Δημοκρατία ν. Memic κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19101/19, 25/10/2019

(1)(α), 24, 30, 31, 31Α του Μέρος Ι και ΙΙ και του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα Περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου του 2018 και της 12ης Μαρτίου 2019, στη Δημοκρατία, συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 2 Εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α) Πρώτος Πίνακας Μέρος II, 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι την 12η Μαρτίου 2019 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εισήγαγαν από τον Καναδά στην Λεμεσό, μέσω του λιμανιού, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή 83 κιλά και 627 γραμμάρια κάνναβης , χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 3 Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος , κατά παράβαση του άρθρου 20 και 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3 Μέρος I, II του Πρώτου και του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου του 2018 και της 18ης Μαρτίου του 2019, στην Λεμεσό, συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 4 Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και 2,3, Πρώτος Πίνακας (Μέρος I), 6

(2), 24, 30, 31, 31 A και του Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 5, 6 του Κεφ. 154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι την 18η Μαρτίου του 2019 σε περιοχή του Ύψωνα, η οποία εμπίπτει εντός των Κυρίαρχων Περιοχών των Βάσεων Ακρωτηρίου είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία , χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 5 Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 20 και 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και άρθρων 2, 3 Μέρος I , II του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 6

(3), 30, 31, 31 Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου 2018 και της 18ης Μαρτίου 2019 συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 6 Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και 2,3, Πρώτος Πίνακας (Μέρος I), 6

(3), 24, 30, 31, 31A και του Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 5, 6 του Κεφ.

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι την 18η Μαρτίου του 2019 σε περιοχή του Ύψωνα, η οποία εμπίπτει εντός των Κυρίαρχων Περιοχών των Βάσεων Ακρωτηρίου είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β' που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.» Ο κατηγορούμενος 5 αντιμετωπίζει και την 7η κατηγορία, την οποία έχει παραδεχτεί, που αφορά σε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 2,2 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της εν λόγω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 5 στις 29.3.2019 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του τα ναρκωτικά για τα οποία γίνεται αναφορά πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος 7 αντιμετωπίζει και την 8η κατηγορία η οποία αφορά σε αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειας της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 7 στις 18.7.2019 στη Λεμεσό, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι το χρηματικό ποσό των €11.350 αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη του αδικήματος που αναφέρεται στην 6η κατηγορία, απέκτησε και κατείχε το πιο πάνω χρηματικό ποσό. Ο κατηγορούμενος 4 σήμερα παραδέχθηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, και το Κακουργιοδικείο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 17 - 21.2.
2. Την ίδια ημέρα όρισε την υπόθεση για γεγονότα και επιβολή ποινής αναφορικά με τις κατηγορίες που οι κατηγορούμενοι 4 και 5 έχουν παραδεχτεί. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως όλοι οι κατηγορούμενοι συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση επειδή υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσής τους στη δίκη. Οι κατηγορούμενοι 1, 2, 3, 4, 6 και 7 δεν έφεραν ένσταση στην περαιτέρω κράτηση τους και το Δικαστήριο διέταξε όπως αυτοί συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 5 έφερε ένσταση στην κράτηση του πελάτη του, παρόλο που δέχτηκε πως με απόφαση του Εφετείου για την οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας με διαφορετική σύνθεση στη βάση της οποίας κρίθηκε ότι υπήρχε μαρτυρικό υλικό που ενέπλεκε επαρκώς και τον κατηγορούμενο 5 στη διάπραξη των πολύ σοβαρών αδικημάτων που του καταλογίζονται. Βρήκε ακόμη πως ούτε οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου 5 μπορούσαν να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας αυτού. Ουσιαστικά ο κ. Αρμεύτης μας ζήτησε να επανεξετάσουμε το θέμα παραπέμποντας σε συγκεκριμένα αποσπάσματα κατάθεσης του κατηγορούμενου
3. Για το θέμα αυτό θα παραπέμψουμε απλώς στις Ποινικές Εφέσεις 82 - 85/2013 Γεώργιος Νικόλα Δημητρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 416. Εκεί λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Υποδείξαμε κατά τη διάρκεια της ακρόασης των εφέσεων ότι κακώς το Κακουργιοδικείο ουσιαστικά ασχολήθηκε εξ υπαρχής με τα γεγονότα τα οποία διέπουν την κρίση επί της κρατήσεως σε συνάρτηση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης στη δίκη και με ευρύτερες αναφορές στην πιθανότητα καταδίκης και την ενδεχόμενη ποινή. Και τούτο διότι η νομολογία καθορίζει ότι, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν την κρίση του επί του θέματος της κρατήσεως, και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξ αρχής. Τούτου λεχθέντος, υποδείξαμε, και δεν υπήρξε επιμονή στο τέλος, ότι οι λόγοι έφεσης που μπορεί να αφορούν το θέμα του κινδύνου μη προσέλευσης και των άλλων δύο παραμέτρων που αναφέραμε προηγουμένως, δεν θα εξετάζετο από το Εφετείο έστω και αν το θέμα εξετάστηκε πρωτοδίκως.» (η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Υποδείξαμε και εμείς στον κ. Αρμεύτη ότι δεν μπορούμε ουσιαστικά να ανατρέψουμε την απόφαση του Εφετείου και του ζητήσαμε να επικεντρωθεί στο θέμα του χρόνου της κράτησης με δεδομένο πλέον ότι η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση το Φεβρουάριο του 2020, πλην όμως ο ευπαίδευτος συνήγορος επέμενε. Επανέλαβε και ενώπιον μας τα σχετικά με τις προσωπικές συνθήκες του πελάτη του. Ως ανέφερε, αυτός έχασε τον πατέρα του στην ηλικία των 20 ετών. Σήμερα είναι ο προστάτης της οικογένειας του αφού η μητέρα του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας στα οποία έκανε αναφορά. Λόγω της κράτησης του υιού της, η ψυχολογική της κατάσταση έχει επιδεινωθεί. Η αδελφή του κατηγορούμενου 5, ηλικίας 24 ετών, είναι άγαμη μητέρα δύο ανήλικων κοριτσιών. Αναφορά έκανε και στη σκληρή εργασία του κατηγορούμενου 5 πριν από τη σύλληψη του. Ως διευκρίνισε, ήταν οδηγός -μεταφορέας σε αρτοποιεία, ενώ παράλληλα εργαζόταν και ως σερβιτόρος ή υπεύθυνος υποδοχής σε νυχτερινά μαγαζιά και εστιατόρια. Εν πάση περιπτώσει θα εξετάσουμε τα όσα μας ανέφερε. Δέχθηκε, και ορθά, πως ενοχοποιητική κατάθεση από συγκατηγορούμενο μπορεί να ληφθεί υπόψη. Στη Houssein v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 39 της απόφασης: «Ο συνήγορος του εφεσείοντος ουσιαστικά εισηγήθηκε ότι δεν ικανοποιείται το κριτήριο της πιθανότητας για καταδίκη. Δέχθηκε ότι με κατάθεσή του ο πρώτος κατηγορούμενος ενοχοποιεί τον δεύτερο (εφεσείοντα) αλλά ήταν η θέση του ότι αυτό δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Κακουργιοδικείο αφού και ο πρώτος κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή. Μπορούμε να πούμε χωρίς δυσκολία ότι η θέση αυτή του ευπαιδεύτου συνηγόρου του εφεσείοντος είναι νομικά εσφαλμένη. Υπάρχει αρκετή νομολογία ότι στο στάδιο εξέτασης αν θα παραμείνει ένας κατηγορούμενος υπό κράτηση εκκρεμούσης της δίκης του ή όχι, ενοχοποιητική κατάθεση από συγκατηγορούμενο μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. μεταξύ άλλων Νίκος Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790 με αναφορά και σε προηγούμενη νομολογία δηλαδή την Ευριπίδου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423. Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Στέλλα Μαλά ν. Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 135.» Ως γνωστό, το ενδεχόμενο κράτησης συναρτάται με οποιονδήποτε από τους τρεις πιο κάτω παράγοντες: (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Αναφέρουμε από τώρα πως έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, τη Νομολογία στην οποία μας παρέπεμψαν και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχουμε μελετήσει, για σκοπούς του παρόντος αιτήματος, και το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας. Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει ένα αίτημα όπως αυτό της Κατηγορούσας Αρχής, είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός εάν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου

(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92). Στη Σιακαλλή v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 133, 134: «Η πιθανότητα μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη είναι ο βασικός παράγοντας που εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης τους. Κατά τη στάθμιση του παράγοντα αυτού λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης του στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων και το ύψος της ποινής που προβλέπεται. Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και το μοναδικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος, καθώς και η δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου (Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police

(1961)CLR 50, Michael Apostolou Tsouka v. The Police

(1962)CLR 261). Κάθε παράγοντας θα πρέπει να εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Ακριβώς στην υπόθεση Κλεάνθης Γεωργίου Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 6248, ημερ. 10.1.1997 τονίστηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης των αδικημάτων για τα οποία κάποιος κατηγορείται, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη νομολογία.» Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι εξαιρετικά σοβαρές ενόψει και των ποινών που προβλέπονται από το Νόμο. Για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (6η κατηγορία), ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης διά βίου. Η ίδια ποινή προβλέπεται και για αδικήματα που αφορούν στην εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β. Όπως διαφαίνεται από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων αλλά και από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας, η ποσότητα των ναρκωτικών για την οποία κατηγορούνται όλοι οι κατηγορούμενοι είναι εξαιρετικά μεγάλη, (83 κιλά και 627 γραμμάρια κάνναβης). Για αδικήματα αυτής της φύσης και για τέτοιες μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, η Νομολογία αναφέρεται σε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Στη Θεοδωρίδης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139 τονίστηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη. Το ίδιο και στην Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 A.A.Δ. 450, όπου λέχθηκε ότι: «Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης.» Βεβαίως εδώ ο κατηγορούμενος 5 δεν αντιμετωπίζει κατηγορία φόνου εκ προμελέτης. Το Δικαστήριο σε τέτοιες διαδικασίες, όπως η παρούσα, μπορεί να καταλήξει στα δικά του ευρήματα και προβεί στις δικές του διαπιστώσεις έχοντας ενώπιον του τη φύση των αδικημάτων, το μαρτυρικό υλικό που λήφθηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, και τις προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, όπως αυτές συνήθως παρατίθενται από τους ιδίους ή τους συνηγόρους τους. Όταν το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής βασίζεται στην πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορουμένου στη δίκη, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, παράγοντες που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλ. Neumeister v. Austria A8 p.39

(1968)). Στην υπόθεση Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, υποδεικνύεται ότι «. σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησομένη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων.» Εκείνο που εξετάζεται είναι η πιθανότητα να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Ως ελέχθη, έχουμε μελετήσει πολύ προσεκτικά το μαρτυρικό υλικό (κατάθεση ημερομηνίας 29.3.2019 του κ. XXX Κωστή, κατηγορούμενου 4, η οποία τέθηκε ενώπιον μας μόνο για σκοπούς του παρόντος αιτήματος). Από το περιεχόμενο αυτής, προκύπτει ανάμιξη και εμπλοκή του κατηγορούμενου 5 στη διάπραξη των αδικημάτων. Το απόσπασμα το οποίο απομόνωσε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 5 από την εν λόγω κατάθεση, δεν μπορεί να έχει τη βαρύτητα στην οποία αναφέρθηκε για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Στη Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 49 σε σχέση με την πιθανoλόγηση καταδίκης: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγηση της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou. Εξ' άλλου το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No.2).» Στην υπόθεση Savva, παρά την παρατήρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το σφάλμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τελικά, με δοσμένη την εύλογη προσδοκία αθώωσης, η έφεση απορρίφθηκε αφού κρίθηκε πως, στη βάση του συνόλου των παραγόντων, που περιλάμβαναν, βεβαίως, την πιθανότητα καταδίκης για τη σοβαρή κατηγορία της ανθρωποκτονίας, δεν δικαιολογείτο ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης για κράτηση.» Επαναλαμβάνουμε πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων (βλ. Τσέκκουρα ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 32). Με άλλα λόγια δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο η διαθέσιμη μαρτυρία συμβιβάζεται μόνο με την ενοχή του κατηγορούμενου 5 και όχι με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Αυτό είναι θέμα που θα εξεταστεί όταν θα εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 790). Στη Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 114/15, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2015, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι «Το κριτήριο όμως αναφορικά με την κράτηση δεν είναι η απόδειξη «εκ πρώτης όψεως» υπόθεσης αλλά η «πιθανολόγηση» της διάπραξης των αδικημάτων. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Και με βάση τα προαναφερόμενα στοιχεία της μαρτυρίας θεωρούμε ότι το Κακουργιοδικείο κατέληξε ορθά, ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.». Σημειώνεται πως η εν λόγω υπόθεση αφορούσε επίσης σε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό βρίσκουμε, χωρίς να αγνοούμε τις θέσεις της υπεράσπισης (Ευαγγέλου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 108/19 και 109/19, απόφαση ημερομηνίας 2.10.2019), πως υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου 5 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Επίσης σε περίπτωση καταδίκης, η ποινή η οποία δυνατόν να επιβληθεί σε αυτόν, και ειδικά στις κατηγορίες που αφορούν σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του και σε εισαγωγή του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου, θα είναι αυστηρή ποινή φυλάκισης. Βρίσκουμε ότι έχουμε ενώπιον μας μία εξαιρετικά σοβαρή ποινική υπόθεση στην οποία ο κάθε συγκεκριμένος κατηγορούμενος φέρεται να έχει αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο για να επιτευχθεί ο κοινός σκοπός, δηλαδή η εισαγωγή και η κατοχή εξαιρετικά μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Από το μαρτυρικό υλικό φαίνεται να πρόκειται περί μιας καλά οργανωμένης και καλά στημένης παράνομης δραστηριότητας. Για την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο, χρησιμοποιήθηκε συγκεκριμένη εταιρεία η οποία ενεγράφη στην Κύπρο για το συγκεκριμένο σκοπό. Τα ναρκωτικά, αφού εισήχθηκαν στην Κύπρο, επιμελώς κρυμμένα σε εμπορευματοκιβώτιο, μεταφέρθηκαν σε περιοχή στον Ύψωνα και από εκεί θα επρομηθεύοντο σε τρίτα πρόσωπα. Η παράνομη αυτή δραστηριότητα ανακόπηκε μετά που η Αστυνομία έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση το εμπορευματοκιβώτιο στο οποίο υπήρχαν συσκευασμένα τα ναρκωτικά. Στη Σάκκος κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 366, οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες, αφέθηκαν ελεύθεροι από το Εφετείο το οποίο ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Μας απασχόλησε όμως σοβαρά η αδιαμφισβήτητη πλέον θέση πως οι εφεσείοντες διατάχθηκε να παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι τη δίκη τους με μοναδικό λόγο τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Βέβαια και σύμφωνα με τη νομολογία υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εδώ η ποσότητα του αντικειμένου των κατηγοριών ήταν σχετικά μικρή και όχι από τα πιο σκληρά ναρκωτικά. Έχουμε επομένως την άποψη πως σε αυτή την περίπτωση το παραπέμπον Δικαστήριο δεν άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια και θα μπορούσε να αποκλίνει υπέρ της διασφάλισης της παρουσίας των εφεσειόντων στη δίκη θέτοντας προς τούτο τους κατάλληλους όρους, τους οποίους θα προχωρήσουμε να θέσουμε εμείς.» Στην παρούσα υπόθεση, ως ελέχθη, η ποσότητα των ναρκωτικών είναι εξαιρετικά μεγάλη και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος 5 φέρεται να έχει διαπράξει τα αδικήματα εξαιρετικά σοβαρές. Στη Δράκος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 449, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν σε απαγωγή και βιασμό ανήλικης. Το Κακουργιοδικείο αποφάσισε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση αφού έλαβε υπόψη του ότι «Η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο, απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντος, προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει». Έχουμε επίσης κατά νου και τις επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική - οικογενειακή ζωή του κατηγορούμενου 5 στις οποίες έκανε αναφορά ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7 τονίστηκε ότι οι επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Στη Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 736 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν κυρίως σε βιασμό και σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης. Ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε ενώπιον του Εφετείου ότι η διαταγή για κράτησή του από το Κακουργιοδικείο έπρεπε να παραμεριστεί γιατί ο ίδιος έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη, συντηρούσε την οικογένεια του και η κράτησή του θα σήμαινε και χωρισμό του από τα παιδιά του. Το Εφετείο είχε αντίθετη άποψη. Ανέφερε πως σε μια σοβαρότατη υπόθεση όπως ήταν η κρινόμενη, αυτοί οι παράγοντες έχουν ελάχιστη σημασία, ιδιαίτερα όταν τέτοια προβλήματα αντιμετωπίζονται συνήθως από τις αρμόδιες αρχές. Έκρινε ότι προβάδισμα είχε το δημόσιο συμφέρον για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και απέρριψε την έφεση. Στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 149, ο εφεσείων αντιμετώπιζε την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, σχεδόν 24 κιλών κάνναβης. Το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων παραγόντων, το γεγονός ότι ήταν επιχειρηματίας, ασχολείτο με την πώληση αυτοκινήτων στη Λεμεσό, νυμφευμένος και μόνιμος κάτοικος Λεμεσού, πατέρας φοιτήτριας στο εξωτερικό η οποία θα επηρεαζόταν οικονομικά στις σπουδές της εξαιτίας της κράτησής του, τα οικονομικά προβλήματα που θα προέκυπταν σε περίπτωση της κράτησης του, αποφάσισε την κράτηση του μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικυρώνοντας την πιο πάνω απόφαση ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι όσο πιο μεγάλη είναι η σοβαρότητα του αδικήματος και όσο πιο αυστηρή μπορεί να είναι η ποινή τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος μη προσέλευσης ενός κατηγορουμένου στη δίκη. Στην παρούσα υπόθεση δεν βρίσκουμε ότι οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου 5 και οι συνέπειες που θα έχει η κράτησή του μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, είναι τόσο εξαιρετικές ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον. Όπως αναφέρθηκε και στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 16.7.2019, Memic κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 81/19 - 83/19 (η οποία ειρήσθω εν παρόδω αφορά στην παρούσα υπόθεση) «Με μόνη την προσθήκη ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου και οι δεσμοί που αυτός έχει με την Κύπρο, καθώς επίσης και η οικονομική του δυνατότητα για παροχή εγγυήσεων, δεν μπορούν να επενεργούν ως ασπίδα για υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας των αδικημάτων και κατ' επέκταση να θεωρούνται ότι εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Παραπέμπουμε επί του προκειμένου στις επισημάνσεις που έγιναν στις Φλεριανού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Εφ. 13/2016 ημερ. 3.3.2016 και Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D154, Ποιν. Εφ. 14/2016 ημερ. 7.7.2016.» Λαμβάνουμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος 5 τελεί υπό κράτηση και θα συνεχίσει να τελεί μέχρι την ημερομηνία της δίκης του. Το χρονικό διάστημα συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες (Νικήτα (πιο πάνω). Στην Ηussein (πιο πάνω) αναφέρθηκε ότι: «Αναφορικά με το χρόνο κράτησης ο οποίος στην παρούσα περίπτωση είναι περίπου 10 μήνες, παρόλο που είναι κατά δυο μήνες περισσότερος από το χρόνο που αναφέρεται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανουσαρίδη κ.ά. πιο πάνω, δε νομίζουμε ότι δικαιολογεί παρέμβαση μας. Άλλωστε οι 8 μήνες που ήταν η κράτηση στην εν λόγω υπόθεση δεν έχουν καθοριστεί ως το μέγιστο του χρόνου που μπορεί να είναι ένας υπό κράτηση, αλλά όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης.» Στην Καλλή (πιο πάνω) το Εφετείο επικυρώνοντας την απόφαση του Κακουργιοδικείου επανέλαβε για άλλη μια φορά ότι ο χρόνος κράτησης δεν είναι αποφασιστικός παράγων αλλά συνυπολογίζεται μαζί με όλα τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην Ανδρέας Σταυρινού ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 255/2017, απόφαση ημερομηνίας13.12.2017, στην οποία ορθά παρέπεμψε η κα Καραολίδου, το Εφετείο επικυρώνοντας την απόφαση του Κακουργιοδικείου με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του κατηγορουμένου, ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το χρόνο: «Ο χρόνος που παρήλθε είναι σημαντικός και μας έχει προβληματίσει όλως ιδιαιτέρως. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τη δέσμευση και τον προγραμματισμό του Κακουργιοδικείου να δώσει προτεραιότητα, όπως πράγματι οφείλει και αναμένεται να πράξει και μη διαπιστώνοντας, γενικότερα, σφάλμα στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, δεν θεωρούμε ότι υπάρχει περιθώριο εφετειακής παρέμβασης.» Σημειώνεται ότι στην πιο πάνω υπόθεση ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου ήταν πολύ μεγαλύτερος από το χρόνο που εδώ θα παρέλθει μέχρι την έναρξη της δίκης. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην απόφαση, «. ο εφεσείων είχε ήδη παραμείνει υπό κράτηση για περίοδο 18 μηνών και 7 ημερών και όταν στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος για 40 ημέρες, δεν διέπραξε οποιοδήποτε αδίκημα». Αφού λάβαμε υπόψη τα πιο πάνω, και χωρίς να αγνοούμε τους δεσμούς του κατηγορούμενου 5 με την Κύπρο (Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790), κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της κράτησης του κατηγορούμενου 5 μέχρι τις 17.2.2020 αφού βρίσκουμε ότι η ατομική του ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Και ο κατηγορούμενος 5 θα τελεί υπό κράτηση μέχρι τις 17.02.2020. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - κράτηση κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο