Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Υπόθεσης 189/2019, 30/4/2019

(1)Πας όστις, καθ' ον χρόνον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου ή άλλως πως είναι υπεύθυνος διά το τοιούτον όχημα εν όσω τούτο ευρίσκεται επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, τελεί υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, ναρκωτικών ή φαρμάκων κατά τρόπον ώστε, καθ' ον χρόνον οδηγεί η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγησιν να είναι ηλαττωμένη, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.

(2)Εκτός εάν το Δικαστήριον δι' ειδικούς λόγους ήθελεν άλλως διατάξει, πρόσωπον καταδικασθέν δι' αδίκημα δυνάμει του παρόντος άρθρου θέλει αποστερηθή της ικανότητος του κατέχειν ή λαμβάνειν άδειαν οδηγήσεως διά περίοδον δώδεκα μηνών από της τοιαύτης καταδίκης, του Δικαστηρίου εν πάση περιπτώσει μη κωλυομένου να επιβάλη στέρησιν της τοιαύτης ικανότητος διά μεγαλυτέραν χρονικήν περίοδον.» Σε σχέση με τη Δεύτερη Κατηγορία το άρθρο 6

(5)του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου προνοεί ότι: «Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον δυνάμει του εδαφίου

(4)καθοριζόμενον αστυνομικόν σταθμόν ή αρνείται ή αποφεύγει καθ' οιονδήποτε τρόπον να παράσχη δείγμα εκπνοής, όταν τούτο ζητηθή παρ' αυτού δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος.» Το άρθρο 11

(2)του ίδιου Νόμου με αναφορά στο προρηθέν άρθρο προβλέπει ότι: «

(2)Οποιοσδήποτε διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(5)του άρθρου 6 ή του εδαφίου

(4)του άρθρου 7, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή σε στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε όλες ή οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω αναφερόμενες ποινές.» Λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων , την ανάγκη η ποινή που θα επιβληθεί να είναι δεόντως αποτρεπτική, την ύπαρξη προηγούμενης καταδίκης του Κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή εκ μέρους του, ως και τις προσωπικές του συνθήκες. Το Δικαστήριο θεωρεί και ιδιοτελή και αντικοινωνική, αλλά και επικίνδυνη την επιλογή του Κατηγορούμενου να οδηγήσει υπό την επήρεια αλκοόλης και στη συνέχεια να αρνηθεί να παρέχει δείγμα εκπνοής για εξέταση. Με βάση τα πιο πάνω επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην Πρώτη Κατηγορία ποινή προστίμου €850, πλέον αποστέρηση του δικαιώματός του να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. Ποσό €700 να κατασχεθεί από την εγγύηση που ήδη κατέθεσε στο Δικαστήριο και το υπόλοιπο να πληρωθεί άμεσα. Στη Δεύτερη Κατηγορία, που είναι και σοβαρότερη, αφού ως φαίνεται και στις πρόνοιες που την ρυθμίζουν ο νομοθέτης προέβλεψε και αυστηρότερες ποινές, του επιβάλλω ποινή φυλάκισης 3 μηνών και στέρηση του δικαιώματός του να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 15 μηνών από σήμερα. Υπενθυμίζω ότι στην πρόσφατη υπόθεση Τουμάζου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 166/2016, απόφαση ημερ. 5/10/2018 αναφέρθηκε ότι: "..Ιδιαίτερη αυστηρότητα αρμόζει, τηρουμένων πάντοτε των αρχών επιμέτρησης των ποινών, όταν προκαλείται, εν δυνάμει έστω, κίνδυνος στο δρόμο και/ή όταν η παράνομη οδική συμπεριφορά εκδηλώνεται ως εγωιστική αυθαιρεσία έναντι του νόμου και των οργάνων επιβολής του νόμου." Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό, κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου, ως τροποποιήθηκε με το Νόμο 186(Ι)/2003, αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Θεωρώ ότι, παρά την απαράδεκτη συμπεριφορά του και την ύπαρξη και προηγούμενης καταδίκης, ο Κατηγορούμενος, μπορεί να λάβει μία δεύτερη ευκαιρία και να ενταχθεί σε κάποιο εξειδικευμένο πρόγραμμα απεξάρτησης, ώστε να σταματήσει να καταστρέφει τόσο τη δική του ζωή όσο και αυτήν των γονέων του και ιδίως της μητέρας του, που ήταν εμφανώς καταρρακωμένη κατά την παρουσία της στο Δικαστήριο. Η ποινή φυλάκισης αναστέλλεται για 3 χρόνια. (Επεξηγείται στον Κατηγορούμενο η σημασία της αναστολής των ποινών φυλάκισης) Σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη, ώστε αντίγραφο της απόφασης να αποσταλεί στον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων, ώστε να εξεταστεί κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο κατάλληλο για να κατέχει άδεια οδήγησης. .......... Ξ.Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο