Νικολάου (Οικογενειακός Σύμβουλος) Για Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Αρ. Αίτησης: 12/2019, 19/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 12/2019 ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ (για διάταγμα αποκλεισμού θύτη) Μεταξύ: χχχχ Νικολάου (Οικογενειακός Σύμβουλος) Για Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Αιτήτριας και χχχχ χχχχ Καθ΄ου η αίτηση Ημερομηνία:19.12.19 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Αστυνομία: κ. Λ. Μάρκου Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Σοφοκλέους Καθ΄ου η αίτηση παρών ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Στις 4.12.19 μετά από σχετική μονομερή αίτηση η οποία καταχωρήθηκε από οικογενειακό σύμβουλο το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού του Καθ΄ου η αίτηση από την οικογενειακή στέγη. Το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 11.12.19. Ο Καθ΄ου η αίτηση εμφανίστηκε μέσω συνηγόρου, δήλωσε ότι φέρει ένσταση στη συνέχιση ισχύος του διατάγματος και δόθηκαν σχετικές οδηγίες όπως καταχωρηθεί γραπτώς η ένσταση και στο μεσοδιάστημα το προσωρινό διάταγμα παρέμεινε σε ισχύ. Όντως η ένσταση καταχωρήθηκε. Υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις και συγκεκριμένα την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση και της αδελφής του. Ακολούθως ζητήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Κατόπιν σχετικής άδειας καταχωρήθηκε στις 18.12.19 και η αίτηση και το κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα θα παρέμενε σε ισχύ ή όχι ορίστηκε σήμερα 19.12.19 για εξέταση. Κατά τη σημερινή ακρόαση ο κ. Μάρκου ανέφερε στο Δικαστήριο ότι από πληροφόρηση που έλαβε από την οικογενειακή σύμβουλο καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση στις 17.12.19 και ως εκ τούτου ζητά πλέον όπως το προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού παραμείνει σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης που καταχωρήθηκε. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να σημειώσω ότι η Αιτήτρια όφειλε στις 17.12.19, οπότε και υπήρξε εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου, να ήτο ενήμερη για την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης και να είχε αναφέρει αυτό το ουσιαστικό γεγονός στο Δικαστήριο, πράγμα το οποίο για άγνωστους λόγους δεν έπραξε. Τα όσα αναφέρονται στην αίτηση, την υποστηρικτική ένορκη δήλωση και την συμπληρωματική ένορκη δήλωση και αντιστοίχως στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης και στις δύο ένορκες δηλώσεις που την υποστηρίζουν τα έχω κατά νου, τα έχω μελετήσει και δεν χρειάζεται να τα αναπαράξω. Αναφορά σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς θα γίνει εκεί και μόνο όπου κρίνεται σκόπιμο. Έχω επίσης υπόψη μου τα όσα εκ μέρους της Αιτήτριας ο κ. Μάρκου και ο κ. Σοφοκλέους εκ μέρους του Καθ΄ου η αίτηση έθεσαν μέσω των αγορεύσεων τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Η επιχειρηματολογία τους είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, έχει ληφθεί υπόψη και δεν θα κάνω οποιαδήποτε αναφορά σε αυτή παρά μόνο εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Όπως ήδη ανέφερα κατά την ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη νωρίτερα σήμερα μέσω των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η πληροφόρηση ότι στις 17.12.19 καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. Επομένως τίθεται το ζήτημα των προϋποθέσεων που θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει για να αποφασίσει κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού θα έχει ισχύ μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης. Ο κ. Μάρκου αναφέρθηκε στο άρθρο 22
(3)(δ) του Ν.119(Ι)/2000 υποστηρίζοντας ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία να παρατείνει την ισχύ του προσωρινού διατάγματος αποκλεισμού μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης. Περαιτέρω, ανέφερε ότι πληρούνται και οι προϋποθέσεις που καταγράφονται στο άρθρο 23
(2)καθώς μέσα από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί ότι ο Καθ΄ου η αίτηση έχει ιστορικό πράξεων βίας εναντίον μελών της οικογένειας του. Ασφαλώς υπήρξε εντελώς αντίθετη η προσέγγιση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση ο οποίος, μεταξύ άλλων, υποστήριξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 23
(2)του Νόμου και στη βάση του άρθρου 23
(4)του Νόμου ζήτησε όπως το προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού ακυρωθεί. Κατ΄ αρχάς πρέπει να αναφέρω ότι το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε στη βάση του άρθρου 22 του σχετικού Νόμου, εφόσον κατά τον χρόνο παρουσίασης της αίτησης δεν είχε ακόμη καταχωρηθεί οποιαδήποτε ποινική υπόθεση εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. Επομένως, αυτό το οποίο έπρεπε σε εκείνο το στάδιο να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο υπήρχαν ενώπιον του στοιχεία τα οποία εκ πρώτης όψεως να δημιουργούν κίνδυνο άσκησης βίας ή επανάληψης βίας. Όπως ήδη ανέφερα έχει μεσολαβήσει το σημαντικό στοιχείο της καταχώρησης ποινικής υπόθεσης εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. Συνεπώς, θεωρώ ότι το άρθρο 22
(3)(δ) του Νόμου το οποίο επικαλέστηκε ο κ. Μάρκου για να ζητήσει την παράταση του διατάγματος αποκλεισμού, θα πρέπει να διαβαστεί σε συνάρτηση με το άρθρο 23 του Νόμου. Αφ΄ ης στιγμής έχει καταχωρηθεί ποινική υπόθεση εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση η παράταση ισχύος του διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση των αυστηρότερων προϋποθέσεων που τάσσει το άρθρο 23 το οποίο πλέον προνοεί για διάταγμα αποκλεισμού του Κατηγορούμενου και όχι απλώς υπόπτου ως προνοεί το άρθρο 22 του Νόμου. Οποιαδήποτε διαφορετική προσέγγιση και μεμονωμένη αντιμετώπιση του άρθρου 22 θεωρώ ότι θα ήταν παράλογη, καθώς θα οδηγούσε ουσιαστικά σε σύγκρουση μεταξύ του άρθρου 22 και του άρθρου 23 του Νόμου. Τέτοια σύγκρουση όμως, κατά την άποψη μου, ως είναι διατυπωμένος ο Νόμος, δεν υφίσταται εφόσον το άρθρο 22 προνοεί για προσωρινό διάταγμα πριν την έναρξη ποινικής δίωξης με περιορισμένη χρονική διάρκεια ενώ το άρθρο 23 προνοεί για διάταγμα αποκλεισμού μετά την καταχώρηση ποινικής δίωξης. Εξ ου και οι διαφορετικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινού διατάγματος αποκλεισμού στη βάση του άρθρου 22 από αυτές του διατάγματος αποκλεισμού του άρθρου 23 το οποίο για ευνόητους λόγους θέτει αυστηρότερες προϋποθέσεις. Ως εκ των ανωτέρω, θεωρώ, ενόψει της καταχώρησης ποινικής υπόθεσης, ότι η επίδικη αίτηση θα πρέπει πλέον να εξεταστεί στη βάση των προνοιών του άρθρου 23 του σχετικού Νόμου. Μέσω της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης και των υποστηρικτικών ενόρκων δηλώσεων επιχειρείται να καταδειχθεί ότι όσα αναφέρονται στη σχετική αίτηση και την υποστηρικτική ένορκη δήλωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά αποτελούν ένα σκηνοθετημένο επεισόδιο το οποίο στήθηκε από την σύζυγο του Καθ΄ου η αίτηση. Περιορίζομαι να επισημάνω ότι ο ρόλος του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν έγκειται στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών που έχουν εκατέρωθεν προβληθεί ούτε ασφαλώς και στην εκφορά κρίσης επί της αξιοπιστίας των ενόρκως δηλούντων ή επί της αθωότητας ή ενοχής του Καθ΄ου η αίτηση. Αυτό το οποίο θα προχωρήσει να εξετάσει το Δικαστήριο για να διατυπώσει την κρίση του ως προς τη συνέχιση ισχύος του διατάγματος εντοπίζεται στις προϋποθέσεις που τάσσει το εδάφιο 2 του άρθρου 23. Θεωρώ ορθό να αναγνώσω τις εν λόγω προϋποθέσεις: «23.—
(1).......................... 2. Για την έκδοση του διατάγματος αποκλεισμού απαιτείται— (α) Να αποδειχθεί προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος έχει ιστορικό επανειλημμένων πράξεων βίας εναντίον μελών της οικογένειάς του ή ότι είχε δύο καταδίκες τα τελευταία δύο χρόνια για παρόμοια αδικήματα- ή (β) η βία που ασκήθηκε να έχει προκαλέσει τέτοια πραγματική σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη, που να θέτει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα ή τη σεξουαλική ή ψυχική υγεία των θυμάτων ή (γ) να αρνείται ο κατηγορούμενος να υποβληθεί σε θεραπευτική αγωγή αυτοελέγχου που επιβάλλεται ως όρος για σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 33 του Ποινικού Κώδικα ή άλλως πως.» Ο κ. Σοφοκλέους στα πλαίσια της αγόρευσης του εισηγήθηκε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 23
(2)οι οποίες έχουν αναφερθεί αμέσως πιο πάνω. Λέω ευθύς εξαρχής ότι η εισήγηση του με βρίσκει σύμφωνο. Όσον αφορά τις προϋποθέσεις (β) και (γ) του εδαφίου 2 του άρθρου 23 παρατηρώ ότι υπάρχει παντελής έλλειψη αναφοράς σε ζητήματα που καλύπτουν οι εν λόγω προϋποθέσεις στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Όσον αφορά το στοιχείο (α), δηλαδή της απόδειξης προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος έχει ιστορικό επανειλημμένων πράξεων βίας εναντίον μελών της οικογένειας του ή ότι είχε δύο προηγούμενες καταδίκες τα τελευταία δύο χρόνια για παρόμοια αδικήματα, η μόνη σχετική αναφορά που εντοπίζω στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αυτή που καταγράφεται στην παράγραφο 11 της αρχικής ένορκης δήλωσης. Διαβάζω την παράγραφο 11: «Από τη συνεργασία των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας με την οικογένεια, προκύπτουν ανησυχίες για την ασφάλεια και προστασία των μελών της οικογένειας λόγω κατάχρησης αλκοόλ και άσκησης βίας από τον χχχχχ καθώς και των αναφορών της μητέρας για προηγούμενα περιστατικά βίας τα οποία δεν καταγγέλθηκαν ποτέ. Το 2011 η μητέρα κατήγγειλε τον χχχχχ για βία εναντίον της, μετακινήθηκε με τα παιδιά στο καταφύγιο θυμάτων βίας και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα επέστρεψε και πάλι στον σύζυγο.» Οι εν λόγω ισχυρισμοί που προβάλλονται στην παράγραφο 11 θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις αυστηρές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 23
(2)(α) του Νόμου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ιστορικό επανειλημμένων πράξεων βίας εναντίον μελών της οικογένειας. Οι απλοί ισχυρισμοί που προβάλλονται σε σχέση με τους οποίους δεν υπήρξε καταγγελία, ούτε και προσκομίστηκε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο δεν μπορούν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος έχει ιστορικό επανειλημμένων πράξεων βίας εναντίον μελών της οικογένειας του. Το δε κατ΄ ισχυρισμό περιστατικό του οποίου επιχειρείται η συγκεκριμενοποίηση το 2011, σημειώνω ότι και πάλι δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να το επιβεβαιώνει. Εν πάση περιπτώσει, πρόκειται για κατ΄ ισχυρισμό περιστατικό που έλαβε χώρα πριν οκτώ έτη. Ο Νόμος δεν απαιτεί απλώς και μόνο την ύπαρξη προηγουμένων καταδικών. Απαιτεί δύο προηγούμενες καταδίκες οι οποίες μάλιστα να επεσυνέβησαν τα τελευταία δύο χρόνια. Στη βάση των ανωτέρω θεωρώ ότι το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στις 4.12.19 θα πρέπει να ακυρωθεί και για τους λόγους που εξήγησα ακυρώνεται. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal / Final Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο