← Κύπρος

Σ.Κ. ν. Κ.Ζ., Αρ. Αίτησης: 90/18, 5/12/2019

Σ.Κ. ν. Κ.Ζ., Αρ. Αίτησης: 90/18, 5/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2019:30 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 90/18 Μεταξύ: Σ.Κ. Αιτητή - και - Κ.Ζ. Καθ' ης η αίτηση ------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 25/10/19 Ημερομηνία: 5 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Καθ' ης η αίτηση/ Αιτήτρια: κ.κ. Α. & Α.Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Αιτητή/ Καθ' ου η αίτηση: κ.κ. Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους, ο οποίος λύθηκε στις 22/11/2011, απέκτησαν ένα παιδί, τη Χ., η οποία γεννήθηκε στις 18/6/

  1. Πρώτος ο πατέρας με αίτηση και ύστερα η μητέρα με ανταπαίτηση επιδιώκουν την επαναρύθμιση της γονικής μέριμνας της ανήλικης κόρης τους, η οποία, στη βάση σχετικών διαταγμάτων που χρονολογούνται από το 2011, διαμένει με τη μητέρα της και επικοινωνεί με τον πατέρα της. Με την κρινόμενη αίτηση η Καθ' ης η αίτηση/ Αιτήτρια (στη συνέχεια αναφερόμενη ως η Αιτήτρια), αιτείται τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου που να δίδει άδεια στην Αιτήτρια να ταξιδέψει από την Κύπρο στην Γερμανία με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Χ. Κ. στις 20/12/2019 με επιστροφή στην Κύπρο την 29/12/
  2. Β. Ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου που να δίδει άδεια στον Υπεύθυνο υπάλληλο του αεροδρομίου Λάρνακας, όπως επιτρέψει στην Αιτήτρια να ταξιδέψει με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων εκτός Κύπρου και συγκεκριμένα στην Γερμανία, χωρίς την συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ή και διαταγή το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή ή και δίκαιη υπό τας περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα και τέλη της παρούσης αιτήσεως, πλέον έξοδα επιδόσεως, πλέον Φ.Π.Α. (αρ. ΦΠΑ XXXXX990G)» Ο Αιτητής/ Καθ' ου η αίτηση (στη συνέχεια αναφερόμενος ως ο Καθ' ου η αίτηση), στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, πρόβαλε ένσταση. Αίτηση και ένσταση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις της Αιτήτριας και του Καθ' ου η αίτηση, αντίστοιχα. Από το περιεχόμενο τους προκύπτει, από τη μια η επιθυμία της μητέρας να ταξιδέψει μαζί με το σύντροφο της και το ανήλικο τέκνο των διαδίκων στη Γερμανία για να επισκεφθούν την αδελφή της και θεία της ανήλικης και από την άλλη, η διαφωνία του Καθ' ου η αίτηση ως προς το ταξίδι αυτό, γεγονός που ενεργοποιεί την εξουσία του Δικαστηρίου να ρυθμίσει το θέμα [βλ. άρθρο 7 του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90)]. Η κύρια διαφωνία του πατέρα εστιάζεται στην εισήγηση του πως δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της ανήλικης η πραγματοποίηση του συγκεκριμένου ταξιδιού. Ενδιαφέρουν τα όσα σχετικά με την πιο πάνω διαφωνία του Καθ' ου η αίτηση αναφέρονται στις παραγράφους 11-16 και 19 της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την ένσταση, τα οποία παρατίθενται αυτούσια πιο κάτω: «
  3. Αναφορικά με τις παραγράφους 5, 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας/ καθ' ης η αίτηση, να αναφέρω ότι ο λόγος που αρνούμαι κατηγορηματικά και έχω ένσταση να μεταβεί η ανήλικη θυγατέρα μας στο εξωτερικό για τις διακοπές των Χριστουγέννων είναι καθότι όταν σε προηγούμενο στάδιο τον Ιούλιο του 2016 έδωσα τη συγκατάθεση μου για να ταξιδέψει η ανήλικη θυγατέρα μας με την μητέρα της αιτήτρια καθ' ης η αίτηση και τον συμβίο της, εκτός της Δημοκρατίας και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, για ένα βράδυ την είχαν αφήσει στην φύλαξη ενός άγνωστου ζευγαριού που είχαν γνωρίσει στο πλοίο κατά την διάρκεια της κρουαζιέρας και της μετάβασης τους από τη Θεσσαλονίκη στη Θάσο.
  4. Η αιτήτρια / καθ' ης η αίτηση άφησε την ανήλικη θυγατέρα μας στην φύλαξη δύο αγνώστων προσώπων με σκοπό να μπορεί ελεύθερα να απολαύσει τις διακοπές της και να διασκεδάσει.
  5. Τα όσα αναφέρω μου τα αφηγήθηκε η ίδια η ανήλικη, η οποία ήταν φανερά αναστατωμένη την στιγμή που μου τα περιέγραφε, ακόμα και σήμερα όταν πρόκειται να μιλήσει για το περιστατικό αυτό, κλαίει αναστατώνεται και είναι πολύ φοβισμένη. Το περιστατικό αυτό έχει χαραχθεί στην μνήμη της σαν μια κακή ανάμνηση, την οποία ως η ίδια μου αναφέρει δεν θέλει να ξανά βιώσει ποτέ και για κανένα λόγο.
  6. Επομένως, όταν η ίδια μου η κόρη μου μεταφέρει όλα αυτά τα τραγικά περιστατικά τα οποία έχουν επιπτώσεις στην συμπεριφορά της, την υγεία της και κυρίως την ασφάλεια της, πως είναι δυνατόν εγώ σαν πατέρας να επιτρέψω να επαναληφθεί το ίδιο λάθος. Η αιτήτρια / καθ ης η αίτηση ενήργησε ασυνείδητα και αντίθετα προς το συμφέρον της ανήλικης αφήνοντας την μόνη της, με άγνωστα πρόσωπα τα οποία δεν γνώριζε καν η ίδια, σε μια ξένη χώρα αγνοώντας τους κινδύνους που μπορούσαν να προκληθούν και τις επιπτώσεις και συνέπειες που θα είχε η ανήλικη θυγατέρα μας σε περίπτωση που γινόταν οποιοδήποτε περιστατικό.
  7. Ποιος μου εγγυάται εμένα ότι η αιτήτρια/ καθ' ης η αίτηση δεν θα ξανά πράξει το ίδιο; Σε αντίθετη περίπτωση και εφόσον συνεχώς ενεργεί με γνώμονα το δικό της καλό, το πιο πιθανόν είναι να αφήσει ξανά την ανήλικη θυγατέρα μας μόνη της ή με αγνώστους ή ακόμα και μόνη της, ούτως ώστε να απολαύσει τις διακοπές της με τον συμβίο της.
  8. Να αναφέρω επίσης ότι την προηγούμενη φορά που επέτρεψα να ταξιδέψει η ανήλικη μαζί της στο εξωτερικό αλλά και σε άλλες περιπτώσεις που πραγματοποιούν εκδρομές εντός της Κύπρου, δέχθηκα τηλεφωνήματα από την αιτήτρια / καθ' ης η αίτηση η οποία μου αναφέρει ότι δεν αντέχει άλλο την θυγατέρα μας και ότι δεν πρόκειται να την ξανά μεταφέρει μαζί της καθότι συνέχεια τσακώνονται και φωνάζουν. Επομένως δεν μπορώ να αντιληφθώ τον λόγο για τον οποίο καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. .......................................
  9. Η σχέση της αιτήτριας/ καθ' ης η αίτηση με την ανήλικη θυγατέρα μας δεν είναι καθόλου καλή, παρουσιάζονται σοβαρά προβλήματα στην μεταξύ τους επικοινωνία, η αιτήτρια είναι συγκρουσιακή με την ανήλικη με αποτέλεσμα την ανήλικη να αισθάνεται την απόρριψη και την απουσία κατανόησης και στήριξης από την μητέρα της. Επομένως είναι η θέση μου ότι η ανήλικη θυγατέρα μας δεν επιθυμεί να ταξιδέψει στο εξωτερικό με την μητέρα της ειδικότερα μετά το συμβάν το οποίο περιέγραψα ανωτέρω και το οποίο η ίδια η θυγατέρα μας μου ανέφερε. Για ένα μεγάλο διάστημα η ίδια φοβόταν να βρίσκεται μόνη της με άγνωστα πρόσωπα διότι ένιωθε το φόβο της εγκατάλειψης και της απόρριψης και αυτό είχε επιπτώσεις και στην υγεία της.» Ως προς τα συγκεκριμένα θέματα η μητέρα έχει αντίθετη άποψη. Ενδιαφέρουν τα όσα σχετικά αναφέρονται στις παρ. 6, 7, 8 και 12 της ένορκης δήλωσης της, τα οποία παρατίθενται αυτούσια πιο κάτω: «
  10. Αξίζει να σημειωθεί ότι και η ανήλικη θυγατέρα μας επιθυμεί να ταξιδέψει στην Γερμανία την περίοδο των εορτών μαζί με εμένα καθώς και να επισκεφθεί την θεία της, ήτοι την αδελφή μου, η οποία βρίσκεται στην Γερμανία.
  11. Είναι ανάγκη να τονίσω ότι συνηθίζω να ταξιδεύω, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια μαζί με την ανήλικη θυγατέρα μας και τον σύντροφο μου εκτός Κύπρου τις περιόδους των καλοκαιρινών διακοπών. Συγκεκριμενοποιώντας, αναφέρω ότι ταξιδέψαμε στην Ελλάδα για καλοκαιρινές διακοπές το 2015, 2016 και
  12. Κατά τα αναφερθέντα έτη, ο Καθ' ου η Αίτηση έδινε πάντοτε την έγγραφη συγκατάθεση του ώστε να πραγματοποιηθούν τα εν λόγω ταξίδια.
  13. Ωστόσο, το 2019 καθότι ο Καθ' ου η Αίτηση, δεν παρείχε την συγκατάθεση του προκειμένου να μεταβώ στο εξωτερικό με την ανήλικη θυγατέρα μας, αναγκάστηκα να προχωρήσω στην καταχώρηση αίτησης ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας, στην οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα την 28/05/2019, το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  14. ..................................
  15. Θα ήταν πράγματι άδικο και ενάντια στο συμφέρον της ανήλικης θυγατέρας μας να αποστερηθεί η τελευταία τη δυνατότητα να ταξιδέψει στο εξωτερικό ένεκα της εγωιστικής συμπεριφοράς του Καθ' ου η Αίτηση. Περαιτέρω, μέσα από το ταξίδι αυτό, θα έχω την ευκαιρία να περάσω ποιοτικό χρόνο με την θυγατέρα μου και να ζήσουμε στιγμές οικογενειακής θαλπωρής έτσι ώστε να έρθουμε πιο κοντά ως μητέρα και κόρη.» Το τι επιδιώκει η Αιτήτρια με την αίτηση της είναι η ρύθμιση της άσκησης της γονικής μέριμνας κατά τρόπον, ώστε να επιτραπεί σ' αυτήν να πραγματοποιήσει το επίδικο ταξίδι με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων, θέμα για το οποίο υπάρχει διαφωνία μεταξύ των γονέων. Με άλλα λόγια η αίτηση της Αιτήτριας αφορά στη ρύθμιση της άσκησης συγκεκριμένης πτυχής της από κοινού ασκούμενης γονικής μέριμνας του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Κατά τη ρύθμιση ζητημάτων που άπτονται της γονικής μέριμνας ανηλίκου, ως η παρούσα, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου (βλ. αρ. 6

(2)(α) του Ν. 216/90). Η εν λόγω αρχή αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στις υποθέσεις Ε. Στυλιανού ν. Β. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130, Κ. Ιακωβίδου ν. Α. Ιακωβίδη
(1996)1 ΑΑΔ 1057, Διευθυντής Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Φ. Ντούμα
(2001)1 ΑΑΔ 1911 και Σ. Σοφοκλέους ν. Κ. Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153. Σχετικό με τη φύση της διαδικασίας σε αιτήσεις γονικής μέριμνας είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Ιωαννίδης ν. Ιωαννίδη
(2002)1 ΑΑΔ 1446: ««Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία. Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδη
(2000)1 ΑΑΔ 1108, από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής. «Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου.»» Το υπό κρίση θέμα, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εμπίπτει εντός του δικαιώματος κάθε γονέα, ημεδαπού ή αλλοδαπού που ζει στην Κύπρο, να ταξιδεύει μαζί με το παιδί του στο εξωτερικό. Τα ταξίδια αυτά, ως θέμα αρχής, προάγουν το συμφέρον του παιδιού, αφού είναι μια ευκαιρία ψυχαγωγίας, επιμόρφωσης, κοινωνικοποίησης του παιδιού και διατήρησης των δεσμών αγάπης του παιδιού με συγγενικά του πρόσωπα. Γενικά, τα ταξίδια αυτά είναι μέρος του σύγχρονου τρόπου ζωής των γονέων και των παιδιών τους. Εκείνο το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι κατά πόσο στη βάση των γεγονότων τα οποία τέθηκαν ενώπιον του είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Το όλο θέμα, σύμφωνα με τη νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα την υπόθεση Γρηγόρη ν. Γρηγόρη
(2007)1 ΑΑΔ, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όπως υποδεικνύεται στην απόφαση Γρηγόρη (ανωτέρω), πρέπει να ασκείται κατά τρόπο ισοζυγισμένο, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εξασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού. Από τα ενώπιον μου δεδομένα προκύπτει ότι η ανήλικη ταξιδεύει συχνά μαζί με τη μητέρα και το σύντροφό της. Αναφέρεται από τη μητέρα στην ένορκη δήλωση της και δε διαψεύδεται από τον πατέρα, ότι τέτοια ταξίδια πραγματοποιήθηκαν τα καλοκαίρια από το 2015 μέχρι και το
  1. Διερωτάται κανείς πώς, παρά το περιστατικό που περιγράφει ο πατέρας για το ταξίδι του 2016, τούτο ακολούθησαν ταξίδια που έγιναν τα καλοκαίρια του 2017, 2018 και 2019 και μάλιστα με τη συγκατάθεση του. Ως προς το συγκεκριμένο θέμα δεν παραγνωρίζω τις ανησυχίες του πατέρα, τις θεωρώ όμως υπό τας περιστάσεις υπερβολικές και εν πολλοίς ετεροχρονισμένες και αδικαιολόγητες. Προσθέτω δε ότι στο ταξίδι αυτό η ανήλικη θα επισκεφθεί και συγγενείς της που βρίσκονται στη Γερμανία. Γενικά η πραγματοποίηση του ταξιδιού αυτού θεωρώ ότι θα αποβεί προς όφελος της ανήλικης και θα βοηθήσει στην αναζωογόνηση και σύσφιξη των οικογενειακών δεσμών με τους συγγενείς της, της μητέρας της μη εξαιρουμένης. Ως προς το τελευταίο πρόσωπο, τη μητέρα δηλαδή και τον ισχυρισμό του Καθ' ου ότι η σχέση της με την ανήλικη «δεν είναι καθόλου καλή», ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω, ακόμα κι αν αυτό ευσταθεί, πως τίθεται ως θέμα απαγορευτικό για την πραγματοποίηση του συγκεκριμένου ταξιδιού αφού και χωρίς την πραγματοποίηση του η ποιότητα της σχέσης αυτής είναι η ίδια. Είτε στην Κύπρο είναι η ανήλικη, είτε στο εξωτερικό μαζί με τη μητέρα της τι αλλάζει; Το συμφέρον του παιδιού στα πλαίσια της επίδικης αίτησης διαγιγνώσκεται χωρίς την βοήθεια που παρέχει η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και χωρίς τη γνώμη του ανήλικου που δίδεται μέσω της συνέντευξης του με το Δικαστήριο. Ωστόσο, τη γνώμη της ανήλικης έχει μεταφέρει στο Δικαστήριο με σαφή τοποθέτηση η μητέρα, ότι δηλαδή αυτή επιθυμεί το ταξίδι αυτό, ενώ ο πατέρας εικάζει ότι αυτή δεν το επιθυμεί λόγω του περιστατικού που έγινε στο ταξίδι του
  2. Ο πατέρας θέτει επίσης και θέμα που έχει να κάνει με το δικαίωμα επικοινωνίας του με την ανήλικη. Τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς θα ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του με βάση το ισχύον διάταγμα από τις 24 μέχρι τις 30/
  3. Εισηγείται δε όπως επί λέξει αναφέρει πως «η Αιτήτρια δεν μπορεί να μου αποστερήσει το δικαίωμα να περάσω τις διακοπές των εορτών με την ανήλικη θυγατέρα μου ως το διάταγμα του Δικαστηρίου.» Για το θέμα αυτό η μητέρα αναφέρεται σε άδεια από τη δουλειά της που έχει ήδη εξασφαλίσει, καθώς και στη δυνατότητα ο πατέρας να έχει επικοινωνία με την ανήλικη τη δεύτερη περίοδο που προβλέπεται στο σχετικό διάταγμα, ήτοι 30/12 - 6/
  4. Ο πατέρας δεν ισχυρίστηκε οποιοδήποτε κώλυμα για άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του από τις 30/12 μέχρι τις 6/
  5. Αντιτίθεται ακόμα ο πατέρα στην έκδοση διατάγματος όπως αιτείται η μητέρα το οποίο «να δίδει άδεια στον Υπεύθυνο του αεροδρομίου Λάρνακας, όπως επιτρέψει στην Αιτήτρια να ταξιδέψει με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων εκτός Κύπρου και συγκεκριμένα στην Γερμανία, χωρίς την συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση.» Και τούτο γιατί όπως ισχυρίζεται το όνομα της ανήλικης δεν είναι καταχωρημένο στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο (stop list). Η Αιτήτρια επιβεβαιώνει ότι το όνομα της ανήλικης δε βρίσκεται στο stop list, εξηγεί όμως πως στη βάση πολιτικής που εφαρμόζεται στα αεροδρόμια προκειμένου ένα παιδί να ταξιδέψει στο εξωτερικό με τον ένα γονέα, απαιτείται η γραπτή συγκατάθεση του άλλου. Σχετική με την πιο πάνω τοποθέτηση της Αιτήτριας είναι θαρρώ η πρόνοια του άρθρου 245Α του Ποινικού Κώδικα σύμφωνα με την οποία «Όποιος ενώ ασκεί κοινή κηδεμονία ανήλικου με άλλο ή άλλα πρόσωπα, μεταφέρει το ανήλικο πρόσωπο εκτός των ορίων της Δημοκρατίας, χωρίς τη συναίνεση του άλλου ή των άλλων νομίμων κηδεμόνων του, θεωρείται ότι αρπάζει το ανήλικο πρόσωπο από το νόμιμο κηδεμόνα του.» Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα το αιτούμενο διάταγμα ως το Β της αίτησης, συνεπικουρεί το αιτούμενο διάταγμα ως το Α της αίτησης. Ειδικότερα παρέχει τα εχέγγυα πραγματοποίησης του αιτούμενου ταξιδιού, χωρίς απρόοπτα, το οποίο ταξίδι είναι και η ουσία του όλου εξεταζόμενου ζητήματος. Ως εκ των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δίδεται στην Αιτήτρια η άδεια να μεταφέρει την ανήλικη Χ. στη Γερμανία από τις 20/12/2019 μέχρι και τις 29/12/2019 χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση. Νοείται ότι ο Καθ' ου η αίτηση κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς του 2019 θα ασκήσει το δικαίωμα επικοινωνίας του με την ανήλικη την περίοδο από τις 30/12 μέχρι τις 6/
  6. Ως προς τα έξοδα, αυτά επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.