Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νεοκλέους, Αρ. Υπόθ.: 24207/2016, 5/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:B73 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 24207/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον XXXX Νεοκλέους Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 5.12.2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Λ. Μάρκου Για την Κατηγορούμενη: κ. Χρ. X"Λοΐζου Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη είναι αντιμέτωπη με το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η Κατηγορούμενη στις 29.07.16 έκλεψε μία χρυσή καδένα λαιμού αξίας €
- Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης κάλεσε τέσσερις μάρτυρες και κατατέθηκαν εννέα συνολικά Τεκμήρια. Η Κατηγορούμενη, μετά την κλήση της σε απολογία, κατέθεσε ενόρκως. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής και ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης κατά τις τελικές τους αγορεύσεις επικεντρώθηκαν στον σχολιασμό της ποιότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας παραθέτοντας επιχειρήματα προς υποστήριξη των εκ διαμέτρου αντίθετων εκδοχών τους. Περαιτέρω, ο κ. X"Λοΐζου εισηγήθηκε ότι δεν υπήρξε επαρκής διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης εκ μέρους των ανακριτικών αρχών και η ανεπάρκεια του ανακριτικού έργου θα πρέπει να οδηγήσει στην απαλλαγή της Κατηγορούμενης. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεών τους (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsierkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ 35). Η Μ.Κ.1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 την γραπτή κατάθεσή της (Τεκμήριο 1) στην οποία αναφέρει ότι στις 29.07.16 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη την οποία στη συνέχεια κατηγόρησε γραπτώς. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα την ανακριτική κατάθεση της Κατηγορούμενης και τη γραπτή κατηγορία. Αντεξεταζόμενη δήλωσε ότι δεν ήταν η ίδια που διερεύνησε την παρούσα υπόθεση. Η Μ.Κ.2 υιοθέτησε επίσης ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 τη γραπτή κατάθεσή της - Τεκμήριο
- Δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι ο Μ.Κ.4 κατάγγειλε στις 29.07.16 ότι την ίδια μέρα τον επισκέφθηκε στο χρυσοχοείο του η Κατηγορούμενη η οποία του παρέδωσε προς πώληση δύο καδένες με σταυρό. Αφού έλεγξε τις καδένες διαπίστωσε ότι η μία εκ των δύο ήταν ψεύτικη. Όταν ανακοίνωσε τη διαπίστωσή του στην Κατηγορούμενη, η τελευταία άρπαξε μία άλλη καδένα η οποία ανήκε σε άλλο πελάτη του ισχυριζόμενη ότι είναι δική της. Ο Μ.Κ.4 παρέδωσε στην ίδια και τις τρεις καδένες υποδεικνύοντας της την καδένα η οποία ανήκει στον Μ.Κ.
- Ταυτόχρονα υπέδειξε στην εν λόγω καδένα δύο σημεία στα οποία την είχε επιδιορθώσει. Στις 02.08.16 έλαβε κατάθεση από τον Μ.Κ.3 ο οποίος και της υπέδειξε την καδένα που ανέφερε ότι του ανήκει. Η καδένα που υπέδειξε ο Μ.Κ.3 ήταν η ίδια με αυτή που της υπέδειξε ο Μ.Κ.
- Στη δια ζώσης μαρτυρία της, η Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήρια 5 - 7 τις καδένες που τις παρέδωσε ο Μ.Κ.4 στις 29.07.
- Υπέδειξε το Τεκμήριο 7 ως την καδένα που, σύμφωνα με τις αναφορές των Μ.Κ.3 και 4, ανήκει στον Μ.Κ.
- Περαιτέρω, δήλωσε ότι δεν είναι σε θέση να περιγράψει το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4, καθώς δεν μετέβηκε σε αυτό. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήρια 8 και 9 τις καταθέσεις που έλαβε από τους Μ.Κ.4 και 3 αντίστοιχα. Σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης η μάρτυρας επανέλαβε ότι δεν θεώρησε σκόπιμο να μεταβεί στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.
- Τούτο διότι, όπως ενημερώθηκε από τους συναδέλφους της, οι οποίοι είχαν μεταβεί στο χρυσοχοείο και μετέφεραν την Κατηγορούμενη στον Αστυνομικό Σταθμό, υπήρχαν κάμερες ασφαλείας οι οποίες όμως ήταν εκτός λειτουργίας. Δεν έλαβε ούτε από τους προαναφερόμενους συναδέλφους της κατάθεση, διότι το μόνο που ουσιαστικά έπραξαν ήταν να μεταβούν στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 και να μεταφέρουν την Κατηγορούμενη στον Αστυνομικό Σταθμό. Προφορικά ενημερώθηκε από τους εν λόγω συναδέλφους της ότι ρώτησαν τον Μ.Κ.4 για τις κάμερες από τον οποίο και πληροφορήθηκαν ότι ήταν εκτός λειτουργίας. Σε διευκρινιστική ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούμενης ανέφερε ότι δεν ήταν τελικά σίγουρη κατά πόσο για το θέμα των καμερών ρωτήθηκε ο Μ.Κ.4 από τους συναδέλφους της, ωστόσο υποθέτει ότι θα ρωτήθηκε ο Μ.Κ.4 διότι ήταν το πρόσωπο που διαχειριζόταν το κατάστημα και ο μόνος που γνώριζε κατά πόσο οι κάμερες λειτουργούσαν ή όχι. Ξεκαθάρισε επίσης ότι προσωπικά η ίδια δεν ερεύνησε το ζήτημα της λειτουργίας των καμερών. Σε σχετική ερώτηση του κ. X"Λοΐζου απάντησε ότι δεν ήταν εις γνώση της ότι η Κατηγορούμενη, όταν μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό, κάλεσε τους αστυνομικούς όπως ερευνήσουν τις κάμερες για να δουν το τι πραγματικά συνέβη στο χρυσοχοείο. Επίσης, δεν γνώριζε ότι ο αξιωματικός επέπληξε τους συναδέλφους της που είχαν μεταβεί στο χρυσοχοείο για την παράλειψη τους να παραλάβουν την κασέτα από τις κάμερες. Επιπρόσθετα, η Μ.Κ.2 δήλωσε ότι δεν διερεύνησε επιστημονικά το κατά πόσο η επίδικη καδένα ήταν επιδιορθωμένη, ως οι ισχυρισμοί των Μ.Κ.3 και
- Ούτε και εξέτασε την εν λόγω καδένα για εντοπισμό αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού (DNA). Για το τελευταίο αυτό ζήτημα η Μ.Κ.2 υπέδειξε ότι δεν υπήρχε σκοπιμότητα να γίνουν εξετάσεις για αποτυπώματα ή DNA διότι είχαν αγγίξει πολλά άτομα τις καδένες. Όταν κλήθηκε ο Μ.Κ.3 να αναγνωρίσει την καδένα που του ανήκε, του υποδείχθηκαν μόνο οι τρεις καδένες (Τεκμήρια 5 - 7) που παρέδωσε ο Μ.Κ.
- Περαιτέρω, δήλωσε ότι δεν ρώτησε τον Μ.Κ.3 πότε ήταν η πρώτη φορά που πήρε την καδένα του για επιδιόρθωση στον Μ.Κ.4, ούτε και έλαβε κατάθεση από τη σύζυγο του Μ.Κ.3 για να διερευνήσει την αλήθεια του ισχυρισμού του ότι η εν λόγω καδένα ήταν δώρο της συζύγου του. Καταληκτικά ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης υπέβαλε στη Μ.Κ.2 ότι δεν προέβη σε σωστή διερεύνηση της υπόθεσης με την τελευταία να απαντά ότι αυτό αποτελεί δική του άποψη. ΄ Κατά την επανεξέτασή της η Μ.Κ.2 διευκρίνισε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο την εν λόγω ημερομηνία υπήρχε κάποιος αξιωματικός στον Αστυνομικό Σταθμό, δήλωσε ωστόσο ότι συνήθως υπάρχουν δύο αξιωματικοί υπηρεσίας. Ο Μ.Κ.3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9, την κατάθεσή του (Τεκμήριο 9) στην οποία, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι στις 25.07.16 παρέδωσε στον Μ.Κ.4 στο χρυσοχοείο του μία χρυσή καδένα για επιδιόρθωση. Η καδένα έχει ομοιογενές σχήμα, χωρίς κρίκους και ήταν κομμένη σε κάποιο σημείο. Την εν λόγω καδένα την είχε ξαναπάρει στον Μ.Κ.4 στο παρελθόν για να του την επιδιορθώσει σε κάποιο άλλο σημείο που είχε κοπεί. Ο Μ.Κ.4 του ανέφερε ότι η καδένα θα ήταν έτοιμη σε μία εβδομάδα, δηλαδή τη Δευτέρα 01.08.16, όμως ο ίδιος επισκέφθηκε το χρυσοχοείο νωρίτερα και συγκεκριμένα το Σάββατο. Ο Μ.Κ.4 τον πληροφόρησε ότι κάποια γυναίκα έκλεψε την καδένα του και βρίσκεται στην Αστυνομία όπου και θα έπρεπε να μεταβεί για κατάθεση. Η καδένα ήταν δώρο της συζύγου του και την αναγνώρισε ανάμεσα σε τρεις καδένες που του υποδείχθηκαν στην Αστυνομία. Ο Μ.Κ.3, αφού του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 5 - 7, αναγνώρισε και ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκμήριο 7 ως την καδένα του. Ανέφερε ότι η εν λόγω καδένα ήταν δώρο της συζύγου του η οποία του την έφερε από την Αθήνα πριν από 10-15 χρόνια. Δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την αξία της. Υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 7 τα δύο σημεία στα οποία η καδένα είχε αποκοπεί και επιδιορθώθηκε. Με τον Μ.Κ.4 δεν έχει οποιεσδήποτε ιδιαίτερες σχέσεις, απλώς είναι πελάτης στο χρυσοχοείο που διατηρεί ο τελευταίος. Στην αντεξέταση του δήλωσε ότι δεν θυμόταν την πρώτη φορά κατά την οποία επισκέφθηκε το χρυσοχοείο του Μ.Κ.
- Είναι ωστόσο πελάτης του για αρκετά χρόνια και όταν χρειαστεί χρυσαφικά για την οικογένεια του τα αγοράζει από τον Μ.Κ.
- Για τις αγορές χρυσαφικών ο Μ.Κ.4 πάντα έκδιδε ταμειακή απόδειξη, ωστόσο δεν είχε οποιαδήποτε στην κατοχή του για να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Η κατάθεσή του (Τεκμήριο 9) δόθηκε στην Αστυνομία στην οποία μετέβηκε μόνος του χωρίς τη συνοδεία του Μ.Κ.
- Ο Μ.Κ.4 ωστόσο ήταν αυτός που τον πληροφόρησε, όταν πήγε να παραλάβει την καδένα του, ότι κάποια γυναίκα έκλεψε την καδένα του και ότι αυτή βρίσκεται στην Αστυνομία όπου και θα έπρεπε να μεταβεί και ο ίδιος για να την αναγνωρίσει και να δώσει κατάθεση. Στη συνέχεια όμως της αντεξέτασής του ο Μ.Κ.3 είπε ότι ο Μ.Κ.4 απλώς τον πληροφόρησε για τα συμβάντα και του είπε να μεταβεί στην Αστυνομία για να δει τι θα κάνει με την καδένα του. Στην ερώτηση του κ. X"Λοΐζου σχετικά με την ώρα που επισκέφθηκε το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 για να παραλάβει την καδένα του, απάντησε ότι ήταν γύρω στις 10-11 π.μ. και, εξ όσων θυμόταν, δεν υπήρχαν άλλα άτομα σε αυτό. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι δεν έχει οποιαδήποτε απόδειξη ότι το Τεκμήριο 7 του ανήκει και επανέλαβε ότι είναι η καδένα που του δώρισε η σύζυγός του. Αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση ότι η εν λόγω καδένα δεν είναι δική του, καθώς και ότι η κατάθεση του έγινε κατόπιν συνεννόησης με τον Μ.Κ.4 και προκειμένου να βοηθήσει τον τελευταίο. Ο Μ.Κ.4 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ.9, την κατάθεση του (Τεκμήριο 8). Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι στις 29.07.16 και περί ώρα 09:00 ήλθε στο χρυσοχοείο του η Κατηγορούμενη φέρνοντας δύο καδένες για να τις πωλήσει. Της είπε να καθίσει στο γραφείο και εισήλθε στο εργαστήριο για να ελέγξει τις καδένες. Οι εν λόγω καδένες ήταν χρώματος χρυσού και είχαν και οι δύο σταυρό. Όταν τις έλεγξε διαπίστωσε ότι η μία καδένα και ο σταυρός ήταν ψεύτικα. Μόλις ανέφερε στην Κατηγορούμενη ότι η μία καδένα με τον σταυρό ήταν ψεύτικα και κατευθυνόταν προς το μέρος της, η τελευταία όρμησε πίσω από τον πάγκο και άρπαξε μία άλλη καδένα λέγοντας ότι είναι δική της. Την εν λόγω καδένα του την είχε παραδώσει κάποιος πελάτης του και βρισκόταν πάνω στον πάγκο, εκτός συσκευασίας, διότι δεν είχε τα στοιχεία του πελάτη του που του την παρέδωσε. Η υπό αναφορά καδένα είχε επιδιορθωθεί και στο παρελθόν από τον ίδιο. Τέλος, ο Μ.Κ.4 στην κατάθεση του ανέφερε ότι δεν γνώριζε τα στοιχεία του πελάτη του (Μ.Κ.3), αλλά ήταν σε θέση να τον αναγνωρίσει και όταν θα επισκεπτόταν το μαγαζί του θα ενημέρωνε σχετικά την Αστυνομία. Στη δια ζώσης μαρτυρία του περιέγραψε τον εσωτερικό χώρο του καταστήματος του. Συγκεκριμένα, είπε ότι χωρίζεται με διαχωριστικό σε δύο μέρη. Μπροστά βρίσκεται η βιτρίνα και πίσω το εργαστήριο του. Το διαχωριστικό διαθέτει πόρτα και παράθυρο. Ο πάγκος στον οποίο βρισκόταν η καδένα (Τεκμήριο 7) ήταν μέσα στο εργαστήριο. Η Κατηγορούμενη στο άκουσμα ότι η μία καδένα που έφερε ήταν ψεύτικη όρμησε μέσα στο εργαστήριο περνώντας το διαχωριστικό και άρπαξε το Τεκμήριο 7, το οποίο βρισκόταν πάνω στον πάγκο του εργαστηρίου. Ο Μ.Κ.4 αναγνώρισε το Τεκμήριο 7 ως την καδένα που βρισκόταν πάνω στον πάγκο και ανήκει στον Μ.Κ.3 και το Τεκμήριο 6 ως την ψεύτικη καδένα που έφερε προς πώληση η Κατηγορούμενη. Σε σχετική ερώτηση του ευπαίδευτου εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής είπε ότι τον Μ.Κ.3 τον γνωρίζει ως πελάτη. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι η πόρτα που βρίσκεται στο διαχωριστικό ήταν κλειστή. Εντός του εργαστηρίου δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και το μοναδικό κόσμημα που βρισκόταν πάνω στον πάγκο του εργαστηρίου ήταν το Τεκμήριο
- Δεν διαθέτει οποιοδήποτε βιβλίο στο οποίο να καταγράφει τα κοσμήματα που του παραδίδονται προς επιδιόρθωση. Όταν του παραδίδεται κάποιο κόσμημα προς επιδιόρθωση και δεν έχει «φακελάκι» στο οποίο αναγράφεται το όνομα του, τυπώνει μία κάρτα την οποία υπογράφει και την παραδίδει στον πελάτη του. Στην προκείμενη περίπτωση παρέδωσε στον Μ.Κ.3 σχετική κάρτα υπογεγραμμένη. Εξ όσων θυμάται η Κατηγορούμενη είχε έλθει μόνη της στο κατάστημα. Κατά την ώρα δε της επίσκεψης της δεν υπήρχε οποιοσδήποτε άλλος πελάτης στο κατάστημα. Μόλις ανέφερε στην Κατηγορούμενη ότι η μία καδένα που του έφερε ήταν ψεύτικη, η τελευταία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Μ.Κ.4, όρμησε σαν τον ταύρο στο εργαστήριο και άρπαξε το Τεκμήριο
- Αναφορικά με την κάμερα, ο μάρτυρας είπε ότι δεν γνωρίζει ο ίδιος να χειρίζεται την κάμερα. Επικοινώνησε την ίδια μέρα του επίδικου συμβάντος με τον τεχνικό που τοποθέτησε την κάμερα. Ο εν λόγω τεχνικός, αφού την έλεγξε, του είπε ότι δεν κατέγραφε ο δίσκος. Το εν λόγω γεγονός δεν το ανέφερε στην κατάθεση του, διότι ο τεχνικός ήλθε σε χρόνο μεταγενέστερο της κατάθεσης του. Τον Μ.Κ.3 τον γνωρίζει ως πελάτη του χρυσοχοείου του. Δεν θυμάται πότε ήταν η πρώτη ή η τελευταία φορά που επισκέφθηκε το κατάστημα του. Στην Αστυνομία δεν ανέφερε το όνομα του, αλλά μόνο ότι τον γνωρίζει. Ουδέποτε συνομίλησε με τον Μ.Κ.3 για την παρούσα υπόθεση, ούτε και υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος, εφόσον είναι σίγουρος ότι το Τεκμήριο 7 ανήκει στον Μ.Κ.
- Ο Μ.Κ.4 αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση ότι, μετά που έλεγξε τις καδένες με τους σταυρούς που του έφερε η Κατηγορούμενη, εξήλθε από το εργαστήριο κρατώντας στα χέρια του δύο καδένες. Επανέλαβε ότι η Κατηγορούμενη, μόλις άκουσε ότι η μία καδένα ήταν ψεύτικη, όρμησε μέσα στο εργαστήριο. Αρνήθηκε επίσης ότι η Κατηγορούμενη του ζήτησε να της δώσει την καδένα της και όταν αυτός αρνήθηκε την άρπαξε από το χέρι του. Τέλος, αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση ότι υπέδειξε στον Μ.Κ.3 να μεταβεί στην Αστυνομία και να δώσει κατάθεση, αφού προηγουμένως του περιέγραψε την καδένα - Τεκμήριο
- Η Κατηγορούμενη τώρα κατά τη δική της μαρτυρία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της την ανακριτική κατάθεση της - Τεκμήριο
- Στην εν λόγω κατάθεση της δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι μετέβη στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 προκειμένου να πωλήσει δύο καδένες λαιμού χρώματος χρυσού με σταυρό. Ο Μ.Κ.4 έλαβε τα χρυσαφικά και τα μετέφερε σε άλλο δωμάτιο του καταστήματος του για να τα εξετάσει. Μετά πάροδο λίγων λεπτών εξήλθε του άλλου δωματίου κρατώντας στο ένα χέρι μία καδένα, η οποία δεν της ανήκε, και στο άλλο χέρι τη δική της. Ανέφερε στην Κατηγορούμενη ότι η καδένα είναι ψεύτικη και της έδωσε την καδένα που δεν της ανήκε. Τότε, αντέδρασε λέγοντας του ότι δεν είναι δική της η εν λόγω καδένα και άρπαξε από το χέρι του τη δική της καδένα. Αναγνώρισε την καδένα από το σχέδιο της. Η εν λόγω καδένα ήταν δώρο από τη μητέρα της. Η ίδια ποτέ δεν πήρε την καδένα για επιδιόρθωση και δεν γνωρίζει αν στο παρελθόν την επιδιόρθωσε η μητέρα της. Στη δια ζώσης μαρτυρία της είπε ότι, μετά που άρπαξε την καδένα από το χέρι του Μ.Κ.4, ο τελευταίος έτρεξε προς την πόρτα του καταστήματος και την κλείδωσε. Ταυτόχρονα ο Μ.Κ.4 κάλεσε την Αστυνομία. Ήλθαν δύο αστυνομικοί και ο Μ.Κ.4 τους είπε ότι έκλεψε μία καδένα. Αντίκρουσε τη θέση του Μ.Κ.4 λέγοντας ότι η καδένα ήταν δική της. Περαιτέρω, ανέφερε στους αστυνομικούς ότι είχε ακόμα μία καδένα και τους υπέδειξε ότι βρισκόταν μέσα στο εργαστήριο του Μ.Κ.
- Μεταφέρθηκε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και στη συνέχεια στο Τ.Α.Ε. Εκεί είδε τον Μ.Κ.4 και του φώναζε ότι είναι κλέφτης και απατεώνας. Επίσης, κάλεσε τους αστυνομικούς να ελέγξουν τις κάμερες για να διαπιστώσουν την αλήθεια. Ένας αστυνομικός με πολιτικά ρούχα ρώτησε αν ελέγχθηκαν οι κάμερες και όταν έλαβε αρνητική απάντηση, ζήτησε να τις ελέγξουν. Αντεξεταζόμενη ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν εργαζόταν και είχε λάβει ειδοποίηση από την Α.Η.Κ ότι θα γινόταν αποκοπή του ρεύματος. Για αυτόν τον λόγο σκέφθηκε να πωλήσει τις καδένες για να πληρώσει το ρεύμα. Οι δύο καδένες ανήκαν στη μητέρα της, η οποία τις παραχώρησε στην ίδια ως δώρο δέκα περίπου έτη πριν το επίδικο συμβάν. Η ίδια ουδέποτε τις χρησιμοποίησε και τις είχε φυλαγμένες σε ένα κουτί στο σπίτι της. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής διερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν δώρισε και η ίδια τις καδένες στις δικές της θυγατέρες. Η Κατηγορούμενη απάντησε ότι ήθελε να τις κρατήσει, διότι ήταν δώρο από τη μητέρα της. Δεν είχε επισκεφθεί ξανά το κατάστημα του Μ.Κ.
- Τη συγκεκριμένη μέρα ήταν αποφασισμένη να πωλήσει τις επίδικες καδένες και για αυτό τις είχε μαζί της. Επισκέφθηκε τη μητέρα της, η οικία της οποίας βρίσκεται κοντά στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.
- Φεύγοντας από τη μητέρα της, πρόσεξε την ταμπέλα του καταστήματος του Μ.Κ.4 στην οποία αναγραφόταν ότι αγοράζει χρυσαφικά και έτσι αποφάσισε να πάει στο κατάστημα του. Όταν ο Μ.Κ.4 εισήλθε στο εργαστήριο του για να ελέγξει τις καδένες, δεν είχε οπτική επαφή μαζί του, ούτε και μπορούσε να διακρίνει τις καδένες. Κατάλαβε ότι η καδένα που κρατούσε ο Μ.Κ.4 δεν ήταν δική της, διότι το σχέδιο της ήταν εντελώς διαφορετικό. Η Κατηγορούμενη αρνήθηκε ότι εισήλθε στο εργαστήριο του Μ.Κ.4 και άρπαξε την καδένα του Μ.Κ.
- Τέλος, αρνήθηκε ότι η καδένα - Τεκμήριο 7 ανήκει στον Μ.Κ.3 και χαρακτήρισε τον τελευταίο ως ψευδομάρτυρα. Oι Μ.Κ.1 και 2 κατέθεσαν σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Ο ρόλος της Μ.Κ.1 ήταν καθαρά διαδικαστικός, αφού η εμπλοκή της περιορίστηκε στη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης της Κατηγορούμενης και στην απαγγελία της γραπτής κατηγορίας. Όπως διευκρίνισε δε κατά την αντεξέταση της δεν είχε οποιαδήποτε περαιτέρω ανάμειξη στην υπόθεση. Η μαρτυρία της Μ.Κ.1 ήταν τυπικής μορφής, δεν αμφισβητήθηκε και ως εκ των ανωτέρω κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Η Μ.Κ.2 είχε πιο ουσιαστικό ρόλο, εφόσον ήταν το πρόσωπο στο οποίο ανατέθηκε η διερεύνηση της υπόθεσης. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια έλαβε καταθέσεις από τους Μ.Κ.3 και 4 και συνομίλησε με τους συναδέλφους της οι οποίοι μετέβηκαν στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 όταν έγινε η σχετική καταγγελία. Οι προαναφερόμενες ενέργειες της δεν αμφισβητήθηκαν, ούτε και εγέρθηκε από την Υπεράσπιση ζήτημα μεροληπτικής στάσης της μάρτυρος. Αυτό το οποίο προβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούμενης τόσο κατά την αντεξέταση της, όσο και στην τελική του αγόρευση ήταν ότι υπήρξε πλημμελής εκτέλεση του ανακριτικού έργου, λόγω ελλιπούς διερεύνησης. Ο κ. X"Λοΐζου υπέβαλε ότι η ελλιπής διερεύνηση αναλύεται στην παράλειψη των ανακριτικών αρχών να εξετάσουν τις κάμερες ασφαλείας του χρυσοχοείου, να ληφθούν καταθέσεις από τους αστυφύλακες που μετέβηκαν στο χρυσοχοείο μετά την καταγγελία του Μ.Κ.4, να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις οι καδένες προς εντοπισμό δακτυλικών αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού και να εξεταστεί κατά πόσο ευσταθούν οι ισχυρισμοί των Μ.Κ.3 και 4 ότι η καδένα έτυχε επιδιόρθωσης σε δύο σημεία. Αναμφίβολα το ανακριτικό έργο θα ήταν πληρέστερο, εάν η Μ.Κ.2 διενεργούσε τις προαναφερόμενες εξετάσεις. Το ερώτημα ωστόσο που θα πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσο αυτές οι ελλείψεις έθεσαν την Κατηγορούμενη σε μειονεκτική θέση έναντι της Κατηγορούσας Αρχής (Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2014)2Α Α.Α.Δ 376). Στην ίδια υπόθεση αναγνωρίστηκε με αναφορά και σε παλαιότερη νομολογία ότι το δικαίωμα για δίκαιη δίκη επεκτείνεται και στο στάδιο των ανακρίσεων, καθώς και ότι στην κατάλληλη περίπτωση σοβαρές παραλείψεις των ανακριτικών αρχών μπορούν να οδηγήσουν στην απαλλαγή ενός Κατηγορούμενου. Απαντώντας στο πιο πάνω ερώτημα, θεωρώ ότι η παράλειψη της Μ.Κ.2 και κατ' επέκταση των ανακριτικών αρχών να προβούν στις πιο πάνω εξετάσεις δεν επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα της Κατηγορούμενης. Έχω την άποψη ότι το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου διασφαλίζει το δικαίωμα της Κατηγορούμενης να τύχει δίκαιης δίκης. Επανερχόμενος στο περιεχόμενο της μαρτυρίας της Μ.Κ.2 σημειώνω ότι δεν μπορεί να δοθεί η παραμικρή βαρύτητα στην πληροφόρηση που έλαβε η Μ.Κ.2 από τους συναδέλφους της σε σχέση με το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Η συγκεκριμένη πληροφορία αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία και το πρόσωπο που φέρεται ότι προέβη στην αρχική δήλωση, ήτοι ο Μ.Κ.4, στη δική του μαρτυρία ισχυρίστηκε ότι κατά τον χρόνο που έδιδε την κατάθεση του δεν γνώριζε ότι το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δεν λειτουργούσε. Επομένως, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.4, ήταν εξ αντικειμένου αδύνατο να πληροφορήσει τους συναδέλφους της Μ.Κ.2 περί της μη λειτουργίας του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν γνώριζε ότι οι κάμερες δεν κατέγραφαν. Στη βάση των πιο πάνω, αποδέχομαι ότι δόθηκε η συγκεκριμένη πληροφόρηση στην Μ.Κ.2 από τους συναδέλφους της. Το περιεχόμενο ωστόσο της εξ ακοής μαρτυρία, δηλαδή ότι το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δεν λειτουργούσε, για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω στερείται αποδεικτικής αξίας (βλ. άρθρο 27
(1)του Κεφ.9). Ως εκ των ανωτέρω η μαρτυρία της Μ.Κ.2 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη, με εξαίρεση το μέρος της εξ ακοής μαρτυρίας της ως προς τη μη λειτουργία του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. Το θέμα με το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δημιουργεί ωστόσο σοβαρά ερωτηματικά ως προς τη γνησιότητα της εκδοχής του Μ.Κ.
- Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.4 στη γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 8) ουδέν αναφέρει περί ύπαρξης κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης στο χρυσοχοείο του. Αυτή η παράλειψη είναι, κατά την άποψη μου, ουσιώδης, καθώς ο Μ.Κ.4 γνώριζε από την πρώτη στιγμή τη θέση της Κατηγορούμενης ότι η επίδικη καδένα της ανήκει. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η Κατηγορούμενη, αμέσως μετά που προέκυψε το ζήτημα με την επίδικη καδένα και πριν ακόμα φθάσει η αστυνομία στο χρυσοχοείο του, τον κατηγόρησε ως κλέφτη. Η ίδια κατηγορία εναντίον του επαναλήφθηκε από την Κατηγορούμενη όταν έφθασαν οι αστυνομικοί στο χρυσοχοείο του και αργότερα όταν μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό. Επομένως, το λογικά αναμενόμενο θα ήταν ο ίδιος εξ αρχής να θέσει ζήτημα ελέγχου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης τόσο προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού του ότι η Κατηγορούμενη έκλεψε καδένα πελάτη του η οποία ήταν υπό τη φύλαξη του, όσο και για να αντικρούσει τις καταγγελίες της Κατηγορούμενης ότι είναι κλέφτης. Ανοίγω εδώ μία παρένθεση για να τονίσω ότι ο Μ.Κ.4 δεν ισχυρίστηκε ότι το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δεν μπορούσε για οποιοδήποτε λόγο να καταγράψει τα διαδραματισθέντα στο χρυσοχοείο κατά τον επίδικο χρόνο. Κλείνω την παρένθεση και επισημαίνω ότι ο Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε ότι κατά τον χρόνο της κατάθεσης του δεν γνώριζε ότι υπήρχε πρόβλημα με το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Αυτή η επισήμανση, οδηγεί στον επόμενο λόγο για τον οποίο δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στη μαρτυρία του. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω ο Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε ότι πληροφορήθηκε, σε χρόνο μεταγενέστερο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 8), από τον τεχνικό που συντηρεί το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ότι οι κάμερες δεν κατέγραφαν. Η εν λόγω αναφορά του Μ.Κ.4 συγκρούεται με τη δήλωση της Μ.Κ.2, η οποία ανέφερε ότι πληροφορήθηκε για το εν λόγω ζήτημα από τους συναδέλφους της που μετέβηκαν στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.
- Η προαναφερόμενη δήλωση της Μ.Κ.2 αφήνει έκθετο σε απόρριψη τον ισχυρισμό του Μ.Κ.4, αφού καταδεικνύει ότι ήταν σε γνώση του τελευταίου το ισχυριζόμενο πρόβλημα με το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης όταν έδιδε την κατάθεση του εξ ου και πληροφόρησε σχετικά τους συναδέλφους της Μ.Κ.
- Προς επίρρωση των πιο πάνω σημειώνω ότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.2, το έργο των συναδέλφων της, από τους οποίους πληροφορήθηκε ότι οι κάμερες ήταν εκτός λειτουργίας, περιορίστηκε στο να μεταβούν στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 μετά την καταγγελία του τελευταίου και να μεταφέρουν την Κατηγορούμενη στον Αστυνομικό Σταθμό. Επομένως, οι συνάδελφοι της Μ.Κ.2 ενημερώθηκαν για το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης όταν μετέβηκαν στο χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 και πριν ο τελευταίος δώσει την κατάθεση του. Επισημαίνω ότι το επίδικο επεισόδιο έλαβε χώρα στις 29.07.16 και ώρα 09:00 και η κατάθεση του Μ.Κ.4 (Τεκμήριο 8) δόθηκε την ίδια μέρα και ώρα 12:
- Δεν τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι οι εν λόγω συνάδελφοι της Μ.Κ.2 ήλθαν ξανά σε επαφή με τον Μ.Κ.4 μετά την κατάθεση του. Οι ενέργειες του Μ.Κ.4 σε σχέση με το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δημιουργούν, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, σοβαρά ερωτηματικά και εγείρουν εύλογα την υποψία ότι ο Μ.Κ.4 ήθελε να αποφύγει την ανάμειξη του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης στη διερεύνηση της υπόθεσης. Περαιτέρω, ήταν εμφανής η προσπάθεια του να πείσει ότι ήταν πολύ περιορισμένες οι επαφές του με τον Μ.Κ.
- Είναι χαρακτηριστική η αμυντική στάση του Μ.Κ.4 όταν ρωτήθηκε σχετικά από τον κ. X"Λοΐζου. Παραθέτω απόσπασμα των σχετικών πρακτικών: «E. Θέλω να μου πεις, κύριε μάρτυς, τον xxxxx είπες ότι ήξερες τον, ήταν πελάτης σας; A. Ήξερα τον, ήνταμπου εννοείς ήξερα τον; E. Κύριε μάρτυς, τούτον τον άνθρωπο‑‑‑ A. Τι εννοείς ήξερα τον; E. Ήξερες τον άνθρωπο ως πελάτη σου, ως φίλο σου; A. Ως πελάτη.» Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Κ.3 μία ή δύο φορές επισκέφθηκε το χρυσοχοείο του. Παρά ταύτα δεν κράτησε τα στοιχεία του Μ.Κ.3 όταν του παρέδωσε την καδένα για επιδιόρθωση. Άξια αναφοράς επίσης είναι και η καταληκτική δήλωση του Μ.Κ.4 ότι ήταν η Αστυνομία που εντόπισε τον Μ.Κ.3 και τον ειδοποίησε για να δώσει κατάθεση. Διερωτάται κανείς πως θα μπορούσε η Αστυνομία να εντοπίσει τον Μ.Κ.3, εφόσον ο μόνος που γνώριζε για αυτόν ήταν ο Μ.Κ.4, ο οποίος μάλιστα δήλωσε στην κατάθεση του (Τεκμήριο 8) ότι όταν θα επισκεπτόταν ο Μ.Κ.3 το χρυσοχοείο του θα ειδοποιούσε σχετικά την Αστυνομία. Αυτές οι δηλώσεις του Μ.Κ.4 εντασσόμενες στο σύνολο της μαρτυρίας του και συγκρινόμενες με τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 επιτείνουν τις αμφιβολίες ως προς την γνησιότητα της εκδοχής του. Πέραν των πιο πάνω, θεωρώ ότι αυτή καθαυτήν η εκδοχή του Μ.Κ.4 σε σχέση με τον τρόπο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στερείται λογικής. Επεξηγώ τι εννοώ. Ο Μ.Κ.4 υποστήριξε ότι η Κατηγορούμενη μόλις άκουσε ότι η μία εκ των καδενών που του παρέδωσε ήταν ψεύτικη όρμησε στο εργαστήριο του και άρπαξε την επίδικη καδένα φωνάζοντας ότι είναι δική της. Δημιουργείται εύλογα, κατά την άποψη μου, το εξής ερώτημα. Η άλλη καδένα που είναι κοινά αποδεκτό γεγονός ότι ανήκει στην Κατηγορούμενη και ότι ήταν χρυσή τι θα απογινόταν; Ο Μ.Κ.4 δεν αναφέρει οτιδήποτε σε σχέση με την άλλη καδένα. Η εικόνα που επιχείρησε να δημιουργήσει ήταν ότι η Κατηγορούμενη άρπαξε την επίδικη καδένα με σκοπό να την κλέψει, εξ ου και κλείδωσε το χρυσοχοείο, χωρίς να ενδιαφερθεί για την άλλη καδένα η οποία ήταν αναμφισβήτητα δική της και ήταν μάλιστα χρυσή. Θεωρώ ότι μία τέτοια ενέργεια στερείται λογικής και δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Είναι αδιανόητο η Κατηγορούμενη να έκλεβε μία καδένα της οποίας, ειρήσθω εν παρόδω, δεν γνώριζε την αξία της και να αφήνει στα χέρια του Μ.Κ.4 τη δική της καδένα η οποία ήταν χρυσή. Δεν παραβλέπω ασφαλώς ότι ο Μ.Κ.4 υπέδειξε επί της επίδικης καδένας δύο σημεία στα οποία επιδιορθώθηκε, ούτε και την ενέργεια του να κλειδώσει το χρυσοχοείο και να καλέσει Αστυνομία. Θεωρώ όμως ότι ούτε το ένα, ούτε και το άλλο μπορεί να επισκιάσει τις ουσιώδεις αδυναμίες της μαρτυρίας του. Ξεκινώντας από το ζήτημα της επιδιόρθωσης της καδένας, υπογραμμίζω ότι η Κατηγορούμενη δεν ισχυρίστηκε ότι η επίδικη καδένα δεν επιδιορθώθηκε ποτέ. Η Κατηγορούμενη ανέφερε απλώς ότι η ίδια ουδέποτε πήρε την καδένα για επιδιόρθωση, δεν γνωρίζει όμως αν έκανε κάτι τέτοιο η μητέρα της. Επομένως, η δήλωση του Μ.Κ.4 για τις δύο επιδιορθώσεις και η υπόδειξη τους δεν οδηγεί και σε αποδοχή της θέσης του ότι αυτός διενήργησε τις επιδιορθώσεις κατόπιν εντολής του Μ.Κ.
- Τούτο διότι αφενός ο Μ.Κ.4 είχε τον χρόνο να ελέγξει την επίδικη καδένα και επομένως να διαπιστώσει αν είχε επιδιορθώσεις και αφετέρου η ύπαρξη των επιδιορθώσεων μπορεί να συμβαδίσει και με την εκδοχή της Υπεράσπισης. Από την άλλη, το ότι ο Μ.Κ.4 κλείδωσε το χρυσοχοείο και κάλεσε την Αστυνομία για να διερευνήσει το περιστατικό δεν οδηγεί μονοσήμαντα σε αποδοχή της θέσης ότι η Κατηγορούμενη διέπραξε το αδίκημα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο Μ.Κ.4 να ενήργησε με αυτόν τον τρόπο, προκειμένου να δημιουργήσει εντυπώσεις σε μία προσπάθεια αντιπερισπασμού. Ως εκ των ανωτέρω, κρίνω ότι προκλήθηκε ρήγμα στη μαρτυρία του Μ.Κ.4 η οποία και απορρίπτεται. Ερχόμενος τώρα στη μαρτυρία του Μ.Κ.3, παρατηρώ ότι ναι μεν ο μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στη θέση του ότι είναι ο ιδιοκτήτης της επίδικης καδένας, εντούτοις από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του προκύπτουν αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητα της εκδοχής του. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις αντιφάσεις που υπάρχουν μεταξύ της μαρτυρίας του ιδίου και του Μ.Κ.
- Πιο συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.3 δήλωσε ότι είναι καλός πελάτης του χρυσοχοείου του Μ.Κ.4, καθώς το επισκέπτεται όταν πρόκειται να αγοράσει χρυσαφικά για την οικογένεια του. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι είναι για αρκετά χρόνια πελάτης του και προσδιόρισε ότι η τελευταία φορά που επισκέφθηκε το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 ήταν τον περασμένο Μάιο όταν αγόρασε μία χρυσή καδένα με ένα σταυρό αξίας €400 -
- Γνωρίζει το όνομα του Μ.Κ.4, όπως και ο τελευταίος το δικό του και για αυτόν τον λόγο όταν παρέδωσε την επίδικη καδένα για επιδιόρθωση δεν ανέφερε στον Μ.Κ.4 το όνομα του. Ο Μ.Κ.4, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, έδωσε μία διαφορετική εικόνα, παρουσιάζοντας τον Μ.Κ.3 ως ένα πελάτη που επισκέφθηκε μία ή δύο φορές το χρυσοχοείο του. Δεν θυμόταν το όνομα του Μ.Κ.3 και για αυτό δεν το ανέφερε στην κατάθεση του (Τεκμήριο 8). Επίσης, δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί πότε ο Μ.Κ.3 επισκέφθηκε για τελευταία φορά το χρυσοχοείο του. Τα προαναφερόμενα συνιστούν, κατά την άποψη μου, ουσιώδεις αντιφάσεις που πλήττουν την αξιοπιστία των Μ.Κ.3 και
- Επιπρόσθετα, ουσιώδης αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας των Μ.Κ.3 και 4 εντοπίζεται και σε σχέση με το ποιος ενημέρωσε τον Μ.Κ.3 για να μεταβεί στην Αστυνομία και να δώσει κατάθεση. Ο τελευταίος δήλωσε ότι ήταν ο Μ.Κ.4 που τον ενημέρωσε για τα καθέκαστα και του είπε να μεταβεί στην Αστυνομία. Ο Μ.Κ.4 ωστόσο ανέφερε ότι ήταν η Αστυνομία που εντόπισε και ειδοποίησε τον Μ.Κ.3 για να προσέλθει για κατάθεση. Περαιτέρω, η θέση του ότι παρέδωσε την επίδικη καδένα προς επιδιόρθωση στον Μ.Κ.4 παρουσιάζει κενά. Συγκεκριμένα, δεν κατέθεσε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο που να υποστηρίζει τον επίδικο ισχυρισμό του, παρά το ότι κλήθηκε να το πράξει. Σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα ο Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε ότι έδωσε στον Μ.Κ.3 υπογεγραμμένη κάρτα ως απόδειξη παραλαβής της επίδικης καδένας. Η εν λόγω κάρτα όμως δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν παραγνωρίζω ότι ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε την επίδικη καδένα ως δική του, τόσο όταν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Θεωρώ όμως ότι αυτό το γεγονός δεν μπορεί να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Αυτό διότι η αναγνώριση της καδένας δεν έγινε άμεσα και χωρίς ο Μ.Κ.3 να έλθει σε επαφή με τον Μ.Κ.
- Αντιθέτως, η αναγνώριση της επίδικης καδένας έγινε, αφού συνομίλησε με τον Μ.Κ.
- Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, επισκέφθηκε το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 και ενημερώθηκε για το επίδικο συμβάν το Σάββατο (30.07.16) και κατάθεση, οπότε και του υποδείχθηκαν οι καδένες και αναγνώρισε την επίδικη, έδωσε την Τρίτη (02.08.16). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Ερχόμενος τώρα στη μαρτυρία της Κατηγορούμενης, παρατηρώ ότι υπήρξε σταθερή και θετική στη μαρτυρία της. Απαντούσε με φυσικότητα και ευθύτητα τις ερωτήσεις που της τέθηκαν. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας της παρουσιάζει λογική συνοχή και ειδικότερα η εκδοχή της ως προς τα διαδραματισθέντα κατά τον επίδικο χρόνο στο χρυσοχοείο κρίνεται ως λογική και πειστική. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω κατά την αξιολόγηση του Μ.Κ.4, θα ήταν παράλογο η Κατηγορούμενη να αρπάξει μία άγνωστη στην ίδια καδένα για την οποία δεν γνώριζε την αξία της και να εγκαταλείψει τη δική της καδένα η οποία μάλιστα διαγνώστηκε από τον Μ.Κ.4 ότι ήταν χρυσή. Αντιθέτως, η αντίδραση της Κατηγορούμενης, όπως αυτή περιγράφηκε από την ίδια, είναι η λογική αντίδραση ενός ανθρώπου που διεκδικεί αυτό το οποίο του ανήκει. Επιπρόσθετα, σημειώνω ότι η θέση της Κατηγορούμενης παρουσιάζει συνέπεια εφόσον εξαρχής υποστήριξε ότι η επίδικη καδένα ανήκει σε αυτήν. Από την άλλη, σημειώνω ότι κατά την αντεξέταση της δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία της, ούτε και περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση. Επεξήγησε με σαφήνεια και καθαρότητα τους λόγους που την ώθησαν να πωλήσει τα κοσμήματα που της δώρισε η μητέρα της, το πώς έτυχε να επισκεφθεί το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 και τα όσα διαδραματίστηκαν σε αυτό. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, κατά την τελική του αγόρευση, υποστήριξε ότι η Κατηγορούμενη δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει πως αναγνώρισε ότι η καδένα - Τεκμήριο 7 ήταν η δική της. Η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η Κατηγορούμενη δήλωσε ότι ο Μ.Κ.4 κρατούσε στο χέρι του κρεμασμένη την καδένα - Τεκμήριο 6, το σχέδιο της οποίας ήταν διαφορετικό από αυτό των δικών της καδένων, Τεκμήρια 5 και
- Όταν δε την πλησίασε εξερχόμενος του εργαστηρίου του, αντιλήφθηκε ότι το Τεκμήριο 6 δεν της ανήκει. Είναι εμφανές δια γυμνού οφθαλμού ότι το σχέδιο του Τεκμηρίου 6 είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό των Τεκμηρίων 5 και
- Το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη δεν ήταν σε θέση να περιγράψει με τεχνικούς όρους τα σχέδιο των καδένων της, δεν θεωρώ ότι προκαλεί ρήγμα στη μαρτυρία της. Στη βάση των όσων έχουν εκτεθεί πιο πάνω, κρίνω ως αποδεκτή και αξιόπιστη τη μαρτυρία της Κατηγορούμενης. Νομική Πτυχή Το άρθρο 255 του Κεφ.154 ορίζει τα ακόλουθα: «255.-
(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.
(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (
- i)με τέχνασμα (
- ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
- iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.
(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο.» Στην υπόθεση Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ 486 προσδιορίστηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής. Συγκεκριμένα επισημάνθηκε ότι για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κλοπής θα πρέπει
(1)η λήψη της περιουσίας να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη,
(2)χωρίς δικαίωμα κατοχής ή απόκτησης και
(3)με πρόθεση αποστέρησης τελεσιδίκως της περιουσίας αυτής. Στην ιδία υπόθεση αναλύεται η λέξη «fraudulently» η οποία καταδεικνύει ότι η πράξη πρέπει να είναι σκόπιμη και με πρόθεση. Στη Χρυσάνθου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ.19/16 ημερ. 02.12.16 ειπώθηκαν τα ακόλουθα ως προς την απόδειξη της υποκειμενικής πρόθεσης: «Το πώς θα εξαχθεί η βεβαιότητα ύπαρξης της υποκειμενικής πρόθεσης για κλοπή, βοηθητικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 861: ″Η τέτοια υποκειμενική πρόθεση μπορεί βεβαίως να αποδειχθεί με αντικειμενικά στοιχεία που συναρτώνται προς αυτή περιλαμβανομένης της όλης μετέπειτα συμπεριφοράς, τα στοιχεία αυτά όμως πρέπει να είναι τόσο σαφή και μονοσήμαντα ώστε να μην αφήνουν, στο τέλος της ημέρας, την αμφιβολία εκείνη που αναιρεί ποινική καταδίκη.″» Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Kατηγορούσα Aρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, (Charitonos a.o. v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 40). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ 401). Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε ανωτέρω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Στις Toumba v. The Republic
(1984)2 C.L.R 110 και Charalambous a.a. v. The Republic
(1985)2 C.L.R 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του Κατηγορούμενου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Ευρήματα - Συμπεράσματα Έχοντας αξιολογήσει και μελετήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο των Τεκμηρίων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Κατηγορούμενη επισκέφθηκε το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 στις 29.07.16 και περί ώρα 09:00 προκειμένου να του πωλήσει δύο καδένες λαιμού με σταυρό. Ο Μ.Κ.4 παρέλαβε τα προαναφερόμενα κοσμήματα και εισήλθε μόνος του εντός του εργαστηρίου του για να ελέγξει την αξία τους. Το εργαστήριο βρίσκεται εντός του χρυσοχοείου σε ξεχωριστό δωμάτιο. Μετά τον έλεγχο που διενήργησε ο Μ.Κ.4, εξήλθε του εργαστηρίου και κρατώντας δύο καδένες, μία σε κάθε χέρι, ανέφερε στην Κατηγορούμενη ότι η μία εκ των δύο καδενών λαιμού με σταυρό που του παρέδωσε δεν ήταν γνήσια. Ταυτόχρονα πλησιάζοντας την Κατηγορούμενη επιχείρησε να της επιστρέψει την καδένα - Τεκμήριο 6. Τότε, η Κατηγορούμενη αναγνώρισε ότι η καδένα - Τεκμήριο 6 δεν της ανήκει, αντέδρασε και έλαβε από το χέρι του Μ.Κ.4 την επίδικη καδένα (Τεκμήριο 7) η οποία της ανήκει. Ακολούθως, ο Μ.Κ.4 κλείδωσε το χρυσοχοείο, κάλεσε την Αστυνομία και παρέμεινε εντός αυτού με την Κατηγορούμενη μέχρι την άφιξη της Αστυνομίας. Τέλος, αποτελεί εύρημα μου ότι το χρυσοχοείο του Μ.Κ.4 διαθέτει κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Όπως προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας η Κατηγορούσα Αρχή δεν παρουσίασε αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η Κατηγορούμενη διέπραξε το αδίκημα της κλοπής. Ως ήδη αναφέρθηκε, η μαρτυρία των Μ.Κ.3 και 4 απορρίφθηκε σε αντίθεση με τη μαρτυρία της Κατηγορούμενης η οποία κρίθηκε ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Υπό το φως των πιο πάνω η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Αναφορά: Κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο