθούν στο νόμιμο ιδιοκτήτη. ΄Εξοδα €315 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .......... Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Κυβεία. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο