← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Τ.Ρ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14015/19, 5/12/2019

Δημοκρατία ν. Τ.Ρ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14015/19, 5/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2019:18 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Γ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14015/19 Δημοκρατία ν.

  1. Τ.Ρ.
  2. Α.Α.
  3. Π.Π. Κατηγορουμένων - - - - - - - - - - - - - - 05.12.2019 Για τη Δημοκρατία: κα Χ. Καραολίδου (κ. Λ. Μάρκου για να ακούσει απόφαση) Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Ν. Κληρίδης με κα Κ. Ουστά (κα Ουστά με κ. Ουστά για να ακούσουν απόφαση) Κατηγορούμενος 1 παρών Π Ο Ι Ν Η (αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1) Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 26 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορίες που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες Τάξεως Α. Οι πιο σοβαρές βεβαίως κατηγορίες που παραδέχθηκε είναι αυτές της εισαγωγής και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως A με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/
  4. Σχετικές είναι οι κατηγορίες 2, 6, 8, 11, 12 και 14 επί του κατηγορητηρίου, το περιεχόμενο των οποίων έχουμε θέσει ενώπιον μας. Ουσιαστικά, ο κατηγορούμενος 1 φέρεται να διέπραξε σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα τα αδικήματα. Μετά από αίτημα του κατηγορούμενου 1, λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, η υπόθεση 8925/19 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού και η Σ.93/19 η οποία δεν έχει ακόμη καταχωριστεί. Στις εν λόγω υποθέσεις ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τη διάπραξη αδικημάτων που επίσης αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί. «Μεταξύ του Φεβρουαρίου του 2019 και της 12ης Απριλίου του 2019, ο 1ος κατηγορούμενος συνωμότησε με τρίτα πρόσωπα να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να εισαγάγουν στην Κυπριακή Δημοκρατία ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α'. Συγκεκριμένα, συμφώνησαν να εισαγάγουν κοκαΐνη συνολικού βάρους 999,2 γραμμαρίων. Μεταξύ του ίδιου χρονικού διαστήματος ως ανωτέρω, ο 1ος κατηγορούμενος συνωμότησε με τρίτα πρόσωπα όπως κατέχουν το αναφερόμενο ανωτέρω ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α' με σκοπό να το προμηθεύσουν σε τρίτα άλλα πρόσωπα. Στις 09/04/19 εντοπίστηκε από τις Βελγικές Αρχές του αεροδρομίου των Βρυξελλών, ένα κιβώτιο της εταιρίας DHL εταιρείας ταχυμεταφορών, που περιείχε κοκαΐνη, συνολικού μεικτού βάρους 1140 γραμμαρίων περίπου. Συγκεκριμένα, από εξετάσεις που έκανε ο ΜΚ- 8, Αστ. XXXX Μ. Γιάννου, εντοπίστηκε στις αποθήκες της εταιρείας DHL από τις τελωνειακές αρχές Βελγίου ένα χάρτινο κιβώτιο προέλευσης Βρυξελλών, με τελικό προορισμό την Κύπρο. Το κιβώτιο είχε αριθμό JD01 4600 0059 9216 8170 και αριθμό φορτωτικής
  5. Παραλήπτης στο χαρτοκιβώτιο ήταν ο Ν.Σ., Μόρφου . Τ.Κ. 30., Λεμεσός, Κύπρος και πρόσωπο επικοινωνίας ο Α.Κ. αρ. τηλ. XXXXX5533... Αποστολέας χαρτοκιβωτίου ήταν ο Π.Γ., LAYLAND LANE 5., United Kingdom. Ακολούθως ο ΜΚ-8 ήρθε σε επαφή με τις Βελγικές Αρχές με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσο ήταν εφικτή η ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών στον τελικό παραλήπτη στη Κύπρο. Έγιναν όλες οι σχετικές ενέργειες και εξασφαλίστηκε η σχετική έγκριση από τις Κυπριακές και τις Βελγικές αρχές για ελεγχόμενη παράδοση. Έπειτα ο ΜΚ-8 επικοινώνησε με τον ΜΚ-5 Θ.Α., διευθυντή της εταιρείας DHL και τον ενημέρωσε σχετικά με το κιβώτιο και την διαδικασία που θα ακολουθηθεί και την εμπλοκή που θα είχε η εταιρεία του στην εν λόγω διαδικασία. Στις 11/04/19 και ώρα 18.10μ.μ αφίχθηκε από Βρυξέλες στο Διεθνές Αεροδρόμιο Πάφου, η πτήση ΤΒ 1816 που εκτελούσε δρομολόγιο Βρυξέλλες - Πάφος της αεροπορικής εταιρίας TUI FLY BELGIUM AIRLINES. Στις 18.20μ.μ ο πιλότος της εν λόγω πτήσης ΜΚ-7 B.Y. παράδωσε στην ΜΚ-1, Α.Α. των Τελωνιακών Αρχών Κύπρου, ένα σφραγισμένο νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου βρισκόταν το αναφερόμενο πακέτο στην παρουσία του ΜΚ-8, του ΜΚ- 15 και του ΜΚ 13 - Αστ. XXXX της Υ.ΚΑ.Ν. Στη συνέχεια και με τη συνοδεία του ΜΚ13, η ΜΚ-1 μετέφερε το αναφερόμενο πακέτο στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου. Η ΜΚ-1 με την βοήθεια του ΜΚ13 το εν λόγω πακέτο και διαπιστώθηκε ότι εντός του πακέτου υπήρχε ένα φουσκωτό πλαστικό μαύρο κρεβάτι και μια νάιλον πλαστική συσκευασία που μέσα σε αυτή υπήρχε μια συσκευασία η οποία ήταν τυλιγμένη με καφέ πλαστική ταινία. Κατά τη διάρκεια του ανοίγματος του πακέτου η ΜΚ 2, Αστ. XXXX XXXXX Γεωργίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Στη συνέχεια ο ΜΚ13 έσκισε την συσκευασία που ήταν περιτυλιγμένη με την καφέ πλαστική ταινία και μέσα σε αυτή υπήρχε άσπρη συμπαγής ουσία. Σε προκαταρτικό έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε ότι είναι κοκαΐνη. Αμέσως μετά η ΜΚ-1 προχώρησε στην κατάσχεση του αναφερόμενου πακέτου και του περιεχόμενου του με το έντυπο κατάσχεσης Τελ. 71Α Β056061, ημερομηνίας 11/04/2019 και την ίδια ώρα τα παρέδωσα στον ΜΚ-
  6. Στην συνέχεια ο ΜΚ13 αντικατάστησε την εν λόγω συσκευασία με ομοίωμα ναρκωτικών, που είχε ετοιμάσει προηγουμένως ο ΜΚ-
  7. Έπειτα ο ΜΚ13 σφράγισε εκ νέου το εν λόγω πακέτο με κολλητική ταινία της DHL και ακολούθως και ώρα 20.15 το παρέδωσε στον ΜΚ-8 ο οποίος ανέλαβε την διαδικασία της ελεγχόμενης παράδοσης. Κατά την διάρκεια της πιο πάνω διαδικασίας η ΜΚ-2 Αστ.XXXX της ΥΚΑΝ Πάφου λάμβανε αριθμό φωτογραφιών καθ΄ υπόδειξη του ΜΚ
  8. Την ίδια μέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ο ΜΚ13 συσκεύασε και σφράγισε τα προαναφερόμενα νάιλον σακούλια (με την κοκαΐνη) στην παρουσία της ΜΚ 1, τα οποία υπόγραψε τόσο ο ΜΚ-13 όσο και η ΜΚ-
  9. Στις 12/04/2019 δόθηκαν οδηγίες στον ΜΚ-3, Αστ. XXXX Α. Κωνσταντίνου όπως ενεργήσει ως υπό κάλυψη αστυνομικός σε υπόθεση ελεγχόμενης παράδοσης του επίδικων ναρκωτικών. Ο ΜΚ3 μετέβηκε στην εταιρεία DHL στη Λευκωσία όπου και παρέλαβε το όχημα με αριθμούς εγγραφής MB..8, το οποίο έφερε διακριτικά της εταιρείας, στολή με τα διακριτικά της εταιρείας ως επίσης και ένα κινητό τηλέφωνο με αριθμό κλήσης 99835.. Την ίδια μέρα ο ΜΚ3 μετέβηκε στην Λεμεσό και συγκεκριμένα στην περιοχή του Νέου Λιμανιού Λεμεσού όπου η ώρα 10.40 π.μ παρέλαβε από τον ΜΚ5 το αναφερόμενο πακέτο με τα ομοιώματα ναρκωτικών. Έπειτα ο ΜΚ - 8 μαζί με άλλα μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν στη περιοχή περί της οδού Μόρφου όπου θα γινόταν η παράδοση του πακέτου. Από την παρακολούθηση διαπιστώθηκε ότι στην περιοχή περιφερόταν ύποπτα μια μοτοσυκλέτα πορτοκαλί χρώμα που τελικά όπως διαφάνηκε οδηγείτο από τον 1ο κατηγορούμενο. Περί ώρα 11.27 π.μ ο ΜΚ-3 κάλεσε από το τηλέφωνο της εταιρείας DHL στον αριθμό τηλεφώνου που αναγραφόταν στο αναφερόμενο πακέτο και αφού επικοινώνησε με άγνωστο του πρόσωπο, το οποίο ανάφερε ότι είναι ο παραλήπτης και ότι θέλει η παράδοση του πακέτου να γίνει στο γήπεδο καλαθόσφαιρας της Α.Ε.Λ το οποίο βρίσκεται κοντά στην διεύθυνση παράδοσης που αναγράφεται στο πακέτο. Ο ΜΚ-3 του ανάφερε ότι η παράδοση θα γίνει στο εν λόγω σημείο σε τριάντα λεπτά περίπου. Ακολούθως και περί ώρα 12.01 ο ΜΚ-3 κάλεσε τον αναγραφόμενο στο πακέτο αριθμό κλήσης όπου αφού συνομίλησε με άγνωστο άνδρα, του ζήτησε όπως εισέλθει στο κλειστό γήπεδο καλαθόσφαιρας της Α.Ε.Λ και να ανέβει στα γραφεία του γηπέδου όπου εκεί θα συναντήσει το αναφερόμενο επί του πακέτου πρόσωπο επικοινωνίας. Κατά την διάρκεια της εκεί παρουσίας του ο ΜΚ-3 είδε την μοτοσυκλέτα, χρώματος πορτοκαλί η οποία οδηγείτο από 1ο κατηγορούμενο να περνά από το σημείο που βρισκόταν σταματημένος και να σταματά λίγα μέτρα πιο κάτω. Αφού παρέλαβε το πακέτο από τον χώρο αποσκευών του οχήματος της εταιρείας, κατευθύνθηκε προς το κλειστό γήπεδο και εισήλθε εντός του χώρου των αποδυτήριων που οδηγεί προς τα γραφεία. Ο 1ος κατηγορούμενος, ο οποίος βρισκόταν εκεί για να παρακολουθεί την σκηνή, ανακόπηκε και συνελήφθη για τροχαία αδικήματα. Κατά την άφιξη του ΜΚ14 στην εν λόγω αποθήκη που είχε συλληφθεί ο 1ος κατηγορούμενος, στο μέρος βρισκόταν ο ΜΚ-8 και ο 1ος κατηγορούμενος. Ο ΜΚ-8 υπέδειξε στον ΜΚ-14 τα ακόλουθα: 1) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA χρώματος μαύρου με αρ. IMEI 1: 35728608286.., IMEI 2: 35728608286.. και μια κάρτα SIM Cytamobile Vodafone με αρ. XXXXX2101..., το οποίο ήταν χωρίς το πισινό καπάκι και η μπαταρία ήταν βγαλμένη και δίπλα από το τηλέφωνο (τεκμ. 10) , 2) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA χρώματος μαύρου με αρ. IMEI 1: 35728608286.., IMEI 2: 35728608286.. και μια SIM κάρτα PRIMETEL με αρ. XXXXX6022... (τεκμ.11), τα οποία ήταν πάνω σε παλέτο με κουτιά. Ο ΜΚ-14 υπόδειξε στον 1ο κατηγορούμενο τα δυο κινητά τηλέφωνα και τον πληροφόρησε ότι θα σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Το ένα που έχει κάρτα Soeasy είναι το δικό μου, το άλλο έδωκα μου το». Ακολούθως ο ΜΚ10 και καθ΄ υπόδειξη του ΜΚ14 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής και των τηλεφώνων. Στην συνέχεια ο ΜΚ14 παρέλαβε τα πιο πάνω κινητά τηλέφωνα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του 1ου κατηγορούμενου. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 15.00 - 16.10μ.μ στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σου ο ΜΚ-13 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 1ο κατηγορούμενο αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο. Στην κατάθεση του μεταξύ άλλων ανάφερε ότι κατόπιν εντολής άλλου προσώπου, το οποίο δεν κατ' ονόμασε και το οποίο θα του έδινε ως αμοιβή το χρηματικό ποσό των διακοσίων ευρώ (€200=), πήγε στο σημείο συνάντησης και παράδοσης των ναρκωτικών, όπου και συνάντησε τον παραλήπτη των ναρκωτικών, τον οποίο γνώριζε εξ όψεως. Γνωρίζοντας για την παραλαβή, αφού συνεννοήθηκε με τον τελευταίο για το πώς θα ενεργήσουν, αυτός παρέμεινε στη περιοχή για ασφάλεια, περιπολώντας και ελέγχοντας με την μοτοσυκλέτα του, για πιθανή άφιξη της Αστυνομίας. Επιπλέον, παραδέχθηκε ότι τα δύο κινητά τηλέφωνα που ανευρέθηκαν πλησίον του σημείου ανακοπής του, τα είχε στην κατοχή του αφού το ένα του άνηκε και το άλλο του δόθηκε από τρίτο πρόσωπο για τις επικοινωνίες του, στα πλαίσια της πιο πάνω συναλλαγής ναρκωτικών. Το τρίτο άτομο του είχε αναφέρει ότι η εταιρεία ταχυμεταφορών θα επικοινωνούσε μαζί του αλλά το πακέτο θα παραδιδόταν σε τρίτο άλλο πρόσωπο που θα ήταν στο χώρο παράδοσης. Την ίδια μέρα και ώρα 17.00 μ.μ στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σου ο ΜΚ13 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον 1ο κατηγορούμενο ,αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε « Εντάξει». Στις 12/04/2019 και μεταξύ των ωρών 17.25-1745, ο ΜΚ-9 , Αστ. XXXX Χ. Χριστοφή μαζί με τον Αστ. XXXX Κ. Λαπέρτα και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του 1ου κατηγορούμενου και στην παρουσία του, ερεύνησαν το διαμέρισμα του. Κατά την διάρκεια της έρευνας ο ΜΚ-9 εντόπισε και παρέλαβε, από το κομοδίνο εντός του υπνοδωματίου του: Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA χρώματος μαύρου με την μπαταρία του (χωρίς πισινό κάλυμμα) με αρ. IMEI: 1) 35728608286.. και IMEI: 2) 35728608286.. και μια κάρτα SIM με αρ. XXXXX1713..., αναφέροντας του ότι θα παραληφθεί και θα αποσταλεί για επιστημονικές εξετάσεις σχετικά με την υπόθεση για την οποία συνελήφθηκε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Πιάστο φίλε μου». Στις 13/04/19 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού όπου εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης για οκτώ μέρες. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους διαπιστώθηκε ότι το περιεχόμενο του εν λόγω πακέτου, επρόκειτο για ποσότητα ελεγχόμενο φαρμάκου Τάξεως Α', δηλαδή κοκαΐνη συνολικού βάρους 999,2 γραμμαρίων. Στις 23/04/19 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού, ο ΜΚ-13 κατέγραψε την θεληματική κατάθεση του 1ου κατηγορούμενου σχετικά με την παρούσα υπόθεση, αφού ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία του και αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Στην κατάθεση του μεταξύ άλλων ανάφερε ότι ίδιος και ενώ διέμενε στην Αγγλία, περί τον Φεβρουάριο του 2019 επισκέφθηκε την Κύπρο για να συναντήσει την μητέρα του. Κατά την παραμονή του στην Κύπρο τον προσέγγισε τρίτο πρόσωπο, το οποίο τον παρακινούσε να παραμείνει στην Κύπρο για να κάνουν «δουλειές» μαζί και να τον βοηθήσει να εξοφλήσει τα χρέη του. Κατά την παραμονή του στην Κύπρο αναφέρει ότι είχε φέρει σε επαφή το άλλο πρόσωπο με άλλα άτομα τα οποία ασχολούνταν με ναρκωτικά και τους οποίους γνώριζε ο 1ος κατηγορούμενος. Στην συνέχεια και περί τον Μάρτιο του 2019, ο 1ος κατηγορούμενος με τρίτα πρόσωπα συμφώνησαν να εισαγάγουν στην Δημοκρατία 1 κιλό κοκαΐνης, με σκοπό να το προμηθεύσουν σε τρίτα πρόσωπα. Προς τον σκοπό αυτό, ο 1ος κατηγορούμενος περί τις 15/03/2019 μαζί με τρίτα άλλα πρόσωπα μετάβηκαν στο Άμστερνταμ. Όλα τα έξοδα του 1ου κατηγορούμενου πλήρωνε τρίτο πρόσωπο. Κατά την παραμονή του 1ου κατηγορούμενου στο Άμστερνταμ τρίτα άλλα πρόσωπα του παρέδωσαν μια νάιλον τσάντα υπεραγοράς εντός της οποίας βρισκόταν μια νάιλον αεροστεγώς κλειστή συσκευασία, η οποία περιείχε ένα κιλό κοκαΐνη. Την επόμενη μέρα, τρίτο άλλο πρόσωπο παρέδωσε στον κατηγορούμενο το ποσό των 900Ευρώ για να καλύψει τα έξοδα της μεταφοράς των ναρκωτικών στην Κύπρο. Οι οδηγίες που δόθηκαν στον 1ο κατηγορούμενο από τρίτα άλλα πρόσωπα ήταν όπως το πακέτο με τα ναρκωτικά αποσταλεί από τις Βρυξέλλες μέσω της εταιρείας DHL, για να μην σταλεί από την Ολλανδία για να μην κινηθούν οποιεσδήποτε υποψίες. Έτσι ο 1ος κατηγορούμενος, ταξίδεψε με ταξί από το Άμστερνταμ στις Βρυξέλλες στην συνέχεια αγόρασε ένα φουσκωτό κρεβάτι χρώματος μαύρου, ως οι οδηγίες που του δόθηκαν και τοποθέτησε αυτό μαζί με τα ναρκωτικά μέσα σε ένα κουτί. Το πακέτο με τα ναρκωτικά το έστειλε μέσω της εταιρείας DHL στις 25/03/2019 σε διεύθυνση συγκεκριμένη που του είχε λεχθεί από τρίτα άλλα πρόσωπα, όπου οι ένοικοι δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με το πακέτο. Την ίδια μέρα, επέστρεψε με απευθείας πτήση από το Βέλγιο στην Λάρνακα, όπου τον ανέμενε και τον συνάντησε τρίτο άλλο πρόσωπο για να τον μεταφέρει στην Λεμεσό. Όταν επέστρεψαν στην Λεμεσό τρίτο άλλο πρόσωπο, του παρέδωσε ένα κινητό τηλέφωνο, με τον αριθμό κλήσης που είχε δηλώσει στο πακέτο με τα ναρκωτικά. Την επόμενη μέρα και δη στις 27/03/2019 του ήρθε μήνυμα στο πιο πάνω αναφερόμενο κινητό, από την εταιρεία DHL, ότι το πακέτο με τα ναρκωτικά έφθασε στην Κύπρο. Την ίδια ώρα, ξεκίνησε οδηγώντας μια μικρή μοτοσυκλέτα προς την δηλωθείσα επί του πακέτου διεύθυνση, όταν έφθασε είδε από μακριά τον οδηγό της εταιρείας DHL και αμέσως του φώναξε ότι το πακέτο είναι δικό του. Αφού παρέλαβε το πακέτο, πήρε από μέσα την κοκαΐνη και πέταξε το πακέτο σε κάτι ανθώνες. Αμέσως μετά ο 1ος κατηγορούμενος μετέβηκε σε κάποιο κοντινό σημείο, όπου συνάντησε τρίτο άλλο πρόσωπο και αναχώρησαν ο καθένας ξεχωριστά και πήγαν σε κάποιο χώρο όπου συνάντησαν κάποιο τρίτο άλλο πρόσωπο στο οποίο ο κατηγορούμενος 1, μετά από οδηγίες που έλαβε παρέδωσε το πακέτο με την κοκαΐνη. Ο κατηγορούμενος 1, στην θεληματική του κατάθεση ανέφερε ότι λίγες μέρες αργότερα και δη περί τις αρχές του Απρίλη του 2019, με οδηγίες τρίτων άλλων προσώπων εισήγαγαν στην Κύπρο ακόμη 500 γραμμάρια κοκαΐνης, ταχυδρομικώς. Το πακέτο ήρθε από την Ανβέρπη, στην ίδια διεύθυνση που είχε δηλωθεί την πρώτη φορά ως διεύθυνση παραλήπτη, τα στοιχεία παραλήπτη ήταν τυχαία και το κινητό τηλέφωνο επικοινωνίας, ήταν αριθμός κλήσης που είχε δοθεί στον κατηγορούμενο 1 από άλλο πρόσωπο. Το πακέτο, όπως είχε συμφωνηθεί, το παρέλαβε ο κατηγορούμενος 1 και το οποίο, μετά από οδηγίες που έλαβε, το παρέδωσε σε τρίτο πρόσωπο που του υποδείχθηκε. Κατ' εκείνες τις μέρες επίσης, ο κατηγορούμενος 1, όπως ανέφερε στη θεληματική του κατάθεση, τρίτα άλλα πρόσωπα είχαν συμφωνήσει όπως εισαγάγουν στην Δημοκρατία, ποσότητα ενός κιλού κοκαΐνης. Για την εισαγωγή της στην Δημοκρατία, αποφασίστηκε και δόθηκαν οδηγίες στον κατηγορούμενο 1 όπως ταξιδέψει στις 08/04/2019 από τα κατεχόμενα, μέσω Τουρκίας, προς το Άμστερνταμ. Αφού συναντήθηκε στο Άμστερνταμ με τρίτο πρόσωπο, μετέβησαν μαζί σε άλλη περιοχή όπου εκεί συνάντησε τρίτο άλλο πρόσωπο που τους παρέδωσε τα ναρκωτικά. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 1, ταξίδεψε για το Βέλγιο με τα ναρκωτικά. Την επόμενη μέρα και δη στις 09/04/2019, απέστειλε ταχυδρομικώς το πακέτο με τα ναρκωτικά στην Κύπρο, δηλώντας στοιχεία φανταστικού προσώπου. Το πακέτο έφθασε στην Κύπρο στις 11/04/2019 και πρόκειται για το πακέτο με τα ναρκωτικά για το οποίο έγινε η επιχείρηση με την διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης στα πλαίσια της οποίας συνελήφθη ο κατηγορούμενος 1.» Γεγονότα της υπόθεσης 8925/19: «Περί τον Φεβρουαρίου του 2019, ο 2ος κατηγορούμενος συνωμότησε με τρίτα πρόσωπα να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή όπως κατέχουν 393,1 γραμμάρια MDMA (ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α') με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε τρίτα πρόσωπα. Συγκεκριμένα, τρίτο άλλο πρόσωπο ο οποίος ήταν συνεργάτης του 2ου κατηγορουμένου σε διακινήσεις ναρκωτικών και είχε στην κατοχή του την εν λόγω ποσότητα ναρκωτικών, συμφώνησε όπως προμηθεύσουν ένα άλλο τρίτο πρόσωπο με την ποσότητα αυτή, προς εξόφληση χρέους 4,500€ που είχε ο 2ος κατηγορούμενος σε αυτό το τρίτο άλλο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος 2 μαζί με τρίτα άλλα πρόσωπα συμφώνησαν όπως ο 2ος κατηγορούμενος κρύψει σε συγκεκριμένο και συμφωνημένο σημείο την εν λόγω ποσότητα ναρκωτικών και κάποιο άλλο πρόσωπο προς όφελος του προσώπου στο οποίο όφειλε τα χρήματα ο 2ος κατηγορούμενος, θα το παραλάμβανε. Την 12/04/2019, ημερομηνία κατά την οποίαν είχαν συμφωνήσει ο 2ος κατηγορούμενος και τα άλλα τρίτα πρόσωπα, ότι θα γινόταν η παράδοση των ναρκωτικών ουσιών και αφού ο 2ος κατηγορούμενος είχε κρύψει στο συγκεκριμένο σημείο τα ναρκωτικά, η παραλαβή από το τρίτο άλλο πρόσωπο δεν επιτεύχθηκε αφού ο 2ος κατηγορούμενος συνελήφθη από την Αστυνομία στα πλαίσια άλλης υπόθεσης. Στην συνέχεια και αφού ο κατηγορούμενος 2, έδωσε θεληματική κατάθεση και παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετώπιζε προέβη σε υπόδειξη του συγκεκριμένου σημείου που είχε κρύψει τα ναρκωτικά, τα οποία παραλήφθηκαν από την Αστυνομία. Από επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν στην συνέχεια, στην συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών, από το Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', δηλαδή 393,1 γραμμάρια MDMA.» Γεγονότα της υπόθεσης Σ.93/19: «Περί τον Φεβρουαρίου του 2018, ο κατηγορούμενος αγόρασε από τρίτο άλλο πρόσωπο ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' , δηλαδή ένα κιλό κάνναβης και ένα κιλό ρητίνη κάνναβης, για το συνολικό ποσό των 14,500€. Το ποσό αυτό δεν το κατέβαλε άμεσα στο τρίτο άλλο πρόσωπο, αλλά η αγορά των ναρκωτικών έγινε με πίστωση. Ο κατηγορούμενος προμήθευσε σε τρίτα άλλα πρόσωπα τις εν λόγω ποσότητες ναρκωτικών και αποκόμισε κέρδος 1000€.» Για τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε με την αγόρευσή του, ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Το παραθέτουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος 1 γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό. Είχε καλά παιδικά χρόνια αφού προέρχεται από συγκροτημένη και αγαπημένη οικογένεια. Ο πατέρας του κατάγεται από τη Σ. και η μητέρα του από την Α. της Πάφου. Ο πατέρας του σπούδασε πολιτικός μηχανικός και απασχολείται ως επιμετρητής ποσοτήτων σε συγκεκριμένη εταιρεία στη Δεκέλεια. Η μητέρα του είναι οικοκυρά. Οι γονείς του γνωρίστηκαν στην Κύπρο όταν ο πατέρας του ήρθε για εργασία πριν από 30 χρόνια. Ο κατηγορούμενος 1 έχει άλλα δύο αδέλφια ηλικίας 23 και 18 ετών. Είναι απόφοιτος του American Academy. Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο σχολείο, εργάστηκε για 6 περίπου μήνες ως κλειδαράς. Από την ηλικία των 15 ετών έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα κάνναβης. Σε ηλικία 19 ετών άρχισε συστηματικά να κάνει χρήση κοκαΐνης. Το 2018 για να ξεφύγει από τα χρέη που είχε, μετέβηκε στην Αγγλία και συγκεκριμένα στον παππού του όπου και εργαζόταν ως μηχανοδηγός. Τον Οκτώβρη του 2018 επέστρεψε στην Κύπρο και διέμενε στο χωριό Α. όπου και εργαζόταν ως γκαρσόνι μέχρι το Δεκέμβριο του
  10. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Λεμεσό. Τον Απρίλη του 2019 συνελήφθη για τα αδικήματα που σήμερα αντιμετωπίζει και έκτοτε βρίσκεται στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Δηλώνει καθαρός και επιθυμεί να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Δηλώνει ακόμη ότι οφείλει μεγάλο χρηματικό ποσό σε εμπόρους ναρκωτικών. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, στη συνεργασία του με την αστυνομία, στο λευκό του ποινικό μητρώο και στις οικογενειακές - προσωπικές του περιστάσεις. Για τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, ο κ. Κληρίδης ανέφερε τα ακόλουθα: «Ο κατηγορούμενος έχει διαταραγμένη ψυχική υγεία γιατί είχε καταντήσει να εξελιχθεί σε ένα άβουλο και ευάλωτο άτομο λόγω της εξάρτησής του από τα ναρκωτικά που τον οδήγησαν στο να καταστεί υποχείριο των εμπόρων ναρκωτικών. Αυτοί οι έμποροι τον κρατούσαν όμηρο και δέσμιο λόγω της εξάρτησης των ναρκωτικών όσο και από την απόλυτη οικονομική εξάρτηση από αυτούς λόγω του ότι δημιούργησε τεράστια χρέη που τον φόρτωσαν οι ίδιοι δανείζοντας τον χρήματα και τον δάνειζαν χρήματα για να αγοράζει ναρκωτικά από αυτούς και να τον ελέγχουν πλήρως και να τον χρησιμοποιούν και να τον εκμεταλλεύονται χρησιμοποιώντας τον ως ένα πειθήνιο όργανο αυτών που υπηρετούσε. Μέσα από αυτές τις συνθήκες χωρίς συναισθήσεις και χωρίς να έχει τη δύναμη να αντιδράσει ή να ξεφύγει από τον θανάσιμο κλοιό και την παγίδα θανάτου που τον έριξαν οι έμποροι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα τα οποία έχει ήδη παραδεχτεί ενώπιον του σεβαστού σας Δικαστηρίου.» Θα λάβουμε υπόψη μας και τα πιο πάνω προς όφελος του κατηγορουμένου, τονίζοντας για άλλη μια φορά πως δεν είναι τυχαίο που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για την εισαγωγή ή μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Ούτε αγνοούμε ότι «η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δεν διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος» (Salaryand ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η πρόσφατη απόφαση στην Rafael Alexis Valdez κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 144/2016 και 145/2016, απόφαση ημερομηνίας 21.2.2017, όπου λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι οι μεταφορείς των ναρκωτικών αποτελούν ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης και διασποράς τους στη χώρα μας. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 6, 11 και 14) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Το ίδιο ισχύει και για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (κατηγορίες 2, 8 και 12). Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, αφού η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας (Salaryand πιο πάνω). Θα πρέπει εδώ να επαναλάβουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 109 και 110 για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359». Τέλος, στη Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών πρέπει να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos,
(2005)2 Α.Α.Δ. 297). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείων ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.
  1. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
  2. Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos (πιο πάνω) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο στον νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στην υπόθεση Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε, η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στην υπόθεση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμάρια κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας». Στην υπόθεση Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην απόφαση Μemic v. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 17/2016, ημερομηνίας 22.5.2017, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε τρίτα πρόσωπα. Τα ναρκωτικά ήταν 2 κιλά και 7,5 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 43 ετών, ήταν νυμφευμένος και πατέρας τριών κοριτσιών, ηλικίας 21, 20 και 16 ετών αντίστοιχα. Το μικρότερο του παιδί αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας ενώ και ο ίδιος είχε σωματική αναπηρία αφού έχασε μέρος του αριστερού του πέλματος σε κυνηγετικό ατύχημα και χρησιμοποιούσε τεχνητό μέλος. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Στην Ismen Bora ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 79/2017, απόφαση ημερομηνίας 13.3.2018, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια. Τα ναρκωτικά ήταν 2.028,3 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος ηλικίας 27 ετών, ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Λήφθηκε επίσης προς όφελος του και η περιορισμένης μορφής συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές. Στην υπόθεση Conrad Mbakoub Mbakoup ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 8614, απόφαση ημερομηνίας 27.03.2015, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 351,4198 γρ. κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να συνεργαστεί με την Αστυνομία, παρόλο που κατείχε σημαντικές πληροφορίες. Στην υπόθεση Andrei Marius ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.05.2015, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 11 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Η ποινή βεβαίως κρίθηκε αρκετά αυστηρή, όχι όμως σε βαθμό «που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική». Στην Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, απόφαση ημερομηνίας 31.05.2019, το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έτσι επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη η περιστασιακή εμπλοκή του εφεσείοντα στη διάπραξη του αδικήματος. Στην εν λόγω υπόθεση επαναλαμβάνεται για άλλη μια φορά ότι «οι προηγούμενες αποφάσεις επί ποινών δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση για τον απλό λόγο ότι σπάνια υπάρχει ταυτοσημία επί όλων των γεγονότων.». Θα λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 αποφάσισε να παρανομήσει λόγω και της άθλιας οικονομικής κατάστασης στην οποία περιήλθε από την εξάρτηση που είχε από τους εμπόρους των ναρκωτικών, στην οποία έκανε αναφορά ο κ. Κληρίδης. Θεωρούμε όμως σκόπιμο να παραπέμψουμε στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635, όπου στη σελίδα 638 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το παράπονο, που δεν αφορά σε παράλειψη επισήμανσης στοιχείων αλλά στη βαρύτητά τους, είναι εντελώς ατεκμηρίωτο. Το πρωτόδικο δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά από τη νομολογία σε σχέση με τη μεγάλη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και, σ΄ αυτό το πλαίσιο, στο καθήκον να μη οδηγεί η οφειλόμενη εξατομίκευση σε αναποτελεσματικότητα ή σε εξουδετέρωση της προσπάθειας για την προστασία της κοινωνίας. Με την παράλληλη υπενθύμιση προς τον εφεσείοντα πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων.» (H υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Συνεργασία του Κατηγορούμενου με τις ανακριτικές αρχές - παραδοχή ενώπιον των ανακριτικών αρχών όλων των αδικημάτων που διέπραξε - πολύτιμη μαρτυρία στην Αστυνομία Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Mbakoup (πιο πάνω), «Η έμπρακτη συνεργασία με την Αστυνομία θεωρείται άλλωστε πάντοτε από τη νομολογία ως μετριαστικός παράγων και αυτό πρέπει να είναι στη γνώση των κατηγορουμένων προσώπων.». Εδώ, ο κατηγορούμενος 1 σε θεληματική του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, παραδέχθηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων. Έδωσε πλήρεις λεπτομέρειες σε σχέση με το ρόλο του στην εισαγωγή των ναρκωτικών, και γενικότερα σε σχέση με τη διαδρομή των ναρκωτικών μέχρι αυτά να εισαχθούν στην Κύπρο. Κατονόμασε στις ανακριτικές αρχές τους συνεργάτες του. Η συνεργασία του επεκτάθηκε και σε αδικήματα που αφορούσαν ναρκωτικές ουσίες για τα οποία η Αστυνομία ουδέν γνώριζε. Μάλιστα, κατονόμασε συγκεκριμένα πρόσωπα που εμπλέκονται στην εμπορία των ναρκωτικών. Ο κ. Κληρίδης αγορεύοντας ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τα πιο πάνω: «Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος έδωσε καίρια πολύτιμη μαρτυρία στην Αστυνομία μέσω της οποίας έγιναν 4 συλλήψεις και προσάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου σεσημασμένοι έμποροι ναρκωτικών που για χρόνια διέφευγαν τις συλλήψεις σπείροντας ανενόχλητα τον θάνατο σε εκατοντάδες νέους μας, χιλιάδες. Ο κατηγορούμενος που έδωσε την πιο πάνω πολύτιμη μαρτυρία τέθηκε από τον Απρίλιο σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων για να προστατευτεί η ζωή του από όσους έδωσε και οι οποίοι συλλήφθηκαν, αλλά τα πλοκάμια της εγκληματικότητας είναι πολλά και ο κίνδυνος τόσο για τη ζωή του ιδίου όσο και για τες ζωές μελών της οικογένειάς του είναι άμεσος και θανάσιμος. Ο κατηγορούμενος όμως κατηγορήθηκε για τη διάπραξη των αδικημάτων που κατάγγειλε μπλέκοντας και τον εαυτό του στη διάπραξή τους και τολμώ να πω ότι αυτή η τεράστια συμβολή στην εξάρθρωση της σπείρας των εμπόρων και το γεγονός ότι και ο ίδιος ήταν θύμα των εμπόρων, αφού οι χρήστες είναι όλοι θύματα και κατά τον χρόνο που διέπραττε τα αδικήματα ήταν χρήστης και ήταν θύμα και ήταν ακριβώς πειθήνιο όργανο των εμπόρων και όπως ανέφερα και προηγουμένως άβουλο και ευάλωτο άτομο λόγω της εξάρτησής του.» Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 746 το Εφετείο μείωσε την ποινή αφού βρήκε ότι το Κακουργιοδικείο δεν έκανε οποιαδήποτε αναφορά σε συγκεκριμένο ελαφρυντικό στοιχείο. Για το θέμα αυτό θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε στο σχετικό μέρος από την απόφαση: «Ερχόμαστε τώρα στο τρίτο και ουσιαστικότερο παράπονο του Εφεσείοντος. Κατά την αγόρευση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ο τότε δικηγόρος του, κ. Γ. Κούμας, ανέφερε ότι ο Εφεσείων «θέλοντας να βοηθήσει την αστυνομία και θέλοντας ο ίδιος να ξεφύγει από αυτές τις ουσίες και αυτή είναι υπόσχεση του εφόσον θα αποφυλακισθεί από αυτή την υπόθεση, έχει κατονομάσει κάποιους ανθρώπους οι οποίοι εμπλέκονται είτε με χρήση, είτε με εμπορία ναρκωτικών και έχουν σήμερα τροχιοδρομηθεί και άλλες υποθέσεις εναντίον αυτών των ανθρώπων και αυτό οφείλεται στη βοήθεια που πρόσφερε ο ίδιος στις διωκτικές αρχές». Είναι γεγονός, όπως εξάλλου δέχθηκε και ο συνήγορος της Δημοκρατίας, ότι το Κακουργιοδικείο δεν έκαμε καμία απολύτως αναφορά στο ελαφρυντικό αυτό στοιχείο. Κατά την άποψή μας, επρόκειτο για παράγοντα ο οποίος θα έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψη, αφού και ο ίδιος ο Νόμος 29/77, διά του Άρθρου 30
(4)(β)(v) τον κατονομάζει ως ένα από τους παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα «λιγότερο σοβαρό». Όπως προβλέπει η συγκεκριμένη πρόνοια του Άρθρου 30
(4)(β)(v), η «αποδεδειγμένη μεταμέλεια του κατηγορουμένου η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και την προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση», μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως μετριαστικός παράγοντας, αφού το αδίκημα θεωρείται διά νόμου λιγότερο σοβαρό. Το γεγονός ότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε καμία σημασία στη συνεργασία του Εφεσείοντος με τις ανακριτικές αρχές, καθιστά την ποινή ακροσφαλή με αποτέλεσμα να χρήζει παρέμβασης μας.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Θα πιστώσουμε τον κατηγορούμενο και με το πιο πάνω ελαφρυντικό στοιχείο στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Παραδοχή του Κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου και ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του ήταν άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Μάλιστα, ως ελέχθη, ενώπιον του Δικαστηρίου παραδέχθηκε και αδικήματα τα οποία εξιχνιάστηκαν με τη δική του παραδοχή στις ανακριτικές αρχές, κάτι που εδώ έχει ιδιαίτερη σημασία (Inloo v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 441). Στη Σάμπη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση κατ' αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της άμεσης παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 σήμερα έχει πλήρως απεξαρτηθεί - αποθεραπευτεί από τις ναρκωτικές ουσίες. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σε αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Δεν πρέπει βεβαίως η εξατομίκευση να οδηγεί σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Δεν νομίζουμε να χωρεί καμιά αμφιβολία, ότι έχουμε ενώπιον μας μια ιδιάζουσα περίπτωση, τόσο σε σχέση με τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων όσο και σε σχέση με το πρόσωπο του δράστη. Βρίσκουμε πως τα συγκεκριμένα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης μας δίνουν την δυνατότητα να φανούμε, στο βαθμό που είναι επιτρεπτό βέβαια, επιεικείς με παράλληλη προσπάθεια να μην αλλοιωθεί ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής. Όπως λέχθηκε από το Δικαστή Κωνσταντινίδη στη Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 692: «Η διακριτική ευχέρεια, απεριόριστη όπως είναι, ασκείται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε περίπτωσης και δεν θα επεκταθούμε στην αναζήτηση ομοιοτήτων και παραλληλισμών.» Σε σχέση με το πότε είναι δυνατό να προσεγγίζεται με επιείκεια ένας κατηγορούμενος, θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε και στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αθηνή
(1993)2 Α.Α.Δ. 154 όπου ο τότε Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου αείμνηστος Α. Λοΐζου, ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα στις σελίδες 156-157: «Το να δοθεί από ένα Δικαστήριο μια ευκαιρία σε ένα άνθρωπο, έστω και αν βαρύνεται αυτός με προηγούμενες καταδίκες, όταν δικαιολογούν αυτή την προσέγγιση τα ίδια τα γεγονότα της υπόθεσης, δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Κρίνουμε ότι, κάτω από τις περιστάσεις, δεν θα έπρεπε το Δικαστήριο τούτο να επέμβει με την επιβληθείσα ποινή, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι έτσι καθορίζουμε ένα γενικότερο κανόνα προσέγγισης των Δικαστηρίων στο θέμα επιμέτρησης της ποινής για αδικήματα της φύσεως αυτής.» Στην πιο πάνω υπόθεση το Εφετείο απέρριψε την έφεση του Γενικού Εισαγγελέα. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1, οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, η άμεση και πλήρης συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές η οποία οδήγησε στο να γίνουν συλλήψεις και να προσαχθούν ενώπιον του Δικαστηρίου σεσημασμένοι έμποροι ναρκωτικών, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η μεταμέλεια του, η πλήρης απεξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες, το λευκό ποινικό του μητρώο, η διαταραγμένη ψυχική του υγεία, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 6 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 8 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 11 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 12 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 14 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στις υπόλοιπες κατηγορίες που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε, δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στις κατηγορίες στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Θα θεωρήσουμε ότι τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε αφορούν σε μία ενιαία συμπεριφορά αυτού, και ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης που έχουμε επιβάλει, θα συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση και δη από τις 13.04.
  1. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη η υπόθεση 8925/19 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού και η Σ.93/
  2. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.