Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αναστασίου κ.α., Αρ. Ποιν. Υποθ.: 9342/18, 9/9/2019

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως, ενώ ο Κατηγορούμενος 3 ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για ν'αλλάξει απάντηση από «Μη παραδοχή» σε «Παραδοχή» στην κατηγορία αρ.

1. Κατόπιν ολοκλήρωσης της ακροαματικής διαδικασίας για τους Κατηγορούμενους 1 και 2, το παρόν Δικαστήριο είναι έτοιμο σήμερα να δώσει την ετυμηγορία του για την ποινική ευθύνη. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 3, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έχει εκθέσει συνοπτικά τα γεγονότα που αφορούν ειδικά στην κατηγορία αρ. 11, καθώς επίσης ακούστηκε η αγόρευση του συνηγόρου του για μετριασμό της ποινής και, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο είναι έτοιμο ν'απαγγείλει την ποινή για εκείνον. Η κατηγορία αρ. 12, την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 1 αφορά στο αδίκημα της «Κλεπταποδοχής» κατά παράβαση του άρθρου 306 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο 1ος Κατηγορούμενος σε άγνωστη για την Κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία, μεταξύ της 20ης Απριλίου 2018 και της 30ης Απριλίου 2018, στην οδό XXXXX 11 XXXXX, αρ. 43, στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακος, αποδέχθηκε ή κατακράτησε περιουσία, ήτοι ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Toshiba, αξίας 200 ευρώ, που του παρέδωσε ο XXXXX Hussain από το Ιράκ, ενώ γνώριζε ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε από τον XXXXX Hussain με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις διάρρηξης και κλοπής που συνιστούν κακούργημα.». Η κατηγορία αρ. 7, την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 2 αφορά στο αδίκημα της επίθεσης με σκοπό την αντίσταση σε νόμιμη σύλληψη, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, αδίκημα το οποίο ως φαίνεται στο κατηγορητήριο διαπράχθηκε στις 30.4.2018 στα Λειβάδια της Επαρχίας Λάρνακας, όταν αυτός επιτέθηκε εναντίον του Αστ. XXXXX Γ. Σταύρου του ΤΑΕ Λάρνακας, με σκοπό την αντίσταση στη νόμιμη σύλληψή του για ποινικά αδικήματα. Ο κατηγορούμενος 3 κρίνεται ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής για το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 11 επί του κατηγορητηρίου. Πρόκειται για το αδίκημα των αμελών και απερίσκεπτων πράξεων, κατά παράβαση των άρθρων 236(α) και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος 3 την 1.5.2018 στην οδό Ωκεανίας στην Ορόκλινη, οδήγησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX09 με τρόπο αμελή και βεβιασμένο, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή. Στην απόφασή μου για το εκ πρώτης όψεως, έχω σκιαγραφήσει το σύνολο της προσφερθείσας μαρτυρίας από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής. Θυμίζω ότι έδωσαν διά ζώσης μαρτυρία 13 συνολικά μάρτυρες ως εξής꞉ Ο Λοχίας XXXXX XXXXX Κόνσολος (ΜΚ1) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Σταύρου (ΜΚ2) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Αποστόλου (ΜΚ3) Ο Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Σταύρου (MK4) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Κυριάκου (ΜΚ5) Ο Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Σωτηρίου (ΜΚ6) Ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Νικολάου (ΜΚ7) Η Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Νικολάου (ΜΚ8) Ο Αρχιαστυφύλακας XXXXX, XXXXX Θεοδώρου (ΜΚ9) Η κα XXXXX Παπαδάκη (ΜΚ10) Η κα XXXXX Ζαΐταβα Ζαννέτου (ΜΚ11) Ο Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Στεφάνου (ΜΚ12) Ο Δρ. XXXXX Αντρέου Καριόλου (ΜΚ13) Για την υπόθεση του Κατηγορούμενου αρ. 1, προσήλθε ως μάρτυρας υπεράσπισης μόνον ο ίδιος ο Κατηγορούμενος αρ.
3. Ακολούθως, έκλεισε την υπόθεσή του. Το ίδιο έγινε αναφορικά με την υπόθεση του Κατηγορούμενου αρ.
4. Δεν προσήλθε οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας υπεράσπισης για να καταθέσει στο Δικαστήριο υπέρ του. Δεν το θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω τη μαρτυρία αυτολεξεί. Για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης θα εκθέσω και θα αξιολογήσω τη μαρτυρία στην έκταση και στο βαθμό που κρίνω αναγκαίο σχετικά με τις εναπομείνασες κατηγορίες αρ. 12 για τον 1ο Κατηγορούμενο και αρ. 7 για τον 2ο Κατηγορούμενο. Το αδίκημα της «Κλεπταποδοχής». Όπως θα εξηγήσω πιο κάτω, στο στάδιο που η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της, ηγέρθηκε εισήγηση από το συνήγορό της για προσθήκη νέας κατηγορίας όσον αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο περί κλεπταποδοχής. Γι'αυτό, κρίνω κατάλληλο σε αυτό το σημείο να αναλύσω τα συστατικά στοιχεία του προτεινόμενου αδικήματος. Tο άρθρο 306 του Κεφ.154, το οποίο ποινικοποιεί την κλεπταποδοχή, προνοεί τα εξής: «
5. Όποιος αποδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου βαθμού (κακουργήματος ή πλημμελήματος) και υπόκειται- (α) στην περίπτωση κακουργήματος, σε φυλάκιση πέντε χρόνων (β) στην περίπτωση πλημμελήματος, σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλεπταποδοχής είναι: · Η από τον κατηγορούμενο αποδοχή ή κατακράτηση περιουσίας. · Η περιουσία αυτή να είναι προϊόν κλοπής ή να αποκτήθηκε κάτω από περιστάσεις που να συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα. Η αποτυχία απόδειξης κλοπής της περιουσίας συνεπάγεται μοιραία, αποτυχία απόδειξης κατηγορίας για κλεπταποδοχή (Βλ. R. v. Matthews 34 Cr. App. R. 55, R. v. Johnson, 6 Cr. App. R. 218). · Η γνώση του κατηγορουμένου ότι η περιουσία αυτή αποτελεί προϊόν κλοπής ή ότι αποκτήθηκε υπό περιστάσεις που να συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα. Το στοιχείο της γνώσης ως συστατικό στοιχείο ενός αδικήματος, ανάγεται στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου και μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση των περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και αποδεικνύουν την γνώση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην περίπτωση που οι εξηγήσεις του κατηγορουμένου δημιουργούν αμφιβολία στο Δικαστήριο ως προς το στοιχείο της γνώσης, τότε αυτός πρέπει να αθωωθεί (βλ. Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ 104, 115). Στην υπόθεση Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ 258,268 που αφορούσε το αδίκημα της κλεπταποδοχής, τονίστηκε ότι ως θέμα αρχής η αγορά κλαπέντων εμπορευμάτων σε τιμή πολύ χαμηλότερη από την αξία τους, μπορεί να ενισχύσει μαρτυρία για την ύπαρξη γνώσης για την προέλευση τους και παράλληλα να αποτελέσει αυτοτελή μαρτυρία από την οποία δυνατό να εξαχθούν ενοχοποιητικά συμπεράσματα. Το βάρος απόδειξης της γνώσης του κατηγορούμενου, παραμένει στην κατηγορούσα αρχή και αυτή αποδεικνύεται είτε άμεσα είτε με περιστατική μαρτυρία. Η περιστατική μαρτυρία πρέπει να αποκλείει κάθε άλλη λογική εξήγηση πλην της ενοχής. Τα περιστατικά δηλαδή πρέπει να συνηγορούν μόνο υπέρ της ενοχής και να είναι ασυμβίβαστα με την πιθανότητα κάθε άλλου ενδεχόμενου. Στην υπόθεση Christofides v. The Police

(1965)2 C.L.R. 69, 70 αφού επισημαίνεται ότι η γνώση είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κλεπταποδοχής, αναφέρονται τα πιο κάτω: "the prisoner was in recent possession of a stolen article and it was open to him to rebut the inference of guilty knowledge by an explanation which, even if it was not believed, might reasonably be true". Γίνεται, δηλαδή, επίκληση του τεκμηρίου της ένοχης γνώσης όπως εξηγείται στο σύγγραμμα "H Απόδειξη", του Γ. Κακογιάννη, σελ. 58, παρ. 4-25. Επίσης, στην υπόθεση Kyprianou v. The Police

(1976)2 C.L.R. 75, αναφέρεται πως σε περιπτώσεις κλεπταποδοχής , όταν αποδεικνύεται κατοχή πρόσφατα κλαπείσας περιουσίας, τότε τεκμαίρεται πως ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι τα προϊόντα ήταν αποτέλεσμα κλοπής, εκτός αν υπάρχει μαρτυρία περί του αντιθέτου. Αυτό, όμως, δεν καταδεικνύεται ως νομικό δόγμα, αλλά ως ένα στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία για να καταδειχθεί κατά πόσον στοιχειοθετείται το αδίκημα. Στην υπόθεση αυτή γίνεται μνεία στην Αγγλική απόφαση D.P.P. v. Nieser

(1959)1 Q.B. 254 όπου αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: ". where property has been stolen and there is nothing in the circumstances to point to the accused's having himself committed the crime of stealing, the proper inference from its being found in his possession may be that he received the property, knowing, not merely that it had been unlawfully obtained, but knowing that it had been stolen. Such inference is justified by the fact that by far the commonest way in which property is unlawfully obtained is by stealing". Στις υποθέσεις R. v. Loughlin 35 Cr. App.R. 69 και R. v. Seymour 38 Cr. App. R.68, ο κανόνας της πρόσφατης απόκτησης κατοχής («doctrine of recent possession») διατυπώνεται ως εξής: «where it is proved that premises have been entered and property stolen therefrom and that soon after the entry the defendant was found in possession of the property, it is open to the jury to convict him of burglary, and the jury should be so directed ..». Το ζήτηµα απασχόλησε στην Kyprianou v. The Police

(1976)2 C.L.R.75 στην οποία παρατίθεται το εξής απόσπασµα από την D.P.P. V. Nieser

(1959)1 Q.B. 254: «The so-called «doctrine of recent possession» is not limited to cases of receiving nor to inferences as to the accused's knowledge or state of mind. The right inference from recent possession may be that the accused himself has stolen the property, as where he is found in the street near the scene of the house-breaking in possession of the property which has been taken from the house which has been entered. On the other hand, where property has been stolen and there is nothing in the circumstances to point to the accused's having himself committed the crime of stealing, the proper inference from its being found in his possession may be that he received the property knowing, not merely that it had been unlawfully obtained but knowing that it had been stolen.» Σχετική ως προς την απόδειξη της γνώσης ως συστατικού στοιχείου του αδικήματος είναι και η σχετικά πρόσφατη απόφαση Keneth Nwafor Chima v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ

1. Στην υπόθεση αυτή, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ότι το αντικείμενο που παρέλαβε μέσω μεταφορικής εταιρείας, περιείχε ναρκωτικά. Το κακουργιοδικείο δεν αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς, παραπέμποντας σε περιστατική μαρτυρία που απεδείκνυε την γνώση του για το περιεχόμενο του δέματος. Ως τέτοια θεωρήθηκε ο χώρος που τοποθετήθηκε το δέμα, οι αντιδράσεις του με τις δηλώσεις του, τα ψέματα που είπε στην αστυνομία αλλά και η δήλωση του ότι το κλειδωμένο δωμάτιο δεν ήταν δικό του και ότι δεν είχε τα κλειδιά. Ιδιαίτερα τα ψέματα, κρίθηκε ότι ήσαν ηθελημένα, αναφέρονταν σε ουσιώδη ζητήματα και στόχευαν με επίγνωση ενοχής να αποσυνδέσουν τον κατηγορούμενο από τα ναρκωτικά. Η πιο πάνω προσέγγιση του κακουργιοδικείου έγινε δεκτή από το Εφετείο. Τα συστατικά στοιχεία της 7ης κατηγορίας. Το αδίκημα της επίθεσης με σκοπό την αντίσταση σε νόμιμη σύλληψη εδράζεται στο άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
2. Ο κατηγορούμενος να επιτίθεται σε άλλο πρόσωπο.
3. Η επίθεση να γίνεται με σκοπό την ματαίωση της νόμιμης σύλληψης του κατηγορούμενου για κάποιο ποινικό αδίκημα. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας, αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 964). Ένα πρόσωπο έχει δικαίωμα να αντισταθεί σε σύλληψη όταν αυτή διενεργείται παράνομα. Στο Σύγγραμμα Blackstone´s Criminal Practice 2009, στη σελ.1187 D1.11) αναφέρονται τα εξής: "A person has an unqualified right at common law to resist an unlawful arrest (Christie v. Leashinsky

(1947)A.C. 573, but he must not use excessive force in doing so (Wilson

(1955)1 W.L.R. 493, Long

(1836)7 C & P, p.314).» «΄Ενα πρόσωπο έχει ένα ανεπιφύλακτο δικαίωμα στο Κοινοδίκαιο να αντισταθεί σε παράνομη σύλληψη, ωστόσο δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει υπερβολική δύναμη για να το πράξει.». Είναι σημαντικό να δούμε και τα παρακάτω: «Whilst excessive force in a resist arrest may amount to an offence the person using excessive force would not be guilty of assaulting a constable in the execution of his duty (Kenlin v. Gardiner

(1967)2 Q.B. 510).» «Ενώ υπερβολική βία (δύναμη) στο να αντισταθείς στη (τέτοια) σύλληψη δύναται να στοιχειοθετήσει αδίκημα, το πρόσωπο που χρησιμοποιεί τέτοια υπερβολική βία δεν θα είναι ένοχος για αδίκημα για επίθεση εναντίον αστυνομικού κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του.» Το κατά πόσο έγινε χρήση υπερβολικής βίας είναι βέβαια θέμα των ειδικών περιστάσεων και σίγουρα η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ των πράξεων των αστυνομικών και της αντίδρασης του αντισταμένου είναι εφαρμόσιμη (βλ. Φωτίου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 192/2014, ημερ. 16.9.15). ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Αναφορικά με την κατηγορία αρ.

1. Την 20.4.2018 και ώρα 12꞉40 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λάρνακας (βλ. τη γραπτή κατάθεση του Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου, ΜΚ2 -Τεκμήριο 4) από την κα XXXXX Παπαδάκη - ΜΚ10 (βλ. τη γραπτή κατάθεσή της, Τεκμήριο 38) ότι την ίδια ημέρα μεταξύ 08꞉30 - 12꞉00, άγνωστο(οι) διέρρηξαν την οικία της στην οδό XXXXX 14 στη Λάρνακα από αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας και έκλεψαν χρυσαφικά αξίας €4900 και ένα laptop της κόρης της (κας XXXXX Παπαδάκη - βλ. το Τεκμήριο 50) μάρκας Toshiba χρώματος μαύρου αξίας €200 (βλ. τον Η/Υ ως το Τεκμήριο 5). Ο ΜΚ2 διενήργησε εξετάσεις την ίδια ημέρα (20.4.2018) στη σκηνή και παρέλαβε από τον Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου (ΜΚ7) μια δειγματοληψία swab από κουμπαρά ο οποίος βρέθηκε στο πάτωμα του υπνοδωματίου της επίδικης οικίας (βλ. Τεκμήριο 22, στοιχείο Α/Α αρ. 1) και μια δειγματοληψία από το χερούλι του υπνοδωματίου της εν λόγω οικίας (βλ. Τεκμήριο 22, στοιχείο Α/Α αρ. 2). Προκύπτει από την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης αρ.2369-2018 που κατέθεσε ενώπιον μου ο Δρ. Μ. Καριόλου (ΜΚ13) ως Τεκμήριο 47, ότι από τον κουμπαρά απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά από άγνωστη γυναίκα. Δεν προκύπτει ταύτιση με το γενετικό υλικό του Κατηγορουμένου
2. Από επίχρισμα που λήφθηκε από άδειο κουτί χρυσαφικών πάνω στο κρεβάτι στο κυρίως υπνοδωμάτιο και από επίχρισμα από κομμάτι αλουμινίου που αφαιρέθηκε, ο Δρ. Καριόλου διαπίστωσε (βλ. την Έκθεσή Πραγματογνωμοσύνης αρ.5530-2017 ως το Τεκμήριο 49) ότι η ποσότητα γενετικού υλικού που απομονώθηκε ήταν μηδαμινή ή/και μη ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνει σύγκριση με γενετικό υλικό του Κατηγορουμένου αρ.
3. Όσον αφορά το δείγμα που λήφθηκε από το χερούλι της πόρτας του υπνοδωματίου, δεν εντοπίζω στις Εκθέσεις Πραγματογνωμοσύνης να έγινε οποιαδήποτε σύγκριση/ ταύτιση. Σημειωτέον ότι από εξετάσεις που διενήργησε ο ΜΚ2, αυτός εντόπισε ότι σε παρακείμενη οικία υπήρχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης στο οποίο καταγράφηκαν πλάνα από την οικία της κας XXXXX Παπαδάκη. Τα επιθεώρησε και τα φύλαξε σε ένα USB το περιεχόμενο του οποίου μεταφέρθηκε σε DVD και κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο από τον ΜΚ2 (βλ. το Τεκμήριο 6). Εμφαίνεται σε αυτό ένα αυτοκίνητο μάρκας Mazda Demio, πεντάπορτο, χρώματος γαλάζιου, να σταματά έξω από την οικία της παραπονούμενης και να εξέρχεται από αυτό άγνωστο άτομο και να πηγαίνει στην κύρια είσοδο της οικίας και στη συνέχεια να εισέρχεται στο αυτοκίνητο. Φαίνονται, επίσης, δυο άγνωστα άτομα να εισέρχονται στο χώρο του γκαράζ της οικίας. Μετά από παρέλευση 15 λεπτών, φαίνονται δυο άτομα να εξέρχονται από την οικία κρατώντας πιθανόν σακούλα. Ακολούθως, το εν λόγω αυτοκίνητο προσέγγισε την οικία και τα δυο άγνωστα πρόσωπα επιβιβάστηκαν σε αυτό. Χρονική καταγραφή των κινήσεων αυτών του οχήματος και των ατόμων από ή εν σχέση με την επίδικη κατοικία στην οδό XXXXX 14 αποτυπώθηκε στα πλάνα του κλειστού κυκλώματος να εκτυλίχθηκε μεταξύ 10꞉42'꞉33'' και 11꞉02'꞉30'' (βλ. τα πρακτικά της δικασίμου ημερ. 20.11.2018, σελ. 16 στενοτυπημένων πρακτικών). Ευθύς μετά την προβολή των πιο πάνω πλάνων στο Δικαστήριο και του σχολιασμού τους από τον ΜΚ2, οι συνήγοροι όλων των διαδίκων κατέληξαν να δηλώνουν από κοινού (βλ. τα στενοτυπημένα πρακτικά ημερ. 20.11.2018, σελ. 20) ότι το εν λόγω όχημα Mazda Demio δεν είναι δυνατό να αναγνωρισθεί διότι δεν φαίνονται οι αριθμοί εγγραφής του, όπως δεν μπορούν να αναγνωρισθούν τα άτομα που εξήλθαν από αυτό ή επιβιβάστηκαν σε αυτό ούτε από τα πρόσωπα ούτε από το σωματότυπό τους. Τα χρυσαφικά τα οποία κλάπηκαν από την οικία της κας Παπαδάκη δεν εντοπίστηκαν και δεν παρουσιάστηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Εντοπίστηκε, όμως, ο ηλεκτρονικός υπολογιστής τύπου laptop μάρκας Toshiba χρώματος μαύρου αξίας €200 (βλ. τον Η/Υ ως το Τεκμήριο 5) που είχε κλαπεί από την ίδια οικία. Συγκεκριμένα, ο φορητός Η/Υ εντοπίστηκε στο πλαίσιο έρευνας που διενεργήθηκε την 30.4.2018 δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας από τον Αστ. XXXXX XXXXX Σωτηρίου (ΜΚ6) στην οικία του 1ου Κατηγορούμενου στην Πύλα στην παρουσία της XXXXX Κόλτσοβα, φιλενάδας του 1ου Κατηγορούμενου (βλ. το Τεκμήριο 15, Κυανούν 76/2). Επιστήθηκε η προσοχή της XXXXX Κόλτσοβα στο Νόμο και αυτή απάντησε στον ΜΚ6 «XXXXX bring it to me 2 weeks ago» (βλ. την κατάθεση του ΜΚ6 - Τεκμήριο 15 και το ημερολόγιο ενεργείας - Τεκμήριο 16). Η κα XXXXX Κόλτσοβα κλήθηκε να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία στις 30.4.2018 και ώρα 16꞉30 αναφορικά με τις συνθήκες που περιήλθε στην κατοχή της ο Η/Υ ως το Τεκμήριο 5, και εκείνη απάντησε ότι τρεις περίπου βδομάδες πριν την λήψη της εν λόγω κατάθεσής της, επανασυνδέθηκε με τον 1ο Κατηγορούμενο, ο οποίος προηγουμένως εξέτιε ποινή φυλάκισης, και εκείνος την επισκεπτόταν καθημερινά, για να βλέπει το παιδί τους, ένα αγόρι ηλικίας 2,5 ετών, με ονόμα XXXXX. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στην κατάθεσή της (βλ. το Τεκμήριο 34), η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως εξ ακοής μαρτυρία από την Αστ. XXXXX XXXXX Νικολάου (ΜΚ8)꞉ [...] Τις φορές που ερχόταν ο XXXXX στο διαμέρισμα είδε τον XXXXX να βλέπει κινούμενα σχέδια στο κινητό και είπε ότι δεν γίνεται αυτό το πράγμα, να βλέπει δηλαδή από το κινητό ο μικρός τα κινούμενα σχέδια και την επόμενη μέρα που ήρθε ο XXXXX στο διαμέρισμα έφερε ένα φορητό υπολογιστή και είπε ότι ήταν για τον μικρό για να βλέπει κινούμενα σχέδια από εκεί και ότι του τον έδωσε ο XXXXX που έχει το XXXXX, αλλά δεν ήταν σε κουτί, ήταν έτσι όπως το βρήκατε στο διαμέρισμά μου. [...]». Σημειωτέον ότι η XXXXX Κόλτσοβα δεν κλητεύθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου για να μαρτυρήσει (βλ. τα πρακτικά ημερ. 1.2.2019 για όσα ανάφερε η ΜΚ8 περί πληροφόρησης που είχε ότι αυτή δεν εντοπιζόταν και τα πρακτικά ημερ. 13.2.2019 για την ένσταση που είχε ο συνήγορος του 1ου Κατηγορουμένου στο να κατατεθεί η γραπτή κατάθεση της Κόλτσοβα ως εξ ακοής μαρτυρίας, καθώς και για την αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου για απόρριψη της εν λόγω ένστασης). Ο Αστ. XXXXX XXXXX Στεφάνου (ΜΚ12) παρουσίασε στο πλαίσιο της δικής του ένορκης μαρτυρίας ημερ. 26.3.2018 το Ημερολόγιο Ενεργείας που τήρησε στις 25.2.2019 (βλ. το Τεκμήριο 43) για περαιτέρω εξετάσεις που ο ίδιος διενήργησε προς εντοπισμό της Αναστασίας Κόλτσοβα στο χώρο διαμονής της, χωρίς όμως να την εντοπίσει, αλλά και για τις άκαρπες προσπάθειες που έγιναν μέσω πολιτών που επιθυμούσαν να παραμείνουν ανώνυμοι. Κλήθηκε η κα XXXXX Παπαδάκη, θυγατέρα της κας XXXXX Παπαδάκη, στην Αστυνομία για να δει τον φορητό Η/Υ και τον αναγνώρισε ως το δικό της ηλεκτρονικό υπολογιστή που είχε κλαπεί (βλ. τη γραπτή κατάθεση της κας XXXXX Παπαδάκη ημερ. 01/05/2018, η οποία κατατέθηκε ως έγγραφο παραδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του, με ένδειξη Τεκμήριο 50). Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω στο παρόν στάδιο ορισμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ηλεκτρονικού υπολογιστή που ανέφερε η κα XXXXX Παπαδάκη στην γραπτή κατάθεσή της ως το Τεκμήριο 50꞉ · Ήταν χρώματος μαύρου, μάρκας Toshiba. · Δεν γνώριζε ακριβώς το μοντέλο του ή τον αριθμό κατασκευής του. · Είχε εγκατεστημένο το πρόγραμμα Windows
4. · Είχε επίσης εγκατεστημένες διάφορες προσωπικές της φωτογραφίες, αποθηκευμένες σε διάφορους φακέλους στον Η/Υ. · Μέσα στο φάκελο με την ονομασία Documents είχε αποθηκευμένα διάφορα δικά της έγγραφα του πανεπιστημίου UCLAN, το βιογραφικό της σημείωμα και το απολυτήριο της από το πανεπιστήμιο σκαναρισμένα. · Στον Η/Υ της δεν είχε κωδικό ούτε όνομα χρήστη για σκοπούς πρόσβασης σε αυτόν. Αναγνώρισε τον Η/Υ ως δικό της από το mouse pad το οποίο βρισκόταν στα αριστερά παρά στη μέση. Αναγνώρισε επίσης κάποια γδαρσίματα στην πίσω πλευρά της οθόνης στη δεξιά πλευρά, που τα είχε προκαλέσει η ίδια. Το αναγνώρισε ακόμη από τον τρόπο που ανοιγόκλεινε η οθόνη. Όταν το έλεγξε στον Αστυνομικό Σταθμό, η κα XXXXX Παπαδάκη αντιλήφθηκε ότι είχε αφαιρεθεί από πάνω το πρόγραμμα Windows 7 και αντικατασταθεί με πρόγραμμα Windows
5. Είχε «φορμαριστεί», κατά την έκφρασή της, εξηγώντας ότι εννοούσε ότι πλέον δεν εμφανιζόταν σε αυτό κανένα από τα δικά της αρχεία. Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ενώπιον του Δικαστηρίου από τους συνηγόρους της Κατηγορούσας Αρχής και του 1ου Κατηγορούμενου, ότι το Τεκμήριο 5 υποδείχθηκε στον 1ο Κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια λήψης της ανακριτικής κατάθεσης του ημερ. 3.5.2018 και σε απάντηση στην ερώτηση με αριθμό 11 στην κατάθεση, ανέφερε σχετικά με το τεκμήριο αυτό, μεταξύ άλλων, ότι του το έδωσε ο XXXXX. Συγκεκριμένα, η εκδοχή που καταγράφεται στην ανακριτική κατάθεση του 1ου Κατηγορούμενου ημερ. 2.5.2018 (βλ. Τεκμήριο 3, 11η ερώτηση/απάντηση) είναι η εξής꞉ «
6. Ερώτηση꞉ Σε πληροφορώ ότι στο διαμέρισμα της φιλενάδας σου XXXXX Κόλτσοβα εντοπίστηκε ένας φορητός υπολογιστής μάρκας Toshiba και διαπιστώθηκε ότι πρόκειται γι' αυτόν που κλάπηκε από την οικία οδός XXXXX 14 στη Λάρνακα. Τί έχεις να πεις꞉ Απάντηση꞉ Δεν γνωρίζω οτιδήποτε. Αυτό το λάπτοπ μου το έδωσε ο XXXXX πριν περίπου μια βδομάδα όταν ήρθε στο διαμέρισμα της XXXXX στη Λάρνακα. Ήταν γύρω στις 4 με 5 το απόγευμα τζιαι τζιαμέ ήρταεν με δκιο άλλους Αράπηες που δεν τους γνωρίζω. Εκατέβηκεν μόνον αυτός τζιαι ήρθε πάνω στο διαμέρισμα αρ. (...) στο 2ο όροφο. Μου έδωσε το λαπτοπ τζιαι είπε μου ότι ήταν δώρο για το μωρό. Τζιαμέ ήταν τζιαι η XXXXX αλλά δεν είδε την φάση που μου το έδωκεν γιατί αυτός μου το έδωκεν πριν να βκούμε πάνω στο διαμέρισμα. Το λαπτοπ εν τούτο που μου δείξατε στο γραφείο τζιαι θυμούμε το καλά. Μου το έδωκε για δώρο του μωρού για να βάλλει μικι μάους να θωρεί, αφού είπεν μου ότι θα του έφερνε δκιο μέρες πριν που ήρθε ξανά. Συνολικά με τον XXXXX που τη μέρα της αποφυλάκισής μου μέχρι σήμερα είχαμε τρεις συναντήσεις. [...] Θέλω να αναφέρω ότι για το λαπτοπ έχει δύο μέρες που ειδοποίησα τον σταθμό Αραδίππου για να σας ενημερώσει να σας το πω ότι μου το έδωσε ο XXXXX.». Ενώπιον του Δικαστηρίου, καταθέτοντας επί του όρκου του τη δικάσιμο ημερ. 1.7.2019, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες για το πώς του το παρέδωσε ο XXXXX. Συνοψίζω τα κυριότερα σημεία της κυρίως εξέτασής του꞉ · «Ναι. Τηλεφώνησε μου ότι ήταν Λάρνακα και εξήγησα του πού είναι το σπίτι περίπου και κατέβηκα κάτω όταν ήρθε τζιαμέ, κατέβηκα κάτω και βγήκαμε μαζί πάνω. Ήταν γύρω στις 4:00 το απόγευμα ‑ 3:00, κάπου τζιαμέ. Ήταν με δύο άλλους μέσα στο αυτοκίνητο που δεν γνωρίζω και έδωσε μου μέσα σε μια... ήταν μια τσάντα νάιλον και ήταν ένας φορητός υπολογιστής μέσα. Δεν καταλαβαίνω πολλά που έτσι πράγμα εγώ και μου είπε τούτο είναι δώρο για το μωρό. · Ναι. Τζιείνη την ώρα που βγαίναμε πάνω με το lift μου το έδωσε μέσα στο lift και μου είπε «το έφερα τούτο δώρο για το μωρό». Βγήκαμε πάνω, εγώ δεν κρατούσα κλειδιά του σπιτιού, χτύπησα την πόρτα και άνοιξε μας η XXXXX και είπα της ότι μου το έδωσε ο XXXXX για το μωρό. · Δεν το άνοιξα το laptop. Έβαλε το η XXXXX πάνω στο ρεύμα, δεν ξέρω που τούτα, για να του κατεβάσει του μωρού που τούτα τα Mickey Mouse. Το άνοιξε στη παρουσία μου. · Ήταν και ο XXXXX τζιαμέ εκείνη την ώρα; Μου είπε ότι θέλει ημερομηνίες. Δεν είχε τίποτε πάνω, πάντως, το κομπιούτερ να δω κάτι. Ήταν καθαρό το κομπιούτερ. Δεν είχε κάτι πάνω.» Ο συνήγορος Υπεράσπισης ζήτησε από τον Κατηγορούμενο αρ. 1 να επεξηγήσει στο Δικαστήριο γιατί αυτός όταν έδιδε την ανακριτική του κατάθεση στις 2.5.2018 έκρινε σκόπιμο να δηλώσει, απαντώντας στην ερώτηση αρ. 11, ότι (βλ. τις τελευταίες δύο γραμμές της απάντησής του στην ανακριτική κατάθεση), «Θέλω ν' αναφέρω ότι για το λάπτοπ έχει δύο μέρες που ειδοποίησα τον σταθμό Αραδίππου για να σας ενημερώσει να σας το πω ότι μου το έδωσε ο XXXXX». Eξήγησε ο Κατηγορούμενος αρ. 1 ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο λόγος που ήθελε να τους ενημερώσει ήταν διότι «Άμα με κατηγορούσαν για τζιείν' τα πράγματα που με κατηγορούσαν που δεν έχω γνώση, εγώ είπα άμπα τζιαί έδωσε μου τίποτε που είναι παράνομο. Πήγε ο νους μου ότι έδωσε μου τζιαί εμένα κάτι που είναι παράνομο ας πούμε.». Σε νέα διευκρινιστική ερώτηση του συνηγόρου του, «Και αυτό αντιλήφθηκες το δύο μέρες πριν την ανακριτική σου κατάθεση, όταν έλαβες γνώση τι διερευνούσε η Αστυνομία;», ο κατηγορύμενος απάντησε «Μάλιστα. Για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου που ήθελα εγώ.». Αντεξετάσθηκε εκτενώς ο Κατηγορούμενος αρ. 1 από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Δήλωσε τα εξής (συνοψίζω)꞉ · Ότι αυτός γνωρίζει τον XXXXX τα τελευταία 6 ή 7 χρόνια. Τον γνώρισε στη Λάρνακα, αφού εκείνος έμενε παλιά στη Λάρνακα με την οικογένεια του. Με τον πατέρα του, τη μητέρα του και τις αδελφές του. Πήγαινε στο μαγαζί όπου δούλευε ο Κατηγορούμενος. Στο XXXXX. Εκείνα τα χρόνια ο XXXXX δούλευε ως φύλακας (security) σε μια εταιρεία, «XXXXX security». · Ο κατηγορούμενος έμαθε ότι ο XXXXX ήταν καταζητούμενος το βράδυ της 29/4/2018 προς 30/4/2018 όταν άρχισε η καταδίωξη από την Αστυνομία του οχήματος που οδηγούσε ο XXXXX με συνοδηγό τον Κατηγορούμενο και συνεπιβάτη πίσω τον XXXXX (Κατηγορούμενο 2) που «του λέγαμε εμείς με τον XXXXX να σταματήσει και αυτός δεν σταματούσε γιατί μας λέει έχω ένταλμα σύλληψης από την Αστυνομία και με γυρεύκουν» και για τούτο τον λόγο δεν σταματούσε. · Ο Κατηγορούμενος ήταν έγκλειστος στη φυλακή από το 2015 μέχρι το 2018 και αποφυλακίστηκε πριν το Πάσχα γύρω στις 4-5 Απριλίου
7. · Η πρώτη φορά μετά την αποφυλάκισή του, που ο Κατηγορούμενος 1 συνάντησε τον XXXXX ήταν στη Μακαρίου στη Λάρνακα εκεί που έχει ένα γραφείο που ενοικιάζουν αυτοκίνητα. Τον είδε πανω το πεζοδρόμιο και σταμάτησε. Μιλήσαν για λίγη ώρα. Αυτό ο Κατηγορούμενος αρ, 1 το τοποθετεί χρονικά «1 ‑ 2 μέρες πριν να γίνει το κακό», εννοώντας την καταδίωξή τους από την αστυνομία, την ανακοπή και σύλληψή του. Δηλαδή 1-2 μέρες πριν τις 29 Απριλίου
8. · Κατά την προαναφερθείσα πρώτη τους συνάντηση στη Μακαρίου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου αρ. 1 αυτός ρώτησε το XXXXX τί κάνει και εκείνος του είπε «μεινίσκω κουμπάρε κατεχόμενα» και «δώσε μου το τηλέφωνο σου, που θα ξαναέρτω να σε πάρω τηλέφωνο». Εκείνη τη μέρα της πρώτης τους συνάντησης με το XXXXX, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 ισχυρίζεται ότι ήταν μαζί με τον γιο του, ηλικίας τριάμιση ετών. · Γι'αυτό και τη δεύτερη φορά που ήρθε ο XXXXX από τα κατεχόμενα για να συναντηθούν, είπε στον Κατηγορούμενο ότι «τούτο το κομπιούτερ το έφερα δώρο για το μωρό σου». Αυτή η δεύτερη συνάντηση σύμφωνα με τα λεγόμενα του Κατηγορούμενου 1 έγινε 5 ‑ 10 μέρες μετά που τον βρήκε στη Μακαρίου. · Η τρίτη φορά που συναντήθηκαν μεταξύ τους ήταν τη νύχτα που ο XXXXX του τηλεφώνησε μαζί με τον XXXXX ότι ήρθαν Λάρνακα ενόσω ο Κατηγορούμενος ήταν δουλειά στο μαγαζί XXXXX. Τη νύχτα δηλαδή που συναντήθηκαν και ενόσω επέβαιναν στο όχημα με οδηγό τον XXXXX, τους καταδίωξε η Αστυνομία, τους ανέκοψε και συνέλαβε τον 1ο Κατηγορούμενο και τον XXXXX. Κληθείς ξανά από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής να προσδιορίσει πότε του έφερε το λάπτοπ ο XXXXX συγκριτικά προς την πρώτη τους συνάντηση και συγκριτικά προς το συμβάν της καταδίωξης και σύλληψής του, ο Κατηγορούμενος ανασκεύασε λέγοντας ότι του το έφερε 5 μέρες πριν την καταδίωξη και περίπου μια βδομάδα μετά την πρώτη τους συνάντηση στη Μακαρίου. Δηλαδή, με βάση αυτή τη νέα εκδοχή, η πρώτη τους συνάντηση πρέπει να έγινε περίπου στις 17.4.2018 και η παράδοση του λάπτοπ γύρω στις 24.4.
9. Αυτή η δεύτερη εκδοχή κρίνω ότι ακούγεται πιο πειστική, αφού η πρώτη εκδοχή δεν ταίριαζε χρονικά με την ημερομηνία καταδίωξης, διότι παρουσίαζε την παράδοση του λάπτοπ σε αυτόν ως κάτι που έγινε μετά την ημερομηνία καταδίωξης, πράγμα που συγκρούεται με το παραδεκτό γεγονός ότι ήδη κατά την ημερομηνία καταδίωξης το λαπτοπ βρισκόταν στην κατοχή του Κατηγορούμενου αρ.1, γι' αυτό και ο ίδιος ήθελε να ενημερώσει περί τούτου τους ανακριτές. Συνεπώς, με βάση τη δεύτερη χρονική εκδοχή, την οποία αποδέχομαι ως αληθοφανή, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος μαζί με τον 3χρονο γιο του συνάντησαν πρώτη φορά το XXXXX στη Μακαρίου στη Λάρνακα στις 17.4.2018, η κλοπή του λάπτοπ καταγγέλθηκε από την ιδιοκτήτρια του την 20.4.2018, η δεύτερη συνάντηση του Κατηγορούμενου 1 με τον XXXXX έγινε στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου 1 και της συμβίας του στις 24.4.2018 και η καταδίωξη του οχήματος στο οποίο επέβαινε ο XXXXX, ο Κατηγορούμενος 1 και ο Κατηγορούμενος 2 έγινε στις 29.4.2018 ξημερώματα της 30.4.
10. Εφόσον, λοιπόν, αποδεικνύεται από τα λεγόμενα του ιδίου του Κατηγορούμενου αρ. 1 πόσο πρόσφατα μετά την ημερομηνία της καταγγελθείσας κλοπής του λάπτοπ (περί τις 4 ημέρες) αυτό βρέθηκε στην κατοχή του ιδίου, ελλείψει μαρτυρίας που να συνδέει τον ίδιο τον Κατηγορούμενο με την κλοπή δεν μπορεί να εγερθεί τεκμήριο ότι εκείνος το έκλεψε, αλλά εγείρεται τεκμήριο (βάσει της Kyprianou v. The Police

(1976)2 C.L.R.75 στην οποία παρατίθεται το εξής απόσπασµα από την D.P.P. V. Nieser

(1959)1 Q.B. 254, ως το παρέθεσα στην απόφασή μου ανωτέρω), ότι αυτός γνώριζε ότι ήταν παρανόμως αποκτηθέν και δη ότι ήταν προϊόν κλοπής όταν το παρέλαβε. Εναπόκειται στον κατηγορούμενο ν' ανατρέψει το τεκμήριο αυτό. Ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος αρ. 1 κατά την αντεξέτασή του ότι δεν γνώριζε αν ήταν κλεψιμιό το λάπτοπ που του έδωσε δώρο για το γιο του ο XXXXX. Αν γνώριζε ότι ήταν κλεψιμιό δεν ήταν να το πάρει. Για να στηρίξει τον ισχυρισμό ότι αγνοούσε ότι ήταν κλεψιμιό, ο Κατηγορούμενος επεσήμανε ότι αυτός δεν το έκρυψε κάπου, αφού όπως φάνηκε τότε που πήγε η Αστυνομία στο διαμέρισμα της συμβίας του, το βρήκε πάνω στο τραπεζάκι. Ισχυρίστηκε, επίσης, ο Κατηγορούμενος ότι ούτε από την εξωτερική εμφάνιση του λάπτοπ ούτε από το περιεχόμενό του δεν κατάλαβε ότι ήταν κλεψιμιό. Ένωσε το κομπιούτερ πάνω στο ρεύμα εκείνη τη μέρα η Αναστασία και κατέβαζε του μωρού μίκυ μάους που το ίντερνετ. Είπε χαρακτηριστικά τα εξής ο Κατηγορούμενος꞉ «Άμα σου κάμνει κάποιος δώρο κύριε XXXXX εν τζιαί να του πεις αν είναι καινούριο ή αν είναι παλιό. Ήταν μέσα σε μια τσάντα. Δεν πρόσεξα αν είναι καινούριο, ούτε αν είναι μεταχειρισμένο. Όπως μου το έδωσε πήρα τη τσάντα βγήκαμε πάνω στο διαμέρισμα με το lift και το έδωσα στην XXXXX. Δεν ήμουν παρατηρητικός να τσεκάρω αν είναι καινούριο ή οτιδήποτε άλλο.». «Αφού σου λέω δεν κατέχω το θέμα των ηλεκτρονικών. Σου λέω έτο δες το τηλέφωνο μου. Είναι €100 και το έχω να τηλεφωνώ και να απαντώ τα μηνύματα.». Αν ήταν κλεψιμιό το λαπτοπ απ' ό,τι ξέρει ήταν να το βρουν οι αστυνομικοί μόλις το χρησιμοποιούσε η XXXXX. Τούτο το λέγει στη βάση προσωπικής εμπειρίας που είχε στο παρελθόν ο ίδιος, όταν κάποιος του έδωσε ένα κινητό τηλέφωνο για να του το πουλήσει και μόλις έβαλε την κάρτα του πάνω για να δει αν δουλεύει, τον έπιασε η Αστυνομία, στην Αγία Νάπα. Γι' αυτό το ξέρει ότι τα κλεψιμιά βρίσκουν τα. Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι ήταν τόσο εμφανές ότι το λάπτοπ ήταν μεταχειρισμένο που σίγουρα αυτός γνώριζε και είπε ψέματα ότι δεν το ήξερε. Επανέλαβε ο Κατηγορούμενος την εκδοχή του ότι «Όπως μου το έδωσε μέσα στη τσάντα δεν το επεξεργάστηκα να το ανοίξω να το δω, επειδή δεν το κατέχω το θέμα.». Παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος ότι αυτός δεν είχε οποιεσδήποτε δοσοληψίες με αυτόν τον XXXXX, έτσι που να ένιωθε ότι έπρεπε να του φέρει ένα laptop δώρο για το μωρό. Όπως το έθεσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος «Απλώς κάναμε παρέα τον καιρό που ήταν security, γιατί εμείς είχαμε και security στο μαγαζί και ήταν ένας από τους security που φακκά περιπολία κάθε μέρα τη νύκτα να κάτσει να δει, να πιεί ένα ποτό, ένα Shark και να φύγει. Αυτή ήταν η σχέση μας. Τίποτε παραπάνω.». Τούτο, όμως, 3‑4 χρόνια πριν την συνάντησή τους κατά την οποία του πήρε δήθεν ως δώρο το λάπτοπ. Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι αυτός είπε της XXXXX ότι το laptop του το έδωσε ο XXXXX Κωστή, επειδή ακριβώς εκείνη τον XXXXX Κωστή τον εμπιστευόταν. Της είπε έτσι ο Κατηγορούμενος, για να μην υποψιαστεί ότι ήταν κλοπιμαίο το laptop. Πράγματι, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι η XXXXX είχε τέτοιο βαθμό εμπιστοσύνης στον XXXXX Κωστή που όταν ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στη φυλακή και η ίδια ήταν σε διάσταση με τον Κατηγορούμενο, του άφηνε να πάρει το μωρό, που αυτή είχε αποκτήσει με τον Κατηγορούμενο 1, στη φυλακή για να τον δει. Aρνήθηκε ο Κατηγορούμενος την υποβληθείσα θέση της Κατηγορούσας Αρχής, λέγοντας ότι «Ούτε πέρασε που τον νου μου τούτο που λαλείς, αλλά σου λέω την πραγματικότητα.». Αρνήθηκε επίσης ότι αυτός είπε οποτεδήποτε στην XXXXX ότι του είχε δώσει ο XXXXX Κωστή. Τούτο το αναφέρει η ίδια στη δική της γραπτή κατάθεση προς την Αστυνομία. Αν και ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ξέρει ότι η XXXXX βρίσκεται στην Κύπρο και όχι στο εξωτερικό όπως πληροφορείται ή υποπτεύεται η Αστυνομία, εντούτοις δεν έκανε οποιεσδήποτε ενέργειες για να την κλητεύσει ο ίδιος ως μάρτυρα για να την αντεξετάσει επί της κατάθεσής της που είχε κατατεθεί στο Δικαστήριο ως τεκμήριο από την Κατηγορούσα Αρχή. Αντεξετάστηκε ο Κατηγορούμενος αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι αυτός είχε σκοπό να δώσει κατάθεση δηλαδή και να πει στην Αστυνομία για το κομπιούτερ που του παρέδωσε ο XXXXX. Του υπέβαλε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ότι «ενώ ήταν πρόθεση σου να δώσεις κατάθεση και να πεις για το laptop, στην κατάθεση που σου λήφθηκε στις 2.5.2018 (βλ. Τεκμήριο 3) απάντησες σε σχέση με το laptop μόνο μετά που ρωτήθηκες συγκεκριμένα για το laptop από την Αστυνομία. Μόνος σου δεν είπες τίποτε.». Aπέρριψε αυτή τη θέση ο Κατηγορούμενος λέγοντας «Όχι. Κάνεις λάθος. Επειδή η Αστυνομία κάνει ορισμένα παιχνίδια, δεν ήθελε να μου το γράψει. Ο κύριος ο αστυνομικός που μου έπιανε την κατάθεση και του είπα εγώ δεν του υπογράφω τίποτε αν δεν γράψει σωστά τα πράγματα και αν δεις την κατάθεση κύριε XXXXX το έγραψε που κάτω κύριε XXXXX συμπληρωματικά.». Τέλος, υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι αυτός ήξερε φιλικά ότι το laptop ήταν κλοπιμαίο και ότι γνώριζε πολύ καλά ότι ο XXXXX Hussein, με τον οποίο βρέθηκε να κυκλοφορεί λίγες μέρες μετά που βγήκε από τη φυλακή, ότι είναι διαρρήκτης και καταζητούμενος. Γι' αυτό της XXXXX Κόλτσοβα δεν της είπε ότι ήταν ο XXXXX Hussein που του έδωσε το laptop, παρά μόνο της είπε ότι του το έδωσε ο XXXXX. Αρνήθηκε όλες τις υποβολές ο Κατηγορούμενος, λέγοντας ότι «Δεν έχω κανένα λόγο να πω έτσι. Εγώ είπα την αλήθεια όλη. Είπα την πραγματικότητα ότι μου το έδωσε εκείνος. Είπα την αλήθεια. Ούτε πήγα να κλέψω κομπιούτερ, ούτε γνώριζα ότι ήταν κλεψιμιό. Αν το γνώριζα δεν ήταν να το βάλω του μωρού μου σπίτι.». Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθείσει τον κατηγορούμενο να δίνει διά ζώσης τη μαρτυρία του. Την αξιολογώ ως εξής꞉ · Αδυνατώ να πιστέψω ως αληθείς τις θέσεις του ότι αυτός δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι το λάπτοπ δεν ήταν καινούριο, ότι ήταν μεταχειρισμένο. Ειδικά όταν δίνουν σε κάποιον ένα δώρο, έχει την επιθυμία και περιέργεια να το επεξεργαστεί και ν' αντιληφθεί την κατάστασή του. Έστω ότι η XXXXX ήταν εκείνη που το επεξεργάστηκε πρώτη, εφόσον τούτο έγινε στην παρουσία του Κατηγορούμενου όπως ο ίδιος λέγει, τότε αυτός είχε λογική ευκαιρία να αντιληφθεί ότι δεν ήταν καινούριο. · Επιπλέον, αδυνατώ να πιστέψω ότι δύο άνθρωποι που είχαν να συναντηθούν περί τα 3 χρόνια, αντάλλαξαν ευθύς μετά την πρώτη τυχαία τους συνάντηση στο δρόμο (στη Μακαρίου) ένα δώρο τόσο ακριβό και σημαντικό όπως είναι ένα λάπτοπ για ένα τρίχρονο αγόρι. · Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος έδειξε να γνωρίζει καλά το παρελθόν του XXXXX. Εύκολα πέρασε από το μυαλό του, άπαξ και τους εντόπισε η Αστυνομία, η ευθύνη να συνεργαστεί με την Αστυνομία για να την πληροφορήσει ότι ο XXXXX του είχε παραδώσει ένα λάπτοπ πιθανότατα προϊόν των διαρρήξεων και κλοπών που η Αστυνομία του είπε ότι διερευνούσε και σε σχέση με τις οποίες καταδίωκε το όχημά τους το βράδυ της σύλληψης του Κατηγορούμενου. · Με βάση την κοινή λογική και την καθημερινή εμπειρία της ζωής, ένας που κάνει δώρο στον άλλο δεν συνηθίζεται να του δίδει κάτι το μεταχειρισμένο, αλλά εκεί όπου δίδει κάτι το μεταχειρισμένο που του ανήκει νόμιμα, συνήθως το δηλώνει ξεκάθαρα και έτσι αυτός που το παραλαμβάνει δεν διατηρεί καμία αμφιβολία για το αν είναι καινούριο ή μεταχειρισμένο, αν είναι νόμιμο ή παράνομο. Αν ήταν μεταχειρισμένο και ανήκε νόμιμα στον XXXXX, τότε θα αναμενόταν να το έλεγε εκείνος στον Κατηγορούμενο ή/και στην XXXXX. Αν πάλι ο Κατηγορούμενος ήταν βέβαιος ότι ήταν νόμιμα στην κατοχή του XXXXX, δεν θα έκανε τον συνειρμό σκέψης ότι είναι παράνομο, έτσι ώστε να νιώσει από μόνος του την ανάγκη να το δηλώσει (βλ. Τεκμήριο 3) στην Αστυνομία που καταζητούσε τον XXXXX, όταν το μόνο που του είχε δηλώσει ο XXXXX το βράδυ της καταδίωξης ήταν δήθεν ότι τον αναζητούσαν «για ένα ένταλμα». · Δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση ο Κατηγορούμενος, γιατί η συμβία του ανέφερε στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ότι της το είχε πάρει ο ίδιος ο Κατηγορούμενος που του το είχε δώσει ο XXXXX Κωστή, αντί να πει ότι τους το πήρε δώρο ο XXXXX. Εύλογη ήταν η θέση που υπέβαλε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής στον Κατηγορούμενο, ότι ο ίδιος είπε ψέμα στην XXXXX για το πώς περιήλθε στην κατοχή του ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, για να αποκρύψει τυχόν σύνδεσή του με τον XXXXX ή/και με τις συνθήκες υπό τις οποίες περιήλθε στην κατοχή του XXXXX ο ηλεκτρονικός υπολογιστής. Καταλήγω να απορρίπτω ως αναξιόπιστη τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι αυτός δεν γνώριζε ότι το λάπτοπ που του παρέδωσε ο XXXXX δεν ήταν παρανόμως στην κατοχή του ή και ότι ήταν κλοπιμαίο. Η περιστατική μαρτυρία είναι τέτοια που επιτρέπει να εξαχθεί λογικό συμπέρασμα ότι γνώριζε ότι ο φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής που παρέλαβε και αποδέχθηκε δεν ήταν νόμιμα στην κατοχή του Μουχάμετ που του το παρέδωσε ή/και ότι ήταν κλοπιμαίος. Με απασχόλησε το ότι δεν έχει αποδειχθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ότι ήταν όντως ο XXXXX αυτός που έκλεψε το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό υπολογιστή, αφού ο XXXXX δεν έχει μέχρι στιγμής εντοπιστεί από την Αστυνομία για να συλληφθεί, να κατηγορηθεί, να προσαχθεί στο Δικαστήριο και να δικαστεί για την κλοπή του. Το μόνο αποδεδειγμένο δεδομένο ενώπιόν μου είναι ότι ο συγκεκριμένος ηλεκτρονικός υπολογιστής είχε κλαπεί από την οικία της κας XXXXX Παπαδάκη, υπό συνθήκες διάρρηξης από άγνωστα πρόσωπα. Ενδέχεται ο XXXXX να μην ήταν αυτός που το έκλεψε, αλλά να το είχε και ο ίδιος αποδεχθεί στην κατοχή του ως κλοπιμαίο προϊόν. Τούτο δεν αλλοιώνει κατά την κρίση μου τη νομική θέση του Κατηγορούμενου. Τον κρίνω ένοχο στην κατηγορία αρ. 12 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αναφορικά με την κατηγορία αρ.

1. Υπόβαθρο γεγονότων πριν το συμβάν στο οποίο αφορά η κατηγορία αρ.
2. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, την 6.1.18 ο XXXXX Ανανικίνης, ιδιοκτήτης του οχήματος μάρκας Mercedes με αρ. εγγραφής XXXXX21 κατήγγειλε στον Αστυνομικό Σταθμό της Γερμασόγειας (βλ. σχετική αναφορά στη γραπτή κατάθεση του ΜΚ2 - Τεκμήριο 4, Κυανούν 82/2), ότι είχαν κλαπεί και οι δυο πινακίδες εγγραφής του αυτοκινήτου του, το οποίο ήταν μάρκας Μερσεντές μοντέλο 211, τύπου βαν, χρώματος άσπρου. Οι εν λόγω πινακίδες αρ. XXXXX21 θεάθηκαν από τον Α/Αστ. XXXXX να χρησιμοποιούνται στις 7.4.2018 επί ενός Mazda Demio πεντάπορτου χρώματος ασημί (βλ. το Τεκμήριο 35) πλησίον της οικίας του η οποία την ίδια ημερομηνία έτυχε διάρρηξης και στις 30.4.2018 θεάθηκαν (βλ. το Τεκμήριο 29) επί ενός Nissan Note, χρώματος μαύρου. Στη βάση των πληροφοριών που υπήρχαν ότι όχημα με τις κλοπιμαίες πινακίδες εγγραφής XXXXX21 ενέχετο σε διαρρήξεις και κλοπές, το εν λόγω μαύρο όχημα Nissan Note καταδιώχθηκε αφότου θεάθηκε την 30.4.2018 περί ώρα 00꞉20 και ανακόπηκε από την Αστυνομία. Κατά την ανακοπή διαπιστώθηκε ότι οι εν λόγω κλοπιμαίες πινακίδες ήταν επικολλημένες με διπλή κολλητική ταινία (βλ. Τεκμήρια 24 και 33) πάνω από τις κανονικές πινακίδες εγγραφής, όπου οι πραγματικοί αριθμοί εγγραφής του οχήματος ήταν XXXXX
3. Από εξετάσεις που έκανε στο ακινητοποιημένο όχημα ο ΜΚ1 (Λοχ. XXXXX XXXXX Κόνσολος) στις 30.4.2018 και ώρα 16꞉35, εντόπισε στο συρτάρι του συνοδηγού ενοικιαστήριο έγγραφο του εν λόγω οχήματος (βλ. τη γραπτή κατάθεση του ΜΚ1, Τεκμήριο 1). Επρόκειτο για όχημα ενοικιάσεως που ανήκει στην εταιρεία J.J.R. BABYLONION LTD που εδρεύει στη Λάρνακα, η οποία εταιρεία είναι ιδιοκτησίας του Ιρακινού DSTRAAD YAQOOB YOUSIF YOUSIF. Από περαιτέρω εξετάσεις που έκανε ο ΜΚ1 μέσω του ιδιοκτήτη της εν λόγω εταιρείας, διαπίστωσε ότι το εν λόγω όχημα Nissan note, χρώματος μαύρου, του οποίου οι πραγματικοί αριθμοί εγγραφής ήταν XXXXX90, είχε ενοικιασθεί από τον " XXXXX Hussein" δίνοντας στοιχεία άλλου προσώπου (XXXXX XXXXX AL MOHAMMED, Ιρακινής καταγωγής) που δεν εντοπιζόταν ως υπαρκτό στο ηλεκτρονικό σύστημα της ΥΑΜ Λάρνακας. Ο XXXXX Hussein είχε επίσης ενοικιάσει από την ίδια εταιρεία το όχημα XXXXX14 Mazda Silver για την περίοδο 1.4.2018 - 7.4.2018 και το XXXXX42 Mazda Demio Blue για την περίοδο 20.4.2018 - 24.4.2018 και το Nissan note XXXXX94, χρώματος άσπρου. Δέσμη ενοικιαστήριων εγγράφων, περιλαμβανομένων των πιο πάνω, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
4. Η άδεια οδήγησης, η οποία είχε παραδοθεί από τον XXXXX Hussein στην εταιρεία ενοικιάσεως, ήταν Φινλανδική και τον περιέγραφε ως «S. M. Hussain Ahmad, από το Ιράκ». Κατά την καταδίωξη του οχήματος Nissan note, χρώματος μαύρου τα ξημερώματα της 30.4.2018, προσπάθησαν να διαφύγουν ανεπιτυχώς από αυτό δύο πρόσωπα꞉ ο XXXXX Αναστασίου (Κατηγορούμενος αρ. 1) και ο XXXXX Chalil (Κατηγορούμενος 2). Συγκεκριμένα, ο Αστ. XXXXX XXXXX Τταντής εντόπισε τον 1ο κατηγορούμενο πεσμένο στο έδαφος και κρυμμένο μέσα σε ψηλά χόρτα και τον συνέλαβε. Ανακρινόμενος ο 2ος Κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 17), υπήρξε συνεργάσιμος. Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις του ανακριτή, έδωσε λεπτομερή περιγραφή του XXXXX Hussein, εξήγησε ότι γνωρίζονται πολλά χρόνια, ότι υπήρξε και ένα χρονικό διάστημα μεταξύ 2010 και 2016 που βρέθηκαν και οι δύο εντός των Κεντρικών Φυλακών για να εκτίσουν ποινές για διαφορετικά αδικήματα. Ισχυρίστηκε ότι αυτός δεν έχει καμία σχέση με οποιεσδήποτε διαρρήξεις ή κλεψιές ή οτιδήποτε άλλο παράνομο έκανε ο Hussein. Ο ίδιος ο 2ος Κατηγορούμενος διέμενε στη Λεμεσό κατά ή περί τον Απρίλιο του 2018 και επειδή δεν είχε δικό του αυτοκίνητο, πήγαινε ο Hussein να τον πιάσει όταν θα έκαναν κοινή έξοδο. Το Σάββατο 28/4/2019 ο 2ος Κατηγορούμενος πρότεινε στον Hussein να πάνε στο XXXXX την Κυριακή 29/4/2018 τη νύχτα για να πιουν κανένα ποτό. Γύρω στις 10 μ.μ., πήγε στη Λεμεσό ο Hussein οδηγώντας το μαύρο όχημα (το ίδιο που καταδιώχθηκε και ανακόπηκε στη Λάρνακα τα ξημερώματα της 30ης Απριλίου από την Αστυνομία), τον παρέλαβε και τον πήρε στη Λάρνακα. Καθ'οδόν προς το XXXXX, σταμάτησαν έξω από ένα γραφείο ενοικιάσεων αυτοκινήτων στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λάρνακα. Μετά από 5 λεπτά έφτασαν στο μέρος ένας άντρας και μία γυναίκα, οι οποίοι άνοιξαν το μαγαζί και ο 2ος Κατηγορούμενος άκουσε τον Hussein να τους λέει ότι θέλει να ενοικιάσει ένα αυτοκίνητο NISSAN Note άσπρο για τον 2ο Κατηγορούμενο. Ο ίδιος ο 2ος Κατηγορούμενος δεν πρόλαβε να πει λέξη, ούτε έδωσε δικά του στοιχεία ως προσώπου που θα το ενοικίαζε. Υπέγραψε όμως στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Πήρε τα κλειδιά ο 2ος Κατηγορούμενος και οδηγώντας το άσπρο αυτοκίνητο ακολουθούσε το μαύρο όχημα που οδηγούσε ο Hussein. Σε κάποιο σημείο ο Hussein ζήτησε του 2ου Κατηγορούμενου να του παραδώσει τα κλειδιά και να αφήσει το αυτοκίνητό του, έτσι ώστε να μπει στο δικό του το μαύρο και με αυτό πήγαν στο σπίτι του 1ου Κατηγορούμενου, τον παρέλαβαν απ' εκεί, έκατσε εκείνος στη θέση του συνοδηγού και θα πήγαιναν μαζί στο XXXXX. Κατά τη διαδρομή δεν σταμάτησαν πουθενά μέχρι που ο Hussein αντιλήφθηκε να τους ακολουθεί όχημα της Αστυνομίας. Τότε ο XXXXX Hussein είπε στον 2ο Κατηγορούμενο ότι «δεν έχει χαρτιά», χωρίς να του εξηγήσει περαιτέρω τί εννοούσε μ'αυτό, έδειχνε όμως αγχωμένος. Ο 2ος Κατηγορούμενος του πρότεινε να σταματήσει και να πει ο ίδιος ότι αυτός οδηγούσε, αφού ο Hussein είχε πρόβλημα. Ωστόσο, ο Hussein συνέχισε να οδηγά αργά, χωρίς να μιλά και δεν έδινε σημασία. Ο 1ος κατηγορούμενος έλεγε στον Hussein συνέχεια να ηρεμίσει, αλλά ο Hussein φώναζε συνέχεια "Πε μου πού να πάω». Τότε άναψαν οι φάροι του περιπολικού πίσω τους και ο Hussein άρχισε να αναπτύσσει πολύ ταχύτητα για να ξεφύγει από το περιπολικό. Συγκρούστηκε εσκεμμένα με ένα περιπολικό και συγκρούστηκε με την αριστερή του πόρτα, γι'αυτό και δεν μπορούσε εκείνη ν'ανοίξει από μέσα, όταν το δοκίμασε ο 2ος Κατηγορούμενος. Στην προσπάθεια του Hussein ν' αποφύγει κάποιο περιπολικό, συγκρούστηκε με ένα άλλο περιπολικό και ακινητοποιήθηκε μέσα στα χωράφια. Οδηγός και συνοδηγός άνοιξαν κανονικά τις πόρτες τους και έτρεξαν στα χωράφια να διαφύγουν. Ο 2ος Κατηγορούμενος κατάφερε να βγει από την πίσω δεξιά πόρτα. Τον έτρεχε από πίσω ένας αστυνομικός και όταν ελάττωσε ο 2ος Κατηγορούμενος τον έβαλε κάτω ο Αστυνομικός και μετά ήρθαν και άλλοι αστυνομικοί, οι οποίοι του πέρασαν χειροπέδες και άρχισαν να τον ρωτούν για το ποιοι άλλοι ήταν μαζί του στο αυτοκίνητο. Η μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με την κατηγορία αρ.
5. Στην καταδίωξη του Nissan note, χρώματος μαύρου τα ξημερώματα της 30.4.2018, έλαβαν μέρος αριθμός αστυνομικών, κάποιοι εκ των οποίων προσήλθαν ως μάρτυρες στο Δικαστήριο και κάποιοι όχι. Συγκεκριμένα, ήλθαν και έδωσαν ενόρκως μαρτυρία, περιγράφοντας την πορεία των αστυνομικών οχημάτων και του καταδιωκόμενου οχήματος μέχρι τη στιγμή της ανακοπής του꞉ Ο Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου (ΜΚ2) (βλ. τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 4, πρακτικά ημερ. 20.11.2018). Αυτός δεν ήταν παρών κατά το χρόνο της σύλληψης του Κατηγορούμενου
6. Πληροφορήθηκε γι'αυτήν αργότερα από συναδέλφους του (βλ. Τεκμήριο 4, Κυανούν 82/σελ. 4, γραμμές 96 - 98). Τη σύλληψη είχε διενεργήσει ο Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου του ΤΑΕ Λάρνακας. Ο Αστ. XXXXX (ΜΚ4) (βλ. τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 12 και τα πρακτικά της δικασίμου ημερ. 17.12.2018). Παραθέτω ένα απόσπασμα από το Τεκμήριο 12 (7η γραμμή από το τέλος της πρώτης σελίδας μέχρι το τέλος της δεύτερης σελίδας)꞉ «Αφού περάσαμε την έξοδο που οδηγεί προς τον αυτοκινητόδρομο Αγίας Νάπας - Λευκωσίας, στρίψαμε δεξιά σε δρόμο ο οποίος είναι παράλληλος προς τον αυτοκινητόδρομο και οδηγεί στην κτηνοτροφική περιοχή Ορόκλινης. Αφού συνεχίσαμε να το ακολουθούμε για απόσταση περίπου δύο χιλιόμετρα, τα δύο πρώτα υπηρεσιακά οχήματα έκαναν έναν κύκλο και άκουσα τον Α/1155 να λέει από τον υπηρεσιακό ασύρματο ότι το ύποπτο όχημα τους κτύπησε. Αμέσως αντιλήφθηκα ότι το ύποπτο όχημα κατευθυνόταν προς το μέρος μας και δεν ακολουθείτο από τα άλλα δύο υπηρεσιακά οχήματα. Τότε το υπηρεσιακό όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX66 σταμάτησε και το ύποπτο όχημα κατευθυνόταν προς το μέρος του και το κτύπησε πλαγιομετωπικά στη δεξιά του πλευρά και συνέχισε την πορεία του για ακόμα δέκα μέτρα περίπου και ακινητοποιήθηκε. Αμέσως, έδωσα το όχημα που οδηγούσα και το στάθμευσα μπροστά από το καταδιωκόμενο όχημα, ούτως ώστε να μην μπορέσουν να διαφύγουν. Τότε είδα να βγαίνουν από μέσα δύο άτομα τα οποία άρχισαν να τρέχουν μέσα στα χωράφια. Πρόσεξα ότι ο ένας εξήλθε του αυτοκινήτου από την πόρτα του συνοδηγού και ο άλλος από την πίσω αριστερή πόρτα του οχήματος. Αμέσως κατέβηκα από το αυτοκίνητο και άρχισα να τρέχω προς την κατεύθυνση που πήγαν τα εν λόγω πρόσωπα, φωνάζοντας τους στα ελληνικά 2 φορές «αστυνομία - σταματάτε», χωρίς όμως να το πράξουν, συνεχίζοντας να τρέχουν. Εγώ ακολούθησα το ένα άτομο που πήγε προς αριστερά, καθώς ήταν ο πλησιέστερος προς εμένα, σε απόσταση περίπου 20 μέτρων. Αφού τον έφτασα, τον άρπαξα από την φανέλα και τον ακινητοποίησα. Αμέσως, η ώρα 00꞉25 τον πληροφόρησα ότι είναι υπό σύλληψη για τα αυτόφωρα αδικήματα
7. Επικίνδυνη και αλόγιστη οδήγηση,
8. Αμελή οδήγηση,
9. Αμελείς και απερίσκεπτες πράξεις,
10. Παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα αστυνομικού,
11. Επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης,
12. Αντίσταση κατά τη νόμιμη σύλληψη και
13. Χρήση κλοπιμαίων πινακίδων εγγραφής. Του επέστησα την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «Έχω πρόβλημα με την καρδιά μου». Κατά τη διάρκεια της σύλληψης του αυτός αντιστάθηκε και με κτύπησε με τα χέρια και τα πόδια του σε διάφορα σημεία του σώματός μου και με τη βοήθεια του Λοχ. XXXXX και του Αστ. XXXXX που προσέτρεξαν για βοήθεια, του τοποθέτησα χειροπέδες και μαζί με τους πιο πάνω, τον μεταφέραμε στο περιπολικό. Παρέμεινα εκτός του περιπολικού και τον είχα υπό την επίβλεψή μου. Μετά πάροδο λίγων λεπτών, ήρθε στη σκηνή ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Αποστόλου όπου συνομίλησε με τον συλληφθέντα και τον ανέκρινε σχετικά με το ποιοι άλλοι επέβαιναν στο πιο πάνω αυτοκίνητο. Παρέμεινα για ακόμα λίγα λεπτά στη σκηνή, όπου ο κρατούμενος παραλήφθηκε από τον Λοχ. XXXXX XXXXX Κόνσολο. Κατά τη διαδικασία σύλληψης του πιο πάνω, των κτυπημάτων που μου έδωσε και της αντίστασης που προέβαλε, τραυματίστηκα στο δεξί πόδι. Ως εκ τούτου μετέβηκα στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, όπου αφού εξετάστηκα από τον επί καθήκοντι ιατρό διαπιστώθηκε ότι έφερα κάκωση, αιμάτωμα και θλάση δεξιού μηρού και κνήμης. Αφού έτυχα των πρώτων βοηθειών, απολύθηκα με οδηγίες.». Επισημαίνω ότι ο ΜΚ4 στην πιο πάνω κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 12 δεν κατονομάζει τον συλληφθέντα. Ενώπιον του Δικαστηρίου, όμως, ανέφερε ότι το πρόσωπο που ο ίδιος συνέλαβε ήταν ο 2ος Κατηγορούμενος. Διευκρίνισε ο ΜΚ4 κατά την αντεξέτασή του (βλ. πρακτικά δικασίμου ημερ. 17.12.2018) ότι αυτός δεν είδε τον 2ο Κατηγορούμενο να οδηγά και ότι ο μόνος λόγος που τον κατηγόρησε και για τα τροχαία αδικήματα ήταν επειδή δεν ήξερε ποιος οδηγούσε το όχημα, αλλά συμμετείχε στα αδικήματα αυτός ως πρόσωπο που βγήκε μέσα από το ίδιο αυτοκίνητο. Ενώ στη γραπτή κατάθεσή του (Τεκμήριο 12), ο ΜΚ4 αναφέρει ότι «Αφού τον έφτασα, τον άρπαξα από την φανέλα και τον ακινητοποίησα», κατά την αντεξέτασή του ανέφερε κάτι διαφορετικό, ότι «Άρπαξά τον που την φανέλα, ππέσαμε χαμέ και ξεκίνησε πάλη». Ισχυρίστηκε ο ΜΚ4 ότι δεν το έγραψε αυτό στην κατάθεσή του, αλλά αυτό εννοούσε με τη λέξη «ακινητοποίησά τον», αφού άπαξ και έππεσαν χαμέ, εμπόδισε τον Κατηγορούμενο 2 από το να συνεχίσει να τρέχει για να διαφύγει. Τότε ο Κατηγορούμενος άρχισε κατ' ισχυρισμόν να πορτοκλωτσά τον ΜΚ4 πάνω στα πόδια, γι'αυτό και ο ΜΚ4 πήγε εντός μισής ώρας στο Νοσοκομείο. Επικαλέστηκε την ύπαρξη ιατρικής γνωμάτευσης για τη σωματική βλάβη που υπέστη, Οι άλλοι δύο αστυνομικοί, τους οποίους ο ΜΚ4 κατονομάζει ως τα πρόσωπα που ήταν παρόντες και τον βοήθησαν να περάσει τις χειροπέδες στο άτομο που κατ' ισχυρισμόν αντιστεκόταν της σύλληψης, ήτοι ο Λοχ. XXXXX XXXXX Κωνσταντίνου και ο Αστ. XXXXX Σαββάκης Τταντής, αν και ήταν σημειωμένοι στο κατηγορητήριο ως προτιθέμενοι μάρτυρες, εν τέλει δεν κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή για να δώσουν μαρτυρία. Εξάλλου, ερωτηθείς ο ΜΚ4 κατά την αντεξέτασή του να πει αν ο Λοχ. XXXXX και ο Αστ. XXXXX είδαν τον 2ο Κατηγορούμενο να τον πορτοκλωτσά, ο ΜΚ4 απάντησε λέγοντας «Ρωτήστε τους. Ξέρω γω αν εβλέπαν;». Υποβλήθηκε στον ΜΚ4 ότι στην πραγματικότητα δεν είναι εκείνος που συνέλαβε τον 2ο Κατηγορούμενο, αλλά ο Λοχ. XXXXX, ο οποίος χρησιμοποίησε υπερβολική βία κατά του 2ου Κατηγορούμενου προκαλώντας διάτρηση του τυμπάνου του αυτιού του και ότι για να μην φανεί αυτό το γεγονός, σκόπιμα έβαλαν τον ΜΚ4 να δηλώσει ότι συνέλαβε εκείνος τον 2ο Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ4 επέμεινε ότι ο ίδιος συνέλαβε τον 2ο Κατηγορούμενο με τη βοήθεια των άλλων δύο αστυνομικών και ότι η βία που χρησιμοποιήθηκε για να επιτευχθεί η σύλληψη ήταν λογική. Ο Λοχ. XXXXX XXXXX Κόνσολος (ΜΚ1), καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου στις 5.11.2018, ανέφερε προφορικά ότι αυτός έφθασε στο σημείο της σύλληψης του 2ου Κατηγορούμενου, μετά που είχε ήδη επιτευχθεί, γι'αυτό και δεν είδε ο ίδιος αν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε αντίσταση εκ μέρους του. Επιβεβαίωσε, όμως, ότι ο ίδιος μετέφερε την επομένη της σύλληψης τον 2ο Κατηγορούμενο στο γιατρό και θυμόταν ότι είχε διαγνωστεί με διάτρηση τυμπάνου του αυτιού του. Ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Αποστόλου (ΜΚ3), καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.11.2018 (βλ. επίσης τη γραπτή κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 7), ανέφερε ότι δεν είδε τις συνθήκες σύλληψης του 2ου Κατηγορούμενου και ότι όταν τον συνάντησε ήταν ήδη συλληφθείς, καθόταν εντός του περιπολικού και πολύ συνεργάσιμος με τον ίδιο τον ΜΚ
14. Έγινε παραδεκτό από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι, ευθύς μετά τη σύλληψή του από τους αστυνομικούς, ο Κατηγορούμενος 2 διαγνώστηκε από τους γιατρούς του Νοσοκομείου όπου μεταφέρθηκε ότι είχε ρήξη τυμπάνου, μώλωπα πίσω από το αυτί του και τραυματισμούς στην πλάτη. Στην τελική του αγόρευση ο συνήγορος Υπεράσπισης επισημαίνει ότι η ρήξη τυμπάνου δεν μπορεί να προκλήθηκε από απλή πτώση στο έδαφος. Άλλωστε, δεν υπάρχει θέση του ΜΚ4 στη γραπτή του κατάθεση ότι "επέσαμε στο έδαφος ή ότι τον χτυπήσαμε για να χρησιμοποιήσουμε ανάλογη βία ή οτιδήποτε σχετικό". Από την άλλη, ο συνήγορος Υπεράσπισης εύλογα κατά την κρίση του Δικαστηρίου επισημαίνει ότι ενώ ο Σταύρου στην κατάθεση του κάμνει λόγο για σωματικές βλάβες που υπέστη ο ίδιος από την αντίσταση του Κατηγορουμένου 2 στη σύλληψή του, εντούτοις καμία ιατρική μαρτυρία προσκομίσθηκε στο Δικαστήριο για να αποδείξει τις εν λόγω σωματικές βλάβες, παρά το ότι λέει ότι μετέβηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Λάρνακας. Ακόμη πιο παράξενο και σημαντικό είναι αυτό που επισημαίνει ο συνήγορος Υπεράσπισης στην τελική του αγόρευση, ότι στο Τεκμήριο 17 που είναι η ανακριτική κατάθεση του 2ου κατηγορουμένου και ενώ κατ΄ ισχυρισμόν είχε ήδη προηγηθεί ο ισχυριζόμενος τραυματισμός του Σταύρου από τον 2ο Κατηγορούμενο, ο ανακριτής δεν τον ρωτά στην εξασέλιδη ανακριτική κατάθεση που του έλαβε καμιάν ερώτηση περί αντίστασής του σε νόμιμη σύλληψη και για πρόκληση σωματικής βλάβης σε αστυνομικό. Υπό το φως του όλου πλέγματος της προσκομισθείσας μαρτυρίας, κρίνω ότι η μαρτυρία αυτή δεν είναι τόσο συμπαγής που να μπορεί να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 7 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταλήγω να αθωώνω και απαλλάττω τον Κατηγορούμενο αρ. 2 στην κατηγορία αρ. 7, ενώ για τους λόγους που προανέφερα καταλήγω να καταδικάζω τον Κατηγορούμενο 1 στην κατηγορία αρ. 12 που είχε προστεθεί από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της απόφασης για το εκ πρώτης όψεως. (υπ.).................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο