ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Κονναρή, Aρ. Υπόθεσης: 14959/2017, 10/1/2019

(2002). Επίσης ολοκλήρωσε εκπαίδευση σε αναπαράσταση των τροχαίων δυστυχημάτων

(2009)στο Αρχηγείο Αστυνομίας, καθώς σε φωτογραφία

(2005). Πιστεύει ότι έχει τύχει αρκετής εκπαίδευσης σε θέματα αναπαράστασης, αλλά αν χρειαστεί κάποια διευκρίνιση, όπως σε τροχαία δυστυχήματα μπορεί να ζητηθεί βοήθεια από ειδικό τμήμα, όπως γίνεται και στα θανατηφόρα δυστυχήματα. Δε χρειάστηκε στην προκειμένη περίπτωση βοήθεια γιατί δεν επρόκειτο για θανατηφόρο δυστύχημα και πιστεύει ότι έγιναν όλες οι απαιτούμενες ενέργειες. Κατά την αναπαράσταση που έγινε στις 3/8/2017, ο ίδιος μετέβηκε τη σκηνή μαζί με την Κατηγορούμενη και της εξήγησε τι επρόκειτο να λάβει χώρα, αναφέροντάς της ότι θα έπρεπε να γίνουν κάποιες μετρήσεις για μέτρηση της ορατότητας. Στο περιπολικό με τον ίδιο μπήκε κατά τη διαδικασία της μέτρησης αλλά είχε έρθει μόνη της όπως είχαν συνεννοηθεί. Εισερχόμενη στο περιπολικό της είχε εξηγήσει ότι θα γινόταν μία εξέταση για μέτρηση της ορατότητας και θα κινείτο το αυτοκίνητο με την ταχύτητα που του ανέφερε ότι ταξίδευε κατά την ώρα του δυστυχήματος και συγκεκριμένα της ανέφερε ότι αν δει οτιδήποτε μπροστά τους να του αναφέρει να σταματήσει. Κατά τη μέτρηση όταν αντιλήφθηκε ότι έμπαινε πεζός στο δρόμο με την ίδια περιγραφή με τα ρούχα της πεζής, μόλις αντιλήφθηκε την πεζή να εισέρχεται στο δρόμο του το ανέφερε, εκείνος σταμάτησε αμέσως και έκανε τη μέτρηση. Δεν της ανέφερε ξεκάθαρα ότι θα εισερχόταν πεζός αλλά της ζήτησε να του αναφέρει μόλις εντόπιζε κίνηση. Συμφώνησε ότι στην αναπαράσταση θα έπρεπε να λαμβάνονταν υπόψη οι ίδιοι παράγοντες με το ατύχημα. Επέμενε ότι δεν περίμενε η Κατηγορούμενη ότι θα εισερχόταν η πεζή στο δρόμο. Συμφώνησε ότι ο πάσσαλος της ΑΗΚ με αριθμό 24 τη μέρα του ατυχήματος ήταν εκτός λειτουργίας και την επόμενη μέρα όταν μετέβηκε ξανά στο μέρος για μετρήσεις για να είναι πιο σίγουρος, βρήκε υπαλλήλους της ΑΗΚ οι οποίοι άλλαξαν τη λάμπα. Όταν του επισημάνθηκε ότι η Κατηγορούμενη κατά το δυστύχημα οδηγούσε μετά από 11 ώρες εργασίας, ανέφερε ότι οποιασδήποτε νιώθει κόπωση δεν πρέπει να οδηγεί. Το όχημα που χρησιμοποιήθηκε για την αναπαράσταση ήταν του ίδιου μοντέλου και μάρκας με αυτό της κατηγορούμενης. Δεν γνωρίζει εάν η Κατηγορούμενη χρησιμοποίησε ABS, γιατί δεν σταμάτησε στο ατύχημα. Το ρόλο του πεζού στην αναπαράσταση τον είχε μία κοπέλα της ίδιας ηλικίας με την τραυματία. Δέχθηκε ότι στις 3/8/2017 ο πάσσαλος φωτισμού 24 της ΑΗΚ λειτουργούσε. Δέχθηκε ότι πιθανόν να μην υπήρχε στην αναπαράσταση ο παράγοντας της εκπλήξεως. Οι μάρτυρες που υπήρχαν στο χώρο του δυστυχήματος αντιλήφθηκαν την πεζή. Δέχθηκε ότι ο πιο σημαντικός παράγοντας στο θέμα του χρόνου αντίδρασης είναι αυτός της έκπληξης και ότι αν αναμένει κάποιος κάτι ο χρόνος αντίδρασης μειώνεται. Ο ίδιος ανέμενε να ειδοποιηθεί από την Κατηγορούμενη να σταματήσει αλλά δέχθηκε ότι υπήρχαν δύο χρόνοι αντίδρασης, αυτός της Κατηγορούμενης και ο δικός του για να σταματήσει. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά δεν μπορεί ο χρόνος να επιστρέψει πίσω στη σκηνή του δυστυχήματος, αλλά έπρεπε να γίνει η αναπαράσταση με παρόμοιους όρους. Κατά τον ίδιο ο τρόπος αναπαράστασης που έγινε ήταν ορθός. Ο χρόνος αντίδρασης που χρησιμοποίησε ήταν μεταξύ 1-2 δευτερολέπτων και οι τύποι που χρησιμοποίησε είναι τύποι της φυσικής που διδάσκονται στο γυμνάσιο και λύκειο και τους δόθηκαν κατά την εκπαίδευση που έτυχαν σε σχέση με τη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων για να χρησιμοποιούνται στις μετρήσεις. Ο χρόνος που χρησιμοποίησε είναι αυτός που υπολογίζεται για ένα μέσο οδηγό. Συμφώνησε ότι υπάρχουν παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν, Οι οδηγοί όμως όπως είπε πρέπει πάντα να περιμένουν οποιονδήποτε κίνδυνο. Η ορατότητα δεν περιοριζόταν από μία συγκεκριμένη καμένη λάμπα. Πιθανόν η έλλειψη φωτισμού να επηρέασε μερικώς την ορατότητα, αλλά υπήρχε στο δρόμο φωτισμός που ήταν ικανοποιητικός. Στις περισσότερες φωτογραφίες εκτός των φωτογραφιών 10 και 14 χρησιμοποιήθηκε φλας κατά τη φωτογράφιση. Δέχθηκε ότι αυτό το οποίο απεικονιζόταν στις φωτογραφίες που κατατέθηκαν (του Τεκμηρίου 7) δεν ήταν ο πραγματικός φωτισμός της σκηνής. Συμφώνησε ότι οι φωτογραφίες αλλοιώνονται από το φλας. Το κοντινό σημείο φωτίζεται περισσότερο. Γι' αυτό όμως τα αυτοκίνητα χρησιμοποιούν τα φώτα πορείας τους για να φωτίζουν το δρόμο. Συμφώνησε ότι μετά τη σύγκρουση υπάρχει και κάποιος χρόνος για να ακινητοποιηθεί το όχημα. Με βάση το σημείο Χ1 στο σχέδιο που είναι το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε τη δεύτερη φορά η Κατηγορούμενη μέχρι το σημείο που κατέληξε το αυτοκίνητο η Κατηγορούμενη διένυσε ακόνη 4 μέτρα. Την πρώτη μέρα η πεζή ανέφερε ένα σημείο στο περίπου γιατί πίστευε ότι στο σημείο που χτύπησε την πεζή σταμάτησε απευθείας και το αυτοκίνητό της, πράγμα αδύνατον. Τη δεύτερη φορά, όταν της εξηγήθηκε αυτό το πράγμα, υποδείχθηκε το σημείο Χ1 που τοποθετήθηκε στο σχέδιο, γιατί δεν υπήρχαν κάποια ίχνη στον δρόμο ώστε να μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια ότι στο συγκεκριμένο σημείο έγινε η σύγκρουση. Η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι ήταν πιο πίσω από το σημείο σύγκρουσης. Ο ίδιος δεν έχει υπόψη του κάποιες άλλες μεθόδους για υπολογισμό. Μπορούν να γίνουν κάποιοι υπολογισμοί νοουμένου ότι υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης. Η Κατηγορούμενη οδηγούσε κατ΄ αυτόν με μεγαλύτερη ταχύτητα από 30 ΧΑ.Ω.. Δεν είχε κάτι για να δείξει μεγαλύτερη ταχύτητα αλλά έτσι πιστεύει. Οι μετρήσεις που έκανε ήταν με βάση τα 30 Χ.Α.Ω., αλλά πιστεύει ότι η ταχύτητα δεν υπερέβαινε τα 40 Χ.Α.Ω. Όμως υιοθέτησε το σημείο Χ1 λαμβάνοντας ως δεδομένο τα 30 Χ.Α.Ω. Δεν έλεγξε με βάση κάποια μέθοδο τα μέτρα που χρειάζονται για να υπάρξει ακινητοποίηση. Όταν του υποβλήθηκε ότι με βάση το συντελεστή τριβής με την ασφάλτινη επιφάνεια και την έλξη προς τη γη, αν η Κατηγορούμενη κινείτο με ταχύτητα 30 Χ.Α.Ω., θα μπορούσε να ακινητοποιήσει το όχημά της μέσα σε 5.05 μέτρα και αν κινείτο με 40 Χ.Α.Ω. θα μπορούσε να ακινητοποιήθει το όχημά της στα 8.99 μέτρα , εξήγησε ότι γι' αυτό υιοθέτησε το σημείο Χ1, που θα μπορούσε να ήταν και 5 μέτρα και υπήρχε ως δεδομένο ότι η πεζή εισήλθε στο δρόμο διαγώνια. Ο ίδιος συμφώνησε με όσα του ανέφερε η Κατηγορούμενη γιατί δεν είχε κάποιο ίχνος στο δρόμο για να κάνει μετρήσεις και υιοθέτησε αυτά που του ανέφερε η Κατηγορούμενη, γιατί δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει κάτι διαφορετικό στο Δικαστήριο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 σχετικό κατάλογο που δείχνει απόσταση που διανύεται από πεζό σε σχέση με την ηλικία του, αλλά δεν γνωρίζει ο ίδιος πως μπήκε η πεζή στο δρόμο. Ο ίδιος, αν και δύο μάρτυρες είπαν ότι έτρεξε κι ένας άλλος ότι κινήθηκε με γοργό βηματισμό, χρησιμοποίησε τη βιβλιογραφία που είχε στη διάθεσή του. Είχε ως δεδομένο ότι ο μάρτυρας που ακολουθούσε αντιλήφθηκε την πεζή μέσα στο δρόμο, όπως όφειλε και η Κατηγορούμενη. Μάρτυρες που ήταν στο μέρος του δυστυχήματος αντιλήφθηκαν την πεζή, ακόμα και ο μάρτυρας που ακολουθούσε, ενώ υπήρχε μπροστά του το όχημα της Κατηγορούμενης το οποίο και του περιόριζε την ορατότητα. Επρόκειτο για οδηγό της ίδιας ηλικίας που βρισκόταν στο νυχτερινό κέντρο όπου εργαζόταν η Κατηγορούμενη. Όταν ερωτήθηκε εάν υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα στο πλάι του δρόμου, ανέφερε ότι όπως φαινόταν από τη μαρτυρία υπήρχε ένα όχημα στην άκρη του δρόμου όπου ξεκινούσε η διάβαση. Αλλά δεν το βρήκε στο μέρος του δυστυχήματος. Δέχθηκε ότι επρόκειτο για ψηλό αυτοκίνητο. Πιστεύει ότι η πεζή ήταν υπό θέαση για όση απόσταση διένυσε. Πιστεύει ότι ο δρόμος λόγω του ότι ήταν ευθεία, οποιοδήποτε όχημα και να ήταν στη διάβαση δεν επηρέαζε την ορατότητα. Eπιθεώρησε τις ζημίες του οχήματος . Το σημείο που κατέληξε η πεζή ήταν αντίθετο με την πορεία της φοράς του οχήματος. Όταν του υποδείχθηκε ότι η διαγώνια κατεύθυνση της πεζής ήταν στην πραγματικότητα αντίθετη με αυτήν που εκείνος τοποθέτησε στο σχέδιο, ανέφερε ότι βασίστηκε στο σημείο που ο μάρτυρας Μ.Κ.2, απάντησε ότι σταμάτησε και κατέβηκε η πεζή για να διασταυρώσει το δρόμο σε σχέση με την τελική θέση του αυτοκινήτου. Έδειξε να υποθέτει ότι η πεζή πρόλαβε και μπήκε στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου και χτυπήθηκε γι' αυτό ακολούθησε την αντίθετη πορεία του αυτοκινήτου. Το «λοξά» που ανέφερε ο μάρτυρας, επειδή είπε ότι πέρασε δίπλα του σημαίνει ότι για να μην τη βλέπει η οδηγός, η πεζή κινείτο με βάση τη φορά του αυτοκινήτου. Επέμενε ότι η πεζή μπορούσε να είναι σε θέαση και στα 7.5 μέτρα. Επανέλαβε ότι στη Κατηγορούμενη είχε γίνει και έλεγχος αλκοόλης και είχε βρεθεί ποσοστό στον οργανισμό της. Λόγω του ότι δεν υπήρχε κάποιο ίχνος στο δρόμο, δεν μπορούσε να λεχθεί με ασφάλεια που ήταν το σημείο σύγκρουσης. Ο ίδιος δεν ήταν εξειδικευμένος εμπειρογνώμονας, αλλά με βάση όσα είχε στο μέρος του δυστυχήματος έκρινε ότι έγιναν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις. Κατ' εκείνον, η Κατηγορούμενη μπορούσε να δει την πεζή και μπορούσε να κάνει προσπάθειες αποφυγής. Η πεζή όφειλε να χρησιμοποιήσει τη διάβαση πεζών, αλλά όπως τόνισε οι οδηγοί έχουν πάντα περισσότερες ευθύνες από τους πεζούς. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν έλαβε υπόψη το αυτοκίνητο που είχε κατεβάσει την πεζή ανέφερε ότι ήταν σταθμευμένο τελείως στα αριστερά και όχι μέσα στο δρόμο. Επειδή τη μέρα της αναπαράστασης, σε αντίθεση με τη μέρα του δυστυχήματος η Κατηγορούμενη του ανέφερε ότι ερχόταν όχημα από απέναντι έκανε δύο μετρήσεις κατά την αναπαράσταση. Κατά τον ίδιο το δυστύχημα δεν ήταν αναπόφευκτο και μπορούσε κάπως να αντιδράσει η Κατηγορούμενη. Έδωσε επίσης μαρτυρία ο Σάββας Κασσιανίδης, Μ.Κ.

1. Υιοθέτησε κατ΄αρχήν την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με αυτήν, στις 29/7/2028 το βράδυ βρισκόταν στην περιοχή Μακένζι στη Λάρνακα με φίλες του από τη Ρωσία, μία εκ των οποίων το όνομά της ήταν XXXXX. Συναντήθηκαν γύρω στις 10 το βράδυ, γευμάτισαν και κατανάλωσαν μία μπουκάλα κρασί. Συγκεκριμένα ήταν 2 κοπέλες κι εκείνος. Γύρω στις μία το βράδυ έφυγε η μία κοπέλα που έμενε μαζί με την XXXXX και η τελευταία ήθελε να της δείξει εκείνος που έχει κοντά στο ξενοδοχείο σουπερμάρκετ και ο ίδιος την έβαλε στο αυτοκίνητό του και πήγαν μία βόλτα στην πόλη. Επέστρεψαν από την κατεύθυνση του κάστρου προς το Μακένζι γύρω στις 3 το πρωί. Ο ίδιος ταξίδευε με χαμηλή ταχύτητα και είχε τα φώτα πορείας του αναμμένα σε χαμηλή στάση. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή εκείνη τη στιγμή και από τις 2 κατευθύνσεις. Ο δρόμος εκεί όπου ταξίδευε ονομαζόταν Λεωφ. Τ. Μητσόπουλου. Η XXXXX φορούσε ένα μπλε σκούρο φόρεμα και είχε καστανά μαλλιά. Φτάνοντας έναντι του ξενοδοχείου ελάττωσε ταχύτητα και σταμάτησε στην αριστερή πλευρά του δρόμου στο σημείο όπου υπάρχει κόλπος και είναι χώρος στάθμευσης για τα αυτοκίνητα. Το σημείο όπου σταμάτησε ήταν πριν τη διάβαση πεζών. Εκείνη τη στιγμή στο σημείο υπήρχε σταθμευμένο μόνο ένα αυτοκίνητο τύπου τζιπ στο τέρμα του κόλπου στην αριστερή πλευρά κι έβλεπε η πρόσοψή του προς τον κυκλικό κόμβο Μακένζι. Τη στιγμή που ο ίδιος στάθμευσε το αυτοκίνητό του η XXXXX τον καληνύχτισε και κατέβηκε από την πόρτα του συνοδηγού και άρχισε να διασταυρώνει διαγώνια το δρόμο κολλητή μπροστά από το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του. Θυμάται ότι πριν να διασταυρώσει την είδε να κοιτάζει δεξιά και αριστερά μία φορά. Δεν άρχισε να διασταυρώνει τρεχάτη αλλά με κανονικό προς γοργό βήμα διαγώνια. Ο ίδιος δεν κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητό του και ούτε σταμάτησε τη μηχανή του. Ξεκίνησε και πήγε 1-2 μέτρα μπροστά και είδε να έρχονται φώτα αυτοκινήτου από την αντίθετη κατεύθυνση (Μακένζι προς Κάστρο). Ήταν σε κοντινή απόσταση από τη θέση του αυτοκινήτου του 14-20 μέτρα. Το αυτοκίνητο πήγαινε μπροστά και το ακολουθούσε ένα άλλο με κανονική ταχύτητα 30-40 χιλιόμετρα και δεν έτρεχαν. Ταυτόχρονα εκείνη τη στιγμή και πριν προλάβει να μπει στο δρόμο με το αυτοκίνητό του άκουσε ένα δυνατό «μπαμ» από χτύπημα, γύρισε το κεφάλι του πίσω και είδε τη φίλη του να στέκεται ξαπλωμένη στην άσφαλτο γερμένη στη δεξιά πλευρά. Μπροστά από το μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου χρώματος άσπρου. Ο ίδιος δεν είδε το χτύπημα. Άκουσε το χτύπημα και γύρισε. Προηγουμένως δεν άκουσε φρένο αυτοκινήτου. Η σύγκρουση ήταν κοντά από το αυτοκίνητό του περίπου 10 μέτρα. Πίσω από το αυτοκίνητο που εμπλάκηκε στο δυστύχημα, σταμάτησε και το άλλο αυτοκίνητο. Σταμάτησαν και άλλοι διερχόμενοι οδηγοί για βοήθεια στο σημείο. Στο σημείο που έπεσε η πεζή υπήρχε αίμα. Η πεζή κρατούσε μία άσπρη τσάντα όταν διασταύρωνε. Δεν κατάφερε να πάει νοσοκομείο γιατί ήταν σε σοκ. Στις 29/7 ημερομηνία της κατάθεσης έδειξε το σημείο της διασταύρωσης και το σημείο που σταμάτησε. Όταν κατέβασε την πεζή από το όχημά του, πέρασε μπροστά από το αυτοκίνητο και προσπάθησε να περάσει το δρόμο λίγο λοξώς με γοργό βηματισμό. Η ορατότητα ήταν καλή για την περιοχή με την εξαίρεση ότι ήταν νύχτα και ο φωτισμός δεν ήταν ο καλύτερος. Η ορατότητα ήταν καλή αλλά θα μπορούσε να ήταν καλύτερη για τους πεζούς. Μόλις πέρασε από μπροστά και πήγε να διασταυρώσει, ο ίδιος ετοιμάστηκε να φύγει και άκουσε ένα μπουμ, κοίταξε λίγο πίσω και είδε την κοπέλα στο δρόμο. Είχε δει να έρχονται αυτοκίνητα από απέναντι σε απόσταση 15-20 μέτρων από εκείνον. Ο ίδιος παρέμεινε στο χώρο. Δεν είχε ακούσει φρένα προηγουμένως. Η παραπονούμενη μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Λάρνακας και από εκεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Τώρα περπατά αλλά ο ίδιος δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για την κατάσταση της υγείας της. Αναγνώρισε τον εαυτό του στο Τεκμήριο 11 (δέσμη φωτογραφιών). Όπως εξήγησε, τον είχε καλέσει η αστυνομία και στη φωτογραφία, δείχνει επιτόπου το σημείο του δυστυχήματος. Σε αυτή τη φωτογραφία, ως ανέφερε, δείχνει το σημείο που ήταν σταθμευμένο το όχημά του και το σημείο που πήγε να διασταυρώσει η κοπέλα πριν το δυστύχημα. Οι φωτογραφίες λήφθηκαν λίγες μέρες μετά το δυστύχημα . Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι υπήρχε μπροστά του αυτοκίνητο. Η πεζή πέρασε μπροστά από το αυτοκίνητό του και προσπάθησε να διασταυρώσει προς τα δεξιά. Το ατύχημα έγινε απέναντι από το ξενοδοχείο Flamingo. Ο ίδιος εφόσον η πεζή πέρασε μπροστά από το αυτοκίνητο του ήταν έτοιμος να ξεκινήσει να φύγει, άρχισε να κινείται ελαφρώς και μέχρι να ελέγξει το δρόμο άκουσε ένα θόρυβο. Το αυτοκίνητό του κινήθηκε εντός του κόλπου και όχι εκτός του, και ο ίδιος δε βγήκε έξω, ούτε έστριψε δεξιά. Ο δρόμος είχε ησυχία. Η πεζή όταν βγήκε στο ύψος της άκρης του αυτοκινήτου, κοίταξε αριστερά-δεξιά και μετά προχώρησε. Ξεκίνησε βηματισμό για να διασταυρώσει το δρόμο. Ο ίδιος όταν η πεζή ξεκίνησε να διασταυρώσει ξεκίνησε τη διαδικασία για να φύγει. Ο ίδιος δεν είδε το δυστύχημα αλλά το άκουσε, γύρισε δεξιά και είδε την πεζή στο έδαφος. Ο ίδιος με την πεζή είναι γνωστοί. Δεν είχε επικοινωνία μαζί της μετά το ατύχημα. Όταν του επισημάνθηκε ότι η πεζή διεκδικεί αποζημιώσεις για τραυματισμούς, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ακριβώς. Όταν του επισημάνθηκε ότι σκοπός του είναι να την βοηθήσει με τα όσα ανέφερε, διερωτήθηκε γιατί να μην τη βοηθήσει και εάν αυτό είναι κακό. Ο Μ.Κ.3 Λοχ. XXXXX Γ. Ιακωβίδης της Τροχαίας Λάρνακας, είχε λάβει φωτογραφίες από τη σκηνή, στην παρουσία του XXXXX Κασσιανίδη σε σχέση με τη θέση όπου ξεκίνησε να διασταυρώνει η πεζή και έλαβε σχετική κατάθεση από τον εν λόγω μάρτυρα Μ.Κ.
3. Κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 11 οι φωτογραφίες Αυτός έλαβε κατάθεση από το Σ.Κασσιανίδη (πρόκειται για το Τεκμήριο 9). Αντεξεταζόμενος , ανέφερε ότι επιλήφθηκε ο ίδιος της μαρτυρίας του Κασσιανίδη, γιατί ο αστυνομικός εξεταστής είχε σχολάσει. Είχε εις γνώση του και τις άλλες καταθέσεις. Αναφέρθηκε ειδικά στην κατάθεση Πετροπουλάκη. Δεν δέχθηκε ότι ήταν αποσπασματική η διερεύνηση του ατυχήματος από την Αστυνομία. Οι Μ.Κ.4 XXXXX Συμεωνίδης ιατρός στη Νευροχειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και ο Μ.Κ.5 Β.Παντελή, ιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας Τμήμα Πρώτων Βοηθειών, έδωσαν μαρτυρία σε σχέση με τους τραυματισμούς της πεζής. Ο Μ.Κ.4 υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσης του ημερομηνίας 29/8/2017 (Τεκμήριο 11Α). Σε αυτήν αναφέρει την ιδιότητά του και ότι στις 29/8/2017 συνεπεία τροχαίου ατυχήματος νοσηλευόταν στη Νευροχειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου η XXXXX Lvovskaia -η πεζή-, ότι η κατάστασή της ήταν σταθερή, αλλά ήταν συγχυτική, δεν μπορούσε να αρθρώσει προτάσεις και δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Επίσης αναφέρεται ότι θα μεταφερόταν στη Ρωσία κατόπιν διευθέτησης της οικογένειάς της και της ασφάλειάς της. Όπως ανέφερε προφορικά η πεζή, λόγω κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης που υπέστη, ήταν σε συγχυτικοδιεγερτική κατάσταση. Εξήγησε ότι πολλές φορές οι ασθενείς αυτοί είναι αποπροσανατολισμένοι σε τόπο, χρόνο και πρόσωπα. Ενώ απέμεναν κάποιες μέρες για νοσηλεία της μεταφέρθηκε στη χώρα της. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για να εισαχθεί στη Νευροχειρουργική Κλινική ο ίδιος συμπέρανε ότι είχε κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Ο ίδιος δεν μπορούσε να θυμηθεί την περίπτωση γιατί δεν είχε πρόσβαση στο σχετικό φάκελο. Γενικά πριν εισαχθεί ένας ασθενής στο Νευροχειρουργικό Τμήμα της Κλινικής έχει περάσει από τις Πρώτες Βοήθειες και εξετάζεται από πολλές ειδικότητες. Ο Μ.Κ.5 αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 13 ιατρικό πιστοποιητικό. Όταν του υποδείχθηκε ότι έπρεπε να είχε φέρει και άλλα έγγραφα στα οποία βασίστηκε, ανέφερε ότι δεν ήταν δουλειά του να βρει τον ιατρικό φάκελο και ότι δεν γράφει πράγματα της φαντασίας του. Στο Τεκμήριο 12 αναφέρεται ότι η ασθενής διαμετοκομίστηκε μετά «που παρασύρθηκε από αυτοκίνητο με κλίμακα Γλασκώβης
4. Έγινε απεικονιστικός έλεγχος - κάταγμα κρανίου, εγκεφαλική αιμορραγία, κατάγματα λεκάνης. Διασωληνώθηκε και μεταφέρθηκε στο Γ.Ν. Λ/σίας». Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 12 κατάθεση κάποιου XXXXX Πετροπουλλάκη, νυχτερινού υπαλλήλου υποδοχής στο ξενοδοχείο Flamingo με τη διευκρίνιση όμως από την Κατηγορούσα Αρχή ότι δεν κατατίθετο ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της, αλλά μόνο ως το ότι λήφθηκε η συγκεκριμένη κατάθεση. Σημειώνω ότι το εν λόγω πρόσωπο, περιλαμβάνεται στο Κατηγορητήριο στον κατάλογο μαρτύρων και είχε αναφερθεί ότι θα παρουσιαζόταν ως μάρτυρας στο Δικαστήριο αλλά αυτό δεν έλαβε χώρα. Έγινε δε προσπάθεια, σύμφωνα με τη μαρτυρία του επιδότη Α.Δημητριάδη Μ.Υ.2, για επίδοση σε αυτόν κλήσης για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο η οποία δεν ευδοκίμησε. Στην κατάθεσή του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι απέναντι υπήρχε μόνο ένα σταθμευμένο όχημα απέναντι από το σημείο όπου καθόταν. Σε κάποια στιγμή άκουσε φωνές χαράς και είδε πεζούς στο απέναντι πεζοδρόμιο να περπατούν. Την ίδια ώρα, πρόσεξε μία κοπέλα από αυτούς τους πεζούς να εισέρχεται στο δρόμο τρέχοντας διαγώνια και κατάλαβε ότι προσπαθούσε να διασταυρώσει. Ταυτόχρονα κινείτο με χαμηλή ταχύτητα ένα αυτοκίνητο το οποίο κρατούσε κανονικά την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του. Η πεζή τρέχοντας χτύπησε στο μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου με αποτέλεσμα να πεταχτεί στον αέρα και μετά να πέσει κάτω στην άσφαλτο. Η πεζή εισήλθε από τη μέση του σημείου όπου εκείνος καθόταν σε σχέση με το σημείο που κατέληξε το αυτοκίνητο. είδε την πεζή να τρέχει στο δρόμο διαγώνια. Την ώρα της σύγκρουσης δεν πέρασε κανένα όχημα από την αντίθετη κατεύθυνση. Η Κατηγορούμενη υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 29/7/2017 Ως αναφέρεται στην εν λόγω κατάθεση (Τεκμήριο 4) στις 29/7/2017 και ώρα 3πμ επιστρέφοντας από την εργασία της με συνάδελφό της συνοδηγό σε αυτοκίνητο της μητέρας της που οδηγούσε η ίδια, κατευθυνόταν στο σπίτι της. Οδηγούσε στη Λεωφόρο Τάσου Μητσόπουλου με κατεύθυνση από το Μακένζι προς Κάστρο. Κρατούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, σύμφωνα με την πορεία της και είχε χαμηλή ταχύτητα. Μπροστά της προχωρούσαν και άλλα οχήματα. Το προπορευόμενό της όχημα είχε απόσταση από το δικό της 3-4 μέτρα. Επίσης από την αντίθετή της κατεύθυνση περνούσαν αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή, αφού έφθασε παρά το ξενοδοχείο Flamingo, ένιωσε πολύ ξαφνικά στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου της ένα «μπαμ» κι αμέσως μετά ένα άλλο «μπαμ» στον μπροστινό ανεμοθώρακα, το οποίο της τον έσπασε και πετάχτηκαν γυαλιά προς το μέρος της. Κατάλαβε ότι χτύπησε σε άνθρωπο που κύλισε από το αυτοκίνητό της κι έπεσε στην άσφαλτο. Την ώρα αυτή κατάλαβε ότι είχε χτυπήσει μία κοπέλα η οποία κατάλαβε ότι είχε έρθει από δεξιά της και βρισκόταν ξαπλωμένη στην άσφαλτο. Μαζεύτηκε κόσμος στο μέρος κι ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο που παρέλαβε την πεζή και την οδήγησε στο νοσοκομείο αφού ήταν τραυματισμένη. Η ίδια από τη σύγκρουση δεν τραυματίστηκε. Ακολούθως έφθασε στο μέρος η Τροχαία και η ίδια συμφώνησε με το σχέδιο που της υπέδειξε Μ.Κ.1 και το υπέγραψε. Της έγινε προκαταρκτικός και τελικός έλεγχος αλκοόλης στο μέρος του δυστυχήματος (είχε καταναλώσει 2 ποτά πριν φύγει από την εργασία της). Το αυτοκίνητο υπέστη ζημίες στο μπροστινό δεξιό του μέρος και στον μπροστινό ανεμοθώρακα. Η ίδια πριν τη σύγκρουση δεν είχε δει προηγουμένως πεζούς. Υπήρχαν αυτοκίνητα στο δρόμο αλλά δεν περίμενε να εισέλθει κάποιος πεζός στο δρόμο, αφού λίγο πιο πίσω υπήρχε διάβαση πεζών. Στο σημείο που έγινε το δυστύχημα δεν θυμάται να υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα. Σημειώνω εδώ ότι σε άλλη συμπληρωματική κατάθεση, όπου δίδει απαντήσεις σε ερωτήσεις που της τίθενται, επιβεβαιώνει τη διεξαγωγή της αναπαράστασης, αναφέρει ότι πρόσεξε κάποια πεζή να εισέρχεται στο δρόμο τρέχοντας και αμέσως το ανέφερε στον αστυνομικό ο οποίος και σταμάτησε. Στο χώρο βρισκονταν ο XXXXX Σάββα διευθυντής απαιτήσεων γενικού κλάδου της εταιρείας Prime και ο Α.Ιωάννου ανεξάρτητος ερευνητής για τροχαία δυστυχήματα. Κατά τη δεύτερη εξέταση πρόσεξε ότι ερχόταν κάποιο όχημα από απέναντι με αναμμένα τα φώτα πορείας του. Θυμάται το βράδυ του δυστυχήματος τόσο μπροστά της σε απόσταση λίγων μέτρων ότι προχωρούσε αυτοκίνητο όσο και ότι ερχόταν από απέναντι αυτοκίνητο με αναμμένα τα φώτα πορείας του. Η ίδια οδηγούσε με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Πιστεύει ότι λόγω των αυτοκινήτων που περνούσαν από απέναντί της δεν πρόσεξε την πεζή. Πιστεύει ότι το σημείο είναι λίγο πιο πίσω από αυτό που υπέδειξε το βράδυ του δυστυχήματος. Προφορικά ανέφερε ότι ο Μ.Κ.1, όταν κλήθηκε για την αναπαράσταση, της είπε ότι σε κάποια στιγμή θα έβγαινε μία πεζή στο δρόμο για να του πει να σταματήσει. Η ίδια είχε πληροφορηθεί τι θα συνέβαινε. Την πρώτη φορά περνούσαν αυτοκίνητα και τη δεύτερη όχι. Όταν είδε κοπέλα του είπε να σταματήσει. Καθόταν στην πίσω θέση του οδηγού. Στην κατάθεσή της αναφέρθηκε σε όχημα μπροστά (περίπου με τις αποστάσεις που έδειξε στο Δικαστήριο ήταν 6-7 μέτρα). Δεν περίμενε να εισέλθει κάποιος στο δρόμο μετά τη διάβαση πεζών. Η ταχύτητά της ήταν 30 Χ.Α.Ω. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι μπορεί η ικανότητά της να οδηγεί να ήταν μειωμένη λόγω της κούρασης μετά από 11 ώρες δουλειά. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή από ό,τι νομίζει. Δεν περίμενε ότι θα έμπαινε κάποιος πεζός στο δρόμο. Θεωρεί ότι ήταν προσεκτική. Δεν ξέρει πως συνέβηκε το δυστύχημα. Τη νύχτα δεν είχε φωτισμό και τα μαγαζιά ήταν κλειστά. Έκανε χρήση των φρένων της μετά τη σύγκρουση. Πρόσεξε πεζή και στις δύο δοκιμές που έγιναν. Ο Μ.Υ. 1, Β. Σιούφτας υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσής του Τεκμηρίου Χ. Όπως αναφέρει είναι οδηγός ρυμουλκού και φωτογραφίζει ατυχήματα. Εργάζεται ως συνεργάτης σε εταιρεία και παρέχει υπηρεσίες εξέτασης ατυχημάτων και κατά μέσο όρο εξετάζει 1500 - 1800 ατυχήματα το χρόνο. Στις 29/10/2017 ενημερώθηκε για το δυστύχημα κι εξέτασε τη σκηνή την ίδια μέρα και συζήτησε με την Κατηγορούμενη. Φωτογράφισε τη σκηνή τραβώντας 166 φωτογραφίες. Κατέθεσε 2 εξ' αυτών στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 15). Όταν ρωτήθηκε γιατί μόνο 2 φωτογραφίες κατέθεσε, ανέφερε ότι του τις επέλεξε ο εμπειρογνώμονας που εξετάζει την υπόθεση. Όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει τι συζήτησε με την Κατηγορούμενη, διευκρίνισε ότι δεν ήταν σε θέση να του πει κάτι γιατί ήταν υπό σοκ και δεν έκανε ο ίδιος κάτι. Επειδή ήταν σε αυτή την κατάσταση δεν συμπλήρωσε έντυπο απαίτησης και απλώς έβγαλε φωτογραφίες. Διευκρίνισε ότι οι φωτογραφίες απεικόνιζαν αίμα και χαρτομάντηλα που είχαν χρησιμοποιηθεί για να σκουπιστεί η πεζή. Ο Μ.Υ.2 Α.Δημητριάδης ιδιώτης επιδότης, υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής του Δήλωσης για το ατύχημα. Σύμφωνα με τη Γραπτή Δήλωση του (Τεκμήριο Χ1), του παραδόθηκε στις 24/6/2019 μαρτυρική κλήση από τη δικηγόρο της Εναγόμενης και σε τρεις επισκέψεις στις 24/6/2019, 26/6/2019 και 27/6/2019 σε διεύθυνση (είναι η ίδια που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο) δεν κατάφερε να επιδώσει στον Πετρουλάκη πριν τις 1/7/
5. Στη συνέχεια, όταν η υπόθεση ξαναορίστηκε για ακρόαση στις 19/8/2019 έγιναν νέες προσπάθειες για επίδοση της μαρτυρικής κλήση στον Πετροπουλλάκη. Στις 3/7/2019, βρήκε τον πατέρα του Πετροπουλλάκη στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Λάρνακας, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι ο υιός του είναι φοιτητής στο εξωτερικό και ότι θα επέστρεφε στην Κύπρο στις 10/7/
6. Του ζήτησε να περάσει από το ξενοδοχείο Flamingo και να επιδώσει την μαρτυρική κλήση και του ανέφερε ότι στην οδό που έγινε προσπάθεια για επίδοση κατοικεί ο ίδιος και όχι ο υιός του. Στις 10/7/2019, βρήκε ξανά τον πατέρα του Πετροπουλλάκη στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Λάρνακας ο οποίος και του ανέφερε ότι ο υιός του θα επέστρεφε από το εξωτερικό στις 11/7/2019 και όπως περάσει από το ξενοδοχείο ια επίδοση στις 13/7/
7. Στις 13/7/2019, όταν επισκέφθηκε το ξενοδοχείο εντόπισε τον πατέρα του Πετροπουλλάκη ο οποίος του ανέφερε ότι τελικά ο υιός του δεν εργάζεται εκεί αλλά ούτε και επισκέπτεται το ξενοδοχείο και του ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία επικοινωνίας του ώστε να επικοινωνήσει ο ίδιος μαζί του για να τον ενημερώσει όταν θα βρισκόταν ο γιος του στο ξενοδοχείο. Επειδή κανείς δεν επικοινώνησε μαζί του, επισκέφθηκε ξανά την διεύθυνση του Πετροπουλλάκη στη Λάρνακα στις 17/7/2019 και στις 18/7/2019, χωρίς καμία ανταπόκριση. Όποιες προσπάθειες και αν κατέβαλε για εντοπισμό και επίδοση της κλήσης στον Πετροπουλλάκη παρέμειναν ατελέσφορες με αποτέλεσμα η μαρτυρική κλήση να παραμένει ανεπίδοτη. Ο XXXXX Ιωάννου Μ.Υ. 3 ως ανέφερε στο Δικαστήριο, είναι διευθυντής εταιρείας η οποία αναλαμβάνει υποθέσεις διερεύνησης και αναπαράστασης δυστυχημάτων, η οποία συστάθηκε το 2015, Ο ίδιος προβαίνει σε εξέταση και διερεύνηση ατυχημάτων. Ασχολείται στο συγκεκριμένο τομέα από το
8. Η εταιρεία του έλαβε οδηγίες από συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία να εξετάσει και να διερευνήσει και να ετοιμάσει έκθεση αναπαράστασης του ατυχήματος. Η διερεύνηση διεκπεραιώθηκε από το γραμματέα της εταιρείας XXXXX Ιωάννου. Στις 3/8/2017 και περί τις 11:45, ημερομηνία κατά την οποίαν η Αστυνομία μετέβηκε ξανά στον τόπο όπου επισυνέβηκε το ατύχημα μαζί με την Κατηγορούμενη για περαιτέρω εξετάσεις, ειδοποιήθηκε από την Ασφαλιστική Εταιρεία για να μεταβεί κι εκείνος μαζί με τον υπεύθυνο Απαιτήσεων της Ασφαλιστικής. Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων δεν ήταν επιτρεπτή η ανάμειξη τρίτων προσώπων και ο ίδιος ήταν απλός παρατηρητής. Κατά την προαναφερόμενη μέρα και ώρα ο πάσσαλος της ΑΗΚ με αρ. 24 βρισκόταν σε πλήρη λειτουργία. Ο Μ.Υ.4 XXXXX Ιωάννου ως ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του, ασκεί το επάγγελμα του εμπειρογνώμονα τροχαίων συγκρούσεων και εργοδοτείται σε εταιρεία διερεύνησης και ολοκληρωμένης αναπαράστασης τροχαίων συγκρούσεων (. Από το 2009 μέχρι σήμερα, παρέχει επιτόπια εξυπηρέτηση πελατών ασφαλιστικών εταιρειών σε περιπτώσεις οδικών συγκρούσεων Είναι κάτοχος του πτυχίου στατιστικής και ασφαλιστικής επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς, το οποίο αποκτήθηκε κατόπιν τετραετής φοίτησης του 2013, ι κάτοχος του πιστοποιητικού βασικής ασφαλιστικής κατάρτισης του Ασφαλιστικού Ινστιτούτου Κύπρου και ι κάτοχος του πιστοποιητικού διπλώματος δικανικής διερεύνησης τροχαίων συγκρούσεων του Πανεπιστημίου De Montfort, το οποίο αποκτήθηκε κατόπιν διετής φοίτησης μέσω αλληλογραφίας το
9. Κατεθεσε σχετικό βιογραφικό επί των Προσόντων του (Τεκμήριο 16). Υιοθέτησε επίσης Έκθεση Αναπαράστασής του. Συμπεριέλαβε ως ανέφερε και φωτογραφίες στην Έκθεσή του που λήφθηκαν από οδικό λειτουργό της ασφαλιστικής εταιρείας Prime Insurance και φωτογραφίες που λήφθηκαν από εκείνον. Εξήγησε τις επισκέψεις του στη σκηνή του δυστυχήματος, όπου και έλαβε μέτρα για ετοιμασία σχεδιαγράμματος και μέτρηση της ορατότητας. Εξήγησε ότι δε μέτρησε την ορατότητα κατά τη διάρκεια της νύχτας ως όφειλε αφού το τροχαίο επισυνέβηκε βραδινή ώρα, γιατί ο πάσσαλος που φώτιζες την περιοχή ήταν εκτός λειτουργίας (εννοούσε κατά το δυστύχημα). Κατά την αναπαράσταση ο πάσσαλος (εννοούσε τον πάσσαλο αρ. 24 ήταν σε λειτουργία. Εξήγησε ότι όταν ένα όχημα κινείται με τα ταχύτητα 30 Χ.Α.Ω., αυτό ισοδυναμεί με 8.33 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και όταν κινείται με 40 Χ.Α.Ω. με ταχύτητα 11.11 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Βασίστηκε επίσης σε πίνακα που αφορούσε τον υπολογισμό του συντελεστή τριβής με βάση την ταχύτητα για να εξεύρει το σημείο όπου έγινε η σύγκρουση. Και τα δύο σημεία είναι λανθασμένα, με βάση το συντελεστή τριβής και κατέληξε ότι ένα αυτοκίνητο το οποίο οδηγείται με ταχύτητα 30km, χρειάζεται 5.05 μέτρα για να ακινητοποιηθεί, ενώ αν αυτό οδηγούνταν με την ταχύτητα των 40km, θα χρειαζόταν 8.99 μέτρα για να ακινητοποιηθεί. Εξήγησε το μέρος της Έκθεσής του όπου κατέληξε ότι η πεζή κινήθηκε νοτιοδυτικά (με βάση τις ζημίες του αυτοκινήτου). Όπως εξήγησε η άμεση ζημιά που παρουσιάζει το αυτοκίνητο, ευρίσκετο στο μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου, του προφυλακτήρα και ακολούθως η ζημία ακολουθεί μία νοτιοδυτική πορεία στο μπροστινό μέρος του υαλοθώρακα. Αν η πεζή εισερχόταν με αργό προς κανονικό βηματισμό, , το αυτοκίνητο θα την ωθούσε προς τα πίσω. Από τη μαρτυρία δεν υπήρχε κάτι που να υποδηλώνει αυξημένη ταχύτητα του αυτοκινήτου. Εξήγησε ότι σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, ο χρόνος αντίδρασης ενός οδηγού διαχωρίζεται σε 4 στάδια: - στο πρώτο στάδιο ο οδηγός αντιλαμβάνεται μίαν κατάσταση η οποία μπορεί να μετατραπεί σε κίνδυνο ακολούθως -στο δεύτερο στάδιο, ο οδηγός προσεγγίζοντας αυτήν την εγκατάσταση, αντιλαμβάνεται ότι προσεγγίζει σε κίνδυνο και ότι πρέπει να αρχίσει να ενεργοποιείται ως προς την αποφυγή του - στο τρίτο στάδιο, ο οδηγός είναι πλέον ενήμερος για την κατάσταση που ευρίσκεται αντιμέτωπος και αποφασίζει με ποιαν ενέργεια αποφυγής θα πορευθεί και στο τέταρτο στάδιο, ο οδηγός υλοποιεί την ενέργεια του, δηλαδή αν αποφασίσει να προβεί σε ενέργεια αποφυγής κάνοντας χρήση τα φρένα του, πατά τα φρένα του, αν θεωρήσει ότι πιο σωστό είναι να προβεί σε μανούβρα, τότε πράττει διορθωτική κίνηση με το τιμόνι του οχήματος του. Εξήγησε ότι ο χρόνος αντίδρασης ενός μέσου οδηγού είναι 1,1 δευτερόλεπτο με 1,6 δευτερόλεπτα και υπάρχουν παράγοντες που τον μειώνουν. όπως είναι η ηλικία, η μέρα με τη νύχτα, η κόπωση ενός οδηγού, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών, οι προ εκπλήξεως καταστάσεις, οδήγηση σε δρόμο με περιορισμένη ορατότητα, είναι κάποιοι από τους παράγοντες που δύνανται να επηρεάζουν τον άνθρωπο με αποτέλεσμα ο χρόνος αντίληψης και αντίδρασης του να αυξάνεται. Εξήγησε ότι κατέληξε σε χρόνο αντίδρασης 2,5 - 3 δευτερόλεπτα με βάση το ότι η οδηγός ήταν σε κάποια κόπωση, ότι ο πάσσαλος με αριθμό 24 δεν λειτουργούσε, ότι προσέγγιζε μία σκοτεινή περιοχή η οδηγός, και ότι η πεζή εισήλθε στη λεωφόρο Τάσου Μητσόπουλου από κόλπο στάθμευσης πίσω από σταθμευμένο όχημα με υπό γωνία πορεία και με γρήγορο βηματισμό. Επίσης υπάρχει κατ' αυτόν ενδεχόμενο να επηρεάστηκε η ορατότητα της οδηγού από τα φώτα πορείας το μάρτυρα Κασσιανίδη όπως και πιθανό νεκρό σημείο από την πλευρά της οδηγού. Εξήγησε το περιεχόμενο της έκθεσής του με βάση το οποίο σύμφωνα με το χρόνο αντίδρασης και την ταχύτητα με την οποίαν κινείτο το όχημά της, δεν είχε τη δυνατότητα η οδηγός να αποφύγει τη σύγκρουση Όσον αφορά την Έκθεσή του τα κυριότερα σημεία είναι τα ακόλουθα: - Για την Έκθεσή του, όπως αναφέρει ο μάρτυρας, βασίστηκε στην κατάθεση του Μ.Κ.1, στην ανακριτική κατάθεση της Στ. Κονναρή, στην ιατρική έκθεση σε σχέση με την πεζή, στις φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον Αστυνομικό Εξεταστή της υπόθεσης, σε φωτογραφίες που λήφθηκαν από ασφαλιστικό λειτουργό της εταιρείας Prime Insurance Co Ltd και καταθέσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια. - Αφού προβαίνει σε περιγραφή του υλικού που έλαβε υπόψη, αναφέρει ότι στις 1/8/2017 και ώρα 12:00 και 31/5/2018 ώρα 08:00 και στις 16/9/2018 και ώρα 23:30 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος μαζί με συνεργάτες του. Έλαβε αριθμό φωτογραφικών κι έλαβε μέτρα για ετοιμασία σχεδιαγραφήματος του δρόμου. Κατά την παρουσία του στη σκηνή, διαπίστωσε ότι ο δρόμος είναι επιστρωμένος με άσφαλτο, που μπορεί να χαρακτηριστεί καλής ποιότητας. Προέβη επίσης σε έλεγχο ορατότητας. Ο δρόμος είχε δύο λωρίδες κυκλοφορίας 3,10 μ. έκαστη και στη μία πλευρά του δρόμου υπάρχει προέκταση με κόλπο στάθμευσης οχημάτων 2,5 μέτρα. - Στην ανατολική πλευρά του δρόμου και στο σημείο κόλπου στάθμευσης οχημάτων υπάρχει οδικός φωτισμός που έχει απόσταση 7,60 μέτρα από την ανατολική λωρίδα της κυκλοφορίας των οχημάτων. Στο σημείο όπου υπάρχει φωτοελεγχόμενη διάβαση πεζών υπάρχει μεταλλικός πάσσαλος οδικού φωτισμού ο οποίος ήταν εκτός λειτουργίας κατά το χρόνο του δυστυχήματος. Δεν υπάρχουν υποστατικά στην ανατολική πλευρά. Στη δυτική πλευρά όπου υπάρχουν υποστατικά δεν υπάρχουν τοποθετημένοι πάσσαλοι οδικού φωτισμού. Η ορατότητα ενός οδηγού που κατευθύνεται με βόρεια πορεία στη Λεωφόρο, κατά τη διάρκεια της μέρας είναι περί τα 100 μέτρα. Δεν έγιναν μετρήσεις ορατότητας κατά τη διάρκεια της νύχτας, λόγω του ότι, οι πάσσαλοι οδικού φωτισμού στη δυτική πλευρά της λεωφόρου βρίσκονταν σε λειτουργία, σε αντίθεση με τη μέρα που συνέβηκε το τροχαίο δυστύχημα. Σύμφωνα με διάφορους μαθηματικούς υπολογισμούς και με βάση τη θέση του αυτοκινήτου όταν ακινητοποιήθηκε, η πεζή χτυπήθηκε σε σημείο πιο πίσω από τα δύο σημεία σύγκρουσης που τοποθετούνται στο Τεκμήριο 3 (συμμετρικό σχέδιο). - Από τις φωτογραφίες, φαίνεται ότι η ενεχόμενη πεζή κινήθηκε με κάποια ταχύτητα κατευθυνόμενη προς το ενεχόμενο όχημα σε υπό γωνία πορεία. Αυτό τεκμηριώνεται από την άμεση ζημία που προκλήθηκε στο όχημα κατά την επαφή τους, η οποία εντοπίζεται στην μπροστινή δεξιά γωνία του. Από τη ζημία συμπεραίνεται ότι δέχθηκε επιθετική ορμή το αυτοκίνητο από άλλο σωματίδιο ερχόμενο από τη νοτιοδυτική πορεία. Ακολούθως και μετά την άμεση ζημία, εντοπίζεται έμμεση ζημία στον μπροστινό υαλοθώρακα, απόλυτα λογική με βάση τη νοτιοδυτική πορεία της πεζής και την ορμή της αλλά και τη δυσανάλογη και αντίθετη ορμή του ενεχόμενου οχήματος. Επομένως, ως αποτέλεσμα της πρώτης επαφής ήταν η πεζή να χτυπήσει στο μπροστινό υαλοθώρακα του ενεχόμενου οχήματος και στη συνέχεια να σπρωχθεί αντίθετα της αρχικής της πορείας και να πέσει στην άσφαλτο, λόγω της δυσανάλογης μάζας του σώματός της με το ενεχόμενο όχημα. - Με βάση τις ζημίες του ενεχόμενου οχήματος προσδιορίζεται η αρχική πορεία της πεζής και του ενεχόμενου οχήματος πριν από το δυστύχημα. Η υπό γωνία είσοδός της από τη μπροστινή δεξιά γωνία του ενεχόμενου οχήματος στον μπροστινό του υαλοθώρακα δείχνει και την αυξημένη ταχύτητά της, η οποία δεν φανερώνει πεζή η οποία απλώς βάδιζε. Αντιθέτως ή έτρεχε ή βάδιζε με πολύ γρήγορο βηματισμό. - Λόγω μη ύπαρξης ανεξάρτητης μαρτυρίας αλλά και μη εντοπισμού από τον Μ.Κ. XXXXX κάποιου ίχνους μαυρίσματος από την τριβή του παπουτσιού της πεζής στο ασφάλτινο οδόστρωμα, χρησιμοποιήθηκε η μαθηματική φόρμουλα του Searle ( η οποία και χρησιμοποιείται για να υπολογιστεί η μέγιστη και ελάχιστη ταχύτητα με την οποίαν οδηγείται ένα όχημα πρό της σύγκρουσής του με πεζό με βάση την απόσταση εκτίναξης/εκτόξευσης του πεζού και ότι σε κάθε δυστύχημα υπάρχει μερική μεταφορά του πεζού μέχρι την εκτίναξή του) για να υπολογιστεί το βεληνεκές της εκτόξευσης που θα μπορούσε να χτυπήθηκε η πεζή ώστε να εκτοξευθεί και να καταλήξει στο σημείο όπου υπάρχει κηλίδα του αίματός της επί ης ασφάλτου. Στο υπό διερεύνηση δυστύχημα λόγω του ότι τα 2 σημεία σύγκρουσης που τοποθετούνται στο συμμετρικό σχέδιο είναι λανθασμένα, χρησιμοποιήθηκε με μαθηματικούς τύπους, με την κηλίδα αίματος που βρέθηκε η πεζή να θεωρείται η τελική της θέση. Σύμφωνα με τη μελέτη του Searle kai συγκεκριμένες φόρμουλες με υπολογισμούς βάσει ταχύτητας του οχήματος 30 και 40 Χ.Α.Ω. στα 30 Χ.Α.Ω. το αυτοκίνητο θα χτυπούσε την πεζή 7,53 μέτρα προ της κηλίδας αίματος και στα 40 Χ.Α.Ω. θα χτυπούσε την πεζή 8,99 μέτρα προ της κηλίδας αίματος. - Υπολογίστηκε επίσης με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, η απόσταση που διένυσε η πεζή και ειδικά ότι πέρασε μπροστά από το όχημά του και εισήλθε στο δρόμο με κανονικό προς γρήγορο βηματισμό. Ούσα θεατή για 30 εκατοστά από το πλάτος της λωρίδας στάθμευσης κατά το διάνυσμα της ανατολικής λωρίδας της οδού Τάσου Μητσόπουλου μέχρι το σημείο που χτυπήθηκε φαίνεται να διένυσε μία απόσταση 4,10 μέτρων που με την υπό γωνία κίνησή της την καθιστούσε θεατή για μία απόσταση 5, 1 μέτρων. Με βάση την ηλικία της και την αυξημένη ταχύτητά βαδίσματός της, πρέπει να κινείτο 1,95 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και άρα να διένυσε την απόσταση σε 2,61 δευτερόλεπτα (Σημείωση δική μου: φαίνεται να συμβαδίζει και με τη μαρτυρία Κασσιανίδη ότι κοίταξε το δρόμο πριν ξεκινήσει να διασταυρώνει.). Σε σχέση με το χρόνο αντίδρασης του οδηγού, παράθεσε δύο απόψεις με βάση τις οποίες για ένα μέσο οδηγό χρόνος 1,5 δευτερολέπτου ή 1,1-1,6, αλλά δεν υπάρχουν δεδομένα για το χρόνο αντίληψης-αντίδρασης κατά τη διάρκεια της νύχτας, όπως και για άλλους παράγοντες όπως η ηλικία του οδηγού, η κατάσταση κόπωσης, η διαθέσιμη ορατότητα κλπ που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά το χρόνο αντίληψης- αντίδρασης προκαλώντας του αύξηση. Νεότερες μελέτες κατέδειξαν ότι ο χρόνος κατά τη διάρκεια της νύχτας μπορεί να αυξηθεί σε 3 και 4 δευτερόλεπτα. Η ορατότητα 100 μέτρων αφορούσε καταμέτρηση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Με δεδομένη τη θέση του λαμπτήρα αρ. 25 που ήταν αρκετά μετά την τελική θέση του αυτοκινήτου και του αμέσως προηγούμενου αρ. 23 πριν τη διάβαση, ο ουσιαστικός λαμπτήρας που θα φώτιζε την περιοχή ήταν ο εκτός λειτουργίας λαμπτήρας 24 και αυτό τεκμηριωνόταν και από τη φωτογραφία 2 (του Τεκμηρίου 7) όπου φαίνεται σκοτεινό το σημείο που έγινε το δυστύχημα και τη φωτογραφία αρ. 14 (του Τεκμηρίου 7 ) όπου φαίνεται ότι ο δρόμος πίσω από το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο ήταν σκοτεινός και διακρίνονται μόνο φώτα άλλων οχημάτων. Επισημαίνει επίσης το λανθασμένο του τρόπου αναπαράστασης, αφού ουσιαστικά θα υπήρχε εντολή του οδηγού από την καθήμενη στο πίσω κάθισμά του Κατηγορούμενου για να σταματήσει και επρόκειτο για 2 διαφορετικούς ανθρώπους. Επίσης ήταν γνωστό το σενάριο και η Κατηγορούμενη καθόταν σε άλλη θέση . Το σοβαρότερο όμως ήταν ότι κατά την αναπαράσταση μέτρησης της ορατότητας η λειτουργία του λαμπτήρα είχε αποκατασταθεί. Έπρεπε επίσης να ληφθεί υπόψη η κατάσταση της οδηγού η οποία εργαζόταν από τις 16:00 το προηγούμενο απόγευμα και ο χρόνος αντίδρασης θα ήταν στις τιμές των 2,5 - 3 δευτερολέπτων. Με αυτό το χρόνο αντίδρασης, με το συμπέρασμα ότι το αυτοκίνητο βρισκόταν από 20,74 μέτρα έως 29 μέτρα μακριά από το σημείο σύγκρουσης τη στιγμή που η πεζή εισερχόταν στο δρόμο υπό θέαση, στις ταχύτητες των 30 Χ.Α.Ω και 40 Χ.Α.Ω αντίστοιχα η δυνατότητα της οδηγού να αντιληφθεί την πεζή ήταν σε απόσταση 20,83 -33,333 μέτρα και η οδηγός δεν είχε τον απαιτούμενο χρόνο και χώρο που χρειαζόταν για να αντιληφθεί την πεζή και να προβεί σε αντίδραση. Ο Μ.Κ.2 κατάθεσε επίσης (Τεκμήριο 20) σχετική βιβλιογραφία (Forensic Aspects of Driver Perception and Responses) Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.4: - Δέχθηκε ότι έλαβε οδηγίες από την ασφαλιστική εταιρεία Prime. Εξήγησε ότι η έκθεσή του, ήταν συμπεράσματα και υπολογισμοί με βάση μαρτυρία που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και πραγματική μαρτυρία. - Όσον αφορά την ταχύτητα του οχήματος πριν από τη σύγκρουση, πέραν των μαρτυριών που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο υπάρχει πραγματική μαρτυρία που ενισχύει τον ισχυρισμό της Κατηγορούμενης ότι οδηγούσε σε εύρος ταχυτήτων 30- 40 Χ.Α.Ω., δεν υπάρχει οποιοδήποτε ίχνος τροχοπέδησης που να υποδηλώνει ότι το όχημα αυτό πριν από τη σύγκρουση οδηγείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα από τις αναφερόμενες. - Η μικρή εμβέλεια της σκηνής του δυστυχήματος υποδηλώνει ότι το όχημα οδηγείτο σε αυτό το εύρος ταχυτήτων. Επίσης το ότι κομμάτια που αποκολλήθηκαν από τον μπροστινό προφυλακτήρα, αφού στην περίπτωση που το όχημα οδηγείτο με μεγάλη ταχύτητα, τα κομμάτια αυτά θα εκσφενδονίζονταν και θα βρίσκονταν σε αρκετά πιο μεγάλη απόσταση από την τελική θέση ακινητοποίησης του αυτοκινήτου. - Εάν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης, θα μπορούσε να υπολογιστεί και η ακριβής ταχύτητα. - Δεν ήταν η πρώτη έκθεση διερεύνησης και αναπαράστασης δυστυχήματος που του ζητήθηκε. Το 2017 έδωσε την πρώτη του μαρτυρία σε Δικαστήριο. - Δεν δέχθηκε ότι η εμπειρία του ήταν περιορισμένη και διευκρίνισε ότι από το 2009 επισκέπτεται καθημερινώς σκηνές τροχαίων δυστυχημάτων και σκοπός του είναι να διερευνήσει αίτια και συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβηκε κάποιο τροχαίο δυστύχημα. Κατά τον ίδιο έχει και τις αναγκαίες γνώσεις και την πείρα. Από το De Montford University, όπου φοίτησε δύο χρόνια διά αλληλογραφίες και επισκέφθηκε αρκετές φορές το Πανεπιστήμιο, τους διδάχθηκαν όλες οι αναγκαίες παράμετροι για να είναι σε θέση να προβεί σε διερεύνηση και αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων. - Δεν δέχθηκε ότι θα έπρεπε να έχει και πτυχίο Μηχανολογίας. Η επιστήμη που έχει σπουδάσει έχει να κάνει με τη φυσική και τον τρόπο κίνησης ενός οχήματος στον δρόμο, σύμφωνα με νόμους του Νεύτωνα και τους νόμους της τριβής και αυτό δεν αφορά έναν μηχανολόγο, ο οποίος ασχολείται με τη δομή ενός οχήματος. - Ο ίδιος δεν μπορεί να προβεί σε εκτιμήσεις υλικών ζημιών. Ένα αυτοκίνητο το οποίο κινείται στον δρόμο, έχει κέντρο βάρους, φυγόκεντρο δύναμη, δεδομένα τα οποία αφορούν τη δική του επιστήμη. Ο ίδιος ασχολείται καθαρά με τους παράγοντες, τις δυνάμεις και τις ορμές οι οποίες έλαβαν χώρα ως προς την πρόκληση αυτού του δυστυχήματος, δεδομένα τα οποία μου του έχουν διδαχθεί και μπορεί να τα εφαρμόσει. - Το δίπλωμά του αφορά στη δικανική διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και σε όλους τους παράγοντες που λαμβάνουν χώρα σε ένα τροχαίο δυστύχημα, ούτως ώστε να γίνει μία ολοκληρωμένη διερεύνηση και αναπαράσταση τροχαίων συγκρούσεων. Κατά τη διετή φοίτηση του φοίτηση διδάχθηκε όλες τις παραμέτρους όπως τις φυσικές δυνάμεις, η ορμή, οι παράγοντες οι οποίοι χρειάζονται για να προβεί σε αναπαράσταση ενός τροχαίου δυστυχήματος. Καλύπτει το πτυχίο του και την αναπαράσταση τροχαίων συγκρούσεων. - Ένας από τους λόγους που τον ώθησαν να χρησιμοποιήσει ως χρόνο αντίληψης και αντίδρασης της οδηγού σε 2,5- 3 δευτερόλεπτα ήταν ένας από τους παράγοντες. - Ήταν παράγοντας και η κόπωση της οδηγού, αλλά σημαντικότερος παράγοντας ήταν η σκοτεινότητα του δρόμου και το ότι η πεζή εξήλθε πίσω από σταθμευμένο όχημα Mitsubishi Pajero, ύψους 1,84-1,90 μ. με γρήγορο βηματισμό και με υπό γωνία πορεία. Η κόπωση ενός οδηγού, είναι ένας παράγοντας ο οποίος τείνει να αυξάνει τον χρόνο αντίδρασης και αντίληψης ενός οδηγού. Κατά την άποψή του, οποιοδήποτε υπολογισμοί έγιναν από τον αστυνομικό εξεταστή για θέμα ορατότητας στις 03/08, δηλαδή ημερομηνία κατά την αναπαράσταση του, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για αντικειμενικούς υπολογισμούς. - Το ότι ο δρόμος ήταν σκοτεινός φαινόταν και από τις φωτογραφίες 2 και 14 που λήφθηκαν από τον αστυνομικό εξεταστή. Στη φωτογραφία 2 απεικονίζεται η Λεωφόρος Τάσου Μητσόπουλου συμφώνως της πορείας της οδηγού του ενεχόμενου οχήματος και στο βάθος που είναι η περιοχή σύγκρουσης, ο δρόμος είναι τελείως σκοτεινός και στη φωτογραφία με αριθμό 14 η οποία λήφθηκε χωρίς τη χρήση φλας, οδικού φωτισμού, μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τις πραγματικές συνθήκες. Επισκέφθηκε τρεις φορές τη σκηνή του δυστυχήματος. - Σε σχέση με τη διερεύνηση από τον αστυνομικό εξεταστή και την αναπαράσταση στις 3/8/17, επανέλαβε τις αναφορές στην Έκθεσή του ότι η Κατηγορούμενη γνώριζε ότι θα προβεί σε μία δειγματοληψία υπολογισμού του χρόνου αντίδρασης και αντίληψης της και του σημείου στο οποίο θα εισερχόταν στον δρόμο πεζός και στη συγκεκριμένη αναπαράσταση, δύο άτομα άγνωστα μεταξύ τους, δηλαδή η οδηγός και ο αστυνομικός εξεταστής, αντάλλαζαν μεταξύ τους πληροφορίες, δηλαδή δύο διαφορετικά άτομα με δύο διαφορετικούς χρόνους αντίληψης και αντίδρασης, προσπαθούσαν να εντοπίσουν το σημείο, το ακριβές σημείο που θα εντόπιζε η οδηγός του ενεχόμενου οχήματος την πεζή. Επίσης η ενεχόμενη οδηγός, αντί να καθόταν στη θέση του οδηγού, της ζητήθηκε να καθίσει στη θέση πίσω από τον οδηγό που είχε διαφορετικό οπτικό πεδίο. Κατά τον ίδιο, η συγκεκριμένη αναπαράσταση δεν ανταποκρινόταν στις πραγματικές συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. - Δεν μετέβηκε ο ίδιος στη σκηνή αλλά στηρίχθηκε σε λεγόμενα άλλων προσώπων. - Εξήγησε ότι δεν ειδοποιήθηκε την ίδια στιγμή, αλλά επισκέφθηκε μετά τη σκηνή, έβγαλε όλες τις απαραίτητες φωτογραφίες και προέβηκε σε μετρήσεις για ετοιμασία σχετικού σχεδιαγράμματος και σε ενδελεχή μελέτη όλου του μαρτυρικού υλικού, ούτως ώστε να είναι σε θέση να προβεί σε μίαν αντικειμενική διερεύνηση και αναπαράσταση του συγκεκριμένου τροχαίου δυστυχήματος και βασίστηκε και σε πραγματικές μαρτυρίες που του τέθηκαν από τις οποίες προέκυψαν τα συμπεράσματά του. Εξήγησε ότι για τον ίδιο πραγματική μαρτυρία είναι στοιχεία από τη σκηνή του δυστυχήματος, όπως ίχνη τροχοπέδησης, πλαγιολίσθησης, ίχνος μαυρίσματος στο δρόμο. - Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης κατά τον ίδιο παρέπεμψε στη μαθηματική φόρμουλα του Searle και στην Έκθεσή του όπου και προέβηκε σε υπολογισμούς και υπολόγισε την πλησιέστερη περιοχή σύγκρουσης αναλόγως της ταχύτητας με την οποία οδηγείτο το όχημα πριν τη σύγκρουση. Δεν μπορούσε όμως να γνωρίζει το ακριβές σημείο αφού δεν είχε εντοπισμό του μαυρίσματος από το παπούτσι της πεζής στο δρόμο από τον αστυνομικό εξεταστή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες και να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών τους. Ο Μ.Κ.1 δεν μπορεί να γίνει πιστευτός σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων μαρτύρησε αλλά δεν μπορούν να υιοθετηθούν τα συμπεράσματά του καθότι, ως εξηγώ, με όλο το σεβασμό στο δυσχερές έργο που ένας αστυνομικός έχει να διεξάγει σε δύσκολες συνθήκες σε νυχτερινές ώρες, δεν θεωρώ τη μεθοδολογία του ως ορθή. Βάσισε τα συμπεράσματά του σε αναπαράσταση-δοκιμή, η οποία όμως δεν έλαβε χώρα υπό συνθήκες οι οποίες να ήταν παρόμοιες ή να προσομοιάζουν σε αυτές της σκηνής. Εξηγώ: 1) Ο φωτισμός στις 3/8/17 ημερομηνία της δοκιμής ήταν πλήρης με το φωτισμό του πασσάλου της ΑΗΚ αρ. 24 να έχει επιδιορθωθεί και να είναι σε λειτουργία. Τη νύχτα του δυστυχήματος αυτό όμως δεν ίσχυε και συνεπώς ήταν θεμελιωδώς διαφορετικές οι συνθήκες ως προς την ορατότητα. 2) Ήταν προειδοποιημένη η οδηγός να αναφέρει κίνηση μόλις την εντόπιζε, άρα ανέμενε να την δει κάτι που της αφαιρούσε τον όποιο λογικό χρόνο αντίδρασης. 3) Δεν αναφέρθηκε κατά την αναπαράσταση να εξήλθε η πεζή πίσω από ψηλό αυτοκίνητο από τη νησίδας στάθμευσης με γοργό βηματισμό ή τρέχοντας ως ήταν η μαρτυρία σε σχέση με τις κινήσεις της. Ούτε οι υπολογισμοί στους οποίους προέβηκε ο Μ.Κ.1 για να καταλήξει και να εισηγηθεί στο Δικαστήριο ότι η πεζή μπορούσε να γίνει αντιληπτή, οποίοι βασίζονταν σε κανονικό βάδισμα της πεζής ήταν διαφωτιστικοί. Άρα οι συνθήκες της αναπαράστασης ήταν διαφορετικές και οποιαδήποτε συμπεράσματα του Μ.Κ.1 περί ορατότητας της πεζής και συνεπακόλουθου καθήκοντος της Κατηγορούμενης να την αντιληφθεί δεν μπορούν να υιοθετηθούν και να επιβοηθήσουν το Δικαστήριο στην εξαγωγή συμπερασμάτων και διατύπωση ευρημάτων. (βλ. σχετικά Ερωτοκρίτου ν. Μαυροβέλη

(2011)1Β ΑΑΔ 1467, 1470 και Πολ. Έφεση). Δεν μπορώ εδώ να αντιληφθώ γιατί δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κατάθεση από το συνοδηγό της Κονναρή στο αυτοκίνητο. Ήταν μάλιστα και θέση της Κατηγορούσας Αρχής που προβλήθηκε στην Κατηγορούμενη ότι δεν πρόσεχε στο δρόμο γιατί πιθανόν να μιλούσε με εκείνον. Ούτε αντιλήφθηκα γιατί δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία από το άλλο πρόσωπο που ως ανέφερε ο Μ.Κ.1 οδηγούσε αυτοκίνητο πίσω από την Κονναρή και το οποίο αντιλήφθηκε την πεζή. Συνεπώς, οι γενικές συμπερασματικές αναφορές που έγιναν χωρίς να βασίζονται σε περαιτέρω μαρτυρικό υλικό, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Εδώ επίσης αναφέρω ότι δεν είχα μαρτυρία για την εμβέλεια των φώτων του αυτοκινήτου της Κατηγορούμενης ή για την εμβέλεια των φώτων του πασάλου 24 και για το πως η μη λειτουργία του επηρέαζε την ορατότητα. Επίσης, εδώ, σχολιάζοντας το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, δεν λήφθηκε υπόψη και δεν τοποθετήθηκε στο Σχέδιο Σκηνής του δυστυχήματος το αυτοκίνητο του Κασσιανίδη, από το οποίο σύμφωνα με τη μαρτυρία του και την εκδοχή που η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο, ξεκίνησε να διασταυρώνει η πεζή ώστε να φαινόταν και να αντικατοπτρίζει τις συνθήκες αλλά κυρίως το σημείο από το οποίο από το οποίο εισήλθε η πεζή στο δρόμο. Ούτε τοποθετήθηκε το αυτοκίνητο πίσω από το οποίο αυτή ξεκίνησε να διασταυρώνει. Γενικά η ύπαρξη του οχήματος Κασσιανίδη αλλά και του ψηλού οχήματος στο χώρο δεν φαίνεται να λήφθηκε υπόψη κατά την ετοιμασία της σκηνής, ούτε και φαίνεται να λήφθηκε υπόψη κατά την αναπαράσταση. Η εκδοχή του Μ.Κ.2 για τα γεγονότα, παρουσιάζει κάποια λογικά κενά και αντιφάσεις και δεν μπορεί να γίνει δεκτή στο μεγαλύτερο μέρος της. Κατ΄ αρχή δεν θεωρώ λογικό να κινήθηκε εντός της νησίδας στάθμευσης 1-2 μέτρα και να μην έστριψε το αυτοκίνητό του για να εξέλθει και η πεζή η οποία διασταύρωνε λοξώς από αυτόν να χτυπηθεί όπως εκείνος ανέφερε στην κατάθεσή του 10 μέτρα πίσω από το αυτοκίνητό του. Το κυριότερο όμως το οποίο καθιστά μη πιστευτή τη μαρτυρία του είναι - σε συνδυασμό με τη δική του αναφορά στο Δικαστήριο ότι ήθελε να βοήθησε την πεζή- είναι ότι η τελευταία επιθεώρησε το δρόμο πριν αρχίσει να διασταυρώνει. Πως μπορεί όμως να επιθεώρησε το δρόμο και να χτύπησε τόσο απότομα στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του τελευταίου η πεζή, ενώ κανονικά θα είχε ορατότητα των αυτοκινήτων που έρχονταν σε ευθεία πορεία λόγω των φώτων τους από το σημείο που η ίδια βρισκόταν για να διασταυρώσει; Μπορώ όμως να δεχθώ τη μαρτυρία του για ψηλό αυτοκίνητο σταθμευμένο μπροστά από το δικό του, πίσω από το οποίο ξεκίνησε να διασταυρώνει η πεζή αλλά και το ότι η πεζή κινήθηκε γρήγορα για να διασταυρώσει όπως και για το σκούρο της φόρεμα, αφού θεωρώ ότι στη συνολική αξιολόγηση της μαρτυρίας, εξηγούν και την πλήρη παράλειψη της Κατηγορούμενης να αντιληφθεί την πεζή πριν το δυστύχημα. Ο Μ.Κ.3, του οποίου η μαρτυρία ήταν περιορισμένη, μπορεί να γίνει πιστευτός σε σχέση με τις ανακριτικές του ενέργειες. Μπορούν να γίνουν πιστευτοί και οι γιατροί Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5 . Δεν εντόπισα κάποιο κίνητρο στο να μην πουν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Μπορεί όντως οι γιατροί Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5 να έπρεπε να εφοδίαζαν το Δικαστήριο με περαιτέρω στοιχεία και δεν μου διαφεύγει ότι δεν θυμούνταν τα γεγονότα, αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσικό με τις πολλές περιπτώσεις που έχω γνώση ότι ασχολούνται οι γιατροί σε δημόσια νοσοκομεία καθημερινά. Πιστευτοί μπορούν να γίνουν και οι μάρτυρες Μ.Υ.1 - Μ.Υ.3 της Υπεράσπισης. Η μαρτυρία τους, η οποία ήταν και περιορισμένη, ουσιαστικά σε πολύ μεγάλο βαθμό δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή τους. Έρχομαι στην Κατηγορούμενη. Η Κατηγορούμενη μου δημιούργησε γενικά θετική εντύπωση και μπορεί να γίνει πιστευτή. Μαρτύρησε με απλότητα και φυσικότητα, φάνηκε πλήρως συνεργάσιμη στη διερεύνηση χωρίς να φαίνεται να επιδιώκει να κρύψει οτιδήποτε και παραδέχθηκε ότι πιθανόν να επηρέαζε η κούραση από την εργασία της την οδηγική της ικανότητα. Υπήρξε μία αντίθεση στη μαρτυρία αυτής και του Μ.Κ.1 σε σχέση με την προειδοποίηση που της έδωσε κατά την αναπαράσταση (εκείνος δεν της είχε αναφέρει ακριβώς όπως είπε ότι θα έμπαινε πεζή στο δρόμο αλλά να του ανέφερε όταν θα έβλεπε κίνηση, αλλά αυτή η διαφορά είναι αμελητέα, αφού τι άλλο θα μπορούσε να παρατηρήσει αυτή στο δρόμο κατά τη διάρκεια μίας αναπαράστασης εκτός από κίνηση πεζού;). Γίνεται πιστευτή στα όσα ανέφερε για την ταχύτητά της, για το ότι δεν αντιλήφθηκε την πεζή, για το ότι δεν αναμενόταν την ώρα που οδηγούσε μετά από τη διάβαση πεζών να εισέλθει κάποιος στο δρόμο. Όσον αφορά την εκδοχή της για φώτα από απέναντι θεωρώ ότι πιθανόν και να αναφερόταν στα φώτα του Μ.Κ.2 Κασσιανίδη. Δεν μπορώ σε κάθε περίπτωση να αποκλείσω να εμπόδιζαν την ορατότητά της σε κάποιο σημείο φώτα αυτοκινήτων από απέναντι. Όσον αφορά τα σημεία που τοποθέτησε στο Σχέδιο σκηνής ο Μ.Κ.1 ως σημεία σύγκρουσης, ήταν φανερό ότι το μεν σημείο Χ που ήταν η τελική θέση δεν μπορούσε να ισχύσει ενώ το σημείο Χ1 ήταν βάσει υπόθεσης της Κατηγορούμενης ως φαίνεται και στη συμπληρωματική της κατάθεση στην Αστυνομία και ως εξήγησε και η ίδια δίνοντας μαρτυρία διά ζώσης στο Δικαστήριο. Ερχόμενος στο Μ.Υ.4 εμπειρογνώμονα, δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία και στη γραπτή και προφορική ανάλυσή του εκτός από κάποια επιμέρους σημεία αυτής (σε σχέση με τους χρόνους που χρειάζεται ένα αυτοκίνητο να διανύσει μία απόσταση σε δεδομένη ταχύτητα και για τα προσόντα του ιδίου, για το γενικό του συμπέρασμα ότι η αναπαράσταση από την Αστυνομία έπρεπε να λάβει χώρα σε παρόμοιες συνθήκες με τις συνθήκες του δυστυχήματος -χωρίς να υιοθετώ πλήρως την εν λόγω ανάλυσή του επί του θέματος της αναπαράστασης- όπως και σε σχέση με το σκοτεινό του δρόμου όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες του Τεκμήριου 7 και του Τεκμηρίου 15) για να προβώ σε βασικές διαπιστώσεις για τις συνθήκες του δυστυχήματος, για τους ακόλουθους λόγους: 1. Ο τίτλος της Έκθεσής του αναφέρεται κατά τρόπο που παραπλανεί και δίδει λανθασμένη εντύπωση σε αναπαράσταση ενώ προβαίνει μεν σε λεπτομερή ανάλυση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε αναπαράσταση δυστυχήματος. 2. Ενώ ο ίδιος ανάγει την ορατότητα σε σημαντικό στοιχείο, συνδυάζοντάς την με το χρόνο αντίδρασης, αναφέρει και ο ίδιος ότι δε διερευνήθηκε από εκείνον η ορατότητα νύχτα αλλά μόνο μέρα λόγω του ότι ο πάσσαλος αρ. 24 της ΑΗΚ λειτουργούσε. Δεν μπορώ συνεπώς να γνωρίζω την ορατότητα. 3. Δεν μπορούσε με ακρίβεια να καθορίσει το σημείο του ατυχήματος. Η εγγύτητα βεβαίως του σημείου σύγκρουσης με τον πάσσαλο 24 της ΑΗΚ θα ήταν διαφωτιστική για να προβώ σε ευρήματα. Δεν μπορώ όμως να γνωρίζω εάν τα σημεία Χ ή Χ1 στο Σχέδιο του Μ.Κ.1 ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. 4. Η ανάλυσή του ήταν μικροσκοπική κι επί το πλείστον υποθετική για να καταλήξει ότι το αυτοκίνητο δεν είχε το χρόνο να σταματήσει υπό κάποιες υποθετικές αποστάσεις, με βάση χρόνο αντίδρασης στον οποίον επιμέτρησε ως αυξητικό παράγοντα την ορατότητα αλλά και κατά τρόπο που δεν μπορεί να είναι υπέρ της Κατηγορούμενης τον παράγοντα κόπωση. Σε σχέση με την ορατότητα ως αυξητικό παράγοντα του χρόνου αντίδρασης του οδηγού, η αντίδραση ξεκινά με την αντίληψη του κινδύνου. Δεν επιμετράται ως ζήτημα λογικής μετά από την αντίληψη του κινδύνου ως χρόνος που θα ακολουθήσει η αντίδραση. Ο Μ.Κ.1 δεν είχε με μαρτυρία, ούτε τη θέση της πεζής είτε όταν ξεκίνησε να διασταυρώνει, ούτε το σημείο όπου έγινε η σύγκρουση. Πιθανόν να έγινε η σύγκρουση λίγο πιο πίσω από το σημείο που φαίνεται στο Σχέδιο, αλλά αυτό βασίζεται ουσιαστικά σε υποθέσεις και θα αποτελούσε εικασία. 5. Έλαβε δε υπόψη του στον υπολογισμό του χρόνου περιθωρίου αντίδρασης ενός οδηγού το εάν αυτός είναι υπό κόπωση. Αυτό θεωρείται και μεθοδολογικά αλλά και νομικά λανθασμένα καθότι δεν θα μπορούσε η κόπωση να λογιστεί υπέρ ενός οδηγού ως φυσικός παράγοντας. Ο Μ.Υ.4 συνεπώς δεν μπόρεσε με την Έκθεσή του να διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος. Δεν παραλείπω να σημειώσω, στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας, ότι τέθηκε ενώπιόν μου εξ' ακοής μαρτυρία από το Μ.Κ.1 και με βάση το παραδεκτό γεγονός της λήψης της κατάθεσης Τεκμηρίου 12, από μάρτυρα υπάλληλο ξενοδοχείου ότι η πεζή έτρεξε κινούμενη διαγώνια στο δρόμο. Από τη μαρτυρία του επιδότη Μ.Υ. 2 , θεωρώ ότι έγιναν πολλές προσπάθειες για να έρθει ως μάρτυρας από την Υπεράσπιση το εν λόγω πρόσωπο. Η Κατηγορούσα Αρχή, επέλεξε να μην παρουσιάσει εκείνη τη μαρτυρία στο Δικαστήριο και να μην αποδεχθεί το περιεχόμενο της κατάθεσης. Πράγματι δεν είχα την ευκαιρία να δω το εν λόγω πρόσωπο να δίδει μαρτυρία και αυτό να τύχει αντεξέτασης ώστε να έχω μία πλήρη εικόνα. Όμως σε κάποιο βαθμό, συνυπολογιζόμενη με τα υπόλοιπα στοιχεία, μπορεί να αποδοθεί βαρύτητα στην εν λόγω μαρτυρία, εφόσον: 1) σχετίζεται με την πλήρη μη αντίληψη της πεζής από μία οδηγό η οποία θεωρώ ότι οδηγούσε κανονικά και σχετίζεται με την αναφορά του Μ.Κ.2 ότι ξεκίνησε η πεζή κινούμενη διαγώνια με γρήγορο περπάτημα. 2) Η κατάθεση δε Πετροπουλλάκη Τεκμήριο 12 μεταφέρει την αρχική δήλωση ως ακριβώς αυτή δόθηκε. 3) Έγιναν προσπάθειες από την Υπεράσπιση να έρθει στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία και αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Όπως έχει αναφερθεί στα πλαίσια της υπόθεσης ALI ABDULLAH HAZZAZ ASSAD ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 164/2016, 6/12/2017: « Η αξιολόγηση της βαρύτητας εξ ακοής μαρτυρίας, σύμφωνα με το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, γίνεται, προσεκτικά, από το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο είναι ορθό να επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποδίδει ή δεν αποδίδει βαρύτητα σε εξ ακοής μαρτυρία (Δέστε Πολιτική Έφεση αρ. 6/2011, Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ v. Χρυστάλλα άλλως Στάλω Χριστοδούλου, ημερ. 15.7.2016 και Ανδρέου κ.α. v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 152). Το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψιν του όλα τα περιστατικά της υπόθεση και, ιδιαίτερα, το αν θα ήταν εύλογο και εφικτό να κλητευθεί, ως μάρτυρας στη διαδικασία, το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση, το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, ο βαθμός της εξ ακοής μαρτυρίας, το αν οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα (όπως στην παρούσα υπόθεση), το αν η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επ' ακριβώς ή όχι, το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε η δήλωση, κτλ. Οι παράγοντες αυτοί, οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 27

(2)του Κεφ. 9, δεν είναι βέβαια εξαντλητικοί, σύμφωνα με τη Νομολογία μας. Όμως επιβάλλεται όπως η διεργασία αξιολόγησης της βαρύτητας της εξ ακοής μαρτυρίας γίνεται με προσοχή και επεξηγείται από το Δικαστήριο, είτε η εξ ακοής μαρτυρία απορρέει από προφορική είτε από γραπτή μαρτυρία (Δέστε Γεωργίου v. Στυλιανού

(2009)1 Α.Α.Δ. 70 και Μονός κ.α. v. S. Xenides Trading Co Ltd κ.α.

(2010)1 Α.Α.Δ. 1002). Το άρθρο 27

(3)του Κεφ. 9 προνοεί ότι, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψιν το αν ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Πέραν των προαναφερομένων, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψιν του και άλλα αξιολογήσιμα κριτήρια και να συνυπολογίσει κατά πόσον η απόδοση βαρύτητας σε εξ ακοής μαρτυρία εξυπηρετεί ή όχι τις προϋποθέσεις της δίκαιης δίκης και του συμφέροντος της δικαιοσύνης (Δέστε Ηλιάδη και Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης, σελ. 320 - 331).» Έλαβα επίσης σοβαρά υπόψη μου φωτογραφίες που κατατέθηκαν ιδίως αυτές του Τεκμηρίου 7 και του Τεκμηρίου 15. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγησή μου και τη μαρτυρία που θεωρώ αξιόπιστη καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Κατηγορούμενη οδηγώντας στην οδό Τάσου Μητσόπουλου χτύπησε σε άγνωστο σημείο, κοντά στο ξενοδοχείο Flamingo, μετά από διάβαση πεζών την πεζή XXXXX Lvovskaia τραυματίζοντάς την σοβαρά. Καθόλου δεν αντιλήφθηκε η οδηγός την πεζή πριν το χτύπημα. Η Κατηγορούμενη οδηγούσε με κανονική ταχύτητα 30-40 Χ.Α.Ω. στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και παρατηρούσε το δρόμο μπροστά της (αυτό συμπεραίνεται και από την τελική θέση του οχήματος με βάση το σχεδιαγράφημα Τεκμήριο 3). Η ορατότητα στο δρόμο ήταν περιορισμένη λόγω μη λειτουργίας κολώνας φωτισμού της Α.Η.Κ. κοντά στο σημείο του δυστυχήματος. Σε κάθε περίπτωση η ύπαρξη κανονικής ορατότητας ήταν κάτι για το οποίο έπρεπε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο η Κατηγορούσα Αρχή υπό τας συνθήκας του δυστυχήματος και αυτό δεν έγινε, ιδίως λόγω της λανθασμένης αναπαράστασης.. Είναι άγνωστη η εμβέλεια των φώτων του του αυτοκινήτου της Κατηγορούμενης. Δεν διερευνήθηκε. Δεν έχω μαρτυρία ότι τα φώτα δεν ήταν αναμμένα. Η πεζή εισήλθε στο δρόμο πολύ κοντά μετά από διάβαση πεζών πίσω από ένα ψηλό αυτοκίνητο τύπου Pajero κινούμενη με διαγώνιο τρόπο με γοργό βηματισμό (βλ μαρτυρία Κασσιανίδη και κατάθεση Πετροπουλλάκη), που πολύ πιθανόν που να ισοδυναμούσε με τρέξιμο και ουσιαστικά κινήθηκε εντός του δρόμου για λίγα μέτρα μόνο. Χτύπησε στην δεξιά πλευρά στην άκρη του αυτοκινήτου εντός της λωρίδας του αυτοκινήτου στο δεξιό της μέρος. Η πεζή φορούσε σκούρα ρούχα. Μπορώ προβώ σε εύρημα ότι η πεζή δεν αντιλήφθηκε καθόλου το όχημα της Κατηγορούμενης(δεν μπορώ να υιοθετήσω τον ισχυρισμό του Μ.Κ.2 ότι επιθεώρησε το δρόμο πριν διασταυρώσει). Οι αρχές που αφορούν το αδίκημα της αμελούς οδήγησης - Εφαρμογή των νομικών αρχών στα γεγονότα της παρύσας υπόθεσης Η αμελής οδήγηση πρέπει να θεμελιωθεί από την Κατηγορούσα αρχή ως μέρος της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου που να συνιστά το αδίκημα. Παράλληλη αμέλεια από την πλευρά των άλλων εμπλεκομένων δεν επηρεάζει το ζήτημα της ενοχής του κατ'ισχυρισμόν αμελούς οδηγού (Costas Ioannou Triftarides v The Police 1968 2 A.A.D. 140). Το καθήκον επιμέλειας ενός οδηγού εξαρτάται από τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης και μπορεί να προσδιοριστεί ως η συνήθης επιμέλεια απέναντι σε άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. (Costas Ioannou Triftarides v The Police 1968 2 A.A.D. 140). Σύμφωνα με το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου N.86/72: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 Α.Α.Δ 68, αναλύεται το τι συνιστά αμελή οδήγηση, ως ακολούθως: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Στην Κυπριανού Κύπρος ν. Αστυνομίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 816 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Αναφορικά με το καθήκον ενός οδηγού για να τηρεί σε κάθε περίπτωση τη δέουσα παρατηρητικότητα (proper lookout) σχετικά είναι τα ακόλουθα από το σύγγραμμα Charlesworth & Percy on Negligence, 7ηέκδοση σελ. 683: "Lookout. It is the duty of the driver or rider of a vehicle to keep a good lookout. He must look out for other traffic, which is or may be expected to be on the road, whether in front of him, behind him or alongside of him, especially at crossroads, junctions and bends. Also he must look out for traffic light signals and traffic signs, including lines marked on the highway. Disregard of traffic signals and failure to keep a proper lookout are both evidence of negligence." Σχετική με την υπόθεση μας είναι και η υπόθεση Constantinou ν. Katsouris a.o.

(1975)1 C.L.R. 188, σελ. 192 όπου το καθήκον αυτό της δέουσας παρατηρητικότητας λέχθηκε ότι είναι ευρύτερο όταν ένας οδηγός επιχειρεί στροφή δεξιά, αποκόπτοντας έτσι την πορεία άλλου οδηγού.» Στη Νικολαϊδης κ.α. ν. Κλεοβούλου

(1992)1 ΑΑ.Δ. 422, 429 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως κατ΄ επανάληψη τονίστηκε οι πράξεις οδηγού που βρίσκεται αντιμέτωπος με επικείμενη σύγκρουση δεν κρίνονται μικροσκοπικά, αλλά με ευρύτητα ανάλογη με τα αγωνιώδη διλήμματα που αντιμετωπίζει και την έλλειψη ουσιαστικής ευκαιρίας για προγραμματισμό των πράξεων του. Οι αρχές αυτές συνοψίζονται στην Adamis and Another v. Eracleous

(1982)1 C.L.R. 746 και επαναλαμβάνονται σε πολλές άλλες αποφάσεις. (Βλ. Μεταξύ άλλων Παπαχριστοδούλου ν. Χ"Νεοφύτου

(1991)1 Α.Α.Δ. 426 και Κωνσταντίνου ν. Φιλίππου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1110).» Στην υπόθεση Δημητράκης Σιλβέστρου 1996 2 Α.Α.Δ. 151, ο κατηγορούμενος εντόπισε την πεζή από απόσταση περίπου 20 μέτρων ενώ η ορατότητά του ήταν περί τα 40 μέτρα. Κρίθηκε κατ' έφεση ότι το καθήκον επιμέλειας συναρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες τροχαίας και άλλες συναφείς περιστάσεις. Συγκεκριμένα λέχθηκε ότι: «Αναφορικά με το συμπέρασμα του πρωτόδικου δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος οδηγούσε με ταχύτητα πέραν του ορίου που επιτρέπετο από την ακτίνα των φώτων του, έχουμε την άποψη πως το ζήτημα τούτο δεν μπορεί να διέπεται από κανόνα καθολικής εφαρμογής. Συναρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες τροχαίας και άλλες συναφείς περιστάσεις. Π.χ. διαφορετικό είναι το σχετικό καθήκον όταν ένας οδηγεί σε υπεραστικό δρόμο με ελάχιστη τροχαία κίνηση παρά όταν οδηγεί σε κατοικημένη περιοχή με πυκνή τροχαία κίνηση και παρουσία πεζών. Στην κρινόμενη υπόθεση εν όψει του ότι ο δρόμος δεν εφωτίζετο επαρκώς ή και καθόλου, της ύπαρξης των πεζών, οι οποίοι εκείνη την ώρα έβγαιναν από την εκκλησία, και της ύπαρξης των σταθμευμένων αυτοκινήτων, ο εφεσείων είχε αυξημένο καθήκον να οδηγεί με ταχύτητα που θα του επέτρεπε να αντιδράσει σε λογικά προβλεπτούς κινδύνους. Παρέλειψε να οδηγεί με τέτοια ταχύτητα, όπως ορθά κρίθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο, και η παράλειψη του αυτή συνιστά αμέλεια. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι εύλογα εμφανής η μη λήψη προφυλάξεων αποτελεί αμέλεια. Αλλά αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι μόνο μια δυνατότητα η οποία ουδέποτε θα εγειρόταν στη σκέψη ενός λογικού ανθρώπου τότε δεν υπάρχει αμέλεια αν δεν πάρει ένας ασυνήθεις προφυλάξεις (Fardon v. Harcourt-Rivington [1932] All E.R. Rep. 81, 83 (H.L.))· Στην κρινόμενη υπόθεση λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στην σκηνή του δυστυχήματος η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου ήταν εύλογα εμφανής. Ακολουθεί πως ο εφεσείων έπρεπε να λάβει ιδιαίτερες προφυλάξεις. Να οδηγεί με χαμηλότερη ταχύτητα και να τηρεί τη δέουσα παρατηρητικότητα. Ορθά, κατά την άποψη μας, κρίθηκε ένοχος αμελούς οδήγησης. Ακολουθεί πως η έφεση του πρέπει να απορριφθεί.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου με βάση τα ευρήματά του υπό το φως των νομικών αρχών Η πεζή σύμφωνα με τα ευρήματά μου εισήλθε απότομα στο δρόμο. Δεν ήταν λογικά αναμενόμενο ότι η ώρα 3 το πρωί, κοντά σε μία διάβαση πεζών κάποιος θα εισερχόταν στο δρόμο από εκείνο το σημείο. Ο δρόμος ήταν περιορισμένης ορατότητας. Το ακριβές σημείο του δυστυχήματος και η εμβέλεια των φώτων της Κατηγορούμενης ήταν άγνωστα. Ο κανονικός φωτισμός των πασσάλων της Α.Η.Κ., που τεκμαίρεται ότι βρίσκονται εκεί γιατί κρίνεται ότι βοηθούν την ορατότητα και των οδηγών, δεν λειτουργούσε εκείνο το βράδυ στο συγκεκριμένο σημείο. Άγνωστο μεν το ακριβές σημείο της πεζής στο δρόμο και το σημείο σύγκρουσης, αλλά είναι εύρημά μου ότι εισήλθε από νησίδα βρισκόμενη πίσω από ψηλό αυτοκίνητο, φορώντας σκούρα ρούχα. Εισήλθε με γοργό βήμα έως τρέχοντας κατά τρόπο απότομο και κινούμενη διαγώνια στο δρόμο. Ήταν δηλαδή περίπτωση απότομης εισόδου στο δρόμο (dashing case). Η αόριστη αναφορά του Μ.Κ.1 σε οδηγό πίσω από την Κατηγορούμενη που αντιλήφθηκε την πεζή και άρα όφειλε να την αντιληφθεί και η Κατηγορούμενη, χωρίς να προσκομιστεί μαρτυρία επί αυτού δεν καθιστά την Μ.Κ.1. αμελή στην οδηγησή της. Δεν μου διαφεύγει ότι ως παραδέχτηκε η Κατηγορούμενη ήταν κουρασμένη ερχόμενη από τη δουλειά της και πιθανόν αυτό να επηρέασε την οδήγική της ικανότητα. Εδώ να αναφέρω ότι δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτή τη γραμμή υπεράσπισης στην οποίαν και ο εμπειρογνώμονας στήριξε την έκθεσή του. Το να οδηγεί κάποιος υπό κόπωση πέραν του ότι συνιστά από μόνο του αδίκημα, είναι δεδομένο ότι ούτε υπεράσπιση μπορεί να συνιστά, ούτε και παράγοντα που να επιμετρά υπέρ ενός οδηγού. Θα ήταν κατ' αναλογία ποτέ νοητό, να επικαλείται κάποιος την οδήγηση υπό επήρεια ναρκωτικών ή αλκοόλης ως παράγοντα που να μειώνει την ευθύνη του για παρατηρητικότητα στο δρόμο; Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν φαίνεται να υπήρξε, υπό τις συνθήκες, συσχέτιση του δυστυχήματος με το ότι η Κατηγορούμενη εργαζόταν πολλές ώρες προηγουμένως. Πιθανόν να μπορούσα να προβώ σε τέτοιο συμπέρασμα επηρεασμού της οδηγικής ικανότητας της Κατηγορούμενης και σε μη αντίληψη της πεζής, εάν η πλήρης παράλειψή της να αντιληφθεί την πεζή στην παρούσα περίπτωση συνδυαζόταν με μαρτυρία για ένα κανονικά φωτισμένο δρόμο με καλή ορατότητα και με είσοδο της πεζής από κανονικό σημείο. Όχι όμως στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ούτε μου διαφεύγει ότι βρέθηκε κάποιο ποσοστό αλκοόλης στον οργανισμό της, αλλά θεωρώ ότι, δεδομένου του ότι ο νομοθέτης θεωρεί νόμιμη την εν λόγω ποσότητα και λαμβάνεται υπόψη μόνο το αποτέλεσμα της τελικής εξέτασης επί της οποίας βρέθηκε το όριο να είναι εντός του νόμω επιτρεπόμενου, ότι δεν μπορώ να λογίσω αυτό το στοιχείο εναντίον της Κατηγορούμενης. Όσον αφορά με βάση τα νομολογηθέντα στη Συλβέστρου πιο πάνω, το καθήκον της οδηγού να είναι ιδιαίτερα προσεκτική αφού ο δρόμος δεν φωτιζόταν κανονικά, δεν επρόκειτο για κάποιο δρόμο που ήταν γενικά σκοτεινός αλλά για δρόμο όπου ο φωτισμός έπαυε να είναι ικανοποιητικός σε συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής που κανονικά θα έπρεπε να λειτουργεί, βλάβη που δεν έχω μαρτυρία ότι ήταν από πριν γνωστή στην Κατηγορούμενη. Οπότε, με δεδομένη και την ώρα που επισυνέβηκε το δυστύχημα δεν θα το καταλογίσω την έλλειψη φωτισμού εναντίον της. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 Α.Α.Δ 68, καθορίζεται ότι το κριτήριο με το οποίο κρίνεται εάν η οδήγηση ήταν αμελής είναι αντικειμενικό και βασίζεται σε συμπεριφορά ενός συνετού και σόφρωνα οδηγού και όχι του τέλειου οδηγού. Μπορεί ένας εξαιρετικός οδηγός που να ήταν πολύ πιο παρατηρητικός να αντιλαμβανόταν την πεζή. Δεν απαιτείτο όμως συμπεριφορά τέλειου οδηγού, αλλά ενός συνετού και σόφρωνα οδηγού. Δεν παρατήρησα από τη μαρτυρία να οδηγούσε κατά τρόπο μη συνετό και σόφρωνα η Κατηγορούμενη. Κατάληξη Ως εκ των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η Κατηγορούμενη ήταν αμελής στην οδήγησή της. Αθωώνεται και απαλλάσσεται στην Κατηγορία. ......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο