Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΤΖΑΜΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9624/14, 11/1/2019

(1)(κ) και 20 του Κεφ.105 (κατηγορίες 7-9). Επιπλέον ο κατηγορούμενος 5 αντιμετωπίζει κατηγορία παράνομης παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(1)(κ), 19(λ) και 20 του Κεφ.105 (κατηγορία 10). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι στις 16.10.14 εργοδοτούσαν τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 σε υπό ανέγερση οικοδομή που βρίσκεται στην οδό χχχ στην περιοχή Αγίου Γεωργίου στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου (στο εξής η 'επίμαχη περιοχή'), χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Με βάση το κατηγορητήριο, οι κατηγορούμενοι 3 και 4 είναι αλλοδαποί από τη Συρία και βρίσκονταν στην Κύπρο ως αιτητές πολιτικού ασύλου, η εξέταση της αίτησης των οποίων εκκρεμούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης που ανευρέθηκαν να απασχολούνται χωρίς σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή, ενώ σχετικά με τον κατηγορούμενο 5, ο οποίος επίσης είναι αλλοδαπός από τη Συρία, κατηγορείται ότι ενώ στις 10.06.11 υπέβαλε αίτηση για παραμονή στο νησί ως σύζυγος ευρωπαίας πολίτη η οποία απορρίφθηκε στις 26.02.13 και τα στοιχεία του στις 18.06.13 τοποθετήθηκαν στον κατάλογο των αναζητουμένων προσώπων, έκτοτε παρέμεινε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι που σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή εντοπίστηκε να απασχολείται χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε πέντε μάρτυρες. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον όλων των κατηγορουμένων αναφορικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής χωρίς να καλέσουν οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν δεκαέξι τεκμήρια. ΜΚ1 ήταν ο αστυφύλακας χχχ Χαραλάμπους, ο οποίος υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού. Ουσιαστικά η μαρτυρία του αποτελείται από τη γραπτή του κατάθεση που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, το περιεχόμενο της οποίας ο εν λόγω μάρτυρας υιοθέτησε ενόρκως. Αυτό που σημειώνεται είναι η λήψη γραπτής ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο 2 στις 16.10.14, μέσα από την οποίαν απορρίπτει κάθε είδους σχέση με τους κατηγορουμένους 3, 4 και

1. Επίσης ο μάρτυρας αυτός αναφέρει ότι ακολούθως της ίδιας ημέρας κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 2 με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, τις οποίες ο τελευταίος αρνήθηκε. Η γραπτή ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου καθώς και το αστυνομικό έντυπο γραπτής κατηγορίας κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. ΜΚ2 ήταν η αστυφύλακας χχχ Χαραλάμπους που υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Μέρος της μαρτυρίας της αποτελεί η γραπτή κατάθεση της, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
2. Συνοπτική καταγραφή της μαρτυρίας της περιλαμβάνει αναφορά της για λήψη γραπτών ανακριτικών καταθέσεων από τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 στις 16.10.14 στη μητρική τους γλώσσα, οι οποίες μαζί με τα κείμενα πιστής μετάφρασης τους στην ελληνική γλώσσα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 5Α, 5Β, 6Α, 6Β, 7Α και 7Β αντίστοιχα. Περαιτέρω η εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε δέσμη εγγράφων που υπήρχε στην κατοχή της σαν αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης που ήταν, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Τα έγγραφα αυτά είναι: (α) Επιστολή ημερομηνίας 16.10.14 από το διευθυντή της εταιρείας Celicandia Limited προς την υπηρεσία μετανάστευσης στην οποίαν αναφέρεται ότι στις 29.07.14 η εν λόγω εταιρεία ανάθεσε την εργολαβία της υπό ανέγερση κατοικίας στο τεμάχιο χχχ, φ/σχ. χχχ με αρ. εγγραφής χχχ στην κατηγορούμενη
4. (β) Προσφορά ημερομηνίας 24.07.14 της κατηγορουμένης 1 υπογραμμένη από τον κατηγορούμενο 2 προς τον οργανισμό Korantina Homes για ανέγερση της προαναφερόμενης κατοικίας στο πιο πάνω τεμάχιο. (γ) Τιμολόγιο υπ' αριθμό 2246 ημερομηνίας 08.08.14 της κατηγορουμένης 1 προς την εταιρεία Celicandia Limited αναφορικά με την εκτέλεση εργοληπτικών εργασιών της προαναφερόμενης κατοικίας στο πιο πάνω τεμάχιο. (δ) Τιμολόγιο υπ' αριθμό 2245 ημερομηνίας 29.07.14 της κατηγορουμένης 1 προς την εταιρεία Celicandia Limited για λήψη προκαταβολής αναφορικά με την επικείμενη εκτέλεση εργοληπτικών εργασιών της προαναφερόμενης κατοικίας στο πιο πάνω τεμάχιο. (ε) Τιμολόγιο υπ' αριθμό 2335 ημερομηνίας 12.09.14 της κατηγορουμένης 1 προς την εταιρεία Celicandia Limited αναφορικά με την εκτέλεση εργοληπτικών εργασιών της προαναφερόμενης κατοικίας στο πιο πάνω τεμάχιο. (στ) Απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0490 ημερομηνίας 29.07.14 της κατηγορουμένης 1 ποσού €20.000 από την εταιρεία Celicandia Limited που αφορούσε εξόφληση του τιμολογίου υπ' αριθμό
5. (ζ) Απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0492 ημερομηνίας 08.08.14 της κατηγορουμένης 1 ποσού €20.000 από την εταιρεία Celicandia Limited που αφορούσε εξόφληση του τιμολογίου υπ' αριθμό
6. (η) Απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 0578 ημερομηνίας 12.09.14 της κατηγορουμένης 1 ποσού €22.000 από την εταιρεία Celicandia Limited που αφορούσε εξόφληση του τιμολογίου υπ' αριθμό
7. ΜΚ3 ήταν ο αστυφύλακας χχχ Κωνσταντίνου που υπηρετεί στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Πάφου. Μέρος της μαρτυρίας του αποτελεί η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 16.10.14, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
8. Περίληψη της μαρτυρίας του αναφέρει ότι στις 16.10.14 ο εν λόγω μάρτυρας μετέβηκε μαζί με συναδέλφους του σε υπό ανέγερση οικοδομή στην επίμαχη περιοχή προς διερεύνηση πληροφορίας ότι στο έργο εκείνο εργάζονταν παράνομα αλλοδαποί. Με την άφιξη τους οι αστυνομικοί έθεσαν το μέρος σε διακριτική παρακολούθηση για πέντε περίπου λεπτά όπου ο ΜΚ3 αντιλήφθηκε δύο άτομα να ασχολούνται με την παραγωγή πηλού, τον οποίον μετέφεραν σε κουβάδες εντός της υπό ανέγερση οικοδομής. Ο εν λόγω μάρτυρας προσέγγισε τα εν λόγω άτομα και αφού τους αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα ζήτησε από αυτούς στοιχεία και άδειες απασχόλησης. Τα άτομα αυτά έδωσαν στον μάρτυρα αυτό το ονοματεπώνυμο τους αλλά όχι οποιαδήποτε έγγραφα που να παρέχουν άδεια απασχόλησης τους. Κατόπιν έρευνας που πραγματοποίησε ο ΜΚ3, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τους κατηγορουμένους 3 και 4, οι οποίοι κατάγονται από τη Συρία και βρίσκονταν στην Κύπρο με άδεια παραμονής ως αιτητές πολιτικού ασύλου με την εξέταση της αίτησης τους να εκκρεμούσε μέχρι την ημέρα που ανευρέθηκαν στο υπό ανέγερση έργο. Ακολούθως ο ΜΚ3 εισήλθε εντός της υπό ανέγερσης κατοικίας όπου πρόσεξε ένα άλλο άτομο να ασχολείται με το επίχρισμα (σοβάτισμα) εσωτερικού τοίχου. Αμέσως ο εν λόγω μάρτυρας πλησίασε το άτομο αυτό και αφού του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα ζήτησε από αυτόν στοιχεία και άδεια απασχόλησης. Το άτομο αυτό αφού ανάφερε στον ΜΚ3 το ονοματεπώνυμο του ανάφερε ότι ήταν νυμφευμένος με γυναίκα από τη Σλοβακία, χωρίς όμως να παρουσιάσει οποιαδήποτε έγγραφα που να παρέχουν άδεια εργοδότησης. Μετά από έρευνα που ο εν λόγω μάρτυρας πραγματοποίησε, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο 5, ο οποίος κατάγεται από τη Συρία και ενώ στις 10.06.11 υπέβαλε αίτηση για παραμονή στο νησί ως σύζυγος ευρωπαίας πολίτη η οποία απορρίφθηκε στις 26.02.13 και τα στοιχεία του στις 18.06.13 τοποθετήθηκαν στον κατάλογο των αναζητουμένων προσώπων, έκτοτε παρέμεινε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι που εντοπίστηκε στο υπό ανέγερση έργο. Ο ΜΚ3 συνέλαβε αυτόφωρα τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5, τους οποίους και μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας για ανάκριση. Παράλληλα ο ΜΚ3 πρόσεξε ότι στον περιβάλλοντα χώρο του υπό ανέγερση έργου υπήρχαν διάφορα μηχανήματα που έφεραν την επωνυμία της κατηγορουμένης 1 καθώς και τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής KUW 712 και KUW 862, τα οποία μετά από έλεγχο που ο ίδιος διεξήγαγε διαπίστωσε ότι ανήκουν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Σχετικά έντυπα από το μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 10 και 11 αντίστοιχα. Επίσης ο ΜΚ3 ανάφερε ότι κατόπιν επικοινωνίας που είχε με τον πολιτικό μηχανικό του έργου Μαρίνο Λάμπρου και με τη γραμματέα Σοφία Χαραλάμπους, αμφότεροι υπάλληλοι της εταιρείας Korantina Homes Limited, του λέχθηκε ότι η εργολαβία εκτέλεσης του έργου δόθηκε στην κατηγορούμενη 1 που ανήκει στον κατηγορούμενο
9. ΜΚ4 ήταν η Άννα Κυριάκου που εργάζεται ως γραμματειακός λειτουργός στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και είναι τοποθετημένη στην Υπηρεσία Μετανάστευσης Πάφου. Συνοψίζοντας τη μαρτυρία της μπορεί να λεχθεί η αναφορά της εν λόγω μάρτυρος ότι στις 26.05.11 ο κατηγορούμενος 5 τέλεσε γάμο με κοπέλα από τη Σλοβακία στην επαρχία Λάρνακα. Αντίγραφο του πιστοποιητικού γάμου του κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Ακολούθησε αίτηση του κατηγορουμένου 5 για έκδοση δελτίου διαμονής στην Κύπρο ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σύζυγος κοπέλας από τη Σλοβακία) που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία υπεβλήθηκε στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης στις 10.06.
11. Αντίγραφο της εν λόγω αίτησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
12. Στη συνέχεια με σχετικό έντυπο που διαβιβάστηκε στο Επαρχιακό Γραφείο Αλλοδαπών Πάφου στις 05.07.11 ο κατηγορούμενος 5 δηλώνει ως νέα διεύθυνση διαμονής του την οδό χχχ στην Κισσόνεργα της επαρχίας Πάφου εις αντικατάσταση της οδού Αναγεννήσεως αρ.2 στη Λευκωσία. Αντίγραφο σχετικού εντύπου αλλαγής διεύθυνσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
13. Με βάση την αίτηση που υπέβαλε και τη διεύθυνση που είχε δηλώσει, στις 08.11.11 ο κατηγορούμενος 5 εξασφάλισε άδεια διαμονής με ισχύ μέχρι τις 08.11.
14. Αντίγραφο Δελτίου Διαμονής (Residence Card) κατατέθηκε ως Τεκμήριο
15. Σε μεταγενέστερο στάδιο διενεργήθηκε έλεγχος στην προαναφερόμενη νέα δηλωμένη διεύθυνση από μέλη του κλιμακίου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης όπου διαπιστώθηκε ότι η σύζυγος του κατηγορουμένου 5 δεν διέμενε κάτω από την ίδια στέγη μαζί του με αποτέλεσμα να ετοιμαστεί επιστολή ημερομηνίας 26.02.13 στην οποίαν σημειωνόταν ακύρωση της πιο πάνω άδειας διαμονής που είχε εκδοθεί. Αντίγραφο της επιστολής αυτής κατατέθηκε ως Τεκμήριο
16. Όπως η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, η ίδια δεν γνωρίζει προσωπικά αν το Τεκμήριο 16 αποστάληκε. ΜΚ5 ήταν ο χχχ Ιωάννου, διευθυντής της εταιρείας Celicandia Limited. Συνοπτική καταγραφή της μαρτυρίας του περιλαμβάνει αναφορά του ότι το τεμάχιο 276, εντός του οποίου ανεγειρόταν το επίδικο έργο, βρίσκεται στον Άγιο Γεώργιο Πέγειας. Αναγνωρίζοντας την υπογραφή του στην επιστολή ημερομηνίας 16.10.14 από την εταιρεία στην οποίαν εργάζεται προς την υπηρεσία μετανάστευσης, ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε πως συμφώνησε με τον κατηγορούμενο 2 για την ανάθεση της εργολαβίας στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία για την ανέγερση κατοικίας, διευκρινίζοντας πως στο συγκεκριμένο έργο η εταιρεία Celicandia Limited δεν είχε κανένα εργαζόμενο και κατ' επέκταση ουδεμία σχέση με την πορεία εκτέλεσης του. Όλοι οι κατηγορούμενοι, όπως ήδη λέχθηκε, άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής χωρίς οποιοσδήποτε από αυτούς να καλέσει μάρτυρα υπεράσπισης. Μέσα από τη γραπτή ανακριτική του κατάθεση ημερομηνίας 16.10.14 (Τεκμήριο 2), ο κατηγορούμενος 2 αφού αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης της κατηγορουμένης 1 εταιρείας και ότι ανέλαβε την εργολαβία ανέγερσης του επιδίκου έργου κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης, αρνείται ότι εργοδότησε τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 στην υπηρεσία της εταιρείας του απορρίπτοντας τη σχέση που του αποδίδεται. Επίσης δήλωσε πως την ημέρα που οι εν λόγω κατηγορούμενοι εντοπίστηκαν στο έργο, ο ίδιος απουσίαζε από εκεί. Στη γραπτή ανακριτική του κατάθεση ημερομηνίας 16.10.14 (Τεκμήρια 5Α και 5Β), ο κατηγορούμενος 3 αναφέρει ότι κατάγεται από τη Συρία και βρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου, η εξέταση της οποίας αίτησης του που είχε υποβάλει πέντε μήνες πριν από τον εντοπισμό του στο επίμαχο έργο, εκκρεμούσε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Περαιτέρω ο εν λόγω κατηγορούμενος αναφέρει ότι στις 16.10.14 εργαζόταν στο συγκεκριμένο έργο και τη στιγμή που εντοπίστηκε ζύμωνε πηλό. Στις γραπτές ανακριτικές τους καταθέσεις, αμφότερες ημερομηνίας 16.10.14 (Τεκμήρια 6Α, 6Β, 7Α και 7Β), οι κατηγορούμενοι 4 και 5 αρνήθηκαν να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις που τους υπεβλήθηκαν αναφέροντας πως ότι είχαν να πουν θα το έλεγαν στο δικαστήριο. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία διαφαίνεται ότι όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν διαπράξει τα αδικήματα που τους καταλογίζονται. Σύμφωνα με την κυρία Σάββα, ενώπιον δικαστηρίου βρίσκεται μόνο μαρτυρία που προέρχεται από τους μάρτυρες κατηγορίας, η οποία έχει τέτοια αποδειχτική αξία που στοιχειοθετεί στον απαιτούμενο βαθμό ενοχή των κατηγορουμένων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε δεν έχει αποδειχτεί ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα. Σύμφωνα με τον εν λόγω συνήγορο, οι κατηγορούμενοι 4 και 5 δεν κατονομάζουν οποιοδήποτε άτομο ως εργοδότη τους, ενώ η μαρτυρία του κατηγορουμένου 3, πέραν του ότι δεν προσδιορίζει ότι το άτομο στο οποίο αναφέρεται είναι ο κατηγορούμενος 2, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αφού προέρχεται από ένα κατηγορούμενο προς το συγκατηγορούμενο του. Αναφερόμενος στον κατηγορούμενο 5, ο κύριος Ζαννούπας διερωτήθηκε πως μπορεί ο εν λόγω πελάτης του να γνώριζε αν είχε ή όχι καταστεί παράνομος τη στιγμή που δεν υπάρχει μαρτυρία που να επιβεβαιώνει αποστολή σχετικής επιστολής που να του γνωστοποιεί κάτι τέτοιο. Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο όπως αθωώσει και απαλλάξει τους κατηγορουμένους του από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ορισμένα γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των μερών είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Συγκεκριμένα:

(1)Η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ασχολείται με την ανέγερση εργοληπτικών έργων.

(2)Ο κατηγορούμενος 2 είναι ο ιδιοκτήτης της κατηγορουμένης 1 εταιρείας.

(3)Κατά τον ουσιώδη χρόνο η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ανέλαβε την εργολαβία για την ανέγερση κατοικίας εντός του τεμαχίου χχχ, φ/σχ. χχχ με αρ. εγγραφής χχχ στην οδό χχχ στην περιοχή Αγίου Γεωργίου στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου.

(4)Οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 κατάγονται από τη Συρία.

(5)Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 διέμεναν κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Κύπρο ως αιτητές πολιτικού ασύλου, με την εξέταση της αίτησης τους να εκκρεμούσε μέχρι την ημερομηνία του κατηγορητηρίου.

(6)Στις 26.05.11 ο κατηγορούμενος 5 τέλεσε γάμο με κοπέλα από τη Σλοβακία στην επαρχία Λάρνακα.

(7)Στις 10.06.11 ο κατηγορούμενος 5 υπέβαλε αίτηση στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για έκδοση δελτίου διαμονής στην Κύπρο ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σύζυγος κοπέλας από τη Σλοβακία) που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(8)Στις 05.07.11 ο κατηγορούμενος 5 δηλώνει ως νέα διεύθυνση διαμονής του την οδό χχχ στην Κισσόνεργα της επαρχίας Πάφου εις αντικατάσταση της οδού Αναγεννήσεως αρ.2 στη Λευκωσία.

(9)Στις 08.11.11 ο κατηγορούμενος 5 εξασφάλισε άδεια διαμονής με ισχύ μέχρι τις 08.11.15. Τα γεγονότα αυτά που δεν αμφισβητούνται από τα μέρη αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 εργάζονταν νόμιμα στο επίμαχο έργο κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης μετά από απόφαση του κατηγορουμένου 2 για πρόσληψη τους στην υπηρεσία της κατηγορουμένης 1 εργοληπτικής εταιρείας και κατά πόσο ο κατηγορούμενος 5 διέμενε εκείνη την περίοδο νόμιμα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποτελούν βασικά τα επίδικα θέματα της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που καθορίστηκαν μέσα από τη νομολογία. Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 ήταν ένας αστυνομικός που συμμετείχε στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Η εμπλοκή του εν λόγω μάρτυρα ήταν επικουρική των προσπαθειών της ΜΚ2 που κατέβαλλε ως εξεταστής της παρούσας υπόθεσης και του ΜΚ3 που ήταν ένας από αυτούς που έλαβε μέρος στην αστυνομική επιχείρηση του επιδίκου περιστατικού. Η ανάμιξη του ΜΚ1 στην υπόθεση αυτή πηγάζει από συγκεκριμένες ενέργειες στις οποίες ο ίδιος προέβηκε που δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους κατηγορουμένους. Εξ' ου και δεν έχει αντεξεταστεί γι' αυτές. Πέραν αυτού όμως, οι πράξεις αυτές του μάρτυρα αυτού συνοδεύονται από πραγματική μαρτυρία (λήψη των Τεκμηρίων 2 και 3), η οποία πιστοποιεί την πραγματοποίηση τους. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, η αναντίλεκτη μορφή της μαρτυρίας του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της από το Δικαστήριο ως αληθή και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 1 που αποτελεί μέρος αυτής. MK2 ήταν το μέλος της αστυνομίας που ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή η μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρα διαχωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ2 περιλαμβάνει την εκτέλεση καθορισμένων πράξεων, τις οποίες ουδείς από τους κατηγορουμένους αμφισβήτησε. Την ίδια στιγμή η υλοποίηση των εν λόγω πράξεων επιβεβαιώνεται μέσα από πραγματική μαρτυρία. Η αναντίλεκτη μορφή του κομματιού αυτού της μαρτυρίας της ΜΚ2 γίνεται αποδεκτή ως αληθής. Τέτοιες αδιαμφισβήτητες πράξεις που γίνονται αποδεκτές ότι διεκπεραιώθηκαν είναι η λήψη ανακριτικών καταθέσεων από τους κατηγορουμένους 2-5 στη μητρική τους γλώσσα και ακολούθως η πιστή μετάφραση τους στην ελληνική γλώσσα. Τα Τεκμήρια 5Α, 5Β, 6Α, 6Β, 7Α και 7Β αποδεικνύουν το ρόλο της ΜΚ2 στη λήψη των εν λόγω εγγράφων καθώς και στη μετάφραση του κειμένου τους στην ελληνική γλώσσα. Το δεύτερο μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ2 περιλαμβάνει πληροφορίες που συγκέντρωσε στη βάση εγγράφων ως εξετάστρια για σκοπούς εξιχνίασης της υπόθεσης αυτής. Πρόκειται για πραγματική μαρτυρία (δέσμη εγγράφων που συνθέτουν το Τεκμήριο 8), το περιεχόμενο των οποίων όχι μόνο δεν προσκρούει στην άρνηση των κατηγορουμένων 1 και 2 αλλά επίσης επιβεβαιώνεται από τον ΜΚ5 που είναι αυτός που ετοίμασε και υπέγραψε κάποια από τα έγγραφα αυτά και παράλληλα γνώστης του περιεχομένου των υπολοίπων. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ2 ως αληθή και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 4 που αποτελεί μέρος της. ΜΚ3 ήταν ένας από τους αστυνομικούς που έλαβε μέρος στην αστυνομική επιχείρηση του επιδίκου περιστατικού. Πρόκειται για ένα από τους βασικούς μάρτυρες στον οποίον η κατηγορούσα αρχή στηρίχτηκε για την προώθηση και απόδειξη της εκδοχής της. Ο εν λόγω μάρτυρας έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας αυτός ήλθε στο Δικαστήριο και με σαφήνεια περιέγραψε τα γεγονότα που περιήλθαν στη σφαίρα της προσωπικής του αντίληψης και που πραγματικά διαδραματίστηκαν. Σε καμία περίπτωση μου έδωσε την εικόνα ότι κατασκεύαζε μαρτυρία. Οι διάφορες αναφορές του διαπνέονται από θετικότητα και αυθορμητισμό, στοιχεία που αναδεικνύουν την ειλικρίνεια του ως μάρτυρα της παρούσας υπόθεσης και παράλληλα δείχνουν ότι αισθανόταν σίγουρος γι' αυτά που έλεγε. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και συνέπεια και είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις που θα έπλητταν ανεπανόρθωτα το επίπεδο αξιοπιστίας του, το οποίο διατηρήθηκε ακλόνητα υψηλό μέχρι το τέλος. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα αποτελείται από προσωπικές του διαπιστώσεις και στοιχεία που αντλήθηκαν μέσα από δική του έρευνα. Παρακολουθώντας διακριτικά την εκτέλεση εργασιών στο υπό ανέγερση έργο στην επίμαχη περιοχή, ο εν λόγω μάρτυρας πρόσεξε την παρουσία των κατηγορουμένων 3 και 4, τους οποίους αντιλήφθηκε να ασχολούνται με την παραγωγή πηλού, τον οποίον μετέφερναν εντός του υπό κατασκευή υποστατικού. Ακολούθως όταν ο ΜΚ3 εισήλθε εντός του υποστατικού πρόσεξε την παρουσία του κατηγορουμένου 5, τον οποίον αντιλήφθηκε να ασχολείται με το επίχρισμα (σοβάτισμα) εσωτερικού τοίχου. Επίσης στο χώρο του εργοταξίου παρατήρησε την παρουσία μηχανημάτων που είχαν πινακίδα της κατηγορουμένης 1 εταιρείας καθώς επίσης δύο οχήματα με αριθμούς εγγραφής χχχ και χχχ. Κατόπιν δικής του έρευνας ο εν λόγω μάρτυρας εντόπισε τα στοιχεία αναγνώρισης των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 καθώς επίσης ανακάλυψε ότι πρόκειται για άτομα που κατάγονται από τη Συρία. Ακόμη μέσα από τη δική του εξέταση, ο ίδιος διαπίστωσε ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 βρίσκονταν στην Κύπρο με άδεια παραμονής ως αιτητές πολιτικού ασύλου με την αίτηση τους να είχε υποβληθεί σε προγενέστερο στάδιο και η εξέταση των αιτήσεων τους να εκκρεμούσε μέχρι την ημέρα που αμφότεροι ανευρέθηκαν στο υπό ανέγερση έργο. Περαιτέρω στα πλαίσια της έρευνας του ο μάρτυρας αυτός διαπίστωσε ότι στις 10.06.11 ο κατηγορούμενος 5 υπέβαλε αίτηση για παραμονή στο νησί ως σύζυγος ευρωπαίας πολίτη η οποία απορρίφθηκε στις 26.02.13 και τα στοιχεία του στις 18.06.13 τοποθετήθηκαν στον κατάλογο των αναζητουμένων προσώπων, κατάσταση η οποία παρέμεινε χωρίς διαφοροποίηση μέχρι που αυτός εντοπίστηκε στο υπό ανέγερση έργο. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε σε έρευνα των δύο οχημάτων που εντόπισε στο χώρο του εργοταξίου όπου και διαπίστωσε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης τους είναι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Προς επίρρωση της πτυχής αυτής της έρευνας του ο ΜΚ3 παρουσίασε έγγραφα που αναλύουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά έκαστου οχήματος, άλλες συναφείς πληροφορίες καθώς και στοιχεία για το καθεστώς ιδιοκτησίας τους (Τεκμήρια 10 και 11). Πέραν της πειστικότητας των αναφορών του ΜΚ3 και της διατήρησης της αξιοπιστίας του σε ψηλό επίπεδο, θα πρέπει να λεχθεί ότι τόσο οι προσωπικές διαπιστώσεις του ΜΚ3 όσο και τα αποτελέσματα των δικών του ερευνών δεν αμφισβητήθηκαν από τους κατηγορουμένους. Εξ' ου και ο εν λόγω μάρτυρας ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε γι' αυτά τα ζητήματα. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ3 ως αληθή και αξιόπιστη και ότι αυτή εκφράζει την όψη των γεγονότων που πραγματικά περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, περιλαμβανομένων των Τεκμηρίων 9, 10 και 11 που αποτελούν μέρος της. Η ΜΚ4, λειτουργός του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης τοποθετημένη με καθήκοντα στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Πάφου, ήταν γνώστης του καθεστώτος παρουσίας του κατηγορουμένου 5 στην Κύπρο. Έχοντας μελετήσει τον υπηρεσιακό φάκελο που αφορούσε την περίπτωση του κατηγορουμένου 5 με την οποία είχε ασχοληθεί στο πλαίσιο των καθηκόντων της ως εκ της θέσεως της και στηριζόμενη σε διάφορα έγγραφα που παρουσίασε, έδωσε αυθόρμητες αλλά την ίδια στιγμή σαφείς και τεκμηριωμένες αναφορές σχετικά με το σκοπό της κλήσης της στο δικαστήριο. Η εν λόγω μάρτυρας έδωσε πειστικές εξηγήσεις αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος 5 διαμένει στο νησί. Η ΜΚ4 περιορίστηκε σε αναφορά γεγονότων που γνώριζε ότι είχαν διαδραματιστεί και τα οποία μπορούσε να βεβαιώσει στη βάση εγγράφων από τον υπηρεσιακό της φάκελο. Εκεί που δεν ήταν σίγουρη ή εάν δεν γνώριζε κάτι το έλεγε ευθέως, δείγμα της ειλικρίνειας που τη χαρακτηρίζει. Η μαρτυρία της ΜΚ4 ήταν διαφωτιστική για το δικαστήριο και συνάμα είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Παράλληλα η μαρτυρία της επί της ουσίας της δεν αμφισβητήθηκε από οποιονδήποτε κατηγορούμενο, πράγμα που διαφαίνεται από τη μη αντεξέταση της σε τέτοιου είδους ζητήματα. Με βάση τα πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ4 και ότι αυτή πρεσβεύει γεγονότα που πραγματικά διαδραματίστηκαν, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 12-16 που αποτελούν μέρος της. Αυτό που αβίαστα προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία της ΜΚ4 είναι ότι: (α) Στις 26.05.11 ο κατηγορούμενος 5 τέλεσε γάμο με κοπέλα από τη Σλοβακία στην επαρχία Λάρνακα (Τεκμήριο 12). (β) Στις 10.06.11 ο κατηγορούμενος 5 υπέβαλε αίτηση στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για έκδοση δελτίου διαμονής στην Κύπρο ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σύζυγος κοπέλας από τη Σλοβακία) που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Τεκμήριο 13). (γ) Στα πλαίσια ενημέρωσης των αρμοδίων αρχών για τη διεύθυνση διαμονής του στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος 5 στις 05.07.11 δήλωσε σε σχετικό έντυπο που διαβιβάστηκε στο Επαρχιακό Γραφείο Αλλοδαπών Πάφου ως νέα διεύθυνση διαμονής του την οδό χχχ στην Κισσόνεργα της επαρχίας Πάφου εις αντικατάσταση της οδού Αναγεννήσεως αρ.2 στη Λευκωσία (Τεκμήριο 14). (δ) Στις 08.11.11 ο κατηγορούμενος 5 εξασφάλισε άδεια διαμονής (δελτίο διαμονής-residence card) στην Κύπρο με ισχύ μέχρι τις 08.11.15 υπό το νομικό καθεστώς που πηγάζει από την αίτηση που υπέβαλε με διεύθυνση αυτή που τελευταία είχε δηλώσει στις αρμόδιες αρχές (Τεκμήριο 15). (ε) Επειδή σε μεταγενέστερο στάδιο διενεργήθηκε έλεγχος στην προαναφερόμενη νέα δηλωμένη διεύθυνση από μέλη του κλιμακίου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης όπου διαπιστώθηκε ότι η σύζυγος του κατηγορουμένου 5 δεν διέμενε κάτω από την ίδια στέγη μαζί του ετοιμάστηκε επιστολή ημερομηνίας 26.02.13 στην οποίαν σημειωνόταν ακύρωση της πιο πάνω άδειας διαμονής που είχε εκδοθεί προς όφελος του κατηγορουμένου 5 (Τεκμήριο 16). Αυτό που επίσης διαπιστώνεται μέσα από τη μαρτυρία της ΜΚ4 είναι ότι η ίδια δεν γνωρίζει προσωπικά αν το πιο πάνω Τεκμήριο 16 αποστάληκε στον κατηγορούμενο

1. Ο ΜΚ5 ήταν ένας μάρτυρας με μικρό και περιορισμένο ρόλο ανάμιξης στην υπόθεση. Κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης ήταν διευθυντής της εταιρείας Celicandia Limited που συνεργάστηκε με την κατηγορούμενη 1 μέσω του κατηγορουμένου 2 για την ανέγερση μίας κατοικίας στην επίμαχη περιοχή. Οι αναφορές του επαληθεύονται από πραγματική μαρτυρία. Ολόκληρη η μαρτυρία του, εκτός από το ότι υποστηρίζεται από τη δέσμη εγγράφων που συνθέτουν το Τεκμήριο 8, αποτελεί κοινό έδαφος των μερών. Εξ' ου και δεν αντεξάστηκε επί της ουσίας της ένορκης μαρτυρίας του. Χωρίς να υπάρχει περί του αντιθέτου μαρτυρία που να την καταρρίπτει ή έστω να την αντικρούει και δίχως να έχω οποιοδήποτε λόγο για να την αμφισβητήσω, την αποδέχομαι στην ολότητα της, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 8 που αποτελεί μέρος της. Αυτό που εύκολα κάποιος διαπιστώνει μέσα από τη μαρτυρία του ΜΚ5 είναι ότι η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία, εξόφθαλμα περιορισμένης ευθύνης, η οποία ασχολείται με την ανέγερση εργοληπτικών έργων έχοντας ιδιοκτήτη της τον κατηγορούμενο
2. Μέσα από τη γραπτή αλληλογραφία της κατηγορουμένης 1 εταιρείας και της Celicandia Limited και γενικότερα τα έγγραφα του Τεκμηρίου 8 διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 2 κατείχε θέση υπευθύνου στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Η ετοιμασία γραπτής προσφοράς για ανέγερση του επίμαχου έργου εκ μέρους και για λογαριασμό της κατηγορουμένης 1 εταιρείας καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος 2 κατείχε υπεύθυνη θέση στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Η δε διαπραγμάτευση και συμφωνία που ο κατηγορούμενος 2, εκπροσωπώντας την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, είχε με τον ΜΚ5, καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης διευθυντικό στέλεχος της κατηγορουμένης 1 εταιρείας ή εν πάση περιπτώσει άτομο που είχε εξουσιοδότηση να λαμβάνει αποφάσεις που δέσμευαν την κατηγορούμενη 1 και γενικότερα να λαμβάνει σημαντικές αποφάσεις για τη λειτουργία των δραστηριοτήτων της. Επιπλέον μέσα από την ένορκη μαρτυρία του ΜΚ5 διαπιστώνεται η σχέση της κατηγορουμένης 1 με το επίδικο έργο αφού διαπιστώνεται ότι μετά από σχετική συμφωνία μεταξύ της κατηγορουμένης 1 και της Celicandia Limited η κατηγορούμενη 1, κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης, ανέλαβε την εργολαβία για την ανέγερση κατοικίας εντός του τεμαχίου 276, φ/σχ. 34/63 με αρ. εγγραφής 0/46817 στην οδό Λάρας στην περιοχή Αγίου Γεωργίου στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Οι κατηγορούμενοι 4 και 5, ως ήδη λέχθηκε, άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής. Με αυτό το δεδομένο και με γνώμονα ότι στη γραπτή ανακριτική τους κατάθεση δεν απάντησαν στις ερωτήσεις που τους υπεβλήθηκαν (Τεκμήρια 6Α, 6Β, 7Α και 7Β), δεν υπάρχει μαρτυρία από μέρους τους που να υπόκειται σε αξιολόγηση. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, όπως λέχθηκε προηγουμένως, επίσης άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής. Με αυτό το δεδομένο, το πλαίσιο της μαρτυρίας τους περιορίζεται στην γραπτή ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου 2 (Τεκμήριο 2). Αξιολογώντας το Τεκμήριο 2, το οποίο καταγράφει την εκδοχή των εν λόγω κατηγορουμένων, διαπιστώνω ότι μέσα από το έγγραφο αυτό εγείρονται καίρια ερωτήματα που αντιστρατεύονται τη λογική και παράλληλα δημιουργούν ουσιώδη κενά στη βάση της προβαλλόμενης εκδοχής, τα οποία την αφήνουν εκτεθειμένη στην αλήθεια. Προς τεκμηρίωση του πιο πάνω αναφέρω ενδεικτικά τα εξής: (α) Ο κατηγορούμενος 2 με καθήκοντα υπευθύνου που δεσμεύουν το μέλλον της κατηγορουμένης 1 εταιρείας και παράλληλα ιδιοκτήτης της επικαλείται άγνοια ως προς το ποια άτομα εργάζονταν στο επίμαχο υπό ανέγερση έργο τη συγκεκριμένη ημερομηνία αποδίδοντας το στην απουσία του από το εργοτάξιο εκείνη την ημέρα. Πρόκειται για φτωχή δικαιολογία που στερείται λογικής και ταυτόχρονα πειστικότητας. Ένας ιδιοκτήτης μιας εργοληπτικής εταιρείας που κατέχει υπεύθυνη θέση γνωρίζει εκ των προτέρων για το ημερήσιο εργατικό δυναμικό στο εργοτάξιο προκειμένου να κατανέμει τους ρόλους εργασίας που έκαστος από αυτούς θα έχει προς επίτευξη των ημερησίων στόχων στα πλαίσια υλοποίησης του κατασκευαστικού προγράμματος για αποπεράτωση του έργου. Ακόμη αν εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος 2 επρόκειτο να απουσιάσει από το συγκεκριμένο υπό ανέγερση έργο, ο ίδιος τυγχάνει σχετικής ενημέρωσης και για τυχόν προβλήματα που εμφανίζονται από τον επιστάτη του, όπως τυγχάνει σε σοβαρές και υπεύθυνες εργοληπτικές εταιρείες, εικόνα που παρουσιάστηκε και για την κατηγορούμενη 1 εταιρεία. (β) Ενώ τρία άτομα εντοπίστηκαν εντός του εργοταξίου στο υπό ανέγερση επίμαχο έργο να ασχολούνται με εργασίες, ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε οποιαδήποτε πειστική δικαιολογία για την εκεί παρουσία αυτών των ατόμων, πως κατάφεραν να εισέλθουν στο εργοτάξιο και το λόγο που ασχολούνταν με εργοληπτικές εργασίες. (γ) Η αναφορά ότι πιθανόν αυτά τα άτομα να είχαν μεταβεί στο εργοτάξιο για να δουν φίλους τους που είναι υπάλληλοι της κατηγορουμένης 1 εταιρείας στερείται λογικής και κατ' επέκταση πειστικότητας. (δ) Αν δεν ήταν εις γνώση του κατηγορουμένου 2 η παρουσία των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 στο χώρο του εργοταξίου και η ενασχόληση τους με εργοληπτικές εργασίες, τότε όταν το αντιλήφθηκε θα ζητούσε διερεύνηση του θέματος και εξηγήσεις από τον υπεύθυνο της εταιρείας στο υπό ανέγερση έργο τη συγκεκριμένη ημέρα κατανέμοντας ευθύνη σ' αυτόν που ευθύνεται και λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα εφόσον αυτό προέκυψε, χωρίς, όπως ισχυρίστηκε, να είναι ενήμερος και να προηγηθεί σχετικής απόφασης του, εκ μέρους και για λογαριασμό της κατηγορουμένης
3. Η αδράνεια και απάθεια του κατηγορουμένου 2 κάθε άλλο παρά καταδεικνύει άγνοια από μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2 ως προς την παρουσία των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 στο εργοτάξιο και το ρόλο τους στο υπό ανέγερση έργο. Στη βάση των πιο πάνω δεν έχω πειστεί ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είπαν την αλήθεια στην αστυνομία μέσω του Τεκμηρίου 2 και τούτο προκειμένου να μην εμπλέξουν τους εαυτούς τους με το επίδικο περιστατικό. Ο κατηγορούμενος 3, ως επίσης λέχθηκε, άσκησε και αυτός το δικαίωμα της σιωπής. Με αυτό το στοιχείο, το πλαίσιο της μαρτυρίας του περιορίζεται στην γραπτή ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήρια 5Α και 5Β). Αξιολογώντας το εν λόγω έγγραφο παρατηρώ ότι μέσα από το περιεχόμενο της ασχολείται με τον κατηγορούμενο 2 που είναι συγκατηγορούμενος του, τον οποίον με αναφορές του εμπλέκει στην παρούσα υπόθεση. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση στην αστυνομία κατηγορουμένου εναντίον συγκατηγορουμένου αφ' εαυτής ως έγγραφο δεν είναι αποδεκτή ως μαρτυρία εναντίον του συγκατηγορούμενου. Συνεπώς τα όσα ενοχοποιητικά για τον κατηγορούμενο 2 αναφέρει ο κατηγορούμενος 3 δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία εις βάρος του συγκατηγορούμενου του. Η όποια τυχόν εμπλοκή του κατηγορουμένου 2 στην υπόθεση δεν μπορεί να αποδειχτεί από τα Τεκμήρια 5Α και 5Β που είναι η γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου 3 στη μητρική του γλώσσα και πιστή μετάφραση του κειμένου της στην ελληνική γλώσσα, τα οποία δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για ένα τέτοιο σκοπό. Επομένως τα Τεκμήρια 5Α και 5Β είναι άνευ αποδεικτικής αξίας για τον κατηγορούμενο
4. Επ' αυτού παραπέμπω στις υποθέσεις Νεάρχου v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 38, Malik και άλλος v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 36, Ευρυπίδου και άλλος v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Αριστοφάνους v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 450 που βεβαιώνουν τα πιο πάνω μέσα από ενασχόληση τους με το συγκεκριμένο θέμα. Με γνώμονα τα προαναφερόμενα αποδίδω μηδενική βαρύτητα στα Τεκμήρια 5Α και 5Β που ενοχοποιούν τον κατηγορούμενο

1. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 16.10.14 μέλη της αστυνομίας, ανάμεσα στα οποία ο ΜΚ3, μετέβηκαν σε υπό ανέγερση οικοδομή προς διερεύνηση πληροφορίας ότι στο έργο εκείνο εργάζονταν παράνομα αλλοδαποί. Επρόκειτο για μία κατοικία, η οποία ανεγειρόταν εντός του τεμαχίου χχχ, φ/σχ. χχχ με αρ. εγγραφής χχχ στην οδό χχχ στην περιοχή Αγίου Γεωργίου στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Την εργολαβία για την ανέγερση της κατοικίας ανέλαβε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που ασχολείται με την ανάληψη και εκτέλεση εργοληπτικών έργων κατόπιν σχετικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ του ΜΚ5 που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής της εταιρείας Celicandia Limited και του κατηγορουμένου 2 που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτης και συνάμα κατείχε υπεύθυνη θέση στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία με εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις δεσμευτικές για τη λειτουργία των δραστηριοτήτων της εν λόγω εταιρείας. Με την άφιξη τους στο χώρο οι αστυνομικοί έθεσαν το μέρος σε διακριτική παρακολούθηση για πέντε περίπου λεπτά όπου κατά το χρόνο αυτό ο ΜΚ3 αντιλήφθηκε δύο άτομα να ασχολούνται με την παραγωγή πηλού, τον οποίον μετέφεραν σε κουβάδες εντός της υπό ανέγερση οικοδομής. Ο ΜΚ3 προσέγγισε τα εν λόγω άτομα και αφού τους αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα ζήτησε από αυτούς στοιχεία και άδειες απασχόλησης. Τα άτομα αυτά αποκάλυψαν στον ΜΚ3 το ονοματεπώνυμο τους χωρίς όμως να δώσουν οποιαδήποτε έγγραφα που να βεβαιώνουν παροχή άδειας απασχόλησης τους. Ακολούθως ο ΜΚ3 εισήλθε εντός της υπό ανέγερσης κατοικίας όπου πρόσεξε ένα άλλο άτομο να ασχολείται με το επίχρισμα (σοβάτισμα) εσωτερικού τοίχου. Αμέσως ο εν λόγω μάρτυρας πλησίασε το άτομο αυτό και αφού του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα ζήτησε από αυτόν στοιχεία και άδεια απασχόλησης. Το άτομο αυτό αφού ανάφερε στον ΜΚ3 το ονοματεπώνυμο του ανάφερε ότι ήταν νυμφευμένος με γυναίκα από τη Σλοβακία, χωρίς όμως να παρουσιάσει οποιαδήποτε έγγραφα που να παρέχουν άδεια εργοδότησης. Επίσης ο ΜΚ3 παρατήρησε ότι στον περιβάλλοντα χώρο του υπό ανέγερση έργου υπήρχαν διάφορα μηχανήματα που έφεραν την επωνυμία της κατηγορουμένης 1 εταιρείας καθώς και τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής KUW 712 και KUW
2. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης ο ΜΚ3 πραγματοποίησε έρευνα αναφορικά με τα στοιχεία που συγκέντρωσε τόσο για τα οχήματα που βρήκε στον χώρο του εργοταξίου όσο και για τα άτομα που εντόπισε στο υπό ανέγερση έργο. Μέσα από την έρευνα αυτή διαπιστώθηκε ότι τα προαναφερόμενα οχήματα ανήκουν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Σε ότι αφορά τα άτομα που εντοπίστηκαν να ασχολούνται με την παραγωγή πηλού και να τον μεταφέρουν σε κουβάδες εντός της υπό ανέγερση οικοδομής διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τους κατηγορουμένους 3 και 4, οι οποίοι κατάγονται από τη Συρία και βρίσκονταν στην Κύπρο με άδεια παραμονής ως αιτητές πολιτικού ασύλου με την εξέταση της αίτησης τους να εκκρεμούσε μέχρι την ημέρα που ανευρέθηκαν στο υπό ανέγερση έργο. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι το άτομο που ανευρέθηκε να ασχολείται με το επίχρισμα (σοβάτισμα) εσωτερικού τοίχου της υπό κατασκευής κατοικίας είναι ο κατηγορούμενος 5, ο οποίος κατάγεται από τη Συρία και ενώ στις 10.06.11 υπέβαλε αίτηση για παραμονή στο νησί ως σύζυγος ευρωπαίας πολίτη η οποία απορρίφθηκε στις 26.02.13 και τα στοιχεία του στις 18.06.13 τοποθετήθηκαν στον κατάλογο των αναζητουμένων προσώπων, έκτοτε παρέμεινε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι που εντοπίστηκε στο υπό ανέγερση έργο. Μελέτη του υπηρεσιακού φακέλου που αφορούν τον κατηγορούμενο 5 αποκαλύπτει ότι στις 26.05.11 ο εν λόγω κατηγορούμενος τέλεσε γάμο στην επαρχία Λάρνακα με κοπέλα από τη Σλοβακία. Στις 10.06.11 ο κατηγορούμενος 5 υπέβαλε αίτηση στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για έκδοση δελτίου διαμονής στην Κύπρο ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σύζυγος κοπέλας από τη Σλοβακία) που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 05.07.11, στα πλαίσια ενημέρωσης των αρμοδίων αρχών για τη διεύθυνση διαμονής του στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος 5 δήλωσε σε σχετικό έντυπο που διαβιβάστηκε στο Επαρχιακό Γραφείο Αλλοδαπών Πάφου ως νέα διεύθυνση διαμονής του την οδό χχχ στην Κισσόνεργα της επαρχίας Πάφου εις αντικατάσταση της οδού Αναγεννήσεως αρ.2 στη Λευκωσία. Στις 08.11.11 ο κατηγορούμενος 5 εξασφάλισε άδεια διαμονής (δελτίο διαμονής-residence card) στην Κύπρο με ισχύ μέχρι τις 08.11.15 υπό το νομικό καθεστώς που πηγάζει από την αίτηση που υπέβαλε με διεύθυνση αυτή που τελευταία είχε δηλώσει στις αρμόδιες αρχές. Σε μεταγενέστερο στάδιο διενεργήθηκε έλεγχος στην προαναφερόμενη νέα δηλωμένη διεύθυνση από μέλη του κλιμακίου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης όπου διαπιστώθηκε ότι η σύζυγος του κατηγορουμένου 5 δεν διέμενε κάτω από την ίδια στέγη μαζί του. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης ετοίμασε επιστολή ημερομηνίας 26.02.13 στην οποίαν σημειωνόταν ακύρωση της πιο πάνω άδειας διαμονής που είχε εκδοθεί προς όφελος του κατηγορουμένου
3. Ο ΜΚ3 συνέλαβε αυτόφωρα τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5, τους οποίους και μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας για ανάκριση. Στις 16.10.14 λήφθηκαν ανακριτικές καταθέσεις από τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 από την ΜΚ2, η οποία ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης ως αστυνομικός εξεταστής. Οι κατηγορούμενοι 4 και 5 αρνήθηκαν να απαντήσουν σε οποιαδήποτε ερώτηση ενώ ο κατηγορούμενος 3 έδωσε τη δική του εκδοχή. Την ίδια ημέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 από τον ΜΚ1, μέσα από την οποίαν ο εν λόγω κατηγορούμενος απορρίπτει κάθε είδους σχέση με τους κατηγορουμένους 3, 4 και
4. Επίσης ακολούθως της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 2 με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, τις οποίες αυτός αρνήθηκε. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Όπως έχει προαναφερθεί η κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού. Αυτό που της αποδίδεται είναι ότι στις 16.10.14 εργοδοτούσε τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 χωρίς αυτοί να είχαν εξασφαλίσει από την αρμόδια αρχή άδεια εργασίας στην Κύπρο. Πρόκειται για τις κατηγορίες 1, 2 και 3 του κατηγορητηρίου. Το αδίκημα αυτό διέπεται από το άρθρο 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ.105 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Ειδικότερα το εδάφιο

(1)του πιο πάνω άρθρου, όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, αναφέρει τα εξής: "

(1)Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία εργοδοτεί, (β) τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 που θεωρούνται αλλοδαποί εν τη εννοία του νόμου, (γ) χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο άδεια ή (δ) κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή (ε) κατά παράβαση νόμου ή κανονισμού. Σε υποθέσεις όπως η παρούσα που αφορούν απασχόληση αλλοδαπού, η κατηγορούσα αρχή δεν έχει την υποχρέωση να αποδείξει σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου κάτω από την έννοια και στο επίπεδο που απαιτείται στο αστικό δίκαιο. Στο ποινικό δίκαιο η εργοδότηση αλλοδαπού και κατ' επέκταση η απασχόληση του τελευταίου με την έννοια της ανάληψης εργασίας μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να απαιτείται συμφωνία εργοδότησης, έλεγχο από τον εργοδότη, ο καθορισμός ωρών εργασίας ή πληρωμή μισθού (Seraphim v. The Police

(1981)2 C.L.R. 227). Πρόκειται για αδίκημα αυστηρής ευθύνης που στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου με την ανάγκη για στενή ερμηνεία της σχετικής νομοθεσίας χάριν της ευόδωσης των σκοπών του νόμου (Karaoglanian v. Police

(1984)2 C.L.R. 161 και Θεοχάρους κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 49, 50 & 51/2013, ημερομηνίας 26.11.14). Σύμφωνα με το άρθρο 19(κ) του Κεφ.105, είναι αξιόποινο η ανάληψη 'οποιουδήποτε είδους εργασίας' καλύπτοντας έτσι μια ευρύτατη κατάσταση πραγμάτων. Από τη φύση της η ανάληψη εργασίας από αλλοδαπό κατά παράβαση όρων χορηγημένης άδειας εισόδου, παραμονής και εργασίας από την αρμόδια αρχή μπορεί να πραγματοποιηθεί κάτω από πρόχειρες και ευτελείς συνθήκες. Ο ορισμός του 'αλλοδαπού' παρέχεται στο ερμηνευτικό πλαίσιο της κείμενης νομοθεσίας που είναι το άρθρο 2 αυτής. Πρόκειται για ένα ευρύ ορισμό που καλύπτει κάθε πρόσωπο που δεν είναι κύπριος υπήκοος. Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 κατάγονται από τη Συρία. Επί του σημείου αυτού η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν αμφισβητήθηκε και ούτε προσκομίστηκαν περί του αντιθέτου στοιχεία. Με γνώμονα αυτό τα εν λόγω πρόσωπα δεν θεωρούνται κύπριοι πολίτες και κατ' επέκταση εμπίπτουν στην κατηγορία του αλλοδαπού εν τη εννοία του Κεφ.

1. Επόμενο ζήτημα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο η κατηγορούμενη 1 εταιρεία εργοδοτούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο τους κατηγορουμένους 3, 4 και
2. Αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ανέλαβε την εργολαβία της ανέγερσης μίας κατοικίας στην επίμαχη περιοχή που έχει περιγραφεί προηγουμένως. Στις 16.10.14 η εν λόγω κατοικία τελούσε υπό κατασκευή. Υπήρχε εργοτάξιο και σ' αυτό εκτελούνταν εργοληπτικές εργασίες. Την κατοχή και διαχείριση του χώρου είχε η κατηγορούμενη 1 ως ο οργανισμός που ανέλαβε την εκτέλεση του έργου. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ήταν αυτή που είχε τον απόλυτο έλεγχο, οργάνωση, συντονισμό και εκτέλεση των εργασιών στο υπό κατασκευή έργο. Εξ' ου και στον περιβάλλοντα χώρο του εργοταξίου προς διευκόλυνση εκτέλεσης εργοληπτικών εργασιών υπήρχαν διάφορα μηχανήματα που έφεραν την επωνυμία της κατηγορουμένης 1 εταιρείας καθώς και οχήματα, των οποίων εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ήταν η εν λόγω κατηγορούμενη. Παράλληλα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι στις 16.10.14 οι κατηγορούμενοι 3 και 4 ασχολούνταν με την εκτέλεση εργασίας στη συγκεκριμένη οικία. Ειδικότερα αμφότεροι ασχολούνταν με την παραγωγή πηλού, τον οποίον μετέφεραν σε κουβάδες εντός της υπό ανέγερση οικοδομής. Ο δε κατηγορούμενος 5 κατά τον ίδιο χρόνο και στο ίδιο εργοληπτικό έργο ασχολείτο με το επίχρισμα (σοβάτισμα) εσωτερικού τοίχου. Πρόκειται για εργασίες ουσιαστικής φύσεως που κάθε άλλο παρά εκτελείται πάνω σε εθελοντική βάση αλλά μόνο κατόπιν εντολών από το πρόσωπο εκείνο προς όφελος του οποίου διεκπεραιωνόταν η εργασία, ήτοι της κατηγορουμένης 1 εταιρείας που ανέλαβε την ανέγερση της κατοικίας. Οι εν λόγω πράξεις των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 συνιστούν εργασία μέσα στην έννοια του Κεφ.
3. Σε τελευταία ανάλυση τρεις αλλοδαποί εργάζονταν σε υπό ανέγερση έργο εκτελώντας εργοληπτικές εργασίες, την κατασκευή του οποίου είχε αναλάβει η κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Σαφώς η παρούσα υπόθεση δεν είναι η περίπτωση που ισχύει το σκεπτικό των αποφάσεων στις Mariano και άλλος v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 112/2014 ημερ. 20.11.15 και Γεωργίου v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 125/2016 ημερ. 26.03.18, όπου κρίθηκε ότι τα γεγονότα ξέφευγαν των σκοπών της νομοθεσίας παρόλο ότι τυπικά μπορούσαν να εντάσσονταν στο νόμο. Τα πιο πάνω δεδομένα της παρούσας υπόθεσης καταδεικνύουν ότι τη δεδομένη εκείνη χρονική στιγμή υπήρχε επαγγελματική σχέση εργοδότη-εργοτούμενου ανάμεσα στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία και τους κατηγορουμένους 3, 4 και
4. Αυτά τα στοιχεία και δεδομένα με οδηγούν στο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας συμπέρασμα ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία η κατηγορούμενη 1 εταιρεία εργοδοτούσε τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 στο προαναφερόμενο υπό ανέγερση έργο που η ίδια δεσμεύτηκε να αποπερατώσει. Με βάση την ερμηνεία των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας η παραγωγή πηλού, η μεταφορά του σε κουβάδες εντός της υπό ανέγερση οικοδομής για να χρησιμοποιηθεί σε εργασίες καθώς και το επίχρισμα (σοβάτισμα) εσωτερικού τοίχου αποτελούν αναθέσεις εργασιών από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία και ταυτόχρονα ανάληψη εργασίας από τους κατηγορουμένους 3, 4 και
5. Αυτό που παραμένει να κριθεί είναι αν στις 16.10.14 οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 εργάζονταν για λογαριασμό της κατηγορουμένης 1 εταιρείας χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο άδεια ή κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή κατά παράβαση νόμου ή κανονισμού. Ανάμεσα στα ευρήματα του δικαστηρίου αποτελεί το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 ήταν αιτητές πολιτικού ασύλου, οι οποίοι όταν τους ζητήθηκε να παρουσιάσουν έγγραφα που πιστοποιούσαν εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή για να εργάζονται στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία για το συγκεκριμένο έργο δεν είχαν οτιδήποτε. Ομοίως και ο κατηγορούμενος 5 δεν είχε οποιοδήποτε τέτοιο έγγραφο να προσκομίσει ως απαιτείται, παρόλο ότι βρισκόταν στην Κύπρο υπό διαφορετικό νομικό καθεστώς. Αν είχαν αποταθεί στην αρμόδια αρχή και αιτούνταν άδεια εργασίας στην υπηρεσία της συγκεκριμένης εργοληπτικής εταιρείας ένεκα της ανάγκης εκτέλεσης του επίμαχου εργοληπτικού έργου τότε θα διέθεταν έγγραφα τα οποία θα μπορούσαν να παρουσιάσουν σε όποιο αρμόδιο άτομο τους τα ζητούσε. Ούτε από μέρους της κατηγορουμένης 1 προσκομίστηκε η απαιτούμενη από το νόμο άδεια εργοδότησης και απασχόλησης των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 από την αρμόδια αρχή. Αντίθετα η μόνη μαρτυρία που προσκομίστηκε προέρχεται από την κατηγορούσα αρχή και δεν αναφέρει για έκδοση τέτοιας άδεια για κανένα από τους εν λόγω κατηγορουμένους, μαρτυρία η οποία δεν αντικρούστηκε αλλά ούτε και καταρρίφθηκε από μέρους της υπεράσπισης. Από τα πιο πάνω διαπιστώνεται σωρευτική ικανοποίηση όλων των απαιτουμένων συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος και ως εκ τούτου καταλήγω στο συμπέρασμα ότι έχει αποδειχτεί στον απαιτούμενο βαθμό η διάπραξη του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Παράλληλα αποδίδεται και στον κατηγορούμενο 2 ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης διέπραξε το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 στο προαναφερόμενο υπό ανέγερση εργοληπτικό έργο. Μέσα από την παρουσίαση της μαρτυρίας της, γίνεται κατανοητό ότι η κατηγορούσα αρχή θεωρεί ότι ο κατηγορούμενος 2 διαδραμάτισε ρόλο συνεργού με γνώμονα τη σχέση του με την κατηγορούμενη 1 που τη θεωρεί αυτουργό στη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης. Επομένως στη βάση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος 2 θεωρείται συνεργός και διώκεται ως αυτουργός δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ.
6. Παρόλο ότι κάτι τέτοιο δεν διευκρινίζεται στο κατηγορητήριο εντούτοις δεν αποτελεί κώλυμα στην εξέταση των κατηγοριών 4, 5 και 6 υπό αυτή τη σκοπιά (Ajini και άλλη v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 319, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Η νομολογία υποδεικνύει ότι στην περίπτωση συνεργού απαιτείται η απόδειξη ύπαρξης γνώσης εκ μέρους του ακόμα και εκεί όπου το κύριο αδίκημα είναι αδίκημα απόλυτης ευθύνης. Η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες, ήτοι (α) παροχή βοήθειας ή παρακίνηση (β) σε αδίκημα. Η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται για συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ότι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Παυλόπουλος v. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261 και Παντελή v. Κωνσταντίνου

(2001)2 Α.Α.Δ. 708, στις οποίες και παραπέμπω. Στρεφόμενος στην παρούσα περίπτωση αποτελούν μέρος των ευρημάτων του δικαστηρίου ότι η κατηγορούμενη 1 εργοληπτική εταιρεία ανέλαβε την εργολαβία της ανέγερσης του επίμαχου εργοληπτικού έργου. Την ίδια στιγμή μαρτυρία για διορισμό ή ανάθεση εργασιών σε υπεργολάβους δεν τέθηκε ενώπιον μου. Προς το σκοπό της ανέγερσης της κατοικίας στα πλαίσια ανάληψης της εργολαβίας η κατηγορούμενη 1 εταιρεία διέθετε κατοχή και διαχείριση του χώρου όπου εκτελούνταν οι κατασκευαστικές εργασίες. Στον περιβάλλοντα χώρο του εργοταξίου υπήρχαν μόνο μηχανήματα και οχήματα της εν λόγω εταιρείας που υποβοηθούσαν το έργο της ανέγερσης. Συνακόλουθα γίνεται αντιληπτό ότι μόνο εργατικό δυναμικό προερχόμενο από την υπηρεσία της κατηγορουμένης 1 εταιρείας υπήρχε στο εργοτάξιο και ασχολείτο με την εκτέλεση εργοληπτικών εργασιών. Ο κατηγορούμενος 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης ήταν ο ιδιοκτήτης της κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Ήταν υπεύθυνος με διοικητικά καθήκοντα που λάμβανε αποφάσεις εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας, οι οποίες αφορούσαν τη λειτουργία των δραστηριοτήτων της και κατ' επέκταση επηρέαζαν το μέλλον της. Ήταν αυτός που εκ μέρους και για λογαριασμό της κατηγορουμένης 1 εταιρείας ετοίμασε γραπτή προσφορά για ανέγερση του επίμαχου έργου και αυτός που εκπροσωπώντας την κατηγορούμενη 1 εταιρεία διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε με τον διευθυντή της Celicandia Limited (ΜΚ5) για την ανάληψη της εργολαβίας του εν λόγω έργου. Υπό τον έλεγχο και κάτω από την εποπτεία του προχωρούσαν οι εργασίες ανέγερσης του επίμαχου έργου. Με γνώμονα αυτά τα δεδομένα ο κατηγορούμενος 2 είναι γνώστης των ατόμων που αποτελούσαν το εργατικό δυναμικό της κατηγορουμένης 1 εταιρείας. Αν ένα άτομο μπορούσε να προσλάβει άτομα στην υπηρεσία της κατηγορουμένης 1 εταιρείας ή αν κάποιος μπορούσε να αναθέσει εργασία σε ένα άτομο που θα παρουσιαζόταν για πρώτη φορά στο εργοτάξιο επιτρέποντας είσοδο του στο χώρο όπου εκτελούνταν οι κατασκευαστικές εργασίες, αυτός ήταν μόνο ο κατηγορούμενος

1. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε ενώπιον μου που να υποδεικνύει ότι άτομο, άλλο από τον ιδιοκτήτη της, προσλάμβανε προσωπικό για να εργάζεται στο εργοτάξιο εν αγνοία του κατηγορουμένου 2 και δίχως τη δική του έγκριση. Ενόψει των προαναφερόμενων αλλά και για τους λόγους που έχω ήδη αναφέρει κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ5 και του Τεκμηρίου 2, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν αυτός που, εκ μέρους και για λογαριασμό της κατηγορουμένης 1 εταιρείας, άναψε το πράσινο φως για την παρουσία των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 στο εργοτάξιο αναθέτοντας τους συγκεκριμένο ρόλο και εργασία στο υπό ανέγερση έργο. Εφόσον ο χειρισμός του θέματος αυτού τελούσε υπό τον έλεγχο του κατηγορουμένου 2, ο τελευταίος γνώριζε ότι όταν τους ανάθετε εργασία στο συγκεκριμένο έργο οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 ήταν αλλοδαποί που δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια εργασίας από την αρμόδια αρχή. Σε ότι αφορά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης ισχύουν τα όσα έχω αναφέρει προηγουμένως για την κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Η όλη στάση που ο κατηγορούμενος 2 τήρησε καθώς επίσης και η μηδενική αντίδραση του, όπως αυτή καταδεικνύεται μέσα από το Τεκμήριο 2, υποστηρίζει την πιο πάνω κατάληξη του δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω δεδομένα διαπιστώνω ότι τεκμηριώνεται στον απαιτούμενο βαθμό η συνέργεια του κατηγορουμένου 2 στη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης των κατηγορουμένων 3, 4 και
2. Οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 αντιμετωπίζουν την κατηγορία της παράνομης απασχόλησης. Αυτό που τους καταλογίζεται είναι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσαν εργοληπτικές εργασίες στο επίμαχο υπό κατασκευή έργο προς όφελος της κατηγορουμένης 1 εταιρείας χωρίς οποιοσδήποτε από αυτούς να είχε εξασφαλίσει άδεια απασχόλησης από την αρμόδια αρχή. Πρόκειται για τις κατηγορίες 7, 8 και 9 του κατηγορητηρίου. Το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης αλλοδαπού πραγματεύεται το άρθρο 19

(1)(κ) του Κεφ.105, οι διατάξεις του οποίου αυτούσια σημειώνουν τα εξής: "19.-

(1)Πρόσωπο το οποίο- ... (κ) αν και είναι κάτοχος άδειας που χορηγήθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια ή αναλαμβάνει οποιοδήποτε είδος εργασίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή δυνάμει του Κανονισμού 11 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών·" ... Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, καθίσταται αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 είναι αλλοδαποί εν τη εννοία της νομοθεσίας, (β) αναλαμβάνουν οποιοδήποτε είδος εργασίας, (γ) χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ή (δ) αν και είναι κάτοχοι άδειας που χορηγήθηκε βάσει της κείμενης νομοθεσίας, παραβαίνουν όρο ή προϋπόθεση της άδειας. Παραπέμποντας σε ανάλυση που έγινε προηγουμένως, αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου στη βάση κοινού εδάφους των μερών ότι οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5 θεωρούνται αλλοδαποί δυνάμει του ορισμού και της έννοιας που παρέχουν οι πρόνοιες του Κεφ.105 και ειδικότερα το άρθρο 2 της εν λόγω νομοθεσίας. Επίσης έχω ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ενέργειες των εν λόγω κατηγορουμένων στο υπό ανέγερση έργο κατά τον ουσιώδη χρόνο συνιστούσαν εργασία με βάση τις διατάξεις του Κεφ.105, την οποίαν έκαστος από αυτούς ανέλαβε από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία που τους την είχε αναθέσει. Ακόμη έχει προηγουμένως κριθεί ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης ουδείς από τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5 διέθετε άδεια που να του επιτρέπει να απασχολείται στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης απασχόλησης σε ότι αφορά τους κατηγορουμένους 3, 4 και 5. Ο κατηγορούμενος 5 επιπλέον κατηγορείται ότι κατά το χρόνο που εντοπίστηκε στο επίμαχο υπό ανέγερση έργο διέμενε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρόκειται για την κατηγορία 10 του κατηγορητηρίου. Αυτό που του καταλογίζεται είναι ότι διέμενε παράνομα στην Κύπρο μετά που ακυρώθηκε η άδεια παραμονής που του παραχωρήθηκε κατόπιν επιστολής ημερομηνίας 26.02.13 και τα στοιχεία του καταχωρήθηκαν στον κατάλογο των αναζητουμένων προσώπων στις 18.06.13 μέχρι και τη χρονική στιγμή που ανευρέθηκε να εργάζεται στο επίμαχο έργο. Με το αδίκημα της παράνομης παραμονής αλλοδαπού ασχολούνται τα άρθρα 6

(1)(κ) και 19

(1)(λ) του Κεφ.

1. Συνδυασμένη μελέτη των πιο πάνω άρθρων καθιστά σαφές ότι ένας αλλοδαπός διαπράττει το αδίκημα της παράνομης παραμονής όταν εισέρχεται ή διαμένει στην Κύπρο: (α) κατά παράβαση απαγόρευσης, όρου ή περιορισμού που υφίσταται στο Κεφ.105 ή τους συναφείς κανονισμούς ή (β) κατά παράβαση άδειας που του παραχωρήθηκε ή εκδόθηκε δυνάμει του Κεφ.105 ή με βάσει των σχετικών κανονισμών ή (γ) αφού έχει εισέλθει ως προσωρινός κάτοικος για περιορισμένη περίοδο παραμένει στο νησί μετά την εκπνοή της περιόδου αυτής χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 5 εξασφάλισε άδεια παραμονής στην Κύπρο από την αρμόδια αρχή για περίοδο πέντε ετών και συγκεκριμένα από 08.11.11 μέχρι 08.11.16 (Τεκμήριο 15). Η αρμόδια αρχή του χορήγησε σχετικό δελτίο διαμονής (residence card) υπό το καθεστώς συζύγου πολίτη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους δυνάμει των άρθρων 11, 12 και 13 του Ν.7(Ι)/2007 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, όπως αυτή προωθήθηκε μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης, είναι ότι η πιο πάνω εκδοθείσα άδεια ακυρώθηκε επειδή σύμφωνα με την αρμόδια αρχή ο γάμος του κατηγορουμένου 5 ήταν εικονικός και η απόφαση της κοινοποιήθηκε με σχετική επιστολή ημερομηνίας 26.02.
2. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής στο σημείο αυτό παρέμεινε μετέωρη χωρίς υποστηριχτικό υπόβαθρο. Ενώπιον του δικαστηρίου δεν έχει παρουσιαστεί η απόφαση του οργάνου που έλαβε την απόφαση για ακύρωση της εκδοθείσας άδειας για το λόγο που η κατηγορούσα αρχή επικαλέστηκε. Η απουσία μαρτυρικού υλικού που να καθιστά υπαρκτή τη λήψη τέτοιας απόφασης είναι αισθητή και συνάμα μοιραία. Δεν περιορίζομαι όμως σ' αυτό. Η επιστολή που ετοιμάστηκε αναφέρει όνομα διαφορετικό από αυτό του κατηγορουμένου
3. Απλή ανάγνωση της εν λόγω επιστολής και ιδιαίτερα στο όνομα του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται, εντοπίζει με ευκολία την πιο πάνω διαπίστωση (Τεκμήριο 16). Μπορεί η εν λόγω επιστολή να καταγράφει τη δηλωθείσα από τον κατηγορούμενο 5 διεύθυνση αλλά δεν απευθύνεται στον κατηγορούμενο αυτό. Περαιτέρω ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να επιβεβαιώνει αποστολή της επιστολής αυτής στη διεύθυνση που σημειώνεται και άφιξη της στον προορισμό της. Ενόψει των πιο πάνω κενών και αδυναμιών εγείρονται ισχυρές αμφιβολίες ως προς την ορθότητα και αλήθεια της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής ότι το καθεστώς παραμονής του κατηγορουμένου 5 στο νησί στις 16.10.14 ήταν παράνομο. Η ύπαρξη εύλογων αμφιβολιών ως προς το καθεστώς παραμονής του κατηγορουμένου 5 κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης αυτής, δεν επιτρέπει σωρευτική ικανοποίηση όλων των απαιτουμένων συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος που αντιμετωπίζει. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον των κατηγορουμένων 1-5 αναφορικά με τις κατηγορίες 1-9 που αντιμετωπίζουν, στις οποίες οι εν λόγω κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι. Αντίθετα η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου 5 αναφορικά με την κατηγορία 10, ο οποίος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία αυτή που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment (Αναφορά: Ποινικό/Παράνομη εργοδότηση-απασχόληση-διαμονή αλλοδαπού/Άρθρα 14Β, 6

(1)(κ), 19

(1)(κ) και 19

(1)(λ) Κεφ.105/Τελική Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο