Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης 10949/2018, 19/12/2019

(1)Για σκοπούς απόδειξης της παραβίασης των διατάξεων του άρθρου 11Β λαμβάνονται υπόψη μόνο τα αποτελέσματα της εργαστηριακής εξέτασης, δεδομένου ότι σε αυτά έχουν εντοπιστεί ναρκωτικά ανεξάρτητα από την ποσότητα.

(2)Τα αποτελέσματα της εργαστηριακής εξέτασης περιλαμβάνονται σε εργαστηριακή έκθεση που υπογράφεται από χημικό που υπηρετεί στο Γενικό Χημείο του Κράτους, η οποία αποστέλλεται στην Αστυνομία για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου.

(3)Ο Διευθυντής Τμήματος Οδικών Μεταφορών ενημερώνεται από την Αστυνομία αναφορικά με την αναστολή του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης, μετά από σχετική απόφαση του Δικαστηρίου. ........ Αδικήματα και ποινές 11Ζ.-

(1)Πρόσωπο το οποίο διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 11Β και του εδαφίου

(7)του άρθρου 11Γ, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€3.500) ή σε στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)χρόνια ή σε όλες ή σε οποιαδήποτε ή σε οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω ποινές." Για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν μαρτυρία 4 μάρτυρες και κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα ως Τεκμήρια. Ο Μ.Κ.1, Π. Αγαθοκλέους, Τροχαία Λάρνακας υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής του Δήλωσης στην οποίαν αναφέρει ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στην Τροχαία Λάρνακας εκτελεί χρέη εξεταστή υποθέσεων. στις 14 Οκτωβρίου 2018 παρέλαβε έκθεση του γενικού Χημείου του Κράτους όπου μετά από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στις 5 Αυγούστου 2018 και ώρα 2:40 π.μ. στη Λάρνακα σαλούν αυτοκίνητο υπό την επήρεια ναρκωτικών. Στις 24 Οκτωβρίου 2018 προσήλθε στην Τροχαία Λάρνακας ο Κατηγορούμενος όπου του γνωστοποιήθηκαν τα αποτελέσματα που αναγράφονται στην έκθεση του γενικού Χημείου του Κράτους (κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8) η οποία ήταν σχετικά καθώς και επίσης και από τον ίδιο ότι το δείγμα σάλιου θα καταστραφεί από το Γενικό χημείο του Κράτους μετά την πάροδο των 30 ημερών. Ο Κατηγορούμενος υπέγραψε και σχετικό έντυπο (κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2) σημειώνοντας ότι δεν παραδέχεται. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς δηλώνοντας αυτολεξεί "Δεν παραδέχομαι την Κατηγορία" (Τεκμήριο 3). Σε σχέση με το έντυπο γνωστοποίησης αποτελεσμάτων, τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο, τον κάλεσε να έρθει στην τροχαία, του γνωστοποίησε τα αποτελέσματα της έκθεσης του Γενικού Χημείου, αυτός διάβασε το έντυπο, υπέγραψε, ενημερώθηκε ότι το δείγμα θα καταστραφεί εντός 30 ημερών και του ζήτησε ο Κατηγορούμενος να σημειώσει ότι δεν παραδέχεται. Αντεξεταζόμενος, ερωτώμενος γιατί δεν έλαβε κατάθεση, ανέφερε ότι δεν χρειαζόταν και προσάφθηκε απευθείας γραπτή Κατηγορία. Άλλος συνάδελφός του ήταν αυτός που ανέκοψε τον Κατηγορούμενο. Τα δείγματα βρίσκονται στο Γενικό Χημείο κατά την άποψή του. Η διαπίστωσή του ότι οδηγούσε ο Κατηγορούμενος υπό επήρεια δεν ήταν από προσωπική του γνώση αλλά με βάση τα αποτελέσματα της έκθεσης του Χημείου. Δεν γνωρίζει αν του δόθηκε το όχημα στη σκηνή για να συνεχίσει. Θεωρεί ότι ο ίδιος διεκπεραίωσε ορθά την εργασία του. Ο Μ.Κ.2 Αστ. XXXXX Πτωχόπουλος υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσής του Τεκμήριο

1. Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στην Τροχαία Λάρνακας. Στις 5/8/2018 και ώρα 2:40 π.μ. ενώ βρισκόταν για έλεγχο τροχαίας ανέκοψε το όχημα του Κατηγορούμενου για έλεγχο και τον κατήγγειλε εξωδίκως για το ατύχημα της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλης (34 αντι 22 mg). Κατά τη συνομιλία που είχε μαζί του, δημιουργήθηκε σε εκείνον η εύλογη υποψία ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Του ζήτησε να του δώσει δείγματα για προκαταρκτική εξέταση και τον πληροφόρησε ότι άρνηση ή αποφυγή του να δώσει δείγμα σάλιου, δυνατόν να συνιστά ποινικό αδίκημα και ότι σε τέτοια περίπτωση υπόκειται σε σύλληψη. Αυτός απάντησε αυτολεξεί "Εν έκαμα ναρκωτικά, είμαι καθαρός". Η προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε στις 3:05 π.μ είχε ένδειξη ήταν θετική σε κάνναβη. Γνωστοποίησε στον κατηγορούμενο το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής εξέτασης και τον πληροφόρησε ότι υποχρεούνταν να δώσει πρόσθετο δείγμα σάλιου, για σκοπούς εργαστηριακής εξετάσεις πράγμα που έγινε. Στη σκηνή ήταν και οι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος η οποία και το παρέλαβε. Στη συνέχεια, ο ίδιος εξήγησε στον Κατηγορούμενο της χρήσης της σχετικής συσκευής με το δειγματοληψία βαμβακιού για λήψη σάλιου για σκοπούς εργαστηριακής εξέτασης. Μετά από 10 λεπτά από την προκαταρκτική εξέταση και χωρίς να καταναλώσει οποιοδήποτε φαγητό ή ποτό, προχώρησε στη δειγματοληψία. Αφού φορούσε γάντια μίας χρήσης στα χέρια του ο Μ.Κ.2 και με τη βοήθειά του ο Κατηγορούμενος άνοιξε τη συσκευασία με το δειγματολήπτη βαμβακιού. Αφού προηγουμένως μάζεψε σάλιο από το στόμα του, τοποθέτησε το δειγματολήπτη κάτω από τη γλώσσα του. Μετά από 10 λεπτά λήφθηκε ικανοποιητικό δείγμα σάλιου (ένδειξη μπλε χρώματος στο άνω μέρος του δειγματολήπτη). Στη συνέχεια ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να ανοίξει το πώμα κόκκινου χρώματος από το πλαστικό φιαλίδιο με το ειδικό υγρό και αυτός με τα χέρια του τοποθέτησε μέσα τον δειγματολήπτη βαμβακιού με το δείγμα σάλιου του κλείνοντας το ερμητικά με το πώμα του. Στη συνέχεια και στην παρουσία του Κατηγορούμενου σημείωσε την ημερομηνία και την ώρα της δειγματοληψίας καθώς και το όνομα του οδηγού στην ετικέτα του φιαλιδίου και τοποθέτησε το φιαλίδιο σε ειδική νάιλον συσκευασία την οποία σφράγισε με αυτοκόλλητη ταινία τεκμηρίων Αστυνομίας και στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος έθεσε την υπογραφή του. Μετά το πέρας της διαδικασίας παρέλαβε ως τεκμήριο τη συσκευασία και την παρέδωσε στο Μ.Κ.3 με σκοπό να μεταφερθεί αυτή στο Γενικό Χημείο του κράτους για εργαστηριακή ανάλυση. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 5 το αποτέλεσμα προκαταρκτικής εξέτασης που δείχνει ότι ενημερώθηκε ότι το δείγμα του Κατηγορούμενου ήταν θετικό μετά την προκαταρκτική εξέταση. Έλαβε δείγμα για τελική εξέταση στη συνέχεια, αφού εξήγησε τον τρόπο δειγματοληψίας το οποίο στάλθηκε στο χημείο του κράτους για εργαστηριακή εξέταση. Μετά την προκαταρκτική εξέταση, προχώρησαν με δείγμα τελικής εξέτασης, σφραγίστηκε το δείγμα και στάλθηκε στο Γενικό χημείο για εργαστηριακή εξέταση. Ανέφερε στον Κατηγορούμενο ότι θα εξεταστεί και όταν έρθουν τα αποτελέσματα θα ειδοποιηθεί. Η εύλογη υποψία στηριζόταν στο ότι ο Κατηγορούμενος ήταν νευρικός, βιαζόταν να φύγει και κατά την ανακοπή του αναδυόταν άσχημη μυρωδιά που έμοιαζε με κάνναβη. Αντεξεταζόμενος, ερωτώμενος γιατί δεν ανέφερε τα τελευταία στην κατάθεσή του ανέφερε ότι αφορούσαν τη συνομιλία και την επαφή και δεν δέχθηκε ότι ο έλεγχος ήταν λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος είχε μακρύ μαλλί και τατουάζ. Διευκρίνισε ότι ήταν νευρικός ο Κατηγορούμενος από την αρχή και δεν σχετιζόταν η νευρικότητά του με το ότι θα πλήρωνε ποσό για το αλκοόλ. Επέμενε ότι υπήρχε εύλογη υποψία. Δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο περιθώριο λάθους είχε η συσκευή. Δεν γνωρίζει που είναι το δείγμα αλλά έχει την εντύπωση ότι τα δείγματα καταστρέφονται. Δεν έχει ξανακούσει να καταστρέφονται δείγματα. Όταν του τέθηκε η διαφορά στα αποτελέσματα βάσει των δειγμάτων ανέφερε ότι αυτό που λαμβάνεται υπόψη είναι το τελικό δείγμα. Έστειλε το δείγμα για εξέταση όχι μόνο για κάνναβη αλλά γενικά για ναρκωτικές ουσίες. Ο ίδιος έλαβε το πρώτο δείγμα. Ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να λάβει μόνος του το 2ο δείγμα γιατί τέτοιες ήταν οι οδηγίες που είχε κι ενώ ο ίδιος φορούσε γάντια μίας χρήσης για το 1ο δείγμα, δεν έγινε το ίδιο με τον Κατηγορούμενο με το 2ο δείγμα. Το δείγμα που ο ίδιος έστειλε στο χημείο ανήκε στον Κατηγορούμενο. O M.K.3 Ειδικός Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Μούσουλος, έδωσε κατάθεση της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο. Σύμφωνα με αυτήν υπηρετεί στην Αστυνομική Διευθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στην Τροχαία Λάρνακας. Στις 6/8/2018 και ώρα 9:00 παρέλαβε από το Λοχία XXXXX Λ.Κυριάκου φιαλίδιο με δείγμα σάλιου του Κατηγορούμενου και το μετέφερε συσκευασμένο σε θερμομονωτική συσκευασία στο κυβερνητικό χημείο όπου στις 10:20 το παρέδωσε στο Χ. Κουντούρη. Την υπόθεση ανέλαβε ο Αστυφύλακας XXXXX για τα περαιτέρω. Όπως διευκρίνισε, η μόνη του ενέργεια ήταν να μεταφέρει το φιαλίδιο στη Λευκωσία. Το παρέδωσε όπως το παρέλαβε. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι είχε ξαναμεταβεί για να μεταφέρει δείγματα για περίοδο πέραν των 4 χρόνων. Επέμενε ότι δεν είναι δυνατόν το δείγμα που παρέλαβε να το μετέφερε σε άλλη ημερομηνία. Η συσκευασία που παρέλαβε ήταν ειδική συσκευασία που έχει η Τροχαία. Ήταν φιαλίδιο μέσα πιεσμένο με νάιλον με κάποιο όνομα πάνω και εξωτερικά ήταν συσκευασία που ήταν θερμομονωμένη. Ο ίδιος είδε να το βγάζει η κοπέλα που το παρέλαβε και έγραψε τα στοιχεία. Είδε το σακούλι την ώρα που το έβγαλε η κοπέλα με μπλε πώμα μέσα στο σακούλι. Δεν γνωρίζει αν το δείγμα ήταν του Κατηγορούμενου. Δεν γνωρίζει αν τρίτο πρόσωπο επηρέασε ή άλλαξε το δείγμα. . Η Μ.Κ.4 Μ. Αυξεντίου εργάζεται στο γενικό χημείο του κράτους στο εργαστήριο Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας. Κατέθεσε έκθεση που συνέταξε ως Τεκμήριο
2. Ως εξήγησε η ανίχνευση της τετραϋδροκανναβινόλης, υποδηλώνει λήψη κάνναβης ή και ρητίνης κάνναβης και η ανίχνευση κοκαΐνης και των μεταβολιτών της, υποδηλώνει τη λήψη κοκαΐνης με βάση τον Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμο 174/
3. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.4, ο οδηγός οδηγούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών. Το δείγμα παραλήφθηκε από τον κ. XXXXX Κουντουρή και ο κομιστής ήταν ο ειδικός αστυφύλακας XXXXX Π. Μούσουλος και παραλήφθηκε στις 6/8/
4. Εκείνη παρέλαβε από το XXXXX Κουντούρη το δείγμα, το οποίο ήταν σφραγισμένο κατά την παραλαβή του και δεν είχε επέμβαση. Σε σχέση με το δείγμα, ανέφερε ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία θα πρέπει να ενημερώνεται ο οδηγός για τα αποτελέσματα. Μετά την ενημέρωση του οδηγού για τα αποτελέσματα, υπογράφεται ένα έντυπο από τον οδηγό, το οποίο έντυπο υπογράφεται μετά στην Αστυνομία . Η Αστυνομία, το έντυπο αυτό το αποστέλλει στο γενικό χημείο του κράτους. Εξετάζεται αν έχει υπογραφεί κι εφόσον ο οδηγός ενημερώνεται για τα αποτελέσματα και δεν αναφέρεται να φυλαχθεί το δείγμα, αυτό καταστρέφεται εντός 1 μηνός. Αν και δεν είναι σίγουρη για τις προβλέψεις της νομοθεσίας, όταν ζητηθεί να φυλαχθεί το δείγμα, αυτό φυλάγεται και παραδίδεται μετά από απόφαση της Νομικής Υπηρεσίας ή του Δικαστηρίου στην υπεράσπιση. Έχει γίνει και άλλες φορές αυτό. Η δήλωση «δεν παραδέχομαι» του Κατηγορούμενου κατά την ενημέρωσή του για τα αποτελέσματα δε θεωρήθηκε αρκετή για να μην καταστραφεί το δείγμα. Σε περιπτώσεις που δικηγόροι επιθυμούν επανεξέταση του δείγματος, αν θεωρήσει το Δικαστήριο ότι να δοθεί το δείγμα για επανεξέταση, τότε επανεξετάζεται. Δεν αποφασίζει το Γενικό Χημείο του κράτους επί αυτού. Εξήγησε ότι αυτό γίνεται με άλλα τεκμήρια της Αστυνομίας, αλλά δεν έχει γίνει σε περιπτώσεις νάρκοτεστ. Ειδικά σε σχέση με το δείγμα σάλιου, τέτοια δείγματα δεν μπορούν να φυλάγονται για μεγάλο χρονικό διάστημα (πέραν των 4-5 εβδομάδων), γιατί καταστρέφονται μέσα τα ναρκωτικά και δεν μπορεί να γίνει έγκυρη ανάλυση του δείγματος. Η ποσότητα των ναρκωτικών στο δείγμα θα μειωθεί. Η ορθότητα εξέτασης είναι 95 με 97 %. Η ανάλυση που γίνεται στο εργαστήριο είναι ανάλυση με υγρή χρωματογραφία και διπλό φασματογράφο μάζας, δεν έχει περιθώριο λάθους στα αποτελέσματα της. Δεν παρουσιάζονται όμως ουσίες άλλες από αυτές που υπάρχουν. Με βάση αυτή την εξέταση μπορεί να καταδειχθεί χρήση ναρκωτικών ουσιών που να ήταν πρόσφατη. Όπως περαιτέρω εξήγησε, υπάρχουν ναρκωτικά που μπορεί να φανούν μέσα στο σάλιο και μέχρι 24 ώρες ή πέραν των 24 ωρών. Δεν μπορεί να γνωρίζει κάποιος πότε έγινε η χρήση. Δεν μπορεί επίσης να πει ως γεγονός, αν η οδηγική ικανότητα του ατόμου που αφορούσε το δείγμα, επηρεαζόταν. Σε υποβολή ότι το δείγμα δεν ήταν του Κατηγορούμενου, και κατάθεσε φωτογραφία του δείγματος όπως το παρέλαβε Τεκμήριο 8). Αν ερχόταν σε φάκελο θα αναγραφόταν, όπως και αν ήταν σε ειδική θερμομονωμένη συσκευασία. Όλα όμως τα δείγματα τοποθετούνται σε θέρμους αλλά λαμβάνουν μόνο το σακουλάκι με το δείγμα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης, καταχώρησε Γραπτή Αγόρευση. Προβάλλει σε αυτήν διάφορα επιχειρήματα. Ήδη στο εκ πρώτης όψεως στάδιο ήγειρε σειρά ζητημάτων. Επειδή αποφάσισα ότι το κατάλληλο στάδιο αυτά να εξεταστούν θα ήταν το παρόν, τα παραθέτω όπως τα κατέγραψα στην ενδιάμεσή μου απόφαση επί του εκ πρώτης όψεως. Προσθέτω επίσης όπου είναι αναγκαίο την καινούρια επιχειρηματολογία που αναπτύσσει στην Τελική του Αγόρευση ο κ. Χριστοδουλίδης. Η επιχειρηματολογία του κ. Χριστοδουλίδη είχε ως ακολούθως: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου, με την ολοκλήρωση της παρουσίασης της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής θέτει ζήτημα ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του. Αφού παραθέτει τις γενικές αρχές που ισχύουν σε τέτοιες περιπτώσεις, παραθέτει ανάλυση του άρθρου 11 Β του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 74/86 και προβάλλει τα ακόλουθα επιχειρήματα:
5. Δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος
6. Υπάρχει κατά το δοκούν παροχή δικαιώματος εξέτασης δείγματος σε Κατηγορούμενους, ο Κατηγορούμενος έχει υποστεί βλάβη και η διαδικασία εναντίον του εμποδίζεται να προχωρήσει κι έχει καταστεί καταχρηστική. Επίσης καταστρατηγήθηκε η αρχή της ισότητας των όπλων και τα συνταγματικά δικαιώματα του Κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη
7. Η μαρτυρία παρουσιάζει τέτοια κενά και παραλείψεις και είναι τόσο αντιφατική και ασαφής που κανένα δικαστήριο δεν θα καταδίκαζε τον Κατηγορούμενο βασιζόμενο σε αυτήν Ειδικότερα, υποβάλλει ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εμπειρογνώμονα. Η επήρεια και η χρήση ναρκωτικών αποτελούν επιστημονικά ζητήματα και το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει σε ρόλο εμπειρογνώμονα και να αποφασίσει επί αυτών χωρίς πειστική επιστημονική μαρτυρία. Πρέπει να γίνει διαχωρισμός της χρήσης και της επήρειας των ναρκωτικών . Η χημικός Μ.Κ.4 δεν βοήθησε το Δικαστήριο να σχηματίσει άποψη επιστημονική ως προς το εάν ο Κατηγορούμενο ήταν ή όχι υπό επήρεια ναρκωτικών κατά την ανακοπή του. Το άρθρο 11(Ε) του Ν.174/86 όπως εισηγείται σκοπεί στο να δείξει ότι αρκεί να αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος είναι υπό επήρεια ναρκωτικών και όχι σε ποιο βαθμό είναι. Αυτό δεν εξυπακούει ότι η εύρεση ναρκωτικών στο σάλιο ενός προσώπου μπορεί να χαρακτηριστεί και θετικό αποτέλεσμα ως προς την επήρεια ναρκωτικών. Εάν η εύρεση ναρκωτικών στο σάλιο ενός προσώπου ερμηνευθεί ότι αυτό τελεί υπό την επήρεια ναρκωτικών, μία τέτοια ερμηνεία θα συνεπάγεται καταστρατήγηση της επιταγής της αρχής της διάκρισης των εξουσιών και η νομοθετική εξουσία θα υπεισέρχεται στο χώρο δράσης της δικαστικής. Δημιουργείται από τη νομοθεσία αμάχητο τεκμήριο περί επήρειας και η πρόνοια θα πρέπει να κριθεί αντισυνταγματική ενόψει ότι στερείται ο Κατηγορούμενος του Τεκμηρίου της αθωότητας. Αυτή η ερμηνεία ενισχύεται και από το ότι ο νομοθέτης προβλέπει για καταστροφή του δείγματος με την πάροδο 30 ημερών από την ενημέρωση ενός προσώπου ότι το δείγμα είναι θετικό Εάν κριθεί ότι το τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο 11Β του Ν.174/86 είναι μαχητό, δεν συμβιβάζεται με το τεκμήριο της αθωότητας αφού διαφάνηκε από τη μαρτυρία της Μ.Κ.4 ότι η απόδειξη της επήρειας είναι ανεξάρτητο γεγονός από τη χρήση μίας ναρκωτικής ουσίας, αφού με βάση τη μαρτυρία της Μ.Κ.4 η χρήση μπορεί να έγινε μέχρι και κάποιες μέρες προηγουμένως και δεν μπορεί να καθορίσει αν κατά τον επίδικο χρόνο το πρόσωπο στο οποίο αφορούσε το δείγμα ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών. Συνεπώς η επήρεια ναρκωτικών ουσιών είναι ανεξάρτητη από τα αποτελέσματα της εργαστηριακής εξέτασης. Επιπλέον, το αποδεικτικό βάρος το οποίο εναποτίθεται στον Κατηγορούμενο είναι πέραν της δημιουργίας απλής αμφιβολίας και καλείται να αποδείξει την αθωότητά του χωρίς το μοναδικό στοιχείο που μπορεί να τον αθώωνε και δει το δείγμα σάλιου του. Επιπλέον ο κ. Χριστοδουλίδης εισηγείται ότι με βάση την αντεξέταση της Μ.Κ.4 διαφάνηκε ότι σε κάποιες περιπτώσεις δόθηκε σε Κατηγορούμενους το δικαίωμα να εξετάσουν δείγμα με δικό τους χημικό και το δείγμα τους φυλάχθηκε μέχρι τη δίκη. Η απόφαση λαμβάνεται από την Κατηγορούσα Αρχή με δικά της κριτήρια, σχετιζόμενα με το αν υπάρχει επαρκής αμφισβήτηση στο έγγραφο γνωστοποίησης. Στην περίπτωση του Κατηγορούμενου, αν και υπήρξε αμφισβήτηση, δεν του δόθηκε τέτοια ευκαιρία και δεν φυλάχθηκε το δείγμα εφόσον κρίθηκε ότι δεν ήταν επαρκής η αμφισβήτηση. Παρά το ότι ο νόμος προβλέπει καταστροφή του δείγματος το κατ' επιλογήν δικαίωμα για εξέταση δείγματος και φύλαξή του, δείχνει την άσκηση παράνομης και αντινομικής διακριτικής ευχέρειας από την Κατηγορούσα Αρχή. Η μοναδική δε μαρτυρία εναντίον του Κατηγορoύμενου είναι το καταστραφέν δείγμα. Η συμπεριφορά της Κατηγορούσας Αρχής η οποία δεν τέθηκε σε πλεονεκτική θέση την υπεράσπιση αφού το δείγμα βάσει του οποίου καταρτίστηκε η έκθεση καταστράφηκε, καταστρατήγησε τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου. Επίσης υποβάλλει ότι υπήρξε αντιφατικότητα και κενά. Αναφέρονται αντιφατικές εκδοχές για το δείγμα και στη διακίνησή του αλλά και την περιγραφή και εμφάνισή του (οι καταθέσεις των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 διαφέρουν). Επίσης έγινε αναφορά σε μπλε πώμα του δείγματος από το Μ.Κ.3., ενώ οι φωτογραφίες του δείγματος που παρουσίασε η Μ.Κ.4 δείχνουν άλλο χρώμα πώματος (κόκκινο).» Ιδιαίτερα σε σχέση με το κατά πόσον έχει αποδειχθεί υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, ο κ. Χριστοδουλίδης αναφέρεται στη διακίνηση του δείγματος από την ημέρα λήψης του μέχρι και την καταστροφή του. Κατά την άποψή του «έχουν σπάσει οι συνδετικοί κρίκοι και η αλυσίδα των πρωτογενών γεγονότων της υπόθεσης σε 2 σημεία με αποτέλεσμα να πλήττεται καίρια η συνοχή της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής σε τέτοιο βαθμό που .. να είναι αντιφατική μεταξύ της, με αποτέλεσμα να δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες και να μην μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για την καταδίκη του κατηγορούμενου.» Ειδικότερα στη μαρτυρία των Μ.Κ.1.-2 ΚΑΙ Μ.Κ.4 σε σχέση με τη διακίνηση του δείγματος από την έναρξη της υπόθεσης μέχρι και τη λήψη του αναφέρθηκαν διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με το ποιοι χειρίστηκαν το δείγμα και για τη διακίνηση και μεταφορά του, την περιγραφή και την εμφάνισή του, γεγονός που καθιστά τη μαρτυρία ως αντιφατική και αντινομική. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι έλαβε το δείγμα από το Λοχ. 380 ενώ ο Μ.Κ.2 αναφέρει ότι το παρέδωσε εκείνος στο Μ.Κ.3 για να το μεταφέρει. Επιπλέον ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι παρέδωσε σε θερμομονωμένη συσκευασία το δείγμα ενώ η Μ.Κ.3 ανέφερε ότι εάν ήταν σε θερμομονωμένη συσκευασία θα το κατέγραφε. Επίσης κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι παρέδωσε στο χημείο ένα δείγμα με μπλε πώμα ενώ το δείγμα το οποίο η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι εξέτασε ήταν ένα δείγμα με κόκκινο πώμα. Επιπροσθέτως κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι παρέδωσε ένα δείγμα σε μία κοπέλα ενώ επί της κατάθεσής του αλλά και επί της έκθεσης του χημείου αναφέρεται ότι το δείγμα παρέλαβε ο κ. Κουντούρης. H Κατηγορούσα Αρχή εισηγήθηκε ότι είχε αποδειχθεί η υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου από το σύνολο της μαρτυρίας. Απαντώντας σε ερώτηση του Δικαστηρίου σε σχέση με τη διαφορά στις εκδοχές των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 για την παραλαβή του δείγματος, το απέδωσε σε τυπογραφικό λάθος. Οι εισηγήσεις του κ. Χριστοδουλίδη θα εξεταστούν στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο με δεδομένο το καθήκον μου να εξετάσω την ενοχή ή αθωότητα του Κατηγορούμενου. Προέχει πάντως, με βάση την επιχειρηματολογία του να εξεταστεί πρωτίστως εάν όντως το δείγμα το οποίο εξετάστηκε και υπήρξαν αποτελέσματα τα οποία καταδεικνύουν ύπαρξη ναρκωτικών ουσιών στον οργανισμό του προσώπου στο οποίο αφορούσε το δείγμα, ανήκαν ή όχι στον Κατηγορούμενο. Εάν δεν αποδειχθεί ότι το δείγμα δεν ανήκε στον Κατηγορούμενο, τότε δεν θα μπορώ να καταλήξω, με βάση και τις πρόνοιες του Νόμου, οι οποίες ως θα αναλύσω βασίζουν την απόδειξη του συγκεκριμένου αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος στα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων, σε εύρημα ενοχής του Κατηγορούμενου. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Στο σύγγραμμα των Τ.Ηλιάδη και Ν.Γ.Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», σελ. 355, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση του περιεχομένου εγγράφων: «Τόσο στην περίπτωση κατάθεσης πρωτότυπου εγγράφου όσο και στην περίπτωση κατάθεσης αντιγράφου του, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια, στα πλαίσια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να αξιολογεί το περιεχόμενο του και αφού λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης να το δεχθεί ολόκληρο ή μέρος του, αναλόγως και του βαθμού στον οποίο το θέμα αποτελεί επίδικο γεγονός (Federal Bank of Lebanon (SAL) ν Σιακόλα

(2011)1(Β) ΑΑΔ 1422)» (σελ. 355) Το Δικαστήριο μπορεί να έχει δικαστική γνώση, με βάση την αρχή ότι το Δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση, την οποίαν αποκομίζει από «καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες» (βλ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη «Το Δικαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014 σελ. 257). Τέλος, έχω πάντα κατά νουν ότι σε μία ποινική υπόθεση το επίπεδο απόδειξης είναι υψηλότατο. Έρχομαι στην αξιολόγηση της διά ζώσης μαρτυρίας που δόθηκε, καθώς και στην αξιολόγηση του περιεχομένου των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τους μάρτυρες και να αξιολογήσω το ύφος, τον τόνο και τις αντιδράσεις τους, την αμεσότητα και την ευθύτητα των απαντήσεών τους αλλά κυρίως το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνάρτηση με την έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Ο Μ.Κ.1 και η Μ.Κ.4 μπροούν να γίνουν πιστευτοί σε σχέση με τις ενέργειές τους. Μου έκαναν γενικά καλή εντύπωση. Δεν προέκυψε κάτι, ιδιαίτερα κατά την αντεξέτασή τους, το οποίο να τους καταστήσει μη πιστευτούς σε σχέση με τις αναφορές τους σε γεγονότα. Μπορώ συνεπώς να βασιστώ στη μαρτυρία την οποίαν παρείχαν στο Δικαστήριο και να τους θεωρήσω μάρτυρες της αλήθειας. Έρχομαι στη μαρτυρία του Μ.Κ.2, του αστυνομικού που ανέκοψε τον Κατηγορούμενο. Πιθανόν να έπρεπε να ενεργούσε κάπως διαφορετικά, ειδικά σε σχέση με τη συλλογή του δεύτερου δείγματος κατά τη λήψη του οποίου άφησε τον Κατηγορούμενο να συμμετέχει στη λήψη του δείγματος χωρίς να φορεί γάντια, κάτι το οποίο είχε πράξει ο ίδιος όταν συνέλεγε το πρώτο δείγμα. Πιθανόν η εν λόγω μεθοδολογία του στη λήψη να καθιστούσε και επισφαλή την ανάλυση επί του δείγματος. Κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και δεν προσπάθησε σε καμία περίπτωση να καλύψει τον εαυτό του για τις ενέργειές του και με έπεισε ότι έλεγε την αλήθεια προς τα γεγονότα. Είμαι λοιπόν πεπεισμένος από την όλη εικόνα που απεκόμισα παρατηρώντας τον να δίδει μαρτυρία ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας και μπορώ να βασιστώ στις αναφορές του για τη διαμόρφωση των ευρημάτων μου ως προς τα γεγονότα. Ως μάρτυρα της αλήθειας που θεωρώ το Μ.Κ.2, δεν μπορώ να μη σημειώσω τη σοβαρότατη αντίθεση που υπάρχει στη μαρτυρία του με αυτήν του Μ.Κ.3., αστυνομικού, ο οποίος σύμφωνα με τη μαρτυρία του, παρέλαβε το δείγμα για να το παραδώσει στο Χημείο για εξέταση. Ο Μ.Κ.2 αναφέρει ότι το έδωσε στο Μ.Κ.3 (βλ. κατάθεσή του Τεκμήριο 4) ενώ ο Μ.Κ.3 στο Τεκμήριο 6 το οποίο υιοθέτησε ισχυρίζεται ότι παρέλαβε δείγμα από το Λοχία XXXXX Λ.Κυριάκου. Δεν μπορώ δε να δεχθώ τον ισχυρισμό που προέβαλε η κα Πίπη, όταν της τέθηκε κατά τις Αγορεύσεις ερώτημα από το Δικαστήριο ότι επρόκειτο για τυπογραφικό λάθος. Εξηγώ και πιο κάτω, ότι επρόκειτο για ένα πολύ μικρής έκτασης έγγραφο, με τα ονόματα σε κεφαλαία γράμματα, το οποίο και ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι υιοθετεί. Οφείλω να επισημάνω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το εάν το δείγμα το οποίο κατέληξε τελικά προς εξέταση στο χημείο ήταν αυτό το Κατηγορούμενου ή όχι. Ιδιαίτερα με βάση και το τεκμήριο που δημιουργείται από το άρθρο 11 Ε. του Νόμου σε σχέση με την απόδειξη της Κατηγορίας. Θεωρώ από αυτή την αντίθεση, αλλά και από άλλα σημεία στη μαρτυρία του Μ.Κ.3 ότι δεν μπορώ να βασιστώ καθόλου σε αυτήν για τα ευρήματά μου. Εξηγώ: Επιπλέον της πιο πάνω καθοριστικής αντίθεσης της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 με τον Μ.Κ.2 τον οποίον και θεωρώ αξιόπιστο, ο Μ.Κ.3 αναφέρθηκε σε κοπέλα στην οποία παραδόθηκε το δείγμα (κατά την αντεξέτασή του) ενώ στην κατάθεσή του Τεκμήριο 6 την οποίαν και υιοθέτησε στο Δικαστήριο ανέφερε ότι το παρέδωσε σε κάποιο άλλο πρόσωπο (Χ.Κουντούρη). Ήταν δε και κατηγορηματικός λέγοντας -παραπέμπω στο πρακτικό- «Το είδα. Είδα να το βγάζει η κοπέλα. Το παράλαβε η κοπέλα, έγραψε τα στοιχεία και μετά ήρθα πίσω Λάρνακα με το τσαντάκι. Τίποτε άλλο.». Υπάρχει όμως και μία άλλη σοβαρή αντίθεση της μαρτυρίας του με την υπόλοιπη μαρτυρία και ειδικά με τη μαρτυρία της Μ.Κ.4, την οποίαν θεωρώ πλήρως αξιόπιστη αλλά και το Τεκμήριο 8 (φωτογραφία) το οποίο εκείνη κατέθεσε στο Δικαστήριο και το οποίο μιλά από μόνο του. Ο Μ.Κ.3 αναφέρθηκε σε δείγμα με μπλε πώμα (ενώ το δείγμα στο Τεκμήριο 8 το οποίο και φέρει το όνομα του Κατηγορούμενου έχει κόκκινο πώμα και χρώμα γαλάζιο στον πάτο). Όπου και να οφείλεται η σύγχυσή του Μ.Κ.3 ως προς τα γεγονότα, αυτή καθιστά τη μαρτυρία του μη πιστευτή. Ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι επρόκειτο για μία σύντομη μαρτυρία, η οποία όμως βρίθει αντιφάσεων και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Δεν παραλείπω επίσης να σημειώσω ότι η ερώτηση για το μπλε πώμα του δείγματος τέθηκε κατά τρόπο που θα μπορούσε να συγχύσει ή να παραπλανήσει το μάρτυρα από τον κ. Χριστοδουλίδη (παραθέτω απόσπασμα από το στενοτυπημένο πρακτικό: « Ε. ΄Άρα είδες μέσα στο σακούλι εσύ την ώρα που το έβγαλε η κοπέλα το δείγμα με το μπλε το πώμα μέσα στο σακούλι Α. Ναι» , επρόκειτο όμως για μέλος της Αστυνομικής Δύναμης που ασχέτως εάν θα απορρίψω τη μαρτυρία του, μου έδωσε την εικόνα ότι μπορούσε να αντιληφθεί τι ερωτάτο και εάν το δείγμα δεν είχε μπλε πώμα, όφειλε να το πει ή και αν δεν θυμόταν το χρώμα του πώματος θα αναμενόταν να το πει). Δεν παραλείπω επίσης να αναφέρω ότι δεν αντεξέτασε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης το Μ.Κ.3 επί της αναφοράς του στην κατάθεσή του από ποιον έλαβε το δείγμα, αλλά από την άλλη το Τεκμήριο 6 κατάθεσή του Μ.Κ.3 ημερ. 6/8/2018, ήταν έγγραφο που φέρεται να συνέταξε ο ίδιος ο Μ.Κ.3 την ίδια την ημερομηνία παραλαβής και το οποίο αποτελείται από 8 γραμμές με το πρόσωπο από το οποίο παραλήφθηκε το δείγμα να αναφέρεται με κεφαλαία γράμματα και το υιοθέτησε ο Μ.Κ.3 ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό τέθηκε ενώπιόν του. Οπότε γνώριζε το περιεχόμενο του εγγράφου και το υιοθέτησε χωρίς να αναφερθεί σε κάποιο λάθος σε εκείνο. Ναι μεν παραδόθηκε ένα δείγμα στον Μ.Κ.3, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 . Το τι συνέβηκε όμως στη συνέχεια, δεν μπορώ να το υποθέσω, αφού η μαρτυρία του Μ.Κ.3 δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Συνεπώς, με δεδομένο ότι δεν έχω αξιόπιστη μαρτυρία που να υποστηρίζει με την απαραίτητη επάρκεια την αλυσίδα της μεταφοράς του δείγματος από την παραλαβή του μέχρι την εργαστηριακή του εξέταση, δηλαδή ότι το δείγμα που παραλήφθηκε από το Μ.Κ.2 από τον Κατηγορούμενο, ήταν αυτό που κατέληξε στη Μ.Κ.4 και έτυχε εργαστηριακής εξέτασης, καθίσταται τουλάχιστον αμφίβολο, εάν το δείγμα το οποίο εξετάστηκε και επί του οποίου υπήρξαν τα αποτελέσματα τα οποία καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο ήταν αυτό το οποίο λήφθηκε από το Μ.Κ.2.. Τονίζω δε και το ότι τα εργαστηριακά αποτελέσματα είναι και διαφορετικά από αυτά που υπήρξαν στο πρώτο δείγμα το οποίο λήφθηκε επί τόπου. Συγκεκριμένα στο προκαταρκτικό δείγμα, είχε βρεθεί ο Κατηγορούμενος θετικός σε χρήση κάνναβης ενώ στο εργαστηριακό βρέθηκε επιπλέον και λήψη κοκαΐνης και μεταβολιτών της. Αυτή η διαφορά καθιστά ακόμη εντονότερη την αμφιβολία για το εάν το εξετασθέν δείγμα ήταν αυτό του Κατηγορούμενου. Με δεδομένο ότι το αναγραφόταν το όνομα του Κατηγορούμενου στο δείγμα (ως φαίνεται στο Τεκμ. 8 -φωτογραφία) θα μπορούσα να εικάσω ότι το δείγμα που εξετάστηκε ήταν του Κατηγορούμενου. Δε θα μπορούσα όμως, σε μία ποινική υπόθεση, όπου το επίπεδο απόδειξης είναι υψηλότατο, να στηριχθώ σε εικασίες. Υπήρξε λοιπόν σοβαρό κενό στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Πάντως, ειδικά για το ζήτημα του εάν το δείγμα ήταν σε θερμομονωμένη συσκευασία, με όση σημασία αυτό μπορεί να έχει με βάση τα πιο πάνω, επειδή το εγείρει ο κ. Χριστοδουλίδης θα ασχοληθώ και με αυτό. Δεν διαπιστώνω από το σύνολο της μαρτυρίας κάποια ασάφεια, αφού η Μ.Κ.4. αποσαφήνισε ότι όλα τα δείγματα έρχονται σε θέρμο και μπορώ να δεχθώ ότι το δείγμα που εξετάστηκε βρισκόταν σε θέρμο. Τα βασικά για σκοπούς της υπόθεσης γεγονότα, με βάση το περιεχόμενο της μαρτυρίας που δόθηκε συνοψίζονται στα ακόλουθα: 1. Στις 5/8/2019 ανακόπηκε ο Κατηγορούμενος για έλεγχο για οδήγηση υπό επήρεια αλκοόλης. Μετά από εύλογη υποψία (που βασιζόταν σε νευρικότητα του Κατηγορούμενου και μυρωδιά που αναδυόταν από την αναπνοή του που έμοιαζε με κάνναβη) αφού υποβλήθηκε σε προκαταρκτική εξέταση τύπου νάρκοτεστ με θετικά αποτελέσματα σε χρήση κάνναβης (βλ. Τεκμ.5) και στη συνέχεια έδωσε δείγμα σάλιου. 2. Δεν μπορώ να προβώ σε εύρημα ότι το δείγμα σάλιου που έδωσε, ήταν αυτό που τελικά υποβλήθηκε σε εργαστηριακή εξέταση στο Γενικό Χημείο του Κράτους και έτυχε σχετικης άναλυσης. Στο δείγμα πάντως επί του οποίου έγινε η ανάλυση βρέθηκαν οι αναφερόμενες στην Κατηγορία ναρκωτικές ουσίες που αναφέρονται στην Κατηγορία. 3. Ο Κατηγορούμενος ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα της εξέτασης κάποιου δείγματος που του λέχθηκε ότι ήταν δικό του, ότι αυτό θα καταστρεφόταν εντός 30 ημερών και δήλωσε μη παραδοχή. 4. Το δείγμα σάλιου που είχε αποσταλεί για εξέταση στο Γενικό Χημείο καταστράφηκε μετά την παρέλευση 30 ημερών. Έχω παραθέσει πιο πάνω τις πρόνοιες του άρθρου 11Ε. του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86. Για σκοπούς απόδειξης της Κατηγορίας λαμβάνονται υπόψη μόνο τα αποτελέσματα της εργαστηριακής εξέτασης νοουμένου ότι έχουν εντοπιστεί σε αυτά ναρκωτικά, ανεξαρτήτως ποσότητας. Δεν έχω, όπως προαναφέρει πειστεί ότι το δείγμα το οποίο εξετάστηκε και θα αποδείκνυε την Κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου, ήταν αυτό που λήφθηκε από εκείνον από το Μ.Κ.2. Με αυτή τη διαπίστωση, θεωρώ ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της Κατηγορίας. Όσον αφορά τη συνταγματικότητα των νέων διατάξεων του Περί Οδικής Ασφαλειας Νόμου, στις οποίες και βασίζεται η Κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου για οδήγηση υπό επήρεια ναρκωτικών ουσιών, έχω ήδη αποφασίσει το ζήτημα στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης Ε.Δ. Λάρνακας 3829/18 Αστυν. Διευθυντής Λάρνακας ν. Γεωργίου, ημερομηνίας 31/7/2019 και δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να αποκλίνω από το σκεπτικό μου. Είχα αποφανθεί τα ακόλουθα: " Έρχομαι στο άρθρο 11 (Ε) του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου αρ. 174/86 και στον ισχυρισμό του κ. Μαυρομμάτη περί δημιουργίας αμάχητου τεκμηρίου από αυτό για την επήρεια. .......... Ο νομοθέτης μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 11 (Ε) του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου αρ. 174/1986 είναι σαφής. Δεν προβλέπεται π.χ. από τη διατύπωση του άρθρου ότι αρκούν για σκοπούς απόδειξης του σχετικού αδικήματος μόνο τα αποτελέσματα εργαστηριακών εξετάσεων (και άρα να μπορούσε να υπάρξει και απόδειξη του αδικήματος με άλλα αποδεικτικά μέσα). Προβλέπει ο νομοθέτης ότι το μόνο αποδεικτικό μέσο που λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς απόδειξης του σχετικού αδικήματος είναι τα αποτελέσματα των εργαστηριακών αναλύσεων. Την κεφαλαιώδη σημασία των εργαστηριακών αναλύσεων επιμαρτυρεί και η ίδια η διατύπωση των Λεπτομερειών του Αδικήματος στο Κατηγορητήριο που συντάχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν θεωρώ ότι η δημιουργία του εν λόγω τεκμηρίου είναι αντισυνταγματική. Η ύπαρξη τεκμηρίων δεν είναι αντίθετη με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( αλλά πρέπει να είναι εντός εύλογων ορίων που να λαμβάνουν υπόψη το διακύβευμα και να διατηρούν παράλληλα τα δικαιώματα της υπεράσπισης βλ. Janosevic v. Sweden, § 101; Salabiaku v. France, § 28, Radio France and Others v. France, § 24, δηλαδή να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας του μέσου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό). Εδώ όμως δεν πρόκειται μόνο για μία δημιουργία μαχητού ή αμάχητου τεκμηρίου. Ο νομοθέτης με τη διάταξη ως έχει, καθιστά ποινικά κολάσιμη την ανίχνευση οποιασδήποτε ποσότητας ναρκωτικών ουσιών στον ανθρώπινο οργανισμό που εντοπίζονται σε οδηγό κατά την οδήγηση. Όπως και σε σχέση με το αλκοόλ, απλώς με διαφορετική διατυπωση, καθότι σε σχέση με την αλκοόλη υπάρχουν επιτρεπτά όρια, καθιερώνει ειδικές διατάξεις στον Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμο, διαφορετικές, λεπτομερέστερες αλλά και βασικά αυστηρότερες από τις ήδη υφιστάμενες στον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο αρ. 86/72. Υπενθυμίζω ότι στο Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο αρ. 86/72, η σχετική διάταξη για οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών προβλέπει τα ακόλουθα: « Οδήγησις υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, κ.τ.λ. 9.-

(1)Πας όστις, καθ' ον χρόνον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου ή άλλως πως είναι υπεύθυνος διά το τοιούτον όχημα εν όσω τούτο ευρίσκεται επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, τελεί υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, ναρκωτικών ή φαρμάκων κατά τρόπον ώστε, καθ' ον χρόνον οδηγεί η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγησιν να είναι ηλαττωμένη, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.

(2)Εκτός εάν το Δικαστήριον δι' ειδικούς λόγους ήθελεν άλλως διατάξει, πρόσωπον καταδικασθέν δι' αδίκημα δυνάμει του παρόντος άρθρου θέλει αποστερηθή της ικανότητος του κατέχειν ή λαμβάνειν άδειαν οδηγήσεως διά περίοδον δώδεκα μηνών από της τοιαύτης καταδίκης, του Δικαστηρίου εν πάση περιπτώσει μη κωλυομένου να επιβάλη στέρησιν της τοιαύτης ικανότητος διά μεγαλυτέραν χρονικήν περίοδον.» Επανερχόμενος στο άρθρο 11 (Β) του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, ορώμενο υπό το φως του 11(Ε), ως είναι διατυπωμένη η τελευταία διάταξη, καθιερώνεται η σαφής επιθυμία του νομοθέτη να ποινικοποιήσει την οποιαδήποτε ύπαρξη ναρκωτικών ουσιών στον οργανισμό οδηγών ανεξαρτήτως ποσότητας. Ο λόγος είναι προφανής. Η απαγόρευση χρήσης ναρκωτικών ουσιών είναι γενική στη νομοθεσία μας (βλ τον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο του 1977 (29/1977). Η μη θέσπιση επιτρεπτών ορίων αλλά και η διατύπωση του άρθρου ως έχει, ήταν ένας τρόπος ώστε να αντιμετωπίσει ο νομοθέτης την αποκληθείσα και από το Ανώτατο Δικαστήριο κοινωνική «μάστιγα» και «καρκίνωμα» των ναρκωτικών (βλ. Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Κλεομένης Μάριος ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, Bora v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. Αρ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018) σε συνάρτηση με την οδήγηση, την οποία θεωρείται από το νομοθέτη ότι η ύπαρξη τέτοιων ουσιών στον οργανισμό ενός οδηγού κατά τεκμήριο και ανεξαρτήτως ποσότητας (δηλαδή κατά ένα τρόπο αυστηρής αντικειμενικής ευθύνης) επηρεάζουν. Ούτε θα ήταν λογικό, εφόσον η απαγόρευση χρήσης ναρκωτικών ουσιών είναι γενική, να υπάρχουν και επιτρεπτά όρια στο Νόμο κατά την οδήγηση. Καθιερώνει όμως ο νομοθέτης, με τις καινούριες διατάξεις και μία εγγύηση υπέρ ενός ερευνώμενου προσώπου, ότι δηλαδή η διάπραξη της επήρειας σε σχέση με την οδήγηση, θα προκύπτει από επιστημονικά κριτήρια και εργαστηριακές αναλύσεις και αποτελέσματα. Όσον αφορά τους παραλληλισμούς με το αλκοόλ στους οποίους προβαίνει ο κ. Μαυρομμάτης, όπου υπάρχουν καθορισμένα όρια και τις υποβολές του ότι παραβιάζεται η αρχή της ισότητας, επισημαίνω ότι το αλκοόλ δεν είναι η ίδια ουσία με την κάνναβη κι ένα δικαστήριο μπορεί να μην έχει έχει πλήρη κι επιστημονικού επιπέδου γνώση για τις ακριβείς συνέπειες στον ανθρώπινο οργανισμό, στην ανθρώπινη διαύγεια και στην οδηγική ικανότητα, αλλά υπάρχει δικαστική γνώση για το ότι, ως προανέφερα, πρόκειται για διαφορετικές ουσίες. Επιπλέον, δεν είναι μία νόμω επιτρεπτή συμπεριφορά η χρήση ναρκωτικών ουσιών, όπως η κατανάλωση αλκοόλ, η οποία (τελευταία) είναι απαγορευμένη μόνο σε σχέση με την οδήγηση - αλλά και πάλι με ύπαρξη κι εκεί κάποιων επιτρεπτών ορίων -. ....... Ούτε θεωρώ ότι έπρεπε να αποδειχθεί κάτι περαιτέρω σε συνάρτηση με την οδηγική ικανότητα του Κατηγορούμενου και τον πραγματικό επηρεασμό της από την κάνναβη για σκοπούς στοιχειοθέτησης του υπό κρίση αδικήματος εναντίον του Κατηγορούμενου. Αυτό μπορεί να είναι αναγκαίο στα πλαίσια του άρθρου 9 του Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου N.86/72. Όχι όμως για το αδίκημα του άρθρου 11 (Β) του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου , όπου, ως έχω εξηγήσει πιο πάνω, ο νομοθέτης θεωρεί και απαιτεί ότι για σκοπούς απόδειξης λαμβάνονται υπόψη μόνο τα αποτελέσματα εργαστηριακής εξέτασης και με την πρόβλεψη «ανεξαρτήτως ποσότητας» έχει επιλεχθεί νομοθετικά η επίδειξη μηδενικής ανοχής στην ύπαρξη στον ανθρώπινο οργανισμό ναρκωτικών ουσιών κατά την οδήγηση. Επαναλαμβάνω ότι υπήρξαν αποτελέσματα κατόπιν της προβλεπόμενης επιστημονικής εξέτασης (Τεκμήριο 3), που καταδεικνύουν ότι στον οργανισμό του Κατηγορούμενου υπήρχε κάνναβη κατά την κρίσιμη ημερομηνία." Σε σχέση με τον ισχυρισμό για παραβίαση του δικαιώματος του Κατηγορούμενου σε δίκαιη δίκη και με την εισήγηση του κ. Χριστοδουλίδη ότι το δείγμα δεν έπρεπε να καταστραφεί, στη Ρίκκος Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις Αρ. 53/2017, 64/2017, 66/2017 και 68/2017, 15/12/2017, έτυχαν αναφορας τα παρακάτω: «Ισχυρισμοί που προβάλλονται για παραβίαση του δικαιώματος της δίκαιης δίκης δεν εξετάζονται μεμονωμένα ή αποσπασματικά ούτε κατ΄ αφηρημένο τρόπο (in abstracto), αλλά συγκεκριμένα και υπό το φως της κάθε δεδομένης υπόθεση (in concreto) (Παπανδρέα Αθανάση ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B470, Ποιν. Εφεση 45/2014, ημερ. 5.10.2016).» Η παραβίαση των δικαιωμάτων ενός προσώπου για δίκαιη δίκη κρίνεται λοιπόν συγκεκριμένα και όχι αφηρημένα, Κρίνεται όμως και υπό το φως των ενεργειών του ίδιου του Κατηγορούμενου (βλ. Αντωνίου Αντώνης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 746) To άρθρο 9 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/1986, διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «

(9)(α) Η λήψη σάλιου για σκοπούς της εργαστηριακής εξέτασης και η καταγραφή των στοιχείων από την επεξεργασία αυτού διενεργείται μόνο για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου: Νοείται ότι το δείγμα σάλιου στο οποίο δεν ανιχνεύονται ναρκωτικά καταστρέφεται αμέσως ενώ το δείγμα σάλιου στο οποίο ανιχνεύονται ναρκωτικά καταστρέφεται μετά την παρέλευση τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία ενημέρωσης του προσώπου ότι το εν λόγω δείγμα πρόκειται να καταστραφεί: Νοείται περαιτέρω ότι η καταγραφή των στοιχείων που προέκυψαν από την επεξεργασία του δείγματος διαγράφεται από τα αρχεία φύλαξής τους αμέσως μετά την έκδοση τελεσίδικης απόφασης του δικαστηρίου. (β) Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου αυτού διαπράττει ποινικό αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι τρία

(3)έτη και σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€3.500) ή και στις δύο αυτές ποινές.» (οι πιο πάνω υπογραμμίσεις έγιναν από εμένα) Καθίσταται σαφές ότι η καταστροφή του δείγματος σάλιου είναι νόμω υποχρεωτική και ότι το να μην καταστραφεί το (θετικό) δείγμα εντός 30 ημερών από την ενημέρωση του προσώπου από το οποίο λαμβάνεται το δείγμα, συνιστά ποινικό αδίκημα. Θεωρώ για τους λόγους που θα εξηγήσω, ότι η διά νόμου καταστροφή του δείγματος, η οποία έλαβε και χώρα ως πραγματικό γεγονός στην παρούσα υπόθεση, δεν συνιστά από μόνη της παραβίαση του δικαιώματος ενός Κατηγορούμενου σε δίκαιη δίκη. Εξηγώ: ο Κατηγορούμενος γνώριζε για την καταστροφή του δείγματος, ακόμη και εάν είχε δηλώσει ότι «δεν παραδέχεται». Γνώριζε τα αποτελέσματα, για την ποινική διαδικασία που δρομολογείτο εφόσον είχε κατηγορηθεί και γραπτώς και δεν ζήτησε να εξεταστεί το δείγμα υπό δικό του εμπειρογνώμονα. Είχε, αν το επιθυμούσε, 30 μέρες στη διάθεσή του, για να ζητήσει να έχει πρόσβαση στο δείγμα. Επίσης τίποτε δεν εμπόδιζε τον Κατηγορούμενο να καλούσε δικό του εμπειρογνώμονα για να καταθέσει στο Δικαστήριο, έστω εν τη απουσία του δείγματος, για διάφορα θέματα που τίθενται για την επήρεια, ούτε και στερήθηκε ο Κατηγορούμενος τη δυνατότητα, μέσω του δικηγόρου του, να αντεξετάσει τη Μ.Κ.4. Παρόμοιο ζήτημα αντιμετώπισα και στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης Ε.Δ. Λάρνακας 3829/2018 πιο πάνω όπου -αν και διαφοροποιείται από την παρούσα υπόθεση αφού εκεί ο Κατηγορούμενος είχε δηλώσει παραδοχή σε σχέση με τα αποτελέσματα του δείγματος- θεώρησα ότι από μόνη της η καταστροφή του δείγματος δεν συνιστά παραβίαση του δικαιώματος για δίκαιη δίκη και ακολουθώ παρόμοιο σκεπτικό και στην παρούσα υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση βεβαίως, δεδομένων των ευρημάτων μου επί των γεγονότων, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το εάν καταστράφηκε το δείγμα που έτυχε εξέτασης, αφού δεν αποδείχθηκε ότι ανήκε τελικά στον Κατηγορούμενο. Άλλοι δε επιμέρους ισχυρισμοί στην όλη επιχειρηματολογία του κ. Χριστοδουλίδη, θεωρώ ότι καλύπτονται από τα ανωτέρω. Σε κάθε περίπτωση, με δεδομένη την κατάληξή μου περί μη απόδειξης της Κατηγορίας εναντίον του Κατηγορούμενου, δε θεωρώ ότι χρήζουν περαιτέρω ανάλυσης. Ούτε θεωρώ ότι με βάση το προκαταρκτικό δείγμα αποδείχθηκε μέρος της Κατηγορίας (δηλαδή για οδήγηση υπό επήρεια κάνναβης), εφόσον απαιτείται αποτέλεσμα εργαστηριακής εξέτασης με βάση το άρθρο 11Ε. του Νόμου, για απόδειξη του αδικήματος και το δείγμα που εξετάστηκε, ως πιο πάνω αναλύθηκε εκτενώς, δεν συνδέθηκε με τον Κατηγορούμενο. Με αυτά τα δεδομένα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με την Κατηγορία την οποίαν αντιμετωπίζει. ............... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο