Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Καφατάρης, Αρ. Υπόθεσης 11648/2017, 28/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:B47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 11648/2017 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας -ν- ΧΧΧΧΧΧΧΧ Καφατάρης Κατηγορουμένου -------- Ημερομηνία: 28 Μαρτίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Πίπη Για Κατηγορουμένo: κ. Ν.Κυριακίδης με κα Καλλένου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορία Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης και συγκεκριμένα ότι στις 27/7/2017, στη Λεωφ. Γρ. Διγενή της Επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX27 χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Μαρτυρία Έδωσαν μαρτυρία, 2 πρόσωπα για την Κατηγορούσα Αρχή, ενώ ο Κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία, υιοθέτησε το περιεχόμενο ανώμοτης δήλωσής του. O Μ.Κ.1 Αστυφ. Γ. Γεωργίου, ο οποίος υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων, υιοθέτησε το Τεκμήριο 1, κατάθεσή του, στην οποίαν και ανέφερε τα ακόλουθα: - Στις 27/7/2017 και ώρα 10:10 μετέβηκε σε σκηνή τροχαίου δυστυχήματος στο οποίο εμπλεκόταν ο Κατηγορούμενος και μοτοσικλετιστής. Στη σκηνή βρήκε τα δύο οχήματα, τα οποία όμως είχαν μετακινηθεί από τις παλιές τους θέσεις και παρόντα μόνο τον ένα από τους δύο οδηγούς. Παρόντες ήταν δύο άλλα άτομα και ένας από αυτούς του ανέφερε ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας στη σκηνή του δυστυχήματος και ήταν πρόθυμος να δώσει γραπτή κατάθεση για το συμβάν. Ο μοτοσικλετιστής είχε τραυματιστεί και παραλήφθηκε από ασθενοφόρο. Ετοίμασε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα, με βάση τη μαρτυρία το οποίο υπέγραψε ο Κατηγορούμενος. - Το άλλο πρόσωπο επίσης του έδωσε κατάθεση από το Τμήμα Πρώτων Βοηθειών. Σύμφωνα με τον ίδιο κινήθηκε προς τα δεξιά και ξεκίνησε να προσπερνά τα οχήματα της πορείας του με χαμηλή ταχύτητα. Φτάνοντας στο σημείο όπου έγινε το δυστύχημα, στην προσπάθειά του να προσπεράσει το όχημα του Γ. Καφατάρη, αυτό έστριψε απότομα με αποτέλεσμα να χτυπήσει στην αριστερή του πλευρά. Ο ίδιος έχασε τον έλεγχο και ανατράπηκε στην άσφαλτο. Επίσης ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είδε να ανάβει οποιοσδήποτε δείκτης στο αυτοκίνητο που του χτύπησε. Κατέθεσε επίσης φωτογραφικό υλικό. Aντεξεταζόμενος, ανέφερε τα ακόλουθα: - Εργάζεται ως αστυνομικός για 19 χρόνια. Εργάζεται για 17 χρόνια στον κλάδο διερεύνησης ατυχημάτων και έχει κάνει διάφορες εκπαιδεύσεις. Έχει διερευνήσει πάρα πολλά δυστυχήματα. Δεν γνωρίζει προσωπικά κάποιον από τους εμπλεκόμενους. Διευκρίνισε ότι ο μοτοσικλετιστής πέθανε, αλλά όχι ως συνέπεια του δυστυχήματος (κάτι που αναφέρεται και σε ιατροδικαστική έκθεση). - Οι μετρήσεις που έγιναν σε σχέση με το δυστύχημα, εξηγήθηκαν στον Κατηγορούμενο. Το σημείο σύγκρουσης είναι κατά προσέγγιση. Υπήρξε ζημία στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου που φαίνεται στη δεξιά πλευρά του προφυλακτήρα. - Δέχθηκε ότι το αυτοκίνητο το Κατηγορούμενου είχε ελαφριά κλίση προς τα δεξιά και μόλις που άρχισε να στρίβει. Ο λόγος που κατηγορήθηκε ο Κατηγορούμενος ήταν γιατί παρά το ότι κοίταξε για τυχόν οχήματα που κινούνταν στα δεξιά του και πριν ξεκινήσει να θέτει την πρόθεσή του σε εφαρμογή είχε δει τη μοτοσικλέτα που προσπερνούσε οχήματα από τα δεξιά σε απόσταση -2-3 οχημάτων, υπολόγισε ότι μπορούσε να το πράξει με ασφάλεια, ενώ φάνηκε ότι δεν ήταν σωστός ο υπολογισμός του, με αποτέλεσμα να χτυπήσει το μοτοποδήλατο. - Σε υποβολή ότι δεν προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να στρίβει μετά που είδε τον οδηγό της μοτοσικλέτας, εξήγησε ότι θα ήταν αδύνατο κάτι τέτοιο γιατί δεν θα έβλεπε ευθεία πίσω όπως ήταν η πορεία της μοτοσικλέτας που ερχόταν από δεξιά του. Εφόσον ο Κατηγορούμενος είχε δει τον μοτοσικλετιστή να προσπερνά άλλα οχήματα πίσω του. Το μοτοποδήλατο κινείτο στη μέση του δρόμου. Η ταχύτητα του δεν πρέπει να ήταν μεγάλη. Δεν απέκλεισε πριν τη σύγκρουση να είχε επιταχύνει. Υπήρχε σύμφωνα με τη μαρτυρία πυκνή τροχαία κίνηση. - Ο Μ.Κ.2 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία, Τεκμήριο 7, ημερομηνίας 29/7/2017, στην οποίαν αναφέρει ότι στη Λεωφ. Γρ. Διγενή υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση. Η μοτοσικλέτα ήταν μπροστά του. Πρόσεξε ότι μπροστά του το 2ο αυτοκίνητο είχε αναμμένο το δείκτη ότι θα έστριβε δεξιά και βρισκόταν δεξιότερα από το μπροστινό πρώτο αυτοκίνητο. Εν τω μεταξύ τον είχε προσπεράσει από δεξιά μία μοτοσικλέτα, της οποίας ο οδηγός φορούσε προστατευτικό κράνος και είχε κατεύθυνση προς το κέντρο της Λάρνακας. Όταν τον προσπέρασε η μοτοσικλέτα κατάλαβε ότι θα συγκρουόταν με το αυτοκίνητο, αφού συνέχισε να προχωρά κανονικά και να προσπερνά από τα δεξιά .Ο ίδιος κόρναρε για να προειδοποιήσει τους οδηγούς, αλλά δεν αποφεύχθηκε το δυστύχημα. Η μοτοσικλέτα έφτασε στην πίσω δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου και τότε το αυτοκίνητο ξεκίνησε να στρίβει δεξιά. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας προσπάθησε να αποφύγει το αυτοκίνητο, μέχρι που χτύπησε η μπροστινή δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου στην μπροστινό τροχό της μοτοσικλέτας, με αποτέλεσμα την ανατροπή του οδηγού. - Πρόσθεσε προφορικά ότι βρισκόταν σε απόσταση που δεν μπορούσε να προσδιορίσει σε μέτρα. Μπροστά του υπήρχαν δύο αυτοκίνητα. Το άλλο αυτοκίνητο αποχώρησε. Ήταν πολύ κοντά στο αριστερό πεζοδρόμιο. Η μοτοσικλέτα προσπέρασε το αυτοκίνητο. Η μοτοσικλέτα προσπέρασε το Honda σε απόσταση 3-4 μέτρων. Ο ίδιος είδε η σύγκρουση να γίνεται στην αντίθετη λωρίδα. Είχε την πρόθεση να στρίψει αρκετά αισθητά το αυτοκίνητο και ο δικυκλιστής τέντωσε τα χέρια του στο τιμόνι και η η μοτοσικλέτα γύρισε. Ο δικυκλιστής δεν είχε αντιληφθεί το μπροστινό αυτοκίνητο και ο ίδιος πιστεύει ότι δεν έπιασε φρένα. Το αυτοκίνητο βρισκόταν περίπου 10 μέτρα από τη σύγκρουση. Η κίνηση ήταν πυκνή. Το αυτοκίνητο ήταν σταματημένο για να στρίψει και έβλεπε λίγο λοξά, είχε κλίση δηλαδή. Η κλίση του Κατηγορούμενου ήταν αισθητή. Την τελευταία στιγμή, θεωρεί ότι έγινε περαιτέρω στροφή προς τα δεξιά από το μοτοσικλετιστή. Δεν αντιλήφθηκε ο μοτοσικλετιστής το αυτοκίνητο όταν τον προσπέρασε εκείνον. Δεν γνωρίζει κάποιον προσωπικά από τους εμπλεκόμενους στο δυστύχημα. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο ανώμοτης δήλωσής του, στο οποίο επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει στην κατάθεσή του Τεκμήριο 5. Σημειώνω ότι στην κατάθεσή του αναφέρει ότι υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση και τα αυτοκίνητα κινούνταν αργά. Φτάνοντας στο σημείο που ήθελε να στρίψει για να σταθμεύσει η ταχύτητά του ήταν πολύ χαμηλή. Βεβαιώθηκε ότι δεν ερχόταν απέναντί του όχημα και είδε από το καθρεφτάκι να οδηγείται η μοτοσικλέτα από ένα ηλικιωμένο δύο με τρία αυτοκίνητα προς εκείνον και να τα προσπερνά. Ήταν περίπου στη μέση του δρόμου ο μοτοσικλετιστής. Είχε το δεξί του δείκτη αναμμένο. Όταν ξεκίνησε να στρίβει δεξιά η μοτοσικλέτα προχώρησε αντί να σταματήσει και συγκρούστηκε με το δεξί μπροστινό μέρος του οχήματός του. Επίσης τονίζει στην ανώμοτη του δήλωση, μεταξύ άλλων, ότι δεν έστριψε απότομα και την αναφορά του Μ.Κ.2. ότι εφόσον είδε το δείκτη του ο ΜΚ.2 έπρεπε να τον δει και ο μοτοσικλετιστής. Aξιολόγηση μαρτυρίας- Ευρήματα Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου δεν αξιολογείται μεν, αλλά έχει κάποια σημασία και λαμβάνεται υπόψη μάλλον έχοντας πειστική αντί αποδεικτική αξία. Όπως λέχθηκε στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16: « Έχουμε την άποψη ότι ο Δικαστής βρίσκεται σε κάπως διαφορετική θέση από τους ενόρκους και θα πρέπει να δώσει κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (βλ. R. v. Coughlan [1976] Crim.L.R. 629, Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Για παράδειγμα, αν κρίνει ότι η δήλωση είναι πειστική, μπορεί να προσεγγίσει διάφορα γεγονότα που έχει ενώπιον του, με διαφορετικό τρόπο. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέτασή της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Η αξιολόγηση του δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 354). Θα πρέπει να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η δήλωση δεν είναι μαρτυρία και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει οποιοδήποτε γεγονός για το οποίο υπάρχει άλλη μαρτυρία που να το αποδεικνύει. Όπως αναφέραμε, η δήλωση έχει περισσότερο πειστική αξία, γι' αυτό σε περίπτωση που κριθεί πειστική, μπορεί να επενεργήσει στο μυαλό των ενόρκων και του Δικαστή κατά τρόπο που να τους ωθήσει να δουν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν με μαρτυρία, με διαφορετικό μάτι (R. v. Coughlan, ανωτέρω).» Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά του στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών. Ερχόμενος στη δοθείσα μαρτυρία, ο Μ.Κ.1. μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του. Βεβαίως εδώ επισημαίνω το εξής: - Ο ίδιος δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας, αλλά βασίστηκε στα όσα του ανέφεραν ο Μ.Κ.2, ο μοτοσικλετιστής και ο Κατηγορούμενος. - Δεν υπήρξε παραδοχή από τον Κατηγορούμενο και ήταν εσφαλμένη η σχετική αναφορά, κάτι που άλλωστε δέχθηκε και ο ίδιος ο Μ.Κ.1 - Η εκτίμησή του για αμέλεια του Κατηγορούμενου, είναι απλά η γνώμη του. Δεν παραγνωρίζω βεβαίως την εμπειρία του, αλλά δε με δεσμεύει η εν λόγω γνώμη του και ως θα εξηγήσω πιο κάτω δεν θα μπορέσω να συμφωνήσω μαζί του. 0 Μ.Κ.2 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Επρόκειτο για ένα απλό και ευγενικό, αλλά και συνειδητοποιημένο πολίτη, που έδειξε πρόθυμος να βοηθήσει την απονομή δικαιοσύνης και μαρτύρησε με πολλή φυσικότητα και ακρίβεια και μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του στο σύνολό της και να βασιστώ σε αυτήν. Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση, περιορισμένη σημασία έχει, δηλαδή έχει πειστική αξία, ενισχύοντας την εκδοχή του Μ.Κ.2 ότι ο Κατηγορούμενος είχε ανάψει το δείκτη του αυτοκινήτου του, δείχνοντας ότι θα στρίψει δεξιά και ότι ο μοτοσικλετιστής επιχείρησε να τον προσπεράσει ενώ έδειχνε το αυτοκίνητο ότι θα έστριβε. Προσδίδω μειωμένη βαρύτητα στις εκδοχές των δύο μερών του δυστυχήματος, αφού στην περίπτωση του μοτοσικλετιστή, δόθηκε εξ' ακοής μαρτυρία και αυτός δεν βρίσκεται εν ζωή και στην περίπτωση του Κατηγορούμενου, δεν έδωσε μαρτυρία ενόρκως και δεν αντεξετάστηκε επί της κατάθεσης που έδωσε στο Μ.Κ.1 και των ισχυρισμών του. Προβαίνω σε ευρήματα βάσει αυτής της μαρτυρίας μόνο στο βαθμό που επιβεβαιώνεται από άλλη μαρτυρία ενώπιόν μου. Προβαίνω, με βάση τα πιο πάνω, στα ακόλουθα ευρήματα γεγονότων που αφορούν το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος: - Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στις 27/7/2017 στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λάρνακα - Η κίνηση ήταν πυκνή - Πίσω από τον Κατηγορούμενο κινείτο και μία μοτοσικλέτα η οποία προσπέρασε κάποια οχήματα και ήταν περίπου στο μέσο του δρόμου - Ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να στρίψει δεξιά, δείχνοντας τη σχετική του πρόθεση και στους υπόλοιπους οδηγούς -Ο μοτοσικλετιστής δεν είδε το σήμα και προχώρησε να προσπεράσει τον Κατηγορούμενο, καταλήγοντας να συγκρουστεί η μοτοσικλέτα του με το όχημα του Κατηγορούμενου. - Δεν είναι σαφές, εφόσον έχω προς τούτο αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είχε δει το μοτοποδήλατο που τον ακολουθούσε και ότι είχε προσπεράσει άλλα οχήματα. Η Νομική Πτυχή To αδίκημα της αμελούς οδήγησης, περιλαμβάνεται στο άρθρο 8 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,
(1998)2 Α.Α.Δ 68, αναλύεται το τι συνιστά αμελή οδήγηση, ως ακολούθως: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Όπως επίσης νομολογήθηκε στη Βίκης v. Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350: «...το μέτρο με το οποίο κρίνονται οι πράξεις προσώπων που χρησιμοποιούν το δημόσιο δρόμο, είναι εκείνο του μέσου συνετού ανθρώπου, και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη προφυλακτικών μέτρων μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη.» Συμπεράσματα Δεν θεωρώ ότι με την ενώπιόν μου μαρτυρία ο Κατηγορούμενος υπήρξε αμελής στη συμπεριφορά του ως οδηγός. Ως φαίνεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, ο Κατηγορούμενος έδειξε ότι θα έστριβε δεξιά. Θεωρώ ότι εφόσον ο Κατηγορούμενος έδειξε ότι θα έστριβε κι εφόσον με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.2. δεν είχε ξεκινήσει να τον προσπερνά ο μοτοσικλετιστής, ότι το τυχόν να αποτύχει να υπολογίσει ότι ο μοτοσικλετιστής θα τον χτυπούσε και ότι θα προσπαθούσε να τον προσπερνούσε, δε συνιστούσε αμέλεια και σε κάθε περίπτωση δεν έχω επαρκή μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είχε σε κάθε περίπτωση αντιληφθεί το μοτοσικλετιστή και δεν υπολόγισε σωστά.. Ο μοτοσικλετιστής δε, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 αλλά και ως φαίνεται από τα όσα ανέφερε στο Μ.Κ.1, δεν αντιλήφθηκε το δείκτη του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου ότι θα έστριβε δεξιά και δεν τέθηκε ενώπιόν μου οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος έστριψε απότομα. Καθήκον επιμέλειας αφορά το μέσο και όχι τον τέλειο οδηγό. Τα οχήματα κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα, υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και ο μοτοσικλετιστής, σύμφωνα με τη δική του δήλωση, απέτυχε να δει ότι έδειχνε ο δείκτης του προπορευόμενου οχήματος ότι θα έστριβε. Δεν θεωρώ λοιπόν ότι έπρεπε ο Κατηγορούμενος κατά την οδήγηση του οχήματός του στο δοσμένο τόπο και χρόνο, να πράξει οτιδήποτε περαιτέρω ή ότι παρέλειψε να πράξει οτιδήποτε το οποίο όφειλε ως μέσος-συνετός οδηγός. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω, δεν θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια. Συνεπώς, αθωώνεται και απαλλάσσεται στην Κατηγορία. ............. Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο