Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Σεγκουέιρα, Αρ. Υπόθεσης 4189/2018, 3/4/2019

(2)του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου (στο εξής αναφερόμενος ως «ο Νόμος»). Το άρθρο 15.-

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: «Οι επιβαίνοντες σε οχήματα των κατηγοριών M1, N1, N2 και N3, τα οποία είναι σε χρήση, χρησιμοποιούν τα συστήματα ασφάλειας που είναι εγκαταστημένα στα οχήματα και που καθορίζονται στον παρόντα Νόμο.» Το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου, προβλέπει ότι: « "σύστημα ασφαλείας" περιλαμβάνει τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης ή και συστήματα συγκράτησης για παιδιά·» Το ισχυριζόμενο αδίκημα φαίνεται να προέκυψε μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα στη Λάρνακα στις 10/9/2017 στην Αραδίππου, όταν και όχημα που οδηγούσε ο Μ.Κ.

1. και στο οποίο επενέβαιναν οι Μ.Κ.
2. και Κατηγορούμενος συγκρούστηκε με κολώνα φωτισμού και ο Κατηγορούμενος υπέστη τραυματισμό στο κεφάλι. Αυτό που έχει το Δικαστήριο ουσιαστικά να αποφασίσει είναι το εάν ο Κατηγορούμενος φορούσε ζώνη ασφαλείας εκείνη τη στιγμή. Η μαρτυρία Έδωσαν μαρτυρία οι XXXXX Anghel (M.K.
3. - οδηγός), XXXXX Vasile (Μ.Κ.2 - συνοδηγός), Αστ. XXXXX Ι. Γεωργίου (αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης) και μετά την κλήση του σε απολογία, ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Ο MK1 υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσής του (Τεκμήριο 2 στη ρουμάνικη γλώσσα και Τεκμήριο 3 μεταφρασμένη) ημερομηνίας 10/9/
4. Σε αυτήν αναφέρει ότι βρισκόταν τότε (την 10/9/2017) για περισσότερο από ένα χρόνο στην Κύπρο. Ο Κατηγορούμενος ήταν συνάδελφός του. Μιλούσε με τον Κατηγορούμενο τα σαββατοκυρίακα για να δει αν είναι καλά γιατί ήταν μόνος του και ξεκίνησαν έτσι να κάνουν παρέα και κάποτε να πηγαίνουν και βόλτα με το αυτοκίνητο. Τον είχε συστήσει και στον αδελφό του. Σε κάποιες περιπτώσεις του είχε δώσει και φαγητό και ρούχα που είχε στο σπίτι. Δεν γνωρίζει αν ο Κατηγορούμενος είναι παντρεμένος και αν έχει παιδιά στην Ινδία. Στις 10/9/2017 και γύρω στις 10 π.μ. τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο για να τον προσκαλέσει σε βόλτα κι επειδή δεν του απάντησε, μετέβηκαν στο σπίτι του Κατηγορούμενου, εκείνος ως οδηγός οχήματος και ο αδελφός του ως συνοδηγός και τον προσκάλεσαν για βόλτα. Επιβιβάστηκαν στη συνέχεια στο όχημα του Μ.Κ.1 . Μόλις ξεκίνησε το όχημα κι ενώ κινείτο με χαμηλή ταχύτητα, κοίταξε από τα αριστερά του προς τα πίσω για να δει εάν ο Κατηγορούμενος κλείδωσε το σπίτι. Ο Κατηγορούμενος του απάντησε ότι κλείδωσε και κατά το χρόνο που ο Μ.Κ.1 κοίταξε μπροστά του, το αυτοκίνητο συγκρούστηκε απότομα και βίαια με μία σιδερένια κολώνα φωτισμού που βρισκόταν δεξιά σε σχέση με την αρχική του πορεία. Το όχημα ακινητοποιήθηκε και αμέσως γύρισε και κοίταξε τον αδελφό του, είδε ότι ήταν καλά και γύρισε να δει τον Κατηγορούμενο. Εκείνος ήταν γερμένος με το κεφάλι στη δεξιά πλευρά του οχήματος γεμάτος αίματα στο κεφάλι. Ο αδελφός του άνοιξε την αριστερή πόρτα και μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο και έπιασε τον Κατηγορούμενο από το κεφάλι και ζήτησε από εκείνον να καλέσει βοήθεια. Σε εκείνο το σημείο ήταν που αντιλήφθηκαν ότι ο Κατηγορούμενος δε φορούσε ζώνη ασφαλείας. Μετά από λίγο, ασθενοφόρο παρέλαβε τον Κατηγορούμενο. Ως εξήγησε περαιτέρω δίδοντας μαρτυρία προφορικά, αντιλήφθηκε ότι δεν φορούσε ο Κατηγορούμενος ζώνη όταν μετά το δυστύχημα κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και τον βοήθησαν να σηκωθεί γιατί ήταν ξαπλωμένος στο πίσω μέρος του καθίσματος του αυτοκινήτου. Προηγουμένως, κατά την οδήγηση δεν είδε αν ο Κατηγορούμενος φορούσε ζώνη. Δεν πρόλαβε να προσέξει κάτι τέτοιο. Υποθέτει ότι ο Κατηγορούμενος δεν φορούσε ζώνη, γιατί ήταν ξαπλωμένος στην πίσω θέση. Ο Μ.Κ.
5. XXXXX Vasile, αδελφός του Μ.Κ.1, σε κατάθεσή του Τεκμήριο 4 και 5, ανέφερε ότι παρέλαβαν ένα φίλο του αδελφού του, τον Κατηγορούμενο, για βόλτα. Αφού τον παρέλαβαν κάθισε στο πίσω κάθισμα, αριστερά πίσω από εκείνον και ξεκίνησαν. Σε κάποια στιγμή, αφού ξεκίνησε ο Μ.Κ.
6. να οδηγεί, λίγα μέτρα μετά το σπιτάκι του Κατηγορούμενου, ρώτησε ο Μ.Κ.1 τον Κατηγορούμενο αν κλείδωσε και ο Κατηγορούμενος του είπε ότι τα κλείδωσε και έψαχνε στις τσέπες του παντελονιού του για να βρει τα κλειδιά. Εκείνη τη στιγμή, ενώ ο Μ.Κ.
7. είχε το κεφάλι του γυρισμένο προς τον Κατηγορούμενο, χτύπησε κάπου το αυτοκίνητο. Ο Κατηγορούμενος είχε πέσει δεξιά στο πίσω κάθισμα. Ο ίδιος δεν κατάλαβε τι συνέβηκε και όταν ρώτησε τον Κατηγορούμενο αν χτύπησε, με τα λίγα ελληνικά που γνωρίζει, του απάντησε ότι ούτε εκείνος κατάλαβε. Ο ίδιος ήταν σίγουρος ότι ο Κατηγορούμενος δε φορούσε τη ζώνη του. Ο αδελφός του πήγε να φωνάξει βοήθεια και ο ίδιος περιποιήθηκε τον Κατηγορούμενο και συνομίλησε μαζί του (ο Κατηγορούμενος έψαχνε τα κλειδιά και το πορτοφόλι του και του απάντησε ότι ήταν στις τσέπες του). Ο Κατηγορούμενος μπορούσε να περπατήσει. Δίδοντας μαρτυρία προφορικά, ανέφερε ότι δεν πρόσεξε εάν ο Κατηγορούμενος φορούσε ζώνη την ώρα που ξεκίνησαν. Μετά από τη σύγκρουση, προσπάθησε να σηκώσει τον Κατηγορούμενο και ήταν ξαπλωμένος κάτω χωρίς να φορά ζώνη. Είναι σίγουρος ότι ο Κατηγορούμενος φορούσε ζώνη, αλλά δέχτηκε ότι δεν είδε αν την φόρεσε ή όχι πριν το ατύχημα. Ο Μ.Κ.3 Αστ. XXXXX Ι. Γεωργίου υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσης του, Τεκμήριο 5 και κατέθεσε ως Τεκμήριο κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 6). Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι κατά τη διερεύνηση τροχαίου δυστυχήματος, διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν επιβάτης οχήματος, δεν έφερε ζώνη ασφαλείας με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι. Όταν τον πληροφόρησε για το αδίκημα και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός του απάντησε "I have pain in my head from the accident". Περαιτέρω, εξήγησε ότι το όχημα ήταν τύπου σαλούν, με 4 πόρτες, όπου μπορούσαν να επιβαίνουν 5 άτομα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε κάποια προσωπική γνώση και ο Κατηγορούμενος του είχε ισχυριστεί ότι φορούσε τη ζώνη του. Στο Τεκμήριο 6, που είναι η κατάθεση του Κατηγορούμενου, αυτός ανέφερε ότι ζούσε και εργαζόταν στην Κύπρο. Εδώ συναντήθηκε με το Μ.Κ. 1 που εργαζόταν μαζί του και έγιναν φίλοι. Στις 10/9/17 το απόγευμα, ο Μ.Κ.1 πήγε να τον πάρει στην παραλία και ήταν μαζί με τον αδελφό του. Εκείνος κάθισε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Ήταν σίγουρος ότι φόρεσε τη ζώνη του. Δεν ξέρει τι έγινε στη συνέχεια και το αυτοκίνητο χτύπησε και ο ίδιος τραυματίστηκε στο κεφάλι. Είχε πονοκέφαλο και παρέμεινε αρκετό καιρό στο νοσοκομείο. Ο Κατηγορούμενος δίνοντας μαρτυρία, ανέφερε ότι όταν μπήκε στο αυτοκίνητο, θυμάται να έβαλε τη ζώνη του, αλλά δε θυμάται οτιδήποτε μετά τη σύγκρουση. Δεν θυμάται οτιδήποτε μετά το δυστύχημα. Δεν συνομιλούσε με τους άλλους μέσα στο αυτοκίνητο. Καθόταν στο αυτοκίνητο και ξαφνικά πάτησε φρένο ο Κατηγορούμενος και έφυγε ο ίδιος και χτύπησε το κεφάλι του. Δεν θυμάται πως χτύπησε το αυτοκίνητο. Σε όλη τη διαδρομή καθόταν πίσω από το συνοδηγό και δεν ξάπλωσε. Ο ίδιος δε συνομιλούσε με τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
8. Μιλούσαν στη δική τους γλώσσα και αυτός δε γνωρίζει ρουμανικά. Δε δέχθηκε ότι με το Μ.Κ.1 ήταν φίλοι αλλά εξήγησε ότι δούλευε μαζί του. Μιλούσαν λίγο στα ελληνικά. Ο ίδιος γνωρίζει πολύ λίγα ρουμάνικα. Κατατέθηκαν επίσης ως Τεκμήριο 8 2 ιατρικά πιστοποιητικά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Ο Κατηγορούμενος είχε ανοιχτό κάταγμα κρανίου πολλαπλά κατάγματα σε αυτό. Aξιολόγηση μαρτυρίας- Ευρήματα Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά του στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών. Εξέτασα τη μαρτυρία στο σύνολό της, κατά τρόπο σφαιρικό και όχι μικροσκοπικό. Ο Μ.Κ.1 κρίνω ότι είναι μάρτυρας της αλήθειας. Δεν περιέπεσε σε κάποια αντίφαση. Από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2 και 3, φαίνεται ότι με πολλή ευθύτητα και ειλικρίνεια, ανέφερε πως έγινε το δυστύχημα, αναφερόμενος ουσιαστικά σε δική του απροσεξία. Ενδεικτική της ειλικρίνειας του επίσης, είναι η παραδοχή του ότι δεν θυμάται αν είδε τον Κατηγορούμενο να φοράει τη ζώνη του. Θεωρώ ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του. Το ίδιο ισχύει και για το Μ.Κ.

1. Η εκδοχή του ήταν σταθερή, συμβατή και ακόλουθη σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.
2. Επίσης, εξήγησε επαρκώς στο Δικαστήριο από που εξήγαγε το συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος δε φορούσε τη ζώνη του, δηλαδή από τη θέση στην οποία εκείνος βρέθηκε μετά το ατύχημα. Αν οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 που σημειώνω ότι είναι αδέλφια, είχαν πρόθεση να μην πουν την αλήθεια και να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, θα μπορούσε οποιοσδήποτε εξ' αυτών να αναφέρει ότι είχε δει τον Κατηγορούμενο να τοποθετεί τη ζώνη του πριν το δυστύχημα και πιθανό και να προσυνεννοούνταν. Δεν το έκαναν όμως, δεχόμενοι αμφότεροι ότι δεν τον είδαν. Αυτό σφραγίζει την ειλικρίνεια των ισχυρισμών τους. Ο Μ.Κ.
3. επίσης μπορεί να γίνει πιστευτός ως ανεξάρτητος μάρτυρας σε σχέση με τις καταθέσεις που έλαβε, αντιλαμβάνομαι ότι δεν είχε κανένα συμφέρον στην υπόθεση και σημειώνω βεβαίως ότι δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Έρχομαι στον Κατηγορούμενο. Αυτός δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Επιχείρησε να αρνηθεί τη φιλική του σχέση με τον Μ.Κ.1 και κυρίως τη συνομιλία τους μέσα στο αυτοκίνητο, η οποία θεωρώ ότι όντως έλαβε χώρα μέσα από τη μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
4. Υιοθέτησε επιτηδευμένα μία απλή εκδοχή και προσπάθησε σκόπιμα να την υποστηρίξει, ότι δηλαδή φόρεσε τη ζώνη του, δε συνομίλησε με κανένα, ότι οι Μ.Κ.
5. και Μ.Κ.2 συνομιλούσαν μεταξύ τους και ότι απότομα χτύπησε το αυτοκίνητο και ο ίδιος δεν θυμάται τίποτα μετά. Δεν θεωρώ όμως ότι είπε την αλήθεια. Κατ'αρχήν κρίνω ως αξιόπιστη την εκδοχή των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
6. ότι δηλαδή ο Μ.Κ.1 γύρισε και μιλούσε στον Κατηγορούμενο, η οποία και επεξηγεί το πως έγινε το δυστύχημα, ενώ ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι συνέβηκε ξαφνικά ενώ συνομιλούσαν μεταξύ τους οι Μ.Κ.1 - Μ.Κ.
7. Επίσης, στην κατάθεσή του Τεκμήριο 6, ανέφερε ρητά ότι ήταν φίλοι με τον Μ.Κ.
8. Τη φιλική τους σχέση όμως προσπάθησε στο Δικαστήριο να την αρνηθεί, παρουσιάζοντας το Μ.Κ.1 απλώς ως κάποιον από την εργασία του με τον οποίον ουσιαστικά δεν είχαν ιδιαίτερη επικοινωνία, μάλλον για να απαξιώσει τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, αλλά και για να μη χρειαστεί να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τις κινήσεις του στο αυτοκίνητο. Η θέση στην οποίαν βρέθηκε ο Κατηγορούμενος, δηλαδή γερμένος και χτυπημένος στο κεφάλι και άρα χωρίς ζώνη, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν φορούσε ζώνη και προηγουμένως. Στο δίκαιο της απόδειξης είναι καλά αναγνωρισμένο το τεκμήριο της συνέχειας σύμφωνα με το οποίο μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι εάν μια κατάσταση πραγμάτων ίσχυε σε κάποιο χρόνο αυτή είτε ίσχυε προηγουμένως είτε συνέχισε να υπάρχει στο μέλλον. Στο σύγγραμμα Phipson on Evidence, 14th ed. σελ. 360 αναφέρονται τα ακόλουθα: «.States of mind, persons, or things at a given time may in some cases be proved by showing their previous or subsequent existence in the same state, there being a probability that certain conditions and relationships continue. This sort of inference is sometimes called the presumption of continuance.» Από τη θέση που βρέθηκε ο Κατηγορούμενος και με βάση το τεκμήριο της συνέχειας στο οποίο μόλις αναφέρθηκα, θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος για να βρεθεί μετά το δυστύχημα γερμένος στο κάθισμα και έχοντας χτυπήσει το κεφάλι του και άρα χωρίς ζώνη, αυτή η κατάσταση ίσχυε και αμέσως προηγουμένως. Δεν δόθηκε αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος φορούσε τη ζώνη του πριν το δυστύχημα ή και ότι αυτή έφυγε από τη θέση της κατά τη σύγκρουση, ούτως ώστε το τεκμήριο της συνέχειας να ανατραπεί. Συνεπώς προβαίνω σε εύρημα ότι κατά το δοσμένο στην Κατηγορία τόπο και χρόνο και ειδικά κατά τη στιγμή του δυστυχήματος, ο Κατηγορούμενος όντας επιβάτης μηχανοκίνητου οχήματος, δε φορούσε τη ζώνη ασφαλείας. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην Κατηγορία. ......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο