Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4956/2014, 31/1/2019

(1)παράνομη κατοχή κάνναβης συνολικής ποσότητας 34,3064 γραμμαρίων κατά παράβαση προνοιών που πηγάζουν από το Ν.29/77μετά των συναφών τροποποιήσεων [κατηγορίες 2, 7 και 11],

(2)παράνομη κατοχή ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης που εντοπίστηκαν σε ζυγαριά κατά παράβαση διατάξεων που απορρέουν από το Ν.29/77[κατηγορίες 7 και 8],

(3)επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη σε αστυφύλακα της ΥΚΑΝ Πάφου και αστυφύλακα της Τροχαίας Πάφου κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων [κατηγορίες 14 και 15],

(4)δημόσια εξύβριση αστυφύλακα της ΥΚΑΝ Πάφου και αστυφύλακα της Τροχαίας Πάφου με τη φράση 'Γαμώ τη μάνα σας' κατά παράβαση του άρθρου 99 του Κεφ.154 [κατηγορία 16],

(5)εσκεμμένη παρακώλυση αστυφύλακα της ΥΚΑΝ Πάφου και αστυφύλακα της Τροχαίας Πάφου στην εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Κεφ.154 [κατηγορία 17],

(6)αντίσταση στη νόμιμη σύλληψη του από αστυνομικούς κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Κεφ.154 [κατηγορία 18],

(7)παράλειψη συμμόρφωσης σε οδηγίες ένστολου αστυνομικού της Τροχαίας Πάφου για έλεγχο του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(1)(ι) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 1984 (ΚΔΠ 66/84) [κατηγορία 19],

(8)οδήγηση του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου χωρίς άδεια οδήγησης σε ισχύ κατά παράβαση προνοιών του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου του 2001 (Ν.94(Ι)/2001)[κατηγορία 20],

(9)αλόγιστη ή επικίνδυνη οδήγηση για το κοινό του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου κατά παράβαση των άρθρων 2, 7, 18, 19 και 20Α του Ν.86/72 [κατηγορία 21],

(10)χρήση του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου χωρίς να υπάρχει εκδομένη άδεια κυκλοφορίας από 01.01.13 κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 17 και 72 της ΚΔΠ 66/84 [κατηγορία 22],

(11)παράλειψη οδηγού του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου να το διατηρεί στην αριστερή πλευρά του δρόμου, το οποίο οδηγούσε στη δεξιά πλευρά του δρόμου χωρίς νόμιμη δικαιολογία, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(2)(α) και 72 της ΚΔΠ 66/84 [κατηγορία 24],

(12)οδήγηση του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου προς τα όπισθεν σε απόσταση πέραν της απαιτούμενης για την ασφάλεια ή άνεση των επιβατών στο εν λόγω όχημα καθώς και της υπόλοιπης τροχαίας επί του αυτοκινητοδρόμου κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(1)(στ) και 72 της ΚΔΠ 66/84 [κατηγορία 25],

(13)οδήγηση του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 65

(1),

(5),

(9)και 72 της ΚΔΠ 66/84 [κατηγορία 26],

(14)χρήση του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου χωρίς να υπάρχει σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλειας ευθύνης έναντι τρίτου κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 (Ν.96(Ι)/2000) [κατηγορία 27] και

(15)χρήση του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 κατά το έτος 2013 στην Πάφο για περίοδο μεγαλύτερη των 30 ημερών, του οποίου ήταν ιδιοκτήτης χωρίς όμως να έχει εγγραφεί ως τέτοιος, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 14

(1)(α) και 72 της ΚΔΠ 66/84 [κατηγορία 28]. Παράλληλα η κατηγορούμενη 2 κρίθηκε ένοχη, κατόπιν δικής της παραδοχής, στις πιο κάτω κατηγορίες:

(1)παράνομη κατοχή κάνναβης συνολικής ποσότητας 0,3348 γραμμαρίων κατά παράβαση προνοιών που πηγάζουν από το Ν.29/77μετά των συναφών τροποποιήσεων [κατηγορία 6],

(2)επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη σε αστυφύλακα της ΥΚΑΝ Πάφου και αστυφύλακα της Τροχαίας Πάφου κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων [κατηγορίες 14 και 15] και

(3)εσκεμμένη παρακώλυση αστυφύλακα της ΥΚΑΝ Πάφου και αστυφύλακα της Τροχαίας Πάφου στην εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Κεφ.154 [κατηγορία 17]. Με εξαίρεση το αδίκημα που περιέχεται στην κατηγορία 28 που διαπράχτηκε το έτος 2013, τα διαπραχθέντα αδικήματα που περιλαμβάνονται σε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες παραπέμπουν σε περιστατικά που διαδραματίστηκαν στις 06.03.14, 25.03.14, 26.03.14 και 19.06.

1. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων εκτίθενται αναλυτικά μέσα από το περιεχόμενο των κατηγοριών του κατηγορητηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 3, 4, 5, 12, 13 και 23 του κατηγορητηρίου καθώς επίσης με το μέρος της κατηγορίας 18 που σχετίζεται με την κατηγορούμενη 2, η κατηγορούσα αρχή προέβηκε στη διακοπή τους και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι απαλλάχτηκαν σ' αυτές που τους αφορούν. Τα αδικήματα που αμφότεροι κατηγορούμενοι διέπραξαν μπορούν να ενταχθούν σε τρεις ομάδες: (α) σ' αυτά που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες, (β) σ' αυτά που στρέφονται κατά μελών αστυνομίας και που είναι αυτά της επίθεσης εναντίον τους, παρακώλυσης τους στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, αντίσταση στη νόμιμη σύλληψη των κατηγορουμένων και δημόσιας εξύβρισης τους και (γ) σ' αυτά που είναι τροχαίας φύσεως και παραβιάζουν την τήρηση των θεσμών και κανονισμών της τροχαίας και γενικότερα πλήττουν το επίπεδο της οδικής συμπεριφοράς. Όπως λέχθηκε προηγουμένως, τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση αυτή παραπέμπουν σε ξεχωριστά περιστατικά που συνέβησαν σε διαφορετικούς χρόνους. Πιο κάτω συνοψίζω τα εν λόγω γεγονότα που συνθέτουν το παρόν κατηγορητήριο, τα οποία έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους κατηγορουμένους. Γεγονότα των κατηγοριών 7, 8 και 9 (αφορούν κατηγορούμενο 1): Στις 06.03.14 αστυνομικοί ερεύνησαν την οικία του κατηγορουμένου 1 που βρίσκεται στην Πάφο δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην παρουσία του τελευταίου, κατά τη διάρκεια της οποίας σε υπνοδωμάτιο εντόπισαν σε διαφανές τεμάχιο που βρισκόταν σε νάιλον σακούλι ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Το εν λόγω αντικείμενο παραλήφθηκε από μέλη της αστυνομίας και αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου 1 στο νόμο, αυτός απάντησε «είναι δικό μου, πάρτε το». Στη συνέχεια σε κομοδίνο του υπνοδωματίου εντοπίστηκε μία ζυγαριά χρώματος ασημί στην οποίαν υπήρχαν εμφανή ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Παραλήφθηκε και αυτό το αντικείμενο από αστυνομικούς και αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου 1 στο νόμο, αυτός απάντησε «πάρτε το». Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 οδηγήθηκε σε αστυνομικό σταθμό όπου εκεί προέβηκε σε θεληματική κατάθεση, μέσα από την οποίαν δήλωσε πως τα ανευρεθέντα αντικείμενα ήταν δικά του και τα είχε για δική του χρήση. Τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν αποστάληκαν στο Κρατικό Χημείο για επιστημονικές εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων κατέδειξαν ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που εντοπίστηκε στο νάιλον σακούλι ήταν κάνναβη ποσότητας 6.7714 γραμμαρίων ενώ τα ίχνη ουσίας που εντοπίστηκαν στη ζυγαριά ακριβείας ήταν κάνναβης και κοκαΐνης. Γεγονότα των κατηγοριών 10 και 11 (αφορούν κατηγορούμενο 1): Στις 26.03.14 αστυνομικοί ερεύνησαν πάλι την οικία του κατηγορουμένου 1 που βρίσκεται στην Πάφο δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην παρουσία του τελευταίου, κατά τη διάρκεια της οποίας σε υπνοδωμάτιο εντοπίστηκε ένα τεμάχιο άσπρο χαρτί, εντός του οποίου υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη. Το εν λόγω αντικείμενο παραλήφθηκε από μέλη της αστυνομίας και αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου 1 στο νόμο, αυτός απάντησε «είναι δικό μου, πάρτε το». Το αντικείμενο που παραλήφθηκε αποστάληκε στο Κρατικό Χημείο για επιστημονικές εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων κατέδειξαν ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που εντοπίστηκε ήταν κάνναβη ποσότητας 0.0376 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε θεληματική κατάθεση, μέσα από την οποίαν παραδέχτηκε την κατοχή κάνναβης που εντοπίστηκε στην οικία του καθώς επίσης ότι την προηγούμενη ημέρα, ήτοι στις 25.03.14, είχε καπνίσει κάνναβη. Γεγονότα των κατηγοριών 2, 6, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27 και 28 (αφορούν τους κατηγορουμένους 1 και 2): Στις 19.06.14, μετά από πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος 1 οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 584 με κατεύθυνση την Πάφο με συνοδηγό την κατηγορούμενη 2 και έχοντας στην κατοχή τους ναρκωτικά, μέλη της αστυνομίας ανέκοψαν την πορεία του όταν αυτό προσέγγιζε τον κυκλικό κόμβο Κονιών. Συγκεκριμένα ο αστυφύλακας ΧΧΧ Χριστοφόρου (Μ2) έκανε σήμα στον οδηγό του εν λόγω οχήματος να σταματήσει. Διαπιστώθηκε ότι ο οδηγός του εν λόγω οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος
2. Πλησίον του κυκλοφοριακού κόμβου Κονιών υπήρχαν οχήματα της αστυνομίας που ανέμεναν την ανακοπή του επίμαχου οχήματος. Ο κατηγορούμενος 1 ελάττωσε ταχύτητα για να σταματήσει αλλά τελικά έβαλε όπισθεν ταχύτητα, κινήθηκε λίγα μέτρα προς τα πίσω και με ανάπτυξη της ταχύτητας και 'ξερογύρισμα' των λαστίχων εισήλθε στο διαχωριστικό που βρίσκεται ενδιάμεσα των λωρίδων κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου και από εκεί στον κυκλικό κόμβο ερχόμενος από την αντίθετη πλευρά του αυτοκινητόδρομου κατευθυνόμενος με μεγάλη ταχύτητα προς την κοινότητα Κονιών. Αμέσως ο αστυφύλακας ΧΧΧ Λαπέρτας (Μ3) καταδίωξε το επίμαχο όχημα με το υπηρεσιακό του μοτοποδήλατο. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να ρίχνει κάτι από το παράθυρο με το δεξί του χέρι. Τελικά ο Μ3 βρέθηκε μπροστά από το όχημα του κατηγορούμενου 1 και o τελευταίος το ακινητοποίησε. Διαπιστώθηκε ότι συνοδηγός στο επίμαχο όχημα ήταν η κατηγορούμενη
3. Στο μέρος εκείνο κατέφθασαν και άλλα μέλη της αστυνομίας. Ο Μ3 μάζεψε από το σημείο όπου είδε να πέφτει το αντικείμενο ένα νάιλον διαφανές σακούλι χρώματος κόκκινου. Ο Μ3 παρέμεινε στο σημείο, φρουρούσε το τεκμήριο, ώσπου ο αστυφύλακας ΧΧΧ Σάββα (Μ8) τον αντικατέστησε. Στο μεταξύ οι αστυφύλακες ΧΧΧ Αντωνίου (Μ1), ΧΧΧ Σαββίδης (Μ4) και ΧΧΧ Αντωνίου (Μ5) που αφίχθηκαν στο μέρος και βρέθηκαν περιμετρικά του επίμαχου οχήματος, ζήτησαν από τον κατηγορούμενο 1 να κατέβει από το εν λόγω όχημα αφού τον πληροφόρησαν ότι έχει διαπράξει τροχαία αδικήματα. Ωστόσο ο κατηγορούμενος 1 τους είπε «φύγετε από εδώ» και εξύβρισε τους Μ1 και Μ2 με τη φράση που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
4. Ο Μ2 πλησίασε τον κατηγορούμενο 1 και του ζήτησε εκ νέου να κατέβει από το όχημα του, όμως ο εν λόγω κατηγορούμενος ενώ πήγε να ανοίξει την πόρτα να κατεβεί, την ξανάκλεισε με δύναμη με αποτέλεσμα να εγκλωβίσει δάχτυλο του Μ2 στην πόρτα του επίμαχου οχήματος και έτσι να τον τραυματίσει. Τη στιγμή εκείνη ο κατηγορούμενος 1 απευθυνόμενος στους αστυνομικούς τους είπε «νάμπου θέλετε από εμένα, αφήστε με ήσυχο επιτέλους». Επειδή ο κατηγορούμενος 1 ήταν αντιδραστικός, ο Μ4 έκανε χρήση σπρέι δακρυγόνου για να τον ακινητοποιήσει. Στην προσπάθεια του να ακινητοποιήσει τον κατηγορούμενο 1, ο Μ4 δέχτηκε επίθεση από αυτόν καθώς και από την κατηγορούμενη
5. Στο μέρος έφθασαν και άλλα μέλη της αστυνομίας, με τη βοήθεια των οποίων κατέστη δυνατή η σύλληψη αμφοτέρων κατηγορουμένων. Ο Μ3 που ήταν αυτός που μάζεψε το σακούλι, το οποίο είχε ρίξει προηγουμένως ο κατηγορούμενος 1 από το παράθυρο του οδηγού του επίμαχου οχήματος, το υπέδειξε στους κατηγορουμένους και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στον νόμο ο μεν κατηγορούμενος 1 ανάφερε «κάμε τη δουλειά σου» και η δε κατηγορούμενη 2 είπε «ρωτήστε τον Τζάκη». Αμφότεροι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου όπου στις ανακριτικές τους καταθέσεις έδωσαν τη δική τους εκδοχή αφού πρώτα είχαν επικοινωνία με το δικηγόρο τους. Στα πλαίσια διερεύνησης του περιστατικού αυτού και μέσα από εξετάσεις και έρευνα που προέβηκαν μέλη της αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε διάφορα τροχαίας φύσεως αδικήματα, τα οποία περιέχονται στις κατηγορίες 19-22 και 24-
6. Ένεκα της αντίδρασης που αμφότεροι κατηγορούμενοι εκδήλωσαν μέσα από το πιο πάνω περιστατικό, οι Μ2 και Μ4 τραυματίστηκαν με αποτέλεσμα να μεταβούν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Συγκεκριμένα λόγω του ότι το τέταρτο δάχτυλο του δεξιού χεριού του Μ2 εγκλωβίστηκε σε πόρτα του επίμαχου οχήματος, προκλήθηκε έντονο άλγος, οίδημα, εκδορά και μώλωπας σ' αυτό, για τα οποία του χορηγήθηκαν δέκα ημέρες αναρρωτική άδεια. Σε ότι αφορά τον Μ4 αυτός, εξαιτίας της συμπεριφοράς των κατηγορουμένων 1 και 2 μέσα από το περιστατικό αυτό, υπέστηκε κάκωση στον δεξιό μηρό και παράλληλα προκλήθηκε άλγος στην περιοχή, για τα οποία του χορηγήθηκαν τρεις ημέρες αναρρωτική άδεια. Ακολούθως στην παρουσία των κατηγορουμένων ζυγίστηκε και σφραγίστηκε το νάιλον διαφανές σακούλι, το οποίο και αποστάληκε για επιστημονικές εξετάσεις στο Κρατικό Χημείο. Επίσης, μετά από συγκατάθεση της κατηγορουμένης 2, διεξήχθη έρευνα στην οικία της όπου σε ξύλινο έπιπλο εντοπίστηκε ένα τεμάχιο χαρτιού μέσα στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη. Όταν της επιστήθηκε η προσοχή στον νόμο αυτή είπε "είναι δικό μου και το έχω για δική μου χρήση". Τα αποτελέσματα του Κρατικού Χημείου έδειξαν ότι το νάιλον σακούλι που είχε πετάξει ο κατηγορούμενος 1 στον κυκλικό κόμβο περιείχε κάνναβη συνολικού βάρους 27,4974 γραμμαρίων. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι το περιεχόμενο του τεμαχίου χαρτιού που εντοπίστηκε στην οικία της κατηγορουμένης 2 ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 0,3348 γραμμαρίων. Ακολούθως των αποτελεσμάτων των επιστημονικών εξετάσεων, οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν γραπτώς και δήλωσαν παραδοχή στις κατηγορίες κατοχής και χρήσης κάνναβης. Παράλληλα αμφότεροι κατηγορούμενοι απολογήθηκαν στους δύο αστυνομικούς που τους προκάλεσαν σωματικές βλάβες μέσα από το επεισόδιο αυτό (Μ2 και Μ4), οι οποίοι αποδέχτηκαν τις απολογίες τους. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι αμφότεροι κατηγορούμενοι έχουν λευκό ποινικό μητρώο ενώ ο κατηγορούμενος 1 παράλληλα έχει καθαρό τροχαίο μητρώο. Επίσης η κυρία Παπαλαζάρου δήλωσε πως σχετικά με την υπόθεση αυτή δημιουργήθηκαν έξοδα ύψους €
7. Μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου ετοιμάστηκαν εκθέσεις από το Γραφείο Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες των κατηγορουμένων, στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ στη συνέχεια. Στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής και με παραπομπή σε νομολογία ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:

(1)Το λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του.

(2)Την απολογία του πελάτη του στο δικαστήριο.

(3)Τη συνεργασία του πελάτη του με την αστυνομία.

(4)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου 1, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από το συνήγορο του κατηγορουμένου 1 με τις διορθώσεις ως προς το ότι τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του γεννήθηκαν το έτος 2000 και 2001 αντίστοιχα καθώς και το ότι η συμβία του βρίσκεται στην Κύπρο από το έτος 2011.

(5)Σχολιάζοντας τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 ανάφερε ότι διάφορα τραγικά οικογενειακά προβλήματα που ο πελάτης του αντιμετώπισε όπως ο θάνατος του αδελφού του, ο θάνατος του πατέρα του (ιατρική βεβαίωση Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερομηνίας 03.07.06 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1) και η διάλυση του γάμου του, επηρέασαν τη ψυχολογική του κατάσταση με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

(6)Σε ότι αφορά τη διάπραξη των αδικημάτων επίθεσης κατά αστυνομικών και των τροχαίων αδικημάτων, ο εν λόγω συνήγορος υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε υπό το καθεστώς φόβου και μίσους που αισθάνεται απέναντι στο αστυνομικό σώμα, στο οποίο επιρρίπτει την ευθύνη για την απώλεια του αδελφού του.

(7)Το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σε συνδυασμό με τη μεταβολή των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου 1 αφού σύμφωνα με τον εν λόγω συνήγορο: (α) στο μεσοδιάστημα έγινε πατέρας ενός παιδιού που σήμερα είναι ηλικίας 1,5 ετών (πιστοποιητικό γέννησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2), (β) επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του όταν από επίθεση που υπέστηκε τραυματίστηκε σοβαρά στο δεξί μάτι όπου η όραση του σ' αυτό είναι σχεδόν ανύπαρκτη χωρίς προοπτική βελτίωσης (δέσμη ιατρικών εγγράφων κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 3), (γ) η μητέρα του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και είναι ο μόνος που τη φροντίζει (ιατρικό έγγραφο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4), (δ) καταβάλλει προσπάθειες να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά - εδώ και 2,5 μήνες απέχει από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών (έκθεση αποτελεσμάτων αιματολογικής εξέτασης ημερομηνίας 10.01.19 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5). Τέλος ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 κάλεσε το Δικαστήριο σε περίπτωση που προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και την αναστείλει καθότι, όπως ο ίδιος είπε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Στην δική του αγόρευση για μετριασμό της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης 2, αφού υιοθέτησε τη νομική επιχειρηματολογία του συναδέλφου του, κάλεσε το δικαστήριο να εκλάβει ως μετριαστικούς παράγοντες τα πιο κάτω επιπλέον στοιχεία:

(1)Την παραδοχή της πελάτισσας του.

(2)Το είδος και την ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας στην οποίαν η πελάτισσα του ενέχεται.

(3)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης 2, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από το συνήγορο της κατηγορουμένης 2.

(4)Ο χρόνος που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή.

(5)Είναι μητέρα ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 1,5 ετών και καλύπτεται από τις πρόνοιες του περί της Προστασίας Ανήλικων Τέκνων Καταδικασθεισών ή Ύποπτων Μητέρων Νόμος του 2005 (Ν.33(Ι)/2005). Όπως έχει ήδη λεχθεί τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στις κατηγορίες του κατηγορητηρίου αφορούν κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, άσκησης βίας και παρεμπόδισης του έργου αστυνομικών που βρίσκονται σε υπηρεσία και αδικήματα τροχαίου χαρακτήρα. Τα αδικήματα που η κατηγορούμενη 2 διέπραξε ανήκουν στις δύο πρώτες ομάδες ενώ αυτά που διέπραξε ο κατηγορούμενος 1 εμπίπτουν σε όλες τις πιο πάνω κατηγορίες. Αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά κρίνονται ιδιαίτερα σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές, το μέγιστο ύψος των οποίων αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας τους και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα το αδίκημα της παράνομης κατοχής κάνναβης, τιμωρείται, με βάση συνδυασμένη μελέτη των προνοιών των άρθρων 6

(1),

(2), 30

(1)και τον Τρίτο Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν.29/77)μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη, το δε αδίκημα της παράνομης κατοχής κάνναβης τιμωρείται δυνάμει των προνοιών του Ν.29/77 ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη, ενώ το κάπνισμα κάνναβης επισύρει, σύμφωνα με τις διατάξεις της ίδιας νομοθεσίας, ποινή φυλάκισης δια βίου. Από τον καθορισμό του ύψους των πιο πάνω ποινών μέσω της θέσπισης της προαναφερόμενης νομοθεσίας καταδεικνύεται η σοβαρότητα που ο νομοθέτης αποδίδει στη διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Βέβαια επειδή τα εν λόγω αδικήματα δικάζονται συνοπτικά το μέγιστο της ποινής φυλάκισης που το παρόν Δικαστήριο θα έχει υπόψη του θα είναι, με βάση το άρθρο 24

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε 5 έτη. Αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά θεωρούνται σοβαρά επειδή ενέχουν στοιχείο επικινδυνότητας. Είναι αδικήματα που σπέρνουν πόνο, δυστυχία και αργό θάνατο στα θύματα τους αλλά και στις οικογένειες τους. Στα θύματα τους περιλαμβάνονται άτομα από όλες τις ηλικίες. Πρόκειται για αδικήματα που έχουν διαλύσει οικογένειες, έχουν καταστρέψει φιλίες και έχουν συνθλίψει όνειρα. Είναι αδικήματα που φθείρουν τον ιστό της οικογένειας και αποτελούν νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας (Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 197 και Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 60). Τα πιο πάνω χαρακτηριστικά κατατάσσουν αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Η εξάπλωση των ναρκωτικών στην Κύπρο είναι διαχρονική και θλίβομαι να πω ότι έλαβε τρομαχτικές διαστάσεις. Η συχνότητα διάπραξης αυτών των αποτρόπαιων εγκλημάτων έχει ξεφύγει από τα όρια της λογικής, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον μου. Η μεγάλη σοβαρότητα και επικινδυνότητα που χαρακτηρίζουν τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά σε συνδυασμό με τις τρομαχτικά αυξητικές διαστάσεις που διαχρονικά έλαβε η εξάπλωση τους στην Κύπρο, καλούν την επιβολή αυστηρών ποινών με αποτρεπτικό χαρακτήρα. Παρόλο ότι μέσα από τη νομολογία υποδεικνύεται ότι γίνεται διάκριση ως προς το ύψος της ποινής που επιβάλλεται μεταξύ ενός χρήστη και ενός έμπορα ναρκωτικών, εντούτοις, όπως λέχθηκε, ακόμη και στην περίπτωση του χρήστη δικαιολογείται η επιβολή αυστηρής ποινής και τούτο λόγω του σκεπτικού ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την αγορά των ναρκωτικών. Σχετική είναι η υπόθεση Παγιαβλάς v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, στην οποίαν και παραπέμπω. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών, ο σκοπός για τον οποίον τα ναρκωτικά κατέχονται και η ηλικία του κατηγορουμένου είναι μεταξύ των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής, χωρίς αυτό σε καμία περίπτωση να εξουδετερώνει το στοιχείο αποτρεπτικότητας που χαρακτηρίζει την αντιμετώπιση που οι υποθέσεις ναρκωτικών τυγχάνουν από τα δικαστήρια. Βέβαια εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η μικρή ποσότητα ναρκωτικών λαμβάνεται υπόψη, πλην όμως από μόνο του το γεγονός αυτό δεν έχει αναγκαστικά αποφασιστική σημασία (Σελλής ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 215). Σοβαρά θεωρούνται ακόμη τα αδικήματα επίθεσης κατά των αστυνομικών που τους προκάλεσαν σωματική βλάβη, εσκεμμένη παρακώλυση αστυφύλακα στην εκτέλεση του καθήκοντος του και αντίσταση στη νόμιμη σύλληψη από αστυνομικά όργανα. Αδικήματα επίθεσης κατά αστυνομικού οργάνου τηρήσεως της τάξης κατά τη δέουσα επιμέλεια του καθήκοντος του ενέχουν το στοιχείο της παρεμπόδισης και άσκησης βίας κατά αστυνομικού οργάνου που εκτελεί τα καθήκοντα του σε εντεταλμένη υπηρεσία. Η αστυνομία είναι το καθ' ύλη αρμόδιο σώμα που διατηρεί την ασφάλεια και την έννομη τάξη σε μια δημοκρατική χώρα, όπως είναι η Κύπρος. Ουδείς έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει και να παρεμποδίζει ένα αστυνομικό κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Πολύ δε περισσότερο ουδείς έχει δικαίωμα να ασκεί ή να απειλεί ότι θα ασκήσει βία κατά αστυνομικού οργάνου που εκείνη τη στιγμή είναι επιφορτισμένο με τον καθήκον της τήρησης της τάξης. Οτιδήποτε από τα πιο πάνω οδηγεί σε υπονόμευση της αποστολής των αστυνομικών αρχών απέναντι στην κοινωνία. Όπως αναφέρεται στο κυπριακό νομικό σύγγραμμα "Sentencing in Cyprus" του κ. Γ. Πική, 1η έκδοση στη σελ. 55, σε μετάφραση: "Επιθέσεις κατά αστυνομικών κατά την εκτέλεση του καθήκοντος τους αποτελούν σοβαρά αδικήματα δεδομένης της ανάγκης όπως διατηρείται η εξουσία της Αστυνομίας δηλαδή της αρμόζουσας υπηρεσίας του κράτους που εφαρμόζει τον Νόμο." Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε την σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 245 στο ακόλουθο απόσπασμα: "Οι Αστυνομικές Αρχές στην εκτέλεση του καθήκοντός τους είναι φορείς της εξουσίας του δικαίου. Αντιστράτευση και υπονόμευση του έργου τους κάτω από τις συνθήκες που είχε διαπραχθεί το αδίκημα δε μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως πράξη εξαιρετικής σοβαρότητας." Γενικότερα εκφράζεται αποδοκιμασία στη χρήση βίας από ένα άτομο σε συνάνθρωπο του. Η χρήση βίας συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας αφού πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου που κατοχυρώνεται από το άρθρο 7.1 του Συντάγματος. Για την αντιμετώπιση τέτοιων περιπτώσεων το δικαστήριο εφαρμόζει αυστηρή προσέγγιση (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95, Χριστοφή v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 504). Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση κρουσμάτων επίθεσης πολιτών εναντίον αστυνομικών που προσπαθούν να εκτελούν τα καθήκοντα τους στη βάση οδηγιών που λαμβάνουν. Τέτοια ανάρμοστη συμπεριφορά χρήζει αυστηρής αντιμετώπισης. Το αδίκημα της δημόσια εξύβρισης δεν πρέπει να υποτιμάται. Είναι ένα αδίκημα που στρέφεται κατά της έννομης τάξης και κοινωνικής ηρεμίας. Πρόκειται για αδίκημα το οποίο διαπράττεται με τόση ανησυχητική συχνότητα που δεν θα ήταν υπερβολή αν κάποιος έλεγε ότι τέτοια περιστατικά έχουν καταντήσει 'τρόπος ζωής' των πολιτών αλλά και των αστυνομικών που συχνά γίνονται αποδέχτες τέτοιας συμπεριφοράς όταν καθημερινά έρχονται σε επαφή με πολίτες στα πλαίσια τήρησης της δημόσιας ασφάλειας. Ασφαλώς η διάπραξη του δεν προάγει επίπεδο ευγένειας, ηθικής και ευπρέπειας που πρέπει να χαρακτηρίζει τον κάθε πολίτη αλλά αντίθετα προκαλεί αίσθημα της ντροπής. Σοβαρά ωστόσο κρίνονται και τα τροχαία αδικήματα που διαπράχτηκαν. Πρόκειται για αδικήματα που επιδεικνύουν ασέβεια στην ανθρώπινη ζωή και ταυτόχρονα περιφρόνηση στην τήρηση των θεσμών και κανονισμών της τροχαίας. Είναι αδικήματα που υποβιβάζουν το επίπεδο της οδικής συμπεριφοράς. Επίσης πρόκειται για αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο του κινδύνου κατά της ανθρώπινης ζωής. Η οδική συμπεριφορά κάθε ατόμου που οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε δημόσιο δρόμο πρέπει να είναι τέτοια που να λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι στο ίδιο όχημα δυνατό να επιβαίνουν άλλα άτομα καθώς επίσης ότι ο δημόσιος δρόμος χρησιμοποιείται από άλλους οδηγούς αλλά και πεζούς. Ως εκ τούτου, οι ενέργειες του οδηγού δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές άλλων πολιτών που εκείνη τη στιγμή επιλέγουν να πορευθούν στον ίδιο δρόμο και ούτε μέσα από τέτοιες πράξεις το θύμα να διατρέχει κίνδυνο να παραμείνει οικονομικά εκτεθειμένο μπροστά στην αδυναμία της προσωπικής καταβολής αποζημιώσεων από τον υπαίτιο οδηγό στην περίπτωση σοβαρού δυστυχήματος προκαλώντας του έτσι επιπτώσεις στην περαιτέρω πορεία της ζωής του. Δυστυχώς η Κύπρος έχει πληρώσει βαρύ τίμημα με άτομα που είτε έχασαν τη ζωή τους είτε τραυματίστηκαν ως αποτέλεσμα της μη επίδειξης του απαιτούμενου επιπέδου οδικής συνείδησης. Εν πάση περιπτώσει, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής, χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής (Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι αμφότεροι κατηγορούμενοι διέπραξαν σοβαρής φύσεως αδικήματα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας και είναι σε έξαρση στην κυπριακή κοινωνία. Η διάπραξη σοβαρών και επικίνδυνων αδικημάτων από τους κατηγορουμένους αναγνωρίστηκε ευθέως από αμφότερους συνηγόρους υπεράσπισης. Η επικίνδυνη φύση και η σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων, όπως αυτά έχουν εξηγηθεί προηγουμένως και ενισχύονται από τη μεγάλη συχνότητα με την οποία τέτοιου είδους αδικήματα διαπράττονται, αποτελούν επιβαρυντικό παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί συνθέτουν εικόνα ποικιλόμορφης εγκληματικής δραστηριότητας από τους κατηγορουμένους. Η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 δεν περιορίστηκε σε ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά συνεχίστηκε να εκδηλώνεται μέσα από άλλα περιστατικά, γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Η όλη εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου 1 που διαμορφώνεται από το σύνολο των γεγονότων καταδεικνύει στοιχείο επανάληψης στην επίδειξη αξιόποινης συμπεριφοράς. Σε διαφορετικές ημερομηνίες διαπράχτηκαν από τον κατηγορούμενο 1 αδικήματα που αφορούν κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, αδικήματα που ενέχουν στοιχείο παρεμπόδισης και άσκησης βίας εναντίον αστυνομικών οργάνων κατά τη δέουσα εκτέλεση των καθηκόντων τους στους οποίους μάλιστα προκλήθηκαν σωματικές βλάβες και οι οποίοι εξυβρίστηκαν καθώς και διάφορα τροχαίας φύσεως αδικήματα. Αυτά είναι δεδομένα που προσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου. Η συνολική διάπραξη 18 αδικημάτων από τους κατηγορουμένους σε χρονική περίοδο από 06.03.14 μέχρι 19.06.14, δηλαδή σε χρονικό διάστημα 3,5 μηνών, είναι ενδεικτικό της περιγραφής της πιο πάνω κατάστασης. Η επιθετική συμπεριφορά των κατηγορουμένων απέναντι σε αστυνομικούς που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν σε υπηρεσία και εκτελούσαν τα καθήκοντα τους, ως αποτέλεσμα της οποίας τους προκάλεσαν τραύματα, είναι δεδομένο που σαφώς προσμετρά στην κρίση του δικαστηρίου. Δεν μου διαφεύγει η φύση των τραυμάτων που υπέστηκαν οι εν λόγω αστυνομικοί. Η πρόκληση οιδήματος, μώλωπα και κάκωση μηρού είναι τραύματα που δεν μπορούν να παραγνωριστούν. Ο πόνος και η ταλαιπωρία που οι επηρεαζόμενοι αστυνομικοί υπέστηκαν επίσης λαμβάνεται υπόψη. Ακόμη δεν λησμονώ ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 ήταν τόσο αντιδραστική που χρειάστηκε η χρήση σπρέι δακρυγόνου καθώς και η επέμβαση πέραν του ενός μέλους της αστυνομίας προκειμένου να ακινητοποιηθεί. Παράλληλα δεν παραγνωρίζω το περιεχόμενο της υβριστικής φράσης που ο κατηγορούμενος 1 εκστόμισε στους αστυνομικούς, το οποίο σίγουρα μόνο αισθήματα ντροπής και απαξίωσης προκαλούν. Επί του προκειμένω θα έλεγα ότι δεν περνά απαρατήρητη το σύνολο της στάσης και συμπεριφοράς του κατηγορουμένου 1 καθ' όλη τη διάρκεια του περιστατικού ημερομηνίας 19.06.

1. Συγκεκριμένα είναι άξιο αναφοράς η ενέργεια του κατηγορουμένου 1 να ρίξει από το παράθυρο του οχήματος ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα κάνναβης, αργότερα το πόσο επικίνδυνα οδήγησε ο εν λόγω κατηγορούμενος 1 με όπισθεν ταχύτητα και αφού ανέπτυξε ταχύτητα με 'ξερογύρισμα' των λάστιχων εισήλθε στο διαχωριστικό που βρίσκεται ενδιάμεσα των λωρίδων κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου και από εκεί στον κυκλικό κόμβο ερχόμενος από την αντίθετη πλευρά του αυτοκινητόδρομου κατευθυνόμενος με μεγάλη ταχύτητα προς την κοινότητα Κονιών. Έπειτα η επιθετική συμπεριφορά που εκδήλωσε εναντίον δύο αστυνομικών, τους οποίους, όπως ήδη λέχθηκε, τραυμάτισε, η υβριστική του στάση απέναντι σε μέλη της αστυνομίας και η έντονη αντίδραση του που για να ηρεμήσει χρειάστηκε η ακινητοποίηση του με τη χρήση δακρυγόνου σπρέι και με την επέμβαση αστυνομικών. Περαιτέρω αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1 η κατοχή κάνναβης συνολικού βάρους 34,31 γραμμαρίων είναι ποσότητα υπολογίσιμη που σαφώς λαμβάνεται υπόψη. Η δε ανάμιξη του κατηγορουμένου 1 με ναρκωτικές ουσίες διευκολυνόταν με τη χρήση συσκευών και δεν περιορίστηκε στην κατοχή και χρήση κάνναβης αλλά επεκτάθηκε στην κατοχή κοκαΐνης, ανεξάρτητα αν εντοπίστηκαν ίχνη, το οποίο είναι σκληρότερο είδος ναρκωτικής ουσίας. Αυτά είναι στοιχεία που επιβαρύνουν τη θέση του κατηγορουμένου
2. Επιπλέον δεδομένα που δυσχεραίνουν τη θέση του κατηγορουμένου 1 είναι το γεγονός ότι ενώ γνώριζε ότι το επίμαχο μηχανοκίνητο όχημα δεν τον κάλυπτε ως οδηγό από ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, ενώ γνώριζε ότι δεν είχε άδεια οδηγήσεως, ενώ ήταν εις γνώση του ότι το εν λόγω όχημα δεν διέθετε άδεια κυκλοφορίας και πιστοποιητικό καταλληλότητας και ενώ γνώριζε ότι δεν είχε εγγραφεί ως ο ιδιοκτήτης του, προχώρησε και το έθεσε σε κυκλοφορία σε αυτοκινητόδρομο με κίνηση οδηγώντας το μάλιστα κατά τρόπο επικίνδυνο για το κοινό. Με τις πράξεις του αυτές ο εν λόγω κατηγορούμενος εξέθεσε τη δική του σωματική ακεραιότητα, της κατηγορουμένης 2 που ήταν επιβάτης αλλά και άλλων οδηγών σε κίνδυνο και συνάμα στο σοβαρό ενδεχόμενο στην περίπτωση δυστυχήματος με ενεχόμενους τραυματισμούς τα θύματα να παραμείνουν οικονομικά εκτεθειμένοι. Οι πιο πάνω ενέργειες διαμορφώνουν οδική συμπεριφορά που επιδεικνύει περιφρόνηση στην ανθρώπινη ζωή και παράλληλα ασέβεια στους νόμους και κανονισμούς που αφορούν την τροχαία ασφάλεια. Αμφότεροι κατηγορούμενοι επέδειξαν επικίνδυνη και παράνομη συμπεριφορά, η οποία, όπως καταδεικνύεται στο σύνολο της, μόνο καταδικαστέα μπορεί να χαρακτηριστεί. Προς όφελος των κατηγορουμένων για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το λευκό ποινικό μητρώο τους. (β) Την παραδοχή τους στο δικαστήριο, έστω και αν αυτή έγινε σε καθυστερημένο στάδιο, στάση η οποία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης αφού με αυτήν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση κάθε μίας περίπτωσης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (γ) Την απολογία τους στο δικαστήριο για την αξιόποινη συμπεριφορά τους. (δ) Τη συνεργασία τους με τις αστυνομικές αρχές προς τις οποίες ομολόγησαν την αξιόποινη συμπεριφορά τους. Σχετικά με το θέμα αυτό είναι εις γνώση μου ότι ο κατηγορούμενος 1 επέδειξε διάθεση συνεργασίας στα περιστατικά ημερομηνίας 06.03.14 και 25.03.14 που αφορούσαν κατοχή κάνναβης προβαίνοντας σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν αποκάλυψε και το κάπνισμα κάνναβης στο περιστατικό της 25.03.

1. Είναι ακόμη εις γνώση μου ότι η κατηγορούμενη 2 έδωσε τη συγκατάθεση της για να διεξαχθεί έρευνα στην οικία της κατά το περιστατικό της 19.06.14 και ακολούθως ανάφερε ότι κατείχε την ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε στην οικία της. Παράλληλα δεν μου διαφεύγει ότι αμφότεροι κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν όταν κατηγορήθηκαν γραπτώς στην αστυνομία στις κατηγορίες που πρόσφατα δήλωσαν παραδοχή ενώπιον του δικαστηρίου και αφορούν όλα τα επίδικα περιστατικά. Τα πιο πάνω συνθέτουν το πλαίσιο συνεργασίας των κατηγορουμένων με την αστυνομία. Χωρίς να υποτιμάται ή να μειώνεται η σημασία της συνεργασίας αυτής, η βαρύτητα που αυτή έχει δεν μπορεί να είναι μεγάλη δεδομένου ότι σε κάθε μία περίπτωση η συνεργασία αυτή επήλθε μετά τον εντοπισμό ναρκωτικών ουσιών στις οικίες των κατηγορουμένων που αναπόφευκτα θα ερευνούνταν είτε με τη συγκατάθεση τους είτε με εξασφάλιση δικαστικού διατάγματος, καθώς επίσης στον αυτοκινητόδρομο όταν ο κατηγορούμενος 1 είχε πετάξει το νάιλον σακούλι από το παράθυρο του οχήματος που οδηγούσε προφανώς για να το ξεφορτωθεί και να μην εντοπιστεί στο εν λόγω όχημα από μέλη της αστυνομίας που του είχαν κάνει σήμα να σταματήσει ερχόμενος προς την Πάφο. (ε) Την απολογία των κατηγορουμένων προς τους αστυνομικούς που επιτέθηκαν και αυτούς που εξυβρίστηκαν από τον κατηγορούμενο
2. (στ) Το γεγονός ότι τα ναρκωτικά τα κατείχαν για προσωπική τους χρήση. (ζ) Σε ότι αφορά την κατηγορούμενη 2 τη μικρή ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε να κατέχει. (η) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων όπως αυτές περιγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και συμπληρώθηκαν από τους συνηγόρους υπεράσπισης. Ειδικότερα: Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 ότι: · Είναι ηλικίας 40 ετών, συμβιώνει με την κατηγορούμενη 2, πατέρας τριών παιδιών, εκ των οποίων το ένα ηλικίας 1,5 ετών που απέκτησε με τη συμβία του και τα άλλα δύο με την πρώην σύζυγο του. · Μέχρι το έτος 2016 εργαζόταν ως υπάλληλος σε κέντρα αναψυχής. · Δεν διαθέτει κινητή περιουσία εις το όνομα του και ούτε αποταμιεύσεις προς όφελος του. · Είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης 1/2 μεριδίου αγροτικού τεμαχίου έντεκα σκαλών και επί ολόκληρου μεριδίου άλλου αγροτικού τεμαχίου δύο σκαλών. · Έχει συνάψει τρία δάνεια συνολικού ύψους €75.000 με τρία διαφορετικά πιστωτικά ιδρύματα, για τα οποία δεν καταβάλλονται δόσεις. · Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στον ξενοδοχειακό κλάδο. · Το έτος 1995 μετέβηκε στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. όπου έζησε και εργάστηκε για περίοδο δέκα ετών. Εκεί νυμφεύτηκε και έγινε πατέρας δύο παιδιών. · Το έτος 2005 επέστρεψε στην Κύπρο μαζί με την οικογένεια του, η οποία όμως αρνήθηκε να παραμείνει στο νησί και επέστρεψε στις Η.Π.Α., οδηγώντας έτσι την έγγαμη του σχέση σε τερματισμό. · Διατηρεί σχεδόν καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία με τα παιδιά του που απέκτησε από την πρώην σύζυγο του, τα οποία και στήριζε οικονομικά όταν εργαζόταν. · Το έτος 2008 εμπλάκηκε σε σοβαρό δυστύχημα από το οποίο υπέστηκε κάταγμα στο πόδι και στον αυχένα, τα οποία στην πορεία αποκαταστάθηκαν. · Τον Δεκέμβριο του έτους 2012 έχασε τη ζωή του ο μικρότερος αδελφός του. · Τον Δεκέμβριο του έτους 2013 απεβίωσε ο πατέρας του λόγω προβλημάτων υγείας. · Το έτος 2016 δέχτηκε επίθεση στην οποίαν τραυματίστηκε σοβαρά στο δεξί μάτι με αποτέλεσμα, παρόλο ότι υπεβλήθηκε σε έξι χειρουργικές επεμβάσεις, εντούτοις η όραση του δεν αποκαταστάθηκε. Έκτοτε δεν μπορεί να εργαστεί. · Ανέλαβε τη φροντίδα της μητέρας του που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Σε ότι αφορά την κατηγορούμενη 2 ότι: · Είναι ηλικίας 29 ετών, κατάγεται από τη Βουλγαρία και είναι μητέρα ενός παιδιού ηλικίας 1,5 ετών που απέκτησε μαζί με τον κατηγορούμενο 1, με τον οποίον συμβιώνει από το έτος 2014, καθώς επίσης μητέρα ενός άλλου παιδιού ηλικίας 10 ετών από προηγούμενη σχέση της. · Μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της δεν εργάζεται. · Δεν έχει εγγεγραμμένη εις το όνομα της τόσο κινητή όσο και ακίνητη περιουσία και ούτε διαθέτει αποταμιεύσεις προς όφελος της. · Το κόστος διατροφής της ιδίας και της οικογένειας της καθώς και το ενοίκιο του διαμερίσματος που διαμένουν καλύπτονται από τους γονείς της, οι οποίοι διαμένουν μαζί της. Ένα άλλος παράγοντας που χρήζει εξέτασης είναι ο χρόνος που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλούμαι να επιβάλω ποινή. Από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει περίπου 4,5-5 χρόνια. Παρόλο ότι οι κατηγορούμενοι θεωρούνται συνυπεύθυνοι στην απόρροια του χρόνου αφού από τις 18 φορές που η παρούσα υπόθεση προγραμματίστηκε για εκδίκαση, 8 φορές είχε αναβληθεί εξαιτίας τους και επομένως δεν θα έπρεπε να το επικαλούνται ως ελαφρυντικό παράγοντα (Γεώργιος Τσιόλης v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 154, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 617 και Γενικός Εισαγγελέας v. Μενελάου

(2004)2 Α.Α.Δ. 223), εντούτοις δεν μπορώ να παραγνωρίσω το συνολικό χρόνο που παρήλθε σε συνδυασμό με τη μεταβολή των προσωπικών συνθηκών τους που επήλθε στο μεσοδιάστημα, τα οποία και συνυπολογίζω μαζί με όλες τις άλλες παραμέτρους. Επ' αυτού παραπέμπω στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 358 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 84. Συγκεκριμένα για τον κατηγορούμενο 1: - επήλθε διαφοροποίηση της κατάστασης της υγείας του αφού το έτος 2016 υπέστηκε απώλεια όρασης στο δεξί του μάτι, - η επαγγελματική του κατάσταση άλλαξε αφού από τότε που τραυματίστηκε στο μάτι δεν μπορεί να εργαστεί, - η οικογενειακή του κατάσταση άλλαξε αφού πλέον είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 1,5 ετών, - καταβάλλει προσπάθειες απεξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες αφού εδώ και 2,5 μήνες απέχει από χρήση τους, πράγμα που επιβεβαιώνεται από τα αποτελέσματα αιματολογικής εξέτασης ημερομηνίας 10.01.19 που προσκόμισε στο δικαστήριο (Τεκμήριο 5), έχοντας απώτερο στόχο να ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης της θεραπευτικής κοινότητας 'Αγίας Σκέπης'. Σε σχέση δε με την κατηγορούμενη 2: - η οικογενειακή της κατάσταση άλλαξε αφού πλέον είναι μητέρα ενός παιδιού ηλικίας 1,5 ετών, - η επαγγελματική της κατάσταση άλλαξε αφού από τότε που έγινε μητέρα σταμάτησε να εργάζεται. Σχολιάζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα από τον κατηγορούμενο 1, όπως αυτές αναφέρθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο, θα πρέπει να λεχθεί ότι το δικαστήριο αντιλαμβάνεται και κατανοεί τις απώλειες των οικογενειακών προσώπων του κατηγορουμένου 1 που του στοίχισαν καθώς επίσης και η διάλυση του γάμου του. Αλλοίμονο όμως αν θεωρείται επούλωση των προβλημάτων αυτών η καταφυγή στην χρήση ναρκωτικών ουσιών και η κατάχρηση αλκοόλ. Παράλληλα η επίρριψη ευθύνης της απώλειας της ζωής του αδελφού του στο αστυνομικό σώμα δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εκτροφή αισθημάτων είτε μίσους είτε φόβου για κάθε μέλος της αστυνομίας, ιδιαίτερα όταν στις συγκεκριμένες περιπτώσεις ήταν εις γνώση του κατηγορουμένου 1 ότι οι επί καθήκον αστυνομικοί είχαν κάθε λόγο να παρέμβουν ένεκα της αξιόποινης συμπεριφοράς του. Η νομολογία υποδεικνύει ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας έτσι ώστε, όπως προηγουμένως έχει λεχθεί, με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Marius v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 155/2014 ημερ. 27.05.15, Ναζίπ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6/2014 ημερ. 21.11.14 και Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαχαραλάμπους

(2007)2 Α.Α.Δ. 11, Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου

(2001)2 Α.Α.Δ. 438). Στρέφοντας την προσοχή μου στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής και έχοντας υπόψη μου τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες χωρίς να παραγνωρίζω και τις προαναφερόμενες επιβαρυντικές παραμέτρους, κρίνω ότι πρέπει να υπάρξει διαχωρισμός ως προς το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 από την κατηγορούμενη

1. Η εμπλοκή της κατηγορουμένης 2 περιορίζεται μόνο στο περιστατικό ημερομηνίας 19.06.14, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1 που ήταν πρωταγωνιστής σε όλες τις επίδικες περιπτώσεις. Περαιτέρω οι ενέργειες της κατηγορουμένης 2 και γενικότερα ο τρόπος και η μορφή αντίδρασης που αυτή εκδήλωσε στο μοναδικό περιστατικό που εμπλέκεται, εκτός από επικουρικός, είναι σαφώς μικρότερου βαθμού και κρίνονται λιγότερο σοβαρές από τις πράξεις του κατηγορουμένου
2. Σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1 που επέδειξε στοιχείο επανάληψης αξιόποινης συμπεριφοράς, η συμπεριφορά της κατηγορουμένης 2 θεωρείται μεμονωμένη. Ερχόμενος στον κατηγορούμενο 1 κρίνω ότι δεν θα πρέπει να επιβληθεί το ίδιο είδος ποινής σε όλες τις ομάδες αδικημάτων που διέπραξε. Σαφώς η διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες καθώς και τα αδικήματα που αφορούν επίθεση και επέμβαση στο έργο των αστυνομικών με βάση τον πρωταγωνιστικό ρόλο που ο κατηγορούμενος 1 διαδραμάτισε είναι σοβαρότερη μορφής από τα αδικήματα τροχαίας φύσεως που επίσης διέπραξε. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω, θεωρώ ότι η ποινή φυλάκισης στην κατηγορούμενη 2 μπορεί να αποφευχθεί. Ομοίως και για τα τροχαία αδικήματα που διαπράχτηκαν από τον κατηγορούμενο
3. Αντίθετα σε ότι αφορά τα υπόλοιπα αδικήματα που διαπράχτηκαν από τον κατηγορούμενο 1, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα που κυριαρχούν, τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, τον πρωταγωνιστικό ρόλο που αυτός διαδραμάτισε από τη συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς του, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες καθώς και ο χρόνος που διέρρευσε, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να του επιβληθεί είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και τις συνθήκες διάπραξης τους, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο 1 ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλονται στους κατηγορουμένους οι εξής ποινές: Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1: - Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 2, 7, 8, 9, 10 και 11 ποινή φυλάκισης τριών μηνών. - Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 14 και 15 ποινή φυλάκισης δύο μηνών. - Στην κατηγορία 16 να υπογράψει εγγύηση ύψους €100 για να τηρεί τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο δύο ετών. - Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 21 και 27 χρηματική ποινή ύψους €
4. - Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 20 και 26 χρηματική ποινή ύψους €
5. - Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 17, 18 , 19, 22, 24, 25 και 28 καμία ποινή επειδή τα γεγονότα σ' αυτές είναι στενά συνυφασμένα με αυτά των υπολοίπων κατηγοριών επί των οποίων επιβλήθηκαν ποινές. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 συντρέχουν. Επίσης αναφορικά με την 21ην κατηγορία τέσσερις βαθμοί ποινής να αναγραφούν στην άδεια οδήγησης του κατηγορουμένου
6. Επιπλέον σε σχέση με την 27ην κατηγορία έχω εξετάσει το ενδεχόμενο στέρησης απόκτησης και/ή κατοχής άδειας οδήγησης του αφού έλαβα υπόψη όλα όσα ανάφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που δικαιολογημένα να αποτελεί λόγο που να αποτρέπει τη στέρηση κατοχής και/ή απόκτησης άδειας οδήγησης, η οποία με βάση το άρθρο 3

(3)του Ν.96(Ι)/2000 αποτελεί επιπρόσθετο μέτρο. Ούτε ο χρόνος που διέρρευσε αλλά και το καθαρό τροχαίο μητρώο του κατηγορουμένου 1 δικαιολογούν μη επιβολή αυτού του μέτρου. Συνεπώς, κατόπιν μελέτης όλων των ενώπιον μου στοιχείων, δεδομένων και γεγονότων, ο κατηγορούμενος 1 στερείται να κατέχει και/ή αποκτά άδεια οδήγησης για περίοδο τεσσάρων

(4)μηνών. Η περίοδος στέρησης κατοχής και/ή απόκτησης άδειας οδήγησης αρχίζει να μετρά από αύριο, ήτοι από 01.02.

1. Αναφορικά με την κατηγορούμενη 2: - Στην κατηγορία 6 χρηματική ποινή ύψους €
2. - Στην κατηγορία 14 ουδεμία ποινή επιβάλλεται επειδή από τα αναντίλεκτα γεγονότα της υπόθεσης που έχουν εκτεθεί δεν προκύπτει διάπραξη του αδικήματος από την εν λόγω κατηγορούμενη. - Στην κατηγορία 15 χρηματική ποινή ύψους €300 πλέον να υπογράψει εγγύηση ύψους €500 για να τηρεί τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο δύο ετών. - Στην κατηγορία 16 καμία ποινή επειδή τα γεγονότα αυτής είναι στενά συνυφασμένα με αυτά των υπολοίπων κατηγοριών επί των οποίων επιβλήθηκαν ποινές. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου στις κατηγορίες 2, 7, 8, 9, 10, 11, 14 και 15 θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/
3. Εξάλλου αυτό ήταν και αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του δικαστηρίου τέθηκαν σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποίαν το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Στην μεταγενέστερη υπόθεση Γεωργίου κ.α. v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 27/2016 ημερ. 19.07.16 (απόφαση πλειοψηφίας) έγινε ανασκόπηση της σύγχρονης προσέγγισης που το δικαστήριο ακολουθεί όταν εξετάζει ζήτημα αναστολής ποινής φυλάκισης όπου, μεταξύ άλλων, τονίστηκαν τα εξής: "τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή. (Βλ. Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 449)." Περαιτέρω παραπέμπω στις υποθέσεις Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 449 και Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, οι οποίες κατ' ανάλογο τρόπο πραγματεύονται το θέμα αυτό. Στην παρούσα περίπτωση δεν παραγνωρίζω ότι ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε σοβαρά αδικήματα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας και σε έξαρση στην κυπριακή κοινωνία. Ωστόσο την ίδια στιγμή δεν αγνοώ ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου και άτομο που έκτοτε δεν απασχόλησε ξανά τη δικαιοσύνη. Για την αξιόποινη συμπεριφορά του ο κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε έμπρακτα με την αστυνομία σε όλα τα επίδικα περιστατικά δίδοντας θεληματική κατάθεση και γενικότερα διευκόλυνε την αστυνομία στην ολοκλήρωση της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Δεν μου διαφεύγει ότι η επιθετική και υβριστική συμπεριφορά του στο περιστατικό ημερομηνίας 19.06.14 οφείλεται σε στιγμιαία έκρηξη θυμού που πηγάζει από τα αισθήματα που τρέφει απέναντι στο αστυνομικό σώμα, στο οποίο χρεώνει το θάνατο του αδελφού του. Παρόλα αυτά στη συνέχεια απολογήθηκε στους εμπλεκόμενους αστυνομικούς και ακολούθως δήλωσε παραδοχή στην αστυνομία αλλά και στο δικαστήριο, προς το οποίο επίσης απολογήθηκε. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου τις έμπρακτες προσπάθειες που καταβάλλει για να απεξαρτηθεί από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, στις οποίες εγκλωβίστηκε ένεκα της διατάραξης της ψυχολογικής του κατάστασης μετά την απώλεια του αδελφού του και του πατέρα του. Επιπλέον λαμβάνω υπόψη μου το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλούμαι να επιβάλω ποινή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο μεσοδιάστημα οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου 1 έχουν διαφοροποιηθεί. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, θεωρώ ότι συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις που κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 ανασταλούν για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο 1 η έννοια της αναστολής των ποινών φυλάκισης). Έπεται ότι το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης επιτυγχάνει. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Έξοδα ύψους €90 να καταβληθούν εξ' ημισείας από τους κατηγορουμένους 1 και 2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Κατοχή και χρήση ναρκωτικών-Επίθεση εναντίον αστυνομικού-Τροχαίας φύσεως αδικήματα-άρθρα από το Ν.29/77, άρθρα 243, 244 & 99 του Κεφ.154, Ν.86/72, Ν.94(Ι)/2001, Ν.96(Ι)/2000, Κ.Δ.Π.66/84/Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο