Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αγησιλάου, Αρ. Υπόθεσης: 5380/16, 6/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5380/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Αγησιλάου Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Γιασκούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Η. Κονναρής Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 15.6.15 προκάλεσε τροχαίο ατύχημα, οδηγώντας μηχανοκίνητο όχημα χωρίς επιμέλεια και προσοχή[1] (1η κατηγορία). Δεν παραδέχθηκε ενοχή. Παραδέχθηκε ότι οδηγούσε με αλκοόλη στην εκπνοή του 41 εκ. αντί 22, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη, χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας και χωρίς άδεια κυκλοφορίας (2η - 5η κατηγορία αντίστοιχα). Προς απόδειξη της 1ης κατηγορίας κατέθεσαν ο Αστ. xx2 (ΜΚ1), ο Αστ. xxx9 (ΜΚ2) και ο Θ.Κ. (ΜΚ3). Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 15.6.15 (Τεκμήριο 1). ´Ελαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ημερ. 15.6.15 (Τεκμήριο 2). Τον κατηγόρησε γραπτώς και δεν παραδέχθηκε ότι οδηγούσε αμελώς (Τεκμήριο 3). Του επεξήγησε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 4). Ο κατηγορούμενος υπέδειξε ότι το σημείο σύγκρουσης βρισκόταν εντός της λωρίδας του (σημείο Χ1). Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 10.12.15 (Τεκμήριο 5). Όταν μετέβηκε στη σκηνή, τα οχήματα είχαν ήδη μετακινηθεί. Ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 6). Το όχημα του κατηγορούμενου υπέστη ζημιές στο μπροστινό αριστερό μέρος του προφυλακτήρα, και το όχημα του ΜΚ3 στο πίσω δεξιό μέρος του προφυλακτήρα. Οι οδηγοί υπέδειξαν διαφορετικά σημεία σύγκρουσης. Δεν βρήκε κάτι στη σκηνή που να επιβεβαιώνει είτε την εκδοχή του ΜΚ3 είτε του κατηγορούμενου. Στηρίχθηκε στις ζημιές των οχημάτων για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο. Έκρινε, όπως ανάφερε, ότι είναι πιο λογικό ο κατηγορούμενος να είχε εισέλθει στην αριστερή λωρίδα, παρά ο ΜΚ3 στη δεξιά. Έκρινε ότι αν το όχημα του ΜΚ3 άλλαζε λωρίδα θα υπήρχε ζημιά στο πίσω δεξιό φτερό στο όχημα του κατηγορούμενου ή στη γωνιά του προφυλακτήρα. Ο ΜΚ3 και η συνοδηγός του τραυματίστηκαν ελαφριά. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 22.6.15 (Τεκμήριο 8). Οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα και τα φώτα αναμμένα. Οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, όταν ένιωσε ένα κτύπημα στην πίσω δεξιά πλευρά. Σταμάτησε και εξήλθε του οχήματός του. Είδε ότι το μπροστινό αριστερό μέρος του οχήματος του κατηγορούμενου βρισκόταν εντός της δικής του λωρίδας. Δεν είδε το όχημα του κατηγορούμενου πριν τη σύγκρουση επειδή έβλεπε μπροστά του. Συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 4). Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι: «Το αυτοκίνητο του [κατηγορούμενου] ήταν στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με αριστερή κλίση μέσα στη δική μου λωρίδα». Δεν θυμόταν αν αυτό έγινε πριν ή μετά τη σύγκρουση. Με την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Οι δύο πλευρές αγόρευσαν προφορικά. Έλαβα υπόψη όλα όσα έχουν λεχθεί. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v. Ανδρέου, Πολιτική Έφεση 2/11, ημερ. 2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και ν' απορρίψει άλλο (Βασιλειάδης ν. Δημήτριος Γ. Σπύρου Λτδ, Πολιτική Έφεση 123/09, ημερ. 14.10.15). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσης. Περιορίστηκε στην κατάθεση τεκμηρίων. Η αντεξέταση αφορούσε κυρίως ερωτήσεις διευκρινιστικής φύσης. Δεν αμφισβητήθηκε η αξιοπιστία του. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ο ΜΚ2 μου έκανε θετική εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σαφής. Επιχείρησε να επεξηγήσει με λεπτομέρεια τις ενέργειές του για τη διερεύνηση του ατυχήματος. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης γεγονότων. H αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Συνεπώς, εκτός των όσων αναφέρονται πιο κάτω, το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ο ΜΚ3 μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με φυσικό τρόπο και συνοχή. Ουδεμία τάση υπερβολής ή παραπλάνησης διαπιστώθηκε. Θεωρώ ότι με ειλικρίνεια και αυθορμητισμό απάντησε ότι έχουν περάσει σχεδόν πέντε χρόνια από το ατύχημα και γι' αυτό δεν είναι σε θέση να θυμάται όλες τις λεπτομέρειες. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα ατύχημα. Αποτελεί όμως οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας, για την εξαγωγή ορθών συμπερασμάτων (Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Η μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3 διαφέρουν ως προς τις ζημιές των οχημάτων. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν υπήρχαν βουλώματα, ενώ ο ΜΚ3 ότι η δεξιά πλευρά του οχήματός του «μπήκε μέσα». Η μαρτυρία του ΜΚ2 στο ζήτημα αυτό παρουσιάζει αδυναμίες. Διαπίστωσε μόνος του τις ζημιές, χωρίς να τις υποδείξουν οι οδηγοί. Δεν μέτρησε την έκταση των ζημιών. Δεν θυμόταν πόσες ήταν ζημιές ή αν υπήρχαν παλαιότερες ζημιές. Περαιτέρω, στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 5) αναφέρει ότι στο όχημα του κατηγορούμενου οι ζημιές είναι στο «μπροστινό αριστερό μέρος προφυλακτήρα». Στο έντυπο ζημιών (Τεκμήριο 7) για το όχημα του κατηγορούμενου σημείωσε στο εικονίδιο οχήματος την αριστερή μπροστινή γωνιά, ενώ έγραψε δίπλα από τη λέξη «ΖΗΜΙΕΣ» τη φράση «Μπροστινός δεξιός προφυλ. (sic)». Για το όχημα του ΜΚ3 αναφέρει στην κατάθεσή του ότι οι ζημιές είναι στο «πίσω δεξιό μέρος προφυλακτήρα». Στο έντυπο ζημιών σημείωσε στο εικονίδιο οχήματος τη δεξιά πισινή γωνιά, χωρίς να περιγράψει τις ζημιές. Συνεπώς, κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του σε σχέση με τις ζημιές και τα συμπεράσματά του -βασιζόμενος σ' αυτές- ως προς τον τρόπο που έγινε η σύγκρουση. Και αυτό διότι δεν έχουν δοθεί τέτοιες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να εξετάσει την ορθότητα των συμπερασμάτων του. Η θέση του ότι αν το όχημα του ΜΚ3 εισερχόταν στη λωρίδα του κατηγορούμενου, και όχι το αντίθετο, θα υπήρχαν επιπρόσθετες ζημιές δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η ανυπαρξία ζημιάς δεν είναι αποκαλυπτική της εξέλιξης των πραγμάτων και των συνθηκών του ατυχήματος (Γενικός Εισαγγελέας v. Πότσης
(2000)2 Α.Α.Δ. 252). Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί ούτε στις θέσεις του ως προς το ποιος ευθύνεται για το ατύχημα αφού είναι το Δικαστήριο που θα αποφανθεί επί τούτου (Χρυσοστόμου v. Cameron
(2010)1 Α.Α.Δ. 1992). Οι διαπιστώσεις αυτές δεν επηρεάζουν τη συνολική εικόνα και αξιοπιστία του ΜΚ
- Ο κατηγορούμενος επέλεξε, ως είχε δικαίωμα, να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 2) αναφέρει ότι, ενώ οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και άλλο όχημα κινείτο με ίδια κατεύθυνση στην αριστερή, ένιωσε ένα κτύπημα. Αρνήθηκε ότι εισήλθε στη λωρίδα του άλλου οχήματος. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν τέθηκαν στη βάσανο της αντεξέτασης. Συνεπώς δεν μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα σ' αυτούς (βλ. κατ' αναλογία Kireev v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 273/17, ημερ. 22.4.19, Assad v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 164/16, ημερ. 6.12.17). Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 15.6.15 και περί ώρα 02:45 ο κατηγορούμενος οδηγούσε όχημα στη Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ', στη Λεμεσό. Ο ΜΚ3 οδηγούσε όχημα με ίδια κατεύθυνση. Οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας όταν το όχημα του κατηγορούμενου συγκρούστηκε στη πίσω δεξιά πλευρά του οχήματός του. Το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται εντός της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας (σημείο Χ, Τεκμήριο 6). Το όχημα του ΜΚ3 υπέστη ζημιές στην πίσω δεξιά πλευρά. Ο ΜΚ3 και η συνοδηγός του τραυματίστηκαν ελαφριά. Η οδήγηση συναρτάται με την προσήκουσα προσοχή. Η έλλειψή της θεμελιώνει το αδίκημα του άρθρου 8, Ν.86/
- Ο βαθμός αμέλειας είναι ο ίδιος με τις αστικές υποθέσεις (Νεοφύτου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 409). Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για τους υπόλοιπες χρήστες του δρόμου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Βασιλείου v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202). Ένας οδηγός υπέχει καθήκον τήρησης προσοχής και παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις (Σιλβέστρου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 151). Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το ατύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (Γιωργαλλή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 21). Στην προκειμένη περίπτωση, το όχημα του κατηγορούμενου συγκρούστηκε με τη πίσω δεξιά πλευρά του οχήματος του ΜΚ
- Η σύγκρουση έγινε στη λωρίδα κυκλοφορίας του ΜΚ
- Η είσοδος του κατηγορούμενου στη λωρίδα κυκλοφορίας που χρησιμοποιούσε ο ΜΚ3 παρενέβαλε εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος διακίνησης του ΜΚ3 στο δρόμο. Υποδήλωνε έλλειψη επιμέλειας για την ασφάλεια τρίτων (Παλαιομυλίτης v. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300). Η μόνη μαρτυρία ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος δόθηκε από τον ΜΚ3. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη καθότι ο κατηγορούμενος επέλεξε, ως είχε δικαίωμα, να μην προσφέρει μαρτυρία. Η αποδοχή της μαρτυρίας του κρίνεται ως αρκετή για να εξαχθούν συμπεράσματα ενοχής στον απαιτούμενο βαθμό (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Η κατηγορούσα αρχή απόδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ........... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final Αναφορά: Αμελής οδήγηση [1] Άρθρο 8, Ν.86/72 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο