Αναφορικά με την αίτηση του καταδίκου ΑΡΓΥΡΟΥ για μεταφορά του στην Κύπρο για έκτιση του υπολοίπου της ποινής φυλάκισής του., Αιτ.2/2018, 13/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:B55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Αιτ.2/2018 ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ.ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ, Ε.Δ. Αναφορικά με τον Περί Διαδικασίας Αναγνώρισης της Εκτέλεσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση Αποφάσεων Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ποινικές Υποθέσεις οι οποίες επιβάλλουν Ποινές Στερητικές της Ελευθερίας ή Μέτρα Στερητικά της Ελευθερίας (Ν. 67(Ι)/2014) και Αναφορικά με την αίτηση του καταδίκου XXXXX ΑΡΓΥΡΟΥ για μεταφορά του στην Κύπρο για έκτιση του υπολοίπου της ποινής φυλάκισής του. Ημερομηνία: 13/6/2019 Για τον Αιτητή: κ. Κ. Ταμπούρλας Για την Κυπριακή Δημοκρατία: κ. Στ. Πίπη Αιτητής - Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12/6/2018 παραλήφθηκε μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στη βάση του Περί της Διαδικασίας Αναγνώρισης της Εκτέλεσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση Αποφάσεων Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ποινικές Υποθέσεις οι οποίες επιβάλλουν Ποινές Στερητικές της Ελευθερίας ή Μέτρα Στερητικά της Ελευθερίας Νόμου 67(Ι)/2014. Διαβιβάστηκε αίτημα, μέσω των αρχών της Ελληνικής Δημοκρατίας, του ανωτέρω Αιτητή για μεταφορά του στην Κύπρο και έκτιση του υπολοίπου της ποινής φυλάκισής του, που του επιβλήθηκε από ελληνικές δικαστικές αρχές, βάσει του πιο πάνω Νόμου. Το αίτημα αφορά σε 2 αποφάσεις και συγκεκριμένα σε απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά ημερ. 24/6/2017 αρ. αναφοράς 353/2016, όπου και ο Αιτητής καταδικάστηκε για έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση με αξία πέραν των €150,000 σε κάθειρξη 7 ετών (1η υπόθεση) και σε απόφαση του Δεύτερου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, ημερ. 19/12/2014, αρ. αναφοράς ΒΤ 6527/2014, στην οποίαν καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 ετών και 6 μηνών, για έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση (2η υπόθεση). Της διαβίβασης, προηγήθηκε επιστολή της Εισαγγελίας Εφετών Πειραιώς της Ελληνικής Δημοκρατίας προς το ελληνικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ημερομηνίας 14/5/2018 με την οποία ζητείτο όπως διαβιβασθούν στις αντίστοιχες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας οι δύο σχετικές δικαστικές αποφάσεις ούτως ώστε αυτές να προχωρήσουν σε αναγνώριση και εκτέλεσή τους. Σύμφωνα με την επιστολή, έλαβε χώρα έκτιση ποινής στην Ελλάδα για άλλη, 3η υπόθεση, όπου ο Αιτητής καταδικάστηκε σε κάθειρξη 5 ετών, αλλά σύμφωνα με την επιστολή έλαβε «το ευεργέτημα της υπό όρους απόλυσης και μετά αποφυλακίσθηκε και επέστρεψε στην Κύπρο». Ως όντως φαίνεται σε αποφυλακιστήριο που τέθηκε ενώπιόν μου, ο Αιτητής αποφυλακίστηκε στις 19/3/2018, αφού του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 5 ετών από 1/12/2017, λαμβάνοντας σχετικό ευεργέτημα. Ο Αιτητής, είχε κατόπιν απόφασης του συναδέλφου μου Μ.Λοΐζου, Ε.Δ., ημερομηνίας 29/8/2017 στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης 13/2017, παραδοθεί στις αρχές της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στα πλαίσια της απόφασης αυτής, φαίνεται ότι είχε συμφωνηθεί όπως ο εκζητούμενος τότε- Αιτητής στην παρούσα, παραδοθεί προσωρινά στις αρχές της Ελληνικής Δημοκρατίας για εκδίκασή του σε σχέση με άλλη υπόθεση και διδόταν εγγύηση από την Ελληνική Δημοκρατία ότι ο Εκζητούμενος θα μεταφερόταν στη Δημοκρατία για να εκτίσει την εν λόγω ποινή και η Κυπριακή Δημοκρατία αναλάβανε σχετική υποχρέωση (παράγραφοι
(5),
(5)και
(6)της απόφασης του συναδέλφου μου). Σε σχέση δε με τις 2 αποφάσεις ελληνικών δικαστηρίων οι οποίες σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία, είχε ζητηθεί, ως φαίνεται στη σχετική απόφαση, αλλά δεν ικανοποιήθηκε αίτημα για εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, δεδομένης υποχρέωσης που ανέλαβε η Κυπριακή Δημοκρατία για εκτέλεσή τους, σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους. Στις 27/7/2018, έκρινα, ενημερώνοντας σχετικά το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, ότι εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρθρου 9
(1)του Νόμου. Υπενθυμίζω ότι το άρθρο 9
(1)έχει ως ακολούθως: « 9.-
(1)Απόφαση που διαβιβάζεται σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος Νόμου δύναται να αναγνωριστεί και η ποινή να εκτελεστεί σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο, εφόσον η πράξη συνιστά αδίκημα σύμφωνα με το δίκαιο που εκάστοτε ισχύει στη Δημοκρατία, ανεξαρτήτως της αντικειμενικής του υπόστασης ή του νομικού χαρακτηρισμού του.» Σε αυτό το σημείο, αναφέρω ότι σχετικό με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Αιτητής είναι το άρθρο 49
(1)του Περί Bεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμoς τoυ 1978 (4/1978), το οποίο και διαλαμβάνει τα ακόλουθα: « Ψευδής δήλωσις κ.λ.π. 49.-
(1)Πας όστις δoλίως ή εσκεμμέvως- (α) υπoβάλλει oιαvδήπoτε αvακριβή κατάστασιv ή δήλωσιv αvαφoρικώς πρoς τo εισόδημα αυτoύ ή (β) υπoβάλλει oιαvδήπoτε αvακριβή κατάστασιv ή δήλωσιv εv σχέσει πρoς oιαvδήπoτε απαίτησιv δι' oιαvδήπoτε έκπτωσιv ή (γ) υπoβάλλει εις τov Διευθυvτήv oιoυσδήπoτε αvακριβείς λoγαριασμoύς ή (δ) παρέχει, δίδει, πρoσάγει ή διεvεργεί oιαvδήπoτε αvακριβή πληρoφoρίαv, πιστoπoιητικόv, έγγραφα, αρχεία, κατάλoγov ή δήλωσιv, εv σχέσει πρoς τηv εξακρίβωσιv της φoρoλoγικής αυτoύ υπoχρεώσεως είvαι έvoχoς αδικήματoς.
(2)Παv πρόσωπov τo oπoίov συvεργεί, βoηθεί, συμβoυλεύει, υπoκιvεί ή παρoτρύvει πρόσωπov τι- (α) όπως εvεργήση, παραδώση ή παράσχη δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ oιαvδήπoτε δήλωσιv, κατάστασιv, απαίτησιv, κατάλoγov, λoγαριασμoύς ή στoιχεία τα oπoία είvαι ψευδή εv τιvι oυσιώδει αυτώv στoιχείω ή (β) όπως τηρή ή ετoιμάζη oιovδήπoτε λoγαριασμόv ή έγγραφov τo oπoίov είvαι ψευδές εv τιvι oυσιώδει αυτoύ στoιχείω αvαφoρικώς πρoς oιovδήπoτε αvτικείμεvov επί τoυ oπoίoυ είvαι καταβλητέoς φόρoς, είvαι έvoχov αδικήματoς.
(3)Παv πρόσωπov τo oπoίov διαπράττει oιovδήπoτε αδίκημα καθoριζόμεvov εv τω εδαφίω
(1)ή
(2)υπόκειται επί τη καταδίκη τoυ, εις χρηματικήv πoιvήv μη υπερβαίvoυσαv τας δέκα χιλιάδες λίρες ή εις φυλάκισιv διά χρovικόv διάστημα μη υπερβαίvov τα πέντε έτη ή εις αμφoτέρας τας πoιvάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τoιαύτης· πρoσέτι δε, εάv είvαι πρόσωπov καταδικασθέv δι' αδίκημα καθoριζόμεvov εv τω εδαφίω
(1)- (α) καταβάλλει τo πoσόv τoυ συvεπεία της δoλίας ή εσκεμμέvης πράξεως αυτoύ απoλεσθέvτoς φόρoυ και (β) επιβαρύvεται υπό τoυ Δικαστηρίoυ διά περαιτέρω πoσoύ μη υπερβαίvovτoς τo τετραπλάσιο τoυ επιπρoσθέτoυ φόρoυ o oπoίoς καvovικώς επιβαρύvεται επί τoυ αvτικειμέvoυ φόρoυ διά τo εv λόγω έτoς. Τα εv ταις παραγράφoις (α) και (β) oριζόμεvα επιπρόσθετα πoσά είvαι εισπρακτέα κατά τov εv τω παρόvτι Νόμω πρoβλεπόμεvov τρόπov.» Τιμωρείται δηλαδή εκτός από χρηματική ποινή το εν λόγω αδίκημα, με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη. Ο Αιτητής, κατόπιν της απαντητικής μου επιστολής προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, παρουσιάστηκε ενώπιόν μου στις 12/4/2019, αφού συνελήφθη , ώστε να αποφανθώ για την εκτέλεση της ποινής στην Κύπρο. Ο Αιτητής παραμένει προσωρινά υπό κράτηση. Ζήτησα, μετά τη σύλληψη του Αιτητή και την παρουσίασή του ενώπιόν μου από τις αστυνομικές αρχές, τη θέση εκείνου και τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα, κατά πόσον οι 2 ποινές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα πρέπει να εκτιθούν διαδοχικά ή σωρευτικά. Τέθηκε ζήτημα από το συνήγορό του ότι έχει παραβιαστεί από την Ελληνική Δημοκρατία δέσμευση που ανέλαβε προς τον ίδιο όπως ποινή στην τρίτη υπόθεση θα εκτιόταν στην Κύπρο. Η πλευρά του Αιτητή ισχυρίζεται ότι οι ποινές είναι σωρευτικές και πρέπει έτσι να εκτιθούν, ενώ η κα Πίπη ότι πρέπει να εκτιθούν διαδοχικά. Επίσης, υποβάλλει ότι πρέπει να αφαιρεθεί η περίοδος φυλάκισης για την 3η υπόθεση στην Ελλάδα, η οποία ήταν μεν μία μικρή περίοδος, αλλά πρέπει να υπολογιστεί ως 5 έτη φυλάκισης και να αφαιρεθούν 5 έτη από τα 7 και να εκτιθεί στην Κύπρο περίοδος φυλάκισης μόνο 2 ετών. Ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκε δέσμευση για έκτιση της εν λόγω ποινής στην Κύπρο. Όταν τέθηκε από το Δικαστήριο προς την πλευρά του Αιτητή ότι ο Αιτητής ουσιαστικά ευνοήθηκε, εκτίοντας ολιγόμηνη ποινή στην Ελλάδα, όπου έκτισε την ποινή αντί στην Κύπρο, ως αναφερόταν ότι θα λάμβανε χώρα στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης 13/2017, ο ευπαίδευτός συνήγορος του δεν δέχθηκε ότι ο Αιτητής ευνοήθηκε γιατί ως ανέφερε, πιθανότατα και στην Κυπρο θα του παρεχόταν προεδρική χάρη. Η κρίση του Δικαστηρίου Έχω, θεωρώ, για να καταλήξω στο υπόλοιπο ποινής που ο Αιτητής θα εκτίσει στην Κυπριακή Δημοκρατία, να εξετάσω 3 ζητήματα: 1. Εάν οι επιβληθείσες ποινές από τα Δικαστήρια της Ελληνικής Δημοκρατίας θα εκτιθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία διαδοχικά ή σωρευτικά 2. Εάν θα προβώ ή όχι σε προσαρμογή της ποινής κάθειρξης 7 ετών σε μικρότερη ποινή, με δεδομένο ότι στις αντίστοιχες ποινικές διατάξεις στην κυπριακή νομοθεσία, τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε ο Αιτητής, τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη 3. Το πως επιδρά στην παρούσα διαδικασία το ότι ο Αιτητής δεν εξέτισε την ποινή που του επιβλήθηκε από τα δικαστήρια της Ελληνικής Δημοκρατίας στα πλαίσια της 3ης υπόθεσης εναντίον του, στην Κυπριακή Δημοκρατία, ως φαίνεται από την απόφαση του συναδέλφου μου στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Εντάλματος να ήταν συμφωνημένο, αλλά στην Ελλάδα και το εάν θα συνυπολογίσω την ποινή που εκτίθηκε στην Ελλάδα στην 3η υπόθεση στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, σε σχέση με την ποινή που θα εκτίσει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Με βάση τα πιο πάνω, θα πρέπει να αποφανθώ ποιο το υπόλοιπο της ποινής που πρέπει να εκτίσει ο Αιτητής. Εξετάζω πρώτα εάν θα εκτιθούν οι ποινές διαδοχικά. Σε σχέση με τη διαδοχικότητα- συνολικότητα ποινών, στην υπόθεση Σάββας Χριστοφόρου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 443 αναφέρθηκε ότι: «Η αρχή της συνολικότητας της ποινής ισχύει βεβαίως στην Κύπρο όπως ισχύει και στην Αγγλία. Επεκτείνεται πέραν της περίπτωσης διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται από το ίδιο δικαστήριο την ίδια ώρα στην ίδια ή σε διαφορετικές υποθέσεις και καλύπτει περιπτώσεις όπως η προκειμένη στην οποία οι ποινές επιβάλλονται από διαφορετικό δικαστήριο σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικές υποθέσεις. Ακόμα, δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας, ως προς τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές (ίδε και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας
(1989)1 Α.Α.Δ. 331). Επίκεντρο της είναι ο τιμωρούμενος και προοπτική της η αποφυγή υπέρμετρης ή δυσανάλογης ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Και υπόβαθρο της είναι οι ευρύτεροι παράμετροι που διέπουν την αναλογικότητα της τιμωρίας προς το έγκλημα και που έχουν έρεισμα στις θεμελιακές αρχές του δικαίου και αναγνώριση στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπό το φως των οποίων και θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 117
(2)και να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ύψος της επιβληθησομένης ποινής. Εφόσον πρόκειται για στέρηση της ελευθερίας του ατόμου για σκοπούς τιμωρίας, η ποινική ευθύνη του τιμωρούμενου πρέπει να αντικρίζεται διαχρονικά σαν σύνολο σε κάθε δεδομένη περίπτωση φυλάκισής του. Ειδικά στην περίπτωση όπως η προκειμένη, στην οποία επιβάλλεται ποινή ενώ ο τιμωρούμενος εκτίει άλλη ποινή, αποτελούν καλό κανόνα τα λεχθέντα από το Richards, J., στην υπόθεση R v. Watts [2000] 1 Cr. App. R. (S.) 460, στην οποία μας ανέφερε ο κ. Πικής: "If the offence had fallen to be dealt with at the same time would the same total sentence have resulted. If not, then the total produced by making the sentences consecutive may be disproportionate and excessive." Ο κανόνας αυτός αντιστοιχεί προς το γενικό κανόνα που το δικαστήριο, όταν εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής συντρεχουσών ή διαδοχικών ποινών, εφαρμόζει ως απόρροια της αρχής της συνολικότητας της ποινής. Όπως το έθεσε ο Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Barton, October 6, 1972 (αναφερόμενηστο Encyclopaedia of Current Sentencing Practice, section A5-3A) (στην οποία επίσης μας ανέφερε ο κ. Πικής) υποδεικνύοντας το καθήκον του δικαστηρίου: "It must look at the totality of the criminal behaviour and ask itself what is the appropriate sentence for all the offences." » Ερχόμενος στις επιβληθείσες ποινές, δεν είναι σαφές κατά πόσον αυτές στην Ελλάδα θα εκτίονταν συνολικά η διαδοχικά και αυτήν την αμφιβολία πρέπει να τη λογίσω υπέρ του Αιτητή. Και να ήταν όμως διαδοχικές οι ποινές στην Ελλάδα, θεωρώ ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν στον Αιτητή ήταν για παρόμοια αδικήματα κι έχει παρέλθει αρκετό χρονικό διάστημα, από την επιβολή τους, ώστε θα ήταν υπέρμετρα αυστηρό το εάν επέβαλλα διαδοχικές ποινές και δε θα συνήδε αυτό με τα ισχύοντα στο κυπριακό δικαιϊκό σύστημα, οπότε τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 9
(5)του Ν. 67(Ι)/2014, το οποίο και προβλέπει ότι: «
(5)Σε περίπτωση που η ποινή δεν συνάδει ως προς τη φύση της με το κυπριακό δικαιϊκό σύστημα, η αρμόδια αρχή εκτέλεσης δύναται να προσαρμόσει αυτήν σε ποινή ή μέτρο που ανταποκρίνεται κατά το δυνατόν περισσότερο στην επιβληθείσα από το κράτος έκδοσης ποινή, αλλά σε καμία περίπτωση η ποινή δεν δύναται να μετατραπεί σε χρηματική ποινή.» Ερχόμενος στο κατά πόσον πρέπει να προβώ σε προσαρμογή της ποινής, θεωρώ ότι εφαρμόζεται το άρθρο 9
(4)του ίδιου Νόμου, όπου και αναφέρεται ότι: «
(4)Όπου η ποινή υπερβαίνει το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται για παρόμοια αδικήματα δυνάμει του δικαίου που εκάστοτε ισχύει στη Δημοκρατία, η αρμόδια αρχή εκτέλεσης προβαίνει σε προσαρμογή της, επιβάλλοντας το ανώτατο όριο ποινής που ισχύει στη Δημοκρατία για παρόμοιας φύσης αδικήματα.» Επειδή η ανώτατη ποινή που προβλέπεται στο άρθρο 49
(3)του Περί Bεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμoυ τoυ 1978 (4/1978) είναι αυτή των 5 ετών, η ποινή προσαρμόζεται σε σχέση με την 1η υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, μετατρεπόμενη από 7 έτη κάθειρξης στην Ελληνική Δημοκρατία σε 5 έτη φυλάκισης στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σε σχέση με το τρίτο ζήτημα, θεωρώ ότι από τα στοιχεία που έχω ενώπιόν μου, ο Αιτητής, αν και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 5 ετών στην 3η υπόθεση, αποφυλακίστηκε εν τέλει μετά από πάροδο λίγων μηνών, λαμβάνοντας ευεργέτημα απόλυσης υπό όρους. Έχω μεν ισχυρισμό ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά του, αλλά δεν μπορώ να αντιληφθώ πως και με ποιο τρόπο μπορεί το ότι έκτισε άλλη ποινή για 3η υπόθεση στην Ελλάδα να επηρεάσει το υπόλοιπο της ποινής που ζητείται να εκτιθεί σε σχέση με δύο άλλες υποθέσεις. Ιδιαίτερα εφόσον εξέτισε μικρό μέρος της επιβληθείσας ποινής στην 3η, διαφορετική υπόθεση που μπορεί να ήταν κοινό αντικείμενο με τις υποθέσεις που αφορούν στην παρούσα Αίτηση σε διαδικασία ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, αλλά δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Δεν θεωρώ πάντως ότι τυχόν παραβίαση δικαιωμάτων του Αιτητή, αποτελεί κριτήριο προσαρμογής του υπολοίπου ποινής που θα εκτελεσθεί σύμφωνα με το Νόμο 67(Ι)/2004. Αποτελεί μόνο, εάν αυτή είναι παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 10
(1)(β) του Νόμου, λόγο άρνησης από το Δικαστήριο ικανοποίησης του αιτήματος για έκτιση της ποινής, το οποίο όμως ο Αιτητής δεν φαίνεται να επιθυμεί να απορριφθεί, οπότε δεν θα το λόγιζα αυτό εναντίον του. Κατάληξη Συνεπώς, με δεδομένο ότι οι δύο ποινές συντρέχουν και ότι η ποινή έχει προσαρμοστεί στο ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει η ημεδαπή ποινική νομοθεσία, διατάσσεται η εκτέλεση του υπολοίπου της ποινής, που είναι αυτό των 5 ετών, από τις 12/4/2019, ημερομηνία κατά την οποίαν συνελήφθη ο Αιτητής κι έκτοτε τελεί υπό κράτηση. Το διάστημα που εξέτισε ο Αιτητής στα πλαίσια άλλης υπόθεσης, δεν λαμβάνεται υπόψη. Υπενθυμίζει εδώ ότι ισχύει, σε σχέση με την τυχόν απονομή προεδρικής χάριτος στον Αιτητή στο μέλλον, το άρθρο 21 του Ν.67(Ι)/2014, σύμφωνα με το οποίο: «Οι πρόνοιες της τέταρτης παραγράφου του Άρθρου 53 του Συντάγματος εφαρμόζονται και επί καταδικαστικών αποφάσεων άλλων κρατών μελών που εκτελούνται στη Δημοκρατία.» ............ Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο