Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αναστάση, Αρ. Υπόθεσης: 9041/2018, 28/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:B56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9041/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ΧΧΧΧΧΧΧ Αναστάση Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 28/6/2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Στ. Πίπη Για τους Κατηγορούμενους: Ο κος Σ. Χαραλάμπους με κ. Σ.Γεωργίου Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ Εισαγωγικά Ο Κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην σοβαρή κατηγορία του αδικήματος της πρόκλησης θανάτου λόγω απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154[1]. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 22/12/2017 και ώρα 20:55 στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας στη Λάρνακα, οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα και κατά την οδήγηση λόγω επικίνδυνης πράξης που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια χωρίς πρόθεση, επέφερε τον θάνατο στον XXXXX Πιερίδη τέως από τη Λάρνακα. Σύμφωνα με τη Δεύτερη Κατηγορία, στην οποία επίσης δήλωσε παραδοχή, οδηγούσε το όχημά του κατά τον εν λόγω τόπο και χρόνο χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης. Τα γεγονότα ειδικότερα Τα κύρια γεγονότα ως αναφέρθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, αλλά και με βάσει κάποιες αναφορές της Υπεράσπισης με παραπομπή σε μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης που δεν αμφισβητήθηκαν, έχουν ως ακολούθως: - Στις 22/12/2017, ο Κατηγορούμενος ήταν μόνος του στο αυτοκίνητό του και οδηγούσε σταματώντας σε ΑΛΤ, θέλοντας να διασταυρώσει την Λεωφόρο Αμμοχώστου για να περάσει απέναντι. Το αυτοκίνητό του ήταν το μόνο όχημα στο δρόμο και αφού κοίταξε δεξιά και αριστερά είδε τα φώτα κάποιου αυτοκινήτου να έρχεται από τη Δεκέλεια, σε μακρινή απόσταση από τον ίδιο και παρά το ότι αντιλήφθηκε ο ίδιος ότι το εν λόγω όχημα ερχόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, υπολόγισε ότι θα προλάβαινε να διασταυρώσει το δρόμο και εκκίνησε. - Στην προσπάθειά του να εξέλθει από την πιο πάνω οδό, με σκοπό να κατευθυνθεί σε παρακείμενο υποστατικό το οποίο βρισκόταν σε παρακείμενο δρόμο απέναντι από το σημείο που βρισκόταν έστριψε δεξιά με αποτέλεσμα να ανακόψει την ελεύθερη πορεία του άλλου οχήματος και να συγκρουστούν. Το όχημα παρέκλινε αριστερά όπου και χτύπησε και ακινητοποιήθηκε σε παρακείμενο δέντρο. - Ο Κατηγορούμενος έτρεξε προς το όχημα του θανόντος το οποίο άρχισε να φλέγεται. Ο θανών που δεν έφερε τη ζώνη ασφαλείας του υπέστηκε πολλαπλά τραύματα από τη σύγκρουση και έχασε τις αισθήσεις του. Ο θανών μεταφέρθηκε στο Γ.Ν. Λευκωσίας όπου 5 μέρες μετά, στις 27/12/2017 υπέκυψε στα τραύματά του. Η ορατότητα από το σημείο όπου έστριψε ο Κατηγορούμενος προς την κατεύθυνση από την οποίαν ερχόταν το θύμα ήταν 422 μέτρα. - Στον Κατηγορούμενο έγινε έλεγχος αλκοόλης και ανευρέθηκε ποσοστό αλκοόλης στην εκπνοή του 29 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου (microgrammes) αλκοόλης mg σε 100 χιλιοστά του λίτρου (milliliters) εκπνοής αντί του επιτρεπόμενου 22. - Σύμφωνα με ανεξάρτητο μάρτυρα, του οποίου η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, το αυτοκίνητο του θύματος δεν ελάττωσε ταχύτητα πριν τη σύγκρουση αλλά προσπάθησε απλώς να αποφύγει το εισερχόμενο στο δρόμο όχημα. - Σύμφωνα με τον εξεταστή της υπόθεσης το θύμα είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα - Σε μέτρηση αλκοόλης στο αίμα του θύματος, αυτή ήταν σε αναλογία πάνω από διπλάσια του επιτρεπόμενου ορίου (133 αντί 50). Ανυπαρξία προηγούμενων καταδικών · Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, χωρίς βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησής του. Αγόρευση Υπεράσπισης Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου αγόρευσε προφορικά, παραπέμποντάς μεταξύ άλλων σε σχετική νομολογία, εισηγούμενος ότι υπό τας περιστάσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει χρηματική ποινή αντί να επιβάλει ποινή φυλάκισης. Υιοθέτησε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου (βλ. κατωτέρω) κι επικαλούμενος την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου, το Λευκό Ποινικό του Μητρώο, το ότι το θύμα ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα και κατανάλωσε ποσότητα αλκοόλ καθώς και την παρέλευση υπολογίσιμου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος, ζήτησε να επιδειχθεί επιείκεια υπέρ του πελάτη του από το Δικαστήριο. Οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου Σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, ως φαίνεται και σε σχετική Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας, ο Κατηγορούμενος είναι 52 ετών, διαζευγμένος και πατέρας 3 παιδιών, διατηρεί επαφή με τα παιδιά του, όπως και με τα 3 αδέλφια του και καταβάλλει μηνιαία διατροφή €450 για τα παιδιά του και είναι εποχιακός υπάλληλος. Ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά. Δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει οικονομικά και λαμβάνει βοήθεια από την αδελφή του. Βασικές Αρχές σε σχέση με την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις παραβίασης του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα Στη Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Κουκκίδη
(2013)2 ΑΑΔ 191, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Κατευθυντήριες οδηγίες αναφορικά με την επιβολή ποινών σε υποθέσεις πρόκλησης θανάτους κατά παράβαση του Άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως η παρούσα, δόθηκαν στην αγγλική απόφαση R. v. Guilfoyle 57 Cr. App. R. 549, η οποία υιοθετήθηκε από την κυπριακή νομολογία. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355 τονίστηκε ότι το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου δικαστηρίου. Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μη επιβληθεί στέρηση της άδειας. Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προξενείται από εγωϊστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Είναι θεμελιωμένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, αν δηλαδή θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης ή όχι.». Στην Κάρτερ ν. Αστυνομίας 1993 2 Α.Α.Δ. 78 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Τα αδικήματα της φύσεως αυτής γίνονται βαρύτερα εάν όπως αναφέρεται στην υπόθεση R. v. Boswell and other appeals [1984] 3 All E.R., σελ. 353, ένας αριθμός στοιχείων, τα οποία δεν υπήρχαν στην υπόθεση αυτή και στα οποία δεν χρειάζεται να αναφερθούμε, υπάρχει. Επίσης μειώνεται η σοβαρότητά τους εάν υπάρχουν ελαφρυντικά στοιχεία όπως μεταξύ άλλων, το στοιχείο της στιγμιαίας απροσεξίας λόγω αλόγιστου λάθους εκτιμήσεως, καλό ποινικό μητρώο, καλός χαρακτήρας, η παραδοχή, η γνήσια μεταμέλεια, ο συγκλονισμός και άλλα, τα οποία υπάρχουν στην υπόθεση αυτή.» Στη Χρίστου Μιχαήλ ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 130/2013, απόφαση ημερομηνίας 16/5/2014, αναφέρθηκε ότι: «Τα θανατηφόρα δυστυχήματα έχουν πάρει διαστάσεις κοινωνικής μάστιγας στη χώρα μας, γεγονός που καθιστά το στοιχείο της αποτροπής εντονότερο στην επιλογή της ποινής. Τα Δικαστήρια δεν μπορούν να αδιαφορήσουν μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Το καθήκον τους για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου επιβάλλει την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς» Η κρίση του Δικαστηρίου για την ποινή Λαμβάνω από τη μία υπόψη μου τη σοβαρότητα του αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας καθώς και την έστω μικρή υπέρβαση του επιτρεπόμενου ορίου αλκοόλης, αλλά και το ότι οδηγούσε το όχημά του ο Κατηγορούμενος χωρίς αυτό να καλύπτεται από πιστοποιητικό ασφάλειας. Λαμβάνω υπόψη μου, με βάση τα δοσμένα γεγονότα, ότι το ατύχημα συνέβη συνεπεία, όχι αδιαφορίας του Κατηγορούμενου, αλλά λόγω κακής εκτίμησης για το ότι προλάβαινε να εισέλθει στο δρόμο χωρίς να ανακόψει την πορεία του άλλου οχήματος. Καθηκόντως θα επιμετρήσω προς όφελος του Κατηγορούμενου το ότι έλαβε χώρα κι επικίνδυνη οδήγηση από τον άλλο οδηγό, ο οποίος είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα την οποίαν και δεν ελάττωσε όταν είδε ότι τον ανέκοπτε ο Κατηγορούμενος. Παρέλειψε δε το θύμα να φορέσει και ζώνη ασφαλείας και από ό,τι φαίνεται από τις μετρήσεις που έγιναν είχε καταναλώσει υπολογίσιμη ποσότητα αλκοόλ, που αναπόφευκτα επηρέαζε την ικανότητά του να οδηγεί με ασφάλεια. Η παρούσα περίπτωση, βρίσκεται στο μεταίχμιο του άρθρου 210 του Κεφ. 154 και του αδικήματος της αμελούς οδήγησης. Προσομοιάζει δε σε κάποιο βαθμό με τα γεγονότα της υπόθεσης Δημοκρατίας ν. Άννας Γερολέμου Π.Ε. 169/2016, απόφαση ημερ. 28/2/2017, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικου συναδέλφου μου, ο οποίος αποφάνθηκε για επιβολή χρηματικής ποινής σε θανατηφόρο δυστύχημα με βάση το άρθρο 210 Π.Κ., όπου και η οδηγός ανέκοψε την πορεία μοτοσικλετιστή, επιφέροντάς του το θάνατο, ανέφερε τα ακόλουθα: « Έχουμε εξετάσει την πρωτόδικη απόφαση υπό το πρίσμα των εισηγήσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουκκίδη
(2013)2 Α.Α.Δ. 191, οι κατευθυντήριες οδηγίες αναφορικά με την επιβολή ποινών σε υποθέσεις πρόκλησης θανάτου κατά παράβαση του άρθρου 210, δόθηκαν στην αγγλική απόφαση R. v. Guilfoyle 57 Cr.App.R. 349 η οποία υιοθετήθηκε από την κυπριακή νομολογία. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης
(1993)2 Α.Α.Δ. 355 τονίστηκε ότι «το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου δικαστηρίου. Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μη επιβληθεί στέρηση της άδειας. Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προξενείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού». Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η Παντέλας ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 562, η οποία υπενθύμισε ότι στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331 λέχθηκε πως «Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση της αμέλειας, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορούμενου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπ΄ όψιν (Παμπακάς κ.α. ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 487, 491)», όπως υπενθύμισε και το τι λέχθηκε στην Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.
- Δηλαδή ότι «Η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται κατ΄ αρχήν στις περιπτώσεις εκείνες που η αμέλεια εμπεριέχει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων». Όπως είναι πρόδηλο, οι πιο πάνω αυθεντίες τονίζουν ιδιαιτέρως ότι ο καθορισμός της ποινής αποτελεί ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου και σ΄ ό,τι αφορά αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται στις περιπτώσεις που η επιδειχθείσα αμέλεια εμπεριέχει το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων. Στην προκείμενη όμως περίπτωση, η κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν ότι η αμέλεια που επέδειξε η 67χρονη εφεσίβλητη ήταν στιγμιαία - κρίση με την οποία, επαναλαμβάνουμε, δεν διαφωνεί ο Γενικός Εισαγγελέας - και στη βάση του στοιχείου αυτού, συνεκτιμώμενο με τις προσωπικές συνθήκες της εφεσίβλητης, το βεβαρυμένο ιατρικό ιστορικό της, το λευκό της ποινικό μητρώο και την παραδοχή της για ένα αδίκημα που ενδεχομένως θα μπορούσε να κριθεί ότι ήταν στο μεταίχμιο του άρθρου 210 του ΠΚ και της αμελούς οδήγησης του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72), ναι μεν η επιβληθείσα ποινή ήταν επιεικής αλλά σε καμιά περίπτωση έκδηλα ανεπαρκής.» Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι προσέτρεξε μετά τη σύγκρουση ο Κατηγορούμενος για να βοηθήσει το θύμα. Συνυπολογίζοντας με τα πιο πάνω την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου, τη συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές, την παρέλευση 18 μηνών από τη διάπραξη του αδικήματος, τις προσωπικές συνθήκες του, και ιδιαίτερα ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, πατέρας 3 παιδιών, από τα οποία τα 2 είναι ανήλικα, μετά από αρκετό προβληματισμό, έχω καταλήξει στο ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης δεν θα ήταν η κατάλληλη στην υπό κρίση περίπτωση. Κρίνω συνεπώς με βάση τα ανωτέρω, ότι η κατάλληλη ποινή στην Κατηγορία 1 είναι η χρηματική ποινή ύψους €3,
- Επιπλέον, ο Κατηγορούμενος θα αποστερηθεί του δικαιώματός του να αποκτά ή κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 8 μηνών από σήμερα. Σε σχέση με τη Δεύτερη Κατηγορία, λαμβανομένων υπόψη των γεγονότων που την αφορούν, το Λευκό Ποινικό Μητρώο του Κατηγορούμενου, την άμεση παραδοχή του και τη σοβαρότητά της, του επιβάλλεται χρηματική ποινή €300, πλέον αποστέρηση του δικαιώματός του να αποκτά ή κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 2 μηνών από σήμερα, η οποία να συντρέχει με την περίοδο που του επιβλήθηκε η σχετική στέρηση στην Πρώτη Κατηγορία. .............. Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής [1] «
- Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο