Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. KOLIOS WINERY LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9569/15, 28/2/2019

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ.ΧΧΧΧ Τσουπής, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς. Ο μάρτυρας στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας, στις 2.11.15 και ώρα 14:12 στο Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου, παρέλαβε από τον Μ.Κ.2 δύο ποδιές χρώματος μπλε σκούρου με άσπρη ρίγα, οι οποίες έφεραν την επιγραφή «Kolios Vineyards» στο αριστερό πάνω μέρος τους (τεκμήριο 2). Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 14:30-14:45 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την ΧΧΧΧ BUDATHOKI για το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης (τεκμήριο 3Α-3Β). Στην συνέχεια την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 14:50-15:05 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την ΧΧΧΧ CHAUDHARI για το ίδιο αδίκημα (τεκμήριο 4Α-Β). Πέραν των πιο πάνω δεν προέβη σε οποιανδήποτε άλλη ανακριτική ενέργεια. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν εξέτασε το κατά πόσο αυτά που του ανέφεραν οι δύο αλλοδαπές στις καταθέσεις τους είναι αλήθεια. Σε υποβολή δε ότι τα όσα ανέφεραν αυτές για την εργοδότηση τους στο συγκεκριμένο οινοποιείο δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα απάντησε ότι δεν το γνωρίζει αυτό. Είπε επίσης ότι την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου (τεκμήριο 5) έλαβε ο Αστ.ΧΧΧΧ Χριστοφή. Αναφορικά δε με το κατά πόσο διερευνήθηκαν οι ισχυρισμοί που έδωσε στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος για τον λόγο που βρίσκονταν οι αλλοδαπές στο συγκεκριμένο οινοποιείο εκείνη την ημέρα και ποια η σχέση τους με μέλη της οικογένειας του, είπε ουσιαστικά ότι η διερεύνηση που έγινε ήταν η λήψη καταθέσεων από τον Μ.Κ.2 και τις δύο αλλοδαπές. Είπε δε ότι σύμφωνα με τις καταθέσεις αυτές η μια αλλοδαπή εργαζόταν για την σύζυγο του κατηγορούμενου και η άλλη για τον πατέρα του. Δεν εξέτασε κατά πόσο τα μέλη αυτά της οικογένειας του κατηγορούμενου ήταν στο οινοποιείο όλη μέρα πλην της ώρας που έφευγαν για να κοιμηθούν. Δεν εξέτασε ούτε τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι ο πατέρας του μεταφέρθηκε για ακτινοθεραπεία στο ογκολογικό Νοσοκομείο στη Λευκωσία και τον λόγο που ήταν εκεί η οικιακή του βοηθός. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Αστ.ΧΧΧΧ Χρυσοστόμου της Υ.Α.Μ. Πάφου. Ο μάρτυρας στις 2.11.15 και περί ώρα 10:40 μετέβηκε με τον Λοχ.2813, και τους Αστ.2351 και 3447, στο οινοποιείο με την ονομασία «KOLIOS WINERY» που βρίσκεται στο κύριο δρόμο ΧΧΧΧ, προς διερεύνηση πληροφορίας ότι εκεί απασχολούνται με τις καθαριότητες, παράνομα αλλοδαπές. Μόλις έφθασαν στο μέρος ο μάρτυρας εισήλθε στην κουζίνα όπου διαπίστωσε ότι βρίσκονταν δύο αλλοδαπές ασιατικής καταγωγής. Διαπίστωσε ότι η μια εξ αυτών καθάριζε 2 πετσιά στο νεροχύτη ενώ η άλλη στεκόταν δίπλα της. Φορούσαν και οι δύο ποδιές χρώματος μπλε σκούρου με άσπρη ρίγα, οι οποίες έφεραν επιγραφή «Kolios Vineyards» στο αριστερό πάνω μέρος τους. Αμέσως τους αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και ιδιότητα. Τότε η δεύτερη αλλοδαπή, η οποία στεκόταν πήρε μία μαντηλιά και αφού πήρε μία κατσαρόλα την σκούπιζε με αυτή. Ο μάρτυρας την κάλεσε αμέσως να σταματήσει. Η πρώτη αλλοδαπή του ανάφερε ότι ονομάζεται ΧΧΧΧ BUDATHOKI και είναι από το Νεπάλ ενώ η άλλη ότι ονομάζεται ΧΧΧΧ CHAUDHARI και είναι επίσης από το Νεπάλ. Από έλεγχο που διενήργησε ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι η πρώτη ήταν η ΧΧΧΧ BUDATHOKI από το Νεπάλ, κάτοχος διαβατηρίου με αριθμό ΧΧΧΧ, ημ/νία γέννησης ΧΧΧΧ, η οποία αφίχθηκε στο έδαφος της Δημοκρατίας την 25.7.15 με άδεια διαμονής και εργασίας ως οικιακή βοηθός στην ΧΧΧΧ Κολιού, μητέρα του κατηγορούμενου, με διεύθυνση διαμονής ΧΧΧΧ, Στατός - Άγιος Φώτιος, Πάφος. Την 5.8.15 η αλλοδαπή αυτή υπέβαλε αίτηση για ανανέωση της άδειας διαμονής και εργασίας της, η οποία εκκρεμούσε και ένεκα αυτού διέμενε νόμιμα στην Δημοκρατία. Από έλεγχο που διενήργησε ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι η άλλη αλλοδαπή ήταν η ΧΧΧΧ CHAUDHARI από το Νεπάλ, κάτοχος διαβατηρίου με αριθμό ΧΧΧΧ ημ/νία γέννησης ΧΧΧΧ, η οποία αφίχθηκε στο έδαφος της Δημοκρατίας στις 25.7.15 με άδεια διαμονής και εργασίας ως οικιακή βοηθός στην ΧΧΧΧ Μιχαήλ, σύζυγο του κατηγορούμενου, με διεύθυνση διαμονής, Στατός - Άγιος Φώτιος, Πάφος. Στις 5.8.15 η εν λόγω αλλοδαπή υπέβαλε αίτηση για ανανέωση της άδειας διαμονής και εργασίας της, η οποία εκκρεμούσε και ένεκα αυτού διέμενε νόμιμα στην Δημοκρατία. Στην συνέχεια και ώρα 10:50 ο μάρτυρας πληροφόρησε την πρώτη αλλοδαπή για το αδίκημα το οποίο διέπραττε, δηλ. αυτό της παράνομης απασχόλησης κατά παράβαση των ορών της άδειας διαμονής της, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, της επέστησε την προσοχή στο νόμο και εκείνη απάντησε «SORRY FOR THIS». Αμέσως την συνέλαβε για το πιο πάνω αυτόφωρο αδίκημα, της επέστησε την προσοχή στο Νόμο και απάντησε «I WILL NOT DO THIS AGAIN». Ακολούθως και περί ώρα 10:53 ο μάρτυρας πληροφόρησε την άλλη αλλοδαπή για το αδίκημα το οποίο διέπραττε, δηλ. της παράνομης απασχόλησης κατά παράβαση των ορών της άδειας διαμονής της, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, της επέστησε την προσοχή στο νόμο εκείνη απάντησε «I CAME TO THE WINERY WITH ΧΧΧΧ, AND ΧΧΧΧ TOLD ME TO CLEAN». Αμέσως την συνέλαβε για το πιο πάνω αυτόφωρο αδίκημα, της επέστησε την προσοχή στο νόμο και απάντησε «SORRY». Στο μέρος προσήλθε ο κατηγορούμενος, ο οποίος παρουσιάστηκε ως ο υπεύθυνος του οινοποιείου. Αναφορικά με το που βρισκόταν πριν ο κατηγορούμενος είπε ότι υποθέτει ότι ήταν σε κοντινό σημείο ή ακόμη και εντός του υποστατικού. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε, υποδεικνύοντας τις δύο αλλοδαπές «Ρε κουμπάρε η μία δουλέφκει στην γυναίκα μου τζιε η άλλη στην μάνα μου». Ακολούθως ο μάρτυρας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα το οποίο διέπραξε δηλ. της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών χωρίς άδεια, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «Όι, κάθε μέρα εν δαμέ στο οινοποιείο που είμαστε τζιε εμείς, δαμέ μαιρέφκουν, δαμέ καθαρίζουν, τζιε αύριο να έρτετε το ίδιο πράμα έννα δείτε». Μετά από μερικά λεπτά πήγε στο μέρος και η σύζυγος του κατηγορούμενου. Δεν απέκλεισε δε ο μάρτυρας αυτή να βρισκόταν πριν στο υποστατικό, το οποίο ως είπε ήταν μεγάλο. Στην συνέχεια σε προφορική ανάκριση που ο μάρτυρας έκανε στην ΧΧΧΧ BUDATHOKI εκείνη του ανάφερε ότι δουλεύει στο συγκεκριμένο οινοποιείο από τον Ιούλιο του 2015 σχεδόν καθημερινά και τα καθήκοντα της είναι καθαριότητες στο οινοποιείο, γκαρσόνι στο μπροστινό μέρος του οινοποιείου, το οποίο λειτουργεί ως ταβέρνα και τοποθέτηση επιγραφών του οινοποιείου στις μπουκάλες. Στην συνέχεια σε προφορική ανάκριση που ο μάρτυρας έκανε στην ΧΧΧΧ CHAUDHARI εκείνη του ανάφερε ότι δουλεύει στο συγκεκριμένο οινοποιείο από τον Ιούλιο του 2015 σχεδόν καθημερινά και έχει τα ίδια τα καθήκοντα με την άλλη αλλοδαπή. Στην συνέχεια την ίδια μέρα και ώρα 12:00 στα γραφεία της Υ.Α.Μ. Πάφου ο μάρτυρας παρέδωσε στις αλλοδαπές τα σχετικά έντυπα για τα δικαιώματα τους και περί ώρα 12:10 τις κάλεσε και του παρέδωσαν τις ποδιές που φορούσαν, τις οποίες παρέλαβε (τεκμήριο 2). Το τεκμήριο 2 το παρέδωσε στον Μ.Κ.1 στις 2.11.15. Στην αντεξέταση του αναφορικά με το κατά πόσο ο ίδιος έκανε οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες είπε ότι η διερεύνηση γίνεται από τον εξεταστή της υπόθεσης. Σε ερώτηση κατά πόσο όταν δίδεται άδεια εργασίας σε αλλοδαπή οικιακή βοηθό αυτή πρέπει να εργάζεται στο σπίτι του εργοδότη της ή μπορεί να τον βοηθά σε οποιοδήποτε μέρος της Δημοκρατίας, είπε ότι εξυπακούεται ότι θα έχει άδεια να εργάζεται μόνο στο συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα για το οποίο δόθηκε η άδεια. Όταν δε ρωτήθηκε εάν αυτό αναγράφεται στους όρους της άδειας είπε ότι αναγράφεται στους όρους του συμβολαίου εργοδότησης. Σε ερώτηση εάν τα συμβόλαια των δύο αλλοδαπών στην προκειμένη είχαν τέτοιο όρο παρέπεμψε στον φάκελο τους και είπε ότι τα συμβόλαια τέτοια λόγια χρησιμοποιούν. Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση του υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (τεκμήριο 5) όπου ανέφερε τα ακόλουθα: Είναι μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας με την ονομασία «KOLIOS WINERY» που βρίσκεται στον ΧΧΧΧ. Έχει οικιακή βοηθό στο σπίτι του για να βοηθά την γυναίκα του γιατί έχει πρόβλημα με το χέρι της και επίσης ο πατέρας του έχει οικιακή βοηθό για να τον βοηθά. Οι δύο αλλοδαπές δεν ήταν παράνομες αλλά είναι εργοδοτημένες με βίζα από την οικογένεια τους. Καθόλην την διάρκεια της ημέρας ζουν στο οινοποιείο γιατί αυτό αποτελεί για εκείνους κατοικία, αφού τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του και ο πατέρας του ζουν εκεί τις περισσότερες ώρες και αφού στο σπίτι τους στον Αμπελίτη πηγαίνουν αργά το βράδι καθημερινά μόνο για να κοιμηθούν. Οι δύο αλλοδαπές από το Νεπάλ, δεν εργάζονται στο οινοποιείο. Η ΧΧΧΧ CHAUDHARI είναι οικιακή βοηθός στην οικία του και βρισκόταν στο οινοποιείο του γιατί αυτοί όλη μέρα βρίσκονται εκεί και ήταν μαζί τους εκεί για να βοηθάει την γυναίκα του αφού στο σπίτι δεν υπάρχει κανένας και η ΧΧΧΧ BUDATHOKI είναι οικιακή βοηθός στην οικία του πατέρα του και επειδή και ο πατέρας του βρίσκεται στο οινοποιείο καθημερινά μέχρι αργά βρίσκεται εκεί και η οικιακή του βοηθός. Την προηγούμενη δε μέρα ο πατέρας του πήγε στο ογκολογικό στη Λευκωσία για να κάνει ακτινοθεραπεία για πρόβλημα που έχει με την υγεία του. Καθημερινά οι δύο προαναφερόμενες αλλοδαπές βρίσκονται στο οινοποιείο γιατί τις περισσότερες ώρες της ημέρας όλοι η οικογένεια είναι εκεί εφόσον εκεί τρώνε καθημερινά λόγω της δουλειάς τους. Την 2.11.2015 και ώρα 10:40 οι δύο αλλοδαπές δεν ασχολούνταν εκεί με εργασίες του οινοποιείου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο Μ.Κ.1 εξεταστής της υπόθεσης αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης και η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ως εκ τούτου γίνεται δεκτή. Ήταν δε εμφανές ότι τα όσα γνώριζε για την υπόθεση ήταν μέσα από τις καταθέσεις των δύο αλλοδαπών, του κατηγορούμενου και του Μ.Κ.2. Πέραν δε της λήψης των καταθέσεων των αλλοδαπών, σε καμία άλλη ανακριτική ενέργεια προέβη και δεν εξέτασε καθόλου το κατά πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οι ισχυρισμοί αυτών και του κατηγορούμενου. Όσον δε αφορά τις καταθέσεις των δύο αλλοδαπών (τεκμήρια 3Α-3Β και 4Α-4Β) θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Κατ' αρχάς πρόκειται για καταθέσεις προσώπων που ήταν συγκατηγορούμενα του κατηγορούμενου. Αποτελεί δε βασική αρχή ότι το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης στην Αστυνομία ενός κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτό ως μαρτυρία εναντίον συγκατηγορούμενου του για να αποδείξει δηλ. την ενοχή του συγκατηγορούμενου (βλ. Νεάρχου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 38 και Ευριπίδου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Ακόμη όμως και να μην θεωρούνταν ως προερχόμενες από συγκατηγορούμενες του κατηγορούμενου, οι εν λόγω καταθέσεις αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία. Αναφορικά με την αξιολόγηση τέτοιας μαρτυρίας ενδεικτικά είναι τα όσα αναφέρονται στην Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χριστοδούλο, Πολ. Έφεση Αρ. 6/2011, ημερ. 15.7.16. Στην παρούσα κατά την κατάθεση των εν λόγω τεκμηρίων, η συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε ότι δεν είχε μεν ένσταση αλλά επιθυμούσε να αντεξετάσει τα πρόσωπα που της έκαναν. Οι δύο αλλοδαπές που έκαναν τις αρχικές αυτές δηλώσεις, παρά το ότι η αλήθεια αυτών αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, δεν κλήθηκαν να καταθέσουν ώστε το Δικαστήριο να έχει την δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο ή όχι των όσων ανέφεραν, μέσα από την διαδικασία της αντεξέτασης τους. Για αυτό δεν δόθηκε οποιαδήποτε δικαιολογία από την κατηγορούσα αρχή που να δείχνει ότι δεν ήταν δυνατό ή έστω κάποιον άλλο λόγο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 217 και Κολάνη ν. Ταμπούρα

(2010)1Β Α.Α.Δ. 1108). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην όλα τα πιο πάνω, το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και το ότι η εξ ακοής αυτή μαρτυρία αφορά ουσιώδες θέμα και δη το κατά πόσο οι αλλοδαπές εργοδοτούνταν και από ποιον στο συγκεκριμένο οινοποιείο, κατά τον επίδικο χρόνο, κρίνω με βάση και το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, ότι δεν μπορεί να τους δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Ο Μ.Κ.2 γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Ανέφερε κατά την μαρτυρία του τα όσα διαπίστωσε κατά την είσοδο του στο οινοποιείο την επίδικη ημέρα, τα όσα του είπαν τα πρόσωπα που είδε εκεί καθώς και τα αποτελέσματα των εξετάσεων που έκανε αναφορικά με το καθεστώς παραμονής και εργασίας των δύο αλλοδαπών. Αυτά θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν αμφισβητήθηκαν. Όσο δε αφορά τις προφορικές ενοχοποιητικές για τον κατηγορούμενο δηλώσεις που έκαναν οι δύο αλλοδαπές στον Μ.Κ.2, αναφορικά με την εργοδότηση τους στο οινοποιείο, δεν μπορούν παρά να ισχύουν κατ' αναλογία τα όσα λέχθηκαν ανωτέρω σε σχέση με τις γραπτές καταθέσεις αυτών. Δεν μπορεί δε να γίνει δεκτή η θέση του Μ.Κ.2 ότι οι αλλοδαπές του είπαν την αλήθεια. Αυτό καθότι στήριξε αυτήν όχι σε οποιαδήποτε στοιχεία αλλά στο ότι, ως ανέφερε, «δεν είχαν κανένα λόγο να πουν ψέματα» κάτι που προφανώς αποτελεί υπόθεση του και μόνο. Η μαρτυρία του Μ.Κ.2 γίνεται λοιπόν δεκτή με εξαίρεση τα αμέσως πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος, ως προαναφέρθηκε, προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχάς πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται βασικά στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16, στην οποία γίνεται περαιτέρω αναφορά ως προς το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται τέτοια δήλωση. Τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090). Όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Θα πρέπει να δοθεί κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία τέτοιας δήλωσης είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή αδιαμφισβήτητα (βλ. επίσης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 106, 126, 127/15, ημερ. 17.5.18 και Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 191/16, ημερ. 6.11.18). Στην ανώμοτη του δήλωση ο κατηγορούμενος υιοθέτησε ουσιαστικά τα γεγονότα που ανέφερε στην κατάθεση του. Ως έχει όμως προαναφερθεί αυτά δεν μπορούν, σύμφωνα με την σχετική νομολογία, να εξομοιωθούν με ένορκη μαρτυρία και δεν μπορούν να αποδείξουν γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Ως εκ τούτου στο μέτρο που τα όσα αναφέρει δεν συμφωνούν επακριβώς με τα όσα προκύπτουν από την μαρτυρία που έγινε δεκτή και δεν αποτελούν δηλώσεις του που έγιναν ενάντια στα συμφέροντα του, κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί στην ανώμοτη δήλωση του οποιαδήποτε βαρύτητα. Νομική πτυχή Το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, στηρίζεται στο άρθρο 14Β

(1)του Κεφ.

1. Από την ανάγνωση του άρθρου αυτού προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:
2. H εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο, με την έννοια που έχει ο όρος «εργοδότηση» στα πλαίσια του Κεφ.
4. Το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός.
5. Να μην έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από το Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Όσον αφορά το πρώτο συστατικό στοιχείο πρέπει να αναφερθεί ότι αξιόποινη, σύμφωνα με τον Νόμο, είναι η ανάληψη εργασίας και μάλιστα οποιουδήποτε είδους που καλύπτει μια ευρύτατη κατάσταση πραγμάτων και όχι η απόκτηση ιδιότητας εργοδότη και εργοδοτούμενου υπό την εξειδικευμένη και στενή έννοια του αστικού ή του εργατικού δικαίου. Αυτό γιατί εκ φύσεως της η αποδοχή απασχόλησης με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό χωρίς την προαπαιτούμενη άδεια, μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες πρόχειρες, βεβιασμένες και ευτελείς όπου πιθανώς να ελλείπουν τα στοιχειώδη εχέγγυα που θα πρέπει κανονικώς εχόντων των πραγμάτων να διέπουν μια υγιή σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου. Με την σχετική διάταξη του Νόμου επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι αυτό που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο αλλοδαπός προέβαινε σε πράξεις, οι οποίες αποτελούν εργασία. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί η ύπαρξη εργοδότησης με την έννοια συμφωνίας ή ελέγχου από τον εργοδότη ή καταβολής ημερομισθίου. Ως έχει ουσιαστικά επιβεβαιωθεί στην Θεοχάρους κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 49/2013, 50/2013 και 51/2013, ημερ. 26.11.14, με αναφορά στην Seraphim v. The Police

(1981)2 C.L.R. 227, (όπου εξετάστηκε η έννοια της πρόσληψης αλλοδαπού στα πλαίσια του Κανονισμού 38 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών του 1972 (Κ.Δ.Π. 242/1972), δεν απαιτείται συμφωνία εργοδότησης επ' αμοιβή, αλλά το δικαστήριο έχει ευχέρεια, με βάση τα σχετικά κάθε φορά γεγονότα, να προβεί σε διαπιστώσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο από την έννοια του όρου στο αστικό δίκαιο, νοουμένου βεβαίως ότι η τυχόν κατάληξή του περί ενοχής, πρέπει να είναι πέραν λογικής αμφιβολίας (βλ. και Mariano v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2014, ημερ. 20.11.15). Στην ίδια υπόθεση υιοθετήθηκαν πέραν των ανωτέρω και τα νομολογηθέντα στην Karaoglanian v. Police

(1984)2 C.L.R. 161, όπου αποφασίστηκε ότι το αδίκημα πρόσληψης αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη ειδοποίηση, κατά παράβαση του Κανονισμού 38, αποτελεί αδίκημα αυστηρής ευθύνης που στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου ενώ υποδείχθηκε και η ανάγκη για στενή ερμηνεία της σχετικής νομοθεσίας, χάριν ευόδωσης των σκοπών του Νόμου. Ως προς το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105, είναι οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (βλ. επίσης Jones v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 355). Το λεκτικό του άρθρου 14Β

(1)υποδηλώνει επίσης ότι η εργοδότηση αλλοδαπού κατά παράβαση των προνοιών του συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability), δηλ. δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρίκκη

(2001)2 Α.Α.Δ. 279). Τέλος όσον αφορά το τρίτο συστατικό στοιχείο, δηλαδή την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια, αυτό δεν οφείλει να το αποδείξει η κατηγορούσα αρχή αλλά εφόσον αποδειχθεί η εργοδότηση του αλλοδαπού, μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου το βάρος να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είχε τέτοια άδεια από το αρμόδιο, για την έκδοση αυτής, τμήμα του κράτους (βλ. Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 220 και το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 72). Ευρήματα Με βάση την μαρτυρία που έγινε δεκτή στην παρούσα καταλήγω στα εξής: · Στις 2.11.15 και περί ώρα 10:40, ο Μ.Κ.2 με άλλα μέλη της Υ.Α.Μ. Πάφου, μετέβηκαν στο οινοποιείο με την ονομασία «KOLIOS WINERY» που βρίσκεται στο κύριο δρόμο ΧΧΧΧ, προς διερεύνηση πληροφορίας ότι εκεί αλλοδαπές παράνομα απασχολούνται με τις καθαριότητες. · Μόλις έφθασαν στο μέρος ο Μ.Κ.2 εισήλθε στην κουζίνα του υποστατικού όπου διαπίστωσε ότι βρίσκονταν δύο αλλοδαπές ασιατικής καταγωγής. Διαπίστωσε επίσης ότι η μια εξ αυτών καθάριζε δύο πετσιά στο νεροχύτη ενώ η άλλη στεκόταν δίπλα της. Φορούσαν και οι δύο ποδιές χρώματος μπλε σκούρου με άσπρη ρίγα, οι οποίες έφεραν επιγραφή «Kolios Vineyards» στο αριστερό πάνω μέρος τους. Αμέσως ο Μ.Κ.2 τους αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και ιδιότητα. Τότε η δεύτερη αλλοδαπή πήρε μία μαντηλιά και αφού πήρε μία κατσαρόλα την σκούπιζε με αυτή. Ο Μ.Κ.2 την κάλεσε αμέσως να σταματήσει. · Η πρώτη αλλοδαπή του ανάφερε ότι ονομάζεται ΧΧΧΧ BUDATHOKI και είναι από το Νεπάλ και η άλλη ότι ονομάζεται ΧΧΧΧ CHAUDHARI και είναι επίσης από το Νεπάλ. · Από έλεγχο που διενήργησε ο Μ.Κ.2 διαπίστωσε ότι η πρώτη ήταν η ΧΧΧΧ BUDATHOKI από το Νεπάλ, η οποία αφίχθηκε στο έδαφος της Δημοκρατίας την 25.7.15 με άδεια διαμονής και εργασίας ως οικιακή βοηθός στην ΧΧΧΧ Κολιού, μητέρα του κατηγορούμενου, με διεύθυνση διαμονής ΧΧΧΧ, Στατός - Άγιος Φώτιος, Πάφος. Την 5.8.15 η αλλοδαπή υπέβαλε αίτηση ανανέωσης της άδειας διαμονής και εργασίας της, η οποία εκκρεμούσε και ένεκα αυτού διέμενε νόμιμα στην Δημοκρατία. · Από περαιτέρω έλεγχο διαπίστωσε ότι η άλλη αλλοδαπή ήταν η ΧΧΧΧ CHAUDHARI από το Νεπάλ, η οποία αφίχθηκε στο έδαφος της Δημοκρατίας στις 25.7.15 με άδεια διαμονής και εργασίας ως οικιακή βοηθός στην ΧΧΧΧ Μιχαήλ, σύζυγο του κατηγορούμενου, με διεύθυνση διαμονής, Στατός - Άγιος Φώτιος, Πάφος. Στις 5.8.15 η αλλοδαπή υπέβαλε αίτηση ανανέωσης της άδειας διαμονής και εργασίας της, η οποία εκκρεμούσε και ένεκα αυτού διέμενε νόμιμα στην Δημοκρατία. · Στην συνέχεια και ώρα 10:50 ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε την πρώτη αλλοδαπή ότι διέπραττε το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης, κατά παράβαση των όρων της άδειας διαμονής της, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, της επέστησε την προσοχή στο νόμο και εκείνη απάντησε «SORRY FOR THIS». Αμέσως την συνέλαβε για το πιο πάνω αυτόφωρο αδίκημα, της επέστησε την προσοχή στο Νόμο και απάντησε «I WILL NOT DO THIS AGAIN». · Ακολούθως και περί ώρα 10:53 ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε την άλλη αλλοδαπή ότι διέπραττε το αδίκημα της παράνομης απασχόλησης, κατά παράβαση των όρων της άδειας διαμονής της, χωρίς άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, της επέστησε την προσοχή στο νόμο και εκείνη απάντησε «I CAME TO THE WINERY WITH ΧΧΧΧ, AND ΧΧΧΧ TOLD ME TO CLEAN». Αμέσως την συνέλαβε για το πιο πάνω αυτόφωρο αδίκημα, της επέστησε την προσοχή στο νόμο και απάντησε «SORRY». · Στο μέρος προσήλθε και ο κατηγορούμενος, ο οποίος παρουσιάστηκε ως ο υπεύθυνος του οινοποιείου. Δεν είναι γνωστό που βρισκόταν αυτός πριν. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στον Μ.Κ.2, υποδεικνύοντας τις δύο αλλοδαπές «Ρε κουμπάρε η μία δουλέφκει στην γυναίκα μου τζιε η άλλη στην μάνα μου». · Ο κατηγορούμενος είναι μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας με την ονομασία «KOLIOS WINERY» στην οποία ανήκει το οινοποιείο. · Ακολούθως ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι διέπραττε το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπών χωρίς άδεια, του επέστησε την προσοχή στο νόμο και αυτός απάντησε «Όϊ, κάθε μέρα εν δαμέ στο οινοποιείο που είμαστε τζιε εμείς, δαμέ μαιρέφκουν, δαμέ καθαρίζουν, τζιε αύριο να έρτετε το ίδιο πράμα έννα δείτε». · Μετά από μερικά λεπτά πήγε στο μέρος και η σύζυγος του κατηγορούμενου. Δεν είναι γνωστό που βρισκόταν αυτή πριν χωρίς να αποκλείεται να βρισκόταν στο υποστατικό. Συμπεράσματα Όσον αφορά τα επίδικα στην παρούσα αδικήματα είναι προφανές ότι η υπάρχουσα μαρτυρία είναι περιστατική. Τέτοια μαρτυρία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, παρομοιάζεται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σώμα (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 C.L.R. 172). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Vouniotis v. Republic

(1975)2 C.L.R. 34 και Anastasiadis v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από την μαρτυρία, τότε η μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. και σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 26-36). Σε υποθέσεις όπου η κατηγορούσα αρχή στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, όσον αφορά τις διαζευκτικές πιθανότητες δηλ. αυτές που δίδουν μια άλλη, από αυτή της ενοχής, λογική εξήγηση, το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες, ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση και τα οποία μένουν στην σφαίρα της εικασίας εφόσον δεν δίδεται κάποια μαρτυρία προς τούτο. Οι διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41). Εκεί δε όπου χρειάζεται κάποια εξήγηση αυτή επίσης πρέπει να προκύπτει από την μαρτυρία και όχι από απλές υποθέσεις (βλ. R. v. Mary Ann Ash

(1911)6 Cr.App.Rep. 225). Στην Αθηνής λέχθηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να εκτιμάται στο σύνολο της και όχι τεμαχισμένα. Το Δικαστήριο οφείλει λοιπόν να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Από την μαρτυρία που έγινε δεκτή στην παρούσα προκύπτει αναμφίβολα ότι οι δύο κοπέλες που εντόπισε ο Μ.Κ.2 στην κουζίνα του οινοποιείου κατά τον επίδικο χρόνο ήταν από το Νεπάλ. Συνεπώς δεν ήταν Κύπριες υπήκοοι και άρα ήταν αλλοδαπές εν τη εννοία του Κεφ.

1. Προκύπτει επίσης ότι οι δύο αλλοδαπές βρίσκονταν κατά τον επίδικο χρόνο νόμιμα στην Δημοκρατία, ως οικιακοί βοηθοί με άδειες διαμονής και εργασίας, των οποίων εκκρεμούσαν οι αιτήσεις ανανέωσης. Η άδεια της ΧΧΧΧ BUDATHOKI ήταν ως οικιακή βοηθός στην ΧΧΧΧ Κολιού, μητέρα του κατηγορούμενου. Η άδεια της ΧΧΧΧ CHAUDHARI ήταν ως οικιακή βοηθός στην ΧΧΧΧ Μιχαήλ, σύζυγο του κατηγορούμενου. Αυτό που απομένει λοιπόν να εξετασθεί είναι κατά πόσο τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας που έγινε δεκτή είναι τέτοια ώστε να οδηγούν στο μόνο και αναμφίβολο συμπέρασμα ότι οι δύο αλλοδαπές κατά τον επίδικο χρόνο και στον επίδικο χώρο εργοδοτούνταν, με την έννοια που προσδίδει στον όρο εργοδότηση το Κεφ.105, από τον κατηγορούμενο. Από την εν λόγω μαρτυρία προκύπτει ότι αυτές κατά τον χρόνο που τις εντόπισε στην κουζίνα του οινοποιείου ο Μ.Κ.2 ασχολούνταν με την καθαριότητα αντικειμένων εκεί. Συγκεκριμένα η μια καθάριζε δύο πετσιά στο νεροχύτη ενώ η άλλη στεκόταν δίπλα της και στην συνέχεια σκούπιζε μία κατσαρόλα με μαντηλιά. Φορούσαν δε και οι δύο ποδιές χρώματος μπλε σκούρου με άσπρη ρίγα, οι οποίες έφεραν επιγραφή «Kolios Vineyards» στο αριστερό πάνω μέρος τους. Η μαρτυρία που ουσιαστικά συνδέει τον κατηγορούμενο με την υπόθεση είναι ότι αυτός είναι μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας με την ονομασία «KOLIOS WINERY» στην οποία ανήκει το οινοποιείο καθώς και ότι κατά τον επίδικο χρόνο, λίγη ώρα μετά την είσοδο του Μ.Κ.2 και τον εντοπισμό των δύο αλλοδαπών στην κουζίνα του υποστατικού, αυτός εμφανίσθηκε εκεί. Δεν παραδέχθηκε ότι εργοδοτεί τις αλλοδαπές ή ότι αυτές εκτελούσαν εργασίες για το οινοποιείο. Ανέφερε δε στον Μ.Κ.2 ότι αυτές δούλευαν η μια για την σύζυγο του και η άλλη για την μητέρα του και ότι κάθε μέρα βρίσκονταν στο οινοποιείο όπου μαγείρευαν και καθάριζαν. Ως αναφέρθηκε στην Mariano ανωτέρω, μπορεί να υπάρχει ανάγκη για στενή ερμηνεία της σχετικής νομοθεσίας για χάριν ευόδωσης των σκοπών του Νόμου, όμως με κανένα τρόπο δεν πρέπει να ξεφύγουμε του μέτρου. Σε περιπτώσεις όπου «ο αλλοδαπός εργοδοτείται από στενό οικογενειακό πρόσωπο, οι ανακριτικές αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιούν την κοινή λογική και να εξετάζουν πρωτίστως κατά πόσο η περίπτωση εμπίπτει στο πνεύμα και στους σκοπούς του Νόμου. Στην Κύπρο, λόγω των στενών οικογενειακών δεσμών που υπάρχουν μεταξύ των οικογενειών, μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις που τα γεγονότα τυπικά να μπορούν να ενταχθούν στον Νόμο, αλλά στην ουσία να ξεφεύγουν των σκοπών του». Ως δε προαναφέρθηκε, στην παρούσα δεν έγιναν δεκτές οι καταθέσεις των δύο αλλοδαπών ούτε και οι προφορικές τους δηλώσεις στον Μ.Κ.
2. Κανένας δε ισχυρισμός του κατηγορούμενου δεν διερευνήθηκε. Ούτε και το ότι ο ίδιος και τα μέλη της οικογένειας του, τα οποία εργοδοτούσαν τις αλλοδαπές βρίσκονταν καθόλη την διάρκεια της ημέρας στο οινοποιείο και πήγαιναν στο σπίτι τους αργά το βράδυ μόνο για να κοιμηθούν. Παράδοξο στην όλη υπόθεση αποτελεί και το γεγονός ότι ενώ η μια εκ των αλλοδαπών, όταν ο Μ.Κ.2 της επέστησε την προσοχή στο Νόμο απάντησε «I CAME TO THE WINERY WITH ΧΧΧΧ, AND ΧΧΧΧ TOLD ME TO CLEAN» και ενώ το πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν δηλ. η σύζυγος του κατηγορούμενου μετέβη στην κουζίνα του οινοποιείου λίγο χρόνο μετά τον εντοπισμό των αλλοδαπών, χωρίς να αποκλείεται να ήταν στον χώρο εκεί και πριν, δεν ρωτήθηκε οτιδήποτε από τον Μ.Κ.
3. Πέραν δε τούτου στις καταθέσεις τους και οι δύο αλλοδαπές έκαναν λόγο για την σύζυγο του κατηγορούμενου και συγκεκριμένα η μια είπε ότι εκείνη την ημέρα ήταν η ΧΧΧΧ που της είπε να πάει να δουλέψει στο οινοποιείο και η άλλη ότι την πήρε η ΧΧΧΧ για να δουλέψει εκεί. Παρά ταύτα δεν λήφθηκε καν κατάθεση από την σύζυγο του κατηγορούμενου. Ούτε από την εργοδότρια της άλλης αλλοδαπής λήφθηκε κατάθεση. Τα πιο πάνω στοιχεία είναι λοιπόν τέτοια ώστε από αυτά να αναδύεται, κατά την κρίση μου, υποβόσκουσα αμφιβολία αναφορικά με το κατά πόσο οι αλλοδαπές εκτελούσαν εκεί εργασία για σκοπούς του οινοποιείου και με το κατά πόσο ήταν ο κατηγορούμενος που εργοδοτούσε αυτές κατά τον επίδικο χρόνο. Είναι λοιπόν κατάληξη μου ότι τα στοιχεία της πιο πάνω περιστατικής μαρτυρίας δεν έχουν τον ειρμό, την συνοχή και την αποδεικτική δύναμη ούτως ώστε να οδηγήσουν χωρίς αμφιβολία μόνο στα πιο πάνω συμπεράσματα. Κάτι τέτοιο στο τέλος της ημέρας θα συνιστούσε υπόθεση και μόνο. Η απόδειξη όμως της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνουν εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και εάν είναι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πραγματικών γεγονότων που συνιστούν ή αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Ως εκ των άνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 2 και 3 και συνεπώς ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες αυτές. (Υπ.) ......................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο