Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Σωτηρίου, Αρ. Υπόθεσης: 8143/18, 30/1/2019

(1)(ε)

(2)(β) του περί της Διεθνούς Σύμβασης (ΟΥΝΕΣΚΟ) κατά του Ντόπιγνκ στον Αθλητισμό (Κυρωτικός) Νόμου του 2009, Ν.7(ΙΙΙ)/2009.». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας επί του κατηγορητηρίου, «Ο κατηγορούμενος στις 16.05.2017 στη Λεωφ. Ελευθερίας στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας είχε στην κατοχή του απαγορευμένες ουσίες, ήτοι 1,121 χάπια βάρους 129,53 γραμμαρίων που περιείχαν την απαγορευμένη ουσία Methandienone που ανήκουν στην ομάδα των στεροειδών αναβολικών.». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η κατηγορία 2 επί του κατηγορητηρίου, «Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, είχε στην κατοχή του απαγορευμένες ουσίες, ήτοι υγρό που περιείχε ίχνη Testosterone που ανήκει στην ομάδα των στεροειδών αναβολικών.». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η κατηγορία 3 επί του κατηγορητηρίου, «Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, είχε στην κατοχή του απαγορευμένες ουσίες, ήτοι υγρό που περιείχε ίχνη Boldenone που ανήκει στην ομάδα των στεροειδών αναβολικών.». Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 16.1.2019 και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ «Στις 16.5.17 και περί ώρα 22:15, μέλη της ΥΚΑΝ κατόπιν πληροφορίας και παρακολούθησης ανέκοψαν για έλεγχο στη λεωφόρο Ελευθερίας στην Αραδίππου, παρά τα φώτα Ζαβάτα το αυτοκίνητο XXXXX45, το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Κατά την έρευνα που έγινε στο όχημα, βρέθηκαν σε τσαντάκι ώμου που βρισκόταν σε χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου, ένα νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν 11 πλαστικά, κυλινδρικά δοχεία χαπιών και τρία κουτιά που περιείχαν αμπούλες. Επίσης, μέσα στο αυτοκίνητο βρέθηκαν τρία φιαλίδια, τα οποία πιστεύεται ότι αφορούσαν αναβολικές ουσίες. Επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε "Φίλε μου, ξέρω το, έκανα λάθος, παραδέχομαι και απολογούμαι". (Σχετικό το Έγγραφο Α - Γραπτή κατάθεση του Αστ. XXX8 XXXXX Πετράκη, ημερ. 8.8.2017). Δηλαδή, παραδέχθηκε ότι είχε στην κατοχή του αυτού του είδους τις ουσίες που ανήκουν στην ομάδα στεροειδών αναβολικών.». Περαιτέρω, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο Λευκού Ποινικού Μητρώου και ζήτησε όπως τα κατασχεθέντα τεκμήρια διαταχθεί να καταστραφούν. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης εφοδίασε το Δικαστήριο με γραπτή αγόρευση. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες꞉ · Ότι σκοπός του Νοµοθέτη ήταν κυρίως η πρόληψη κατά της χρήσης Ντόπινγκ από αθλητές και όχι από πολίτες, οι οποίοι τα λαµβάνουν για φαρµακευτική χρήση. · Η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται οι απαγορευµένες αυτές ουσίες είναι παράγοντες που λαµβάνονται σοβαρά υπόψη κατά τον καθορισµό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου ο αδικοπραγούντας είναι αθλητής, ως ο όρος ερµηνεύεται στη Σύµβαση, ή η κατοχή συνοδεύεται και µε πρόθεση προµήθειας των ουσιών σε τρίτα πρόσωπα. · Ο Κατηγορούµενος είναι ένα νεαρό πρόσωπο, ηλικίας 28 ετών, λευκού ποινικού µητρώου. Θα πρέπει το Δικαστήριο να του δώει μια ευκαιρία αναμόρφωσης. · Ο Κατηγορούνενος παντρεύτηκε λίγες µόνο ηµέρες µετά το επίδικο συµβάν και από το γάμο του απέκτησε µια ανήλικη κόρη, ηλικίας τώρα µόλις 6 µηνών. Έχει αρχίσει να κτίζει την δική του οικογένεια και το δικό του σπίτι. Είναι το µοναδικό άτοµο που εργάζεται και συντηρεί την οικογένεια του, αφού η σύζυγος του, µετά την πρόσφατη εγκυµοσύνη της, δεν εργάζεται. Έχει αναλάβει όλο το οικονομικό βάρος για την ανέγερση του σπιτιού τους, προβαίνοντας στη λήψη δανείου πέραν τον 90.000 ευρώ. · Ο Κατηγορούµενος εργάζεται ως τορναδόρος στο µηχανουργείο του πατέρα του, απ' όπου λαµβάνει µηνιαίο εισόδηµα 900 ευρώ, αναλόγως µε τον κύκλο εργασιών τους. · Ο Κατηγορούµενος παραδέχθηκε από την πρώτη στιγµή και συνεργάστηκε πλήρως µε τις ανακριτικές αρχές, τόσο για την κατοχή των εν λόγω ουσιών, αλλά και για την προέλευσή τους, πώς δηλαδή βρέθηκαν στην κατοχή του. · Ο κατηγορούµενος ενώ εργαζόταν στο µηνανοσιδηρουργείο του πατέρα του για χειρονακτικές δουλείες και, συγκεκριµένα, ενώ µετέφερε σίδερα και/ή συγκολλούσε σίδερα, λιποθυµούσε πολλές φορές και δεν µπορούσε να εργαστεί. Όπως αναφέρεται και στο ιατρικό πιστοποιητικό (βλ. το Έγγραφο Β), ο Κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε αιματολογικές αναλύσεις και διαγνώστηκε µε τάσεις υπερκόπωσης και πολύ χαµηλή τεστοστερόνη και χρονιαία κόπωση, γι'αυτό και του συστήθηκε περαιτέρω διερεύνηση. Κατόπιν συµβουλής από κάποιο φίλο του κατηγορούµενου, ο οποίος σπουδάζει φυσιοθεραπευτής στο εξωτερικό και γνωρίζοντας το πρόβληµα που αντιµετώπιζε ο κατηγορούµενος, τον προέτρεψε να αγοράσει τα εν λόγω σκευάσµατα από το διαδίκτυο µε σκοπό να τον βοηθήσουν χωρίς να ξέρει ότι αυτά είναι απαγορευµένα. · Μάλιστα, µε μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο µπορεί κάποιος να εντοπίσει τα εν λόγω σκευάσματα και να τα παραγγείλει. Να σηµειωθεί ότι τα εν λόγω σκευάσµατα πωλούνται και στα φαρµακεία νόµιµα και είναι συνταγογραφούµενα. Δεν εµπίπτουν στην κατηγορία των εξαρτισιογόνων φαρµακευτικών ουσιών ή των ναρκωτικών ουσιών, αλλά εµπίπτουν στην κατηγορία των ανδρογενών στεροειδών ουσιών. · Ως ανέφερε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στις ανακριτικές αρχές, τα είχε για δική του χρήση και µόνο δεν είχε καµία πρόθεση να πουλήσει σε άλλο πρόσωπο, ούτε να τα χρησιµοποιήσει ως αθλητής. Δεν είναι αθλητής, ούτε είχε πρόθεση να τα προµηθεύσει σε κάποιο αθλητή. · Ο λόγος που κατείχε ποσότητα 1121 χαπιών (βλ. το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 1) ήταν διότι, στο πλαίσιο της θεραπείας του, κατανάλωνε περίπου 10 χάπια την ηµέρα. Η ποσότητα αυτή αφορά συνολικά τη φαρµακευτική περίθαλψη για 4 - 5 µήνες. Πρόκειται για 11 συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν από 100 χάπια η καθεµιά. Οι υπόλοιπες κατηγορίες σε αφορούν ίχνη ουσιών, οι οποίες εντοπίστηκαν από πόσιµη ουσία η οποία βρισκόταν σε µπουκαλάκι άδειο, το οποίο βρέθηκε στο αυτοκίνητο του κατηγορουµένου. Και τονίζεται ότι ο Κατηγορούµενος τα είχε στην κατοχή του για δική του χρήση και µε σκοπό την αντιµετώπισή χρόνιας πάθησης, η οποία τον εµπόδιζε να έχει µια φυσιολογική ζωή αλλά το κυριότερο δεν µπορούσε να εργαστεί για να προσφέρει στην οικογένεια του. · Μετά την σύλληψη του, ο Κατηγορούµενος δεν ξανά χρησιµοποίησε τέτοιες ουσίες και σήµερα είναι καθαρός από οποιεσδήποτε ουσίες. Κατατέθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης στο Δικαστήριο τρεις έγγραφες βεβαιώσεις ως εξής꞉ · Έγγραφο Β, Βεβαίωση ημερ. 28.11.2018, του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Μοσφιλωτής, ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο ως ένα φιλήσυχο οικογενειάρχη, που δεν έχει ποτέ δημιουργήσει πρόβλημα στην Κοινότητα. · Έγγραφο Γ, Βεβαίωση ημερ. 8.12.2018, του Δρ. XXXXX Τύμβιου, ότι ο Κατηγορούμενος πέρασε με επιτυχία της εξετάσεις βιολογικού ελέγχου που έγιναν στο εργαστήρι του Biomedical Health Sport Diagnostics και Βεβαίωση ημερ. 13.11.2018 του Δρ. XXXXX Τύμβιου, ότι ο Κατηγορούμενος πήγε στι εργαστήρι του στις 21.4.2017 με σημάδια υπερκόπωσης και ζήτησε να του γίνουν εξετάσεις αίματος, οι οποίες έδειξαν πολύ χαμηλή τεστοστερόνη και υψηλή κορτιζόλη, χαμηλά επίπεδα σιδήρου, αποθήκευσης σιδήρου και μαγνησίου. Ήταν άτομο με συμπτώματα χρόνιας κόπωσης και του συστήθηκε περαιτέρω διερεύνηση. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο. Το άρθρο 5

(1)(ε) του σχετικού Νόμου 7(ΙΙΙ)/2009 προβλέπει ότι «Διαπράττει αδίκημα όποιος κατέχει ή διακινεί ή προμηθεύει ή χορηγεί σε αθλητή οποιαδήποτε απαγορευμένη ουσία ή εφαρμόζει σε αθλητή οποιαδήποτε απαγορευμένη μέθοδο στον αθλητισμό, κατά παράβαση των προνοιών της Σύμβασης ή των Προσαρτημάτων ή των Παραρτημάτων της ή Διατάγματος». Το άρθρο 5

(2)του ιδίου Νόμου προβλέπει ότι꞉ «Όποιος διαπράττει αδίκημα κατά παράβαση της παραγράφου (ε) του εδαφίου

(1), σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε

(5)έτη, ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πενήντα χιλιάδες ευρώ (€50.000) ή και στις δύο αυτές ποινές. Νοείται ότι, εάν οποιοδήποτε από τα αδικήματα που προβλέφθηκε στις παραγράφους (ε), [....], διαπράχθηκε σε βάρος αθλητή μέχρι της ηλικίας των 18 ετών, τότε οι ποινές που δύνανται να επιβληθούν διπλασιάζονται꞉ Νοείται περαιτέρω ότι σ' όλες τις περιπτώσεις του παρόντος εδαφίου, αποτελεί άμυνα του Κατηγορούμενου το ότι η χρησιμοποίηση ή προμήθεια ή εφαρμογή απαγορευμένης, κατά τις διατάξεις της Σύμβασης ή των Προσαρτημάτων ή των Παραρτημάτων ή Διαταγμάτων, ουσίας ή μεθόδου, ανάλογα με την περίπτωση, έγινε με βάση επιτρεπόμενη, από εγκεκριμένες διεθνείς προδιαγραφές, εξαίρεση για θεραπευτικούς σκοπούς που προβλέπεται στο Παράρτημα ΙΙ του παρόντος Νόμου.». Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και, ακολούθως, ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα, εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Στην απόφαση ημερ. 1.12.2015 στην υπόθεση 28091/2014 Δημοκρατίας ν 1. Κυριάκου Χρίστου, κ.α., του Κακουργιοδικείου Λεμεσού, στην οποία με παρέπεμψε ο συνήγορος Υπεράσπισης, αναφέρθηκαν τα εξής꞉ «Σκοπός της πιο πάνω Σύμβασης [ήτοι της Διεθνούς Σύμβασης (ΟΥΝΕΣΚΟ) κατά του Ντόπινγκ στον Αθλητισμό] είναι η καταπολέμηση του ντόπινγκ στον αθλητισμό. Στο άρθρο 1 της Διεθνούς Σύμβασης, που αποτελεί παράρτημα του Κυρωτικού Νόμου, διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «Article 1 - Purpose of the Convention The purpose of the Convention within the framework of the strategy and programme of activities of UNESCO in the area of physical education and sport, is to promote the prevention of the fight against doping in sport, with a view to its elimination.» «Ντόπινγκ» ορίζεται ως η παρουσία στο ανθρώπινο σώμα ουσιών που είναι απαγορευμένες σύμφωνα με τον κατάλογο Ι της Σύμβασης. Η χρήση των πιο πάνω ουσιών είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των αθλητών που ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό και λαμβάνουν μέρος σε παγκόσμιους ή ακόμη και σε τοπικούς αγώνες. Οι αυξανόμενες απαιτήσεις από τους αθλητές για ολοένα υψηλότερες επιδόσεις που βελτιώνουν τη φυσική αντοχή και απόδοσή τους, τους έχουν οδηγήσει στη χρήση των πιο πάνω βλαβερών ουσιών. Η χρήση τους υποσκάπτει το πνεύμα του αθλητισμού και του «ευ αγωνίζεσθαι», (fair play) και συνάμα καταστρέφει την υγεία των αθλητών/χρηστών. Οι επιπτώσεις που προκαλεί η χρήση των απαγορευμένων ουσιών στον ανθρώπινο οργανισμό παραμένουν από σοβαρές έως και θανατηφόρες. Αυτοί ήταν οι λόγοι που οδήγησαν τη Διεθνή Κοινότητα να προβεί στη θέσπιση της Σύμβασης κατά του Ντόπινγκ. Η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται οι απαγορευμένες αυτές ουσίες είναι παράγοντες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου ο αδικοπραγούντας είναι αθλητής, ως ο όρος ερμηνεύεται στη Σύμβαση, ή η κατοχή συνοδεύεται και με πρόθεση προμήθειας των ουσιών σε τρίτα πρόσωπα.» Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος κατείχε μεγάλη ποσότητα, την κατείχε όμως για προσωπική του χρήση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που ο ίδιος έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, η κατοχή και χρήση των αναβολικών αφορούσε σε προσπάθεια θεραπείας ενός χρόνιου προβλήματος υγείας. Δεν μου διαφεύγει ασφαλώς ότι δεν έλαβε ιατρική συνταγή για την απόκτησή τους, ούτε εμπίπτει η περίπτωσή τους στα πλαίσια της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 5

(2)του Ν.7(ΙΙΙ)/2009 ως ανωτέρω. Ο κατηγορούμενος είναι ο μοναδικός προστάτης της νεοσύστατης οικογένειας του. Είναι ο μόνος από την οικογένεια του που εργάζεται και έχει μία ανήλικη θυγατέρα. Όλα τα πιο πάνω λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο ως μετριαστικοί παράγοντες, σε συσχετισμό πάντοτε με την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο και το λευκό του ποινικό μητρώο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δηµοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, αναφέρθηκαν, µεταξύ άλλων, τα ακόλουθα, σχετικά µε την άµεση παραδοχή Κατηγορού µενου: «Τονίζουµε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αµείβεται µε σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδlκοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή µε συνέπεια να µη σπαταλάται πολύτιµος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δlκαιοσύνης. Λαμβάνω επίσης υπόψη την άμεση συνεργασία του με την αστυνομία, το ότι παραδέχθηκε αμέσως ότι οι απαγορευμένες ουσίες ήταν δικές του, ως δείκτη ειλικρινούς μεταμέλειας του. Βαρύνουσας σημασίας είναι και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν κάνει πλέον χρήση τέτοιων ουσιών. Τέλος, αξιολογώ το χρόνο που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων (16.5.2017), μέχρι σήμερα που επιβάλλεται η ποινή (30.1.2019). Ο χρόνος αυτός αναλύεται, αφενός, στο χρονικό διάστημα, μεταξύ της διάπραξης των αδικημάτων και της καταχώρησης ποινικής υπόθεσης και, αφετέρου, από την ημερομηνία καταχώρησης της ποινικής υπόθεσης, μέχρι σήμερα. Η καθυστέρηση που παρατηρείται από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία δίωξης του κατηγορούμενου και μέχρι την επιβολή ποινής σε αυτόν είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 617 υποδείκτηκε ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται στο φως η αξιόποινη πράξη του αποτελεί αρχή συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και τη δίκαιη δίκη. Τυχόν καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής και ο λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 υποδείχθηκε πως η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινή φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος. Ωστόσο, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Μενελάου

(2004)2 Α.Α.Δ. 223 τονίστηκε ότι η συμβολή κατηγορουμένου στην καθυστέρηση μετρά εναντίον του. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιοδήποτε στοιχείο που να φανερώνει ότι ο κατηγορούμενος συνέβαλε στο να μην αχθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο ενωρίτερα. Επομένως, ο χρόνος που παρήλθε μέχρι την καταχώρηση του κατηγορητηρίου (16 μήνες) επιδρά μετριαστικά τόσο αναφορικά με το είδος της ποινής όσο και αναφορικά με το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί. Έχουν παρέλθει επιπλέον 4 μήνες από την ημερομηνία καταχώρησης του κατηγορητηρίου μέχρι σήμερα, συνεπώς η ποινή επιβάλλεται 20 μήνες μετά τα αδικήματα. Στο διάστημα αυτό άλλαξαν οι προσωπικές οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Υπό το φως των ανωτέρω μετριαστικών συνθηκών, κρίνω πως είναι δίκαιο να επιβάλω στον Κατηγορούμενο χρηματική ποινή, ως ακολούθως: · Στην 1η κατηγορία, χρηματική ποινή €1500. · Στην 2η κατηγορία, χρηματική ποινή €500. · Στην 3η κατηγορία, χρηματική ποινή €500. Τα τεκμήρια που κατακρατεί η Αστυνομία να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπογρ.) ................. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο