← Κύπρος

ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. Σταυρίδης, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 11813/2014, 2/12/2019

ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. Σταυρίδης, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 11813/2014, 2/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ꞉ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ, Ε.Δ. ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 11813/2014 Μεταξύ: ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. XXXXX Σταυρίδης Κατηγορουμένου Ημερομηνία꞉ 2.12.2019 Κατηγορούσα Αρχή꞉ κ. Νεκτάριος Καππελλάκης, για Ε. Πελεκάνος & Σία ΔΕΠΕ Για τον Κατηγορούμενο꞉ κ. Α. Χατζησέργης ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα τελική απόφαση εκδίδεται σε συνέχεια των ενδιάμεσων αποφάσεων ημερ. 10/6/2019 (κατά πόσον είναι νόμιμη η συνέχιση της δίκης βάσει του υφιστάμενου κατηγορητηρίου παρά τη διάλυση του ΚΟΤ από 2.1.2019 δυνάμει του άρθρου 15

(1)του Ν.123(Ι)/2018) και 26/7/2019 (αναφορικά με το αν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου). Δεδομένης της κρίσης που διατύπωσε το Δικαστήριο ότι διασώζεται η συνέχιση της δίκης στη βάση του υφιστάμενου κατηγορητηρίου δυνάμει του άρθρου 10
(2)(ε) του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 20 του Ν.123(Ι)/2018, και της κατάληξης του Δικαστηρίου ότι στη βάση της μαρτυρίας που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση, το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία, ο οποίος, αφού του επεξηγήθηκαν από το Δικαστήριο τα δικονομικά του δικαιώματα σε ό,τι αφορά την εκφορά της απολογίας του, βάσει του άρθρου 74
(1)(β)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, επέλεξε να καταθέσει από το εδώλιο του μάρτυρα, δίδοντας, λόγω θρησκευτικών του πεποιθήσεων, διαβεβαίωση αντί όρκου. Αυτό για το οποίο κατηγορήθηκε ο Κατηγορούμενος ήταν ότι λειτουργούσε τουριστικά καταλύματα χωρίς άδεια λειτουργίας από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού (στο εξής «ο ΚΟΤ»), κατά παράβαση των άρθρων 2, 7, 8
(1)
(2), 11, 23A
(1)(α)(γ)
(2)(α)(β)
(4)των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμων 1969 έως 1993 και του άρθρου 46
(2)(στ) της ΚΔΠ 192/85. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, το αδίκημα διαπράχθηκε από τις 19.6.2014 μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης του κατηγορητηρίου στο Δικαστήριο (ήτοι μέχρι 2.9.2014), όταν ο Κατηγορούμενος ως επιχειρηματίας των τουριστικών καταλυμάτων με την ονομασία «XXXXX HOTEL APTS» λειτούργησε τα εν λόγω τουριστικά καταλύματα χωρίς την άδεια του ΚΟΤ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στο σημείο αυτό είναι κατάλληλο να σημειώσω ότι προτού ο Κατηγορούμενος απαντήσει για πρώτη φορά στο Κατηγορητήριο, δεν προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου να ήγειρε οποιαδήποτε προδικαστική ένσταση περί ελαττωματικότητας του κατηγορητηρίου. Ένα τέτοιο ζήτημα ηγέρθηκε για πρώτη φορά από το συνήγορο Υπεράσπισης μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής στο πλαίσιο της δικής του αγόρευσης περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Συγκεκριμένα, η θέση που προβλήθηκε ήταν ότι υπάρχει ουσιώδης και πλήρης διάσταση στην μαρτυρία που έχει δοθεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής σε σχέση με τα άρθρα του Νόμου που στοιχειοθετούν τη διάπραξη του αδικήματος όπως αυτό εκτίθεται στην έκθεση αδικήματος, με αποτέλεσμα να μην έχει στοιχειοθετηθεί και/ή αποδειχθεί κανένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Ειδικότερα, ήταν η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι τα άρθρα στα οποία βασίζεται η έκθεση του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου παραπέμπουν σε αδίκημα λειτουργίας «ξενοδοχείου» και όχι στο αδίκημα της λειτουργίας «τουριστικών καταλυμάτων». Ότι η νομική βάση στην έκθεση του αδικήματος, ήτοι τα άρθρα 7, 8 και 23Α αφορά στην λειτουργία ξενοδοχείων και προβλέπονται διαφορετικά συστατικά στοιχεία για την διάπραξη αδικήματος λειτουργίας ξενοδοχείου χωρίς την άδεια του ΚΟΤ από ό,τι προβλέπεται σε ξεχωριστά εντελώς άρθρα, ήτοι τα άρθρα 17 και 18 του ίδιου Νόμου που αφορούν συγκεκριμένα το αδίκημα της λειτουργίας τουριστικών καταλυμάτων με τα δικά του αυτοτελή συστατικά στοιχεία. Το ίδιο ζήτημα παρατηρώ ότι αναπτύσσεται από το συνήγορο Υπεράσπισης και στην τελική αγόρευση που αυτός παρέδωσε στο Δικαστήριο. Πλην όμως, το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί επί του εν λόγω ζητήματος εκδίδοντας την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 26.7.2019, την οποία εξακολουθώ να υιοθετώ και δεν προτίθεμαι να επανεξετάσω το ζήτημα αυτό. Εναπόκειται στην Υπεράσπιση, εάν παρίσταται ανάγκη, να ασκήσει τα δικονομικά της δικαιώματα για έφεση κατά της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου, άπαξ και αποπερατωθεί η δίκη. Υπενθυμίζω εδώ απλώς ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι το υπάρχον στην Έκθεση Αδικήματος επί του κατηγορητηρίου «άρθρο 23Α
(1)(γ) του Νόμου 40/1969» καλύπτει όχι μόνο τα ξενοδοχεία, αλλά και τα τουριστικά καταλύματα. Συγκεκριμένα, είχα παραθέσει αυτούσια τη διάταξη του άρθρου 23Α
(1)(γ), το οποίο προβλέπει ότι «23Α.-
(1)Πας όστις - (γ) διατηρεί ή λειτουργεί ξενοδοχείον, ξενοδοχειακήν μονάδα ή τουριστικόν κατάλυμα άνευ άδειας λειτουργίας εκδοθείσης ή η άδεια του οποίου έχει ανακληθεί δυνάμει του άρθρου 8, είναι ένοχος αδικήματος και, εν περιπτώσει καταδίκης, υπόκειται εις [...]». Έκρινα ότι το διαζευκτικό «ή» εξυπακούει ότι καλύπτεται από το συγκεκριμένο άρθρο και η περίπτωση των τουριστικών καταλυμάτων ως ξεχωριστή περίπτωση, ανεξάρτητη από εκείνην της λειτουργίας ξενοδοχείων. Επομένως, κατέληξα, «ουδέν κενό ή έλλειμμά εμφανίζει η νομική βάση στην Έκθεση του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου προκειμένου περί του αδικήματος που προδιαγράφει στον τίτλο της 1ης κατηγορίας αλλά και στις λεπτομέρειες του εν λόγω αδικήματος, όπου αναφέρεται για «λειτουργία τουριστικών καταλυμάτων χωρίς την άδεια του Κ.Ο.Τ.». Επεσήμανα, συγχρόνως, ότι։ «Το άρθρο 2 του ιδίου Νόμο, το οποίο ήδη υπάρχει στην Έκθεση του Αδικήματος, δίδει ξεχωριστή ερμηνεία στον όρο ξενοδοχείο απ' ότι στον όρο τουριστικό κατάλυμα και καθοδηγεί τόσο τον Κατηγορούμενο όσο και το Δικαστήριο που τον δικάζει. Αν η Υπεράσπιση επιθυμεί να προβάλει ως θέση της ότι το επίδικο υποστατικό δεν αποτελεί «τουριστικό κατάλυμα» εντός των περιπτώσεων τέτοιων καταλυμάτων που προβλέπει ο Νόμος στα άρθρα 17 και 18, τούτο είναι άλλο θέμα που εναπόκειται στην Υπεράσπιση να προβάλει καθ' ον χρόνο αντεξετάζει τους μάρτυρες κατηγορίας και εν συνεχεία, μετά την κλήση σε απολογία, μέσα από τη δική της μαρτυρία. Απεναντίας, η Κατηγορούσα Αρχή το μόνο που οφείλει να παρουσιάσει είναι μαρτυρία ότι το επίδικο υποστατικό πληροί τα γενικά χαρακτηριστικά του «τουριστικού καταλύματος» κατά την έννοια του άρθρου 2 του Νόμου, ήτοι ότι πρόκειται για «κατάστημα ή οργανωμένον χώρο, άλλον ή ξενοδοχείο, εν τω οποίω παρέχεται κατ' επάγγελμα στέγη διαμονής ή ευκολίαι προς κατασκήνωσιν υπό όρους επαρκών ανέσεων·». Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Τούτων λεχθέντων, προχωρώ, λοιπόν, να αναφερθώ στη μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της περί «λειτουργίας τουριστικών καταλυμάτων χωρίς την άδεια του ΚΟΤ». Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο μία μάρτυρα την κα XXXXX Πάτσαλου, (Μ.Κ.1), η οποία έδωσε ένορκη μαρτυρία κατά τις δικασίμους 25.10.18 και 15.11.18, καθώς επίσης δηλώθηκαν ορισμένα γεγονότα ως παραδεκτά κατά την δικάσιμο ημερομηνίας 18.12.
  1. Τα παραδεκτά γεγονότα ήταν τα εξής։ Το υπό αναφορά υποστατικό αφορά σε πολυκατοικία με 15 διαμερίσματα, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX στη Λάρνακα. Ο Κατηγορούμενος είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης κατά 1/3 μερίδιο εξ αδιαιρέτου της εν λόγω πολυκατοικίας. Από την ιδιοκτησία του Κατηγορούμενου, του αναλογούν 5 από τα εν λόγω 15 διαμερίσματα, ήτοι 1 διαμέρισμα στον 1ο όροφο και 4 διαμερίσματα στον 4ο όροφο. Έκλεισε την υπόθεσή της η Κατηγορούσα αρχή στη βάση της μαρτυρίας της ΜΚ1 και των παραδεκτών γεγονότων που δηλώθηκαν εκ συμφώνου με το συνήγορο Υπεράσπισης. Από πλευράς Υπεράσπισης, μαρτυρία έδωσε μόνον ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΜΚ
  2. Κατά την κυρίως εξέτασή της, η ΜΚ1 δήλωσε ότι εργάζεται στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού σαν λειτουργός διασφάλισης ποιότητας. Κατά τον ουσιώδη χρόνο σε ό,τι αφορά την παρούσα υπόθεση, ήτοι κατά ή περί τις 19.6.2014, που έγινε η επίδικη επιθεώρηση στο επίδικο υποστατικό, η ΜΚ1 ήταν επιθεωρήτρια στο Γραφείο Επιθεωρητών Λάρνακας του ΚΟΤ. Στα καθήκοντά της περιλαμβανόταν η επιθεώρηση ξενοδοχείων, τουριστικών καταλυμάτων, κέντρων αναψυχής και τουριστικών γραφείων για σκοπούς διασφάλισης τήρησης της νομοθεσίας. Η ΜΚ1 κατά την εν λόγω ημερομηνία επιθεώρησε το επίδικο υποστατικό με την ονομασία «XXXXX 2 Hotel Apartments», την οποία ονομασία η ΜΚ1 είδε να αναγράφεται σε διαφημιστική πινακίδα η οποία βρισκόταν στην είσοδο του χώρου υποδοχής της πολυκατοικίας στην οδό XXXX 17 στη Λάρνακα. Η ΜΚ1 διεξήγαγε την επιθεώρηση συνοδευόμενη από δύο συναδέλφους της, τις οποίες κατονόμασε ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιθεώρησαν 5 διαμερίσματα με αριθμούς 101, 401, 402, 403 και
  3. Όλα τα διαμερίσματα ήταν πλήρως εξοπλισμένα και επιπλωμένα, με εξαίρεση το 101 που τελούσε υπό ανακαίνιση. Ήταν οργανωμένη η λειτουργία των διαμερισμάτων κατά τρόπο που υπήρχε στο διάδρομο του συγκεκριμένου ορόφου καροτσάκι με είδη καθαρισμού, κάτι που φανέρωνε κατά την αντίληψη της ΜΚ1 ότι παρείχετο σε συστηματική βάση υπηρεσία καθαριότητας των διαμερισμάτων. Υπήρχε επίσης ο χώρος υποδοχής στο ισόγειο. Υπεύθυνος στο χώρο ήταν ο Κατηγορούμενος, αφού κανέναν άλλον δεν συνάντησε η ΜΚ1 εκεί. Τον Κατηγορούμενο τον ξαναείδε και αναγνώρισε η ΜΚ1 ενώπιον του Δικαστηρίου. Από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο η ΜΚ1 είχε πληροφορηθεί στη σκηνή της επιθεώρησης ότι στα διαμερίσματα 403 και 404 διέμενε μια οικογένεια Άγγλων μόλις για 3 ημέρες, ήτοι από 16/6/2014 μέχρι 19/6/
  4. Ήταν η θέση της ΜΚ1 ότι από την έρευνα που η ίδια διεξήγαγε σε ιστοσελίδα που αναγράφετο σε πινακίδα στην είσοδο του κτιρίου, διαπίστωσε ότι διαφημιζόταν η δυνατότητα κράτησης των εν λόγω διαμερισμάτων για διαμονή βραχυπρόθεσμη. Στο χώρο υποδοχής υπήρχαν και διαφημιστικά έντυπα για τα διαμερίσματα, όπως είπε η ΜΚ
  5. Τα ενοικίαζε ο Κατηγορούμενος σε ημερήσια βάση, ήτοι για διάστημα μικρότερο από ένα μήνα. Ήταν η θέση της ΜΚ1 ότι οι ένοικοι στα διαμερίσματα, για διάστημα μικρότερο του ενός μηνός, θεωρούνται επισκέπτες, τουρίστες, όχι μόνιμοι κάτοικοι. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε άδεια του ΚΟΤ να λειτουργεί τα εν λόγω διαμερίσματα ως οργανωμένο χώρο για την παροχή, κατ' επάγγελμα, διαμονής, διότι ουδέποτε εκδόθηκε πολεοδομική άδεια για τα επίδικα διαμερίσματα. Δεν εντόπισε η ΜΚ1 τέτοια άδεια στο φάκελο του ΚΟΤ. Η πολεοδομική άδεια για τέτοια χρήση πρέπει να υπάρχει για να μπορεί, εν συνεχεία, ν' αδειοδοτηθεί η χρήση των διαμερισμάτων για τουριστικούς σκοπούς από τον ΚΟΤ, αφότου θα υπέβαλλε στον ΚΟΤ και τα αρχιτεκτονικά σχέδια του χώρου. Θα έπρεπε ο Κατηγορούμενος, κατά την κρίση της ΜΚ1, να είχε αιτηθεί την αλλαγή χρήσης των διαμερισμάτων ως οργανωμένων ή τουριστικών και εφόσον εξασφάλιζε τέτοια πολεοδομική άδεια, τότε θα μπορούσε να προχωρήσει να αιτηθεί την άδεια του ΚΟΤ. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής της η ΜΚ1 παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο το πρωτότυπο δελτίου επιθεώρησης που η ίδια ετοίμασε μετά που ολοκληρώθηκε η επιθεώρηση. Όπως μάλιστα διευκρίνισε, το δελτίο αυτό ετοιμάστηκε από την ίδια στην παρουσία των δύο συναδέλφων της (κ.κ. Κονή και Χ'' Κωνσταντή), οι οποίες και το προσυπέγραψαν, στην παρουσία του Κατηγορούμενου, ο οποίος όμως αρνήθηκε να υπογράψει το δελτίο, παρ' όλα αυτά του είχε δοθεί αντίγραφο. Το πρωτότυπο δελτίο επιθεώρησης με αριθμό 013111, κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1, χωρίς να εγερθεί ένσταση από το συνήγορο Υπεράσπισης, ο οποίος επιβεβαίωσε την ύπαρξη στην κατοχή τους, αντιγράφου του δελτίου. Περαιτέρω, η ΜΚ1 παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο 2, χωρίς να εγερθεί ένσταση από το συνήγορο Υπεράσπισης, δέσμη τριών φωτογραφιών που η ίδια είχε λάβει ευρισκόμενη στη σκηνή της επιθεώρησης, χρησιμοποιώντας την τηλεφωνική συσκευή της, δηλ. το κινητό της, και έχοντάς τις εκτυπώσει για σκοπούς κατάθεσής τους στο Δικαστήριο. Ένσταση ηγέρθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης όταν η ΜΚ1 επιχείρησε να καταθέσει στο Δικαστήριο πρωτότυπο έγγραφο που περιείχε, ως η ίδια δήλωσε, τις προσωπικές της σημειώσεις που κατέγραψε κατά την επιθεώρηση του επίδικου μέρους. Όπως εξήγησε η ΜΚ1 «είναι πρακτική μας, εκτός από το δελτίο επιθεώρησης το οποίο εκδίδεται, να καταγράφουμε και προσωπικές σημειώσεις με οτιδήποτε πιστεύουμε ότι μπορεί να βοηθήσει στη διεξαγωγή της επιθεώρησης και της διεκπεραίωσης των κατηγοριών μας». Οι λόγοι ένστασης που προβλήθηκαν αφορούσαν στο ότι πρώτη φορά λάμβανε γνώση η Υπεράσπιση της ύπαρξης αυτών των σημειώσεων, ότι δεν υπήρχε καμιά υπογραφή από οποιοδήποτε πρόσωπο που συνέταξε αυτό το έγγραφο, ότι ήταν δυσανάγνωστο και τέλος, ότι ήταν αχρείαστο να κατατεθεί το έγγραφο, εφόσον το πρόσωπο που κατ' ισχυρισμόν το συνέταξε ήταν παρών στη δίκη και μπορούσε να δώσει μαρτυρία. Από την άλλη ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής απάντησε λέγοντας ότι δικαιούται η μάρτυρας να το καταθέσει, για να το χρησιμοποιήσει και ως έγγραφο φρεσκαρίσματος της μνήμης εφόσον ετοιμάστηκε συγχρόνως προς τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται (contemporaneous document). Το Δικαστήριο επέτρεψε την κατάθεση του εγγράφου των εν λόγω σημειώσεων ως Τεκμηρίου 3, με την επιφύλαξη του δικαιώματος της Υπεράσπισης να αντεξετάσει τη ΜΚ1 ως συντάκτρια του εγγράφου για τις συνθήκες σύνταξης και για το περιεχόμενό του. Κλήθηκε η ΜΚ1 από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ν' αναφέρει στο Δικαστήριο αν έλεγξε τα στοιχεία που εμφαίνονται στις φωτογραφίες ως το Τεκμήριο 2, ήτοι την ιστοσελίδα και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αναγράφονται επί της διαφημιστικής πινακίδας στην είσοδο του επίδικου κτιρίου. Πρόκειται για τη σελίδα στο facebook XXXXX hotel apts και XXXXX@hotmail.com. Περαιτέρω, στην ίδια πινακίδα αναγραφόταν ο αριθμός κινητού τηλεφώνου 99ΧΧΧΧ
  6. Η ΜΚ1 διευκρίνισε ότι έκανε έρευνα και εικονική κράτηση σε ημερομηνίες μεταγενέστερες αυτής για την οποία κατηγορείται ο Κατηγορούμενος, με τελευταία προσπάθεια εικονικής κράτησης κατά ή περί τις 25.10.
  7. Πριν την επίδικη ημερομηνία (στην οποία αναφέρεται στο κατηγορητήριο), δηλαδή πριν τις 19.6.2014, δεν είχε προβεί σε τέτοια έρευνα ή/και εικονική κράτηση. Πάντως, κατά την επιθεώρηση του επίδικου χώρου η ΜΚ1 διαπίστωσε ότι τα διαμερίσματα τηρούνταν σε ικανοποιητικό επίπεδο σε ό, τι αφορά την καθαριότητα και ήταν σωστά επιπλωμένα και διακοσμημένα. Η ΜΚ1 ενημερώθηκε επί τόπου από τον κατηγορούμενο ότι τα υπόλοιπα διαμερίσματα του κτιρίου τελούσαν υπό διαχείριση από τρίτο πρόσωπο με το οποίο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη. Αντεξετάστηκε εκτενώς η ΜΚ1 αναφορικά με την πιο πάνω μαρτυρία της. Αμφισβήτησε σχεδόν όλα τα σημεία ο συνήγορος Υπεράσπισης, με σκοπό να πλήξει την αξιοπιστία της ΜΚ1։ Ερωτήθηκε η ΜΚ1 αν αυτή είναι πρόσωπο εξουσιοδοτημένο γραπτώς από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού να διενεργεί επιθεωρήσεις σε οποιαδήποτε υποστατικά πιστεύετε ότι υπάρχει οτιδήποτε. Ήταν η θέση της ότι η εξουσία αυτή συμπεριλαμβάνεται στο σχέδιο υπηρεσίας της. Ερωτήθηκε η ΜΚ1 αν γνωρίζει αν υπάρχει οικοδομική ή/και πολεοδομική άδεια για τα επίδικα διαμερίσματα. Η ίδια απάντησε ότι δεν γνωρίζει γενικά αν έχουν εκδοθεί τέτοιες άδειες, εκείνο μόνο που γνωρίζει με βάση τα στοιχεία που έχει μέσα στο φάκελο του ΚΟΤ, είναι ότι ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΚΟΤ από τον Κατηγορούμενο αίτηση γι' αδειοδότηση των διαμερισμάτων ως τουριστικών καταλυμάτων ούτε πολεοδομική άδεια για τέτοια χρήση. Όπως λεπτομερέστερα εξήγησε η ΜΚ1 «[.] η πολεοδομική άδεια πρέπει να δείχνει καθαρά ότι η χρήση των διαμερισμάτων είναι για τουριστικούς σκοπούς, σίγουρα θα υπάρχει μία άδεια οικοδομής για διαμερίσματα. Αυτό όμως δεν νομιμοποιεί τη χρήση των διαμερισμάτων για τουριστικούς σκοπούς, άρα θα έπρεπε να γίνει αίτηση στην αρμόδια αρχή πρώτα για αλλαγή χρήσης από διαμερίσματα σε τουριστικά διαμερίσματα ή οργανωμένα ή οτιδήποτε θα ήθελε να αιτηθεί ο ενδιαφερόμενος και μετά να εγκριθούν εφόσον τηρούνται οι προδιαγραφές και οι κανονισμοί του Οργανισμού να εγκριθούν αυτά τα σχέδια από τον ΚΟΤ.». Διευκρίνισε περαιτέρω η ΜΚ1 ότι «[.] ασχέτως αν η άδεια οικοδομής γράφει πάνω «διαμερίσματα», θα πρέπει να αλλάξει χρήση και να συνάδει με τη χρήση στην οποίαν λειτουργούν, δηλαδή για τουριστικούς σκοπούς διότι δεν είναι οικιστικά διαμερίσματα, είναι διαμερίσματα τα οποία χρησιμοποιούνται για τουριστικούς σκοπούς.». Ακολούθως, υποβλήθηκε στη ΜΚ1 η θέση της Υπεράσπισης ότι «αυτά έστω τα 5 διαμερίσματα που εσείς επιθεωρήσατε, δεν χρησιμοποιούνταν για τουριστικούς σκοπούς αλλά ήταν διαμερίσματα για οικιστικούς σκοπούς». Ακολούθησε η εξής στιχομυθία ανάμεσα στη ΜΚ1 και τον συνήγορο Υπεράσπισης։ «A. Κατά την επιθεώρηση όμως ο κύριος Σταυρίδης μας δήλωσε ότι ενοικίαζε δύο από τα διαμερίσματα σε Άγγλους, σε οικογένεια Άγγλων για μικρή χρονική περίοδο. E. Απαγορεύεται αυτό το πράγμα; A. Τα ενοικίαζε σε ημερήσια βάση για μικρή χρονική περίοδο, άρα δεν μπορούν να θεωρηθούν οικιστικά.». Υποβλήθηκε, επίσης, στη ΜΚ1 η θέση της Υπεράσπισης ότι «ο Κατηγορούμενος δεν είναι ο διαχειριστής αυτής της πολυκατοικίας και συγκεκριμένα των 5 διαμερισμάτων που είπατε». Απάντησε η ΜΚ1 λέγοντας «Δεν μας είπε κατά την επιθεώρηση ότι δεν είναι ο διαχειριστής». Στη συνέχεια αντεξετάστηκε η ΜΚ1 αναφορικά με την νομική υφή της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και ιδιαίτερα τη νομική κατάταξη των επίδικων διαμερισμάτων, με το σκεπτικό ότι αυτή ήταν αρμόδια να επιθεωρήσει τα επίδικα διαμερίσματα για να δει αν συμμορφώνεται η λειτουργία τους με την κείμενη νομοθεσία του ΚΟΤ. Επιλέγω να παραθέσω αυτούσιες τις ερωτοπαπαντήσεις։ «E. Αυτό το υποστατικό που επιθεωρήσετε, εσείς πού το κατατάσσετε με βάση τη νομοθεσία; A. Δεν είμαι εγώ αρμόδια να το κατατάξω, η κατάταξη αν και εφόσον προκύψει, θα εξαρτηθεί από τις προδιαγραφές που θα τηρούνται και θα ελεγχθεί από την Τεχνική Υπηρεσία του Οργανισμού, εμάς και εμένα προσωπικά δεν εμπίπτουν στα καθήκοντα μας θέματα αρχιτεκτονικής φύσης, ούτε κατά πόσο τα σχέδια τηρούν τες πρόνοιες των κανονισμών. Αυτά εγκρίνονται από την Τεχνική Υπηρεσία του Οργανισμού στα κεντρικά μας και η δουλειά η δική μας επαρχιακά, ξεκινά αν και εφόσον εγκριθούν από την Τεχνική Υπηρεσία τα αρχιτεκτονικά σχέδια και γίνει επαλήθευση των σχεδίων και πάλι από την Τεχνική Υπηρεσία και δοθεί η κατάταξη σύμφωνα με τις πρόνοιες των κανονισμών. E. Κυρία μάρτυς, με βάση τη νομοθεσία αυτήν που σας υπέδειξα προηγουμένως, συμφωνείς μαζί μου ότι ξενοδοχειακή όπως το λέει ο νόμος, ξενοδοχείο είναι μία κατηγορία με βάση τον νόμο αυτόν και τουριστικό κατάλυμα είναι άλλη κατηγορία, συμφωνείς μαζί μου; A. Μάλιστα. E. Μάλιστα και εγώ σας ερωτώ, αυτόν τον άνθρωπο τον οδηγήσατε στο Δικαστήριο για το ότι χρησιμοποιεί ένα υποστατικό, κάποια διαμερίσματα, το χρησιμοποιεί ως ξενοδοχείο ή ως τουριστικό κατάλυμα; A. Ως τουριστικό κατάλυμα. Η κατηγορία, όμως, των τουριστικών καταλυμάτων συμπεριλαμβάνει διάφορες κατηγορίες, μπορεί να είναι οργανωμένα διαμερίσματα A, Β ή Γ τάξης, μπορεί να είναι τουριστικά διαμερίσματα, μπορεί να είναι τουριστικές επαύλεις, μπορεί να είναι τουριστικά χωριά, όπως προείπα δεν είμαι εγώ αρμόδια να κρίνω σε ποιαν κατηγορία θα καταταχθεί ένα κατάλυμα. E. Κυρία μάρτυς, υπάρχει ένα Κατηγορητήριο το οποίο οδηγήσετε στο Δικαστήριο, το οποίο λέει ότι ο κατηγορούμενος από 19/06/2014 μέχρι σήμερα στη Λάρνακα ως επιχειρηματίας των τουριστικών καταλυμάτων με την ονομασία Palms Sea κλπ λειτουργεί το εν λόγω τουριστικό κατάλυμα χωρίς άδεια λειτουργίας, εδώ η κατηγορία που τον εφέρετε είναι ότι χρησιμοποιά τουριστικό κατάλυμα και όχι ξενοδοχείο, έτσι είναι; A. Μάλιστα. E. Μάλιστα.». · Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι το τηλέφωνο που αναφέρεται στην πινακίδα που φαίνεται στις φωτογραφίες που η ίδια κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν ανήκει στον κατηγορούμενο. «Αυτό δεν το γνωρίζω», ήταν η απάντηση της ΜΚ
  8. · Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι την ημερομηνία της επίδικης επιθεώρησης, ήτοι στις 19/06/2014, στον χώρο των διαμερισμάτων ήταν και ο γιος του κυρίου Σταυρίδη, ο XXXXX Σταυρίδης. Διαφώνησε η ΜΚ1 λέγοντας ότι «Δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο στον χώρο εκείνον και αν μπορώ να συμπληρώσω και ούτε αρνήθηκε ο κύριος Σταυρίδης ότι είναι υπεύθυνος τη συγκεκριμένη ημέρα.». · Ζητήθηκε από τη ΜΚ1 να εξηγεί τί εννοεί όταν λέγει ότι «υπήρχε χώρος υποδοχής». Η απάντηση που έδωσε ήταν ότι «Ήταν ένας χώρος στην πρόσοψη του κτηρίου όπου υπήρχε μέσα γραφείο και ήταν πλήρως εξοπλισμένο, υπήρχαν διαφημιστικά έντυπα των διαμερισμάτων, υπήρχε στην είσοδο η διαφημιστική πινακίδα και υπήρχε στο πλάι μία στοά που οδηγούσε σε ασανσέρ που οδηγούσε στα διαμερίσματα.». Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι αυτό που περιέγραψε δεν είναι χώρος υποδοχής, είναι ένα γραφείο στο ισόγειο που χρησιμοποιείται ως γραφειακός χώρος. Της υποβλήθηκε επίσης ότι δεν λέγει την αλήθεια όταν λέει ότι είδε «διαφημιστικά έντυπα» στο γραφείο αυτό. Επέμεινε στη θέση της η ΜΚ1 ως αληθή. Παραδέχθηκε ότι ήταν λάθος της που δεν πήραν κάποια από αυτά τα διαφημιστικά έντυπα, για να τα παρουσιάσουν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, αλλά εξήγησε ότι θεώρησε ότι το ότι η ενοικίαση των διαμερισμάτων διαφημιζόταν στην πινακίδα την οποία φωτογράφισε, ήταν αρκετό. Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι ψεύδεται όταν λέγει ότι υπήρχε στο χώρο τρόλεϊ με καθαριστικά υλικά ή ότι είδε σεντόνια και πετσέτες όπως γράφει στο Τεκμήριο
  9. Ήταν σταθερή η ΜΚ1 στη θέση της ότι «Το τρόλεϊ υπήρχε στον τέταρτο όροφο που είχαμε κάνει την επιθεώρηση και είναι κάτι που μπορούν να μαρτυρήσουν και οι άλλες συνάδελφοι που είχαν κάνει μαζί μου την επιθεώρηση.». Όσον αφορά το ερώτημα αν αυτό ανήκε στον Κατηγορούμενο, η ΜΚ1 επεσήμανε ότι «Ήταν στους κοινόχρηστους χώρους έξω από τα διαμερίσματα τα οποία διαχειρίζεται ο κατηγορούμενος.» και «Τα διαμερίσματα τα υπόλοιπα δεν είχαν επικοινωνία στους ορόφους με τα διαμερίσματα τα οποία διαχειριζόταν ο κύριος Σταυρίδης. Είχαν τοποθετηθεί γυψοσανίδες που διαχώριζαν τον χώρο. Δεν μπορούσε ο οποιοσδήποτε διαχειριζόταν τα άλλα διαμερίσματα, να έχει πρόσβαση σε τούτον τον χώρο.». · Διευκρίνισε η ΜΚ1 ότι, όπως κατέγραψε στο δελτίο επιθεώρησης (Τεκμήριο 1), έχουν επιθεωρηθεί τα διαμερίσματα υπ' αριθμόν 401, 402 και 101 και ήταν κενά. Το 401 και το 402 ήταν, πάντως, πλήρως εξοπλισμένα και επιπλωμένα, ενώ το 101 ήταν υπό ανακαίνιση. · Αντεξετάστηκε η ΜΚ1 κατά τη δικάσιμο ημερ. 15.11.2018 αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους αυτή συνέταξε το Τεκμήριο
  10. Της υποδείχθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης ότι στο Τεκμήριο 1 υπήρχει αρκετός χώρος για να γράψει στη 2η σελίδα όσες άλλες πληροφορίες ήθελε, ενώ βρισκόταν επί τόπου στο υποστατικό. «Γιατί δεν το εκάμετε αυτό το πράγμα εδώ και πήγατε στο γραφείο σας και εκάμετε αυτό το σημείωμα Τεκμήριο 3;», ήταν η απορία του συνηγόρου Υπεράσπισης. Η ΜΚ1 δήλωσε ότι ήθελε να καταγράψει για δική της χρήση τις επιπρόσθετες πληροφορίες, δηλαδή, πρώτον, το σημείο που τους δήλωσε ο Κατηγορούμενος ότι χρέωνε €35 το διαμέρισμα το βράδυ, και, δεύτερον, για τα είδη καθαρισμού που υπήρχαν στον 4ο όροφο. Δεν ήταν ασήμαντες αυτές οι πληροφορίες. Απλώς δεν το θεώρησε απαραίτητο να αναφερθούν στο δελτίο επιθέωρησης. Παραδέχθηκε ότι η ημερομηνία σύνταξης του Τεκμηρίου 3 δεν αναγράφεται σε αυτό, παρά μόνον η ημερομηνία επιθεώρησης. Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι δεν λέγει την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι το Τεκμήριο 3 το έγραψε σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο, πρόσφατα, για να στοιχειοθετήσει υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Η ΜΚ1 απάντησε στην υποβολή αυτή λέγοντας «Επιμένω στην απάντηση την οποία έδωσα. Αυτό το σημείωμα το συνέταξα την ίδια ημέρα που έγινε η επιθεώρηση και περιλαμβάνει τις προσωπικές μου σημειώσεις για τους λόγους που ανέφερα προηγουμένως.». Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε της δήλωσε προφορικά ότι χρέωνε €35 το διαμέρισμα το βράδυ. Επέμεινε η ΜΚ1 ότι αυτός της το δήλωσε. Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι ο λόγος που αυτή δεν το κατέγραψε στο δελτίο επιθεώρησης ήταν επειδή ήταν μόνο προφορικά που το είχε. Δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε αποδείξεις, γι'αυτό και θεώρησε ότι ήταν πιο σωστό να το σημειώσω στις προσωπικές της σημειώσεις. Για να αποδείξει ότι είχε εξουσία να επιθεωρήσει η ίδια τα επίδικα διαμερίσματα κατά την επίδικη ημερομηνία, η ΜΚ1 παρουσίασε στο Δικαστήριο το σχέδιο υπηρεσίας που εγκρίθηκε στις 04.11.11 από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η ίδια άρχισε να εργάζεται στο Γραφείο Επιθεώρησης του ΚΟΤ Λάρνακας από την αρχή της εργοδότησής της το
  11. Το σχέδιο υπηρεσίας που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4 αφορούσε στη θέση που κατείχε κατά την ουσιώδη ημερομηνία της επιθεώρησης, ήτοι τη θέση πρώτου διορισμού «Λειτουργού διασφάλισης ποιότητας». Περαιτέρω, η ΜΚ1 κατέθεσε φωτοαντίγραφο της υπηρεσιακής της ταυτότητας ως Τεκμήριο
  12. Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ1 επανέλαβε ό,τι και στην κυρίως εξέτασή της, δηλαδή ότι αυτή δεν αποτάθηκε ούτε στο email ούτε στη σελίδα στο Facebook που αναγράφονταν στη διαφημιστική πινακίδα κατά τη διερεύνηση που έκανε για την παρούσα υπόθεση. Παραδέχθηκε ότι η ίδια δεν γνωρίζει αν αυτά τα στοιχεία επικοινωνίας ανήκουν στον Κατηγορούμενο. Παρατήρησε ότι στην είσοδο υπήρχαν στην πινακίδα που λέει «FOR RENT 2 BEDROOM FLAT» δύο τηλέφωνα κινητά και στην άλλη που γράφει «FULLY FURNISHED APTS TO LET DAILY» ακόμα ένα τηλέφωνο, πιθανόν το ίδιο. Δεν τηλεφώνησε η ίδια στα τηλέφωνα αυτά. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο Κατηγορούμενος παρουσίασε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 φωτοαντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του 1/3 μεριδίου που κατέχει στην επίδικη πολυκατοικία, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX στη Λάρνακα. Είναι συνιδιοκτήτης μαζί με τον κουνιάδο του, κ. XXXXX Σπύρου. Η πολυκατοικία αποτελείται από 15 διαμερίσματα και 4 καταστήματα. Ο κατηγορούμενος διαχειρίζεται τα 5 από τα 15 διαμερίσματα και το ένα κατάστημα μπροστά στον δρόμο. Έκανε μια προφορική συμφωνία με τον προαναφερόμενο συνιδιοκτήτη, για να διαχειρίζεται συγκεκριμένα τα διαμερίσματα αριθ. 401, 402, 403, 404, 101 και το κατάστημα
  13. Η συμφωνία αυτή έγινε περί το Μάρτιο του
  14. Πρόθεση του Κατηγορούμενου ήταν να τα ανακαινίσει για να τα ενοικιάζει σε μηνιαία βάση ή χρονιαία βάση, για να έχει ένα εισόδημα για την οικογένειά του, τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση. Είχε ήδη 4 παιδιά άνεργους τη συγκεκριμένη περίοδο. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου κατά την κυρίως εξέτασή του ότι στις 16/06/2014, αυτός πρόσφερε φιλοξενία στα επίδικα διαμερίσματα σε κάποιους φίλους του Άγγλους, ήτοι τον XXXXX William, μαζί με τη γυναίκα του και την αδελφή του με τον άνδρα της. Ο XXXXX William ερχόταν κάθε χρόνο στην Κύπρο και ο Κατηγορούμενος τον φιλοξενούσε στο σπίτι του, ενόσω ζούσε η μακαρισμένη η γυναίκα του, αλλά εκείνη τη χρονιά ήρθε με την αδελφή του και μιας που είχε άδεια τα επίδικα διαμερίσματα, τους έβαλε εκεί για τρεις μέρες, χωρίς να τους πάρει οποιαδήποτε λεφτά. Ο XXXXX William είχε δικό του διαμέρισμα στη Λεμεσό. Στη Λάρνακα πήγαινε για να επισκεφθεί τον Κατηγορούμενο με τον οποίο ήταν πολύ καλοί φίλοι. Αρνήθηκε ο Κατηγορούμενος ότι αυτός δήλωσε στη ΜΚ1 καθ'ον χρόνο εκείνη επιθεωρούσε τα επίδικα διαμερίσματα ότι χρέωνε 35 ευρώ ημερησίως τη διαμονή στο διαμέρισμα. Τι έχεις να πεις γι' αυτόν τον ισχυρισμό της μάρτυρος αυτής; Συγκεκριμένα, απαντώντας στο συνήγορο Υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι «Δεν της ανέφερα έτσι πράγμα και ήταν και ένας λόγος που δεν υπόγραψα το έντυπο όταν το ετοίμασε. Ότι το έντυπο λέει ότι είχα Άγγλους στα διαμερίσματα, εγώ της ανέφερα ότι ήταν φιλικά μου πρόσωπα και επειδή δεν το είχε γράψει στο έντυπο, δεν το υπόγραψα.» Επίσης ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι ουδέποτε υπήρχε χώρος υποδοχής, ούτε υπάρχει. Ήταν απλώς το γραφείο του Κατηγορούμενου στο κατάστημα μπροστά στην πολυκατοικία, στον δρόμο, το οποίο γραφείο χρησιμοποιούν οι γιοι του για τις άλλες δουλειές που προσπαθούσαν να κάνουν μαζί με τον Κατηγορούμενο, δηλαδή τις οικοδομές, τις κατασκευές και διάφορα κουτσοδούλια. Ουδέποτε υπήρχε καρότσι με είδη καθαρισμού στην πολυκατοικία. Είναι εντελώς ψέμα τούτο το πράγμα. Δεν έχει χώρο εστίασης να κάθονται ενοικιαστές να τρώνε το φαγητό τους, να παίρνουν το πρόγευμά τους, ούτε καν κουζίνα δεν έχει στην οικοδομή, όπως δεν έχει οποιοδήποτε προσωπικό που να εξυπηρετεί τους ένοικους. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Κατηγορούμενου από τα 15 διαμερίσματα που υπάρχουν στην επίδικη πολυκατοικία, ένα είναι τριάρι, ένα είναι δυάρι και τα υπόλοιπα είναι μονάρια. Αντεξετάσθηκε εκτενώς ο Κατηγορούμενος από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Κατ' αρχάς του επισημάνθηκε ότι η επιθεώρηση έγινε η ώρα 10:00 το πρωί της 14/06/14 και όταν η ΜΚ1 αναζήτησε τον υπεύθυνο του μέρους, εμφανίστηκε ο Κατηγορούμενους. Δεν αρνήθηκε την ιδιότητα αυτή ο Κατηγορούμενος, απεναντίας απάντησε λέγοντας «Ήμουν εκεί, είχα και ταμπέλλα που έγραφα ενοικιάζονται διαμερίσματα. [.] Είχε 2 ταμπέλλες, μία η οποία έλεγε ενοικιάζονται διαμερίσματα που ήταν το τηλέφωνό μου και η άλλη η ταμπέλλα, έχει μια ταμπέλλα που γράφει "hotel apartment", στην οποία είναι το τηλέφωνο του γιου μου.». Υποδείχθηκαν εν συνεχεία στον Κατηγορούμενο οι φωτογραφίες που είχε καταθέσει στο Δικαστήριο η ΜΚ1 και αυτός αναγνώρισε το τηλέφωνό του να αναγράφεται στην ταμπέλλα που λέει «ενοικιάζονται διαμερίσματα» και στην άλλη ταμπέλλα που γράφει "hotel apartment", να είναι το τηλέφωνο του γιου μου. Υποδείχθηκε περαιτέρω στον Κατηγορούμενο ότι η πινακίδα που γράφει «for rent, 2 bedroom flats», έχει ακόμα ένα τηλέφωνο. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι εκείνο το τηλέφωνο ανήκει σε κτηματομεσίτη, στην οποία αυτός ανέθεσε να του βρίσκει ενοικιαστές. Κατονόμασε τη κτηματομεσίτρια αυτή. Ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος ότι η κτηματομεσίτρια λάμβανε αμοιβή για την υπηρεσία που του παρείχε αναλόγως του αν ενοικίαζε τα διαμερίσματα μηνιαίως ή χρονιαίως. Αν ήταν για ένα χρόνο, έπιανε ένα ενοίκιο ο μεσίτης προκαταβολικά. Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι «δεν είναι λογικό να μεσολαβεί ένας μεσίτης για να κάμει μια ενοικίαση 1 ή 2 μέρες ενός διαμερίσματος». Επέμεινε ο Κατηγορούμενος ότι η εντολή του προς τη κτηματομεσίτρια ήταν του τα ενοικιάζει χρονιαία τα διαμερίσματα. Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι υπάρχει πινακίδα έξω από το γραφείο του που διαφημίζει πλήρως επιπλωμένα διαμερίσματα σε ημερήσια βάση την ενοικίαση και όχι σε μηνιαία ή χρονιαία όπως ισχυρίζεται. Το αρνήθηκε ο Κατηγορούμενος. Όταν δε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε τον Κατηγορούμενο να διαβάσει από μόνος του τί ακριβώς διαφημίζει η εν λόγω πινακίδα, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν ξέρει αγγλικά. Έπειτα είπε ότι ξέρει μόνο να διαβάζει τις λέξεις «for rent». Κατά τα άλλα τα αγγλικά του είναι μετρημένα. Εντούτοις, έδειξε στη συνέχεια να αντιλαμβάνεται ότι η φράση «fully furnished apartments», σημαίνει ότι «ήταν επιπλωμένα τα διαμερίσματα» και παραδέχτηκε ότι όντως ήταν επιπλωμένα. Επέμεινε ο Κατηγορούμενος ότι «Αν έρχετουν κάποιος να μου πει για 2 ‑ 3 μέρες, δεν θα τον έβαλλα. Προσπάθουν να έχω εισόδημα παραπάνω. Να έχω μακροχρόνιο εισόδημα», έπειτα δήλωσε ότι «Θα το εδίουν αν μου έλεγε ότι θα μπει, να μείνει λίγες μέρες, αν του αρέσει για να μείνει παραπάνω μέρες, θα του εδίουν σίγουρα». Επανέλαβε επίσης αντεξεταζόμενος τον ισχυρισμό ότι ο λόγος που αυτός δεν υπέγραψε το δελτίο επιθεώρησης ήταν επειδή η ΜΚ1 αρνήθηκε να γράψει ότι οι Άγγλοι που διέμεναν στα διαμερίσματα ήταν φίλοι του και τους φιλοξενούσε. Ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσε τον δικηγόρο του γι' αυτό το θέμα. Εντούτοις, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής επεσήμανε ότι ουδέποτε έθεσε μια τέτοια εκδοχή ο συνήγορος Υπεράσπισης προς τη ΜΚ
  15. Έτσι, υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι αυτή η ιστορία που ο ίδιος εξιστόρησε για πρώτη φορά, ότι δήθεν ήταν φίλοι του οι Άγγλοι, είναι κάτι που σκέφτηκε τεχνηέντως μετέπειτα, δεν είναι μια πραγματικότητα. Επανέλαβε ο Κατηγορούμενος την εκδοχή ότι είχε πληροφορήσει τη ΜΚ1 στη σκηνή για τη φιλοξενία των Άγγλων. Όσον αφορά τη χρήση της φράσης «hotel apartment» σε μία από τις διαφημιστικές πινακίδες, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι την τοποθέτησε ο γιος του, γιατί στα άλλα διαμερίσματα που διαχειριζόταν ο κουνιάδος μου, υπήρχε η ίδια ταμπέλλα ακριβώς. Το e-mail που αναγράφεται εκεί είναι του γιου του, όπως και η σελίδα στο Facebook. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε στον Κατηγορούμενο μία ένορκη δήλωση, ημερ. 5.11.2013, που είχε κάνει στο πλαίσιο της αγωγής 4128/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, την οποία είχε καταχωρήσει εναντίον του κουνιάδου του (βλ. το Τεκμήριο 7). Του ανέγνωσε την παρα. 9 της ένορκης δήλωσης, όπου κάνει αναφορά στον όρο «τουριστικά διαμερίσματα, που βρίσκονται επί της πολυκατοικίας XXXXX», καθώς και την παρα. 11, όπου πάλιν αναφέρει ότι ήταν «τουριστικά διαμερίσματα». Το σχόλιο του Κατηγορούμενου ήταν ως εξής։ «Ότι τα έγραψα συμφωνώ ότι υπόγραψα τα συγκεκριμένα πράγματα, αλλά τα διαμερίσματα λέω ξεκίνησα να τα ενοικιάζω. Δεν εννοώ ξεκίνησα να ενοικιάζω σε ημερήσια βάση.». Κληθείς να διευκρινίσει αν τα ενοικίαζε σε τουρίστες, ο Κατηγορούμενος απάντησε λέγοντας «Σε όποιον βρέθετουν στη βάση την οποία εργάζουμουν», «Είχαμε εργαζόμενους που ερχόντουσαν από εξωτερικό, δουλεύκαν έναν μήνα, 2 μήνες να δουν πρώτα αν τους άρεσκε, είχαμε εταιρείες με ξένους που εργάζονταν στην Κύπρο. Μεινίσκαν έναν μήνα, 2 μήνες, φεύκαν υπήρχαν πολλές περιπτώσεις έτσι.». Αντεξετάστηκε στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος αναφορικά με το αν δήλωνε τα ενοίκια που εισέπραττε στην Υπηρεσία Φ.Π.Α ή/και στο φόρο εισοδήματος και του ζητήθηκε να προσκομίσει τις σχετικές δηλώσεις που τυχόν υπέβαλλε. Προσφέρθηκε να τα παρουσιάσει σε νέα δικάσιμο, αλλά εν τέλει δεν προσκόμισε οτιδήποτε, ούτε επέμεινε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής επί του σημείου αυτού. Όσον αφορά τον καθαρισμό των επίδικων διαμερισμάτων κατά ή περί την περίοδο της επίδικης επιθεώρησης, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καθαρίστρια, ότι τα καθάριζε μόνος του ή ότι τα καθάριζαν οι ίδιοι οι ένοικοι πριν φύγουν από τα διαμερίσματα ή αναλόγως έφερνε κάποιον άλλο και τα καθάριζε. Στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι είχε καθαριστικά για να καθαρίζει τα διαμερίσματα πριν να μπει ενοικιαστής νέος. Παραδέχθηκε επίσης ότι τα διαμερίσματα διέθεταν σεντόνια που ο ίδιος εφοδίαζε σε αυτά. Καταληκτικά υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι αυτός λειτουργούσε οργανωμένα διαμερίσματα, χωρίς να έχει άδεια από τον ΚΟΤ. ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462. Το βάρος απόδειξης αυτό βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια, δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Σε ποινικές υποθέσεις, κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν τις κατηγορίες ατεκμηρίωτες και έκθετες σε απόρριψη (Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατηγορίας κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων. Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α. Δ. 614). Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας απολύτως σχετική είναι η εκτεταμένη ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήρίο συνολικά και όχι αποσπασματικά (βλ. μεταξύ άλλων, απόφαση της Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 8.4.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α). Η κρίση του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν έχει ως μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Πέραν τούτου, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Το περιεχόμενο της μαρτυρίας καθενός μάρτυρα υποβάλλεται στη βάσανο της λογικής με γνώμονα και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Όσον αφορά την επιλογή του Κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση να δώσει Διαβεβαίωση αλήθειας, αντί να ορκιστεί, είναι κατάλληλο να σημειωθεί ότι νομολογιακά έχει αποφασισθεί ότι η ορκοδοσία δεν αποτελεί προϋπόθεση αξιοπιστίας του μάρτυρα (R v Majid
(2009)EWCA Crim 2563, R v Robinson
(2001)EWCA Crim 214). Η Διαβεβαίωση δυνάμει του άρθρου 50
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 θεωρείται εξίσου δεσμευτική για τη συνείδηση του μάρτυρα, όσο και ο όρκος (Μούρτζινος ν Του Πλοίου «Galaxias» και Άλλων
(1997)1(Α) ΑΑΔ 80). Κρίνω ότι η ΜΚ1 ήταν μία εξαιρετική μάρτυρας. Απαντούσε με καθαρότητα και σταθερότητα τόσο στην κυρίως εξέτασή της όσο και στην αντεξέτασή της. Όσα κατέθεσε προφορικά στο Δικαστήριο τεκμηριώθηκαν με έγγραφη ή/και πραγματική μαρτυρία. Σημειώνω, συναφώς, ότι: Το Δελτίο Επιθεώρησης (Τεκμήριο 1) έχει κατατεθεί στην πρωτότυπή του μορφή και προσυπογράφεται από την ΜΚ1 καθώς και από τις άλλες συναδέλφους της που τη συνόδευαν, τις οποίες κατονόμασε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Κατηγορούμενος αναφέρεται στο Δελτίο ότι αρνήθηκε να το υπογράψει και πράγματι αυτός προσερχόμενος στο Δικαστήριο παραδέχθηκε ότι η ΜΚ1 του το παρουσίασε προς υπογραφή στη σκηνή της επιθεώρησης και ότι ήταν δική του επιλογή να αρνηθεί να το υπογράψει. Επομένως, επαληθεύεται η ΜΚ1 επί τούτου. Ουδόλως αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση οι λεπτομέρειες που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1, όσον αφορά την ορθότητα του αριθμού διαμερισμάτων που επιθεωρήθηκαν και ότι ο Κατηγορούμενος εμφανίσθηκε στην ΜΚ1 ως ο διαχειριστής τους. Το ότι τα εν λόγω διαμερίσματα προσφέρονταν προς ενοικίαση ως τουριστικά ή/και για ημερήσια ενοικίαση, πλήρως επιπλωμένα, δύο υπνοδωματίων, είναι κάτι που προκύπτει μέσα από τις πινακίδες που ήταν αναρτημένες στην είσοδο του υποστατικού και για τις οποίες η ΜΚ1 μερίμνησε να λάβει επί τόπου φωτογραφίες τις οποίες κατέθεσε στο Δικαστήριο ως δέσμη Τεκμήριο
  1. Ουδόλως αρνήθηκε η Υπεράσπιση ότι υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο της επιθεώρησης αναρτημένες οι εν λόγω πινακίδες. Επομένως, αποτελούν παραδεκτή πραγματική μαρτυρία, η οποία θα αξιολογηθεί δικαστικά. Όσον αφορά το ποια διαμερίσματα ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ενοικιασμένα και ποια όχι, η ΜΚ1 ήταν εξ αρχής ακριβής στο Δελτίο Επιθεώρησης, καταγράφοντας όσα της δήλωσε ο Κατηγορούμενος, ότι υπήρχε μία οικογένεια Άγγλων στα διαμερίσματα 403 και 404 για τρεις μέρες από 16/6/2014 μέχρι 19/6/2014, χωρίς όμως να είναι διαθέσιμα τα στοιχεία των πελατών. Και πάλιν, ο Κατηγορούμενος κατά τη δική του μαρτυρία επιβεβαίωσε ότι αυτά τα δύο διαμερίσματα μόνο ήταν κατηλειμμένα κατά τον ουσιώδη χρόνο της ακρόασης, για το χρονικό διάστημα που κατέγραψε η ΜΚ
  2. Επομένως, δεν την διέψευσε. Το Τεκμήριο 3 αποτελεί σημειώσεις που τήρησε η ΜΚ1 μετά την επιθεώρηση πηγαίνοντας πίσω στο γραφείο της. Σε αυτές περιλαμβάνονται τρία σημεία τα οποία δεν αρνήθηκε η ΜΚ1 ότι είναι ουσιώδη. Πρώτον, ότι προφορικά ο ΜΚ1 είχε αναφέρει ότι ενοικιάζει τα διαμερίσματα προς 35 ευρώ την ημέρα και δεύτερον ότι υπήρχαν στη σκηνή είδη καθαρισμού σεντόνια και πετσέτες. Δεν θα θεωρούσα ορθό να στηριχθώ σε αυτές τις σημειώσεις ως αυτοεξυπηρετικές σημειώσεις (self serving statements) για να κρίνω την αλήθεια του περιεχομένου τη προφορικής μαρτυρίας που η Μκ1 έδωσε στο Δικαστήριο για τα ίδια θέματα, εάν δεν υποβαλλόταν στην ΜΚ1 κατά την αντεξέτασή της ότι τα όσα λέγει στο Δικαστήριο είναι εκ των υστέρων επινόηση της (βλ.Μούρτζινος ν Του Πλοίου Galaxias κ.α
(1992)1 ΑΑΔ 612.). Εν πάση περιπτώσει, παρατηρώ ότι ο Κατηγορούμενος καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αρνήθηκε ότι παρέχονταν σεντόνια στα διαμερίσματα που ενοικίαζε ή/και ότι καθαρίζονταν τα διαμερίσματα με δική του μέριμνα πριν να μπουν νέοι ενοικιαστές σε αυτά. Όσον αφορά την τιμή ενοικίασης, ο Κατηγορούμενος απέφυγε επιμελώς να την προδιορίσει για να αντικρούσει τον ισχυρισμό της ΜΚ1 περί τα 35 ευρώ την ημέρα. Δεν με έχει πείσει ο Κατηγορούμενος για την φιλαλήθειά του όταν είπε ότι οι πινακίδες στην είσοδο του επίδικου υποστατικού είχαν τον αριθμό τηλεφώνου κτηματομεσίτριας για να ενοικιάζονται χρονιαία. Δεν είναι αυτό που διαφήμιζε το λεκτικό της πινακίδας. Ούτε με έπεισε ο ισχυρισμός του ότι δεν ήταν τουριστικά διαμερίσματα για μικρές περιόδους κάτω του ενός μηνός, όταν η ίδια η ονομασία που δόθηκε στα διαμερίσματα και διαφημιζόταν με τις πινακίδες ήταν «hotel apartments» ή «fully furnished apartments to let daily». Το αν οι Άγγλοι που διέμεναν στα διαμερίσματα ήταν φίλοι του ή όχι δεν μπορεί να το ελέγξει το Δικαστήριο. Το αν τους χρέωσε όσα λέγει η ΜΚ1 ή όχι επίσης δεν μπορεί να ελεγχθεί ή και αντικρουστεί ελλείψει οποιωνδήποτε στοιχείων αποδείξεων ή δελτίων εισπράξεων. Το Δικαστήριο όμως δεν θα στηριχθεί στο ποια ήταν η πληρότητα των διαμερισμάτων τη συγκεκριμένη μέρα, αλλά στο ποια ήταν η κατάστασή τους, η διαχείρισή τους και η διαφήμισή τους. Ήταν επιπλωμένα και εξοπλισμένα, διαφημίζονταν ως hotel apartments και προσφέρονταν προς ενοικίαση τηλεφωνικώς σε ημερήσια βάση. Αυτό λένε οι πινακίδες. Δεν ισχύει ο ισχυρισμός του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι έπρεπε να ήταν διαμερίσματα 2 υπνοδωματίων και δεν ήταν, αφού απεναντίας η μία διαφημιστική πινακίδα τα διαφημίζει ως τέτοια. Άλλωστε, ενώπιον μου έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 7 υπεύθυνη δήλωση του κ. XXXXX Σταυρίδη, ημερ. 5.11.2013 στην αγωγή XXXX/2013 ότι περί τις αρχές Μαίου 2013 ολοκλήρωσε την ανακαίνιση των δαιμερισμάτων του 4ου ορόφου μ σκοπό να τα ενοικιάζει σε τουρίστες. Δεν αρνήθηκε την αλήθεια του περιεχομένου αυτής της δήλωσης ο Κατηγορούμενος όταν του υποδείχθηκε από το συνήγορος Υπεράσπισης. Γι'αυτό το σκοπό προορίζονταν τα διαμερίσματα που εξακολουθεί ο ίδιος με τα παιδιά του να διαχειρίζεται. Καταλήγω να αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ1 και να απορρίπτω τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Ευρήματα γεγονότων και Εκτίμηση Δικαστηρίου. Το επίδικο υποστατικό αφορά σε πολυκατοικία με 15 διαμερίσματα, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX στη Λάρνακα. Ο Κατηγορούμενος είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης κατά 1/3 μερίδιο εξ αδιαιρέτου της εν λόγω πολυκατοικίας. Από την ιδιοκτησία του Κατηγορούμενου, του αναλογούν 5 από τα εν λόγω 15 διαμερίσματα, ήτοι 1 διαμέρισμα στον 1ο όροφο (αρ. 101) και 4 διαμερίσματα στον 4ο όροφο (αρ. 401, 402, 403 και 404). Αυτά είναι τα επίδικα στην παρούσα υπόθεση διαμερίσματα. Επιθεωρήθηκαν τα επίδικα διαμερίσματα από τη ΜΚ1 μαζί με συναδέλφους της στις 19.6.2014, 10:00 π.μ. στην παρουσία του Κατηγορούμενου, ο οποίος εμφανίσθηκε ως υπεύθυνος των επίδικων διαμερισμάτων. Τα διαμερίσματα του 4ου ορόφου ήταν πλήρως εξοπλισμένα και επιπλωμένα. Το 101 ήταν υπό ανακαίνιση. Στην είσοδο του επίδικου υποστατικού στο ισόγειο υπήρχαν διαφημιστικές πινακίδες «Hotel Apartments, XXXXX», μαζί με αριθμό τηλεφώνου, διεύθυνση e-mail και σελίδα στο facebook, καθώς επίσης πινακίδα "for rent 2 bedroom flat" μαζί με δύο αριθμούς κινητών τηλεφώνων και άλλη πινακίδα «fully furnished apartments to let daily» μαζί με αριθμό κινητού τηλεφώνου.. (γ) Τα διαμερίσματα ενοικιάζονταν για διάφορες περιόδους, ακόμη και μικρότερες του ενός μηνός, ως τουριστικά διαμερίσματα, στα οποία παρέχονταν φροντίδι του Κατηγορούμενου σεντόνια για τα υπνοδωμάτια, καθώς και καθαρισμός των διαμερισμάτων πριν την έλευση νέων τουριστών. (ε) Για την λειτουργία των τουριστικών διαμερισμάτων υπό την ονομασία «XXXXX Hotel Apartments» δεν υπήρχε άδεια από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού. (στ) Ο Κατηγορούμενος ενοικίαζε τα διαμερίσματα για προσωρινή διαμονή έναντι ημερήσιας αμοιβής, χωρίς όμως να παραδώσει στοιχεία και αποδείξεις για τις εισπράξεις του στην επιθεωρήτρια του ΚΟΤ (ΜΚ1). Τα τουριστικά διαμερίσματα εμπίπτουν στην έννοια των τουριστικών καταλυμάτων (βλ. άρθρο 17(στ) του Ν.40/1969, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε). Βάσει του άρθρου 18
(6)του ιδίου Νόμου, ως τουριστικά διαμερίσματα λογίζεται συγκρότημα αποτελούμενον από πέντε τουλάχιστον διαμερισμάτων εις κτίριον πολλαπλής ιδιοκτησίας, ανεξαρτήτως της δυναμικότητας του εν λόγω κτιρίου, τα οποία διατίθενται κατ' επάγγελμα και έναντι ενοικίου προς προσωρινή διαμονή. Το άρθρο 23Α
(1)(γ) απαγορεύει τη λειτουργία τέτοιου είδους τουριστικών καταλυμάτων χωρίς την άδεια του ΚΟΤ, ως επίσης το άρθρο 23Α
(1)(α) απαγορεύει τη χρήση του όρου «Hotel Apartments» για τουριστικά καταλύματα που δεν έχουν άδεια λειτουργίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάση ς λογικής αμφιβολίας για το αδίκημα του άρθρου 23Α
(1)(α)(γ) του Ν.40/1969 ως η κατηγορία αρ. 1. (υπ.)........................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.