ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Aρ. Υπόθεσης: 1423/2019, 20/8/2019

(14)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π 66/1984 προβλέπει ότι: «Κάθε οδηγός, κατά την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος, οφείλει να λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια του, πέρα από το ασφαλές κράτημα του τιμονιού, να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα ο οδηγός απαγορεύεται κατά τη διάρκεια της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος να κρατά οποιοδήποτε αντικείμενο άσχετο με την οδήγηση, περιλαμβανομένου και κινητού τηλεφώνου.» Για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν μαρτυρία δύο μάρτυρες, ενώ ο Κατηγορούμενος, μετά την κλήση του σε απολογία, κατέθεσε ενόρκως. Ο Μ,Κ.1 Αστ. Στ. Παρπόττας ως ανέφερε ανέκοψε το όχημα. Το τηλέφωνο κρατούσε ο Κατηγορούμενος με το δεξί χέρι. Ήταν σε απόσταση πέραν των 20 μέτρων όταν το πρόσεξε. Του έκανε σήμα για ανακοπή. Ο Κατηγορούμενος κατέβασε το κινητό και έπιασε τα γυαλιά του και ισχυρίστηκε όταν ανακόπηκε, έχοντας αντιληφθεί γιατί ανακόπηκε ότι προσπάθησε να πιάσει τα γυαλιά του. Του εκδόθηκε εξώδικο και τον πληροφόρησε για το αδίκημα. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι είχε πρόβλημα με το μάτια του. Δεν δέχθηκε ο Μ.Κ.1 τη θέση που προέβαλε ο Κατηγορούμενος ότι ειδοποίησε τον προϊστάμενό του και του ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε τα γυαλιά του. Ο Μ.Κ.2 Α/Λοχίας XXXXX Α. Κακούρης βρισκόταν σε καθήκον στις 14/11/2019. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε αυτοκίνητο μικρό SEAT και κρατούσε συσκευή μαύρου χρώματος. Είχαν συνεννοηθεί να ενημερώνει άλλους αστυνομικούς αν υπήρχε αμφισβήτηση. Επικοινώνησε με τον Αστ. XXXXX Σ. Παρπόττα και του επιβεβαίωσε αυτό που είδε. Είδε τον Κατηγορούμενο σε πολύ μικρή απόσταση. Βρισκόταν ο ίδιος 20 μέτρα απόσταση από το συνάδελφό του. Ο Κατηγορούμενος έδωσε ενόρκως μαρτυρία. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ο αστυνομικός που τον έγραψε είχε άλλο αυτοκίνητο και του είπε ότι κρατούσε τη θήκη των γυαλιών του και όχι του τηλέφωνο. Έρχονταν αυτοκίνητα από απέναντι. Τα γυαλιά ήταν στην καρέκλα του συνοδηγού. Ο ίδιος άνοιξε το κουτί και πήρε τα γυαλιά του. Ο Μ.Κ.2 πρέπει να είπε στον Μ.Κ.1 να τον καταγγείλει. Ο Μ.Κ.1 δεν τον είδε. Πήγε στην Τροχαία και διαμαρτυρήθηκε γιατί αδικήθηκε. Γι' αυτό και δεν πλήρωσε το πρόστιμο. Δίπλα από τα γυαλιά του ήταν και το τηλέφωνο. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες και να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών τους. Και οι 2 Μάρτυρες Κατηγορίας μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Δεν θεωρώ ότι περιέπεσαν σε κάποια αντίφαση ή ότι η μαρτυρία τους είχε κάποια ουσιαστική διαφορά. Ούτε θεωρώ ότι είχαν κάποιο συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Τονίζω από τη μαρτυρία τους αυτό που αμφότεροι εντόπισαν και επιβεβαίωσαν και μεταξύ τους σύμφωνα με το Μ.Κ.2, δηλαδή ότι είδαν τον Κατηγορούμενο να κρατά ο ένας το κινητό του και ο άλλος συσκευή μαύρου χρώματος κατά την οδήγηση. Επίσης, σημειώνω ότι ως επισήμανε ο Μ.Κ.1 ο Κατηγορούμενος είχε αντιληφθεί γιατί ανακοπτόταν και μάλιστα κρατούσε τα γυαλιά του στο χέρι του τη στιγμή της ανακοπής του και δεν τα φορούσε. Θα χαρακτήριζα δε ως πολύ καλή αστυνομική πρακτική το να επιβεβαιώνονται με αυτόν το τρόπο διερευνώμενα αδικήματα, από δύο αστυνομικούς σε δύο διαφορετικά σημεία, η οποία και ενισχύει και την αποφυγή παρεξηγήσεων με πολίτες αλλά και την καλύτερη τεκμηρίωση καταγγελιών. Έρχομαι στον Κατηγορούμενο. Δεν με έπεισε για την εκδοχή του και δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Πέραν κάποιας σύγχυσης που εντόπισα στα λεγόμενά του αλλά και αχρείαστου πλατειασμού, δεν θεωρώ πιστευτή την εκδοχή του για τα γυαλιά του. Δεν θεωρώ ιδιαίτερα πιθανό, των υπόλοιπων περιστάσεων συνυπολογιζομένων, ο Κατηγορούμενος καθώς οδηγούσε στη μέση του δρόμου, να θυμήθηκε αίφνης και μάλιστα να ήταν αυτό τόσο συμπτωματικό, ώστε να προκύπτει κατά την ώρα που αντιλήφθηκε ότι διεξαγόταν έλεγχος από την Αστυνομία να φορέσει τα γυαλιά. Εάν χρειαζόταν τα γυαλιά του για να οδηγεί, το αναμενόμενο θα ήταν να τα φορούσε ήδη. Δεν έδωσε γι' αυτό μία δικαιολογία που το Δικαστήριο να μπορεί να θεωρήσει ικανοποιητική. Το ότι έρχονταν αυτοκίνητα από απέναντι είναι άσχετο, εάν το εννοούσε ο Κατηγορούμενος ως δικαιολογία για τα γυαλιά του. Όταν κάποιος οδηγεί έρχονται κατά κανόνα αυτοκίνητα από απέναντι συνέχεια. Αν έχει ανάγκη οδηγός τα γυαλιά του, κανονικά τα φορεί από την έναρξη της οδήγησης. Πέραν αυτού ο Κατηγορούμενος όταν ανακόπηκε, σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Κ.1, και αντιλαμβανόταν γιατί ανακόπηκε, αλλά το κυριότερο άφησε μέχρι τη στιγμή της ανακοπής το κινητό και κρατούσε τα γυαλιά του. Δεν τα φορούσε. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποσείσει από τους ώμους της το βάρος απόδειξης της υπόθεσής της κι έχουν αποδειχθεί οι Λεπτομέρειες της Πρώτης Κατηγορίας. Ο Κατηγορούμενος βρίσκεται ένοχος στην Κατηγορία την οποίαν αντιμετωπίζει. (Υπογρ.) ....... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο