Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας ν. Γιάγκου, Αρ. Υπόθεσης: 13753/17, 14/1/2019

(1)(α), 26, 30, 31, 38, και Παρ. 1 του μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20

(1)/92 και Κ.Δ.Π. 139/79, 27/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας επί του κατηγορητηρίου, «Ο κατηγορούμενος στις 10.08.10 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας εισήγαγε μέσω Ταχυδρομείου ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β ήτοι 39,9731 γραμμάρια πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας». Η 2η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της «Προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30, 31, 38, και μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20

(1)/92 και Κ.Δ.Π. 139/79, 27/86 και 4/96 και Νόμος 91

(1)/2003 και Κ.Δ.Π. 45/10». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η κατηγορία 2 επί του κατηγορητηρίου, «Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, προμηθεύτηκε από άγνωστο πρόσωπο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β δηλαδή 39,9731 γραμμάρια πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας». Η 3η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της «Κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30, 31, 38, και μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20

(1)/92 και Κ.Δ.Π. 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91

(1)/2003 και Κ.Δ.Π. 45/10». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η κατηγορία 3 επί του κατηγορητηρίου, «Ο κατηγορούμενος στις 10.08.10 στη Λεωφόρο Αθηνών στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β δηλαδή 39,9731 γραμμάρια πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας». Περαιτέρω, κατά την επιβολή ποινής για τις πιο πάνω κατηγορίες, θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, κατόπιν έγκρισης σχετικού αιτήματος που υπεβλήθη από την Υπεράσπιση και με το οποίο συμφώνησε η Κατηγορούσα Αρχή, η ποινική υπόθεση Αρ. 8598/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στην υπόθεση 8598/17, ο Κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή ενοχής στις κατηγορίες αρ. 1 και 2, ενώ η κατηγορία αρ. 3 διακόπηκε με οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στις 22.3.2018. Η 1η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της «Καλλιέργειας φυτού του γένους κάνναβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 7

(1)(α)

(2), 30, 31 και 31Α και του άρθρου 7

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος, Τρίτος Πίνακας, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 29/77 (ΚΔΠ 139/79), όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 20(Ι)/92 και του Διατάγματος ΚΔΠ 246/11». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας, «Ο Κατηγορούμενος την 9η Σεπτεμβρίου 2011 στην Ευρύχου της επαρχίας Λευκωσίας στην οικία του στην οδό Αθανάσιου Διάκου αρ. 8, καλλιεργούσε τρία φυτά του γένους κάνναβης.». Η 2η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της «Κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 (Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ), 6

(2), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος, Τρίτος Πίνακας, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (ΚΔΠ139/79), όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 20(Ι)/92 και 91/03 και του Διατάγματος ΚΔΠ 4/96». Τα γεγονότα των δύο υποθέσεων εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 7.1.2019 και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ Γεγονότα της κυρίως υπόθεσης 13753/

1. «κα Παντελή: Τα γεγονότα είναι ως το κατηγορητήριο. Στις 09.08.2010 καθώς ο ΜΚ1 ο οποίος είναι Τελωνειακός Λειτουργός, έκανε εξέταση μικροδεμάτων στο Ταχυδρομείο Λάρνακας, εντόπισε ένα δέμα, μέσα στο οποίο υπήρχε άλλος χακί φάκελος, ο οποίος περιείχε ένα νάιλον σακούλι, στο οποίο υπήρχαν περιτυλιγμένα ένα νάιλον σακούλι, το οποίο ήταν κλειστό και σφραγισμένο και σε αυτό υπήρχε ξηρή φυτική ύλη. Ενημέρωσε την ΥΚΑΝ Λάρνακας. Στην σκηνή έφθασαν μέλη της ΥΚΑΝ, οι οποίοι επιθεώρησαν το περιεχόμενο του δέματος, αφού έγινε η ελεγχόμενη παράδοση Ναρκωτικών. Να αναφέρω ότι στις 10.08.2010, ο ΜΚ 5 παρέδωσε το ειδοποιητήριο στο ταχυδρομικό κουτί της αναγραφόμενης επί του δέματος διεύθυνσης. Στην διεύθυνση αυτή εντοπίστηκε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος παρέλαβε το ειδοποιητήριο. Ο Κατηγορούμενος προσήλθε στο ταχυδρομείο και μετέβηκε στο ταμείο παράδοσης των δεμάτων και, αφού επέδειξε το ειδοποιητήριο έγγραφο, ζήτησε το δέμα που περιείχε τα Ναρκωτικά. Ο ΜΚ 3, ταχυδρομικός λειτουργός, ρώτησε τον κατηγορούμενο εάν η αναγραφόμενη επί του δέματος διεύθυνση ήταν δική του και αυτός απάντησε θετικά. Του ζήτησε να παρουσιάσει την ταυτότητα του και να υπογράψει το σχετικό ειδοποιητήριο. Αφού παρέλαβε το δέμα, εξήλθε από το ταχυδρομείο όπου ανακόπηκε από τον ΜΚ 6 ο οποίος ήταν μέλος της ΥΚΑΝ. Ο ΜΚ6 υπέδειξε στον Κατηγορούμενο την αστυνομική του ταυτότητα, ζήτησε τα στοιχεία του και τον πληροφόρησε για τον λόγο που ανακόπηκε. Ο Κατηγορούμενος απάντησε «Άνοιξε τον φάκελο αν θέλεις». Αφού ανευρέθηκε η φυτική ύλη κάνναβης, ο ΜΚ6 επέστησε την προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο και ο Κατηγορούμενος απάντησε «Θα σας τα πω ούλλα». Ο Κατηγορούμενος προσήλθε στα γραφεία της ΥΚΑΝ, λήφθηκε από αυτόν θεληματική κατάθεση, στην οποία ανάφερε ότι είναι χρήσης κάνναβης. Τα τεκμήρια στάλησαν για επιστημονική εξέταση, όπου διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ξηρή φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν εξήχθη η ρητίνη, βάρους 39,9731γρ. Ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε, «Παραδέχομαι. Ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο».». Γεγονότα της υπόθεσης 8598/
2. «κα. Παντελή꞉ Όσον αφορά την υπόθεση της Λευκωσίας, να αναφέρω ότι στις 09.09.2011 κατόπιν πληροφορίας, μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν σε οικία η οποία βρίσκεται πλησίον της οικίας του Κατηγορουμένου, όπου είδαν στην βεράντα της οικίας του Κατηγορουμένου μια γλάστρα η οποία περιείχε φυτά τα οποία ομοίαζαν με φυτά κάνναβης. Να αναφέρω ότι κατόπιν έκδοσης δικαστικού διατάγματος Εντάλματος Έρευνας τα μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν στην οικία του Κατηγορουμένου, πληροφόρησαν αυτόν ότι θα ακολουθήσει έρευνα και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε στα Μέλη της ΥΚΑΝ ότι πριν λίγο καιρό φύτεψε 3 σπόρους κάνναβης και βλάστησαν 3 φυτά. Επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν τα που να κάμω, έμεινα χωρίς λεφτά». Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος οδήγησε στην βεράντα της οικίας του τα μέλη της ΥΚΑΝ, τους υπέδειξε μια πήλινη γλάστρα, εντός της οποίας υπήρχαν 3 φυτά, τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια και, ακολούθως, εντός του υπνοδωματίου του εντοπίστηκε 1 ζυγαριά ακριβείας, ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης. Λήφθηκε θεληματική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο. Τα τεκμήρια στάληκαν στο Κρατικό Χημείο για επιστημονικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για φυτά κάνναβης από τα οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Στην ζυγαριά ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης.». Περαιτέρω, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο Λευκού Ποινικού Μητρώου. Δεν υπάρχουν προηγούμενες καταδίκες σε σχέση με καμία εκ των δύο υποθέσεων 13753/17 και 8598/
3. Εξήγησε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ότι η κυρίως υπόθεση 13753/17, δεν είναι η πρώτη φορά που καταχωρείται σε σχέση με τα εν λόγω γεγονότα και αδικήματα. Υπήρξαν δύο προηγούμενες προσπάθειες καταχώρησης ποινικής υπόθεσης σε σχέση με αυτά꞉ Η πρώτη καταχώρηση έγινε στις 30.05.2011 και έλαβε αριθμό ποινικής υπόθεσης 10283/
4. Αναστάληκε στις 11.10.2011 λόγω μη επίδοσης. Η δεύτερη καταχώρηση έγινε στις 16.09.2016 και έλαβε αριθμό υπόθεσης 9583/
5. Αναστάληκε στις 13.01.2017 λόγω μη επίδοσης. Η παρούσα κυρίως ποινική υπόθεση 13753/2017 συνιστά την 3η κατά σειρά προσπάθεια δίωξης του Κατηγορούμενου και καταχωρήθηκε στις 30.11.
6. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης εφοδίασε το Δικαστήριο με γραπτή αγόρευση. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες꞉ (α) Το λευκό ποινικό µητρώο του. (β) Την άµεση παραδοχή του στο Δικαστήριο. (γ) Η οµολογία όλων των αδικηµάτων που διέπραξε στην αστυνοµία και η απόλυτη συνεργασία του µε τις ανακριτικές αρχές στη διερεύνηση και εξιχνίαση της υπόθεσης αυτής. (δ) Το είδος του ναρκωτικού που χρησιµοποιήθηκε από τον κατηγορούµενο που είναι κάνναβη, η οποία, µε βάση το Ν.29/77, κατατάσσεται ως ελεγχόµενο φάρµακο τάξης 'Β' και θεωρείται ελαφριάς µορφής είδος ναρκωτικού. χωρίς να εξαχθεί η ρητίνη. (ε) Η σχετικά µικρή ποσότητα κάνναβης που ο κατηγορούµενος κατείχε, η οποία χρησιµοποιήθηκε για προσωπική του χρήση. (στ) Την επιτυχή προσπάθεια του κατηγορούµενου για απεξάρτηση από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, πράγµα που δείχνει αναγνώριση του λάθους του και ταυτόχρονα το στοιχείο της έµπρακτης µεταµέλειας. (ζ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονοµικές περιστάσεις του κατηγορουµένου, όπως αυτές εκτέθηκαν. (η) Τον χρόνο που διέρευσε από την διάπραξη των αδικηµάτων. Αναφορικά µε τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, υιοθετήθηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης ως ορθό το περιεχόµενο της έκθεσης του Γραφείου Ευηµερίας. Προκύπτουν μέσα από την προαναφερόμενη Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, καθώς και από την αγόρευση του συνηγόρου Υπεράσπισης τα εξής στοιχεία αναφορικά με τον Κατηγορούμενο꞉ · Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 39 ετών, έγγαμος, πατέρας ενός ανήλικου τέκνου. · Διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στην Πύλα. Έχει μεγάλα δάνεια, τα οποία ανέρχονται περί τις €120.000, τα οποία δεν αποπληρώνονται, γι'αυτό και ο συνήγορός του βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Τράπεζα. · Είναι απόφοιτος Γυμνασίου. Έκτισε εν μέρει τη στρατιωτική του θητεία και πήρε απαλλαγή λόγω μη προσαρμογής. · Αρχικά εργάστηκε ως μηχανικός αυτοκινήτων, στη συνέχεια ως μάγειρας, έπειτα ως εστιάτορας, και τελικά έμεινε άνεργος. Συγκεκριμένα, κατά το χρόνο που συντάχθηκε η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αυτός δήλωνε άνεργος, λήπτης δημοσίου βοηθήματος, ήτοι του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ύψους €
7. Ωστόσο, καθ' ον χρόνο, αγόρευσε ο συνήγορός του για μετριασμό της ποινής, ανέφερε ότι αυτός άρχισε να εργάζεται με μηνιαίο εισόδημα περί τα €
8. · Η σύζυγος του προέρχεται από τη Λευκορωσία. Γνωρίστηκαν στην Κύπρο όπου αυτή ήρθε για να εργαστεί. Λαμβάνει μισθό περί τα €200 από μερική απασχόληση. Κατατέθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης στο Δικαστήριο έγγραφη βεβαίωση των αποτελεσμάτων των αναλύσεων ούρων στις οποίες υποβλήθηκε ο Κατηγορούμενος την 1.11.2018 (Έγγραφο «Α»). Ήταν καθαρός από ναρκωτικές ουσίες (μορφίνη, MDMA, μεταμφεταμίνη, κοκαΐνη, κάνναβη και αμφεταμίνη). ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Οι μέγιστες προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο. Το άρθρο 4

(1)(α) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, ποινικοποιεί την εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το άρθρο 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, ποινικοποιεί την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το άρθρο 7

(1)(α) ποινικοποιεί την καλλιέργεια φυτών γένους κάνναβης. Το άρθρο 10(α) ποινικοποιεί το κάπνισμα κάνναβης ή οποιωνδήποτε παράγωγων αυτής. Το άρθρο 10(γ)(i)(ii) ποινικοποιεί την κατοχή σκευών που είναι κατασκευασμένα ή προσαρμοσμένα για χρήση σε σχέση με κάπνισμα, λήψη ή χρήση ναρκωτικών ουσιών. Το άρθρο 30 του ιδίου Νόμου, σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα αυτού, καθορίζει τον τρόπο δίωξις και το μέγεθος της ποινής για τα αδικήματα που προβλέπονται στο Νόμο αυτό꞉ Για το αδίκημα της εισαγωγής κάνναβης κατά παράβαση του άρθρου 4

(1), προβλέπεται ποινή φυλάκισης διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Για το αδίκημα της κατοχής κάνναβης, κατά παράβαση του άρθρου 6 του Νόμου, προβλέπεται μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 χρόνων ή πρόστιμο μέχρι ΛΚ50.000 ή και τις δύο ποινές. Για το αδίκημα της καλλιέργειας φυτών κάνναβης, κατά παράβαση του άρθρου 7, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Σε σχέση με τα αδικήματα των άρθρων 10(α) και 10(γ)(i)(ii), το Δικαστήριο έχει εξουσία να επιβάλει ποινή ως προβλέπεται στο άρθρο 30

(3)σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα του ιδίου Νόμου, η οποία εκεί καθορίζεται, ανεξαρτήτως της τάξης φαρμάκου, ως φυλάκιση διά βίου ή πρόστιμο μέχρι ΛΚ 50.000 ή και τις δύο ποινές. Ωστόσο, το εδάφιο

(2)του άρθρου 30 δίδει εξουσία στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, να διατάξει όπως το αδίκημα εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, εξουσία η οποία πράγματι ασκήθηκε στην παρούσα υπόθεση. Η μέγιστη ποινή φυλάκισης που τα Επαρχιακά Δικαστήρια δύνανται να επιβάλουν ανέρχεται στα 5 χρόνια. Στο άρθρο 30

(4)του Ν.29/77 καθορίζονται συγκεκριμένοι μετριαστικοί και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες τους οποίους το Δικαστήριο οφείλει να συνεκτικά κατά την επιμέτρηση της ποινής. Ως καθιστώντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό λαμβάνονται υπόψη βάσει του άρθρου 30

(4)του Ν.29/77: η ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, ότι δεν είχε ανάμειξη σε εμπορία και το παράπτωμά του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση, ο βαθμός εξάρτησής του από ναρκωτικά, η αποδεδειγμένη μεταμέλειά του η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, το είδος και η ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε από τα περιστατικά που καταγράφονται στο εδάφιο (α) του άρθρου 30

(4)ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Βάσει του ιδίου άρθρου 30

(4), πιο σοβαρό καθιστούν το αδίκημα τα εξής꞉ Η ανάμειξη στη διάπραξη του αδικήματος οργανωμένης ομάδας εγκληματιών στην οποία ο κατηγορούμενος ανήκει, η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε διεθνείς οργανωμένες εγκληματικές δραστηριότητες, η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε άλλες παράνομες δραστηριότητες οι οποίες διευκολύνονται με τη διάπραξη του αδικήματος, η χρήση βίας, πυροβόλων όπλων ή επιθετικών όπλων ή αντικειμένων κατά τη διάπραξη του αδικήματος, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατέχει δημόσιο αξίωμα ή θέση και το αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε σχετίζεται με το εν λόγω αξίωμα ή θέση, η θυματοποίηση ή εκμετάλλευση ανηλίκων ή διανοητικώς ή λόγω ψυχικής νόσου πασχόντων, το γεγονός ότι το αδίκημα διαπράχθηκε στις φυλακές ή σε κρατητήριο της Αστυνομίας ή στέγη ή ίδρυμα υπό τον έλεγχο, επίβλεψη ή φροντίδα του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή πλησίον τέτοιων στεγών ή ιδρυμάτων ή σε άλλους χώρους όπου συχνάζουν μαθητές ή φοιτητές για εκπαιδευτικές, αθλητικές, κοινωνικές ή άλλες δραστηριότητες. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι παράγοντες που λαμβάνονται συνήθως υπόψη από το Δικαστήριο στον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής (βλ. Mallouk ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711). Ο Νομοθέτης, εν τη σοφία του, καθόρισε στο άρθρο 30Α του Ν.29/77, ότι, «εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε 3 ή περισσότερα φυτά κάνναβης, ή κατείχε ή μετέφερε πέραν των 30 γραμμαρίων κάνναβης, τότε θεωρείται ότι καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο.». Η νομολογία. Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα της κοινωνίας μας και σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη της πάταξης του φαινομένου της εξάπλωσής τους στην Κυπριακή κοινωνία και αγορά (βλ. Mahrad Mohamad Reza Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60). Όπως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, ιδιαίτερα βέβαια το οικογενειακό του περιβάλλον (βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482). Είναι, όμως, εξίσου θεμελιωμένη και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174, στην οποία ποινή τριετούς φυλάκισης για κατοχή από χρήστη 22 γραμμαρίων όπιου για ιδία χρήση κρίθηκε, ως εκ της υπέρμετρης σημασίας που εδόθη στο στοιχείο της αποτροπής, υπερβολική και μειώθηκε σε 18 μηνών, ο Πικής, Π., δίδοντας την απόφαση, έθεσε το ζήτημα ως εξής στη σελ. 177: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου». Παρομοίως, στην προηγούμενη απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μια, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία. Στην πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.2016, στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη ν Αστυνομίας, υιοθετήθηκε ο λόγος της απόφασης ημερ. 21.11.2014, στην Ποινική Έφεση 6/2014, Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας, όπου είχε λεχθεί ότι, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η αντιμετώπιση κατά αυστηρό τρόπο των αδικοπραγούντων αποτελεί και τη συνδρομή των Δικαστηρίων, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικροτεί το να λαμβάνεται υπόψη η πρόσπάθεια ενός κατηγορούμενου για απεξάρτηση, ως ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας ή τουλάχιστον «ως παράγοντα στον οποίο θα πρέπει να δίνεται επαρκής σημασία με την ανάλογη μείωση της ποινής κατά τρόπο που να φαίνεται ότι τα Δικαστήρια επιβραβεύουν την απεξάρτηση ως μέρος του μηχανισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων που επέρχονται από την ενασχόληση ατόμων με εξαρτησιογόνες ουσίες» (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη). Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι, φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού, δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση, (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω). Στην υπόθεση Στέλιος Ζωμενή ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, όπου τονίστηκε ότι σε υποθέσεις αυτής της φύσης - «Οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία. Αυτό εν όψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών οι οποίες είναι πλέον ορατές.». Στην Gloli v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30: ''Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου''. » Ασφαλώς, δεν είναι ορθό να παραγνωρίζονται εντελώς οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Το ύψος της ποινής πρέπει να καθορίζεται, αφού συνυπολογισθούν, πραγματικά και όχι απλώς λεκτικά, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, ούτως ώστε η ποινή να μην είναι άδικη. Παραπέμπω στην Victor Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, όπου λέχθηκαν τα εξής꞉ «Κρίνεται όμως ότι η ποινή που επεβλήθη εδώ θα μπορούσε να ήταν χαμηλότερη διότι δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση. Το λευκό ποινικό μητρώο καθώς και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου, επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστατικών της υπόθεσης.». Στην Απόφαση ημερ. 9.6.2016 στην Ποινική Έφεση Αρ. 46/2016, Σάββα Σιδερένου ν Αστυνομίας, η πρώτη κατηγορία, αφορούσε στην κατοχή 6 φυτών κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και η δεύτερη κατηγορία αφορούσε την καλλιέργεια των 6 φυτών κάνναβης. Άλλη κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, διακόπηκε. Ο Εφεσείων κατηγορήθηκε και παραδέχθηκε. Πρωτοδίκως, κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο έλαβε υπόψιν του, μεταξύ άλλων, το λευκό ποινικό μητρώο του Εφεσείοντα, το ότι ήταν 38 ετών, πατέρας τεσσάρων ανήλικων παιδιών, ότι οι γονείς του καταδικάστηκαν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης το 2008 και ο Εφεσείων ανέλαβε να συντηρήσει την οικογένεια του και της οικογένειας της αδελφής του, επειδή ο σύζυγός της ήταν ανίκανος για εργασία, καθώς επίσης το γεγονός ότι ο Εφεσείων παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και, σύμφωνα με ιατρική έκθεση, την οποία παρουσίασε, είχε απαλλαγεί από την εξάρτηση. Προς τούτο, κατέθεσε και σχετικά αποτελέσματα εξέτασης χημείου, ημερομηνίας 2.3.2016. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 10.7.2013 και η υπόθεση εναντίον του καταχωρήθηκε στις 25.6.2014. Μεσολάβησε η εξέταση των φυτών από το Κρατικό Χημείο και η ετοιμασία σχετικής έκθεσης. Η ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 5.11.2015 και η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 22.3.2016. Η επιβληθείσα πρωτοδίκως άμεση ποινή φυλάκισης 6 μηνών επικυρώθηκε από το Εφετείο. Υπό το φως των ανωτέρω, προχωρώ σε επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση. Λαμβάνω υπόψη τα εξής꞉ Ο Κατηγορούμενος προχώρησε σε άμεση παραδοχή των παρόντων αδικημάτων στην ΥΚΑΝ, συνεργάστηκε με τις διωκτικές αρχές και έδωσε θεληματική κατάθεση, στοιχεία έμπρακτης μεταμέλειας (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη), τα οποία ενισχύθηκαν περαιτέρω λόγω της παραδοχής των αδικημάτων και ενώπιον του Δικαστηρίου προτού η υπόθεση αχθεί σε ακρόαση (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), πράγμα που βοήθησε να εξοικονομηθεί και πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Παρά το ότι η ποσότητα της κάνναβης που εισήγαγε και την οποία έθεσε στην κατοχή του υπερβαίνει την κατώτατη ποσότητα των 30 γρ. που το άρθρο 30Α του Ν.29/77 καθορίζει ότι εγείρει τεκμήριο κατοχής με σκοπό την εμπορία προς τρίτα πρόσωπα, εντούτοις η κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. την κατηγορία αρ. 4 επί του κατηγορητηρίου) διακόπηκε από το Γενικό Εισαγγελέα και ως εκ τούτου το παρόν Δικαστήριο δεν έχει περιθώριο να λάβει υπόψη στις εναπομείνασες κατηγορίες το εν λόγω νομοθετικό τεκμήριο. Άλλωστε, στα γεγονότα που εκτέθηκαν ενώπιον μου, δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε που να τεκμηριώνει πρόθεση του Κατηγορουμένου για εμπορία σε άλλα πρόσωπα. Συνεπώς, ο επιβαρυντικός παράγοντας της πρόθεσης εμπορίας, θεωρώ ότι δεν υφίσταται στην παρούσα υπόθεση. Τα ίδια μπορούν να λεχθούν και αναφορικά με την καλλιέργεια 3 φυτών κάνναβης, αδίκημα που παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος ότι διέπραξε στο πλαίσιο της 8598/2017. Αξιολογώ, ασφαλώς, μετριαστικά το γεγονός ότι προσκομίστηκαν τα αποτελέσματα της ανάλυσης ούρων που εμφανίζουν τον Κατηγορούμενο καθαρό από ναρκωτικές ουσίες, στοιχείο που συσχετίζεται με την προσπάθειά του για απεξάρτηση (Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη). Τέλος, αξιολογώ το χρόνο που έχει παρέλθει (8 χρόνια) από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, μέχρι σήμερα που επιβάλλεται η ποινή. Ο χρόνος αυτός αναλύεται, αφενός, στο χρονικό διάστημα, μεταξύ της διάπραξης των αδικημάτων και της καταχώρησης ποινικής υπόθεσης και, αφετέρου, από την ημερομηνία καταχώρησης της ποινικής υπόθεσης, μέχρι σήμερα. Η καθυστέρηση που παρατηρείται από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία δίωξης του κατηγορούμενου και μέχρι την επιβολή ποινής σε αυτόν είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 617 υποδείκτηκε ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται στο φως η αξιόποινη πράξη του αποτελεί αρχή συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και τη δίκαιη δίκη. Τυχόν καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής και ο λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 υποδείχθηκε πως η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινή φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος. Ωστόσο, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Μενελάου

(2004)2 Α.Α.Δ. 223 τονίστηκε ότι η συμβολή κατηγορουμένου στην καθυστέρηση μετρά εναντίον του. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιοδήποτε στοιχείο που να φανερώνει ότι ο κατηγορούμενος συνέβαλε στο να μην εκδικαστεί η υπόθεση εναντίον του ενωρίτερα. Το ότι δεν εντοπιζόταν στο παρελθόν για να του επιδοθούν τα δύο κατηγορητήρια που προηγήθηκαν, δεν έχει συνδεθεί με οποιαδήποτε δική του πράξη ή παράλειψη. Παλαιά είναι και η υπόθεση 8598/17, όπου τα αδικήματα διαπράχθηκαν το Σεπτέμβριο του 2011, ενώ το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε τον Απρίλιο του

1. Ούτε για εκείνην την υπόθεση έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να καθιστά υπεύθυνο για την καθυστέρηση καταχώρησης της υπόθεσης, τον ίδιο τον Κατηγορούμενο. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από το 2011, ο Κατηγορούμενος παρέμεινε πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Επομένως, ο χρόνος που έχει παρέλθει επιδρά μετριαστικά τόσο αναφορικά με το είδος της ποινής όσο και αναφορικά με το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί. Υπό το φως των ανωτέρω μετριαστικών συνθηκών, και παρά το ότι η ποινή φυλάκισης είναι η συνήθης ποινή για τα αδικήματα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, κρίνω πως είναι δίκαιο να επιβάλω στον Κατηγορούμενο χρηματική ποινή, ως ακολούθως: · Στην 1η κατηγορία, χρηματική ποινή €
2. · Στην 3η κατηγορία, χρηματική ποινή €
3. · Στην 2η κατηγορία, καμία περαιτέρω ποινή, δεδομένης της αρχής της συνολικότητας των ποινών, εφόσον τα γεγονότα που αφορούν την κατηγορία αυτή συσχετίζονται με εκείνα της 1ης και 3ης κατηγορίας. Έλαβα υπόψη την υπόθεση 8598/
4. Τα τεκμήρια που κατακρατεί η Αστυνομία να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπογρ.) ................. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο