Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ΑΔΑΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης 4329/2018, 18/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:B64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 4329/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας -ν- ΧΧΧΧΧΧΧΧ ΑΔΑΜΟΥ Κατηγορουμένου -------- Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Ναθαναήλ Για Κατηγορούμενo: κ. Πολυχρόνης με κα Χατζησάββα Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Στην παρούσα υπόθεση ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια. Σχετικό είναι το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο και προβλέπει ότι: «
- Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος στο Κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος στις 14/10/2017 και περί ώρα 19:00 στη Λεωφ. Τ. Παπαδόπουλου στη Λάρνακα οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα και κατά την οδήγηση, λόγω επικίνδυνης πράξης που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια χωρίς πρόθεση, επέφερε το θάνατο στο Χ.Χριστοδούλου, από τη Λάρνακα. Πολύ συνοπτικά αναφέρω ότι το ισχυριζόμενο αδίκημα βασίζεται σε θανατηφόρο τραυματισμό πεζού από όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, ενώ το όχημα του Κατηγορούμενου οδηγείτο με χαμηλή ταχύτητα, καθώς ο πεζός διασταύρωνε δρόμο, όχι από διάβαση πεζών αλλά κοντά σε είσοδο σε Λεωφόρο της Λάρνακας μέσω κυκλικού κόμβου. Η περιγραφή του χώρου του δυστυχήματος και σχεδόν όλο το περιεχόμενο του σχεδιαγράμματος που ετοίμασε η Αστυνομία, η θέση της σύγκρουσης του πεζού και του οχήματος στο δρόμο κατά τη σύγκρουση, ως και η τελική τους θέση, μετά την οδήγηση δεν τελούσε υπό αμφισβήτηση. Ουσιαστικά η θέση που αναπτύσσει η Υπεράσπιση, είναι ότι: - ελλείψει αξιόπιστης μαρτυρίας για την κατεύθυνση και τον τρόπο με τον οποίον διασταύρωνε το δρόμο ο πεζός (αμφισβήτησε πλήρως τη μαρτυρία του Μ.Κ3 -φερόμενου ως αυτόπτη μάρτυρα), - με βάση τη μαρτυρία ότι ο αποβιώσαντας διασταύρωνε 15 μέτρα μετά από τη στροφή από τον κυκλικό κόμβο και όχι σε διάβαση πεζών, - με βάση το ότι δεν υπήρχε μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είτε έτρεχε είτε παρέβηκε των Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας ή παρέβηκε κάποιο κανόνα επιμέλειας ή ότι μπορούσε να αντιδράσει ή υπήρχε ορατότητα και δυνατότητα στον ίδιο ή σε άλλον οδηγό να αποφύγει τη σύγκρουση υπάρχει αμφιβολία ως προς το ότι ο Κατηγορούμενος επέδειξε τέτοιο βαθμό αμέλειας, ώστε να πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Μαρτυρία Έδωσαν μαρτυρία ο Αναπληρ. Λοχίας XXXXX Ζ.Μηλιώτης , ο Μ.Κ.
- Αστυφ. XXXXX XXXXX Γρηγορίου και ο XXXXX Ευαγγέλου που φέρεται να ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος. Κατατέθηκε επίσης μεγάλος αριθμός Τεκμηρίων - εγγράφων που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και διάφορες καταθέσεις (και ανακριτική κατάθεση του ίδιου του Κατηγορούμενου - Τεκμήριο 3 και Τεκμήριο 16), αλλά και φωτογραφικό υλικό. Πολλές δε καταθέσεις έχουν γίνει αποδεκτές ως προς το περιεχόμενό τους. O Μ.Κ.1 Αναπληρωτής Λοχίας XXXXX Σ. Μηλιώτης του Τμήματος Τροχαίας Λάρνακας, είναι τοποθετημένος στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων του Τμήματος Τροχαίας από το 1988 και είναι υπεύθυνος σε βάρδια δυστυχημάτων-περιπολιών από το έτος
- Έχει τύχει εκπαίδευσης στην Αστυνομική Ακαδημία σε σχέση με διερεύνηση και αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων και είναι εξουσιοδοτημένος φωτογράφος της αστυνομίας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής του κατάθεσης ημερομηνίας 26/1/2018 Τεκμήριο
- Σε αυτήν αναφέρονται τα ακόλουθα: -Στις 14/10//2017 συνέβη σοβαρό τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφ. Τάσσου Παπαδόπουλου στη Λάρνακα με ενεχόμενο τον Κατηγορούμενο και πεζό. Την ίδια νύχτα και περί τις 19:10 συνάδελφοί του αναχώρησαν για τη σκηνή. Ο πεζός, βαριά τραυματισμένος είχε ήδη παραληφθεί από ασθενοφόρο για να μεταφερθεί στο Τ.Α.Ε.Π. του Γ.Ν. Λάρνακας ενώ ο ενεχόμενος παρέμεινε στη σκηνή. Τα μέλη της τροχαίας έλαβαν μέτρα για προστασία της σκηνής και λήφθηκε γραπτή περιγραφή από αυτόπτη μάρτυρα. - Έγινε προκαταρκτικός έλεγχος αλκοόλης στον Κατηγορούμενο με μηδενική ένδειξη. Ερωτηθείς από τον ίδιο ο οδηγός, του περιέγραψε τα γεγονότα του δυστυχήματος κάνοντας σχετικές υποδείξεις που τοποθετήθηκαν σε πρόχειρο σχεδιάγραμμα. Οι κύριες υποδείξεις αφορούσαν την πορεία του οχήματος πριν και κατά την ώρα του δυστυχήματος, το σημείο σύγκρουσης του οχήματός του με τον πεζό, την τελική του θέση αμέσως μετά τη σύγκρουση και την κηλίδα αίματος που υπήρξε στη σκηνή και τα παπούτσια του. Επίσης υπέδειξε και τις ζημίες του οχήματός του. Ερωτηθείς ποια ήταν η πορεία του πεζού πριν το δυστύχημα, ο Κατηγορούμενος ανέφερε «δεν τον είδα πόθεν ήρτεν». Όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο, έδωσε την απάντηση «ήνταν που να πω». -Το δυστύχημα συνέβηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο καιρός ήταν αίθριος, η ασφάλτινη επιφάνεια ήταν αρκετά καλή, το επίπεδο οδόστρωμα ήταν στεγνό και η κίνηση ήταν αρκετή. Η χαμηλή στάση στα φώτα πορείας του οχήματος, με την οποίαν προσέγγιζε τη σκηνή κατά το δυστύχημα ο οδηγός δεν του προσέφερε κάποια ιδιαίτερα βοήθεια, εφόσον διοχετεύονταν πλούσια ο οδικός φωτισμός. -Ο Κατηγορούμενος κινήθηκε μαζί του πεζός σε διάφορα σημεία. Μετά από δοκιμή στην οποία προέβηκε με άλλο αστυφύλακα ο οποίος φορούσε σκούρα αστυνομική στολή, διαπιστώθηκε ότι εύκολα μπορούσε να γίνει αντιληπτός σε απόσταση περί τα 50 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης, λόγω της φύσης του δρόμου, δηλαδή της παρουσίας κυκλικού κόμβου. Ο ίδιος αστυφύλακας μπορούσε να γίνει αντιληπτός και από μεγαλύτερη απόσταση όταν κινούταν πεζός εντός της λεωφόρου με βηματισμό προς την Ορόκλινη. Από την είσοδο της λεωφόρου προς την Ορόκλινη η ορατότητα ξεπερνούσε τα 100 μέτρα σε ευθεία. - Ο Κατηγορούμενος εισήλθε στον κυκλικό κόμβο από την οδό Μ.Νικολαΐδη για να στρίψει δεξιά (3η έξοδος) για να κατευθυνθεί προς τη λεωφ. Τ.Παπαδόπουλου προς την περιοχή Ορόκλινης. Ο κυκλοφοριακός κόμβος συνδέει τέσσερις δρόμους. Το δυστύχημα συνέβηκε στην είσοδο της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου σε απόσταση περί τα 5 μέτρα από τη ρόδα του κόμβου και εντός της αριστερής λωρίδα κυκλοφορίας. - Η εν λόγω λεωφόρος αποτελείται από 4 λωρίδες κυκλοφορίας, 2 προς κάθε κατεύθυνση που διαχωρίζονται με κτιστή νησίδα. Στην έναρξή της περί τα 20 μέτρα έχει φυτεμένο γρασίδι, ενώ συνεχίζει με τσιμεντένιο διαχωριστικό στηθαίο με πορεία προς τη Δεκέλεια. Το ανώτατο όριο ταχύτητας στον κυκλικό κόμβο είναι τα 30 Χ.Α.Ω. και στην οδό Μ.Νικολαίδη υπήρχε ευδιάκριτη πινακίδα τροχαίας σε απόσταση περί τα 40 μέτρα επί του αριστερού πεζοδρομίου. Κατά την είσοδό του ένας οδηγός, στη συγκεκριμένη λεωφόρο βλέπει ευδιάκριτη πινακίδα τροχαίας σε απόσταση περί τα 40 μέτρα επί του αριστερού πεζοδρομίου, η οποία καθορίζει ως ανώτατο όριο ταχύτητας τα 50 Χ.ΑΩ. προς τη Δεκέλεια- Ορόκλινη και στο πάνω μέρος της πινακίδας υπάρχει πινακίδα που πληροφορεί τους οδηγούς για την παρουσία φώτων τροχαίας (επικείμενη διάβαση πεζών) η οποία βρίσκεται σε απόσταση περί τα 80 μέτρα από τη σκηνή του δυστυχήματος και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν τύπου hatch-back και εντοπίστηκε βούλωμα στην μπροστινή αριστερή πλευρά του καπό μηχανής σε ύψος 70-80 εκατοστά από το έδαφος. Είχε ραγίσει σε ένα σημείο η μπροστινή πλαστική γρίλια δίπλα ακριβώς από τα αριστερά φώτα πορείας και εντοπίστηκαν ίχνη από το πάνω σημείο πάνω από τα αριστερά φανάρια προς τον ανεμοθώρακα. Είχε σπάσει ο μπροστινός ανεμοθώρακας στην αριστερή του πλευρά με εξωτερικό ύψος 1,20 μέτρων. Στο σημείο του θρυμματισμένου αναμθοώρακα εντοπίστηκαν μικρές λευκές τρίχες και ίχνη αίματος, τα οποία συνήδαν με το κτύπημα στο κεφάλι του ενεχόμενου στο δυστύχημα τραυματία πεζού. Το σημείο σύγκρουσης υποδείχθηκε από τον αυτόπτη μάρτυρα και σημειώθηκε στο σχέδιο και συμφώνησε με αυτό ο Κατηγορούμενος και το οποίο συνάδει με τα ευρήματα στη σκηνή - Την ίδια νύχτα επικοινώνησε με την οικογένεια του τραυματία και η σύζυγος του ανέφερε ότι τον είχε κατεβάσει σε καφενείο κοντά στον κυκλικό κόμβο και ότι φορούσε ο σύζυγός της κοντομάνικη φανέλα πράσινου χρώματος,, μακρύ παντελόνι μαύρου χρώματος και ρούχινα παπούτσια μπλε χρώματος. - Ο πεζός ήταν ύψους 1,65 μ. και η ακτίνα φωτός ήταν 16 μέτρα - Ακολούθως πληροφορήθηκε ότι υπέκυψε στα τραύματα του ο πεζός το ίδιο βράδυ και μετά από ένταλμα σύλληψης λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο. Λήφθηκαν φωτογραφίες, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 4: φωτογραφίες του αποβιώσαντος στο νεκροτομείο), ως επίσης και φωτογραφίες στη σκηνή - Τεκμήριο 5 και 7 σε δύο ημερομηνίες (στις 14/10/2017 μεταξύ ρων ωρών 19:52-20:42 -νύχτα- και στις 21/11/2017, μεταξύ των ωρών 0840-0906 -ημέρα-, φωτογραφίες Αναφέρθηκε και προφορικά στον οδικό φωτισμό και σε κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο μετά που πληροφορήθηκαν ότι ο πεζός απεβίωσε. Αυτή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Κατέθεσε επίσης έντυπο (Τεκμήριο 4) που έδειχνε ότι από τις 18:40 ήταν σε ισχύ ο οδικός φωτισμός και ήταν βράδυ. Συνάντησε στη σκηνή και τον αυτόπτη μάρτυρα Μ.Κ.3 που εργάζεται σε γραφείο ταξί στο μέρος. Επανέλαβε τις αναφερόμενες την κατάθεσή του εξετάσεις και δοκιμές στις οποίες προέβηκε σε σχέση με την ορατότητα, η οποία ως εξήγησε ήταν πολύ ικανοποιητική . Εξήγησε επίσης ότι ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός. Πληροφορήθηκε μετά ότι όταν κλήθηκε για επανεξέταση για ανανέωση της άδειάς του δεν πέρασε τις εξετάσεις και του αφαιρέθηκε η άδειά του μετά το δυστύχημα. Το σημείο που επιχείρησε το θύμα να διασταυρώσει ήταν μη ασφαλές σημείο. Πριν τα 80 μέτρα προς τα βόρεια υπήρχε διάβαση πεζών που δεν την χρησιμοποίησε. Αντεξεταζόμενος, ερωτώμενος αν αναμενόταν ότι θα διασταύρωνε πεζός από το σημείο εκείνο όταν υπήρχε διάβαση πεζών 80 μέτρα μετά, παρέπεμψε σε αναφορά του ίδιου του Κατηγορούμενου ότι διήλθε 1000 φορές από το σημείο και άρα γνώριζε πέριξ υπήρχε καφενείο πρακτορεία, καταστήματα που έφτιαχναν sandwich, γραφείο ταξί, και ότι ήταν πολυσύχναστος χώρος και άρα έπρεπε να αναμένει ότι κινούνταν άτομα και κάποιος να επέλεγε να διασταύρωνε. Συμφώνησε ότι δεν θα ήταν μεγάλη η ταχύτητα εξ' ανάγκης λόγω της φύσης του κυκλοφοριακού κόμβου. Δεν δέχθηκε ότι ήταν πιθανόν να διασταύρωνε από το πεζοδρόμιο και όχι τη νησίδα ο πεζός αφού υπήρχε μαρτυρία από αυτόπτη μάρτυρα ενώ ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι δεν είδε κάτι. Εξήγησε επίσης με μαθηματικούς υπολογισμούς, λαμβάνοντας δεδομένο ότι η ταχύτητα του Κατηγορούμενου ήταν χαμηλή ότι υπήρχε περιθώριο αυτός να αντιδράσει. Δεν ήταν δυνατόν να ληφθούν δείγματα για να εξεταστεί κατά πόσον κατανάλωσε αλκοόλ ο πεζός λόγω χορήγησης ενδοφλέβιων. Ο M.K.2 αστυφύλακας 806 Παναγιώτης Γρηγορίου της Τροχαίας Λάρνακας, υπηρετεί στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Υιοθέτησε το περιεχόμενο Κατάθεσής του (Τεκμήριο 14 ) και σχέδιο σκηνής δυστυχήματος που ετοίμασε (Τεκμήριο 15). Στην κατάθεσή του ημερ. 26/1/2018, Τεκμήριο 14, αναφέρει ότι υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων του Τμήματος Τροχαίας. Εκπαιδεύτηκε στην αστυνομική ακαδημία σε σχέση με τη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και στη σχεδιαγράφηση σκηνών. Στις 14/10/2017 και γύρω στις 19:10 ενώ ήταν σε υπηρεσία πληροφορήθηκε περί τροχαίου δυστυχήματος στη Λεωφ. Τ.Παπαδόπουλου, πλησίον του κυκλικού κόμβου λιμανιού στη Λάρνακα, επισυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα στο οποίο τραυματίστηκε ένας πεζός. Στη συνέχεια αναχώρησε για τη σκηνή και όταν αφίχθηκαν εκεί με συνάδελφό του είχε παραληφθεί ήδη ο πεζός με ασθενοφόρο. Στη σκηνή βρισκόταν και ο οδηγός που εμπλάκηκε στο δυστύχημα (Κατηγορούμενος), ο οποίος υπέδειξε το όχημά του και ανέφερε, ερωτηθείς για τα γεγονότα ότι εισήλθε στον κυκλικό κόμβο με δεξιά στροφή, με πολύ χαμηλή ταχύτητα και μόλις εισήλθε στη λεωφόρο Τ. Παπαδόπουλου, συγκρούστηκε με το μπροστινό αριστερό μέρος του αυτοκινήτου του με τον πεζό, τον οποίο δεν αντιλήφθηκε προηγουμένως. Είπε επίσης ότι ο οδικός φωτισμός ήταν αναμμένος, στο αυτοκίνητο ήταν μόνος του και δεν είχε κάποιο εμπόδιο ή άλλο αυτοκίνητο στη σκηνή. Ετοίμασε στην παρουσία του πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος και κατέγραψε τις υποδείξεις του. Στη σκηνή αναζήτησε μαρτυρία και εντόπισε αυτόπτη μάρτυρα, το Μ.Κ.
- Του ανέφερε ότι στεκόταν περί τις 19:00 στον παράπλευρο δρόμο, παρά γραφείο ταξί και είδε τον πεζό με κανονικό βηματισμό να προσπαθεί να διασταυρώσει. Ο πεζός πέρασε την εσωτερική λωρίδα κυκλοφορίας και κατά το ήμισυ περίπου κάλυψε και την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας στην οποία εισήλθε και το ενεχόμενο όχημα ερχόμενο από τον κυκλικό κόμβο και είδε το αυτοκίνητο να χτυπά τον πεζό με το μπροστινό αριστερό μέρος του και να τον εκτινάσσει. Όλες οι υποδείξεις του μάρτυρα και του οδηγού ταυτίζονταν εκτός από την πορεία του πεζού, που ο Κατηγορούμενος δεν είχε αντιληφθεί. Το δυστύχημα συνέβηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο δρόμος ήταν στεγνός, η τροχαία κίνηση αρκετή. Στο σημείο όπου συνέβηκε το δυστύχημα δεν υπήρχε διάβαση πεζών ενώ διάβαση υπήρχε εντός της λεωφ. Τ.Παπαδόπουλου σε απόσταση 100 μ από τον κυκλικό κόμβο λιμανιού σε ευθεία πορεία προς Ορόκλινη..Το ανώτατο όριο ταχύτητας ήταν 20 Χ.Α.Ω στον κυκλικό κόμβο και 50 Χ.Α.Ω. στην είσοδο στη λεωφ. Τ.Παπαδόπουλου. Η λεωφ. Τ.Παπαδόπουλου αποτελείται από 4 λωρίδες κυκλοφορίας, 2 στην κάθε κατεύθυνση και διαχωρίζονται από νησίδα. Ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός. Ο Μ.Κ.1 ανέλαβε να διεξαγάγει περαιτέρω εξετάσεις. Το αυτοκίνητο, έσπασε η μπροστινή πλαστική γρίλια στα αριστερά και έσπασε ο μπροστινός ανεμοθώρακας στην αριστερή του πλευρά με έντονο κεντρικό κτύπημα. Κατάθεσε επίσης ως Τεκμήριο, κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 16) Εξήγησε το Τεκμήριο 15, Σχέδιο Σκηνής Δυστυχήματος, αναφερόμενος μεταξύ άλλων στην πορεία του οχήματος του πεζού και το σημείο σύγκρουσης. Το σημείο σύγκρουσης το υπέδειξε ο Κατηγορούμενος και ο Μ.Κ.
- Η ορατότητα ήταν πάρα πολύ ικανοποιητική. Πρόκειται για τον κυκλικό κόμβο του λιμανιού που στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχουν κολώνες οδικού φωτισμού και υπήρχαν αν δεν έκανε λάθος 5 ‑ 6 κολώνες οδικού φωτισμού ειδικά στη σκηνή όπου έγινε το δυστύχημα. Επίσης σύμφωνα και με την πορεία του οδηγού, η ορατότητα ήταν ικανοποιητική μέχρι το σημείο που έγινε η σύγκρουση. Πέραν της κατάθεσης που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο, μίλησαν στη σκηνή και του ανέφερε ο Κατηγορούμενος, ερωτώμενος για το πως επισυνέβηκε το δυστύχημα ότι δεν είδε καθόλου τον πεζό και ότι μετά τη σύγκρουση ακινητοποίησε το όχημά του. Ο Μ.Κ.3 XXXXX Ευαγγέλου, υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσής του Τεκμήριο
- Αναφέρει σε αυτήν, ότι εργάζεται σε γραφείο ταξί που βρίσκεται παρά τον κυκλικό κόμβο του λιμανιού Λάρνακας στην αριστερή πλευρά με κατεύθυνση προς το δρόμο Λεωφόρου Αμμοχώστου (παράλληλο δρόμο). Σε κάποια στιγμή ενώ κοιτούσε προς τον κυκλικό κόμβο ο οποίος είχε απόσταση περί τα 50 μέτρα, είδε στη μεσαία νησίδα έναν ηλικιωμένο άντρα περίπου γύρω στα 75 χρόνια να διασταυρώνει από το τρίτο μαυρισμένο σημείο της νησίδας διαγώνια προς το αριστερό πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Αμμοχώστου. Όταν διένυσε περί τα 5 μέτρα, δηλαδή 1,5-2μ. πριν το πεζοδρόμιο, είδε ένα αυτοκίνητο σαλούν μικρού μεγέθους το οποίο ήταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση από τον κυκλικό κόμβο λιμανιού είδε ένα αυτοκίνητο σαλούν με κατεύθυνση από τον κυκλοφοριακό κόμβο στη Λεωφόρο Αμμοχώστου να χτυπά τον πεζό και να τον εκτίνασσε σε τρία μέτρα περίπου και αυτός να καταλήγει στην άσφαλτο μπροστά από το αυτοκίνητο περί τα 3 μέτρα. Πήρε στο σημείο και είδε τον τραυματία να μην ανταποκρίνεται. Ο πεζός φορούσε άσπρη φανέλα και μαύρο παντελόνι. Αμέσως, ο ίδιος τηλεφώνησε και ενημέρωσε. Ο οδηγός κατέβηκε από το αυτοκίνητο και παρέμεινε στο χώρο μέχρι να έρθει στο σημείο η Αστυνομία. Όταν ήρθε η Αστυνομία, αυτός τους έδωσε τα στοιχειά του και του λήφθηκε κατάθεση. Την ίδια μέρα και στις 20:45 υπέδειξε το σημείο της σύγκρουσης και το σημείο που κατέληξε στην άσφαλτο. Του υποδείχθηκε ένα πρόχειρο σχέδιο της σκηνής με το οποίο συμφώνησε και το οποίο υπέγραψε. Ο δρόμος ήταν φωτισμένος και τα φώτα του αυτοκινήτου λειτουργούσαν κανονικά, ενώ ο πεζός διασταύρωνε με κανονικό βηματισμό. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας έτυχε υποβολής ότι η φανέλα του πεζού δεν ήταν άσπρη, κάτι για το οποίο ο ίδιος επέμενε και του υποβλήθηκε ότι εφόσον αυτό το μέρος της μαρτυρίας του δεν ήταν αληθές, τίποτα από τα όσα ανέφερε δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια. Στο Δικαστήριο κατατέθηκαν επίσης διάφορα έγγραφα, όπως σχέδια σκηνής δυστυχήματος, φωτογραφίες, καταθέσεις και ιατροδικαστική έκθεση. Ανάμεσα στα έγγραφα που κατατέθηκαν ήταν και ιατροδικαστική Έκθεση Τεκμήριο 10 και συγκεκριμένα στα αποτελέσματα της εξωτερικής εξέτασης, αυτό που αναφέρεται σε σχέση με τον πεζό τραυματία είναι ότι έφερε συρραμμένα θλαστικά τραύματα στην αριστερή μετωπιαία περιοχή και στο αριστερό κάτω έξω φλέβαρο, καθώς κι εκδορές αριστερού αντιβραχιονίου και αριστερού γόνατος. Έφερε επίσης εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή έσω κάτω μηριαία περιοχή, σημείο που χτυπήθηκε άμεσα από το όχημα. Ο Κατηγορούμενος ο οποίος έδωσε μία γενική ανώμοτη δήλωση επιμένοντας στην αθωότητά του, έδωσε 2 καταθέσεις, εφόσον αρχικά κατηγορείτο για αμελή οδήγηση, κάτι που μεταβλήθηκε στην πορεία, όταν επήλθε ο θάνατος του πεζόύ. Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 3 , υιοθέτησε το περιεχόμενο άλλης κατάθεσής του (Τεκμήριο 16) και απαντώντας σε ερωτήσεις που του τέθηκαν ανέφερε ότι δεν είχε άλλου στραμμένη την προσοχή του αλλά κρατούσε το τιμόνι του με τα 2 του χέρια βλέποντας μπροστά του . Τα τζάμια του αυτοκινήτου ήταν καθαρά και δεν είχε κανένα εμπόδιο στο δρόμο. Έβλεπε μπροστά του αλλά δεν είδε τον πεζό, ούτε από που ερχόταν. Τον είδε ξαφνικά μπροστά του. Ο φωτισμός στο δρόμο ήταν πολύ καλός. Τα φώτα του λειτουργούσαν κανονικά. Περνούσε από το δρόμο για 20 χρόνια και τον γνωρίζει πολύ καλά (όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, περνά "σιήλλιες φορές την ημέρα») Δεν γνωρίζει πως δεν είδε τον πεζό. Το αυτοκίνητό του δεν είχε ζημιές πριν το δυστύχημα, ούτε μηχανικό πρόβλημα. Ήταν μόνος στου στο δρόμο, στη λωρίδα του και δεν είχε άλλα αυτοκίνητα δίπλα του. Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 16 ημερομηνίας 14/10/17 ο Κατηγορούμενος αναφέρει ότι στις 14/10/2017 και γύρω στις 19:00 βρισκόταν σε πρακτορείο στοιχημάτων, το οποίο βρισκόταν στο δρόμο που οδηγούσε προς την είσοδο του λιμανιού Λάρνακας, όπου παρακολουθούσε ποδόσφαιρο. Την ίδια μέρα γύρω στις 19:05 έφυγε από το πρακτορείο οδηγώντας το αυτοκίνητό του με κατεύθυνση προς τον κυκλικό κόμβο λιμανιού Λάρνακας. Έφθασε στον κυκλικό κόμβο και εισήλθε σε αυτόν, κρατώντας την αριστερότερη λωρίδα κυκλοφορίας, με πρόθεση να πάει στη Δεκέλεια που είναι το σπίτι του. Στο αυτοκίνητο ήταν μόνος του και φορούσε ζώνη ασφαλείας Τα φώτα πορείας ρου ήταν αναμμένα στην κανονική στάση και η ταχύτητά του ήταν περίπου γύρω στα 20 Χ.Α.Ω. Αφού γύρισε στον κυκλικό κόμβο, εισήλθε στη λεωφόρο που οδηγεί προς τη Δεκέλεια συνεχίζοντας στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Αφού εισήλθε μερικά μέτρα στην κατεύθυνση αυτή, με την ίδια ταχύτητα άκουσε ένα δυνατό θόρυβο και είδε μπροστά του στο καπό του αυτοκινήτου του έναν άνθρωπο που στη συνέχεια χτύπησε με το κεφάλι του στην αριστερή πλευρά του ανεμοθώρακα του οχήματος, σπάζοντάς τον. Αμέσως πάτησε φρένο και ακινητοποίησε το όχημα. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και είδε έναν ηλικιωμένο πεσμένο στην άσφαλτο, 2-3 μέτρα από το αυτοκίνητό του. Μετά από λίγο ήρθε ασθενοφόρο στο μέρος και παρέλαβε τον τραυματία. Μετά ήρθε και η Αστυνομία και τους ανέφερε τι έγινε και ποια πορεία ακολουθούσε. Ακολούθως του έγινε άλκοτεστ με μηδενική ένδειξη. Η Αστυνομία προέβηκε σε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής κι έλαβε μέτρα όπου υπέδειξε το σημείο περίπου που έγινε η σύγκρουση και αφού του επεξηγήθηκε κατά τη λήψη της κατάθεσης, εκείνος συμφώνησε και υπέγραψε. Ο δρόμος ήταν φωτεινός από τις λάμπες οδικού φωτισμού. Δεν είδε πουθενά τον άντρα πριν να συγκρουστεί μαζί του. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά του στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών. Ο Μ.Κ.1 μου δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση. Επρόκειτο για ανεξάρτητο μάρτυρα και μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Εξήγησε τις ανακριτικές ενέργειές του καθώς και τα πραγματικά στοιχεία επί του εδάφους. Το ίδιο μπορώ να πω και για το Μ.Κ.
- Έλαβα από τη μαρτυρία επαρκή εικόνα για την τοποθεσία του δυστυχήματος και τις συνθήκες του, αλλά και βοηθήθηκα να καταλήξω σε πολλά συμπεράσματα, σε συνδυασμό βεβαίως με το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας τους δε δεν αμφισβητήθηκε, αφού η κύρια υπερασπιστική γραμμή για τον Κατηγορούμενο ήταν η αμφισβήτηση της μαρτυρίας του αυτόπτη μάρτυρα. Έρχομαι στο Μ.Κ.
- Μου έκανε καλή εντύπωση και θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας, εξηγώντας αμέσως πιο κάτω γιατί. Η Υπεράσπιση επέμενε ότι πρέπει να αποδοθεί μηδενική αξία στη μαρτυρία του λόγω της αναφοράς του στο ότι ο πεζός φορούσε άσπρη φανέλα, αλλά δεν διακρίνω κάποιο κίνητρο στο να μην πει στο Δικαστήριο την αλήθεια για ένα τέτοιο ζήτημα. Ούτως ή άλλως το εάν ήταν ή όχι σκούρα τα ρούχα που φορούσε ο πεζός σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.1 όπου έγινε δοκιμή και ήταν ορατός συνάδελφός του με σκούρα στολή στα πλαίσια σχετικών δοκιμών που έλαβαν χώρα, με βάση και το άφθονο του φωτισμού στον εν λόγω δρόμο, δεν έχει σημασία. Καθοριστικό για την υπόθεση είναι βεβαίως το πως κινείτο ο πεζός στο δρόμο, από που διασταύρωνε και με ποιο τρόπο. Μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 ως προς αυτό το ζήτημα, για τους ακόλουθους λόγους:
- Η μαρτυρία του γενικά, συνέπιπτε με αυτήν του Κατηγορούμενου σε σχέση με το σημείο της σύγκρουσης και τις κινήσεις του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου αλλά και την εκτίναξη του πεζού. Συνεπώς μπορώ να θεωρήσω ότι είδε τη σύγκρουση και να βασιστώ στη μαρτυρία του για την κατεύθυνση και το βηματισμό του πεζού.
- Συμπίπτει επίσης η αναφορά του στην κατεύθυνση από την οποία διασταύρωνε ο πεζός, με τα ευρήματα της ιατροδικαστικής έκθεσης ότι ο πεζός, έφερε τραύματα στην αριστερή πλευρά του σώματός του. Εννοείται βεβαίως, ότι δεν παραγνωρίζω την αναφορά του σε άσπρο χρώμα φανέλας, κάτι που δεν συμβαδίζει με την κατάθεση της συζύγου του πεζού, που δηλώθηκε ως παραδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της, όπου και γινόταν αναφορά σε ανοιχτό πράσινο, λαδί ως το χρώμα της φανέλας, κάτι που ανέφερε και ο Μ.Κ.
- Δεν θεωρώ όμως ότι είναι τέτοιας σημασίας αυτή η λεπτομέρεια, ώστε να εξουδετερώνει/εκμηδενίζει τις υπόλοιπες αναφορές του μάρτυρα. Στην υπόθεση Τιμοθέου Βίκτωρας ν. Αστυνομίας,
(2012)2 Α.Α.Δ. 671 αναφέρεται ότι η νομολογία αναγνωρίζει ότι στις περιπτώσεις τροχαίων δυστυχημάτων, είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, αλλά θεωρούνται φυσιολογικά αναμενόμενες και δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας (βλ. Αβραάμ v. Αστυνομίας,
(2012)2 Α.Α.Δ. 220). Μπορώ συνεπώς να δεχθώ την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Κ.3 στην ολότητά της. Λαμβάνω επίσης σε κάποιο βαθμό υπόψη, την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου με την οποία υιοθέτησε τις καταθέσεις του και δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάτι στην κατάθεσή του που να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Υπογραμμίζω ότι δεν αντιλήφθηκε καθόλου τον πεζό πριν τον χτυπήσει με το όχημά του. Λαμβάνω επίσης για τα διαμόρφωση των ευρημάτων μου όλα τα ενώπιόν μου έγγραφα. Δίνω επίσης ιδιαίτερη σημασία στα ακόλουθα:
- Στα σχέδιο σκηνής του δυστυχήματος και στις φωτογραφίες της σκηνής
- Στις καταθέσεις του Κατηγορούμενου.
- Στην ιατροδικαστική έκθεση σε σχέση με τον πεζό Συνεπώς, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα. - Ο πεζός διασταύρωνε στις 14/10/2017 και ώρα 19:00 (ήταν βράδυ) με κανονικό βηματισμό από τη νησίδα προς το πεζοδρόμιο της λεωφ. Τ. Παπαδόπουλου, σε σημείο κοντά στην είσοδο στη λεωφόρο από τον κυκλικό κόμβο, όπου και δεν υπήρχε διάβαση πεζών. - Επρόκειτο για δρόμο πολυσύχναστο από κόσμο με διάφορα καταστήματα (πρακτορεία, σαντουιτσάδικα κλπ), όπου θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση να θεωρείται αναμενόμενο ότι κάποιος θα διασταύρωνε το δρόμο. - Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά το δρόμο εισήλθε οδηγώντας το όχημά του την ίδια ώρα, μέσω του κυκλικού κόμβου στη Λεωφ. Τ.Παπαδόπουλου και χτύπησε τον πεζό καθώς διασταύρωνε σε απόσταση 15 μ. από την είσοδο στη λεωφόρο Τ. Παπαδόπουλου, σε σημείο που δεν υπήρχε διάβαση πεζών και σε προχωρημένο σημείο εντός της αριστερότερης λωρίδας την οποίαν και χρησιμοποιούσε ο Κατηγορούμενος, με το αριστερό μέρος του αυτοκινήτου του. Ο πεζός χτυπήθηκε - τραυματίστηκε σε διάφορα σημεία στην αριστερή του πλευρά και αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του. - Η ορατότητα ήταν μεγάλη και μπορούσε ο πεζός να γίνει αντιληπτός από μία απόσταση περί τα 50 μέτρα (βλ. μαρτυρία Μ.Κ.1) - Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου κινείτο με χαμηλή ταχύτητα με αναμμένα φώτα - Ο φωτισμός στο δρόμο ήταν ικανοποιητικός και ακόμη και πρόσωπο με σκούρα ρούχα θα μπορούσε να γίνει αντιληπτό υπό τας συνθήκας Νομική πτυχή Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χ. Χάρπα, Ποιν .Έφεση 71/2012, 21/2/2014, σε περίπτωση πεζού που χτυπήθηκε θανάσιμα από αυτοκίνητο σε οδό στη Λευκωσία, όπου και υπήρχε ορατότητα, όπου ο οδηγός καθόλου δεν αντιλήφθηκε τον πεζό πριν τη σύγκρουση και όπου υπήρχε απεριόριστη ορατότητα, θεωρήθηκε ότι δεν στοιχειοθετείτο η Κατηγορία της πρόκλησης θανάτου από επικίνδυνη πράξη με βάση το άρθρο 210 Π.Κ., αλλά αμελής οδήγηση. Δεν υπήρχε όμως ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου μαρτυρία για το πως ο πεζός και από ποια κατεύθυνση διασταύρωνε το δρόμο. Ως τονίζεται στη νομολογία, επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 115). Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Λουκά ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/2018, ημερ. 18/9/2019, όπου υπήρχε πλήρης παράλειψη του οδηγού να αντιληφθεί την πεζή από απόσταση 1,90 λόγω τυφλού σημείου, θεωρήθηκε ότι δεν στοιχειοθετείτο υπόθεση με βάση το άρθρο 210 Π.Κ.. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα, τα οποία παραθέτω γιατί αποτελούν την πιο πρόσφατη ανάλυση των σχετικών αρχών σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου 210 Π.Κ. κατά την οδήγηση: « Στην Πέτρου ν. Αστυνομία
(1994)2 Α.Α.Δ. 233 έγινε ανάλυση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. ".......... Έτσι για να βρεθεί τώρα κάποιος ένοχος πρέπει η πρόκληση θανάτου να οφειλόταν σε αλόγιστη (rash), απερίσκεπτη (reckless) ή επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά. Το άρθρο δεν καθορίζει κριτήρια ως προς το τι αποτελεί αλόγιστη ή επικίνδυνη πράξη και αφήνεται στο Δικαστήριο να ερμηνεύσει το νομοθέτημα με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Σε σχέση με επικίνδυνη οδήγηση, σύμφωνα με τη νομολογία, απαιτείται τουλάχιστο απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους (fault) εκ μέρους του οδηγού. Στην Αγγλική υπόθεση R. v. Gosney [1971] 55 Cr. App.R. 502 σε σχέση με κατηγορία επικίνδυνης οδήγησης αναφέρεται ότι: "fault certainly does not necessarily involve deliberate misconduct or recklessness or intention to drive in a manner inconsistent with proper standards or driving ... Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of the driving and to the relevant circumstances of the case." 'Οσον αφορά την έννοια της απερίσκεπτης (reckless) οδήγησης σχετική είναι η απόφαση R. v. Lawrence [1981] 1 All Ε.R. 974, όπου αποφασίστηκε ότι ένα στοιχείο του αδικήματος της απερίσκεπτης οδήγησης είναι η πρόθεση (mens rea) με την έννοια ότι τέτοια πρόθεση είναι εκείνη σύμφωνα με την οποία ένας οδηγός ο οποίος πριν αρχίσει να οδηγά με τρόπο που περιέχει καθαρό και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς παραλείπει να λάβει υπόψη μιά τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει οδηγώντας με αυτό τον τρόπο. (Δέστε και R. v. Caldwell [1981] 1 All E.R. 961)." Αναφορικά με την έννοια του σφάλματος που αρκεί για την επικίνδυνη οδήγηση υιοθετήθηκε στην Σάββα ν. Αστυνομία
(2000)2 Α.Α.Δ. 115 το ακόλουθο απόσπασμα από την R. v. Gosney
(1971)55 Cr. App. R. 502: "Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of the driving and to the relevant circumstances of the case. A fault in that sense, even though it might be slight, even though it be a momentary lapse, even though normally no danger would have arisen from it, is sufficient. The fault need not be the sole cause of the dangerous situation. it is enough if it is, looked at sensibly, a cause. Σε μετάφραση: "Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία· πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επίκινδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντάς το λογικά, αποτελεί μια αιτία.". Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης ο πρωτόδικος Δικαστής έκρινε ότι η οδήγηση του Εφεσείοντα ήταν επικίνδυνη διότι "... η παράλειψη του κατηγορούμενου να αντιληφθεί από απόσταση τουλάχιστον Ι.90μ. και με καθαρό οπτικό πεδίο την παρουσία της πεζής στην άκρη του πεζοδρομίου και αμέσως μετά την είσοδο ·της στην διάβαση πεζών, κατέστησε την οδήγηση του επικίνδυνη. Ο άνω καταλογισμός ευθύνης παραγνωρίζει ένα σοβαρό παράγοντα που αποτελεί εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι δηλαδή σχεδόν ταυτόχρονα κινήθηκαν οι δύο, πεζή και εφεσείων και αμέσως επήλθε η σύγκρουση. Λαμβάνοντας υπόψιν την μικρή απόσταση των 1.90μ και την μικρή ταχύτητα (επίσης ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου) με την οποία κινήθηκε προς τα εμπρός ο Εφεσείων όταν άναψε το πράσινο φως στη μεριά του, κρίνουμε ότι, υπό τις περιστάσεις, η οδήγηση του δεν ήταν επικίνδυνη, ως έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Παρ΄ όλα ταύτα ο Εφεσείων είναι ένοχος για αμελή οδήγηση κατά παράβαση του Άρθρου 8 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου του 1972 Ν.86/72, ως ήτο και η εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου του. Η παράλειψη του Εφεσείοντα να αντιληφθεί την κίνηση του δρόμου και την πορεία της πεζής, παρόλο που η ορατότητα του ήταν ανεμπόδιστη, συνιστά αμέλεια. Σε ποινική υπόθεση, έστω και μικρού βαθμού αμέλεια είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη. Ασκώντας την εξουσία που μας παρέχεται από το Άρθρο 145(Ι)(γ) βρίσκουμε τον Εφεσείοντα ένοχο για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης του Άρθρου 8 του Ν.86/72. Διά τους πιο πάνω λόγους η καταδίκη του Εφεσείοντα για το αδίκημα που προβλέπεται από το Άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, παραμερίζεται. Κρίνεται όμως ένοχος για το αδίκημα του Άρθρου 8 του Ν.86/72.» Σε σχέση με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα στην υπόθεση Ανδρέας Λοϊζίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινική ΄Εφεση αρ. 145/2013, απόφαση ημερομηνίας 19/12/2014, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Προς τούτο, το Κακουργιοδικείο έστρεψε την προσοχή του και στην υπόθεση Μαυρομάτης ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 69 όπου το εφετείο ασχολήθηκε με το θέμα της ποινικής αμέλειας και έκαμε εκτενή αναφορά σε αγγλική και κυπριακή νομολογία, την οποία και υιοθετούμε. Ιδιαιτέρως το πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 73: «.η ποινική, όπως ονομάζεται, αμέλεια, που απαιτείται για την απόδειξη ευθύνης με βάση το νυν άρθρο 210 είναι μικρότερου βαθμού από την υπαίτιο αμέλεια (capable negligence) που απαιτείται για απόδειξη της ευθύνης για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας αλλά μεγαλύτερου βαθμού από την αμέλεια που απαιτείται για να ευσταθήσει ευθύνη για το αδίκημα της οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα, αμέλεια που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την αστική αμέλεια (civil law negligence).» Στη δε σελίδα 74 αναφέρεται: «Το άρθρο 205 απαιτεί τον υψηλότερο βαθμό αμελείας. Η αμέλεια του άρθρου 205 συνίσταται σε υπαίτιο αμέλεια, όρος που εισάγει το στοιχείο της αλόγιστης πράξης recklessness.» To Δικαστήριο στην υπόθεση Μαυρομάτης κάνει επίσης αναφορά και στην υπόθεση Rayias v. The Police 19 C.L.R. 308 και ουσιαστικώς θέτει αντιπαραβάλλοντας την ποινική ευθύνη που προκύπτει με βάση τα άρθρα 210 και 205 ότι ο απαιτούμενος βαθμός αμέλειας και για το άρθρο 210είναι πάντα ψηλός. Ψηλότερος, από το επίπεδο της αστικής αμέλειας, ενώ για το άρθρο 205 απαιτείται «υπαίτιος αμέλεια» που ουσιαστικώς ισοδυναμεί προς το στοιχείο της «αλόγιστης πράξης». Θεωρώ ότι με βάση τα πιο πάνω ευρήματά μου, ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος στην Κατηγορία που του αποδίδεται. Ο θάνατος του πεζού, προκλήθηκε εξαιτίας επικίνδυνης οδηγικής συμπεριφοράς εκ μέρους του Κατηγορούμενου. Εξηγώ. Στην υπό κρίση περίπτωση υπήρχε σαφής μαρτυρία για το πως κινείτο στο δρόμο ο πεζός. Αυτό διαφοροποιεί ουσιωδώς τα γεγονότα της υπόθεσης από τη Χάρπας πιο πάνω. Πράγματι ο Κατηγορούμενος δεν έτρεχε, ήταν εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του, είχε αναμμένα τα φώτα οδήγησής του. Η πλήρης παράλειψή όμως του Κατηγορούμενου να αντιληφθεί τον πεζό σε οποιοδήποτε σημείο σε ένα δρόμο πολυσύχναστο, τον οποίον ο ίδιος περνούσε συχνά, ενώ υπήρχε ορατότητα 50 μέτρων, σε συνδυασμό με το σημείο όπου χτυπήθηκε ο πεζός σε σχέση με τη λωρίδα όπου διασταύρωνε, που δείχνει ότι ήταν σε προχωρημένο στάδιο διασταύρωσης του δρόμου και λαμβάνοντας υπόψη το ότι ο πεζός διασταύρωνε με κανονικό βηματισμό φέρνουν την αμέλεια του Κατηγορούμενου, εντός των ορίων του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα. Αυτό δεν αίρεται από τη συμβολή του ίδιου του πεζού στο δυστύχημα -αφού ήταν κοινό έδαφος ότι διασταύρωνε σε επικίνδυνο σημείο και όχι από διάβαση πεζών-. Η παράλειψη του Κατηγορουμένου να αντιληφθεί τον πεζό που ήταν πλήρης, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες που επισυνέβηκε το ατύχημα, συνιστούσε από μόνη της μία επικίνδυνη κατάσταση, παρά το σημείο από το οποίο διασταύρωνε ο πεζός. Παραπέμπω κατ' αναλογία, στα αναφερθέντα στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 221/2018, που αφορούσε θανάσιμο τραυματισμό πεζής από όχημα καθώς διασταύρωνε πολυσύχναστο δρόμο στη Λευκωσία με το παιδί της, απόφαση ημερομηνίας 26/3/2019 και όπου -με βάση βεβαίως τα περιστατικά εκείνης της υπόθεσης- κρίθηκε ότι: «η παράλειψη του εφεσείοντα να εντοπίσει τους πεζούς στο δρόμο και να λάβει μέτρα έτσι ώστε να αποφευχθεί η επαφή του θύματος με το αυτοκίνητο του, αποτελούσε μίαν επικίνδυνη κατάσταση, όπως ορθά κατέληξε το πρωτόδικο Δικαστήριο, έστω και εάν συνέβαλε και το θύμα σε αυτή την κατάσταση». Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της και ο Κατηγορούμενος βρίσκεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην εναντίον του Κατηγορία. ............... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο