Δημοκρατία ν. Mykhailiuk, Αρ. Υπόθεσης: 10993/19, 18/12/2019

(1)(α), 26 και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 6

(2)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2) και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 6

(3)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3). Σύμφωνα με τα γεγονότα - τα οποία μεταφέρουμε αυτολεξεί όπως πράττουμε και με άλλα αποσπάσματα στην απόφαση μας - ως τούτα εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν παραδεκτά από την Υπεράσπιση (βλ. Έγγραφο Α): «Στις 27/10/2019 και ώρα 1305 ο κατηγορούμενος αφίχθηκε στην Δημοκρατία με την πτήση PS341 από το Κίεβο. Περί ώρα 1325, λειτουργός του Τμήματος Τελωνείου σταμάτησε για έλεγχο τον κατηγορούμενο. Μετά από έλεγχο μέσω της ακτινοδιαγνωστικής συσκευής σε βαλίτσα που μετέφερε εντοπίστηκαν ύποπτες συσκευασίες. Η βαλίτσα ήταν κλειδωμένη και όταν ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να την ανοίξει αυτός έγνεφε αρνητικά και απαντούσε «Ukraine». Στην ετικέτα της βαλίτσας αναγραφόταν το επίθετο του κατηγορούμενου καθώς και η διαδρομή MAD-KBP-LCA (Μαδρίτη — Κίεβο — Λάρνακα). Αφού η τελωνειακή λειτουργός έκοψε την κλειδωνιά της βαλίτσας με ειδικό εργαλείο, άνοιξε τη βαλίτσα και εντός αυτής ανευρέθηκαν 15 αεροστεγώς σφραγισμένες πλαστικές συσκευασίες με κάνναβη συνολικού βάρους 14 κιλών και 993 γραμμαρίων. Η τελωνειακή λειτουργός ενημέρωσε τον προϊστάμενο της και μέλη της ΥΚΑΝ και ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε. Στην συνέχεια κλήθηκε στο μέρος μεταφράστρια η οποία εξήγησε στον κατηγορούμενο και στην γλώσσα του τον λόγο της σύλληψης του και αυτός απάντησε ότι είχε αντιληφθεί ότι ήταν υπό σύλληψη. Ανακρινόμενος προφορικά αυτός εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστεί για να γίνει ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών. Ανάφερε ότι οι οδηγίες οι οποίες είχε λάβει τηλεφωνικώς από κάποιο ο οποίος του παρουσιάστηκε ως «XXXXX», από την Ισπανία, τον οποίον δεν γνώριζε προσωπικά αλλά ούτε και γνώριζε άλλα στοιχεία του, ήταν να μεταφέρει τα ναρκωτικά στο ξενοδοχείο Estella Apartments στην Γερμασόγεια και εκεί θα λάμβανε εκ νέου οδηγίες. Αφού λήφθηκε η απαραίτητη έγκριση για ελεγχόμενη παράδοση, την ίδια μέρα άρχισε η διαδικασία. Τα ναρκωτικά αντικαταστάθηκαν με ομοιώματα και ο κατηγορούμενος αφού επικοινώνησε πρώτα τηλεφωνικώς με τον αναφερόμενο «XXXXX», μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο Estella στην Λεμεσό. Ακολούθησε σειρά από τηλεφωνικές επικοινωνίες του κατηγορούμενου με τον «XXXXX», ο οποίος ζητούσε από τον κατηγορούμενο να επικοινωνήσει μαζί του σε μεταγενέστερο χρόνο για νέες οδηγίες. Τελευταίες οδηγίες προς τον κατηγορούμενο στις 27/10/19 ήταν να αναμένει μέχρι το μεσημέρι της επόμενης μέρας που θα του αναφερόταν δεύτερο ξενοδοχείο στο οποίο θα μετέβαινε για να διαμείνει και να πάρει περαιτέρω οδηγίες. Το σύνολο του περιεχομένου των επικοινωνιών αξιολογήθηκε και κρίθηκε ότι η ελεγχόμενη παράδοση πιθανόν να έγινε αντιληπτή στους παραλήπτες και αποφασίστηκε ότι οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι επέβαλλαν τον τερματισμό της διαδικασίας.Την ίδια μέρα λήφθηκε κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία, μεταξύ άλλων, ανάφερε ότι έλαβε μέρος στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και λαμβάνει μικρό ποσό ως σύνταξη διότι κρίθηκε ανάπηρος. Λόγω της κακής του οικονομικής κατάστασης αποδέχτηκε να προβεί στην μεταφορά της βαλίτσας, όταν του το πρότεινε κάποιος γνωστός του, τον οποίο δεν κατονομάζει. Αυτός τον έφερε σε επαφή με τον άγνωστο του «XXXXX», με τον οποίο επικοινωνούσαν μέσω τηλεφώνου. Ο «XXXXX» του ζήτησε και έστειλε φωτογραφία το διαβατηρίου του μέσω Viber για να του ετοιμάσει τα εισιτήρια. Του αναφέρθηκε ότι η αμοιβή του θα ήταν 1500 ευρώ. Πήγε με λεωφορείο στην Βαρκελώνη όπου τον συνάντησε ο «XXXXX» σε στάση λεωφορείου. Εκείνος του έδωσε την βαλίτσα και 500 ευρώ, με οδηγίες να πάρει το λεωφορείο για Μαδρίτη και μετά να ταξιδέψει με το αεροπλάνο προς Κίεβο και από το Κίεβο προς Κύπρο. Τα υπόλοιπα χρήματα θα τα λάμβανε μέσω εμβάσματος σε πρατήριο της Western Union. Ο κατηγορούμενος στις 28/10/19 παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και εκδόθηκε διάταγμα κράτησης για 8 μέρες. O κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες». Η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορουμένου, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής - και αναγνωρίζοντας ασυζητητί τη σοβαρότητα των επίδικων εγκλημάτων - αναφέρθηκε σε σειρά μετριαστικών και άλλων παραγόντων που πρέπει, κατά την άποψη της, να συγκροτήσουν την ποινολογική μεταχείριση του κατηγορουμένου. Το σύνολο της αγόρευσης της ευπαίδευτης δικηγόρου, επιμελής ως ήταν από απόψεως συνάρθρωσης και συνοχής, καταγράφεται σε κείμενο με το οποίο μας εφοδίασε (βλ. Έγγραφο Β). Εν σχέσει προς τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου - ως τούτες αποτυπώνονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που συντάχθηκε για τους παρόντες σκοπούς και υιοθετήθηκε από την Υπεράσπιση - σημειώνουμε (ανάμεσα σε άλλα) πως τούτος είναι ηλικίας 35 ετών (γεννηθείς στην Ουκρανία την 6.7.84 όπου και μεγάλωσε). Είναι μοναχοπαίδι. Οι γονείς του διατηρούσαν φάρμα. Ο πατέρας του απεβίωσε το 2003 σε ηλικία 68 ετών ενώ η μητέρα του είναι συνταξιούχος. Οι μεταξύ τους σχέσεις περιγράφονται ως καλές. Μετά την αποφοίτηση από την Τεχνική Σχολή στον κλάδο οδηγών, μηχανικών και συγκολλητών, ο κατηγορούμενος εργάστηκε ως συγκολλητής σε εργοστάσιο. Το 2015 κατατάχθηκε στην εθνική φρουρά της χώρας του και υπηρέτησε στον πόλεμο με την Ρωσία για 3½ έτη στον οποίο τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι μετά από έκρηξη. Έκτοτε λαμβάνει μηνιαίο αναπηρικό επίδομα ως τραυματίας πολέμου. Το 2007 παντρεύτηκε την σύζυγο του, με την οποία απέκτησε μια θυγατέρα ηλικίας 13 ετών σήμερα. Μολονότι το ζεύγος χώρισε το 2015, ο κατηγορούμενος συνεχίζει να διατηρεί στενή σχέση με τη θυγατέρα του και να καταβάλλει μηνιαία διατροφή. Δεν είναι εθισμένος σε ουσίες ή αλκοόλ. Αξιολογήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής στην πλήρη του μορφή, όπως και την Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων - προφανής ως είναι (βλ. Ευριπίδου v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 187/13, ημ. 22.5.14) - αναδεικνύεται εναργώς από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της ισοβίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 1) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία 3), καθώς και της οκταετούς φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 2). Τα αδικήματα τούτα κατατάσσονται ως σοβαρά λόγω και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων παρεπομένων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με τη νομολογιακώς (βλ. κατ' αναλογίαν, Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19, ΚΕΜΑ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 284/18, ημ. 19.7.19), αλλά και πρακτικώς διαπιστωμένη συχνότητα διάπραξης τους - τέτοιου είδους εγκλήματα, απογράφουμε, αποτελούν αδρομερώς τον κυριότερο όγκο των υποθέσεων ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας/Αμμοχώστου από το Σεπτέμβριο 2019 στις οποίες δηλώνεται παραδοχή ή προκύπτει καταδίκη μετά από ακρόαση - σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών στους εκάστοτε δράστες. Βεβαίως, ακόμη και εντός του πλαισίου που περιγράφουμε, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού το Δικαστήριο καθηκόντως και δεόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των προσωπικών και άλλων περιστάσεων του. Μολαταύτα, τούτη η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει πως θα πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει και το άλλο δικαστικό καθήκον για επιβολή της αρμόζουσας ποινής. Επομένως, επιβάλλεται εξονύχιση και στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Έτσι πράξαμε. Λαμβάνουμε υπόψιν για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή του στις τελωνειακές και ανακριτικές αρχές και στο Δικαστήριο (και παρότι τούτος συνελήφθη επ' αυτοφώρω) - με την άμεση παραδοχή στο Δικαστήριο να έχει ιδιαίτερη σημασία διότι ως προσφάτως υπομιμνήστηκε και στην Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19 (με αναφορά στην locus clasicus πλέον Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28), «. η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης .» - την απολογία του, τα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας που τον ταλανίζουν (είναι φορέας Ηπατίτιδας Γ και ΗΙV και πάσχει από σπονδυλικά προβλήματα για τα οποία όπως και για τα υπόλοιπα, τυγχάνει σχετικής ανά περίπτωσιν φαρμακευτικής αγωγής) - με τα ψυχολογικά και σωματικά αυτά προβλήματα να απορρέουν και από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος «. πολέμησε στο πόλεμο για τη χώρα του . με αποτέλεσμα να απολέσει την ακοή του στο δεξιό αυτί από τραυματισμό στο κεφάλι .» - την έμπρακτη μεταμέλεια του ως τούτη εξεικονίζεται και από την εθελούσια ενέργεια του να λάβει μέρος σε ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών αναφέροντας «. το όνομα το οποίο γνώριζε και αποδέχτηκε να τηλεφωνήσει σε αυτό το πρόσωπο ώστε να του δοθούν οδηγίες για το πού θα παρέδιδε τα ναρκωτικά με σκοπό την ελεγχόμενη παράδοση. Πράγματι ενημέρωσε την αστυνομία ότι ο XXXXX του είχε αναφέρει να μεταβεί στο ξενοδοχείο Εστρέλλα στη Λεμεσό και η διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης είχε αρχίσει .» και αδράχνοντας τουτέστιν την ευκαιρία, μόλις αυτή του δόθηκε «. να δράσει σαν ένας σωστός πολίτης .», τη γενικότερη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία δεν περιορίστηκε απλώς στην παροχή γενικών πληροφοριών αλλά (πέραν της ελεγχόμενης παράδοσης στην οποία συμμετείχε και ασχέτως αν τούτη κατέληξε φρούδα για λόγους που δεν τον αφορούν), αλλά και στην παράθεση λεπτομερειών «. στην ανακριτική/θεληματική του κατάθεση . όπως όνομα αριθμό τηλεφώνου, υπέδειξε το ξενοδοχείο από το οποίο θα παραλάμβαναν άλλα άτομα τα ναρκωτικά και γενικά εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια πως είχαν δράσει τα άτομα τα οποία του είχαν δώσει τις συγκεκριμένες οδηγίες .» - και στην οποία αποδώσαμε τη δέουσα σημασία γνωρίζοντας και τη διαχρονική θέση της νομολογίας περί ενθάρρυνσης της συνεργασίας με τις αρχές μέσω μείωσης της ποινής που κατά τα άλλα θα επιβαλλόταν ως αναγκαίας μεθόδου για την καταπολέμηση του εγκλήματος, ιδιαίτερα εκείνου που σχετίζεται προς τα ναρκωτικά (βλ. κατ' αναλογίαν, Gani και Άλλου ν Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 242, 247-248) - τα οικονομικά του προβλήματα, το ότι εγκλημάτησε παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν ως εκ των οικονομικών και των άλλων γενικότερων προβλημάτων που τον βασανίζουν, τη μεμονωμένη και εκτός χαρακτήρα ενέργεια του να διακινήσει ναρκωτικά, το ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους που σχεδίασε και δρομολόγησε τα πράγματα για την παράνομη εισαγωγή και διακίνηση των ναρκωτικών, τις συνέπειες που θα έχει στον κατηγορούμενο η όποια ποινή φυλάκισης τού επιβληθεί, ιδίως (ουχί όμως αποκλειστικώς), ένεκα των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει και της φαρμακολογίας που πρέπει να ακολουθεί αλλά και των ειδικών ρυθμίσεων, ως έχουμε αντιληφθεί, που πρέπει να γίνουν (και αναμένει κανείς πως, τωόντι, θα γίνουν από τις αρμόδιες αρχές σε περίπτωση εγκλεισμού), το ότι τούτος δεν ανήκει σε οργανωμένη ομάδα εγκληματιών, δεν είναι αναμεμειγμένος σε διεθνείς οργανωμένες εγκληματικές δραστηριότητες, δεν είχε ανάμειξη σε άλλες παράνομες ενέργειες που διευκολύνονται με τη διάπραξη των εγκλημάτων που παραδέχθηκε, δεν χρησιμοποίησε βία, πυροβόλα όπλα ή άλλα τέτοια αντικειμένων κατά τη διάπραξη των εγκλημάτων, δεν κατέχει δημόσιο αξίωμα ή θέση, δεν θυματοποίησε ή εκμεταλλεύτηκε ανήλικα ή άλλα ευάλωτα πρόσωπα και πως η διάπραξη των αδικημάτων δεν συνέβη σε αστυνομικά κρατητήρια, στις φυλακές, ή σε άλλες στέγες, ιδρύματα ή χώρους όπου συχνάζουν μαθητές ή και φοιτητές, το σχετικώς χαμηλό μορφωτικό του επίπεδο, το ότι θα εκτίσει την όποια ποινή φυλάκισης τού επιβληθεί μακριά από τη χώρα του και από αυτούς που τον αγαπούν καθώς και τις υπόλοιπες (ευρύτερες και πολυδιάστατες) επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιον και στην οικογένεια του (πέραν αυτών που αναφέραμε). Ο κατηγορούμενος, μέσω της δικηγόρου του, ζήτησε από το Δικαστήριο «. κάθε δυνατή επιείκεια .». Το αξιολογήσαμε και τούτο πρεπόντως εντάσσοντας το στο πλαίσιο της μεταμέλειας και αποφασιστικότητας του κατηγορουμένου να μην εμπλακεί ξανά σε τέτοιες κοινωνικώς και ποινικώς απαξιωτικές συμπεριφορές και να συνδράμει την ίδια ώρα στην πάταξη τους μέσω της προς τούτο συνεργασίας του με τις αρμόδιες αρχές. Όφειλε όμως τούτος να είχε προβληματιστεί καλύτερα και εγκαίρως προτού προχωρήσει στη διάπραξη των εγκλημάτων που παραδέχθηκε, ζυγιάζοντας τα πιθανά επακόλουθα των ενεργειών του τόσον για τον ίδιον όσον και για την οικογένεια του (βλ. κατ' αναλογίαν, Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497). Δεν το έπραξε. Εν σχέσει προς τη νομολογία στην οποία μας παρέπεμψε η κ. Νεοφύτου στη θεμιτή της προσπάθεια να καταδείξει τις παραμέτρους τής ποινολογικής μεταχείρισης του κατηγορούμενου - και την οποία νομολογία μελετήσαμε προσεκτικώς, όπως και άλλη σχετική (την οποία παραθέτουμε πιο κάτω) - θα πρέπει να σημειώσουμε ότι καμιά από τις προταχθείσες επί τούτω αυθεντίες από την ευπαίδευτη δικηγόρο δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως πανομοιότυπη ή έστω ως παρόμοια με την παρούσα αφού η καθεμιά από αυτές διακρίνεται (σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό), επί ουσιαστικών πτυχών όπως οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, η ύπαρξη ιδιαζουσών προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων, η ύπαρξη ή ανυπαρξία προηγούμενων καταδικών, ο ρόλος στη διάπραξη των αδικημάτων, το νεαρό ή το προχωρημένο της ηλικίας, ο βαθμός και φύση της συνεργασίας με τις ανακριτικές αρχές, η έκταση και φύση της έμπρακτης μεταμέλειας, η εποχή που κάποιες από τις αποφάσεις αυτές κρίθηκαν (με τα πράγματα σήμερα να καλούν όσον ποτέ προηγουμένως σε επιβολή ακόμη πιο αποτρεπτικών ποινών ως μέτρο καταπολέμησης της σύγχρονης αυτής μάστιγας) και άλλα πολλά. Παραμένοντας στο πεδίο της χρησιμότητας του δικαστικού προηγούμενου κατά την ποινολογική μεταχείριση - και υπολογίζοντας τις αναφορές του Εφετείου στην Μαυρόλουκα v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 212/13, ημ. 5.2.15, για τη χρησιμότητα επίκλησης προηγούμενων νομολογιακών προσεγγίσεων προς καθορισμό του γενικότερου πλαισίου της ποινής - παραπέμπουμε (πριν προχωρήσουμε με μνημόνευση του εν λόγω πλαισίου), στην Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, διά του Νικήτα Δ., σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R. 985. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Με τα πιο πάνω κατά νουν επανερχόμαστε σε ο΄,τι τη στιγμή αυτή απασχολεί - προβαίνοντας πάντοτε και στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση τού τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και περιστάσεων του κατηγορουμένου - για να πούμε πως στην Παναγιώτου v Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 483-484, το Εφετείο ενασχολούμενο με την αυστηρότητα αντιμετώπισης όμοιων με τις υπό συζήτησιν παρανομιών σημείωσε, διά του Ναθαναήλ Δ., τα ακόλουθα σχετικά: «Στην Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437, είχε επικυρωθεί 10ετής ποινή φυλάκισης για κατοχή 5.023,27 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια μετά από ακρόαση, ενώ στην Τουμάζου v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 63, επικυρώθηκε και πάλι 10ετής ποινή φυλάκισης για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 8.957,7 γραμμαρίων φυτικής κάνναβης. Περαιτέρω, πιο πρόσφατα, στην Μαυρίκιου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, επικυρώθηκε 12ετής ποινή φυλάκισης για κατοχή 6.341,3376 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, στη δε Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 24 σχεδόν κιλών κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη .». Παρομοίως, στην Ευριπίδου v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 187/13, ημ. 22.5.14, το Εφετείο, διά του Νικολάτου Δ. (ως ήταν τότε), επανέλαβε τα εξής επί της συζητούμενης πτυχής οριοθετώντας για μια ακόμη φορά τις παραμέτρους των πραγμάτων έχοντας στη σκέψη (προσθέτουμε) και την απαράβατη αρχή πως κάθε υπόθεση θα πρέπει να αποφασίζεται αναλόγως των δικών της γεγονότων και την παρουσία ή απουσία συγκεκριμένων ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών στοιχείων στην εκάστοτε ανά αξιολόγηση περίπτωση: «Όσον αφορά τη σοβαρότητα του αδικήματος της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, αυτή είναι προφανής, από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την ανώτατη προβλεπόμενη, από το νόμο, ποινή που είναι η δια βίου φυλάκιση. Οι αποφάσεις στις οποίες αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ενδεικτικές. Αναφέρουμε δύο: Την Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 1½ περίπου κιλού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, ο εφεσείων ήταν 25 ετών, είχε λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε και εξέφρασε τη μεταμέλειά του. Την Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, στην οποία επικυρώθηκε επιβολή ποινής οκταετούς φυλάκισης για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Ο εφεσείων ήταν 26 ετών. Στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211, στην οποία μας παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα, είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 15 ετών, η οποία αντικαταστάθηκε, κατ' έφεση, με ποινή φυλάκισης 11 ετών στην κατηγορία της εισαγωγής και 13 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, αλλά σε εκείνη την περίπτωση η ποσότητα ήταν σχεδόν 24 κιλά κάνναβης. Στην υπόθεση Παναγιώτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, στην οποία επίσης μας παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών μειώθηκαν κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 12 ετών. Η υπόθεση αφορούσε σε εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Β, σχεδόν 6½ κιλών, και κατοχή του ίδιου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα». Στην Παύλου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 44/16, ημ. 4.4.19, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 9 ετών για την κατηγορία της κατοχής 11 κιλών και 454,9473 γραμμαρίων καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (έναντι αμοιβής €500), σε κατηγορούμενο με λευκό ποινικό μητρώο, ηλικίας 23 ετών ο οποίος παραδέχθηκε την εγκληματική του συμπεριφορά και που δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης, με την εμπλοκή του να περιορίζεται στη μεταφορά του φορτίου ναρκωτικών, με την επισήμανση του Εφετείου πως, καίτοι ρόλος μικρότερης σημασίας, η μεταφορά ναρκωτικών κατά τον τρόπο που ο εφεσείων εκεί (και ο κατηγορούμενος κειμένως), εκτέλεσαν, δεν παύει να συνθέτει αναγκαίο κρίκο στη διακίνηση των ναρκωτικών. Στην Φραγκίσκου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 222/14, ημ. 25.11.15, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορούμενο για την κατοχή 20 κιλών και 401 γραμμαρίων καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 36 ετών και καταχώρισε παραδοχή λίγο προτού αρχίσει η ακρόαση της υπόθεσης, ενήργησε δε υπό συνθήκες και περιστάσεις παρόμοιες με αυτές που ενεστώτως ισχύουν. Συνεκτιμώντας όλα όσα παραθέσαμε και συζητήσαμε - και έχοντας στο μυαλό (αλλά ουχί αποκλειστικώς μονάχα αυτό) - την αρκετά μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών (14 κιλά και 993 γραμμάρια καννάβεως) που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε πως εισήγαγε και κατείχε κατά τα περιγραφθέντα, καθώς και την κατηγορία ταξινόμησης τους ως Τάξεως Β «.και ως εκ τούτου όχι από τα σκληρότερα ναρκωτικά.» (βλ. Ηλιάδη ν Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 412, 414) - κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αφεύκτως αυτή της φυλάκισης του. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: Στην κατηγορία 1 (εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 10 ετών. Δεν επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή στην κατηγορία 2 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών στοιχείων τού αναφερόμενου αδικήματος με εκείνα που συναπαρτίζουν (εν μέρει), τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που διατυπώνεται στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. Τα επίδικα ναρκωτικά δημεύονται. Τούτα, να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κχ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο