Δημοκρατία ν. Ζ.Γ., Αρ. Υπόθεσης: 14381/19, 19/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2019:19 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Γ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14381/19 Δημοκρατία ν. Ζ.Γ. Κατηγορουμένου - - - - - - - - - - - - - - 19.12.2019 Για τη Δημοκρατία: κ. Ζ. Συμεού Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Χαραλάμπους (κ. Κ. Γεωργιάδης για να ακούσει ποινή) Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 55 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορίες που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες Τάξεως Α. Η πιο σοβαρή βεβαίως κατηγορία που παραδέχθηκε είναι αυτή της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως A με σκοπό την προμήθεια αυτού σε τρίτα πρόσωπα, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77(κατηγορία 2). Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί. «Στις 13/07/2019 και μεταξύ των ωρών 19:50 - 20:15, ερευνήθηκε με δικαστικό ένταλμα έρευνας το διαμέρισμα του κατηγορούμενου το οποίο βρίσκεται στην Λεωφόρο Αμαθούντος Αρ. ., Διαμ. ., LAN. COMPLEX, στην Λεμεσό, από τους Αστυφύλακες XXX7, XXX5, XXX4 και XXX7. Ακολούθως, η ώρα 20:03, στην παρουσία του κατηγορούμενου, ο Αστυφύλακας XXX7 εντόπισε σε δωμάτιο του διαμερίσματος και συγκεκριμένα μέσα σε σκέπασμα κρεβατιού ένα νάιλον σακούλι χρώματος μπλε εντός του οποίου υπήρχε νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε ποσότητα άσπρης σκόνης που ομοίαζε με κοκαΐνη. Το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού τον πληροφόρησε για το λόγο της σύλληψης του, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «εν κόκα ήντα μπου να σας πω». Η ώρα 20:05, ο Αστυφύλακας XXX7 διενήργησε έλεγχο με ειδικό tester στη σκόνη με θετική ένδειξη στην κοκαΐνη. Η ώρα 20:06 ο κατηγορούμενος συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα και αφού τον πληροφόρησε για το λόγο της σύλληψης του, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Η ώρα 20:09 ο Αστυφύλακας XXX7 εντόπισε σε πάγκο της κουζίνας του διαμερίσματος μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, χρώματος μαύρου, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης ομοιάζουσας με κοκαΐνη. Ο Αστυφύλακας την παρέλαβε ως τεκμήριο. Στη συνέχεια πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι τα ίχνη άσπρης σκόνης πιθανόν να είναι ίχνη κοκαΐνης και ότι η ζυγαριά πιθανόν να χρησιμοποιείται για το ζύγισμα ναρκωτικών ουσιών, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Εν δική μου, έχω την που παλιά». Μεταξύ των ωρών 20:16 - 20:21, ο Αστυφύλακας XXX7 μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ΥΚΑΝ ερεύνησαν το όχημα του κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής ΚU.. ..5, στην παρουσία του ιδίου χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε παράνομο. Αφού οι ναρκωτικές ουσίες εξετάστηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους διαπιστώθηκε ότι ήταν κοκαΐνη συνολικού βάρους 151,8 γραμμαρίων. Στην κατάθεση του ημερομηνίας 13/07/2019, ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι δεν είναι χρήστης κοκαΐνης. Όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο βρισκόταν σπίτι του η κοκαΐνη, απάντησε ότι, ό,τι πει θα το πει στο Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος είναι υπό κράτηση από τις 13/07/2019 και είναι λευκού ποινικού μητρώου.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του ορθά ανέφερε ότι τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος διέπραξε είναι πολύ σοβαρά. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, στο λευκό του ποινικό μητρώο και στις οικογενειακές - προσωπικές του περιστάσεις. Για τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, ο κ. Χαραλάμπους ανέφερε τα ακόλουθα: «Ο κατηγορούμενος για πολλά χρόνια διατηρούσε επιχείρηση αλλά συνεπεία της οικονομικής κρίσης του 2013 αυτή καταστράφηκε, με αποτέλεσμα στα 47 του χρόνια να βρεθεί χωρίς δουλειά και εισοδήματα. Έκτοτε κλείστηκε στον εαυτό του περιορίστηκε στο διαμέρισμα που νοικιάζει, στο οποίο συζεί με την συμβία του εδώ και 6 χρόνια και δυστυχώς στην πορεία κατέληξε χρήστης κάνναβης. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της κακής και αρνητικής ψυχολογικής κατάστασης που επέφερε στον ίδιο η οικονομική καταστροφή του από το κλείσιμο της επιχείρησης του, η στεναχώρια και το αίσθημα της πλήρους αποτυχίας που τον διακατείχε, σε μία ηλικία που θα έπρεπε να ήταν οικονομικά ανεξάρτητος και ο προστάτης της οικογένειας του. Ενδεικτικό της τραγικής ψυχολογικής κατάστασης του είναι το γεγονός ότι από τότε που έχασε την δουλειά του, δεν έφυγε από την Κύπρο και το διαβατήριο του έχει λήξει εδώ και κάποια χρόνια χωρίς να το ανανεώσει καν. Ο Κατηγορούμενος λόγω των προβλημάτων αυτών δεν κοινωνικοποιείται καθόλου, δεν έχει ιδιαίτερες επαφές με φίλους του και ειδικά μετά τον χαμό της μητέρας του από τον καρκίνο, τον Απρίλιο αυτού του χρόνου, 3 μόλις μήνες πριν από την διάπραξη των αδικημάτων, βυθίστηκε στην θλίψη. Με την μητέρα του είχε ιδιαίτερα στενή σχέση, την επισκεπτόταν καθημερινά και ήταν ο μόνος κοντινός του άνθρωπος. Τον πατέρα του τον έχασε πριν 15 χρόνια σε θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Είναι άνθρωπος που πέρασε και περνά πάρα πολλές δυσκολίες, οι οποίες τον αποδυνάμωσαν και τον έκαναν πολύ ευάλωτο σε διάφορες καταστάσεις, τις οποίες ένας ψυχολογικά υγιής άνθρωπος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει εύκολα και να ανταπεξέλθει. Κακή ψυχολογική κατάσταση κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων Κάτω από αυτές τις συνθήκες δηλαδή την κακή οικονομική και ψυχολογική κατάσταση που περιέγραψα, σε χρόνο που ο Κατηγορούμενος θρηνούσε τον χαμό της μητέρας του, βρήκε διέξοδο στην χρήση κάνναβης με αποτέλεσμα να παρασυρθεί διαπράττοντας τα επίδικα αδικήματα. Συγκεκριμένα τρίτο πρόσωπο τον προσέγγισε ζητώντας του να φυλάξει τα ναρκωτικά για λίγες μέρες μέχρι να του δώσει άλλες οδηγίες για το τι θα τα έκανε, με αντάλλαγμα να του εξασφαλίσει κάποια ποσότητα κάνναβης για δική του χρήση. Ο Κατηγορούμενος χωρίς δεύτερη σκέψη αποδέχθηκε την πρόταση, αφού δελεάστηκε για να εξασφαλίσει την δόση του. Σχετικά πάνω στο θέμα αυτό αναφέρεται το εξής στην σελίδα 66 του Συγγράμματος Sentencing in Cyprus 2nd Edition, του κ. Πική: "Emotional stress is a mitigating circumstance to the extent that it unsettles one's ability to reflect, act or react. In Christodoulou v R
(1975)12 JSC 2005, the Supreme Court cited with approval a passage from D.A Thomas on Principles of Sentencing to the effect that emotional stress affords strong grounds for mitigation" Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος έγινε υποχείριο των εμπόρων ναρκωτικών, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την ευάλωτη του κατάσταση για να αποκομίσουν όφελος.» Θα λάβουμε υπόψη μας και τα πιο πάνω προς όφελος του κατηγορουμένου, τονίζοντας για άλλη μια φορά πως δεν είναι τυχαίο που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για την εισαγωγή ή μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Ούτε αγνοούμε ότι «η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δεν διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος» (Salaryand ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η πρόσφατη απόφαση στην Rafael Alexis Valdez κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 144/2016 και 145/2016, απόφαση ημερομηνίας 21.2.2017, όπου λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι οι μεταφορείς των ναρκωτικών αποτελούν ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης και διασποράς τους στη χώρα μας. Όσον αφορά στο χρόνο που ο κατηγορούμενος συμφώνησε να κατέχει στο διαμέρισμα του τα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα και συγκεκριμένα, ως ελέχθη, για λίγες ημέρες, θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400 όπου στη σελίδα 406 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Άσχετα με τη διάρκεια της κατοχής των ναρκωτικών από τον εφεσείοντα κυρίαρχο στοιχείο της εγκληματικής του συμπεριφοράς ήταν η διευκόλυνση του κατηγορούμενου 1 στο να αποφύγει τις συνέπειες της εγκληματικής δράσης του. Αυτό αποτελεί ένα άκρως επιβαρυντικό παράγοντα.» Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, αφού η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας (Salaryand πιο πάνω). Θα πρέπει εδώ να επαναλάβουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 109 και 110 για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359». Τέλος, στη Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής με σκοπό την προμήθεια σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείων ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.
- Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
- Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Dos Santos (πιο πάνω) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο στον νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στην υπόθεση Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν στα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε, η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στην υπόθεση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμάρια κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας». Στην υπόθεση Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην απόφαση Μemic v. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην υπόθεση Conrad Mbakoub Mbakoup ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 8614, απόφαση ημερομηνίας 27.03.2015, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 351,4198 γρ. κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να συνεργαστεί με την Αστυνομία, παρόλο που κατείχε σημαντικές πληροφορίες. Στην υπόθεση Andrei Marius ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.05.2015, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 11 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Η ποινή βεβαίως κρίθηκε αρκετά αυστηρή, όχι όμως σε βαθμό «που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική». Στην Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, απόφαση ημερομηνίας 31.05.2019, το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έτσι επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη η περιστασιακή εμπλοκή του εφεσείοντα στη διάπραξη του αδικήματος, ο οποίος είχε περιορισμένο ρόλο. Στην εν λόγω υπόθεση επαναλαμβάνεται για άλλη μια φορά ότι «οι προηγούμενες αποφάσεις επί ποινών δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση για τον απλό λόγο ότι σπάνια υπάρχει ταυτοσημία επί όλων των γεγονότων.». Θα λάβουμε υπόψη μας και την κάποια συνεργασία του Κατηγορούμενου με τις ανακριτικές αρχές. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Mbakoup (πιο πάνω), «Η έμπρακτη συνεργασία με την Αστυνομία θεωρείται άλλωστε πάντοτε από τη νομολογία ως μετριαστικός παράγων και αυτό πρέπει να είναι στη γνώση των κατηγορουμένων προσώπων.». Βεβαίως δεν αγνοούμε ότι τα ναρκωτικά εντοπίστηκαν στις 13.07.2019 από την Αστυνομία, κατόπιν εκτέλεσης δικαστικού εντάλματος έρευνας, σε διαμέρισμα του κατηγορουμένου, ο οποίος και συνελήφθη την ίδια ημέρα για αυτόφωρο αδίκημα. Ο τελευταίος, ως ελέχθη, δεν απεκάλυψε στην Αστυνομία το πρόσωπο που του παρέδωσε τα ναρκωτικά «για δική του ασφάλεια». Εάν το αποκάλυπτε θα είχε ένα πρόσθετο ελαφρυντικό στοιχείο. Ελέχθη από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου ότι ο τελευταίος εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης εντός των φυλακών. Τα αποτελέσματα είναι επιτυχή και ο κατηγορούμενος συνεχίζει το πρόγραμμα απεξάρτησης μέχρι σήμερα. Θα πιστώσουμε τον κατηγορούμενο και με το πιο πάνω ελαφρυντικό στοιχείο στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του ήταν άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Στη Σάμπη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση κατ' αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της άμεσης παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, η ψυχολογική του κατάσταση τόσο κατά τη διάπραξη των αδικημάτων όσο και σήμερα, οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, η κάποια συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές στην οποία έχουμε κάνει αναφορά πιο πάνω, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η μεταμέλεια του, η προσπάθεια του για απεξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες η οποία συνεχίζεται με επιτυχία, το λευκό ποινικό του μητρώο, καθώς και όλα τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσα την ακόλουθη ποινή, την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στη 2η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην 1η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή, αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στην κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και δη από τις 13.07.2019. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο