Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αναστασίου κ.α., Αρ. Ποιν. Υποθ.: 9342/18, 18/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Πανταζή, Ε.Δ. Αρ. Ποιν. Υποθ.: 9342/18 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν.
- XXXXX Αναστασίου
- XXXXX Chalil
- XXXXX Suleyman Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 18 Ιουνίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή꞉ ο κος Α. Αντωνίου με κα. Α. Παντελή. Για τον Κατηγορουμένο αρ. 1꞉ ο κ. Κωνσταντίνος Χριστοφόρου. Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2꞉ ο κ. Κωνσταντίνος Ταμπούρλας. Για τον Κατηγορούμενο αρ. 3꞉ ο κ. Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτου. Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 παρόντες. Και οι τρεις Κατηγορούμενοι λαμβάνουν δωρεάν νομική αρωγή. Παρών ο Άντης Χατζηφιλίππου, για να μεταφράζει από Ελληνικά στα Αγγλικά. ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού αριθμό κατηγοριών ως εξής꞉ Η πρώτη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β), 291, 292 και 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.155, Η δεύτερη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας με σκοπό την κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 255, 266(β), 291 και 292 του Κεφ.
- Η τρίτη και η τέταρτη κατηγορία αφορούν στο αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 255, 266(β), 291 και 292 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ως οι κατηγορίες 1 έως 4, τα πιο πάνω αδικήματα διαπράχθηκαν μέχρι (βλ. κατηγορία αρ. 1) και κατά (βλ. κατηγορίες 2 έως 4) τις 20.4.2018, στην κατοικία της XXXXX Παπαδάκη στην οδό XXXXX αρ. 4 στη Λάρνακα, απ' όπου έκλεψαν χρυσαφικά, ασημικά και ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, ως περιγράφονται στο κατηγορητήριο. Οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αντιμετωπίζουν επίσης όλοι από κοινού την πέμπτη και έκτη κατηγορία, οι οποίες αφορούν, αντίστοιχα, στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 255, 291, 292 και 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, και για διάρρηξη κατοικίας με σκοπό την κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255, 291,
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ως οι κατηγορίες 5 και 6, τα αδικήματα αυτά διαπράχθηκαν στις 7.4.18 στην κατοικία του XXXXX Θεοδώρου στην οδό XXXXX στα XXXXX της Επαρχίας Λάρνακας. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει μόνος του και την έβδομη κατηγορία, που αφορά στο αδίκημα της επίθεσης με σκοπό την αντίσταση σε νόμιμη σύλληψη κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, αδίκημα το οποίο ως φαίνεται στο κατηγορητήριο διαπράχθηκε στις 30.4.2018 στα Λειβάδια της Επαρχίας Λάρνακας, όταν αυτός επιτέθηκε εναντίον του Αστ. XXXXX Γ. Σταύρου του ΤΑΕ Λάρνακας, με σκοπό την αντίσταση στη νόμιμη σύλληψή του για ποινικά αδικήματα. Ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 8 έως 11 επί του κατηγορητηρίου, ως εξής꞉ Η όγδοη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 255, 291, 292 και 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο διαπράχθηκε «σε άγνωστο συγκεκριμένο χρόνο μέχρι τις 4.12.2017 στη Δημοκρατία», όταν ο 3ος κατηγορούμενος συνωμότησε με τον XXXXX Hussain από το Ιρακ να διαπράξουν το αδίκημα της διάρρηξης με σκοπό την κλοπή στην κατοικία της XXXXX Σωτηρίου στην οδό XXXXX στην Ορόκλινη. Η ένατη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας με σκοπό την διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 255, 291 και 292 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως έχει τροποποιηθεί, και αφορά στο ότι ο 3ος Κατηγορούμενος στις 4.12.2017 διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της XXXXX Σωτηρίου στην οδό XXXXX στην Ορόκλινη, όπου διέπραξε κλοπή. Η δέκατη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κλοπής από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 255, 266(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, και αφορά στο ότι ο 3ος Κατηγορούμενος στις 4.12.2017 στην 9η κατηγορία, δηλαδή έκλεψε χρυσαφικά και ταξιδιωτικές τσάντες, συνολικής αξίας €
- Η εντέκατη κατηγορία αφορά στο αδίκημα των αμελών και απερίσκεπτων πράξεων, κατά παράβαση των άρθρων 236(α) και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος 3 την 1.5.2018 στην οδό XXXXX στην Ορόκλινη, οδήγησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX09 με τρόπο αμελή και βεβιασμένο, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή. Αφού απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες, οι Κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν ενοχή, γι'αυτό και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Το κατηγορητήριο κατονόμαζε 42 συνολικά μάρτυρες. Τελικά, κλητεύθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και έδωσαν μαρτυρία γι'απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής 13 μάρτυρες, ενώ δηλώθηκαν από κοινού ως παραδεκτά και κάποια έγγραφα ή γεγονότα στα οποία θα αναφερθώ μετέπειτα. Οι μάρτυρες που έδωσαν ένορκη μαρτυρία στο Δικαστήριο ήταν οι εξής꞉ Ο Λοχίας XXXXX XXXXX Κόνσολος (ΜΚ1) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Σταύρου (ΜΚ2) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Αποστόλου (ΜΚ3) Ο Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Σταύρου (MK4) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Κυριάκου (ΜΚ5) Ο Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Σωτηρίου (ΜΚ6) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Νικολάου (ΜΚ7) Η Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Νικολάου (ΜΚ8) Ο Αρχιαστυφύλακας XXXXX, XXXXX Θεοδώρου (ΜΚ9) Η κα XXXXX Παπαδάκη (ΜΚ10) Η κα XXXXX Ζαΐταβα Ζαννέτου (ΜΚ11) Ο Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Στεφάνου (ΜΚ12) Ο Δρ. XXXXX Αντρέου Καριόλου (ΜΚ13) Κατατέθηκαν συνολικά 50 τεκμήρια. Αναλυτικός κατάλογος υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η δίκη διήρκησε από 5.11.2018 μέχρι 10.5.
- Αναλώθηκαν 20 δικαστικές συνεδρίες μέχρι το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής. Όλη η προσκομισθείσα μαρτυρία βρίσκεται καταγεγραμμένη αυτολεξεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν το θεωρώ σκόπιμο να την επαναλάβω. Θα συνοψίσω τη μαρτυρία στο μέτρο και στο βαθμό που τούτο κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς διακρίβωσης του αν πληρούνται τα νομολογιακά κριτήρια προκειμένου να κληθούν οι Κατηγορούμενοι σε απολογία για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. Η διάπραξη των αδικημάτων φαίνεται από το κατηγορητήριο να εκτυλίσσεται σε διαφορετικούς τόπους σε διαφορετικές ημερομηνίες꞉ στην Ορόκλινη στις 4.12.2017 (οικία Ν. Σωτηρίου) (βλ. κατηγορίες 8 και 9), στα Λειβάδια (οικία Σ. Θεοδώρου) στις 7.4.2018 (βλ. κατηγορίες 5 και 6), στη Λάρνακα στις 20.4.2018 (οικία Στ. Παπαδάκη) (βλ. κατηγορίες 1 - 4), στα Λειβάδια στις 30.4.2018 (βλ. κατηγορία 7, επίθεση 2ου ν. Αστ.XXXXX), στην Ορόκλινη την 1.5.2018 (βλ. κατηγορία 11, 3ος οδήγηση Α.236(α) ΠΚ). Μπορούν εισαγωγικά να επισημανθούν τα εξής ως προς την πορεία διερεύνησης της υπόθεσης. Την 6.1.18 ο XXXXX Ανανικίνης, ιδιοκτήτης του οχήματος μάρκας Mercedes με αρ. εγγραφής XXXXX21 κατήγγειλε στον Αστυνομικό Σταθμό της Γερμασόγειας (βλ. σχετική αναφορά στη γραπτή κατάθεση του ΜΚ2 - Τεκμήριο 4, Κυανούν 82/2), ότι είχαν κλαπεί και οι δυο πινακίδες εγγραφής του αυτοκινήτου του, το οποίο ήταν μάρκας Μερσεντές μοντέλο 211, τύπου βαν, χρώματος άσπρου. Οι εν λόγω πινακίδες αρ. XXXXX21 θεάθηκαν από τον Α/Αστ. XXXXX να χρησιμοποιούνται στις 7.4.2018 επί ενός Mazda Demio πεντάπορτου χρώματος ασημί (βλ. το Τεκμήριο 35) πλησίον της οικίας του η οποία την ίδια ημερομηνία έτυχε διάρρηξης και στις 30.4.2018 θεάθηκαν (βλ. το Τεκμήριο 29) επί ενός Nissan Note, χρώματος μαύρου. Στη βάση των πληροφοριών που υπήρχαν ότι όχημα με τις κλοπιμαίες πινακίδες εγγραφής XXXXX21 ενέχετο σε διαρρήξεις και κλοπές, το εν λόγω μαύρο όχημα Nissan Note καταδιώχθηκε αφότου θεάθηκε την 30.4.2018 περί ώρα 00꞉20 και ανακόπηκε από την Αστυνομία. Κατά την ανακοπή διαπιστώθηκε ότι οι εν λόγω κλοπιμαίες πινακίδες ήταν επικολλημένες με διπλή κολλητική ταινία (βλ. Τεκμήρια 24 και 33) πάνω από τις κανονικές πινακίδες εγγραφής, όπου οι πραγματικοί αριθμοί εγγραφής του οχήματος ήταν XXXXX
- Από εξετάσεις που έκανε στο ακινητοποιημένο όχημα ο ΜΚ1 (Λοχ. XXXXX Χρ. Κόνσολος) στις 30.4.2018 και ώρα 16꞉35, εντόπισε στο συρτάρι του συνοδηγού ενοικιαστήριο έγγραφο του εν λόγω οχήματος (βλ. τη γραπτή κατάθεση του ΜΚ1, Τεκμήριο 1). Επρόκειτο για όχημα ενοικιάσεως που ανήκει στην εταιρεία J.J.R. BABYLONION LTD που εδρεύει στη Λάρνακα, η οποία εταιρεία είναι ιδιοκτησίας του Ιρακινού XXXXX XXXXX YOUSIF YOUSIF. Από περαιτέρω εξετάσεις που έκανε ο ΜΚ1 μέσω του ιδιοκτήτη της εν λόγω εταιρείας, διαπίστωσε ότι το εν λόγω όχημα Nissan note, χρώματος μαύρου, του οποίου οι πραγματικοί αριθμοί εγγραφής ήταν XXXXX90, είχε ενοικιασθεί από τον "XXXXX Hussein" δίνοντας στοιχεία άλλου προσώπου (XXXXX XXXXX AL MOHAMMED, Ιρακινής καταγωγής) που δεν εντοπιζόταν ως υπαρκτό στο ηλεκτρονικό σύστημα της ΥΑΜ Λάρνακας. Ο XXXXX Hussein είχε επίσης ενοικιάσει από την ίδια εταιρεία το όχημα XXXXX14 Mazda Silver για την περίοδο 1.4.2018 - 7.4.2018 και το XXXXX42 Mazda Demio Blue για την περίοδο 20.4.2018 - 24.4.2018 και το Nissan note XXXXX94, χρώματος άσπρου. Δέσμη ενοικιαστήριων εγγράφων, περιλαμβανομένων των πιο πάνω, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Η άδεια οδήγησης, η οποία είχε παραδοθεί από τον XXXXX Hussein στην εταιρεία ενοικιάσεως, ήταν Φινλανδική και τον περιέγραφε ως «S. M. Hussain Ahmad, από το Ιράκ». Κατά την καταδίωξη του οχήματος Nissan note, χρώματος μαύρου τα ξημερώματα της 30.4.2018, προσπάθησαν να διαφύγουν ανεπιτυχώς από αυτό δύο πρόσωπα꞉ ο XXXXX Αναστασίου (Κατηγορούμενος αρ. 1) και ο XXXXX Chalil (Κατηγορούμενος 2). Συγκεκριμένα, ο Αστ. XXXXX XXXXX Τταντής εντόπισε τον 1ο κατηγορούμενο πεσμένο στο έδαφος και κρυμμένο μέσα σε ψηλά χόρτα και τον συνέλαβε. Σε ανακριτικές καταθέσεις που τους λήφθηκαν, ο 1ος Κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 3) ισχυρίστηκε ότι αμέσως πριν την ανακοπή ήταν συνοδηγός, ενώ ο 2ος Κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 17) ισχυρίστηκε ότι ήταν επιβάτης στο πίσω μέρος του οχήματος στα αριστερά και ότι λόγω κτυπήματος σε εκείνη την πλευρά της πόρτας, κατάφερε να βγει από την πίσω δεξιά πόρτα. Ως οδηγό του οχήματος υπέδειξαν αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 ένα άλλο πρόσωπο, όπου ο 1ος τον κατονόμασε ως «Μουχάμετ από τη Συρία» και ο 2ος ως τον «XXXXX Hussein από το Ιράκ», ο οποίος έφυγε τρέχοντας με τα πόδια και έκτοτε καταζητείται. Την 30.4.2018 και ώρα 16꞉30 λήφθηκε πληροφορία ότι ένα άλλο όχημα, το Nissan Note XXXXX94 οδηγείτο από τον καταζητούμενο Μοχάμετ στη Λεωφ. Μακαρίου στην Ορόκλινη. Εντοπίστηκε το όχημα, όχι όμως ο καταζητούμενος. Ο ΜΚ1 έλαβε την εξουσιοδότηση του ιδιοκτήτη της προαναφερθείσας εταιρείας ενοικιάσεων, αφού ήταν δικής της ιδιοκτησίας και το εν λόγω όχημα, να το παραλάβει ως τεκμήριο. Διαφάνηκε ότι το εν λόγω όχημα το είχε ενοικιάσει ο καταζητούμενος XXXXX Hussein στο όνομα όμως του 2ου Κατηγορούμενου XXXXX Chalil, ο οποίος τον είχε συνοδεύσει κατά την ημερομηνία ενοικίασης 23.4.2018 περί ώρα 23꞉00 στην εταιρεία ενοικιάσεων αυτοκινήτων J.J.R Babylonion Ltd (βλ. το Τεκμήριο 1, Κυανούν 78/σελ.4). Μέχρι την ημερομηνία που η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της ενώπιον του Δικαστηρίου, ο «S. M. Hussain Ahmad, από το Ιράκ» ή άλλως «Μουχάμετ από τη Συρία» ή «XXXXX Hussein από το Ιράκ», δεν έχει εντοπισθεί από την Αστυνομία, δεν έχει κατηγορηθεί για οποιοδήποτε αδίκημα ως αυτά για τα οποία κατηγορούνται οι τρεις κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, ούτε έχει κλητευθεί ως μάρτυρας στη δίκη τους. Ανακρινόμενος ο 1ος Κατηγορούμενος για το πώς βρέθηκε μέσα στο μαύρο όχημα Nissan note με τις κλοπιμαίες πινακίδες εγγραφής XXXXX21 που καταδιώχθηκε την 30.4.2018 περί ώρα 00꞉20 κατόπιν πληροφοριών που υπήρχαν ότι το εν λόγω όχημα ενέχετο σε διαρρήξεις και κλοπές, ο 1ος Κατηγορούμενος απάντησε ότι το βράδυ της 29.4.2018 και ώρα 23꞉30, ενόσω αυτός βρισκόταν στο κέντρο Paparazzi στη Λάρνακα, του τηλεφώνησε «ο φίλος του» ο Μοχάμετ από τη Συρία ότι ήταν στη Λάρνακα μαζί με τον Σπύρο από τη Συρία και ότι ήθελαν να τον δουν. Συμφώνησαν να βρεθούν έξω από το ιατρείο του Βερεσιέ στην Πύλα. Βρέθηκαν εκεί και πήγαν όλοι μαζί στο σπίτι του 1ου Κατηγορούμενου για να μιλήσουν για κανένα 10λεπτο. Στη συνέχεια θα τον έπαιρναν ξανά πίσω στο κέντρο Paparazzi. Μπήκε λοιπόν ο 1ος στο αυτοκίνητο του Μοχάμετ για επιστροφή στο Paparazzi και κοντά στην εκκλησία του Αγίου Σάββα στα Λειβάδια άρχισε η καταδίωξή τους από τα αστυνομικά οχήματα. Μόλις είδε ο Μουχάμετ τους φάρους του περιπολικού της Αστυνομίας που ανάψαν παρά την εκκλησία του Αγίου Σάββα στα Λειβάδια, ανέπτυξε ταχύτητα, ενώ ο 1ος Κατηγορούμενος και ο Σπύρος που τη Συρία «είπαμεν του να σταματήσει τζιαι είπεν μου δεν θα σταματήσει γιατί έσιει ένταλμα που την Αστυνομία». Ισχυρίστηκε ο 1ος Κατηγορούμενος ότι δεν γνώριζε πως οι πινακίδες που χρησιμοποιούνταν εκείνη τη στιγμή στο όχημα στο οποίο επέβαινε ήταν κλοπιμαίες, ούτε τις άγγιξε ο ίδιος ποτέ. Δήλωσε άγνοια σε σχέση με τους ισχυρισμούς περί διάρρηξης της οικίας στην οδό XXXXX 14 στα Λειβάδια και της διάρρηξης και κλοπής στην οδό XXXXX 14 στη Λάρνακα. Αγνοούσε, επίσης, το γεγονός ότι στην περιοχή των εν λόγω διαρρήξεων θεάθηκε να κυκλοφορεί ένα όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX
- Ισχυρίστηκε, επίσης, ο 1ος Κατηγορούμενος ότι ο ίδιος ήταν έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές για τρία χρόνια και αποφυλακίστηκε στις 5.4.
- Από εκείνην την ημερομηνία μέχρι τις 30.4.2018 που συνελήφθηκε για την παρούσα υπόθεση, ο ίδιος δεν μπήκε ποτέ σε οποιοδήποτε άλλο όχημα που οδηγούσε ή επέβαινε ο Μοχάμετ. Ανακρινόμενος ο 2ος Κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 17), υπήρξε συνεργάσιμος. Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις του ανακριτή, έδωσε λεπτομερή περιγραφή του XXXXX Hussein, εξήγησε ότι γνωρίζονται πολλά χρόνια, ότι υπήρξε και ένα χρονικό διάστημα μεταξύ 2010 και 2016 που βρέθηκαν και οι δύο εντός των Κεντρικών Φυλακών για να εκτίσουν ποινές για διαφορετικά αδικήματα. Ισχυρίστηκε ότι αυτός δεν έχει καμία σχέση με οποιεσδήποτε διαρρήξεις ή κλεψιές ή οτιδήποτε άλλο παράνομο έκανε ο Hussein. Ο ίδιος ο 2ος Κατηγορούμενος διέμενε στη Λεμεσό κατά ή περί τον Απρίλιο του 2018 και επειδή δεν είχε δικό του αυτοκίνητο, πήγαινε ο Hussein να τον πιάσει όταν θα έκαναν κοινή έξοδο. Το Σάββατο 28/4/2019 ο 2ος Κατηγορούμενος πρότεινε στον Hussein να πάνε στο paparazzi την Κυριακή 29/4/2018 τη νύχτα για να πιουν κανένα ποτό. Γύρω στις 10 μ.μ., πήγε στη Λεμεσό ο Hussein οδηγώντας το μαύρο όχημα (το ίδιο που καταδιώχθηκε και ανακόπηκε στη Λάρνακα τα ξημερώματα της 30ης Απριλίου από την Αστυνομία), τον παρέλαβε και τον πήρε στη Λάρνακα. Καθ'οδόν προς το Paparazzi, σταμάτησαν έξω από ένα γραφείο ενοικιάσεων αυτοκινήτων στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λάρνακα. Μετά από 5 λεπτά έφτασαν στο μέρος ένας άντρας και μία γυναίκα, οι οποίοι άνοιξαν το μαγαζί και ο 2ος Κατηγορούμενος άκουσε τον Hussein να τους λέει ότι θέλει να ενοικιάσει ένα αυτοκίνητο NISSAN Note άσπρο για τον 2ο Κατηγορούμενο. Ο ίδιος ο 2ος Κατηγορούμενος δεν πρόλαβε να πει λέξη, ούτε έδωσε δικά του στοιχεία ως προσώπου που θα το ενοικίαζε. Υπέγραψε όμως στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Πήρε τα κλειδιά ο 2ος Κατηγορούμενος και οδηγώντας το άσπρο αυτοκίνητο ακολουθούσε το μαύρο όχημα που οδηγούσε ο Hussein. Σε κάποιο σημείο ο Hussein ζήτησε του 2ου Κατηγορούμενου να του παραδώσει τα κλειδιά και να αφήσει το αυτοκίνητό του, έτσι ώστε να μπει στο δικό του το μαύρο και με αυτό πήγαν στο σπίτι του 1ου Κατηγορούμενου, τον παρέλαβαν απ' εκεί, έκατσε εκείνος στη θέση του συνοδηγού και θα πήγαιναν μαζί στο Paparazzi. Κατά τη διαδρομή δεν σταμάτησαν πουθενά μέχρι που ο Hussein αντιλήφθηκε να τους ακολουθεί όχημα της Αστυνομίας. Τότε ο XXXXX Hussein είπε στον 2ο Κατηγορούμενο ότι «δεν έχει χαρτιά», χωρίς να του εξηγήσει περαιτέρω τί εννοούσε μ'αυτό, έδειχνε όμως αγχωμένος. Ο 2ος Κατηγορούμενος του πρότεινε να σταματήσει και να πει ο ίδιος ότι αυτός οδηγούσε, αφού ο Hussein είχε πρόβλημα. Ωστόσο, ο Hussein συνέχισε να οδηγά αργά, χωρίς να μιλά και δεν έδινε σημασία. Ο 1ος κατηγορούμενος έλεγε στον Hussein συνέχεια να ηρεμίσει, αλλά ο Hussein φώναζε συνέχεια "Πε μου πού να πάω». Τότε άναψαν οι φάροι του περιπολικού πίσω τους και ο Hussein άρχισε να αναπτύσσει πολύ ταχύτητα για να ξεφύγει από το περιπολικό. Συγκρούστηκε εσκεμμένα με ένα περιπολικό και συγκρούστηκε με την αριστερή του πόρτα, γι'αυτό και δεν μπορούσε εκείνη ν'ανοίξει από μέσα, όταν το δοκίμασε ο 2ος Κατηγορούμενος. Στην προσπάθεια του Hussein ν' αποφύγει κάποιο περιπολικό, συγκρούστηκε με ένα άλλο περιπολικό και ακινητοποιήθηκε μέσα στα χωράφια. Οδηγός και συνοδηγός άνοιξαν κανονικά τις πόρτες τους και έτρεξαν στα χωράφια να διαφύγουν. Ο 2ος Κατηγορούμενος κατάφερε να βγει από την πίσω δεξιά πόρτα. Τον έτρεχε από πίσω ένας αστυνομικός και όταν ελάττωσε ο 2ος Κατηγορούμενος τον έβαλε κάτω ο Αστυνομικός και μετά ήρθαν και άλλοι αστυνομικοί, οι οποίοι του πέρασαν χειροπέδες και άρχισαν να τον ρωτούν για το ποιοι άλλοι ήταν μαζί του στο αυτοκίνητο. Σημειωτέον ότι από εξετάσεις που έγιναν στο όχημα XXXXX90 στην ΑΔΕ Λάρνακας εντοπίστηκε μέσα σε αυτό, μεταξύ άλλων, ένα τενεκεδάκι ποτού HELL, δίπλα από το χειρόφρενο και ένα τενεκεδάκι ποτού HELL κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού του εν λόγω οχήματος. Απομονώθηκε από το τενεκεδάκι μικτό γενετικό υλικό, του οποίου κύριος δότης είναι ο 3ος Κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 19, σελ. 3, ΣΝ16 και ΣΝ18, σε συσχετισμό με το συμπέρασμα 3 στη σελ. 8 του Τεκμηρίου 48 και το δικαστικό Τεκμήριο 25). Η μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με τις κατηγορίες αρ. 1 -
- Την 20.4.2018 και ώρα 12꞉40 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λάρνακας (βλ. τη γραπτή κατάθεση του Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου, ΜΚ2 -Τεκμήριο 4) από την κα XXXXX Παπαδάκη ΜΚ10 (βλ. τη γραπτή κατάθεσή της, Τεκμήριο 38) ότι την ίδια ημέρα μεταξύ 08꞉30 - 12꞉00, άγνωστο(οι) διέρρηξαν την οικία της στην οδό XXXXX 14 στη Λάρνακα από αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας και έκλεψαν χρυσαφικά αξίας €4900 και ένα laptop της κόρης της (κας XXXXX Παπαδάκη - βλ. το Τεκμήριο 50) μάρκας Toshiba χρώματος μαύρου αξίας €200 (βλ. τον Η/Υ ως το Τεκμήριο 5). Ο ΜΚ2 διενήργησε εξετάσεις την ίδια ημέρα (20.4.2018) στη σκηνή και παρέλαβε από τον Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου (ΜΚ7) μια δειγματοληψία swab από κουμπαρά ο οποίος βρέθηκε στο πάτωμα του υπνοδωματίου της επίδικης οικίας (βλ. Τεκμήριο 22, στοιχείο Α/Α αρ. 1) και μια δειγματοληψία από το χερούλι του υπνοδωματίου της εν λόγω οικίας (βλ. Τεκμήριο 22, στοιχείο Α/Α αρ. 2). Προκύπτει από την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης αρ.2369-2018 που κατέθεσε ενώπιον μου ο Δρ. Μ. Καριόλου (ΜΚ13) ως Τεκμήριο 47, ότι από τον κουμπαρά απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά από άγνωστη γυναίκα. Δεν προκύπτει ταύτιση με το γενετικό υλικό οποιουδήποτε εκ των Κατηγορουμένων. Από επίχρισμα που λήφθηκε από άδειο κουτί χρυσαφικών πάνω στο κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και από επίχρισμα από κομμάτι αλουμινίου που αφαιρέθηκε, ο Δρ. Καριόλου διαπίστωσε (βλ. την Έκθεσή Πραγματογνωμοσύνης αρ.5530-2017 ως το Τεκμήριο 49) ότι η ποσότητα γενετικού υλικού που απομονώθηκε ήταν μηδαμινή ή/και μη ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνει σύγκριση με γενετικό υλικό των Κατηγορουμένων. Όσον αφορά το δείγμα που λήφθηκε από το χερούλι της πόρτας του υπνοδωματίου, δεν εντοπίζω στις Εκθέσεις Πραγματογνωμοσύνης να έγινε οποιαδήποτε σύγκριση/ ταύτιση. Σημειωτέον ότι από εξετάσεις που διενήργησε ο ΜΚ2, αυτός εντόπισε ότι σε παρακείμενη οικία υπήρχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης στο οποίο καταγράφηκαν πλάνα από την οικία της κας XXXXX Παπαδάκη. Τα επιθεώρησε και τα φύλαξε σε ένα USB το περιεχόμενο του οποίου μεταφέρθηκε σε DVD και κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο από τον ΜΚ2 (βλ. το Τεκμήριο 6). Εμφαίνεται σε αυτό ένα αυτοκίνητο μάρκας Mazda Demio, πεντάπορτο, χρώματος γαλάζιου να σταματά έξω από την οικία της παραπονούμενης και να εξέρχεται από αυτό άγνωστο άτομο και να πηγαίνει στην κύρια είσοδο της οικίας και στη συνέχεια να εισέρχεται στο αυτοκίνητο. Φαίνονται, επίσης, δυο άγνωστα άτομα να εισέρχονται στο χώρο του γκαράζ της οικίας. Μετά από παρέλευση 15 λεπτών, φαίνονται δυο άτομα να εξέρχονται από την οικία κρατώντας πιθανόν σακούλα. Ακολούθως, το εν λόγω αυτοκίνητο προσέγγισε την οικία και τα δυο άγνωστα πρόσωπα επιβιβάστηκαν σε αυτό. Χρονική καταγραφή των κινήσεων αυτών του οχήματος και των ατόμων από ή εν σχέση με την επίδικη κατοικία στην οδό XXXXX 14 αποτυπώθηκε στα πλάνα του κλειστού κυκλώματος να εκτυλίχθηκε μεταξύ 10꞉42'꞉33'' και 11꞉02'꞉30'' (βλ. τα πρακτικά της δικασίμου ημερ. 20.11.2018, σελ. 16 στενοτυπημένων πρακτικών). Ευθύς μετά την προβολή των πιο πάνω πλάνων στο Δικαστήριο και του σχολιασμού τους από τον ΜΚ2, οι συνήγοροι όλων των διαδίκων κατέληξαν να δηλώνουν από κοινού (βλ. τα στενοτυπημένα πρακτικά ημερ. 20.11.2018, σελ. 20) ότι το εν λόγω όχημα Mazda Demio δεν είναι δυνατό να αναγνωρισθεί διότι δεν φαίνονται οι αριθμοί εγγραφής του, όπως δεν μπορούν να αναγνωρισθούν τα άτομα που εξήλθαν από αυτό ή επιβιβάστηκαν σε αυτό ούτε από τα πρόσωπα ούτε από το σωματότυπό τους. · Τα χρυσαφικά τα οποία κλάπηκαν από την οικία της κας Παπαδάκη δεν εντοπίστηκαν και δεν παρουσιάστηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. · Εντοπίστηκε, όμως, ο ηλεκτρονικός υπολογιστής τύπου laptop μάρκας Toshiba χρώματος μαύρου αξίας €200 (βλ. τον Η/Υ ως το Τεκμήριο 5) που είχε κλαπεί από την ίδια οικία. Συγκεκριμένα, ο φορητός Η/Υ εντοπίστηκε στο πλαίσιο έρευνας που διενεργήθηκε την 30.4.2018 δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας από τον Αστ. XXXXX XXXXX Σωτηρίου (ΜΚ6) στην οικία του 1ου Κατηγορούμενου στην Πύλα στην παρουσία της XXXXX Κόλτσοβα, φιλενάδας του 1ου Κατηγορούμενου (βλ. το Τεκμήριο 15, Κυανούν 76/2). Επιστήθηκε η προσοχή της XXXXX Κόλτσοβα στο Νόμο και αυτή απάντησε στον ΜΚ6 «Tasos bring it to me 2 weeks ago» (βλ. την κατάθεση του ΜΚ6 - Τεκμήριο 15 και το ημερολόγιο ενεργείας - Τεκμήριο 16). · Κλήθηκε η κα XXXXX Παπαδάκη, θυγατέρα της κας XXXXX Παπαδάκη, στην Αστυνομία για να τον δει και τον αναγνώρισε ως το δικό της ηλεκτρονικό υπολογιστή, που είχε κλαπεί (βλ. τη γραπτή κατάθεση της κας XXXXX Παπαδάκη ημερ. 01/05/2018, η οποία κατατέθηκε ως έγγραφο παραδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του, με ένδειξη Τεκμήριο 50). · Η κα XXXXX Κόλτσοβα κλήθηκε να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία στις 30.4.2018 και ώρα 16꞉30 αναφορικά με τις συνθήκες που περιήλθε στην κατοχή της ο Η/Υ ως το Τεκμήριο 5, και εκείνη απάντησε ότι τρεις περίπου βδομάδες πριν την λήψη της εν λόγω κατάθεσής της, επανασυνδέθηκε με τον 1ο Κατηγορούμενο, ο οποίος προηγουμένως εξέτιε ποινή φυλάκισης, και εκείνος την επισκεπτόταν καθημερινά, για να βλέπει το παιδί τους, ένα αγόρι ηλικίας 2,5 ετών, με ονόμα XXXXX. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στην κατάθεσή της (βλ. το Τεκμήριο 34), η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως εξ ακοής μαρτυρία από την Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου (ΜΚ8)꞉ [...] Τις φορές που ερχόταν ο XXXXX στο διαμέρισμα είδε τον XXXXX να βλέπει κινούμενα σχέδια στο κινητό και είπε ότι δεν γίνεται αυτό το πράγμα, να βλέπει δηλαδή από το κινητό ο μικρός τα κινούμενα σχέδια και την επόμενη μέρα που ήρθε ο XXXXX στο διαμέρισμα έφερε ένα φορητό υπολογιστή και είπε ότι ήταν για τον μικρό για να βλέπει κινούμενα σχέδια από εκεί και ότι του τον έδωσε ο XXXXX που έχει το paparazzi, αλλά δεν ήταν σε κουτί, ήταν έτσι όπως το βρήκατε στο διαμέρισμά μου. [...]». · Σημειωτέον ότι η XXXXX Κόλτσοβα δεν κλητεύθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου για να μαρτυρήσει (βλ. τα πρακτικά ημερ. 1.2.2019 για όσα ανάφερε η ΜΚ8 περί πληροφόρησης που είχε ότι αυτή δεν εντοπιζόταν και τα πρακτικά ημερ. 13.2.2019 για την ένσταση που είχε ο συνήγορος του 1ου Κατηγορουμένου στο να κατατεθεί η γραπτή κατάθεση της Κόλτσοβα ως εξ ακοής μαρτυρίας, καθώς και για την αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου για απόρριψη της εν λόγω ένστασης). Ο Αστ. XXXXX XXXXX Στεφάνου (ΜΚ12) παρουσίασε στο πλαίσιο της δικής του ένορκης μαρτυρίας ημερ. 26.3.2018 το Ημερολόγιο Ενεργείας που τήρησε στις 25.2.2019 (βλ. το Τεκμήριο 43) για περαιτέρω εξετάσεις που ο ίδιος διενήργησε προς εντοπισμό της XXXXX Κόλτσοβα στο χώρο διαμονής της, χωρίς όμως να την εντοπίσει, αλλά και για τις άκαρπες προσπάθειες που έγιναν μέσω πολιτών που επιθυμούσαν να παραμείνουν ανώνυμοι. · Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ενώπιον του Δικαστηρίου από τους συνηγόρους της Κατηγορούσας Αρχής και του 1ου Κατηγορούμενου, ότι το Τεκμήριο 5 υποδείχθηκε στον 1ο Κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της ανακριτικής κατάθεσης του και σε απάντηση στην ερώτηση με αριθμό 11 στην κατάθεση, ανέφερε σχετικά με το τεκμήριο αυτό, μεταξύ άλλων, ότι του το έδωσε ο Μουχάμετ. Συγκεκριμένα, η εκδοχή που καταγράφεται στην ανακριτική κατάθεση του 1ου Κατηγορούμενου ημερ. 2.5.2018 (βλ. Τεκμήριο 3, 11η ερώτηση/απάντηση) είναι η εξής꞉ «
- Ερώτηση꞉ Σε πληροφορώ ότι στο διαμέρισμα της φιλενάδας σου XXXXX Κόλτσοβα εντοπίστηκε ένας φορητός υπολογιστής μάρκας Toshiba και διαπιστώθηκε ότι πρόκειται γι' αυτόν που κλάπηκε από την οικία οδός XXXXX 14 στη Λάρνακα. Τί έχεις να πεις꞉ Απάντηση꞉ Δεν γνωρίζω οτιδήποτε. Αυτό το λάπτοπ μου το έδωσε ο Μουχάμετ πριν περίπου μια βδομάδα όταν ήρθε στο διαμέρισμα της XXXXX στη Λάρνακα. Ήταν γύρω στις 4 με 5 το απόγευμα τζιαι τζιαμέ ήρταεν με δκιο άλλους Αράπηες που δεν τους γνωρίζω. Εκατέβηκεν μόνον αυτός τζιαι ήρθε πάνω στο διαμέρισμα αρ. (...) στο 2ο όροφο. Μου έδωσε το λαπτοπ τζιαι είπε μου ότι ήταν δώρο για το μωρό. Τζιαμέ ήταν τζιαι η XXXXX αλλά δεν είδε την φάση που μου το έδωκεν γιατί αυτός μου το έδωκεν πριν να βκούμε πάνω στο διαμέρισμα. Το λαπτοπ εν τούτο που μου δείξατε στο γραφείο τζιαι θυμούμε το καλά. Μου το έδωκε για δώρο του μωρού για να βάλλει μικι μάους να θωρεί, αφού είπεν μου ότι θα του έφερνε δκιο μέρες πριν που ήρθε ξανά. Συνολικά με τον Μουχάμετ που τη μέρα της αποφυλάκισής μου μέχρι σήμερα είχαμε τρεις συναντήσεις. [...] Θέλω να αναφέρω ότι για το λαπτοπ έχει δύο μέρες που ειδοποίησα τον σταθμό Αραδίππου για να σας ενημερώσει να σας το πω ότι μου το έδωσε ο Μουχάμετ.». Η μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με τις κατηγορίες αρ. 5 και
- · Υπάρχει η γραπτή κατάθεση του Αστ. XXXXX XXXXX Στεφάνου (ΜΚ12) ότι την 7.4.2018 και περί ώρα 23꞉53 καταγγέλθηκε από τον Α/Αστ. XXXXX Σ. Θεοδώρου ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 23꞉50 ενόσω αυτός βρισκόταν στην εκκλησία, ήχησε το σύστημα συναγερμού της οικίας του στην οδό XXXXX 14 στα Λειβάδια και ότι, όταν επέστρεψε στο σπίτι του, βρήκε παραβιασμένη την πίσω πόρτα της κουζίνας. Αμέσως, μετέβη ο ΜΚ12 στην εν λόγω οικία και διαπίστωσε ότι η δίφυλλη ανοιγόμενη πόρτα του καθιστικού της κουζίνας στην πίσω πλευρά της οικίας ήταν παραβιασμένη με αιχμηρό αντικείμενο και ήταν ανοικτή. Δεν υπήρχε ακαταστασία στην οικία, και, όπως του ανέφερε ο ιδιοκτήτης της οικίας Αστ. XXXXX, δεν είχε κλαπεί οτιδήποτε. · Υπάρχει η γραπτή κατάθεση ημερ. 23.4.2018 (βλ. το Τεκμήριο 35) του Α/Αστ. XXXXX XXXXX Θεοδώρου (ΜΚ9), ο οποίος υπηρετούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο στο ΤΑΕ Λάρνακας στο κλιμάκιο Δακτυλοσκόπων - Φωτογράφων, στην οποία αναφέρει ότι στις 7.4.18, που ήταν Μεγάλο Σάββατο, περί ώρα 23:30, αυτός αναχώρησε από την οικία του για να μεταβεί στην εκκλησία να παρακολουθήσει την ακολουθία της Ανάστασης. Φεύγοντας, ενεργοποίησε το σύστημα συναγερμού. Ενώ ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί στο όχημά του αντιλήφθηκε δυο άγνωστα του άτομα, ο ένας λεπτός, με μέτριο προς χαμηλό ανάστημα 1.65 - 1.70 μ., ο άλλος κανονικής σωματικής διάπλασης, ψηλού αναστήματος 1.80 μ., με ενδύματα σκούρου χρώματος, να περπατούν στον πεζόδρομο σε απόσταση περίπου 20 μέτρα από το σπίτι του, δίπλα από χώρο πρασίνου. Από την συμπεριφορά τους, δηλαδή από τον τρόπο που κοίταζαν την οικία του και τις διπλανές κατοικίες, ο ΜΚ9 τους θεώρησε ύποπτους. Κατά την αναχώρηση του κατευθύνθηκε προς την κατεύθυνση τους και είδε ότι τα εν λόγω δύο άτομα επιβιβάστηκαν σε αυτοκίνητο μάρκας Mazda Demio ανοικτού χρώματος ασημί που έφερε πινακίδες με αριθμούς XXXXX
- Το εν λόγω όχημα ήταν σταθμευμένο με κάθετη φορά, με το μπροστινό του μέρος να βλέπει προς την οδό XXXXX σε ανοικτό χώρο επί της γωνίας των οδών XXXXX και XXXXX σε απόσταση περί τα 30 μέτρα από την κατοικία του (βλ. την εκτύπωση χάρτη της εν λόγω οδού που εκτύπωσε ο ΜΚ9 με βάση το ηλεκτρονικό πρόγραμμα www.google.com/maps, όπου αυτός σημείωσε με μπλε πέννα το σημείο όπου ευρίσκεται ο ανοικτός χώρος και το σημείο εντός αυτού όπου ήταν σταθμευμένο το όχημα στο οποίο επιβιβάστηκαν τα 2 άγνωστα πρόσωπα - Τεκμήριο 37, βλ. πρακτικά δικασίμου ημερ. 26.2.2019). Ο ΜΚ9 πέρασε από μπροστά τους και είδε ότι μέσα στο αυτοκίνητο κάθονταν τα δυο αυτά άγνωστα πρόσωπα. Περί την 23:50, ενόσω αυτός ήταν στην εκκλησία, δέχθηκε κλήση στο κινητό του τηλέφωνο από το σύστημα συναγερμού της οικίας του με το μήνυμα διάρρηξης. Επέστρεψε στην οικία του και απενεργοποίησε το σύστημα συναγερμού. Πρόσεξε ότι η δίφυλλη ανοιγόμενη πόρτα του καθιστικού της κουζίνας στην πίσω πλευρά της οικίας ήταν παραβιασμένη με αιχμηρό αντικείμενο και ήταν ανοικτή. Υπήρχε αρκετή ζημιά στην πόρτα αυτή. Ωστόσο, δεν υπήρχε ακαταστασία στην οικία, και, όπως του ανέφερε ο ιδιοκτήτης της οικίας Αστ. XXXXX, δεν είχε κλαπεί οτιδήποτε. · Τη σκηνή διάρρηξης εξέτασε στις 8.4.2018 ο Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου (ΜΚ7) ο οποίος προέβη σε δειγματοληψίες swab από το κουδούνι στην μπροστινή είσοδο της οικίας και από το μοχλό ασφαλίσεως της αλουμινένιας πόρτας στο σημείο της παραβίασης και παρέλαβε δύο αποτσίγαρα που βρήκε περί ώρα 09꞉50 να είναι «φρεσκοκαπνισμένα» (βλ. πρακτικά δικασίμου ημερ. 29.1.2019) σε χωράφι στην οδό XXXXX στα Λειβάδια (βλ. τα τεκμήρια με διακριτικά ΣΝ. 1, ΣΝ2, ΣΝ3, ΣΝ4 στη γραπτή κατάθεση του ΜΚ7 - Τεκμήριο 20). Ακολούθως, ο ΜΚ7 παρέδωσε τα τεκμήρια που περισυνέλεξε, στον ΜΚ12 (βλ. τη γραπτή κατάθεση του Αστ. 1155 (ΜΚ12) - Τεκμήριο 39 (Κυανούν 61, σελ. 1 - 2)). Με τη σειρά του, ο ΜΚ12 παρέδωσε τα τεκμήρια αυτά στις 3.5.2018 στον Αστ. XXXXX για περαιτέρω ενέργειες (βλ. Τεκμήριο 39, Κυανούν 61/σελ. 5). · Στις 3.5.2018 ο Αστ. 2919 Σ. Τταντής υπέβαλε τα πιο πάνω τεκμήρια ΣΝ1 - ΣΝ4 στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για να τύχουν επιστημονικής εξέτασης (βλ. την σελ. 2 της Έκθεσης Πραγματογνωμοσύνης αρ. 2368-2018 (Τεκμήριο 46). Τα συμπεράσματα του Ινστιτούτου ήταν ως εξής꞉ - Όπως καταγράφεται στη σε. 7 του Τεκμηρίου 46 η ποσότητα/ποιότητα ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού στα πιο πάνω τεκμήρια ΣΝ1 και ΣΝ2 (επίχρισμα από το μοχλό ασφαλίσεως της αλουμινένιας πόρτας όπου υπήρξε το σημείο της διάρρηξης και επίχρισμα από το κουδούνι της κυρίας εισόδου) ήταν μηδαμινή και μη ικανοποιητική για να μπορεί να συγκριθεί σε μοριακό επίπεδο. Συνεπώς, δεν υπήρξε ταύτιση με τα παρειακά επιχρίσματα οποιουδήποτε ανθρώπου. - Απεναντίας, όσον αφορά τα δύο αποτσίγαρα (ΣΝ3 και ΣΝ4), απομονώθηκε από αυτό μονό γενετικό υλικό άγνωστου άνδρα που ήταν του ιδίου άνδρα και στα δύο αποτσίγαρα (βλ. σελ. 8 του Τεκμηρίου 46). Άπαξ και λήφθηκαν τα παρειακά επιχρίσματα από τον 3ο Κατηγορούμενο, υποβλήθηκαν σε επιστημονική εξέταση και σύγκριση με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από τα δύο αποτσίγαρα και τότε ο Δρ. Μ. Καριόλου (ΜΚ13) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι (βλ. συμπέρασμα αρ. 1, σελ. 7 της Έκθεσης Πραγματογνωμοσύνης αρ. 3945/2018 - Τεκμήριο 48) το μονό ανδρικό γενετικό υλικό ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου
- · Στις 24.7.2018 ο ιδιοκτήτης της διαρρηχθείσας κατοικίας (Α/Αστ. XXXXX XXXXX Θεοδώρου (ΜΚ9)) κλήθηκε στις 24.7.2018 στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου για να δει τον 3ο Κατηγορούμενο και να πει αν τον αναγνωρίζει ως το πρόσωπο που είδε το βράδυ που έγινε η διάρρηξη της οικίας του. Ο ΜΚ9 δήλωσε σε συμπληρωματική γραπτή κατάθεση προς την Αστυνομία (βλ. το Τεκμήριο 36) ότι - «δεν είμαι σε θέση να πω μετά βεβαιότητας ότι πρόκειται για ένα από τα δύο πρόσωπα που είδα πλησίον της κατοικίας μου λίγα λεπτά προτού διαπραχθεί η διάρρηξη, λόγω του σκοταδιού και της απόστασης που είχα, το μόνο που μπορώ να δηλώσω μετά βεβαιότητας είναι πως τα σωματικά χαρακτηριστικά του ομοιάζουν με αυτά του ενός από τα δύο άτομα τα οποία περιέγραψα στην αρχική μου κατάθεση». · Ο Αστ. XXXXX διερευνώντας την παρούσα υπόθεση επικοινώνησε τηλεφωνικώς με κάποιον γείτονα του ΜΚ9, ο οποίος ανέφερε ότι το βράδυ της 7.4.2018 περί ώρα 22꞉45 είδε ένα άγνωστο του πρόσωπο «με μούσι» να περπατά στο χώρο πρασίνου δίπλα από την επίδικη οικία και ακολούθως να εισέρχεται στο Mazda Demio ασημί χρώματος που ήταν σταθμευμένο στον ανοικτό χώρο απέναντι από την επίδικη οικία. Στο εν λόγω όχημα βρίσκονταν ο οδηγός, ο συνοδηγός και επιβάτης στο πίσω μέρος. Η πληροφορία αυτή καταγράφηκε από τον Αστ. XXXXX σε Ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 44). · Ο ΜΚ 12 έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον 1ο Κατηγορούμενο στις 30.4.2018, καθώς επίσης έλαβε τα δακτυλικά του αποτυπώματα. Δεν εντοπίστηκε κανένας συσχετισμός του με τα τεκμήρια που περισυνελλέγησαν σε σχέση με τη διάρρηξη της κατοικίας του Θεοδώρου (ΜΚ9). Ούτε του 2ου Κατηγορούμενου το γενετικό υλικό ταυτίζεται μερικώς ή εν όλω με τα τεκμήρια που λήφθηκαν από τη σκηνή της διάρρηξης. Σε επίπεδο γενετικού υλικού, δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν τον 1ο και 2ο Κατηγορούμενο με αντικείμενα που παραλήφθηκαν από οποιοδήποτε όχημα που εξετάστηκε ως αστυνομικό τεκμήριο (βλ. συμπέρασμα 48, σελ. 18 του Τεκμηρίου 47). · Αυτό που προκύπτει από το Τεκμήριο 2 είναι ότι ένα αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX14 Mazda Demio χρώματος ασημί ενοικιάστηκε από τον Hussein στις 29.3.16 με επέκταση της ανανέωσης μέχρι και την 8.4.
- Η μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με την κατηγορία αρ.
- Στην καταδίωξη του Nissan note, χρώματος μαύρου τα ξημερώματα της 30.4.2018, έλαβαν μέρος αριθμός αστυνομικών, κάποιοι εκ των οποίων προσήλθαν ως μάρτυρες στο Δικαστήριο και κάποιοι όχι. Συγκεκριμένα, ήλθαν και έδωσαν ενόρκως μαρτυρία, περιγράφοντας την πορεία των αστυνομικών οχημάτων και του καταδιωκόμενου οχήματος μέχρι τη στιγμή της ανακοπής του꞉ Ο Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου (ΜΚ2) (βλ. τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 4, πρακτικά ημερ. 20.11.2018). Αυτός δεν ήταν παρών κατά το χρόνο της σύλληψης του Κατηγορούμενου
- Πληροφορήθηκε γι'αυτήν αργότερα από συναδέλφους του (βλ. Τεκμήριο 4, Κυανούν 82/σελ. 4, γραμμές 96 - 98). Τη σύλληψη είχε διενεργήσει ο Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου του ΤΑΕ Λάρνακας. Ο Αστ. XXXXX (ΜΚ4) (βλ. τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 12 και τα πρακτικά της δικασίμου ημερ. 17.12.2018). Παραθέτω ένα απόσπασμα από το Τεκμήριο 12 (7η γραμμή από το τέλος της πρώτης σελίδας μέχρι το τέλος της δεύτερης σελίδας)꞉ «Αφού περάσαμε την έξοδο που οδηγεί προς τον αυτοκινητόδρομο Αγίας Νάπας - Λευκωσίας, στρίψαμε δεξιά σε δρόμο ο οποίος είναι παράλληλος προς τον αυτοκινητόδρομο και οδηγεί στην κτηνοτροφική περιοχή Ορόκλινης. Αφού συνεχίσαμε να το ακολουθούμε για απόσταση περίπου δύο χιλιόμετρα, τα δύο πρώτα υπηρεσιακά οχήματα έκαναν έναν κύκλο και άκουσα τον Α/XXXXX να λέει από τον υπηρεσιακό ασύρματο ότι το ύποπτο όχημα τους κτύπησε. Αμέσως αντιλήφθηκα ότι το ύποπτο όχημα κατευθυνόταν προς το μέρος μας και δεν ακολουθείτο από τα άλλα δύο υπηρεσιακά οχήματα. Τότε το υπηρεσιακό όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX66 σταμάτησε και το ύποπτο όχημα κατευθυνόταν προς το μέρος του και το κτύπησε πλαγιομετωπικά στη δεξιά του πλευρά και συνέχισε την πορεία του για ακόμα δέκα μέτρα περίπου και ακινητοποιήθηκε. Αμέσως, έδωσα το όχημα που οδηγούσα και το στάθμευσα μπροστά από το καταδιωκόμενο όχημα, ούτως ώστε να μην μπορέσουν να διαφύγουν. Τότε είδα να βγαίνουν από μέσα δύο άτομα τα οποία άρχισαν να τρέχουν μέσα στα χωράφια. Πρόσεξα ότι ο ένας εξήλθε του αυτοκινήτου από την πόρτα του συνοδηγού και ο άλλος από την πίσω αριστερή πόρτα του οχήματος. Αμέσως κατέβηκα από το αυτοκίνητο και άρχισα να τρέχω προς την κατεύθυνση που πήγαν τα εν λόγω πρόσωπα, φωνάζοντας τους στα ελληνικά 2 φορές «αστυνομία - σταματάτε», χωρίς όμως να το πράξουν, συνεχίζοντας να τρέχουν. Εγώ ακολούθησα το ένα άτομο που πήγε προς αριστερά, καθώς ήταν ο πλησιέστερος προς εμένα, σε απόσταση περίπου 20 μέτρων. Αφού τον έφτασα, τον άρπαξα από την φανέλα και τον ακινητοποίησα. Αμέσως, η ώρα 00꞉25 τον πληροφόρησα ότι είναι υπό σύλληψη για τα αυτόφωρα αδικήματα
- Επικίνδυνη και αλόγιστη οδήγηση,
- Αμελή οδήγηση,
- Αμελείς και απερίσκεπτες πράξεις,
- Παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα αστυνομικού,
- Επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης,
- Αντίσταση κατά τη νόμιμη σύλληψη και
- Χρήση κλοπιμαίων πινακίδων εγγραφής. Του επέστησα την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «Έχω πρόβλημα με την καρδιά μου». Κατά τη διάρκεια της σύλληψης του αυτός αντιστάθηκε και με κτύπησε με τα χέρια και τα πόδια του σε διάφορα σημεία του σώματός μου και με τη βοήθεια του Λοχ. XXXXX και του Αστ. XXXXX που προσέτρεξαν για βοήθεια, του τοποθέτησα χειροπέδες και μαζί με τους πιο πάνω, τον μεταφέραμε στο περιπολικό. Παρέμεινα εκτός του περιπολικού και τον είχα υπό την επίβλεψή μου. Μετά πάροδο λίγων λεπτών, ήρθε στη σκηνή ο Α/Αστ. XXXXX Μ. Αποστόλου όπου συνομίλησε με τον συλληφθέντα και τον ανέκρινε σχετικά με το ποιοι άλλοι επέβαιναν στο πιο πάνω αυτοκίνητο. Παρέμεινα για ακόμα λίγα λεπτά στη σκηνή, όπου ο κρατούμενος παραλήφθηκε από τον Λοχ. XXXXX Χρ. Κόνσολο. Κατά τη διαδικασία σύλληψης του πιο πάνω, των κτυπημάτων που μου έδωσε και της αντίστασης που προέβαλε, τραυματίστηκα στο δεξί πόδι. Ως εκ τούτου μετέβηκα στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, όπου αφού εξετάστηκα από τον επί καθήκοντι ιατρό διαπιστώθηκε ότι έφερα κάκωση, αιμάτωμα και θλάση δεξιού μηρού και κνήμης. Αφού έτυχα των πρώτων βοηθειών, απολύθηκα με οδηγίες.». Επισημαίνω ότι ο ΜΚ4 στην πιο πάνω κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 12 δεν κατονομάζει τον συλληφθέντα. Ενώπιον του Δικαστηρίου, όμως, ανέφερε ότι το πρόσωπο που ο ίδιος συνέλαβε ήταν ο 2ος Κατηγορούμενος. Διευκρίνισε ο ΜΚ4 κατά την αντεξέτασή του (βλ. πρακτικά δικασίμου ημερ. 17.12.2018) ότι αυτός δεν είδε τον 2ο Κατηγορούμενο να οδηγά και ότι ο μόνος λόγος που τον κατηγόρησε και για τα τροχαία αδικήματα ήταν επειδή δεν ήξερε ποιος οδηγούσε το όχημα, αλλά συμμετείχε στα αδικήματα αυτός ως πρόσωπο που βγήκε μέσα από το ίδιο αυτοκίνητο. Ενώ στη γραπτή κατάθεσή του (Τεκμήριο 12), ο ΜΚ4 αναφέρει ότι «Αφού τον έφτασα, τον άρπαξα από την φανέλα και τον ακινητοποίησα», κατά την αντεξέτασή του ανέφερε κάτι διαφορετικό, ότι «Άρπαξά τον που την φανέλα, ππέσαμε χαμέ και ξεκίνησε πάλη». Ισχυρίστηκε ο ΜΚ4 ότι δεν το έγραψε αυτό στην κατάθεσή του, αλλά αυτό εννοούσε με τη λέξη «ακινητοποίησά τον», αφού άπαξ και έππεσαν χαμέ, εμπόδισε τον Κατηγορούμενο 2 από το να συνεχίσει να τρέχει για να διαφύγει. Τότε ο Κατηγορούμενος άρχισε κατ' ισχυρισμόν να πορτοκλωτσά τον ΜΚ4 πάνω στα πόδια, γι'αυτό και ο ΜΚ4 πήγε εντός μισής ώρας στο Νοσοκομείο. Επικαλέστηκε την ύπαρξη ιατρικής γνωμάτευσης για τη σωματική βλάβη που υπέστη, Οι άλλοι δύο αστυνομικοί, τους οποίους ο ΜΚ4 κατονομάζει ως τα πρόσωπα που ήταν παρόντες και τον βοήθησαν να περάσει τις χειροπέδες στο άτομο που κατ' ισχυρισμόν αντιστεκόταν της σύλληψης, ήτοι ο Λοχ. XXXXX Κ. Κωνσταντίνου και ο Αστ. XXXXX XXXXX Τταντής, αν και ήταν σημειωμένοι στο κατηγορητήριο ως προτιθέμενοι μάρτυρες, εν τέλει δεν κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή για να δώσουν μαρτυρία. Εξάλλου, ερωτηθείς ο ΜΚ4 κατά την αντεξέτασή του να πει αν ο Λοχ. XXXXX και ο Αστ. XXXXX είδαν τον 2ο Κατηγορούμενο να τον πορτοκλωτσά, ο ΜΚ4 απάντησε λέγοντας «Ρωτήστε τους. Ξέρω γω αν εβλέπαν;». Υποβλήθηκε στον ΜΚ4 ότι στην πραγματικότητα δεν είναι εκείνος που συνέλαβε τον 2ο Κατηγορούμενο, αλλά ο Λοχ. 1706, ο οποίος χρησιμοποίησε υπερβολική βία κατά του 2ου Κατηγορούμενου προκαλώντας διάτρηση του τυμπάνου του αυτιού του και ότι για να μην φανεί αυτό το γεγονός, σκόπιμα έβαλαν τον ΜΚ4 να δηλώσει ότι συνέλαβε εκείνος τον 2ο Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ4 επέμεινε ότι ο ίδιος συνέλαβε τον 2ο Κατηγορούμενο με τη βοήθεια των άλλων δύο αστυνομικών και ότι η βία που χρησιμοποιήθηκε για να επιτευχθεί η σύλληψη ήταν λογική. Ο Λοχ. XXXXX Χρ. Κόνσολος (ΜΚ1), καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου στις 5.11.2018, ανέφερε προφορικά ότι αυτός έφθασε στο σημείο της σύλληψης του 2ου Κατηγορούμενου, μετά που είχε ήδη επιτευχθεί, γι'αυτό και δεν είδε ο ίδιος αν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε αντίσταση εκ μέρους του. Επιβεβαίωσε, όμως, ότι ο ίδιος μετέφερε την επομένη της σύλληψης τον 2ο Κατηγορούμενο στο γιατρό και θυμόταν ότι είχε διαγνωστεί με διάτρηση τυμπάνου του αυτιού του. Ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Αποστόλου (ΜΚ3), καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.11.2018 (βλ. επίσης τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 7), ανέφερε ότι δεν είδε τις συνθήκες σύλληψης του 2ου Κατηγορούμενου και ότι όταν τον συνάντησε ήταν ήδη συλληφθείς, καθόταν εντός του περιπολικού και πολύ συνεργάσιμος με τον ίδιο τον ΜΚ
- Η μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με την κατηγορία αρ.
- · Υπάρχει η μαρτυρία του Α/Αστ. XXXXX XXXXX Αποστόλου (ΜΚ3) (βλ. τα πρακτικά της δικασίμου 29.11.2018 σε συνδυασμό με τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 7), ο οποίος περιγράφει τις συνθήκες υπό τις οποίες η Αστυνομία έφθασε στον 3ο Κατηγορούμενο: «Την 01.05.2018 και περί ώρα 08꞉30, ανέλαβα καθήκον και διενήργησα διάφορες εξετάσεις προς εντοπισμό του καταζητούμενου Mohamed Hussein. Την ίδια ημέρα και ώρα 16꞉35 ενώ βρισκόμουν στο τμήμα μου, ενημερώθηκα από τον Λοχ. XXXXX Χρ. Κόνσολο ότι ένα αυτοκίνητο μάρκας NISSAN MICRA χρώματος σκούρου γκρίζου, που έφερε αριθμούς εγγραφής XXXXX09 κινήτο ύποπτα στην περιοχή και πιθανόν να επέβαινε σε αυτό ο καταζητούμενος XXXXX Hussein . Άμεσα εγώ και ο Α/Αστ.XXXXX οδηγώντας το υπηρεσιακό όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX95 μεταβήκαμε στην περιοχή της Ορόκλινης προς εντοπισμό του πιο πάνω αυτοκινήτου. Κατά τη διάρκεια της περιπολίας μας, περί ώρα 1655 ενώ κινούμασταν στην οδό Ωκεανίας στην Ορόκλινη και στα αριστερά μας ήταν τα καφεστιατόρια NERO και Croissanterie, λόγω του ότι ο δρόμος ήταν στενός και στις δύο πλευρές υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα, κινούμασταν με χαμηλή ταχύτητα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, αντιλήφθηκα ότι σε απόσταση 20 περίπου μέτρων στη δεξιά πλευρά σε σχέση με την πορεία μας, ήταν σταθμευμένα ένα αυτοκίνητο μάρκας NISSAN MICRA χρώματος σκούρου γκρίζου, που έφερε αριθμούς εγγραφής XXXXX09 και σε αυτό επέβαιναν δύο άντρες. Αμέσως ενεργοποίησα την αστυνομική σειρήνα και ο Α/Αστ. XXXXX οδήγησε το υπηρεσιακό όχημα προς το μέρος του ύποπτου οχήματος για να το ανακόψουμε. ...[Λόγω του ότι ένα διπλοκάμπινο όχημα σταμάτησε μπροστά από το ύποπτο όχημα], δεν μπορούσαμε να κάνουμε ανακοπή με το υπηρεσιακό όχημα, γι'αυτό κατεβήκαμε πεζοί προς το ύποπτο όχημα. [...] Προσεγγίσαμε πεζοί το ύποπτο αυτοκίνητο, εγώ βρισκόμουν από την πλευρά του οδηγού και ο Α/Αστ. XXXXX από την μπροστινή πλευρά. Ενώ έφτασα δίπλα από την πόρτα του οδηγού αναγνώρισα τον συνοδηγό ότι ήταν ο καταζητούμενος XXXXX Hussein, ενώ ο οδηγός ήταν άγνωστός μου. [...] Το ύποπτο αυτοκίνητο ανέπτυξε ταχύτητα και κινήθηκε προς το μέρος του Α/Αστ. XXXXX. Παρά τους πυροβολισμούς, το ύποπτο αυτοκίνητο δεν σταμάτησε και είδα ότι ο Α/Αστ. XXXXX πετάχτηκε προς τα πλάγια αριστερά για να μην κτυπήσει και επίσης πυροβόλησε προς τα ελαστικά της δεξιάς πλευράς του υπόπτου αυτοκινήτου. Παρά τους πυροβολιμσούς, το ύποπτο αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του και λόγω αυτοκινήτου που βρισκόταν μπροστά του κινήθηκε και βγήκε στο εξ αντιθέτου πεζοδρόμιο και ο Α/Αστ.XXXXX το καταδίωξε τρέχοντας. Η οδήγηση του υπόπτου οχήματος ήταν αλόγιστη και επικίνδυνη και έθεσε σε άμεσο κίνδυνο αρχικά εμάς και ακολούθως τα υπόλοιπα οχήματα και πεζούς που βρίσκονταν στην περιοχή. [...] Οδηγοί ταξί που βρίσκονταν στην περιοχή μου ανέφεραν ότι οι δύο άντρες που εγκατέλειψαν το πιο πάνω αυτοκίνητο έφυγαν τρέχοντας προς τα χωράφια της οδού Σαλαμίνος. [...] δεν εντοπίσαμε τα δύο πρόσωπα.Τον οδηγό του υπόπτου αυτοκινήτου τον είδα από κοντινή απόσταση αλλά για χρονικό διάστημα ελαχίστων δευτερολέπτων. Φαινόταν αλλοδαπός, νεαρής ηλικίας, μελαχρινός, πιθανόν αραβικής καταγωγής, με μαύρα μαλλιά, πολύ κοντά κουρεμένος και είχε ελαφρύ γένι. Εάν τον ξαναδώ, μπορώ να τον αναγνωρίσω.». Στον εντοπισμό και τη σύλληψη του XXXXX Suleyman οδηγήθηκε ο Α/Αστ. XXXXX Μ. Αποστόλου (ΜΚ3) κατόπιν πληροφορίας που έλαβε στις 9.7.2018 από αξιόπιστο πληροφοριοδότη του στη Λάρνακα, ο οποίος είναι φιλικό πρόσωπο του Omar και του XXXXX Hussein και ο οποίος δήλωσε ότι ήταν πρόσφατα παρών σε συζήτηση που είχαν μεταξύ τους και ανέφεραν την εμπλοκή τους σε αρκετές διαρρήξεις στην πόλη και επαρχία Λάρνακας κατά το χρονικό διάστημα Δεκεμβρίου 2017 - Απριλίου 2018 και ότι ο XXXXX Suleyman ήταν ο οδηγός στο όχημα του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX09 μάρκας NISSAN MICRA το οποίο την 1.5.2018 έτυχε καταδίωξης από την Αστυνομία στην Ορόκλινη. Την πληροφορία αυτή, ο ΜΚ3 την κατέγραψε σε ημερολόγιο ενεργείας (βλ. το Τεκμήριο 9). Διευκρινίσεις για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Αστυνομία από την παραλαβή της εν λόγω πληροφορίας μέχρι τη σύλληψη του 3ου Κατηγορουμένου, δόθηκαν από το ΜΚ3 κατά την αντεξέτασή του από το συνήγορο του εν λόγω Κατηγορουμένου κατά τη δικάσιμο ημερ. 10.12.2018 (βλ. σελ. 18 - 19 των στενοτυπημένων πρακτικών της εν λόγω δικασίμου). Εκδόθηκε το ένταλμα σύλληψης και ακολούθως στις 19.7.2018 παρουσιάστηκε αυτοβούλως ο 3ος Κατηγορούμενος και παραδόθηκε στην Αστυνομία στη Λευκωσία. Τη σύλληψη του 3ου Κατηγορούμενου διενήργησε ο Αστ. XXXXX XXXXX Στεφάνου (ΜΚ12) στις 25.7.2018, ο οποίος και τον ενημέρωσε για τα δικαίωματά του ως συλληφθέντα (βλ. τη γραπτή κατάθεση του ΜΚ12 ως το Τεκμήριο 40). Τον XXXXX Suleyman ανέκρινε ο Αστ. XXXXX XXXXX Κυριάκου (ΜΚ5) στον Αστ. Σταθμό Αραδίππου στις 22.7.2018 (βλ. τη γραπτή κατάθεση του ΜΚ5 ως το Τεκμήριο 13 και την ανακριτική κατάθεση του XXXXX Suleyman στην Αγγλική γλώσσα στις 21.7.2018 (βλ. το Τεκμήριο 14) και στις 25.7.2018 (βλ. το Τεκμήριο 41). Τον ανέκρινε αναφορικά με υποθέσεις 1) Συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, 2) Διάρρηξης κατοικίας, 3) Κλοπής, 4) Αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης, 5) Παράλειψης συμμόρφωσης σε σήμα αστυνομικού, 6) Αμελείς και απερίσκεπτες πράξεις, 7) Κοινής επίθεσης, για αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 4/12/2017 και 1/5/
- Ο 3ος κατηγορούμενος επέλεγε να απαντά δηλώνοντας ότι «Ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο» ή ότι «Δεν επιθυμώ να απαντήσω». Αρνήθηκε να λάβει μέρος σε αναγνωριστική παράταξη, αλλά δέχθηκε να τον δουν στο γραφείο του Αστ. Σταθμού Αραδίππου ο ΜΚ3 και ο ΜΚ
- Συγκεκριμένα, ο ΜΚ3 σε Συμπληρωματική Κατάθεση ημερ. 24.7.2018 (βλ. Τεκμήριο 8), ανέφερε ότι είδε εκείνη τη μέρα στον Αστ. Σταθμό Αραδίππου στο γραφείο παραλαβής κρατουμένων έναν άντρα τον οποίο αναγνώρισε ως το πρόσωπο που στις 1.5.2018 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXX09 μάρκας NISSAN MICRA, στο οποίο ήταν συνοδηγός ο XXXXX Hussin και διέφυγε της σύλληψης. Στην παρουσία του ΜΚ3, ο Αστ. XXXXX Χ. Κυριάκου ρώτησε τον κρατούμενο να πει το όνομά του και εκείνος απάντησε XXXXX Suleyman (που είναι ο 3ος κατηγορούμενος). Δήλωσε ο ΜΚ3 στην ίδια Συμπληρωματική κατάθεση ότι - «Είμαι σίγουρος ότι ήταν ο οδηγός του πιο πάνω αυτοκινήτου, γιατί τον είδα από πολύ μικρή απόσταση και θυμούμουν την εικόνα του προσώπου του, η οποία ταιριάζει απόλυτα με την περιγραφή που έδωσα στην 1η μου κατάθεση.». Για την πιο πάνω μαρτυρία αναγνώρισης του 3ου Κατηγορούμενου από τον ΜΚ3 στον Αστ. Σταθμό Αραδίππου, αντεξετάστηκε εκτενώς ο ΜΚ3 από το συνήγορο Υπεράσπισης του 3ου Κατηγορουμένου κατά τη δικάσιμο ημερ. 10.12.
- Τα ρούχα αλλάζουν ενώ το πρόσωπο δεν αλλάζει, παρατήρησε ο ΜΚ3 και επέμεινε ότι ήταν σίγουρος ότι το πρόσωπο που είδε στη θέση του οδηγού του οχήματος XXXXX09 ήταν το ίδιο με αυτό που έβλεπε στον Αστ. Σταθμό. Συγκράτησε την εικόνα του προσώπου του. Όσον αφορά το όχημα XXXXX09, αυτό είχε εγκαταληφθεί από τον οδηγό του και εντοπιστεί από την Αστυνομία ακινητοποιημένο στην οδό Σαλαμίνος στην Ορόκλινη την 1.5.2018 περί ώρα 16꞉30 και αμέσως τέθηκε υπό φρούρηση (βλ. το Τεκμήριο 39, Κυανούν 61, σελ. 5). Ακολούθως, μεταφέρθηκε σε χώρο στάθμευσης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρνακας, όπου ο Αστ.XXXXX (ΜΚ 7) το φωτογράφισε στις 2.5.2018 και το ερεύνησε. Κατά την έρευνα, παρέλαβε από αυτό αριθμό τεκμηρίων ως παρατίθεται σε κατάλογο στις σελ. 4 έως 8 του Τεκμηρίου
- Συγκεκριμένα, έλαβε δειγματοληψία꞉ - Από διάφορα μέρη του αυτοκινήτου XXXXX09, όπως από το τιμόνι του αυτοκινήτου (ΣΝ1), από το εσωτερικό χερούλι της πόρτας του οδηγού (ΣΝ2), από το εσωτερικό χερούλι της πόρτας του συνοδηγού (ΣΝ3) από το εσωτερικό χερούλι στις πίσω πόρτες του αυτοκινήτου (ΣΝ3 και ΣΝ4), από αυτοκόλλητο κολλημμένο πάνω στις μπροστινές και πισινές πινακίδες εγγραφής του αυτοκινήτου (βλ. ΣΝ26 και 27), και - από διάφορα αντικείμενα που βρήκε εντός του αυτοκινήτου, όπως από δύο κλειδιά (βλ. ΣΝ16), δύο μπουκάλες νερού μάρκας ΚΥΚΚΟΣ, που βρέθηκαν δίπλα από το χειρόφρενο (βλ. ΣΝ6 έως ΣΝ8 του Τεκμηρίου 19 και βλ. τα Τεκμήρια 26 και 27 ενώπιον του Δικαστηρίου), από μια μπουκάλα νερού μάρκας ΑΓΡΟΣ, η οποία βρέθηκε κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού (βλ. ΣΝ9 και ΣΝ10), από γυαλιά ηλίου μάρκας DIFEIL τα οποία βρέθηκαν κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού (βλ. ΣΝ23). Ο ΜΚ5 έλαβε δύο παρειακά επιχρίσματα από τον 3ο Κατηγορούμενο στις 20.7.
- Το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, κατόπιν σύγκρισης με επιστημονικές μεθόδους που περιέγραψε ο ΜΚ13 Δρ. Μ. Καριόλου, του γεγετικού υλικού του 3ου Κατηγορούμενου με τα τεκμήρια που λήφθηκαν από το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX09 μάρκας NISSAN MICRA, κατέληξε στα εξής συμπεράσματα꞉ - Ότι ο 3ος Κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από «πώμα μπουκάλας νερού μάρκας Κύκκος κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού του οχήματος XXXXX09» και από το «πώμα της μπουκάλας εξωτερικά» (βλ. το συμπεράσμα αρ. 4 της Έκθεσης Πραγματογνωμοσύνης αρ. 3945-2018 (Τεκμήριο 48, σελ. 8, συμπέρασμα 4, σε σχέση με το Δικαστικό Τεκμήριο 27 όπως επεξήγησε ο ΜΚ13 στην ένορκη μαρτυρία του). - Ότι ο 3ος Κατηγορούμενος είναι δότης του μονού ανδρικού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από «το εσωτερικό του πώματος και του στόμιου της μπουκάλας νερού μάρκας Κύκκος» (βλ. το συμπεράσμα αρ. 5 της Έκθεσης Πραγματογνωμοσύνης αρ. 3945-2018 (Τεκμήριο 48, σελ. 8, συμπέρασμα 5, σε σχέση με το Δικαστικό Τεκμήριο 26 όπως επεξήγησε ο ΜΚ13 στην ένορκη μαρτυρία του). - Ότι ο 3ος Κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από 2 κλειδιά αυτοκινήτου που εντοπίστηκαν εντός του οχήματος ΜΧΗ809 (βλ. Τεκμήριο 48, σελ. 9, συμπέρασμα 10, σε σχέση με το Δικαστικό Τεκμήριο 28 όπως επεξήγησε ο ΜΚ13 στην ένορκη μαρτυρία του). - Ότι το επίχρισμα από το τιμόνι του ΜΗΧ809 απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, γι'αυτό και ήταν δύσκολο να γίνουν με ασφάλεια οποιεσδήποτε περαιτέρω συγκρίσεις με μοριακή μέθοδο (βλ. το συμπέρασμα 17, σελ. 14 του Τεκμηρίου 47). · Η μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με τις κατηγορίες αρ. 8, 9 και
- Το αυτοκίνητο με αρ. εγγρ. XXXXX09, για το οποίο υπάρχει μαρτυρία ως ανωτέρω ότι οδηγήτο από τον 3ο Κατηγορούμενο την 1.5.2018 με συνοδηγό τον καταζητούμενο XXXXX Hussein, μεταφέρθηκε με ρυμουλκό στην ΑΔΕ Λάρνακας, για περαιτέρω εξετάσεις. Από έρευνα που διενεργήθηκε εκεί στις 2.5.2018 από τον ΜΚ7 στο εν λόγω όχημα, εντοπίστηκε σε αυτό μέσα στο πισινό καπό, μεταξύ άλλων, μια μπλε ταξιδιωτική τσάντα μάρκας FLYING HORSE (βλ. το Τεκμήριο 19, σελ. 8, ΣΝ30 και το Τεκμήριο 32), στην οποία υπήρχε πλαστική θήκη για ετικέτα και εντοπίστηκε μέσα στην εν λόγω θήκη μια ετικέτα (βλ. το Τεκμήριο 31) με τα χειρόγραφα στοιχεία «XXXXX Σωτηρίου» και διεύθυνση «XXXXX 11, Ορόκλινη» και ένα αριθμό τηλεφώνου «24χχχχχχ», στοιχεία τα οποία ανταποκρίνονται στο σύζυγο της παραπονούμενης XXXXX Σωτηρίου, η οποία κατάγγειλε στις 04.12.2017 διάρρηξη της κατοικίας της. Σημειωτέον ότι ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου δεν κατατέθηκαν ως τεκμήρια τυχόν γραπτές καταθέσεις που έδωσαν στην Αστυνομία είτε η κα Ν. Σωτηρίου είτε ο σύζυγός της. - Μέσα στην εν λόγω ταξιδιωτική τσάντα εντοπίστηκε μία κουκούλα χακί χρώματος, δύο δερμάτινα γάντια καφέ χρώματος, φυσίγγιο (βλ. τα τεκμήρια ΣΝ19,18, 22 στον κατάλογο του Τεκμηρίου 19). Τα εν λόγω τεκμήρια υποβλήθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, το οποίο ωστόσο στην Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης ως το Τεκμήριο 47 διατύπωσε το συμπέρασμα ότι η δειγματοληψία που έγινε από δύο γάντια δερμάτινα χρώματος καφέ εξωτερικά και εσωτερικά απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, γι'αυτό και ήταν δύσκολο να γίνουν με ασφάλεια οποιεσδήποτε περαιτέρω συγκρίσεις με μοριακή μέθοδο (βλ. το συμπέρασμα 36, σελ. 16 του Τεκμηρίου 47). Από τη δειγματοληψία που έγινε στην κουκούλα στην περιοχή που πιθανόν να εφάπτεται με το στόμα, λήφθηκε ποσότητα μικτού γενετικού υλικού από την οποία δεν μπορεί να αποκλεισθεί ως δότης ο XXXXX ALRAMADAN (φαίνεται να είναι άλλος από τον 2ο Κατηγορούμενο αφού αυτός κατονομάζεται σε άλλα μέρη της Έκθεσης με το όνομά του, ήτοι XXXXX Chamount). Ο Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου (ΜΚ7) είχε εξετάσει τη σκηνή της διάρρηξης στις 4.12.2017 μεταξύ των ωρών 13꞉30 - 14꞉30 και παρέλαβε από εκεί (βλ. το Τεκμήριο 18) τρία τεκμήρια꞉ - ένα κουτί χρυσαφικών που βρέθηκε άδειο πάνω στο κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο (ΣΝ1), - ένα κομμάτι αλουμινίου το οποίο αφαιρέθηκε από πόρτα στην κουζίνα της επίδικης κατοικίας στην οδό XXXXX 11 στην Ορόκλινη (ΣΝ2), και - πέντε κομμάτια σπασμένου γυαλιού αλουμινένιας συρόμενης πόρτας, τα οποία βρέθηκαν έξω από την κουζίνα της ίδιας κατοικίας (ΣΝ3). Τα πιο πάνω τεκμήρια παραδόθηκαν στις 8.12.2017 από τον Αστ. XXXXX Σ. Τταντή στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για επιστημονική εξέταση. Όπως καταγράφεται στην Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης αρ. 5530 - 2017 (Τεκμήριο 49), έγινε προσπάθεια να απομονωθεί γενετικό υλικό από τα πιο πάνω τεκμήρια, για να μελετηθεί με μοριακή μέθοδο, αλλά η ποσότητα/ποιότητα ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού ήταν μηδαμινή ή/και μη ικανοποιητική για να μπορεί να διενεργηθεί οποιαδήποτε σύγκριση σε μοριακό επίπεδο. Ως εκ τούτου, δεν κατέστη δυνατό να συγκριθεί το γενετικό υλικό του Κατηγορουμένου 3 ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, με τα πιο πάνω τεκμήρια. ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ. Τα κριτήρια αυτά είναι απλά και καλά καθιερωμένα από τη νομολογία. Με την άρνηση των Κατηγοριών, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Βεβαίως, το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία τέτοιας φύσεως, από την οποία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε απολογία. Δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία, εξ όψεως, όχι σε βάθος, εγείρει θέμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Σύγγραμμα «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο», Γεώργιου Μ. Πική, 2η έκδοση, σελίδα 197). Η απόφαση αποδοχής ή απόρριψης της εισήγησης για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, δεν εξαρτάται από το κατά πόσο το Δικαστήριο θα καταδίκαζε ή θα αθώωνε τον κατηγορούμενο σε αυτό το στάδιο, αλλά από το κατά πόσο η μαρτυρία είναι τέτοια που θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορουμένου (βλ. προαναφερόμενο σύγγραμμα κ. Πική, σελίδα 198). Όπως αναφέρθηκε και στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Στο υπό εξέταση στάδιο της δίκης, το δικαστήριο περιορίζεται στη φαινομενική όψη της μαρτυρίας, σε αντίθεση με τη δεύτερη και τελική θεώρησή της, κατά το πέρας της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Επομένως, το πρώτο που θα πρέπει να έχει κατά νου το Δικαστήριο είναι τα συστατικά στοιχεία ενός εκάστους εκ των αδικημάτων ως φαίνονται επί του κατηγορητηρίου, για να συσχετίσει προς αυτά την προσκομισθείσα μαρτυρία. ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ. Όσον αφορά τις κατηγορίες αρ. 1, 5 και 8. Το αδίκημα της «Συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος», εδράζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα. Αρκούντως διαφωτιστική για το πότε στοιχειοθετείται αυτό είναι η Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 134, από την οποία προκύπτουν τα εξής: Το αδίκημα συντελείται από τη στιγμή που δυο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία προς επίτευξη οποιουδήποτε από τους προαναφερόμενους στόχους (βλ. Eminiyet κ.α. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 216). Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο (βλ. Mulcany v. R. [1868] L.R. 34 H.L. 328 O'Connell v. R.
(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall [1876] 2 Q.B.D. 48, Archbold, σελ. 2035 παρ. 28-4). Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, τούτο δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (βλ. Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ 633). Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Έτσι, στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και επομένως, ούτε συνωμοσία. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. R. v. King and King [1966] Crim. L.R. 280, R. v. Mills 27 Cr. App. R. 49, R. v. Walker [1962] Crim. L.R. 458, R. v. O'Brien 59 Cr. App. R. 222, Archbold σελ. 2039 παρ. 28-9). Σε περίπτωση που οι επίδοξοι συνωμότες διατυπώσουν κάποια επιφύλαξη ως προς την οριστικότητα της συμφωνίας τους, το αποτέλεσμα ενδεχομένως να είναι διαφορετικό. Η επίδραση κάθε επιφύλαξης ρητής ή εξυπακουόμενης είναι και αυτό ζήτημα πραγματικό. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι, λοιπόν, άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt
(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Τέλος, πέραν της συμφωνίας χρειάζεται και απόδειξη της πρόθεσης στη σκέψη καθενός εκ των επίδοξων συνωμοτών να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (βλ. Λαζάρου ανωτέρω και R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1). Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen
(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson
(1986)A.C. 27, H.L). Όσον αφορά τις κατηγορίες αρ. 2, 6 και
- Το αδίκημα της «Διάρρηξης κατοικίας με σκοπό την κλοπή», εδράζεται στα άρθρα 291 (ορισμός της διάρρηξης) και 292(α) του Κεφ. 154, σύμφωνα με το οποίο, όποιος «διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο, αντίσκηνο ή σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων ή σε κτίριο που χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας, µε σκοπό διάπραξης κακουργήµατος σε αυτό» είναι ένοχος του κακουργήµατος της διάρρηξης και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Από την συνδυασμένη ανάγνωση των προαναφερόμενων διατάξεων, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία που πρέπει να αποδειχθούν είναι: Η διάρρηξη κτιρίου, ως διαπράττεται με κάποιον από τους τρόπους που προβλέπει το άρθρο
- Δηλαδή τη διάρρηξη οποιουδήποτε μέρους του κτιρίου, είτε εξωτερικού είτε εσωτερικού ή το άνοιγμα με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, θύρας, παράθυρου, παραθυρόφυλλου, πόρτας υπογείου ή άλλου πράγματος προορισμένου για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο. Η είσοδος στο εν λόγω κτίριο. Κάποιο πρόσωπο θεωρείται ότι εισέρχεται σε κτίριο μόλις οποιοδήποτε μέρος του σώματος του ή οποιοδήποτε μέρος οργάνου που χρησιμοποιείται από αυτό, βρίσκεται εντός του κτιρίου. Το εν λόγω κτίριο να χρησιμοποιείται ως κατοικία. Όσον αφορά τις κατηγορίες αρ. 3, 4 και
- Το αδίκημα της «Κλοπής» εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Όλες οι κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου, οι οποίες αναφέρονται στο αδίκημα της «Κλοπής από κατοικία», εδράζονται συγχρόνως και στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, που αφορά στην ποινική ευθύνη των συνεργών. Έχει νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα (βλ. Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.
(1999)2 Α.Α.Δ. 523). Επομένως, εάν η περίπτωση εμπίπτει σε μια από τις κατηγορίες που προδιαγράφει το εν λόγω άρθρο, μπορεί να διατυπωθεί κατηγορία εναντίον ατόμου ως αυτουργού. Στην Ajini κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 319 παρατηρήθηκε πως είναι επιθυμητό, όπου η κατηγορούσα αρχή γνωρίζει εξ αρχής ότι ο ρόλος ενός κατηγορουμένου είναι ρόλος συνεργού, να το εκθέτει αυτό το γεγονός με σκοπό την πληρέστερη ενημέρωση της υπεράσπισης. Όμως αυτό δεν είναι απαραίτητο. Η έλλειψη της εξειδίκευσης δεν αναιρεί την ετυμηγορία περί ενοχής, σε τέτοιες περιπτώσεις, επειδή ο Νόμος επιτρέπει τη μεταχείριση συνεργού ως αυτουργού (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελάς ν. Πιρίκκη
(2001)2 ΑΑΔ 279 και Maxwell v. DPP for Northern Ireland, 68 Cr. App. Rep. αρ. 128 (HL). Το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «20. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκηµα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συµµετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύµφωνα µε τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγµατι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκηµα· (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι µε σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήµατος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήµατος από άλλον· (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήµατος· (δ) εκείνος που συµβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήµατος». Στην Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd
(2003)2 Α.Α.Δ. 261 λέχθηκε, με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία, ότι, στις περιπτώσεις που πρόσωπα διώκονται ως συνεργοί δυνάμει του άρθρου 20, πρέπει να αποδειχθεί: η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό, η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία, ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση (β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea), η οποία αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες, δηλ. γνώση των ουσιωδών περιστάσεων που συνιστούν την διάπραξη του αδικήματος από τον αυτουργό και πρόθεση ή γνώση για παροχή βοήθειας στη διάπραξη του αδικήματος αυτού (βλ. και Pavlos Zenonos General Motors Ltd ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ 5). Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Συναυτουργός είναι αυτός ο οποίος γνωρίζει τα περιστατικά διάπραξης ενός αδικήματος και με δική του οικειοθελή πράξη βοηθεί τον αυτουργό ή τον παρακινεί στη διάπραξη του αδικήματος, ακόμη και στην περίπτωση που η δική του συμβολή αφορά μέρος, μόνο, των ενεργειών του αυτουργού (βλ. Johnson v. Youden
(1950)1 K.B. 544). Εκείνοι που «παρέχουν βοήθεια» ή «παρακινούν» (accomplices) τον καθ' αυτό αυτουργό είναι, σύμφωνα με τον Archbold 2009, σελ. 1886, παρ. 18-10, εκείνοι που είναι «παρόντες στη διάπραξη του αδικήματος» και είτε βοηθούν, είτε παρακινούν αυτή τη διάπραξη. Η παρουσία μπορεί να είναι είτε πραγματική, είτε εξυπακουόμενη και δεν χρειάζεται η παρουσία να λαμβάνει χώρα καθ' όλη τη διάπραξη του αδικήματος. Από την άλλη, η απλή παρουσία στη σκηνή δεν είναι από μόνη της αρκετή για να θεωρηθεί κάποιος ότι παρέχει βοήθεια και παρακίνηση. Από την National Coal Board v. Gamble
(1959)1Q.B. 11 προκύπτει ότι ενώ η απλή παρουσία δεν είναι από μόνη της αρκετή, εντούτοις είναι θέμα πραγματικών γεγονότων, όπως γίνονται αποδεκτά από τη μαρτυρία, κατά πόσο υπάρχει συνέργεια πριν και κατά τη διάπραξη του αδικήματος, με αναφορά σε γεγονότα που πιθανό να υποδεικνύουν κοινό σκοπό, προσχεδιασμό, υποκίνηση, υποβοήθηση κ.λ.π. (βλ. R. v. Clarkson and other
(1971)55 Cr. App. R. 445, R. v. Coney,
(1882)8 Q.B.D. 534 και R. v. Allan [1965] 47 Cr. App. Rep. 243). Τα συστατικά στοιχεία της συνέργειας προσδιορίζονται στην απόφαση R. v. Calhaem
(1985)2 All E.R. 266, υιοθετήθηκαν στην Αλ Χάματ και άλλων v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117, 135 και είναι:
- Επαφή μεταξύ του παροτρύνοντα και του αυτουργού κατά την οποία εξωθείται ο τελευταίος να διαπράξει το έγκλημα.
- Αιτιώδης σχέση μεταξύ της προτροπής για τη διάπραξη του εγκλήματος και της διάπραξής του, και
- Διάπραξη του εγκλήματος μέσα στα πλαίσια της παρότρυνσης και όχι ανεξάρτητα από αυτή. Λέχθηκε περαιτέρω στην Αλ Χάματ (ανωτέρω) ότι, εφόσον συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, η κατηγορούσα αρχή δεν βαρύνεται να αποδείξει ότι η παρότρυνση αποτέλεσε ουσιώδη λόγο για την διάπραξη του εγκλήματος. Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας αρ.
- Το αδίκημα της επίθεσης με σκοπό την αντίσταση σε νόμιμη σύλληψη εδράζεται στο άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
- Ο κατηγορούμενος να επιτίθεται σε άλλο πρόσωπο.
- Η επίθεση να γίνεται με σκοπό την ματαίωση της νόμιμης σύλληψης του κατηγορούμενου για κάποιο ποινικό αδίκημα. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας, αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Ένα πρόσωπο έχει δικαίωμα να αντισταθεί σε σύλληψη όταν αυτή διενεργείται παράνομα. Στο Σύγγραμμα Blackstone´s Criminal Practice 2009, στη σελ.1187 D1.11) αναφέρονται τα εξής: "A person has an unqualified right at common law to resist an unlawful arrest (Christie v. Leashinsky
(1947)A.C. 573, but he must not use excessive force in doing so (Wilson
(1955)1 W.L.R. 493, Long
(1836)7 C & P, p.314).» Kαι σε ελεύθερη μετάφραση: «΄Ενα πρόσωπο έχει ένα ανεπιφύλακτο δικαίωμα στο Κοινοδίκαιο να αντισταθεί σε παράνομη σύλληψη, ωστόσο δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει υπερβολική δύναμη για να το πράξει.». Είναι σημαντικό να δούμε και τα παρακάτω: «Whilst excessive force in a resist arrest may amount to an offence the person using excessive force would not be guilty of assaulting a constable in the execution of his duty (Kenlin v. Gardiner
(1967)2 Q.B. 510).» Kαι σε ελεύθερη μετάφραση: «Ενώ υπερβολική βία (δύναμη) στο να αντισταθείς στη (τέτοια) σύλληψη δύναται να στοιχειοθετήσει αδίκημα, το πρόσωπο που χρησιμοποιεί τέτοια υπερβολική βία δεν θα είναι ένοχος για αδίκημα για επίθεση εναντίον αστυνομικού κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του.» Το κατά πόσο έγινε χρήση υπερβολικής βίας είναι βέβαια θέμα των ειδικών περιστάσεων και σίγουρα η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ των πράξεων των αστυνομικών και της αντίδρασης του αντισταμένου είναι εφαρμόσιμη (βλ. Φωτίου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 192/2014, ημερ. 16.9.15). Σημειωτέον ότι, το άρθρο 28 του περί Αστυνομίας Νόμου, 73
(1)/2004, προνοεί ότι: «28.-
(1)Οποιοδήποτε μέλος της Αστυνομίας- (α) δύναται να ανακόπτει, κατακρατά και ερευνά οποιοδήποτε πρόσωπο για το οποίο έχει εύλογη υποψία ότι ενέχεται στη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος, κατά παράβαση οποιουδήποτε νόμου και ιδιαίτερα όταν- (i)... (ii) εύλογα υποψιάζεται ότι αυτό προβαίνει ή προτίθεται να προβεί σε οποιαδήποτε παράνομη πράξη ή ενέργεια ή ότι έχει παράνομα στην κατοχή του οποιοδήποτε αντικείμενο ή (iii) ..... (β) δύναται να ανακόπτει και ερευνά οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο για το οποίο έχει εύλογη υποψία ότι χρησιμοποιείται ή εμπλέκεται στη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος κατά παράβαση οποιουδήποτε νόμου.
(2)Πρόσωπο που παραλείπει να παρουσιάσει άδεια που ζητείται ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς οποιοδήποτε λογικό σήμα μέλους της Αστυνομίας δύναται να συλληφθεί χωρίς ένταλμα, εκτός αν δώσει το όνομα και τη διεύθυνσή του και διαφορετικά ικανοποιήσει το μέλος της Αστυνομίας ότι θα ανταποκριθεί δεόντως σε οποιαδήποτε κλήση ή άλλη διαδικασία η οποία δυνατό να εγερθεί εναντίον του.
(3)Πρόσωπο που παραλείπει να συμμορφωθεί προς οποιοδήποτε λογικό σήμα μέλους της Αστυνομίας, που τον καλεί να σταματήσει οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο βάσει των διατάξεων του εδαφίου
(1)του άρθρου αυτού, ή το οποίο παρεμποδίζει οποιοδήποτε μέλος της Αστυνομίας κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του που ασκείται βάσει των διατάξεων του εδαφίου αυτού, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα μήνα ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις εκατό πενήντα λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές και οποιοδήποτε μέλος της Αστυνομίας δύναται να συλλάβει οποιοδήποτε τέτοιο πρόσωπο χωρίς ένταλμα και δύναται να φροντίσει όπως οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο που βρέθηκε από αυτόν ότι χρησιμοποιήθηκε για τη διάπραξη αδικήματος κατά παράβαση οποιουδήποτε νόμου μεταφερθεί στον πλησιέστερο αστυνομικό σταθμό ή σε οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο μέρος και να κρατηθεί εκεί, μέχρις ότου αφεθεί ελεύθερο από τον υπεύθυνο του αστυνομικού αυτού σταθμού: Νοείται ότι καμιά τέτοια σύλληψη δεν ενεργείται, αν το πρόσωπο αυτό δώσει το όνομα και διεύθυνσή του και ικανοποιήσει το μέλος αυτό της Αστυνομίας, όπως προβλέπεται στο εδάφιο
(2)του άρθρου αυτού.» Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας αρ.
- Η εν λόγω κατηγορία εδράζεται στο άρθρο 236(α) του Ποινικού Κώδικα που δημιουργεί το αδίκημα των απερίσκπετων και αμελών πράξεων, προνοεί ότι: «
- Όποιος, με τέτοιο αλόγιστο τρόπο, βεβιασμένο ή αμελή, ώστε να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλο- (α) οδηγεί όχημα ή ιππεύει σε οποιαδήποτε δημόσια διάβαση ή [...] είναι ένοχος πλημμελήματος:[...]». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι πρώτο, η οδήγηση οχήματος, δεύτερο, με τέτοιο αλόγιστο, βεβιασμένο ή αμελή τρόπο, τρίτο, ώστε να τίθεται σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόμενο να προκληθεί σωματική βλάβη σε άλλο. Για την προτεινόμενη κατηγορία περί «Κλεπταποδοχής». Όπως θα εξηγήσω πιο κάτω, στο στάδιο που η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της, ηγέρθηκε εισήγηση από το συνήγορό της για προσθήκη νέας κατηγορίας όσον αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο περί κλεπταποδοχής. Γι'αυτό, κρίνω κατάλληλο σε αυτό το σημείο να αναλύσω τα συστατικά στοιχεία του προτεινόμενου αδικήματος. Tο άρθρο 306 του Κεφ.154, το οποίο ποινικοποιεί την κλεπταποδοχή, προνοεί τα εξής: «
- Όποιος αποδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου βαθμού (κακουργήματος ή πλημμελήματος) και υπόκειται- (α) στην περίπτωση κακουργήματος, σε φυλάκιση πέντε χρόνων (β) στην περίπτωση πλημμελήματος, σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλεπταποδοχής είναι: · Η από τον κατηγορούμενο αποδοχή ή κατακράτηση περιουσίας. · Η περιουσία αυτή να είναι προϊόν κλοπής ή να αποκτήθηκε κάτω από περιστάσεις που να συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα. Η αποτυχία απόδειξης κλοπής της περιουσίας συνεπάγεται μοιραία, αποτυχία απόδειξης κατηγορίας για κλεπταποδοχή (Βλ. R. v. Matthews 34 Cr. App. R. 55, R. v. Johnson, 6 Cr. App. R. 218). · Η γνώση του κατηγορουμένου ότι η περιουσία αυτή αποτελεί προϊόν κλοπής ή ότι αποκτήθηκε υπό περιστάσεις που να συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα. Το στοιχείο της γνώσης ως συστατικό στοιχείο ενός αδικήματος, ανάγεται στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου και μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση των περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και αποδεικνύουν την γνώση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην περίπτωση που οι εξηγήσεις του κατηγορουμένου δημιουργούν αμφιβολία στο Δικαστήριο ως προς το στοιχείο της γνώσης, τότε αυτός πρέπει να αθωωθεί (βλ. Φανιέρος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ 104, 115). Στην υπόθεση Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ 258,268 που αφορούσε το αδίκημα της κλεπταποδοχής, τονίστηκε ότι ως θέμα αρχής η αγορά κλαπέντων εμπορευμάτων σε τιμή πολύ χαμηλότερη από την αξία τους, μπορεί να ενισχύσει μαρτυρία για την ύπαρξη γνώσης για την προέλευση τους και παράλληλα να αποτελέσει αυτοτελή μαρτυρία από την οποία δυνατό να εξαχθούν ενοχοποιητικά συμπεράσματα. Το βάρος απόδειξης της γνώσης του κατηγορούμενου, παραμένει στην κατηγορούσα αρχή και αυτή αποδεικνύεται είτε άμεσα είτε με περιστατική μαρτυρία. Η περιστατική μαρτυρία πρέπει να αποκλείει κάθε άλλη λογική εξήγηση πλην της ενοχής. Τα περιστατικά δηλαδή πρέπει να συνηγορούν μόνο υπέρ της ενοχής και να είναι ασυμβίβαστα με την πιθανότητα κάθε άλλου ενδεχόμενου. Στην υπόθεση Christofides v. The Police
(1965)2 C.L.R. 69, 70 αφού επισημαίνεται ότι η γνώση είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κλεπταποδοχής, αναφέρονται τα πιο κάτω: "the prisoner was in recent possession of a stolen article and it was open to him to rebut the inference of guilty knowledge by an explanation which, even if it was not believed, might reasonably be true". Γίνεται, δηλαδή, επίκληση του τεκμηρίου της ένοχης γνώσης όπως εξηγείται στο σύγγραμμα "H Απόδειξη", του Γ. Κακογιάννη, σελ. 58, παρ. 4-25. Επίσης, στην υπόθεση Kyprianou v. The Police
(1976)2 C.L.R. 75, αναφέρεται πως σε περιπτώσεις κλεπταποδοχής , όταν αποδεικνύεται κατοχή πρόσφατα κλαπείσας περιουσίας, τότε τεκμαίρεται πως ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι τα προϊόντα ήταν αποτέλεσμα κλοπής, εκτός αν υπάρχει μαρτυρία περί του αντιθέτου. Αυτό, όμως, δεν καταδεικνύεται ως νομικό δόγμα, αλλά ως ένα στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία για να καταδειχθεί κατά πόσον στοιχειοθετείται το αδίκημα. Στην υπόθεση αυτή γίνεται μνεία στην Αγγλική απόφαση D.P.P. v. Nieser
(1959)1 Q.B. 254 όπου αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: ". where property has been stolen and there is nothing in the circumstances to point to the accused's having himself committed the crime of stealing, the proper inference from its being found in his possession may be that he received the property, knowing, not merely that it had been unlawfully obtained, but knowing that it had been stolen. Such inference is justified by the fact that by far the commonest way in which property is unlawfully obtained is by stealing". Στις υποθέσεις R. v. Loughlin 35 Cr. App.R. 69 και R. v. Seymour 38 Cr. App. R.68, ο κανόνας της πρόσφατης απόκτησης κατοχής («doctrine of recent possession») διατυπώνεται ως εξής: «where it is proved that premises have been entered and property stolen therefrom and that soon after the entry the defendant was found in possession of the property, it is open to the jury to convict him of burglary, and the jury should be so directed ..». Το ζήτηµα απασχόλησε στην Kyprianou v. The Police
(1976)2 C.L.R.75 στην οποία παρατίθεται το εξής απόσπασµα από την D.P.P. V. Nieser
(1959)1 Q.B. 254: «The so-called «doctrine of recent possession» is not limited to cases of receiving nor to inferences as to the accused's knowledge or state of mind. The right inference from recent possession may be that the accused himself has stolen the property, as where he is found in the street near the scene of the house-breaking in possession of the property which has been taken from the house which has been entered. On the other hand, where property has been stolen and there is nothing in the circumstances to point to the accused's having himself committed the crime of stealing, the proper inference from its being found in his possession may be that he received the property knowing, not merely that it had been unlawfully obtained but knowing that it had been stolen.» Σχετική ως προς την απόδειξη της γνώσης ως συστατικού στοιχείου του αδικήματος είναι και η σχετικά πρόσφατη απόφαση Keneth Nwafor Chima v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ
- Στην υπόθεση αυτή, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ότι το αντικείμενο που παρέλαβε μέσω μεταφορικής εταιρείας, περιείχε ναρκωτικά. Το κακουργιοδικείο δεν αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς, παραπέμποντας σε περιστατική μαρτυρία που απεδείκνυε την γνώση του για το περιεχόμενο του δέματος. Ως τέτοια θεωρήθηκε ο χώρος που τοποθετήθηκε το δέμα, οι αντιδράσεις του με τις δηλώσεις του, τα ψέματα που είπε στην αστυνομία αλλά και η δήλωση του ότι το κλειδωμένο δωμάτιο δεν ήταν δικό του και ότι δεν είχε τα κλειδιά. Ιδιαίτερα τα ψέματα, κρίθηκε ότι ήσαν ηθελημένα, αναφέρονταν σε ουσιώδη ζητήματα και στόχευαν με επίγνωση ενοχής να αποσυνδέσουν τον κατηγορούμενο από τα ναρκωτικά. Η πιο πάνω προσέγγιση του κακουργιοδικείου έγινε δεκτή από το Εφετείο. Παράνομη κατοχή περιουσίας Συγκριτικά προς την κλεπταποδοχή, αναλύω πιο κάτω και το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Το εν λόγω αδίκημα εδράζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό της διάταξης αυτής προκύπτει ότι για στοιχειοθέτηση του αδικήματος, απαιτείται όπως αποδειχθούν:
- Η κατοχή περιουσίας και
- Η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι η περιουσία αυτή είναι κλοπιμαία. Με την απόδειξη των πιο πάνω, το αποδεικτικό βάρος (evidential burden of proof) μετατίθεται στον κατηγορούμενο να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι απέκτησε νόμιμα την κατοχή της περιουσίας. Η εύλογη υπόνοια ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία πρέπει να αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται. Η έκφραση υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης περί τούτου από οποιονδήποτε, περιλαμβανομένων των Αστυνομικών Αρχών δεν αποτελεί τέτοια απόδειξη. Με άλλα λόγια η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας από πλευράς των διωκτικών αρχών ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου δεν αποδεικνύει το εν λόγω συστατικό στοιχείο. Αντίθετα, πρέπει να προσκομισθεί τέτοια μαρτυρία ώστε αντικειμενικά εξεταζόμενη να κριθεί από το Δικαστήριο ότι στοιχειοθετείται η απαιτούμενη εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου της περιουσίας (βλ. Καριπίδης ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 237). ΟΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ Ενώπιόν μου οι συνήγοροι και των τριών Κατηγορουμένων υπέβαλαν την εισήγηση ότι δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των πελατών τους. Έχω μελετήσει τις γραπτές αγορεύσεις τους και θα αναφερθώ στην επιχειρηματολογία τους κατωτέρω. Η εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Η ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει η παρούσα υπόθεση είναι ότι, τελικά, ο ίδιος ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αναγνωρίζει ότι δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση για κάθε κατηγορία ή για κάθε κατηγορούμενο και εισηγείται στο Δικαστήριο κατά τρόπο πολύ συγκεκριμένο ποιος κατηγορούμενος και σε ποιες κατηγορίες δικαιολογείται να κληθεί σε απολογία. Θεωρώ, λοιπόν, κατάλληλο σημείο αφετηρίας, το να παραθέσω την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Όσον αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο, ο ευπαίδευτος συνήγορος κ. Αντωνίου, δεν εισηγείται ότι αποδεικνύεται εναντίον του οποιαδήποτε από τις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου, παρά μόνο εισηγείται να τροποποιηθεί το κατηγορητήριο με την προσθήκη κατηγορίας για το αδίκημα της «κλεπταποδοχής», κατά παράβαση του άρθρου 306 του Κεφ.154, επί τω ότι στις 30/4/18 κατακρατούσε ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Toshiba, αξίας €200, περιουσία της Σιμόνης Παπαδάκη, ενώ εγνώριζε ότι ήταν προϊόν κλοπής. Είναι η θέση του κ. Αντωνίου ότι η μαρτυρία για την κατηγορία κλεπταποδοχής προκύπτει από꞉ τον εντοπισμό του υπολογιστή στο διαμέρισμα της συμβίας του κατηγορούμενου, την δήλωση της ότι της τον έδωσε ο κατηγορούμενος, κάτι που αποδέχεται και ο ίδιος στην κατάθεση του, ότι ανάφερε στην συμβία του ότι τον υπολογιστή του είχε δώσει ο «XXXXX που εχει το paparazzi», ενώ στην κατάθεσή του αναφέρει ότι τον υπολογιστή του τον είχε δώσει ο XXXXX Hussein, το πρόσωπο που είχε διευθετήσει την ενοικίαση όλων των αυτοκινήτων κατά τον χρόνο που χρησιμοποιήθηκαν στις διαρρήξεις και το οποίο σύμφωνα με τον 1ο κατηγορούμενο οδηγούσε το αυτοκίνητο στις 30/4/18 από το οποίο ο 1ος κατηγορούμενος κατέβηκε και βρέθηκε κρυμμένος, ενώ το αυτοκίνητο έφερε πλαστές πινακίδες ενγραφής. Είναι, περαιτέρω, η θέση του κ. Αντωνίου ότι, το δικαίωμα του κατηγορούμενου για υπεράσπιση του εαυτού του, δεν επηρεάζεται με την προτεινόμενη τροποποίηση, αφού η γραμμή υπεράσπισης του ήταν αυτή της άρνησης οποιασδήποτε εμπλοκής ή γνώσης σε σχέση με τις διαρρήξεις ή κλοπές. Όσον αφορά τον 2ο κατηγορούμενο, ο κ. Αντωνίου εισηγείται όπως κληθεί σε απολογία μόνο στην 7η κατηγορία. Όσον αφορά τον 3ο κατηγορούμενο, ο κ. Αντωνίου εισηγείται να κληθεί σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει (5η έως 11η) στην βάση της εξής μαρτυρίας που έχει δοθεί꞉ του εντοπισμού του γενετικού υλικού του μετά την διάρρηξη στην οδό XXXXX, σε αποτσίγαρο στο σημείο που ήταν σταματημένο το αυτοκίνητο, το οποίο είχε δει ο ιδιοκτήτης της κατοικίας υπό τις περιστάσεις που περιέγραψε, του εντοπισμού γενετικού υλικού του σε αντικείμενα μέσα στο πιο πάνω αυτοκίνητο, περιλαμβανομένης κολλητικής ταινίας όμοιας με αυτή με την οποία ήταν κολλημένες οι ·πλαστές πινακίδες στο αυτοκίνητο (XXXXX90 με πλαστές πινακίδες XXXXX21), την προσπάθεια του να διαφύγει της έρευνας ενώ οδηγούσε οχημα με αρ. εγγραφής XXXXX09 και στο οποίο βρέθηκε βαλίτσα που ήταν μέρος της περιουσίας που είχε κλαπεί από το σπίτι της XXXXX Σωτηρίου στην Ορόκλινη. Διευκρινίζει ο κ. Αντωνίου ότι τα πιο πάνω αποδεικνύουν την συµµετοχή του κατηγορούµενου στις διαρρήξεις. Ο ακριβής τρόπος συµµετοχής του δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί, φτάνει να είναι βέβαιο ότι είχε λάβει µέρος είτε µε τον ένα τρόπο είτε µε τον άλλο (ΒIαckstone's CriminαI Prαctice 2008, Α1.32, σελ.17, µε αναφορά στην απόφαση Giαnnetto [1997] 1 Cr. Αρρ. R.1 και Α5.1, σελ.71, µε αναφορά στην Giαnnetto και Morton [2004] Crim LR 73). Παραπέμπει στο Σύγγραµµα Archbold, "Criminal Pleading, Εvidence & Practice", Sweet & Maxwell, London, 2009, 18-32, σελ.1893, όπου αναφέρεται ότι, παρόλο που είναι επιθυµητό να διευκρινίζεται ο τρόπος συµµετοχής, δεν υπάρχει κάτι που να εµποδίζει το να φέρεται ο κατηγορούµενος ως αυτουργός, όταν η υπόθεση προωθείται σε εναλλακτική βάση, δηλαδή µε συµµετοχή είτε ως αυτουργός είτε ως συνεργός. Σχετική και ξεκάθαρη είναι και η απόφαση στην Π.Ε. 7871/2005, lουλία Κοιλιάρη v. Δήµου Αγίου Δοµετίου
(2005)2 Α.Α.Δ.
- Η εισήγηση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου
- Είναι η θέση του κ. Χριστοφόρου ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας εναντίον του κατηγορούμενου αρ. 1 που να τον συνδέει με τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Δεν υπάρχει το οτιδήποτε εναντίον του κατηγορούμενου αρ.1, πέραν του ότι ήταν απλά συνεπιβάτης στο εν λόγω αυτοκίνητο, το οποίο καταδίωκε η Αστυνομία το βράδυ της 30/04/
- Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να καλέσει τον κατηγορούμενο αρ.1 σε απολογία, αντ'αυτού θα πρέπει να τον απαλλάξει αμέσως από όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Όσον αφορά την εισήγηση του κ. Αντωνίου για προσθήκη της κατηγορίας για κλεπταποδοχή, είναι άξιο απορίας, μελετώντας όλη τη μαρτυρία η οποία τέθηκε από την κατηγορούσα αρχή, από πού προκύπτει αυτό το αδίκημα σε σχέση με το κατηγορούμενο αρ.
- Δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος, ούτως ώστε το Δικαστήριο να καλούσε τον κατηγορούμενο αρ.1 σε απολογία σε σχέση με το αδίκημα της κλεπταποδοχής. Εν πάση περιπτώσει, είναι νομολογημένο ότι η πιθανότητα δυσμενούς επηρεασμού του κατηγορούμενου μεγεθύνεται καθώς η δίκη προχωρεί (R ν. Johal
(1972)2 All ER 449 (C.A.)) και στην παρούσα περίπτωση με τα γεγονότα που την περιβάλλουν ως αυτά είναι γνωστά στο Δικαστήριο, προκύπτει ξεκάθαρα δυσμένεια στον κατηγορούμενο 1, αφού τυχόν τέτοια προσθήκη επηρεάζει δυσμενώς τον κατηγορούμενο σε σχέση με την υπεράσπιση του, εάν γίνει σε αυτόν το στάδιο. Η εισήγηση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου
- Είναι η θέση του κ. Ταμπούρλα ότι, όσον αφορά τις κατηγορίες αρ. 1 και 5, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία που τις συνθέτουν, δηλαδή την κοινή συµφωνία και επίδίωξη µεταξύ των τριών προσώπων για την διάπραξη του αδικήµατος της διάρρηξης και έτσι το Δικαστήριο πρέπει να απαλλάξει και να αθωώσει τον κατηγορούµενο αρ.2 απ' αυτό το στάδιο. Περαιτέρω, εισηγείται ο κ. Ταμπούρλας ότι δεν παρουσιάστηκε ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τον Κατηγορούμενο αρ. 2 με τη διάπραξη των αδικημάτων ως οι κατηγορίες αρ. 2, 3, 4 και 6, γι'αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να τον απαλλάξει από αυτές. Μοναδική κατηγορία για την οποία ο κ. Ταμπούρλας αναγνωρίζει ότι η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε µαρτυρία εναντίον του κατηγορουµένου αρ.2 είναι η κατηγορία 7 και αυτή, όµως, η µαρτυρία ο ίδιος εισηγείται ότι είναι τόσον αντινοµική που κανένα λογικό δικαστήριο δεν µπορεί να στηριχθεί σε αυτήν και να καταδικάσει τον κατηγορούµενο. Επισημαίνει, ειδικότερα, ότι η ένορκη μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο ο ΜΚ 4 Γ. Σταύρου, ο οποίος είναι ο κατ' ισχυρισµόν παθών, βρέθηκε σε πλήρη αντίφαση µε την κατάθεση του ως επίσης και σε πλήρη αντίφαση µε την µαρτυρία του ΜΚ 12 XXXXX Στεφάνου. Παρόλο που στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν θα αξιολογήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας, εντούτοις πλανώνται αναπάντητα ερωτηµατικά που οδηγούν στην εισήγηση για απόρριψη της κατηγορίας αρ. 7: Α) Ο ανώτερος του MΚ4/Λοχίας Κ. Κωνσταντίνου, ενώ έδωσε κατάθεση και ήταν ΜΚ32 επί του κατηγορητηρίου και ήταν ο µοναδικός αυτόπτης µάρτυρας της σύλληψης, δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να στηρίξει την θέση του ΜΚ
- Β) Ενώ ο ΜΚ 4 κάνει λόγo για πραγµατικές σωµατικές βλάβες και ότι µετέβη στο ΤΑΕΠ του Νοσοκομείου Λάρνακας, κανένα ιατρικό πιστοποιητικό δεν παρουσιάστηκε για να στηρίξει την θέση του. Γ) Ο 2ος Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε αρχικά μόνο για τροχαίες παραβάσεις και για το αδίκηµα της 7ης κατηγορίας. Μήπως έπρεπε να συλληφθεί και να παραµείνει υπό κράτηση µε την ελπίδα ότι θα εξασφαλίζετο ικανοποιητική µαρτυρία, πράγµα µου τελικά δεν έγινε; Για τους πιο πάνω λόγους, ο κ. Ταμπούρλας υποβάλλει ότι η προσαχθείσα µαρτυρία είναι ελλιπής. Εφόσον πρόκειται περί ποινικής υπόθεσης, ο Κατηγορούµενος δεν θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για να καλύψει τα κενά της Κατηγορούσας Αρχής. Η εισήγηση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου
- Ο κατηγορούμενος αρ. 3 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες με αριθμό 5, 6, 8, 9, 10 και
- Με βάση τις λεπτομέρειες αδικήματος τόσο την κατηγορία αρ. 5, όσο και στην κατηγορία αρ. 8, ο κατηγορούμενος αρ. 3 κατηγορείται ότι συνωμότησε με τον 1ο και 2ο κατηγορούμενο και με κάποιο τρίτο πρόσωπο με το όνομα XXXXX Hussain από το Ιράκ για τη διάρρηξη τόσο της κατοικίας στην οδό XXXXX στα Λειβάδια την 07/04/2018, ως η κατηγορία αρ. 5, όσο και της κατοικίας στην οδό XXXXX στην Ορόκλινη την 04/12/2017, ως η κατηγορία αρ.
- Καμία τέτοια μαρτυρία δεν ήλθε στο Δικαστήριο ούτε άμεση ούτε περιστατική που να καταδεικνύει συμφωνία μεταξύ των τεσσάρων αυτών προσώπων ή ότι αυτά τα πρόσωπα είχαν σχέδιο μεταξύ τους ή κοινό στόχο για διάρρηξη αυτών των δύο κατοικιών που περιγράφονται πιο πάνω, ούτε και τέτοια μαρτυρία έχει έλθει στο Δικαστήριο. Για την κατηγορία αρ.8, δεν υπάρχει ούτε ικανοποιητική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου κατά πόσον έγινε διάρρηξη της συγκεκριμένης κατοικίας που περιγράφεται στην κατηγορία αρ. 8 και εάν κλάπηκε και τί κλάπηκε απ' αυτήν. Η κατηγορία αρ.6 αφορά στη διάρρηξη της κατοικίας του XXXXX Θεοδώρου (Μ.Κ.9) στο Δικαστήριο, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX στα Λειβάδια. Το ότι είχε παραβιασθεί η είσοδος της κατοικίας του Μ.Κ. 9 XXXXX Θεοδώρου είναι γεγονός, το ότι τούτη η παράνομη πράξη έλαβε χώρα κατά την διάρκεια της νύκτας της 7ης Απριλίου 2018 και τούτο είναι ένα γεγονός. Το ερώτημα είναι κατά πόσο υπάρχει μαρτυρία είτε άμεση είτε περιστατική που να συνδέει τον 3ο κατηγορούμενο, δηλαδή που να τον τοποθετεί εντός της οικίας του Μ.Κ 9, την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα. Η μαρτυρία γύρω από αυτήν την κατηγορία πρόκειται για περιστατική μαρτυρία, η οποία όμως δεν καταδεικνύει ποιο πρόσωπο παραβίασε την είσοδο της οικίας του Μ.Κ 9, ούτε υπάρχουν ενδείξεις ότι ο κατηγορούμενος αρ.3 εισήλθε εντός της οικίας ή της αυλής της οικίας του Μ.Κ.9 ή παραβίασε την πόρτα της οικίας του. Απ' όσο μας ανέφερε ο Μ.Κ. 7 Στ. Νικολάου μέσω του Τεκμηρίου αρ. 20, λήφθηκε δειγματοληψία από κάποια σημεία από την οικία του Μ.Κ. 9, ως φαίνεται στο τεκμήριο αρ.
- Συγκεκριμένα, λήφθηκε δείγμα από το κουδούνι της κύριας εισόδου, από μοχλό ασφαλίσεως αλουμινένιας πόρτας και εντοπίστηκαν και 2 αποτσίγατα σε παρακείμενο χωράφι δίπλα από την οικία περίπου 30 μέτρα μακριά από την οικία του Μ.Κ
- Τα αποτελέσματα των εξετάσεων του γενετικού υλικού σύμφωνα με τον Μ.Κ 13 Καριόλου κατέδειξαν ότι δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό κανενός κατηγορουμένου τόσο στο κουδούνι της εισόδου του Μ.Κ.9, όσο και από τον μοχλό ασφαλίσεως της αλουμινένιας πόρτας της κατοικίας του Μ.Κ.
- Εντοπίστηκε γενετικό υλικό μόνο στο ένα από τα δύο αποτσίγαρα που βρέθηκαν στο παρακείμενο χωράφι δίπλα από την οικία τ ,υ Μ.Κ. 9, τεκμ. αρ.30 που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου αρ.
- Μας είπε ο Μ.Κ 9 ότι το βράδυ της 07/04/2018 όπου έγινε η διάρρηξη, πριν να φύγει από το σπίτι του είδε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο στο παρακείμενο χωράφι με και δύο άτομα να κινούνται ύποπτα περί τα 20 μέτρα μακρια απο την κατοικια του. Αργότερα, όταν συνελήφθη ο κατηγορούμενος αρ.3 κλήθηκε ο Μ.Κ9 να τον αναγνωρίσει στον Αστ. Σταθμό, πλην όμως δεν μπορούσε να πει μετά βεβαιότητας ότι ήταν το πρόσωπο που την 07/04/2018 κινείτο ύποπτα πεζός σε απόσταση περίπου 20 μέτρα από το σπίτι του ή ότι το πρόσωπο που ήτο εντός του οχήματος με πινακίδα εγγραφής XXXXX21 που ευρίσκετο σταθμευμένο 30 μέτρα από το σπίτι του. Ο χώρος όπου εντοπίστηκε το αποτσίγαρο με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου αρ.3, είναι παρά το δρόμο, στον οποίο έχει πρόσβαση ο οποιοσδήποτε, δεν πρόκειται για ένα ιδιωτικό δρόμο και ο συγκεκριμένος χώρος στάθμευσης όπου ήταν σταθμευμένο το όχημα XXXXX21 την 07/04/2018, είναι ένας εύκολα προσβάσιμος χώρος. Η περιγραφή για τον σωματότυπο που ανέφερε ότι είδε την νύκτα της 07/04/2018 ο Μ.Κ 9 να κινείται σε απόσταση 20 μέτρων από το σπίτι του, είναι ένας σωματότυπος που ταιριάζει σε πάρα πολλά πρόσωπα στην Κύπρο ως μας ανέφερε και ο Μ.Κ.9 , χωρίς να μας αναφέρει κάτι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό. Ο Μ.Κ 9 δεν μας ανέφερε ότι τα πρόσωπα που είδε στο αυτοκίνητο την 07/04/2018 κάπνιζαν ή ότι αυτά τα δύο πρόσωπα που εκινούντο πεζοί, ύποπτα την ίδια νύκτα κοντά στο σπίτι του κάπνιζαν. Επίσης, ο Μ.Κ 9 έφυγε από το σπίτι του την 23:30 της 07/04/2018 και ειδοποιήθηκε μέσω του κινητού του περί ώρα 23:50, δηλ. περίπου 20 λεπτά αργότερα. Ποιος μπορεί να μας πει μετά βεβαιότητας ότι τούτα τα 20 λεπτά δεν πήγε κάποιο άλλο πρόσωπο να παραβιάσει την πόρτα της οικίας του Μ.Κ 9 και όχι τα πρόσωπα που ευρίσκοντο σταθμευμένα στο όχημα με πινακίδες εγγραφής XXXXX21 σε παρακείμενο χωράφι δίπλα από το σπιτι του. Ο Μ.Κ 13 μας ανέφερε ότι από τα δύο αποτσίγαρα που βρέθηκαν, εντοπίστηκε μονό γενετικό υλικό του κατηγορουμένου αρ.3 στο ένα απ' αυτά, μάλιστα στο συγκεκριμένο γενετικό υλικό εντοπίστηκε και αμυλάση. Στο δε σημείο που εντοπίστηκε το αποτσίγαρο, η αμυλάση δεν μπορεί να ανιχνευθεί στο αντικείμενο πέραν των 20 ημερών, άρα το αποτσίγαρο το οποίο εντοπίστηκε από τον Μ.Κ 8 την 08/04/2018 το πρωί, δεν θα μπορούσε να ήτο εκεί πέραν των 20 ημερών, προηγουμένως. Θα μπορούσε να αφεθεί εκεί από τον κατηγορούμενο αρ.3 μεταξύ των ημερομηνιών από 20/03/2018 μέχρι την 08/04/2018, καθότι εάν αφήγετο πριν την 20/03/2018 πολύ πιθανόν να μην εντοπίζετο γενετικό υλικό του κατηγορουμένου αρ 3 και ιδιαίτερα αμυλάση επ' αυτού, λόγω του ότι το αποτσίγαρο ευρίσκετο σε ανοικτό χώρο, εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες. Μήπως έχει έλθει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε θετική μαρτυρία που να αποκλείει το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος αρ.3 να πέρασε προηγουμένως από τον χώρο εκεί όπου βρέθηκε το αποτrίγαρο του δηλ. πριν την 07/04/2018 αλλά μεταξύ των ημερομηνιών 20/03/2018 μέχρι 08/04/2018 και να άφησε εκεί το αποτσίγαρό του; Μήπως μπορεί να αποκλείσει κάποιος το γεγονός ότι το αυτοκίνητο με πινακίδες εγγραφής XXXXX21, οδηγήτο από τον XXXXX Husain εκείνο το βράδυ, ο οποίος πρόκειται για καταζητούμενο πρόσωπο και ο οποίος σύμφωνα με την κατηγορία αρ. 5 συνωμότησε μαζί με τους άλλους 3 κατηγορούμενους για την διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης της συγκεκριμένης κατοικίας και ο XXXXX Houssain να στάθμευσε στο συγκεκριμένο σημείο το όχημα την 07/04/2018, χωρίς να είναι εντός του οχήματος ο Kατηγορoύμενoς αρ.3 και να υπηρχε αποτσίγαρο που είχε καπνίσει ο κατηγορούμενος αρ. 3, μία η δύο μέρες προηγουμένως ή κάποιες ώρες προηγουμένως πριν την 07/04/2018; Εάν το αποτσίγαρο με το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου αρ.3 ευρίσκετο εντός της οικίας του Μ.Κ.9 ή εντός της αυλής της οικίας του Μ.Κ 9 ή στην εξώπορτα της οικίας του Μ.Κ 9 ή εντοπίζετo γενετικό υλικό του κατηγορούμενου αρ.3 σε χώρο εντός της οικίας ή αποτυπώματα αυτού, σε οποιοδήποτε σημείο της οικίας, τότε μόνο θα μπορούσε να κληθεί ο κατηγορούμενος αρ. 3 να δώσει εξηγήσεις πως βρέθηκε τούτο το γενετικό υλικό ή τα αποτυπώματα εντός της ιδιωτικής περιουσίας του Μ.Κ 9, αλλά το γεγονός ότι βρέθηκε ένα αποτσίγαρο σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την κατοικία του Μ.Κ. 9 σ' ένα χώρο που ο καθένας έχει πρόσβαση, δεν θεωρώ ότι τούτο δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να ον καλέσει σε απολογία. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Όσον αφορά τον 1ο και 2ο Κατηγορούμενο είναι πρόδηλο ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου επαρκής μαρτυρία που να καλύπτει όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων ως οι κατηγορίες αρ. 1 έως
- Ελλείπει μαρτυρία που να δείχνει συμφωνία αυτών και του XXXXX Hussain από το Ιράκ για τη διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης και κλοπής στην οικία της κας XXXXX Παπαδάκη επί της οδού XXXXX αρ. 4 στη Λάρνακα, ενώ δεν υπάρχει ούτε οποιαδήποτε άμεση ή πραγματική μαρτυρία, περιλαμβανομένης οποιασδήποτε επιστημονικής μαρτυρίας σε επίπεδο σύγκρισης του γενετικού τους υλικού με το σημείο της διάρρηξης ή με το χώρο της διάρρηξης. Τα πλάνα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δεν επέτρεψαν την αναγνώριση των προσώπων που θεάθηκαν στην επίδικη οικία κατά τον ουσιώδη χρόνο, ούτε του επίδικου οχήματος. Τα κλοπιμαία δεν εντοπίστηκαν, με εξαίρεση ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή που βρέθηκε στην κατοχή της συμβίας του 1ου Κατηγορούμενου, όπως περιγράφεται στην κατηγορία αρ. 3, πλην όμως η μαρτυρία που προέκυψε από το ανακριτικό έργο δείχνει ότι ο 1ος Κατηγορούμενος δεν ενέχεται στην κλοπή, αφού ως ο ίδιος δήλωσε του το παρέδωσε στο διαμέρισμα της συμβίας του ο XXXXX Hussain και αυτός απλώς το παρέλαβε ή/και αποδέχτηκε ως δώρο για το γιο του. Συνεπώς, οι κατηγορίες αρ. 1 έως 4 είναι πράγματι έκπτωτες σε απόρριψη και, ως εκ τούτου της απορρίπτω από αυτό το στάδιο, απαλλάσσοντας και αθωόνοντας τους Κατηγορουμένους 1 και 2 σε αυτές. Στη βάση της ίδιας μαρτυρίας, το μόνο που προχωρώ να εξετάσω είναι την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής όπως μεταβάλω το κατηγορητήριο, προκειμένου να προσθέσω σε αυτό νέα κατηγορία εναντίον του 1ου Κατηγορούμενου, ως εξής꞉ «Κατηγορία αρ. 12 Έκθεση αδικήματος꞉ «Κλεπταποδοχή» κατά παράβαση του άρθρου 306 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 1ος Κατηγορούμενος σε άγνωστη για την Κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία, μεταξύ της 20ης Απριλίου 2018 και της 30ης Απριλίου 2018, στην οδό XXXXX 11 XXXXX, αρ.43, στην XXXXX της Επαρχίας Λάρνακος, αποδέχθηκε ή κατακράτησε περιουσία, ήτοι ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Toshiba, αξίας 200 ευρώ, που του παρέδωσε ο XXXXX Hussain από το Ιράκ, ενώ γνώριζε ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε από τον XXXXX Hussain με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις διάρρηξης και κλοπής που συνιστούν κακούργημα.». Επισημαίνω ότι, δεν μου διαφεύγει, ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία, ο 1ος Κατηγορούμενος ανακρινόμενος (βλ. το Τεκμήριο 3) προέβαλε ήδη τον ισχυρισμό ότι δεν γνώριζε τίποτα για τη διάρρηξη και κλοπή της οικίας της XXXXX Παπαδάκη στην οδό XXXXX 4 στη Λάρνακα την 20.4.
- Ωστόσο, πρόκειται για ισχυρισμό, η αλήθεια του οποίου μπορεί να αξιολογηθεί ενδελεχώς μόνον στο τέλος της δίκης, ώστε να διαφανεί αν είναι αρκούντως πειστικός υπό το πρίσμα του συνόλου της μαρτυρίας. Με βάση το γεγονός ότι ο κλοπιμαίος ηλεκτρονικός υπολογιστής περιήλθε στην κατοχή του «πρόσφατα» εν σχέση προς την ημερομηνία της διάρρηξης και κλοπής, εφαρμόζεται το δόγμα του τεκμαρτού της γνώσης λόγω πρόσφατης κατοχής (βλ. τη νομική ανάλυση της κλεπταποδοχής σε προηγούμενο μέρος της απόφασής μου) και επομένως στον ίδιο εναπόκειται να πείσει το Δικαστήριο ότι πράγματι δεν γνώριζε ότι ήταν προϊόν διάρρηξης ή/και κλοπής. Κρίνοντας λοιπόν ότι το κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό, υπό την έννοια ότι δεν περιλαμβάνεται σε αυτό αδίκημα το οποίο αποκαλύπτεται από τα περιστατικά της υπόθεσης και την προσκομισθείσα μαρτυρία (fails to charge an offence which is disclosed therein), προχωρώ πιο κάτω να εξηγήσω ποια η νομική βάση στην οποία μπορεί να επιτευχθεί η προτεινόμενη μεταβολή του κατηγορητηρίου για την προσθήκη της πιο πάνω νέας κατηγορίας αρ.
- Κατά την κρίση μου, η μόνη διαθέσιμη νομική βάση, στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, είναι αυτή του άρθρου 83
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ακολουθώντας εν συνεχεία αναπόδραστα τη διαδικασία του άρθρου 84 του Κεφ. 155. Σε καμία περίπτωση δεν δύναμαι να εφαρμόσω τα κριτήρια του άρθρου 85, αφού εκείνα εφαρμόζονται μόνο όταν ολόκληρη η δίκη περατωθεί, ήτοι αφότου παρουσιάσει και η Υπεράσπιση την υπόθεσή της. «Μεταβολή ελαττωματικού κατηγορητηρίου 83.-
(1)Όταν, σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης φαίνεται στο Δικαστήριο ότι το κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο είναι ελαττωματικό, είτε ουσιαστικά είτε τυπικά, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγμα για τη μεταβολή του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο είτε με τροποποίηση του ή με υποκατάσταση του ή με προσθήκη σε αυτό νέας κατηγορίας ως το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο ώστε να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης. Διαδικασία κατά τη μεταβολή του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο 84.-
(1)Όταν κατηγορητήριο ή κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο μεταβάλλεται όπως προβλέπεται στο άρθρο 83, το Δικαστήριο καλεί αμέσως τον κατηγορούμενο να απολογηθεί σε αυτό και να δηλώσει κατά πόσο είναι έτοιμος να δικαστεί βάσει του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο ως έχει μεταβληθεί.
(2)Αν ο κατηγορούμενος δηλώσει ότι δεν είναι έτοιμος, το Δικαστήριο εξετάζει τους προβαλλόμενους λόγους και, αν η άμεση συνέχιση της διαδικασίας δεν ενδέχεται κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου να επηρεάσει δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπιση του ή τον κατήγορο στο χειρισμό της υπόθεσης από αυτόν, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει τη δίκη ωσάν, το κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο που έχει μεταβληθεί, να ήταν το αρχικό.
(3)Αν το κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο κακουργιοδικείο που έχει μεταβληθεί είναι τέτοιο ώστε η άμεση συνέχιση της δίκης να ενδέχεται, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου να επηρεάσει, δυσμενώς τον κατηγορούμενο ή τον κατήγορο, το Δικαστήριο δύναται είτε να διατάξει νέα δίκη είτε να αναβάλει τη δίκη για τέτοια χρονική περίοδο ως το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει αναγκαία.
(4)Όταν κατηγορητήριο ή κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο μεταβάλλεται από το Δικαστήριο μετά την έναρξη της δίκης η μαρτυρία που έχει ήδη δοθεί κατά τη διάρκεια της δίκης, δύναται να χρησιμοποιηθεί χωρίς επανακρόαση αλλά επιτρέπεται στους διαδίκους να επανακαλέσουν ή επανακλητεύσουν οποιοδήποτε μάρτυρα ο οποίος είναι δυνατό να εξετάστηκε και να εξετάσουν ή αντεξετάσουν αυτόν αναφορικά με την εν λόγω μεταβολή.». Δεν εμποδίζομαι να ενεργήσω στη βάση του άρθρου 83
(1)για το μόνο λόγο ότι απέρριψα όλες τις υπάρχουσες κατηγορίες αρ. 1 έως 4 όσον αφορά τον ίδιο Κατηγορούμενο. Στηρίζω την κρίση μου αυτή στις πιο κάτω αυθεντίες꞉ Στην υπόθεση Nedi Charalambous v. Municipality of Nicosia
(1965)2 Α.Α.Δ. 63, το κατηγορητήριο όπως αρχικά καταχωρίστηκε περιείχε τρεις κατηγορίες στη βάση του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, σε σχέση με τις οποίες διεξήχθη μέχρι τέλους η δίκη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο στο τέλος της δίκης αθώωσε τον Κατηγορούμενο / Εφεσείοντα και στις τρεις κατηγορίες, αλλά εν συνεχεία πρόσθεσε μία νέα κατηγορία βάσει του άρθρου 85
(4)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, για το αδίκημα της ανοχής ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από αρμόδια αρχή κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)(β) και 20 του Κεφ. 96, καταδικάζοντας τον Κατηγορούμενο στην κατηγορία αυτή και επιβάλλοντάς του πρόστιμο και έξοδα, καθώς επίσης εκδίδοντας εναντίον του διάταγμα κατεδάφισης της παράνομης οικοδομής. Κατ' έφεση, αποφασίστηκε ότι υπήρχαν ουσιώδεις διαφορές στις λεπτομέριες του αδικήματος ως η νεοεισαχθείσα κατηγορία συγκριτικά προς τις κατηγορίες στις οποίες κατηγορήτο αρχικά και πως, συνεπακόλουθα, υπήρχε ουσιώδης επηρεασμός του δικαιώματός του σε αποτελεσματική υπεράσπιση αφού δεν του είχε δοθεί η ευκαιρία να προβάλει στους μάρτυρες κατηγορίας την εκδοχή και υπεράσπισή του εν σχέση προς τις λεπτομέριες της νέας κατηγορίας. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα꞉ «
(1)in the present case, mere comparison of the particulars of the offence of the added count 3A, with those of the counts on which the appellant was tried and acquitted, shows substantial differences where the appellant has had no opportunity of presenting her aspect of the case, and making her defence. We, therefore, think that the view taken by the learned trial Judge that "the accused has not been prejudiced with her defence", cannot be justified. In view of the possibility of future proceedings on a similar count, we do not think that we should go further into the matter or deal with the other grounds of appeal.
(2)On the ground that the procedure provided in section 85
(4)could not be adopted in the circumstances of this case, without prejudice to the accused in her defence, we are unanimously of the opinion that the appeal must succeed and the conviction and sentence imposed on the added count, including the demolition order, and the order for costs, must be set aside.
(3)It should be added, however, that as the appellant has not been tried on the added count, neither her conviction thereon in the District Court, nor her discharge in this appeal, can prejudice or in any way affect future proceedings for the offence described in the added count 3A. Such conviction and sentence (including the demolition order and the order for costs) are set aside as a nullity.». · Στην υπόθεση Georgios Chr. Leonidou v The Police
(1987)2 Α.Α.Δ. 96, διευκρινίστηκε ότι το άρθρο 85 του Κεφ. 155 εφαρμόζεται μόνο κατά το πέρας της δίκης και συνεπώς στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως το μόνο άρθρο που χωρεί εφαρμογής είναι το άρθρο 83 του Κεφ. 155, με αποτέλεσμα η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για μεταβολή του κατηγορητηρίου να πρέπει να εδράζεται στα κριτήρια του άρθρου 83 και να τηρείται η διαδικασία του άρθρου
- Κρίθηκε κατ' έφεση ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο τροποποίησε στη βάση του άρθρου 85 το κατηγορητήριο στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως αφότου απέρριψε την κατηγορία του βιασμού για να προσθέσει νέας κατηγορίας για επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, αρνούμενο μάλιστα να εφαρμόσει τη διαδικασία του άρθρου
- Επεξηγήθηκε στο πλαίσιο της συγκεκριμένης απόφασης του Εφετείου πότε ένα κατηγορητήριο θεωρείται «ελαττωματικό» κατά την έννοια του άρθρου 83 του Κεφ.
- Παραθέτω σχετικό απόσπασμα꞉ «The appellant was originally charged with rape contrary to sections 144 and 145 of the Criminal Code, Cap.
- After the close of the case for the prosecution, counsel for the accused submitted that no prima facie case was made out against the accused. The trial Court accepted the submission, but as in its opinion the evidence disclosed a prima facie case for assault occasioning actual bodily harm contrary to section 243 of Cap. 154, it directed, without first obtaining the views of defending counsel, the amendment of the charge by the addition of a second count charging the said offence of assault. In doing so the trial Court relied on section 85
(1)and
(4)of the Civil Procedure Law, Cap. 155 and not section 83 and for this reason the Court refused to apply the procedure contemplated by section 84 and turned down an application by counsel for the accused for recalling of prosecution witnesses for further cross-examination. The grounds given by the trial Court for not applying section 83 and applying section 85
(1)and
(4)are that section 83 is not applicable because the original charge was not defective, but the evidence was simply insufficient to establish the commission of the crime by the accused, and that once the ruling on the submission of no prima facie case was in favour of the accused, the case must be considered as concluded and, therefore, the provisions of s. 85 had to be followed. The accused was eventually found guilty on the new count. Hence the present appeal. Held, allowing the appeal:
(1)An indictment is defective not only when it is bad on the face of it, but also: (
- i)When it does not accord with the evidence before the committing magistrates, either because of inaccuracies or deficiencies in the indictment or because the indictment charges offences not disclosed in that evidence or fails to charge an offence which is disclosed therein, (
- ii)When for such reasons it does not accord with the evidence given at the trial: R. v. Hall [1968] 52 Cr. App. R. 528; R. v. Johal and Ram [1972] 56 Cr. App. R. 348 (A passage from Archbold's Criminal Pleading, Evidence and Practice, 40th Ed. p. 52 para. 53 adopted).
(2)It was advisable for the trial Court to seek the views of counsel for the parties before adding the new count, but the failure to seek such views does not amount to a material irregularity (Pouris and Others v. The Republic
(1983)2 C.L.R. 148 at p. 161, per Triantafyllides, P.)
(3)The requisites which have to be established before section 85
(4)can be applied are: (
- a)It must be established by evidence that the accused has committed an offence not contained in the charge or information. (b)The accused cannot be convicted without amending the charge or information. (
- c)The accused must not upon his conviction on the new offence be liable to a greater punishment than if he were convicted on the charge or information as it stood; in other words that the punishment provided by law for the added offence must not exceed that of the original offence. (
- d)That the accused would not be prejudiced by the amendment in his defence.
(4)It is abundantly clear from the above authorities that the provisions of section 83 come into operation at any stage of the proceedings and in any case before the conclusion of the trial (vide Pouris case (supra)). When the trial is concluded and the Court has evaluated the evidence before it, coming both from the prosecution and the defence, it may, at the stage of making its findings on the facts, if it comes to the conclusion that part only of the charge or information has been proved, and the part so proved constitutes an offence, convict the accused, without altering the charge or information, of the offence which he is proved to have committed, under sub-section
(1)of section 85; or if the Court is of the opinion that it has been established by evidence that the accused has committed an offence or offences not contained in the charge or information, it may direct that a new count be added to the charge or information charging the accused with such offence or offences and the Court may give its judgment thereupon, as if the said count or counts had formed part of the original charge or information, in accordance with subsection
(4)of section 85 and subject to the requisites set out therein.
(5)In the present case the trial had not been concluded and the only section which could be invoked at that stage of the proceedings was section 83
(1)and not section 85
(4)which is applicable in cases where the trial has been concluded. The adoption of the procedure under section 85
(1)and
(4)deprived the appellant of the advantages of section 84 and in particular subsection
(4)of section 84. The wrong application of the law has led to substantial miscarriage of justice.». Με παραπομπή στην Pouris and Others v. The Republic
(1983)2 C.L.R. 148, το Εφετείο ανέφερε πιο πάνω ότι η φράση που υπάρχει στο άρθρο 83
(1)του Κεφ. 155 για εξουσία του Δικαστηρίου να το εφαρμόσει «σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης» εξυπακούει ότι δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται τόσο περιοριστικά ώστε να αποκλείει την εφαρμογή του αν στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως απορρίπτονται όλες οι υπάρχουσες κατηγορίες. Απεναντίας, θα πρέπει να ερμηνεύεται διασταλτικά, έτσι που να διατηρεί το Δικαστήριο την εξουσία σε αυτό το στάδιο να προσθέσει εντελώς νέα κατηγορία που αποκαλύπτεται από την προσφερθείσα μαρτυρία, τηρουμένης ασφαλώς της διαδικασίας του άρθρου 84 και του άρθρου 74
(1)(β) του Κεφ. 155꞉ «The provisions of all three sections 83, 84 and 85 came up recently for consideration by the Supreme Court in the case of Pouris and Others v. The Republic
(1983)2 C.L.R.
- The appellants in that case were charged and tried on the basis of an information containing four separate counts in relation to the premeditated murders of four persons. After having heard the evidence for the prosecution the trial Court held that a prima facie case had not been made out against the accused sufficiently to require them to be called upon to make their defence on any of the four counts but proceeded to amend the charge by directing that two new counts be added charging the accused with offences related to carrying on war - or a warlike undertaking, purporting to act under the provisions of section 83 of Cap.
- Therefore the Court applied the provisions of section 84 by allowing the accused to have a number of witnesses, who had given evidence, recalled and cross-examined in respect of the new counts. Triantafyllides, P. in delivering the judgment of the Court of Appeal after expounding on the principles in relation to the notion of what amounts to a defective charge or information and after making extensive reference to the English case law on the matter of the corresponding section 5
(1)of the Indictments Act, 1915, in England, and after pointing certain differences between section 83 and 84 and the English Act, concluded as follows at p. 167:- «In the light of all the foregoing we are of the opinion that it was open to the trial Court, in the particular circumstances of the present case, to proceed to amend the information by adding the new counts, 5 and 6, under section 83
(1)of Cap. 155, after it had acquitted the appellants as regards the four counts in the information on the basis of which their trial had commenced.» And went on as follows at pp. 167-168:- «It has been submitted that after the appellants had been acquitted on the initial counts, 1 to 4, it was no longer legally possible for the trial Court to resort to its powers under section 83
(1)of Cap. 155. But we are not prepared to place such a restrictive interpretation on the said section as to exclude the course adopted by the trial Court in the present case. We are of the opinion that the inclusion therein of the expression 'at any stage of the trial' shows that the section can be resorted to, in the manner in which this was done in the present case, namely at the stage at which the trial Court rules that no prima facie case has been made against an accused sufficiently, to require him to be called upon to make his defence on the information as it has been initially framed but before the trial has been finally concluded: and in this respect we are of the view that the provisions of section 74(l)(b) of Cap. 155 have to be read in conjunction with, and subject to the provisions of section 83
(1)of the same Law.» Υπό το φως των ανωτέρω επισημάνσεών μου σε ό,τι αφορά το εκ πρώτης όψεως και έχοντας υπόψη μου τις διατάξεις των άρθρων 83 και 84 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, προχωρώ σε τροποποίηση του Κατηγορητηρίου, για την προσθήκη νέας κατηγορίας αρ. 12 όπως την παρέθεσα πιο πάνω, εναντίον του Κατηγορουμένου αρ. 1. Θα απαγγείλω τη νέα αυτή κατηγορία στον Κατηγορούμενο αρ. 1 και, σε περίπτωση μη παραδοχής, θα προχωρήσω να τον καλέσω σε απολογία αφού εφαρμόσω ασφαλώς τη διαδικασία του άρθρου 84 και του άρθρου 74
(1)(β) του Κεφ.
- Όσον αφορά τις κατηγορίες αρ. 5 και 6, για τη συνωμοσία για διάρρηξη και διάρρηξη της κατοικίας του XXXXX Θεοδώρου, κρίνω ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου επαρκής μαρτυρία για να καλέσω σε απολογία οποιονδήποτε εκ των Κατηγορουμένων αρ. 1, 2 και
- Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ουδεμία μαρτυρία συναφής με ανάμειξή του σε αυτά προσφέρθηκε, παρά μόνον μαρτυρία για το ότι οι δυο τους είναι φίλοι του Hussain. Από την άλλη, θυμίζω ότι το γενετικό υλικό που απομομώθηκε από το σημείο παραβίασης της οικίας δεν ήταν ικανοποιητικής ποσότητας/ ποιότητας για να δώσει συγκρίσιμα αποτελέσματα με το γενετικό υλικό του 3ου Κατηγορούμενου. Η αναγνώριση αυτού από τον κ. XXXXX Θεοδώρου βάσει του σωματότυπου που είδε στην περιοχή έξω από την οικία του το επίδικο βράδυ, δεν έγινε με βεβαιότητα. Το ότι γενετικό υλικό του 3ου Κατηγορούμενου εντοπίστηκε πάνω σε αποτσίγαρα ριγμένα στον ανοικτό χώρο απέναντι από την οικία του XXXXX Θεοδώρου, δεν αποτελεί μαρτυρία ικανή να αποδείξει πιθανότητα καταδίκης του σε ικανοποιητικό βαθμό για τη διενέργεια της διάρρηξης ή έστω για συνωμοσία για διάρρηξη. Εδώ δεν είμαστε σε διαδικασία προσωποκράτησης όπου να αρκεί απλώς κάποια μαρτυρία σύνδεσης υπόπτου με τη διάπραξη των αδικημάτων. Επομένως, και αυτές οι κατηγορίες (αρ. 5 και 6) είναι έκπτωτες σε απόρριψη και τις απορρίπτω και για τους τρεις κατηγορούμενους. Τους αθωώνω και απαλλάττω στις κατηγορίες αυτές. Όσον αφορά την 7η κατηγορία αναφορικά με τον 2ο Κατηγορούμενο, γι'αυτήν υπάρχει ενώπιον μου η μαρτυρία του παραπονούμενου Αστ. XXXXX. Δεν πρόκειται για αδίκημα που να απαιτεί την ύπαρξη ενισχυτικής μαρτυρίας. Ούτε δύναμαι στο παρόν στάδιο να αξιολογήσω το αξιόπιστο της μαρτυρίας του Αστ.XXXXX σε βάθος. Επομένως, καλώ τον 2ο Κατηγορούμενο σε απολογία για την κατηγορία αυτή. Όσον αφορά τις κατηγορίες αρ. 8, 9 και 10, επισημαίνω ότι δεν τέθηκε ενώπιον μου καμία κατάθεση της παραπονούμενης κας XXXXX Σωτηρίου, καμία περιγραφή του σημείου της διάρρηξης ή και περιγραφή των κλοπιμαίων. Το μόνο που τέθηκε ενώπιον μου είναι ένας κατάλογος σημείων δειγματοληψίας που λήφθηκαν στη σκηνή από την Αστυνομία και το αποτέλεσμα των επιστημονικών εξετάσεων σε επίπεδο γενετικού υλικού, το οποίο δεν έδειξε καμία ταύτιση με τον κατηγορούμενο αρ.
- Επομένως, το μόνο στοιχείο που τον συνδέει με την επίδικη οικία είναι το γεγονός ότι ταξιδιωτική βαλίτσα που ανήκε στους ιδιοκτήτες της εν λόγω οικίας εντοπίστηκε μέσα στο πισινό καπό του οχήματος που οδηγούσε ο 3ος Κατηγορούμενος περί τους 5 μήνες αργότερα (από 4.12.2017 που έγινε η ισχυριζόμενη διάρρηξη και κλοπή μέχρι την 1.5.2018 που η βαλίτσα εντοπίστηκε). Το χρονικό διάστημα που διέρρευσε είναι αρκούντως μεγάλο, έτσι ώστε να κρίνω ότι δεν μου επιτρέπει να πιθανολογήσω την καταδίκη του 3ου Κατηγορούμενου στη βάση αυτού του στοιχείου περιστατικής μαρτυρίας, χωρίς την παραμικρή ύπαρξη άλλης μαρτυρίας που να τον συνδέει. Επομένως, καταλήγω να αθωώνω και απαλλάτω τον Κατηγορούμενο από τις κατηγορίες αρ. 8, 9 και 10 σε αυτό το στάδιο. Τέλος, σημειώνω ότι το γεγονός ότι το γενετικό υλικό του 3ου Κατηγορούμενου ταυτίζεται (βλ. το Τεκμήριο 19, αστυνομικά τεκμήρια ΣΝ5 - 7 και το Τεκμήριο 48, σελ. 8, συμπέρασμα 2) με το γενετικό προφίλ που απομονώθηκε στην κολλητική ταινία που ήταν κολλημμένη στις πινακίδες του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX90 χρώματος μαύρου που ανακόπηκε στις 30.4.2018, και με την οποία κολλητική ταινία επικολλήθηκαν στο όχημα αυτό οι κλοπιμαίες πινακίδες αρ. εγγραφής XXXXX21 και πάλιν δεν αποτελεί στοιχείο αρκετό για να οδηγήσει σε πιθανότητα καταδίκης του 3ου Κατηγορούμενου σε όποιαδήποτε από τις προσαφθείσες εναντίον του κατηγορίες, αφού το εν λόγω μαύρο όχημα XXXXX90 δεν υπάρχει μαρτυρία ότι θεάθηκε γύρω ή έξω α