Δημοκρατία ν. MUDALIGE, Αρ. Υπόθεσης: 14794/19, 25/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2019:17 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Γ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14794/19 Δημοκρατία ν. ΧΧΧ MUDALIGE Κατηγορουμένου - - - - - - - - - - - - - - 25.11.2019 Για τη Δημοκρατία: κα Χ. Κυθραιώτου (κα Ο. Σοφοκλέους για να ακούσει την ποινή) Για τον Κατηγορούμενο: κα Σ. Αδάμου Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος ο οποίος κατάγεται από τη Σρι Λάνκα, ηλικίας 47 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορά στο αδίκημα των πράξεων που στοχεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228 (α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (4η κατηγορία). Σε άλλες κατηγορίες που αντιμετώπιζε, απαλλάχθηκε μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 29.7.2019 στο Ζακάκι της Επαρχίας Λεμεσού, «με σκοπό να προκαλέσει βαριά σωματική βλάβη στην ΧΧΧ Dewage από τη Σρι Λάνκα, της προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη μαχαιρώνοντας την». Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, παρατίθενται αυτολεξεί: «Ο Κατηγορούμενος και η ΧΧΧ DEWAGE (ακολούθως αναφερόμενη ως «η Παραπονούμενη») κατάγονται από τη Σρι Λάνκα. Ο Κατηγορούμενος και η Παραπονούμενη γνωρίστηκαν το 2015 και διατηρούσαν δεσμό για 4 χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2019 τέλεσαν πολιτικό γάμο στη χώρα τους. Κατά τον επίδικο χρόνο βρίσκονταν σε διάσταση και από τον Μάιο του 2019 περίπου δεν είχαν οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ τους. Ο Κατηγορούμενος ζούσε και εργαζόταν στην Ιταλία, ενώ η Παραπονούμενη ζούσε στην Κύπρο και εργαζόταν ως οικιακή βοηθός. Κατά τον επίδικο χρόνο εργοδότρια της παραπονούμενης ήταν η Δρ. XXXXX Χειλιμίντρη (ακολούθως αναφερόμενη ως «η ιατρός»). Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στην οικία της ιατρού εντός της οποίας στεγάζεται και το ιατρείο της. Η εν λόγω οικία βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ στο Ζακάκι της επαρχίας Λεμεσού. Περί τα μέσα Ιουλίου 2019 ο Κατηγορούμενος επικοινώνησε μέσω διαδικτύου με την NISHANI ΧΧΧ (ακολούθως αναφερόμενη ως «η Nishani»), η οποία διέμενε στην Κύπρο και γνώριζε την Παραπονούμενη, ζητώντας τη βοήθεια της για να εντοπίσει την Παραπονούμενη με σκοπό να του υπογράψει τα χαρτιά του διαζυγίου τους. Η Nishani αποδέχτηκε να τον βοηθήσει και ως εκ τούτου την 26.7.19 ο Κατηγορούμενος αφίχθηκε στην Κύπρο μέσω του αερολιμένα Λάρνακας. Του παραχωρήθηκε προσωρινή άδεια παραμονής ως επισκέπτης μέχρι την 29.7.19. Την 29.7.19 και περί ώρα 09:00, ο Κατηγορούμενος μετέβηκε στην οικία της Nishani όπου από εκεί μετέβηκαν μαζί στην οικία της ιατρού για να συναντήσουν την Παραπονούμενη που εργαζόταν εκεί. Περί η ώρα 09:30 συνάντησαν την ιατρό την οποία ενημέρωσαν ότι ο Κατηγορούμενος είχε φέρει κάποια χαρτιά για να υπογράψει η Παραπονούμενη που αφορούσαν στο διαζύγιο τους. Η ιατρός πήρε τα χαρτιά και τα έδωσε στην Παραπονούμενη, η οποία εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε άλλο μέρος της οικίας. Μετά από λίγη ώρα, η ιατρός επέστρεψε τα χαρτιά στον Κατηγορούμενο αναφέροντας του ότι η Παραπονούμενη αρνείται να τα υπογράψει γιατί τα χαρτιά είχαν σχέση με περιουσιακά ζητήματα. Ο Κατηγορούμενος εκνευρίστηκε και ζήτησε όπως συναντήσει την Παραπονούμενη. Η ιατρός του ανέφερε ότι η Παραπονούμενη δεν επιθυμούσε να του μιλήσει αλλά ο Κατηγορούμενος επέμενε και ως εκ τούτου η Παραπονούμενη αποδέχθηκε τελικά να τον συναντήσει. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος με τη Nishani μετέβηκαν στην πίσω πλευρά της οικίας για να συναντήσουν την Παραπονούμενη που ήταν εκεί. Κατόπιν προτροπής της ιατρού λόγω ότι η Παραπονούμενη φοβόταν τον Κατηγορούμενο, στο μέρος μετέβηκε και η γραμματέας της ιατρού XXXXX Τσικούσιη για να είναι μαζί με την Παραπονούμενη. Στην συνάντηση που ακολούθησε, η Παραπονούμενη εξέφρασε στον Κατηγορούμενο την άρνηση της να υπογράψει τα εν λόγω χαρτιά με αποτέλεσμα η συζήτηση μεταξύ τους να γίνει πιο έντονη και να αρχίσουν να φωνάζουν. Τότε ο Κατηγορούμενος εκνευρισμένος με την όλη εξέλιξη και με πρόθεση να προκαλέσει στην Παραπονούμενη βαριά σωματική βλάβη ανέσυρε από τη τσέπη του παντελονιού του ένα μαχαίρι που κατέληγε σε μυτερή άκρη και άρχισε να μαχαιρώνει με αυτό την Παραπονούμενη σε διάφορα σημεία του σώματος της. Τότε η Παραπονούμενη στην προσπάθεια της να διαφύγει γύρισε την πλάτη της σε αυτόν αλλά ο Κατηγορούμενος συνέχισε να την μαχαιρώνει στην πλάτη και στα χέρια. Η Παραπονούμενη με τη βοήθεια της ΧΧΧ Τσικούσιη κατάφερε να μεταβεί στην κουζίνα της οικίας όπου έπεσε αιμόφυρτη στο έδαφος ενώ αιμορραγούσε από πολλά σημεία του σώματος της. Αμέσως η ιατρός έσπευσε στο μέρος όπου βρισκόταν η Παραπονούμενη και της παρείχε τις πρώτες βοήθειες μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο που είχε ειδοποιηθεί. Αμέσως μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος διέφυγε τρέχοντας προς άγνωστη κατεύθυνση ενώ έγινε αντιληπτός από πρόσωπο (ΧΧΧ Γεωργίου) που βρισκόταν στο μέρος να τρέχει κρατώντας το μαχαίρι. Η Παραπονούμενη μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου εισήχθηκε στο χειρουργείο και έτυχε χειρουργικής επέμβασης. Η κατάσταση της Παραπονούμενης και οι κακώσεις που υπέστη ενόψει των μαχαιρωμάτων που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο καταγράφονται με λεπτομέρεια στην Ιατρική Βεβαίωση της Δρ. Χ. Ματσεντίδου, η οποία κατατίθεται ως τεκμήριο και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των γεγονότων της υπόθεσης. Επιπλέον αναφέρεται ότι η Παραπονούμενη παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για περίπου δύο μήνες για νοσηλεία. Συγκεκριμένα παρέμεινε στην εντατική μονάδα μέχρι τις 18.08.2019 και από τις 19.08.2019 μεταφέρθηκε στο χειρουργικό τμήμα μέχρι και τις 03.09.2019, όπου και απολύθηκε. Στις 3.9.2019 έλαβε εξιτήριο από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στο Τμήμα Πλαστικής Χειρουργικής για αποκατάσταση της πτώσης του άνω βλεφάρου δεξιά η οποία είχε προκληθεί από την επίθεση που δέχτηκε από τον κατηγορούμενο. Την ημέρα που έφυγε από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού κινητοποιείτο πλήρως και παρουσίαζε φυσιολογική λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Το ήπαρ δεν παρουσίαζε λοιμώξεις κατόπιν εξέτασης που της έγινε. Εναντίον του Κατηγορούμενου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο απαγορευμένων προσώπων (ΣΤΟΠ ΛΙΣΤ). Την 30.7.19 και περί ώρα 03:15, o Κατηγορούμενος παρουσιάστηκε για διαβατηριακό έλεγχο στον τομέα αναχωρήσεων του Αερολιμένα Λάρνακας με σκοπό να επιβιβαστεί στην πτήση που είχε προορισμό τη Ρώμη της Ιταλίας. Εκεί διαπιστώθηκε από μέλος της Υ.Α.Μ Αρχηγείου ότι τα στοιχεία του ήταν καταχωρημένα στον κατάλογο ΣΤΟΠ-ΛΙΣΤ λόγω του ότι εκκρεμούσε εναντίον του δικαστικό ένταλμα σύλληψης που αφορούσε στην παρούσα υπόθεση. Αφού διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω ένταλμα βρισκόταν ακόμη σε ισχύ, ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει αυτού η ώρα 03:30 της ίδιας ημέρας. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και του εξηγηθήκαν οι λόγοι σύλληψης του, ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Έκτοτε τελεί υπό κράτηση. Ακολούθως την ίδια ημέρα λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέως ανακριτική κατάθεση, στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Ακολούθως την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος κατόπιν δικής του επιθυμίας προέβη σε υποδείξεις σκηνών. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος υπέδειξε στην Αστυνομία την οικία εντός της οποίας μαχαίρωσε την Παραπονούμενη καθώς και το σημείο, που σύμφωνα με τον ίδιο, πέταξε το μαχαίρι χωρίς όμως ωστόσο αυτό να εντοπιστεί από την Αστυνομία. Επίσης ο Κατηγορούμενος υπέδειξε την οικία όπου συνάντησε την Nishani. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης η Αστυνομία, με τη βοήθεια τεχνικού σε συστήματα ασφαλείας, εξασφάλισε πλάνα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης από οικία στην οδό Σικίνου. Στα εν λόγω πλάνα φαίνεται ο Κατηγορούμενος να τρέχει κρατώντας μαχαίρι. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης επίσης η Αστυνομία κατόπιν συγκατάθεσης του Κατηγορούμενου προέβη σε διαδικασία αναγνώρισης του από διάφορα πρόσωπα που κλήθηκαν στο ΤΑΕ Λεμεσού. Ο Κατηγορούμενος αναγνωρίστηκε από τη Nishani ως το πρόσωπο που μαχαίρωσε την παραπονούμενη κατά τον επίδικο χρόνο, από τον XXXXX Γεωργίου ως το πρόσωπο που κρατούσε το μαχαίρι και έτρεχε μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, από την ιατρό ως το πρόσωπο που μετέβηκε στο ιατρείο της την επίδικη μέρα. Την 1.8.19 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου.» Αγορεύοντας η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου προς μετριασμό της ποινής υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε σε σχέση με τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με αυτήν, ο τελευταίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σρι Λάνκα από γονείς οι οποίοι ασχολούντο με γεωργικές εργασίες. Σήμερα οι γονείς του έχουν αποβιώσει. Έχει μια αδελφή 49 ετών η οποία παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας και φροντίζεται από συγγενικά πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο εργάστηκε για 20 χρόνια στη χώρα του ως οδηγός ταξί. Τα τελευταία 6 χρόνια διαμένει και εργάζεται στην Ιταλία. Το 2004 παντρεύτηκε ομοεθνή του. Από το γάμο τους απέκτησε μια θυγατέρα ηλικίας σήμερα 12 ετών. Το 2017 πήρε διαζύγιο και το 2019 προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την παραπονούμενη. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, Η κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη, ανάμεσα σε άλλα: (α) την παραδοχή, (β) το λευκό ποινικό μητρώο (γ) την απολογία - μεταμέλεια, (δ) τη συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές και (ε) τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου στις οποίες αναφέρθηκε με λεπτομέρεια. Όσον αφορά στις περιστάσεις διάπραξης τους αδικήματος, ανέφερε πως όταν η παραπονούμενη αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα διαζυγίου που της παρουσίασε ο κατηγορούμενος, «Εκεί ήταν το θόλωμα του μυαλού του και εκεί είναι όλο το λάθος του που έχασε την ψυχραιμία του». Ανέφερε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος είναι συντετριμμένος αφού από αυτή την πράξη του άφησε εκτεθειμένα δύο πρόσωπα στη χώρα του, το παιδί του και την άρρωστη αδελφή του τα οποία ανέμεναν και αναμένουν από αυτόν να τα στηρίξει. Παραδέχθηκε, και ορθά, πως «είναι ευτυχές το γεγονός ότι δεν προκλήθηκε θάνατος στην κοπέλα». Ήταν ακόμη η θέση της πως «δεν της έχει μείνει οποιαδήποτε ανικανότητα». Το αδίκημα το οποίο διέπραξε ο κατηγορούμενος, δηλαδή των πράξεων που στοχεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και το μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια της εγκληματικής πράξης (βλ. Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930). Εδώ, δυστυχώς, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος είναι άκρως επιβαρυντικές για τον κατηγορούμενο και θα λέγαμε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση είναι από τις σοβαρότερες του είδους. Ο κατηγορούμενος, χωρίς να δεχθεί οποιαδήποτε πρόκληση, διέπραξε το αδίκημα μετά που η παραπονούμενη αρνήθηκε, ως είχε κάθε δικαίωμα, να του υπογράψει τα σχετικά έγγραφα για τα οποία έχει γίνει αναφορά πιο πάνω. Με ευκολία ανέσυρε μαχαίρι από την τσέπη του παντελονιού του και άρχισε να μαχαιρώνει την παραπονούμενη σε διάφορα μέρη του σώματος της, απλά και μόνο επειδή δεν αποδέχθηκε την αρνητική απάντηση που εισέπραξε από την παραπονούμενη. Μάλιστα, όταν η παραπονούμενη προσπάθησε να διαφύγει γυρνώντας την πλάτη της προς τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος δεν δίστασε να συνεχίσει να τη μαχαιρώνει στην πλάτη και στα χέρια. Είναι δε με τη βοήθεια τρίτου προσώπου που η παραπονούμενη κατάφερε να απομακρυνθεί από τον κατηγορούμενο και να μεταβεί στην κουζίνα της οικίας όπου αναίσθητη έπεσε στο έδαφος. Από την πιο πάνω συμπεριφορά, αυτό που αποκαλύπτεται είναι η ωμή χρήση βίας που ο κατηγορούμενος άσκησε εναντίον της εν διαστάσει συζύγου του. Ο κατηγορούμενος ενήργησε βάναυσα και επέδειξε αποτρόπαιη συμπεριφορά. Ο κατηγορούμενος, αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος, διέφυγε τρέχοντας προς άγνωστη κατεύθυνση, παίρνοντας μαζί του και το μαχαίρι που χρησιμοποίησε, αδιαφορώντας πλήρως για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το θύμα. Μάλιστα είχε πρόθεση να αναχωρήσει από την Κύπρο με προορισμό τη Ρώμη. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας όπου είχε μεταβεί για να αναχωρήσει, διαπιστώθηκε από τις αρμόδιες αρχές ότι εκκρεμούσε εναντίον του δικαστικό ένταλμα σύλληψης το οποίο και εκτελέστηκε. Η παραπονούμενη, ως εμφαίνεται και από το κατατεθέν ιατρικό πιστοποιητικό, υπέστη πολλές και σοβαρές κακώσεις σε ζωτικά όργανα και όχι μόνο, ενώ η ζωή της διέτρεξε σοβαρό κίνδυνο. Δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι η επί τόπου παροχή πρώτων βοηθειών από την ιατρό εργοδότρια της, ευθύς αμέσως μετά την επίθεση, βοήθησε την κατάσταση της υγείας της. Το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού παρατίθεται αυτολεξεί. «Η πιο πάνω ασθενής νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Γ.Ν. Λεμεσού από τις 29.07.19 σαν πολυτραυματίας μετά από αναφερόμενη σωματική επίθεση με νύσον και τέμνον όργανο. Κατά τη μεταφορά της στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων (ΤΑΕΠ) του νοσοκομείου επικοινωνούσε με το περιβάλλον (GCS 14/15), ήταν αιμοδυναμικά ασταθής (ΑΠ 100/60 mmHg, HR 120/min) και παρουσίαζε διάχυτη ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα. Έφερε τις εξής κακώσεις (αξονική εγκεφάλου - θώρακα - κοιλιάς - πυέλου): 1) Θλαστικό τραύμα δεξιά υπερόφρυα, δεξιάς μασχαλιαίας χώρας, αριστερού ημιθωρακίου, δεξιάς πλάγιας ραχιαίας χώρας, δεξιού ημιθωρακίου και αριστερού ώμου. 2) Ρωγμώδες κάταγμα κροταφικά, κάταγμα προσθίου τόξου δεξιού ιγμορείου με κατάληψη, υποδόριο εμφύσημα και αιμάτωμα δεξιού οφθαλμικού κόγχου και δεξιάς παρειάς. 3) Ήπια διηθήματα αριστερού πνεύμονα, μικρή υπεζωκοτική συλλογή δεξιά, υποδόριο εμφύσημα αριστερής μασχαλιαίας χώρας. 4) Θλάσεις - ρήξεις ήπατος (τμήμα ΙV και VIII) και αριστερό λοβό με ενεργό εξαγγείωση με επέκταση στον υποδιαφραγματικό χώρο, υπέρπυκνο περιεχόμενο χοληδόχου κύστης (αιμορραγικά στοιχεία;), μεγάλο οπισθοπεριτοναϊκό αιμάτωμα με ενεργό εξαγγείωση, το οποίο πιέζει το δεξιό νεφρό, ελάχιστα υπέρπυκνα στοιχεία (αιμορραγική συλλογή;) στον άνω πόλο του σπλήνα, συλλογή υγρού περιηπατικά, περισπληνικά και κυρίως στην ελάσσονα πύελο χωρίς ελεύθερο αέρα. Η ασθενής οδηγήθηκε άμεσα στο χειρουργείο λόγω αιμορραγικής καταπληξίας και υποβλήθηκε σε λαπαροτομία. Έγινε συρραφή των ρήξεων ήπατος, τοποθετήθηκαν σωλήνες θωρακικής παροχέτευσης άμφω και ακολούθησε αιμόσταση με τη χρήση αιμοστατικών και packing στο ήπαρ λόγω ρήξης υποκαψίου αιματώματος. Η κοιλιά παρέμεινε ανοικτή με σύστημα VAC - PACK με σκοπό να γίνει επανεκτίμηση και κλείσιμο της σε δεύτερο χρόνο. Έγινε επίσης συρραφή του θλαστικού υπερόφρυου τραύματος και εκτιμήθηκε από οφθαλμίατρο. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου χορηγήθηκαν άφθονα υγρά, αίμα, παράγοντες πήξης και ινότροπα φάρμακα για την αντιμετώπιση της αιμορραγικής καταπληξίας. Άμεσα μετεγχειρητικά η ασθενής μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ για υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών της και λοιπή εντατική θεραπεία. Παρουσίαζε εικόνα κυκλοφορικής καταπληξίας, υποθερμία, γαλακτική - μεταβολική οξέωση, διαταραχές πηκτικότητας και ήταν ανουρική. Υποστηρίχθηκε με μηχανικό αερισμό υπό καταστολή και αναλγησία, συνεχίστηκαν οι προσπάθειες ανάταξης της κυκλοφορικής καταπληξίας με τη χορήγηση υγρών, αίματος, παραγόντων πήξης και ινοτρόπων φαρμάκων, χορήγηση αντιβίωσης, γαστροπροστασίας, αργότερα και θρομβοπροφύλαξης. Η ασθενής παρουσίαζε σταδιακή κλινική βελτίωση και στις 01.08.19 οδηγήθηκε εκ νέου στο χειρουργείο για χειρουργική επανεκτίμηση της κοιλιάς και κλείσιμό της. Διαπιστώθηκε ρήξη χοληδόχου κύστης κι έγινε χολοκυστεκτομή και συρραφή του δεξιού ημιδιαγράγματος. Λόγω οιδημάτων ανά σάρκαν δεν κατέστη δυνατό το κλείσιμο της κοιλιάς και θα γίνει αργότερα μετά από αποιδηματική αγωγή. Έγινε συρραφή μόνο της εγκάρσιας τομής της κοιλιακής χώρας και τοποθετήθηκε εκ νέου VAC - PAC. Η ασθενής παραμένει διασωληνωμένη, με μηχανικό αερισμό και καταστολή ενώ συνεχίζεται η εντατική της θεραπεία. Μετά τη σύγκλειση του χειρουργικού τραύματος της κοιλιάς θα γίνει προσπάθεια αφύπνισης και αποδέσμευσης της από τον αναπνευστήρα.» Εγκλήματα τα οποία εμπεριέχουν τη χρήση βίας εναντίον προσώπου, είναι πολύ σοβαρά. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανέφερε τα εξής ενδιαφέροντα: «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωσή της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Στην Urgur ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 189, για άλλη μια φορά επαναλαμβάνεται ότι αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε, βρίσκονται σε έξαρση και ότι σε τέτοια περίπτωση οι ποινές θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα Δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». Πάρα πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για το αδίκημα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100, το Εφετείο επανέλαβε ότι: «.. δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν και η κρίση της ορθότητας μιας ποινής εάν δηλαδή είναι έκδηλα υπερβολική ή όχι συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και τις προσωπικές συνθήκες έκαστου εφεσείοντα, όπου είναι δυνατόν». Στην Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342, ο εφεσείων, 48 ετών τότε, αντιμετώπιζε το αδίκημα της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα. Η θυγατέρα του εφεσείοντα και ο υιος του πρώτου εξαδέλφου της συζύγου του, ο παραπονούμενος, συνήψαν ερωτικό δεσμό και σκόπευαν να παντρευτούν. Στα σχέδια τους αντέδρασαν οι οικογένειες τους. Σε συνάντηση που είχε ο παραπονούμενος με τον εφεσείοντα, του ανέφερε ότι θα παντρευτεί την κόρη του, όποιες και αν ήταν οι αντιδράσεις, θέση με την οποία συμφώνησε και η θυγατέρα του. Τότε ο εφεσείων την χαστούκισε και ακολούθως ο παραπονούμενος τον κτύπησε. Έπεσαν στο έδαφος και αλληλοκτυπιούνταν. Σ' αυτή τη φάση ο εφεσείων ανέσυρε σουγιά και τον κτύπησε δύο φορές στο λαιμό και στον αριστερό μηρό. Το θύμα μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης του νοσοκομείου, όπου διαπιστώθηκε κάκωση νωτιαίου μυελού στο ύψος της βλάβης του αυχένα, εξ ου και η τετραπληγία την οποία παρουσίασε. Το Κακουργιοδικείο, μεταξύ άλλων παραγόντων, έλαβε υπόψη του την άμεση παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο, το γεγονός ότι δεν υπήρχε προσχεδιασμός ή μελέτη του εγκλήματος, το ότι όλα έγιναν κάτω από συναισθηματική φόρτιση και την πρόκληση που δέχθηκε ο εφεσείων. Επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης έξι ετών. Η πιο πάνω ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην Ion ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 146, ο εφεσείων αντιμετώπιζε το αδίκημα της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228 (α) του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα της υπόθεσης, υπήρχε υπόβαθρο διαπροσωπικών διαφορών μεταξύ εφεσείοντα και θύματος. Ο εφεσείων μετά από λεκτική αντιπαράθεση, έριξε thinner στον παραπονούμενο κι όταν ο παραπονούμενος κινήθηκε προς το μέρος του, ο εφεσείων έθεσε φωτιά στο υγρό το οποίο είχε καλύψει το πάνω μέρος του σώματος του παραπονούμενου. Ακολούθως, ο εφεσείων τον κτύπησε στο κεφάλι με μεταλλικό εργαλείο. Το θύμα έφερε εγκαύματα δευτέρου και τρίτου βαθμού και τραύματα στο μέτωπο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του μεταξύ άλλων παραγόντων, την παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, ήταν ηλικίας περίπου 25 ετών και πατέρας ενός παιδιού, αλλά και την πρόκληση σε κάποιο βαθμό που υπήρξε από το θύμα, επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης επτά ετών. Το Εφετείο, αφού έλαβε υπόψη του και την πρόκληση που υπήρξε από τον παραπονούμενο, έκρινε την ποινή έκδηλα υπερβολική και τη μείωσε στα τέσσερα χρόνια. Στην Urgur, (ανωτέρω), επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 2½ ετών για το αδίκημα της τέλεσης πράξεων που στοχεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα και 2 ετών για δύο κατηγορίες που αφορούσαν στο αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Ο εφεσείων σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις μέσα σε λίγες μέρες επιτέθηκε στο θύμα προκαλώντας του στην πρώτη περίπτωση κάταγμα κάτω γνάθου αριστερά, κάταγμα ζυγωματικού αριστερά, καθώς και εκχυμώσεις σε διάφορα μέρη του σώματος του και στην δεύτερη περίπτωση προκαλώντας του θλαστικό τραύμα στον τράχηλο δεξιά, τραυματισμό γλώσσας, αποκόλληση δοντιών, οίδημα και εκχυμώσεις τραχήλου, οίδημα αριστερού αυτιού, αιμάτωμα στη βάση της γλώσσας, στοματικές κακώσεις και επιπλοκή στα κατάγματα που είχε υποστεί κατά το προηγούμενο επεισόδιο. Μάλιστα οι ποινές χαρακτηρίστηκαν από το Εφετείο ως επιεικείς αφού θα μπορούσαν να ήταν αυστηρότερες. Στη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 241 ο εφεσείων ηλικίας 73 χρονών, μάζευε χαρούπια από χωράφι το οποίο δεν του ανήκε και το οποίο βρισκόταν υπό τη μίσθωση του παραπονούμενου. Διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των δύο αντρών κατά τη διάρκεια της οποίας ο εφεσείων χτύπησε τον παραπονούμενο με σιδερένια σωλήνα που βρισκόταν στο έδαφος προκαλώντας του θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο και κάτω από αυτά ρωγμώδη κατάγματα του κρανίου. Τα προκληθέντα τραύματα συνιστούσαν βαριά σωματική βλάβη αλλά δεν αποτελούσαν κίνδυνο για τη ζωή του θύματος. Ποινή φυλάκισης 4 χρόνων μειώθηκε από το Εφετείο σε 3 χρόνια. Το Εφετείο έχοντας υπόψη του τον τρόπο που το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε το γεγονός του θανάτου, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ο θάνατος να επέδρασε στον καθορισμό του ύψους της ποινής παρά την ορθή αυτοκαθοδήγηση ότι αποτελούσε εξωγενές στοιχείο. Στην Ιωσήφ (πιο πάνω), η πλειοψηφία του Εφετείου ανέφερε ότι η σοβαρότητα των περιστάσεων του αδικήματος ήταν τέτοιου βαθμού που δεν επέτρεπαν την αναστολή της ποινής και ότι τυχόν αναστολή της ποινής φυλάκισης θα έδιδε λανθασμένα μηνύματα για αυτού του είδους τη συμπεριφορά. Να σημειώσουμε πως στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος μετέβηκε στο σπίτι του στη Λακατάμεια, στη Λευκωσία, πήρε το κυνηγετικό του όπλο και οδήγησε στα Λειβάδια, στη Λάρνακα, όπου πυροβόλησε το θύμα δύο φορές, τη δεύτερη ενώ αυτό έτρεχε καλώντας σε βοήθεια και προσπαθώντας να βρει τόπο για να κρυφτεί. Μάλιστα, το έγκλημα έγινε για λόγους εκδίκησης. Στην κατηγορία που αντιμετώπισε βάσει του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 74 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη του αδικήματος και συνεργάστηκε πλήρως με την Αστυνομία αφού παρέδωσε τόσο το όπλο που χρησιμοποίησε για τη διάπραξη του αδικήματος όσο και τα 26 πλήρη φυσίγγια που κατείχε. Διέπραξε τα αδικήματα επειδή θεωρούσε τον παραπονούμενο ως τον υπεύθυνο για το θάνατο της εγγονής του, ο οποίος έλαβε χώρα δύο χρόνια προηγουμένως καθ' ον χρόνο η εγγονή του επέβαινε μαζί με φίλη της σε αυτοκίνητο που οδηγούσε επικίνδυνα ο παραπονούμενος. Διέπραξε τα αδικήματα υπό το κράτος έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Να αναφέρουμε ότι το Εφετείο θεώρησε ότι η επιείκεια του Δικαστηρίου είχε εξαντληθεί στο ύψος της επιβληθείσας ποινής. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου
(1999)2 Α.Α.Δ. 603 ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο διάπραξης των εγκλημάτων ήταν ηλικίας 42 ετών και πατέρας τριών παιδιών. Κατά το χρόνο διάπραξης των εγκλημάτων λειτούργησε κάτω από συναισθηματική φόρτιση (ένταση) για την οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 611-12: «Η συναισθηματική φόρτιση (ένταση), κάτω από την οποία λειτουργεί ο δράστης του εγκλήματος, προσμετρά ως μετριαστικός παράγοντας - (βλ., μεταξύ άλλων, Georghios Kyprianou v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 158· Costas Christodoulou Katsiaris v. Republic
(1975)2 C.L.R. 17· Σάββα ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 231, 238· Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 200, 208). Ο λόγος έγκειται στην αποδυνάμωση, κάτω από την ένταση, των μηχανισμών αυτοελέγχου, που τείνουν να καταστείλουν την οργή και να μετριάσουν το πάθος.» Το Εφετείο, κάνοντας δεκτή την έφεση που καταχώρισε ο Γενικός Εισαγγελέας κατά των ποινών, αύξησε τις ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στο αδίκημα της ανθρωποκτονίας και στα αδικήματα της εκ προθέσεως πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης σε 12 και 8 χρόνια αντίστοιχα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Ως κρίνουμε, οι ποινές που αρμόζουν, εξατομικευμένες στο βαθμό που να λαμβάνονται υπόψη η συναισθηματική φόρτιση, κάτω από την οποία έδρασε ο εφεσίβλητος, και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, οι οποίες παρέχουν έρεισμα προς μετριασμό της ποινής, είναι:-» Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(2008)2 Α.Α.Δ. 207, ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε κατηγορία που αφορούσε σε απόπειρα φόνου. Στη συνέχεια η εν λόγω κατηγορία απεσύρθη και προσετέθη η κατηγορία «της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης» την οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε. Το Κακουργιοδικείο αφού έλαβε υπόψη και τη συναισθηματική φόρτιση του κατηγορούμενου, επέβαλε σε αυτόν ποινή φυλάκισης 7 ετών. Ο κατηγορούμενος περιέλουσε την παραπονούμενη με βενζίνη και αφού την καταδίωξε την πυρπόλησε με τον αναπτήρα του. Το Εφετείο αφού αναφέρθηκε στα σοβαρά κατάλοιπα της παραπονούμενης και ότι η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν από τις σοβαρότερες του είδους, αύξησε την ποινή σε 9 έτη. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στη παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου την οποία θα θεωρήσουμε άμεση (Gorko κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) αφού μόλις τροποποιήθηκε το κατηγορητήριο και προστέθηκε η εν λόγω κατηγορία, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε αυτή. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.28 και Βασιλείου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 110/2014, απόφαση ημερομηνίας 15.06.2015). Καθίσταται από τώρα σαφές, πως χωρίς την παραδοχή του κατηγορούμενου τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν ακόμη πιο στενά. Είναι καλά γνωστό πως όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν περιθωριακή σημασία. Το καθήκον όμως του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και να εξατομικεύσει την ποινή, δεν ατονεί στις περιπτώσεις όπου οι ποινές θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές. (Βλέπε Χρυσοστόμου "Κανάρη" ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ.18). Η εξατομίκευση της ποινής, όμως, δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος, και το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ.132). Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και μεταμέλεια του, το λευκό του ποινικό μητρώο, η συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω, η ψυχολογική του κατάσταση κατά τη διάπραξη του αδικήματος, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσα την ποινή φυλάκισης των 6½ ετών την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο για το αδίκημα που παραδέχθηκε. Η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που αυτός τελεί υπό κράτηση και δη από τις 30.07.2019. Δίδονται οι ακόλουθες οδηγίες αναφορικά με τη διάθεση των κατατεθέντων Τεκμηρίων: Τα Τεκμήρια 24, 26, 28, 29, 31 και 32 να επιστραφούν στην Αστυνομία. Τα Τεκμήρια 16 - 21 και το Τεκμήριο 25 να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα Τεκμήρια 6-15, 22, 23, 27 και 30 να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με πρόθεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο