Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Αρέστη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3258/14, 25/2/2019

(3)μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον κ. XXXX Γεωργίου (Μ.Κ.1), τον κ. XXXX Βασιλείου (Μ.Κ.2) και την Δρ. XXXX Πέτρου. Σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, η κατηγορούσα αρχή διέκοψε και ανάστειλε τις κατηγορίες αρ. 2 και 3 που ο 1ος και 2ος κατηγορούμενος αντιμετώπιζαν και σχετίζονταν με την κατ' ισχυρισμό επίθεση εναντίον του XXXX Βασιλείου και XXXX Ηροδότου αντίστοιχα και παρέμεινε να αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες αρ. 1 και 4, ως φαίνονται στο κατηγορητήριο. Οι κατηγορούμενοι, μετά που κρίθηκαν ένοχοι εκ πρώτης όψεως, με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως. Κάλεσαν επίσης ως μάρτυρες υπεράσπισης την κα XXXX Παυλίδου (Μ.Υ.1), την κα XXXX Χαραλάμπου (Μ.Υ.2) και τον Δρ. XXXX Σιδηρόπουλο (Μ.Υ.3). Πέραν των πιο πάνω, κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου εκ συμφώνου τα πιο κάτω έγγραφα, το περιεχομένων των οποίων αποτέλεσε παραδεχτό γεγονός το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο: 1) Κατάθεση του Αστ. XXX XXXX. Χριστοδούλου (τεκμήριο Α). 2) Κατάθεση του Αστ. XXX ΧXXX. Χριστοφή (τεκμήριο Β). 3) Ιατρικό έντυπο ημερ. 01/08/2013 της Δρ. XXXX Πρέστου που αφορά τον XXXX Βασιλείου (τεκμήριο Γ). 4) Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερ. 05/09/2013 του Δρ. XXXX. Παπαδόπουλου που αφορά τον XXXX Χαραλάμπους (τεκμήριο Δ). 5) Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερ. 16/09/2013 της Δρ. XXXX Λιασίδου που αφορά τον ΧXXX Χαραλάμπους (τεκμήριο Ε). Ολόκληρη η μαρτυρία που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο έχει καταγραφεί στα πρακτικά, λαμβάνεται υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο να την επαναλάβω αυτολεξεί για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ κατωτέρω περιληπτικά σε αυτή, για να διαφανούν και οι εκδοχές των διαδίκων. Ο Μ.Κ.1 κατάθεσε ως ένας εκ των παραπονουμένων στην παρούσα υπόθεση και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την ανακριτική του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ημερ. 01/08/2013 και στην οποία εξηγεί, κατά τη θέση του, τον τρόπο που άρχισε και εκτυλίχθηκε το όλο επεισόδιο μεταξύ του ιδίου, του φίλου του XXXX Βασιλείου και του 1ου κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι αυτός με τον πιο πάνω αναφερόμενο φίλο του στις 31/07/2013 γύρω στις 22.00 μετέβηκαν σε πάρτι που γινόταν στην παραλία του Ρίκκου στη XXXX. Στο ίδιο πάρτι ήταν και ο 1ος κατηγορούμενος με τη φίλη του. Με τον 1ον κατηγορούμενο, με τον οποίο είναι πρώτα ξαδέλφια, είναι παρεξηγημένοι και δεν έκατσαν στο ίδιο τραπέζι ούτε αντάλλαξαν καμία κουβέντα. Ο 1ος κατηγορούμενος σε κάποια φάση έφυγε μαζί με τη φίλη του από το πάρτι, αλλά επέστρεψε πίσω μαζί με δύο φίλους του και κάθισαν σε ένα τραπέζι δίπλα τους. Ο 1ος κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι ήταν μεθυσμένος και ενοχλητικός γι αυτό αποφάσισαν με το φίλο του να φύγουν. Όταν πήγαν στο αυτοκίνητο τους και αυτός βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού, ο 1ος κατηγορούμενος τους ακολούθησε και τους είπε «φοάστε κανένα και δεν κινήστε και θα φύετε;». Όταν του απάντησε αρνητικά, τότε ο 1ος κατηγορούμενος τον άρπαξε από την φανέλα, κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητο και μόλις αλληλοσπρώχθηκαν επενέβηκαν άλλα άτομα και τους χώρισαν και έβαλαν τον 1ον κατηγορούμενο στο αυτοκίνητο του φίλου του, του XXXX. Μπήκε και αυτός στο αυτοκίνητο του φίλου του, του XXXX και έφυγαν. Ενώ ήταν στο δρόμο, σε ένα σημείο κοντά στο κανάλι της Γεροσκήπου, είδαν το αυτοκίνητο που επέβαινε ο 1ος κατηγορούμενος σταθμευμένο και σταμάτησαν δίπλα του και τον ρώτησε κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε παρεξήγηση να μιλήσουν αλλά δεν του απάντησε οτιδήποτε και έφυγαν. Ακολούθως, αναφέρει ότι γύρω στις 03.00, ο 1ος κατηγορούμενος άρχισε να του τηλεφωνά στο κινητό του και να του λέει διάφορες βρισιές για την μάνα του και του έκλεισε το τηλέφωνο. Σε 15 λεπτά τον πήρε εκ νέου τηλέφωνο και του έλεγε ότι έκανε λάθος και του ζητούσε να πάει στο σπίτι του στην XXXX για να μιλήσουν και να τα «βρουν». Στο σπίτι του διαμένουν και οι γονείς του και αφού σκέφτηκε ότι εκεί θα είναι και οι θείοι του, πήγε μαζί με τον XXXX στην XXXX. Κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητο και μόλις άνοιξε το κάγκελο της εισόδου, ο 1ος κατηγορούμενος που αντιλήφθηκε την παρουσία του, άνοιξε την πόρτα και αφού πήρε φόρα πετάχτηκε πάνω του και με το δεξί του πόδι τον κτύπησε στο στήθος και έπεσε μέσα στο δρόμο. Μόλις ο XXXX τον είδε, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πήρε στον 1ον κατηγορούμενο με τα χέρια του για να τον συγκρατήσει να μην τον κτυπήσει. Ακολούθως, ο 2ος κατηγορούμενος νομιζόμενος ότι ο XXXX θα κτυπούσε τον 1ον κατηγορούμενο, βγήκε έξω με ένα αντικείμενο στο χέρι που δεν θυμάται τι ακριβώς ήταν και κτύπησε τέσσερις περίπου φορές τον XXXX στην πλάτη. Μετά από αυτό αναφέρει, μπήκαν στο αυτοκίνητο, χωρίς να κτυπήσουν τον 1ον κατηγορούμενο και τον 2ον κατηγορούμενο και έφυγαν. Η θεία του η XXXX ήταν πάνω στην βεράντα και φώναζε μόνο. Σε περαιτέρω εξέταση του είπε ότι μετά το επεισόδιο ο ίδιος δεν έκανε οτιδήποτε από σεβασμό αλλά ο 1ος κατηγορούμενος προέβηκε σε καταγγελία ότι τον κτύπησε και τον πήραν τηλέφωνο από την Αστυνομία ότι έπρεπε να δώσει κατάθεση και τους έστειλαν στο Νοσοκομείο για εξέταση. Δεν τραυματίστηκε είπε, αρχικά, ο ίδιος από την επίθεση που δέχθηκε ενώ ύστερα είπε ότι ήταν περαστικό και υπήρχε κτύπημα στο στομάχι του το οποίο μετά από 3 - 4 μέρες πέρασε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι συνελήφθηκε από την Αστυνομία και παρέμεινε υπό κράτηση μετά από την καταγγελία του 1ου κατηγορούμενου και τότε έκανε καταγγελία και ο ίδιος. Αν δεν γινόταν η εν λόγω καταγγελία ο ίδιος δεν θα προέβαινε σε παράπονο στην Αστυνομία για το επεισόδιο αυτό. Είπε επίσης ότι τυχαία συνάντησαν τον 1ον κατηγορούμενο στο δρόμο αφού ήταν ο δρόμος που ακολούθησαν για να επιστρέψουν στο σπίτι τους και ότι δεν τον ακολούθησαν με σκοπό να αναμετρηθούν μαζί του. Την στιγμή που τον είδαν σταματημένο είπε ότι σταμάτησαν και αυτοί για να λύσουν την παρεξήγηση. Είπε περαιτέρω ότι αποφάσισε να πάει στο σπίτι του 1ου κατηγορούμενου για να λύσουν την παρεξήγηση διότι όταν τον έπαιρνε τηλέφωνο άκουσε από πίσω τους γονείς του να μιλούν και υπήρχε σεβασμός προς αυτούς. Δεν πήγε στο σπίτι του για να τον κτυπήσει αλλά για να τα «βρουν». Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι ο 1ος κατηγορούμενος του κατάφερε 4 - 5 κτυπήματα και ο XXXX τον κρατούσε για να μην τον κτυπήσει ξανά. Τον κτύπησε με κλωτσιά στο στήθος και επίσης τον κτυπούσε με τα χέρια του. Δεν του προκλήθηκαν όμως τραύματα είπε ούτε εκδορές. Είπε ότι δεν τραυματίστηκε και πονούσε μόνο στο στομάχι του. Ο ίδιος δεν κτύπησε καθόλου τον 1ον κατηγορούμενο διότι από την κλωτσιά έπεσε στο έδαφος και έχασε τις αισθήσεις του και δεν μπορούσε να αντιδράσει. Δεν έχει περαιτέρω είπε παράπονο από τον θείο του και 2ον κατηγορούμενο γι αυτό το επεισόδιο. Ο Μ.Κ.2 κατάθεσε και αυτός ως παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την ανακριτική κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία την 01ην/08/2013 (βλ. έγγραφο 2). Ο μάρτυρας σε αυτή, αφού αναφέρεται στην συμπεριφορά του 1ου κατηγορούμενου στο πάρτι και την επίθεση που έκανε στον Μ.Κ.1 ενώ ήταν στη θέση του συνοδηγού του αυτοκινήτου του, στην πορεία αναφέρεται στο επεισόδιο που έλαβε χώρα στο δρόμο κοντά στο κανάλι της XXXX. Συνάντησαν το όχημα είπε που επέβαινε ο 1ος κατηγορούμενος και μόλις ο Μ.Κ.1 τους φώναξε για να σταματήσουν με σκοπό να μιλήσουν, αυτοί έβαλαν πισινή και έφυγαν. Πιο κάτω αναφέρει ότι μετά από τηλεφωνήματα που δέχθηκε ο Μ.Κ.1 από τον 1ον κατηγορούμενο και τον έβριζε, του είπε να πάνε στο σπίτι του για να μιλήσουν και να τα «έβρουν». Αυτά του τα ανάφερε ο Μ.Κ.1 είπε και γύρω στις 04.00 έφτασαν στη XXXX έξω από το σπίτι του 1ου κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.1 κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μόλις άνοιξε το κάγκελο και μπήκε στην αυλή του σπιτιού, ο 1ος κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα της εισόδου και παρά την παρότρυνση του πατέρα του να μην κάνει τίποτε, αυτός με άλμα πετάχτηκε από τα σκαλιά και κλώτσησε τον Μ.Κ.1 στο στήθος με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Τότε ο ίδιος κατέβηκε από το αυτοκίνητο και έπιασε από πίσω τον 1ον κατηγορούμενο και τον έβαλε κάτω για να τον συγκρατήσει να μην κτυπήσει άλλο τον Μ.Κ.

1. Την ίδια ώρα ο 2ος κατηγορούμενος κρατώντας στα χέρια του ένα αντικείμενο τον κτύπησε κάμποσες φορές πάνω στην πλάτη με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει. Ο ίδιος δεν κτύπησε κανένα αλλά δεν θυμάται αν ο Μ.Κ.1 κτύπησε τον 1ον κατηγορούμενο γιατί όλα έγιναν γρήγορα. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν έχει παράπονο από τον 1ον κατηγορούμενο παρά μόνο από τον 2ον κατηγορούμενο. Δεν πήγε στην Αστυνομία να καταγγείλει αυτή την ισχυριζόμενη επίθεση είπε και πήγε μόνο μετά που του τηλεφώνησαν και του είπαν ότι εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Αν δεν γινόταν αυτό δεν θα πήγαινε στην Αστυνομία για να κάνει καταγγελία. Περαιτέρω, είπε ότι στο σημείο που εντόπισαν το όχημα που επέβαινε ο 1ος κατηγορούμενος αυτό ήταν σταματημένο στην άκρια του δρόμου και του φώναξε ο Μ.Κ.1 να σταματήσει αλλά έβαλε πισινή και έφυγε. Τυχαία συναντήθηκαν εκεί είπε και δεν τον ακολούθησαν ούτε επιδίωξαν να συναντηθούν. Αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι του 1ου κατηγορούμενο παρά το προχωρημένο της ώρας διότι δεν ήταν άγνωστοι. Ήταν συγγενείς μεταξύ τους είπε και ακούγονταν στο τηλέφωνο και οι γονείς του. Πήγαν στο σπίτι του για να τα «έβρουν». Ο ίδιος δεν πήγε για να κάνει οτιδήποτε στη XXXX ούτε είχε διαφορές με κανένα απλώς πήγε μαζί με τον φίλο του. Πάρκαρε το αυτοκίνητο του μπροστά από το σπίτι, λίγο πιο πάνω όπως είπε, και κατέβηκε από αυτό ο Μ.Κ.1 και μόλις άνοιξε το κάγκελο, ο 1ος κατηγορούμενος τον κτύπησε στο στήθος παρά τις παροτρύνσεις του πατέρα και της μητέρας του. Μετά που κλώτσησε τον Μ.Κ.1 ο 1ος κατηγορούμενος και έπεσε στο έδαφος, βγήκε από πάνω του για να κτυπηθούν και ο ίδιος κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μετακίνησε τον 1ον κατηγορούμενο από πάνω του. Το επεισόδιο αυτό διήρκεσε πολύ λίγο, λεπτό, δευτερόλεπτα. Όταν βγήκε από πάνω του Μ.Κ.1 ο 1ος κατηγορούμενος τον κτυπούσε αλλά δεν θυμόταν πού. Αρνήθηκε ότι ο 2ος κατηγορούμενος στον έσπρωξε για να αφήσει τον 1ον κατηγορούμενο τον οποίο κρατούσε και τον γρονθοκοπούσε ο Μ.Κ.1 και είπε ότι τον κτύπησε με ένα αντικείμενο πάνω στην ράχη. Δεν θυμόταν τι αντικείμενο ήταν ούτε πρόσεξε τα σημάδια πάνω στη ράχη του. Μετά πρόσεξε ότι είχε μώλωπες. Η Μ.Κ.3 κατάθεσε ότι κατά την 01ην/08/2013 εργαζόταν ως γενική ιατρός στα Επείγοντα του Γενικού Νοσοκομείου XXXX και ότι εξέτασε τον ΧΧΧΧ Γεωργίου. Κατάθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 1 ιατρικό έντυπο που συμπλήρωσε με τα ευρήματα της. Αναφέρεται σε αυτό ότι το πιο πάνω πρόσωπο έφερε αιμάτωμα ρινός, αιμάτωμα στο αριστερό ημιδιάφραγμα και αιμάτωμα κάτω από το δεξί οφθαλμό. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας είπε ότι τα τραύματα αυτά μπορούν να προκληθούν με διάφορους τρόπους, ακόμα και με αυτοάμυνα άλλου προσώπου. Από την αντίπερα όχθη, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κατάθεσαν ενόρκως. Ο 1ος κατηγορούμενος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης ανοικτή γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την 01/09/2013 (βλ. Έγγραφο 3). Σε αυτή αναφέρει ότι στις 31/08/2013 και περί ώρα εννέα το βράδυ πήγε με τη φίλη του σε τραπέζι που ήταν καλεσμένοι στην παραλία του Ρίκκου, όπου έμεινε μέχρι τα μεσάνυκτα. Εκεί ήταν και ο ξάδελφος του ο Γιώργος με τον οποίο εδώ και ένα χρόνο είναι παρεξηγημένοι. Όταν έφυγε πήγε με τη φίλη του στο σπίτι του στην ΧΧΧΧ, η οποία πήγε για ύπνο ενώ αυτόν τον πήρε τηλέφωνο ο φίλος του ο ΧΧΧΧ ο οποίος του είπε να πάνε πίσω στην παραλία του Ρίκκου, κάτι που έπραξαν. Καθώς βρίσκονταν στο πιο πάνω χώρο, ο ξάδελφος του ο ΧΧΧΧ μαζί με τον ΧΧΧΧ, χωρίς λόγο, άρχισαν να τον κτυπούν και άλλα άτομα τους χώρισαν. Μπήκε στο αυτοκίνητο του ΧΧΧΧ ο οποίος τον μετέφερε στην οικία του. Καθοδόν τα πιο πάνω άτομα προσπαθούσαν να τους ανακόψουν την πορεία τους με το αυτοκίνητο του ΧΧΧΧ. Κτύπησαν το αυτοκίνητο του ΧΧΧΧ και τον ίδιο προσωπικά. Όταν έφθασε στο σπίτι του, ο ΧΧΧΧ τον έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνο αλλά δεν του απαντούσε. Μετά πήγαν στο σπίτι του και του φώναζαν να βγει έξω, κάτι που έκανε. Μόλις βγήκε έξω στην βεράντα του σπιτιού τους, είδε τον ΧΧΧΧ και τον ΧΧΧΧ, οι οποίοι μόλις τον είδαν άρχισαν να τον κτυπούν με τα πόδια και τα χέρια τους, τον έριξαν κάτω και συνέχισαν να τον κτυπούν για περίπου είκοσι λεπτά. Ακολούθως, ήρθαν οι γονείς του και τους έδιωξαν αλλά τους είδε να κτυπούν και αυτούς πριν φύγουν. Μεταφέρθηκε στη συνέχεια από τους γονείς του στο Νοσοκομείο. Σε περαιτέρω εξέταση του κατάθεσε πέντε φωτογραφίες τις οποίες έβγαλε η μητέρα του. Οι δύο από αυτές απεικονίζουν τον ίδιο είπε, στην κατάσταση που βρισκόταν τρεις ημέρες μετά το επεισόδιο και οι άλλες την είσοδο και σκάλα του σπιτιού του, οι οποίες λήφθηκαν πριν από περίπου ένα μήνα (βλ. τεκμήριο 2). Επεξήγησε περαιτέρω τον τρόπο και τόπο που δέχθηκε την επίθεση από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 στο σπίτι του. Είπε επίσης ότι ο ίδιος δεν κτύπησε τον Μ.Κ.1 αλλά αν το έπραξε ήταν στην προσπάθεια του να αμυνθεί. Αντεξεταζόμενος είπε ότι στο πάρτι γενεθλίων τη δεύτερη φορά δεν κάθισε δίπλα ή μαζί με τους παραπονούμενους ούτε προκαλούσε. Ερωτούμενος να πει πώς άρχισε ο πρώτος καυγάς στα γενέθλια, είπε ότι ο Μ.Κ.1 επιχείρησε να κτυπήσει ένα άλλο παιδί, φίλο του που ήρθε από μακριά για τα γενέθλια και μπήκε στη μέση για να μην γίνει καυγάς. Εκεί οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 άρχισαν να τον κτυπούν και επίσης είπε ότι ο Μ.Κ.2 τράβηξε και μαχαίρι. Καθοδόν προς το σπίτι του, επιχείρησαν να τους ανακόψουν την πορεία τους αλλά κατάφεραν και τους ξέφυγαν και κατέληξε στο σπίτι του. Εκείνοι όπως πήγαιναν προς την ΧΧΧΧ, κτύπησαν το αυτοκίνητο τους και τους μετέφερε ο αδελφός του Μ.Κ.2 στην οικία του, στην ΧΧΧΧ ο οποίος ήταν πιο πάνω από αυτή κρυμμένος. Όταν πήγε στο σπίτι του, πήγε στο κρεβάτι του για να κοιμηθεί και προσπαθούσε να του «περάσουν» τα πρώτα κτυπήματα που δέχθηκε. Αυτοί του τηλεφωνούσαν συνεχώς γι αυτό έβαλε το τηλέφωνο του στο αθόρυβο. Μετά του τηλεφωνούσαν στο σταθερό τηλέφωνο της οικίας που βρίσκεται στην κουζίνα. Γνώριζε ότι ήταν εκείνοι που τηλεφωνούσαν γι αυτό το απάντησε για να μην αρχίσει να ενοχλείται η οικογένεια του. Την ώρα εκείνη ήταν έξω από την πόρτα και βγήκε έξω για να δει τι θέλουν παρόλο που γνώριζε ότι κινδύνευε και ότι πήγαν για να τον ξανά κτυπήσουν. Ο ίδιος δεν τους κτύπησε και μόλις βγήκε έξω και προχώρησε λίγο αυτοί έτρεξαν προς τα πάνω του και τον κτύπησαν στο τρίτο σκαλί της εισόδου της οικίας του. Ο πατέρας του βγήκε έξω μετά από 15 με 20 λεπτά, ενώ δεν είχε ξυπνήσει κανένας από τον ήχο του τηλεφώνου που κτύπησε προηγουμένως. Είπε περαιτέρω ότι καθόσον τον κτυπούσαν δεν φώναζε παρά μόνο όταν δέχθηκε κλωτσιές στο μάτι και άρχισε να χάνει την όραση του φώναξε. Ούτε εκείνοι φώναζαν είπε. Όταν βγήκαν έξω οι γονείς του, οι παραπονούμενοι τους έσπρωξαν και έπεσαν μέσα στις τριανταφυλλιές που υπήρχαν στην αυλή τους. Οι γονείς του προσπάθησαν με λόγια μόνο να τους σταματήσουν και δεν τους άγγιξαν. Ο 2ος κατηγορούμενος υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (βλ. Έγγραφο 4). Σε αυτή αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός βρισκόταν στην οικία του και κοιμόταν όταν άκουσε φωνές και βγήκε έξω. Βγαίνοντας έξω είδε τον γιο του, δηλαδή τον 1ον κατηγορούμενο, την φίλη του την ΧΧΧΧ, τον Μ.Κ.1 και ακόμη ένα άγνωστο του πρόσωπο, ο οποίος κρατούσε κάτω τον γιο του και ο Μ.Κ.1 τον κλωτσούσε συνεχώς και με δύναμη στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματος του. Αμέσως άρχισε να σπρώχνει τον Μ.Κ.1 πίσω για να μην κτυπά το γιο του και ακολούθως αυτός άρχισε να τον κτυπά και τον ίδιο - κλωτσιές και ξανά τον γιο του. Ο άλλος άγνωστος κτυπούσε και αυτός με τα χέρια του τον γιο του στην κοιλιά. Είδε τα πιο πάνω πρόσωπα να δέρνουν τον γιο του για διάστημα 4 - 5 λεπτών και εκείνη την ώρα ήρθε και η γυναίκα του έξω και πήρε τηλέφωνο την Αστυνομία. Στην συνέχεια όταν έφυγαν πήγαν στο νοσοκομείο και ο Μ.Κ.1 έπαιρνε τηλέφωνο την φίλη του γιου του απειλώντας την ότι θα τον σκοτώσει. Δεν γνωρίζει το λόγο που έγιναν όλα αυτά και αυτόν τον ξύπνησαν οι φωνές τους. Αντεξεταζόμενος είπε ότι οι φωνές ήταν και των τριών εμπλεκόμενων και αυτές ήταν δυνατές. Προηγουμένως είχε ακούσει το τηλέφωνο του σπιτιού που είχε κτυπήσει γι αυτό ξύπνησε και μετά από αυτό βγήκε έξω και είδε τον Μ.Κ.2 πάνω από το γιο του και τον Μ.Κ.1 να τον κλωτσά. Τους έσπρωχνε και τους κτυπούσε για να σταματήσουν χωρίς αποτέλεσμα. Η Μ.Υ.1 κατάθεσε ότι εργάζεται στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στο Ποινικό Τμήμα και κατάθεσε στο Δικαστήριο πιστόν αντίγραφο κατηγορητηρίου της Ποινικής Υπόθεσης Αρ. 3257/14 η οποία στρέφεται εναντίον των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 (βλ. τεκμήριο 3). Η Μ.Υ.2 ανάφερε ότι είναι η μητέρα του 1ου κατηγορούμενου και η σύζυγος του 2ου κατηγορούμενου και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως της εξέτασης την γραπτή της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 02/08/
2. Σε αυτή αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ενώ κοιμόταν με το σύζυγο της άκουσε φωνές και σηκώθηκε από το κρεβάτι και βγήκε έξω με το σύζυγο της όπου είδε τον γιο της πεσμένο στο έδαφος και να τον κτυπούν οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.
3. Τον κτυπούσαν στο κεφάλι με γροθιές και κλωτσιές. Προσπάθησε με το σύζυγο της να τους χωρίσουν χωρίς να τα καταφέρουν γιατί ο Μ.Κ.2 τους παρεμπόδιζε και επίσης κτύπησε τον σύζυγο της με τα χέρια του με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να τραυματιστεί. Η ίδια επίσης στην προσπάθεια της να τους χωρίσει κτυπήθηκε πάνω στα χέρια και στα πόδια και έχει μώλωπες. Από τις φωνές τους βγήκαν έξω οι γείτονες και τράπηκαν σε φυγή. Την ώρα εκείνη αντιλήφθηκε ακόμη δύο άλλα άτομα τα οποία έρχονταν προς την είσοδο του σπιτιού και άκουσε τον ένα από αυτούς να λέει «εντάξει ρε, εδέραν τον τζιαι ετελείωσαν». Ακολούθως, μαζί με τον σύζυγο της πήραν τον 1ον κατηγορούμενο στο Νοσοκομείο αιμόφυρτο. Αντεξεταζόμενη είπε ότι δεν βγήκε έξω μαζί με το σύζυγο της, ασχέτως από ότι γράφει στην κατάθεση της αλλά βγήκε πρώτη αυτή διότι είχε ακούσει το τηλέφωνο που κτύπησε και ρώτησε τι συμβαίνει. Όταν βγήκε έξω ο γιος της βγήκε και αυτή πίσω του και είδε τους παραπονούμενους που είχαν ήδη μπει στην είσοδο του σπιτιού της. Είδε όλο επεισόδιο από την αρχή είπε και συγκεκριμένα είδε τον Μ.Κ.1 που πετάχτηκε και κλώτσησε τον 1ον κατηγορούμενο ρίχνοντας τον στο έδαφος και μετά άρχισαν τις κλωτσιές. Ο Μ.Υ.3 κατάθεσε ως ο ιατρός του ΤΑΕΠ ΧΧΧΧ ο οποίος την 01ην/08/2013 και περί ώρα 04:30 εξέτασε τον 1ον κατηγορούμενο. Κατάθεσε στο Δικαστήριο το ιατρικό έντυπο το οποίο ο ίδιος συμπλήρωσε και στο οποίο κατέγραψε τα ευρήματα του (βλ. τεκμήριο 4). Σύμφωνα με αυτό, ο 1ος κατηγορούμενος έφερε περικογχικό αιμάτωμα δεξιού οφθαλμού, οίδημα δεξιού άνω βλεφάρου (κλειστός οφθαλμός λόγω οιδήματος), εκχυμώσεις τραχηλικής χώρας μεσότητα ράχης (όριο θωρακικής μοίρας), εκδορές δεξιού αγκώνα, αριστερού αγκώνα, εκχυμώσεις δεξιού θωρακικού πλευρού, δεξιού υποχόνδριου. Έφερε επίσης άλγος δεξιού υποχόνδριου. Αναφέρει επίσης σε αυτό ότι κλήθηκε ο επι καθήκοντι χειρουργός και έγινε εισαγωγή στο χειρουργικό θάλαμο. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι τα τραύματα αυτά μπορεί να ήταν αποτέλεσμα ξυλοδαρμού. Περαιτέρω, κατάθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 5 (βλ. επίσης και τεκμήριο 6 το οποίο είναι δακτυλογραφημένο) ιατρικό έντυπο του 2ου κατηγορούμενου το οποίο συμπλήρωσε ο ίδιος μετά από εξέταση που έγινε την 01ην/08/2013 και ώρα 05:
4. Σε αυτό αναφέρει ότι ο 2ος κατηγορούμενος έφερε εκδορά αριστερής κνήμης, έγκαυμα τριβής αριστερού γόνατος, εκδορά στη δεξιά ακρολοφία προς δεξιά νεφρική χώρα και έγκαυμα τριβής έσω επιφάνειας αριστερού βραχίονα. Τα πιο πάνω τραύματα είπε ότι μπορούν να προκληθούν όχι μόνο από ένα ξυλοδαρμό ή συμπλοκή αλλά και από το ίδιο το άτομο που τα φέρει. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις το ζητούμενο είναι η αξιοπιστία των μαρτύρων και η αποτελεσματικότητα της μαρτυρίας τους με γνώμονα την ασφάλεια της καταδίκης (βλ. Δημήτρης Χρυσοστόμου v. Αστυνομίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 724). Περαιτέρω, η ιατρική μαρτυρία σε τέτοιες υποθέσεις είναι πολύ ζωτικής σημασίας. Αποτελεί και πραγματική μαρτυρία η οποία συνιστά αξιόπιστο βοήθημα και σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. Ανδρέας Γεωργίου v. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 439, Σοφοκλή ν. Λεωνίδου

(1993)1 Α.Α.Δ. 1003, 1010, Knell ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51). Ο Μ.Κ.1 ήταν ένας εκ των παραπονουμένων στην παρούσα υπόθεση. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή της μαρτυρίας του και έλαβα υπόψη μου τον τρόπο που αυτός απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν από το εδώλιο του μάρτυρα και γενικά όλες τις αντιδράσεις του. Yπόψη μου επίσης έλαβα και την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών. Κατ' αρχή θα πρέπει να λεχθεί ότι ο μάρτυρας αυτός δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ώρα που κατέθετε στο Δικαστήριο προφορικά. Σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του εκνευριζόταν και φάνηκε να ήταν ενοχλημένος γιατί ο 1ος κατηγορούμενος να καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία και στην πορεία, μετά από παρεμβάσεις τρίτων, να μην αποδεχόταν να αποσύρουν τις εκατέρωθεν καταγγελίες τους. Επιχείρησε να καταδείξει την προκλητική στάση του 1ου κατηγορουμένου καθόλη τη διάρκεια της νύκτας που έλαβε χώρα το επίδικο επεισόδιο και το μεμπτό της συμπεριφοράς του, αλλά παρόλα αυτά ο ίδιος μαζί με τον Μ.Κ.2 μεταβαίνουν στην οικία του η ώρα 04.00 με το δικαιολογητικό ότι πήγαν για να λύσουν την παρεξήγηση. Έστω και αν ο 1ος κατηγορούμενος τον έπαιρνε τηλέφωνο και τον έβριζε και τον καλούσε να πάνε στην οικία του, είναι δύσκολο για το Δικαστήριο να πιστέψει ότι το έπραξαν δήθεν για να λύσουν την παρεξήγηση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι προκύπτει να αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο μάρτυρας αυτός και ο 1ος κατηγορούμενος, οι οποίοι είναι ξαδέλφια είχαν διαφορές και ήταν παρεξηγημένοι για αρκετό καιρό πριν το επίδικο επεισόδιο. Το βράδι εκείνο σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο 1ος κατηγορούμενος ήταν προκλητικός στο χώρο του πάρτι, αυτοί έφυγαν και όταν ήταν στο αυτοκίνητο τους ο 1ος κατηγορούμενος επιτέθηκε τον μάρτυρα. Ακολούθησε δεύτερο επεισόδιο καθοδόν προς την οικία τους, στο δρόμο, με τον 1ον κατηγορούμενο, σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό, να αρνείται να μιλήσουν και να λύσουν την παρεξήγηση. Στην πορεία ο μάρτυρας αναφέρει ότι ο 1ος κατηγορούμενος τον έπαιρνε τηλέφωνο και τον έβριζε ενώ μετά από 15 λεπτά τον πήρε εκ νέου τηλέφωνο λέγοντας του δήθεν ότι μετάνιωσε και ήθελε να πάνε στο σπίτι του στην ΧΧΧΧ για να τα «βρουν». Όλα τα πιο πάνω, δεν ενέχουν πειστικότητα ούτε μπορεί να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Αμφότεροι ήταν παρεξηγημένοι αρκετό καιρό πριν το επίδικο συμβάν, έλαβαν χώρα όλα αυτά που περιέγραψε ο μάρτυρας το βράδυ εκείνο και εντούτοις έκρινε ότι ήταν η κατάλληλη ώρα μετά από όλα αυτά να μεταβεί στην οικία του 1ου κατηγορούμενου για να τα βρουν; Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αυτός κρίνω ότι δεν παρουσίασε ολοκληρωμένα τα γεγονότα που έλαβαν χώρα το βράδι εκείνο σε μια προσπάθεια του να αποποιηθεί τυχόν ευθύνες φέρει για το όλο επεισόδιο. Επίσης, έχω διακρίνει αντιφάσεις και ανακρίβειες στη μαρτυρία. Ο τρόπος επίσης που ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε επίθεση από τον 1ον κατηγορούμενο και τα ισχυριζόμενα τραύματα του όπως αποκαλύπτονται από το ιατρικό του πιστοποιητικό, δεν προκύπτει να συνάδουν με τα όσα ανάφερε. Ούτε τα εν λόγω τραύματα επεξηγήθηκαν καθώς επίσης και ο τρόπος που μπορούν αυτά να προκληθούν. Περαιτέρω, η εκδοχή του φαίνεται σε κάποια σημεία της να συγκρούεται με αυτή του Μ.Κ.2 ο οποίος ήταν παρών στο επεισόδιο που εκτυλίχθηκε στην οικία του 1ου κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας αναφέρει στην κατάθεση του ότι μόλις άνοιξε την πόρτα της οικίας του ο 1ος κατηγορούμενος πετάχτηκε πάνω του και με το δεξί του πόδι τον κτύπησε στο στήθος και έπεσε στο δρόμο. Μάλιστα κατά την προφορική του μαρτυρία είπε ότι ήταν αναίσθητος στο έδαφος και τότε κατέβηκε ο Μ.Κ.2 από το αυτοκίνητο για να αποτρέψει τον 1ον κατηγορούμενο από το να τον κτυπήσει εκ νέου. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι μετά που ο 1ος κατηγορούμενος τον έριξε στο έδαφος, τον κτύπησε ακόμη 4 - 5 φορές στο σώμα του. Ήταν η θέση του όμως ότι από αυτή την επίθεση δεν τραυματίστηκε ούτε έπαθε κάτι σοβαρό παρά ένα πόνο στην κοιλιά ο οποίος πέρασε. Εκτός του ότι δεν αναφέρει στην κατάθεση του ότι μετά τον πρώτο κτύπημα δέχθηκε και άλλα κτυπήματα από τον κατηγορούμενο, εγείρεται και το ερώτημα πώς είναι δυνατό να δέχθηκε επίθεση με τον τρόπο που περιέγραψε και να μην τραυματίστηκε παρά μόνο να ένοιωθε λίγο πόνο στην κοιλιά. Το σημαντικό όμως είναι ότι ο μάρτυρας αυτός εξετάστηκε από ιατρό του Νοσοκομείου και σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό, τεκμήριο 1 έφερε αιμάτωμα ρινός, αιμάτωμα στο αριστερό ημιδιάφραγμα και αιμάτωμα κάτω από το δεξί μάτι. Τα πιο πάνω τραύματα δεν συνάδουν με τα όσα ο μάρτυρας αυτός είπε αναφορικά με τον τρόπο που ισχυρίστηκε ότι κτυπήθηκε από τον 1ον κατηγορούμενο. Αυτό καταδεικνύει ότι δεν μπορεί να είναι ορθή η θέση του αναφορικά με το τί έλαβε χώρα τελικά, τόσο έξω από την οικία του 1ου κατηγορούμενου αλλά και προηγουμένως. Πέραν των πιο πάνω, έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία από τον Μ.Υ.1 ιατρό καθώς επίσης και το ιατρικό πιστοποιητικό του 1ου κατηγορούμενου, τεκμήριο 4 αλλά και το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο Δ, το οποίο αποτέλεσε παραδεχτό γεγονός, ότι αμέσως μετά το όλο συμβάν ο 1ος κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο όπου παρέμεινε για νοσηλεία καθότι αυτός έφερε σωρεία σοβαρών τραυμάτων με προεξάρχων το τραύμα και οίδημα στο μάτι του. Τα τραύματα αυτά καταδεικνύουν ότι στο επίδικο επεισόδιο τραυματίστηκε και ο 1ος κατηγορούμενος, αφού αυτά δεν θα μπορούσαν να προκληθούν από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, ως ανάφερε ο ιατρός Μ.Υ.1 και αυτά διαπιστώθηκαν αμέσως μετά από αυτό το επεισόδιο. Επομένως, η θέση του μάρτυρα ότι ο ίδιος αλλά και ο Μ.Κ.2 δεν κτύπησαν τον κατηγορούμενο και γενικά η όλη περιγραφή του επεισοδίου δεν προκύπτει να ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Περαιτέρω, η εκδοχή του μάρτυρα σε σχέση με το χρόνο που διήρκεσε το όλο επεισόδιο δεν συνάδει ή συγκρούεται με αυτή του Μ.Κ.2, ο οποίος ήταν παρών καθόλη τη διάρκεια. Ο μάρτυρας αυτός είπε ότι αυτό διήρκεσε περί τα 15 - 20 λεπτά ενώ ο Μ.Κ.2 ότι διήρκεσε πολύ λίγο και ούτε ένα λεπτό. Η θέση του επίσης ότι ο 2ος κατηγορούμενος βγήκε έξω με ένα αντικείμενο και κτύπησε τέσσερις φορές τον Μ.Κ.2, ο οποίος κρατούσε τον 1ον κατηγορούμενο για να μην τον κτυπήσει, εγείρει σοβαρά ερωτηματικά. Δηλαδή, ο μάρτυρας αυτός ήταν στο έδαφος αναίσθητος όπως είπε, αντιλήφθηκε τον 2ον κατηγορούμενο να βγαίνει από το σπίτι και να κρατά ένα αντικείμενο και τον είδε να κτυπά τον Μ.Κ.2; Πώς είναι δυνατό αυτό δεν εξήγησε αλλά συγκρούεται και με την λογική. Ούτε ήταν σε θέση να πει τί αντικείμενο ήταν αυτό. Δεν θεωρώ αναγκαίο να επεκταθώ περαιτέρω σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού. Κρίνω ότι ο μάρτυρας αυτός δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα το βράδι εκείνο, γι αυτό η μαρτυρία του απορρίπτεται στην ολότητα της. Ο Μ.Κ.2 κρίνω ότι ούτε αυτός προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει τα πραγματικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν το βράδι εκείνο παρά μόνο επιχείρησε να παρουσιάσει την ίδια εκδοχή με τον Μ.Κ.1 και επιπλέον να υποστηρίξει την θέση του ότι κτυπήθηκε από τον 2ον κατηγορούμενο. Στην προσπάθεια του αυτή περιέπεσε σε αντιφάσεις και ανακρίβειες ενώ η όλη εκδοχή του για τον τρόπο που έλαβε χώρα το όλο περιστατικό δεν συνάδει με την υπόλοιπη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου και συγκεκριμένα την ιατρική. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ούτε ο μάρτυρας αυτός μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα, λαμβάνοντας υπόψη μου τον τρόπο που απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Συγκεκριμένα, είπε ότι τυχαία συνάντησαν το όχημα που επέβαινε ο 1ος κατηγορούμενος στο κανάλι της ΧΧΧΧ και όταν ο Μ.Κ.1 τους φώναξε για να σταματήσουν με σκοπό να μιλήσουν, αυτοί έβαλαν πισινή και έφυγαν. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ήταν σταματημένοι όταν τους εντόπισαν και όχι εν κινήσει και όταν του φώναξε ο Μ.Κ.1 έβαλε πισινή και έφυγε αντί να κινηθεί μπροστά. Αυτά τα ανάφερε μετά από σχετικές ερωτήσεις της υπεράσπισης ότι αυτοί επιχειρούσαν να ανακόψουν την πορεία του οχήματος που επέβαινε ο κατηγορούμενος και έχω διαπιστώσει από τα λεχθέντα του να εγείρονται, τουλάχιστον, αμφιβολίες κατά πόσο πράγματι τα γεγονότα στο σημείο εκείνο εκτυλίχθηκαν όπως ο μάρτυρας επιχείρησε να τα παρουσιάσει. Αφού δεν επιχείρησαν να ανακόψουν το όχημα που επέβαινε ο 1ος κατηγορούμενος, τότε γιατί αυτό να κινηθεί με πισινή ταχύτητα και όχι μπροστινή, όπως ανάφερε; Ο ίδιος είπε δεν άκουγε τι έλεγε ο 1ος κατηγορούμενος στον Μ.Κ.1 όταν τον πήρε τηλέφωνο μετά το πιο πάνω συμβάν και αυτά που ανάφερε είπε ότι είναι όσα του είπε και μετέφερε ο Μ.Κ.

1. Σε ερώτηση που ακολούθησε όμως κατά πόσο ο ίδιος δεν προβληματίστηκε πριν να πάει στο σπίτι του 1ου κατηγορούμενου η ώρα 04.00 ανάφερε ότι όταν ο 1ος κατηγορούμενος πήρε τον Μ.Κ.1 τηλέφωνο και τον προσκάλεσε να πάνε στο σπίτι του για να τα βρουν, ήταν ήρεμος και ακούγονταν από πίσω οι ομιλίες του πατέρα και της μητέρας του. Κατ' αρχή πώς είναι δυνατό 15 λεπτά προηγουμένως και ενώ είχαν προηγηθεί αυτά που ισχυρίστηκαν και οι δύο παραπονούμενοι ότι έλαβαν χώρα, ο 1ος κατηγορούμενος να ηρέμησε, να σταμάτησε να βρίζει τον Μ.Κ.1 και να τον κάλεσε να πάνε στο σπίτι του για να τα βρουν; Κατά δεύτερο πώς γίνεται ο μάρτυρας αυτός να μην άκουγε τι λεγόταν στο τηλέφωνο από τον 1ον κατηγορούμενο προς τον Μ.Κ.1 αλλά να άκουσε ότι πίσω από τον 1ον κατηγορούμενου ακούγονταν οι φωνές των γονιών του; Ύστερα είπε ότι είναι ο Μ.Κ.1 που του μετέφερε ότι άκουσε τις φωνές των γονιών του 1ου κατηγορούμενου. Όσον αφορά τον τρόπο που εκτυλίχθηκε το επεισόδιο στην οικία του 1ου κατηγορούμενου, διαπιστώνονται επίσης ανακρίβειες και αντιφάσεις. Στην κατάθεση του είπε ότι ο 1ος κατηγορούμενος επιτέθηκε με άλμα προς τον Μ.Κ.1 παρά τις παροτρύνσεις του πατέρα του, ο οποίος βρισκόταν στη βεράντα την ώρα εκείνη. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ήταν και η μητέρα του 1ου κατηγορούμενου εκεί πριν ο τελευταίος επιτεθεί στον Μ.Κ.1 και ότι και αυτή τον παρότρυνε να μην τον κτυπήσει. Ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός είπε ότι τα εν λόγω τρία άτομα βρίσκονταν εκεί και τους περίμεναν για να πάνε εκεί, θέση που δεν συνάδει με τα όσα ο Μ.Κ.1 ανάφερε. Είπε επίσης ότι την ώρα που ο Μ.Κ.1 έπεσε στο έδαφος, ο 1ος κατηγορούμενος πήγε από πάνω του και την ώρα που ήταν έτοιμοι να κτυπηθούν, κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και πήγε και πήρε τον 1ον κατηγορούμενο ο οποίος ήτα πάνω στον Μ.Κ.
2. Ούτε αυτή η θέση συνάδει με αυτή που ανάφερε ο Μ.Κ.1, ο οποίος είπε δέχθηκε και 4 - 5 κτυπήματα από τον 1ον κατηγορούμενο και ότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει λόγω του κτυπήματος. Στην πορεία είπε ότι ο 1ος κατηγορούμενος όταν βγήκε πάνω από τον Μ.Κ.1 τον κτυπούσε, αλλά δεν θυμόταν πώς και πού. Αναφέρει επίσης ότι το όλο επεισόδιο στην οικία του 1ου κατηγορούμενου διήρκεσε πολύ λίγο και συγκεκριμένα είπε δευτερόλεπτα, ούτε ένα λεπτό, θέση που δεν συνάδει με τα όσα ο Μ.Κ.1 είπε αλλά και με τον όλο τρόπο περιγραφής του. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας αυτός ότι την ώρα που κρατούσε τον 1ον κατηγορούμενο να μην κτυπήσει τον Μ.Κ.1, ο 2ος κατηγορούμενος από πίσω του τον κτυπούσε με ένα αντικείμενο. Πώς είναι δυνατό, να επιτέθηκε ο 1ος κατηγορούμενος στον Μ.Κ.1, ακολούθως να πήγε από πάνω του για να τον ξανακτυπήσει, στη συνέχεια ο μάρτυρας αυτός να κατεβαίνει από το αυτοκίνητο του, να πηγαίνει και να τον πιάνει για να τον φύγει από πάνω του, ακολούθως να έρχεται ο 2ος κατηγορούμενος να τον κτυπά στην πλάτη με ένα αντικείμενο και όλα αυτά να διήρκεσαν μερικά δευτερόλεπτα; Όσον αφορά τον αντικείμενο που ο 2ος κατηγορούμενος τον κτυπούσε δεν ήταν σε θέση να αναφέρει τί ήταν. Επίσης, είπε ότι δεν είδε ούτε τα σημάδια που είχε στην ράχη αλλά μετά πρόσεξε ότι είχε μώλωπες. Διερωτώμαι πώς είναι δυνατό να δει κάποιος σημάδια που μπορεί να έχει στην πλάτη αλλά το κυριότερο είναι ότι το ιατρικό πιστοποιητικό του μάρτυρα αυτού, τεκμήριο Γ, αναφέρεται σε εκδορές και απώλεια δέρματος στην πλάτη του και όχι σε μώλωπες. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων και ως εκ τούτου, αυτή απορρίπτεται στην ολότητα της. Η Μ.Κ.3 ήταν η ιατρός που εξέτασε τον Μ.Κ.1 και κατάθεσε το ιατρικό πιστοποιητικό με τα ευρήματα της (βλ. τεκμήριο 1). Δεν έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση η ύπαρξη των αναφερόμενων στο ιατρικό πιστοποιητικό τραυμάτων και επίσης δεν έχω διακρίνει οποιοδήποτε λόγο γιατί να μην το αποδεχθώ και το αποδέχομαι. Πέραν τούτου, θα πρέπει να αναφερθεί ότι, πέραν από την γενική αναφορά της μάρτυρος αυτής ότι τα τραύματα αυτά μπορούν να προκληθούν με διάφορους τρόπους, δεν έχουν συσχετιστεί με τον κατ' ισχυρισμό τρόπο που ο Μ.Κ.1 είπε ότι δέχθηκε επίθεση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της μάρτυρος αυτής με την πιο πάνω επισήμανση. Από την αντίπερα όχθη, ο 1ος κατηγορούμενος κατάθεσε ενόρκως και παράθεσε τη δική του εκδοχή. Ο κατηγορούμενος αυτός δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και έχω διακρίνει σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του να ήταν και εριστικός έναντι του συνηγόρου για την κατηγορούσα αρχή. Επίσης, η μαρτυρία του περιέχει αντιφάσεις και ανακρίβειες σε βαθμό που δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξάξω ασφαλή ευρήματα πραγματικών γεγονότων. Δεν παραγνωρίζω ότι ο κατηγορούμενος αυτός αμέσως μετά το επίδικο συμβάν έφερε σοβαρούς τραυματισμούς που φαίνεται να υποστηρίζουν την εκδοχή του περί ξυλοδαρμού από τους παραπονούμενους, πλην όμως υπάρχουν σοβαρές αντιφάσεις σε σχέση με άλλα γεγονότα που περιβάλλουν το όλο επεισόδιο και τον τρόπο που αυτό άρχισε και εκτυλίχθηκε, που στερούν από το Δικαστήριο την ευχέρεια να βασιστεί στη μαρτυρία του και να εξάξει ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Επίσης, πρόβαλε ισχυρισμούς ουσιώδεις που ουδέποτε τέθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας για να δώσουν την εκδοχή τους. Συγκεκριμένα, όταν ερωτήθηκε πού έκατσε στο πάρτι που πήγε για 2ην φορά σε σχέση με τους παραπονούμενους και εν γένει ποια ήταν η συμπεριφορά του, είπε αρχικά ότι «όπου θέλω κάθομαι» και ότι δεν έκατσε σε τόπο που να ενοχλεί κανένα. Στην πορεία αρνείτο να πει πού έκατσε και σε ποια απόσταση απαντώντας γενικά ότι έκατσε σε απόσταση που δεν ενοχλούσε κανένα. Στην κατάθεση του ενώ περιγράφει ένα επεισόδιο που έλαβε χώρα κατά την άφιξη του για δεύτερη φορά στο πάρτι λέγοντας ότι οι παραπονούμενοι χωρίς λόγο άρχισαν να τον κτυπούν, στην μαρτυρία του στο Δικαστήριο εμπλέκει άλλο πρόσωπο στο όλο επεισόδιο. Συγκεκριμένα, είπε ότι ήταν ένας φίλος που ήρθε από μακριά για το πάρτι αυτό και ότι οι παραπονούμενοι προσπαθούσαν να τον κτυπήσουν και μπήκε στη μέση για να μην γίνει καυγάς και ότι οι παραπονούμενοι ξεκίνησαν να τον κτυπούν αυτόν. Τέτοια θέση εκτός του ότι συγκρούεται με τα όσα ανάφερε στην κατάθεση του, ουδέποτε προηγουμένως τέθηκε στους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής για να δώσουν την εκδοχή τους. Προχώρησε περαιτέρω και είπε στο Δικαστήριο ότι ο Μ.Κ.2 είχε στην κατοχή του και μαχαίρι το οποία ανέσυρε. Μετά που έφυγε και ήταν καθοδόν προς το σπίτι του, οι παραπονούμενοι είπε, ουσιαστικά, ότι τους καταδίωκαν και αυτοί προσπαθούσαν να τους ξεφύγουν και ότι δεν πήγε στην Αστυνομία για να τους καταγγείλει διότι ήταν πολύ τραυματισμένος από την προηγούμενη επίθεση που δέχθηκε και ήθελε να σταματήσει το όλο επεισόδιο μέχρι εκεί. Παρά την περιγραφή αυτή που δίνει για την κατάσταση του και ότι ήταν ζαλισμένος και σοβαρά κτυπημένος, όταν πάει στο σπίτι του, εξέρχεται αυτού σε κάποια στιγμή επειδή τον πήραν τηλέφωνο οι παραπονούμενοι για να βγει έξω. Είπε επίσης ότι γνώριζε ότι κινδύνευε με αυτό που έκανε αλλά βγήκε για να δει τί θέλουν. Δηλαδή, ο κατηγορούμενος αυτός ενώ είχε προηγουμένως κτυπηθεί αγρίως όπως προκύπτει από την περιγραφή του και δεν αισθανόταν καλά, καταδιωκόταν από τους παραπονούμενους στη διαδρομή και γνωρίζοντας ότι αν έβγαινε έξω από το σπίτι του θα κινδύνευέ, το πράττει. Όλη αυτή η εκδοχή δεν ενέχει πειστικότητα. Ανακρίβειες και αντιφάσεις παρουσιάζει και η εκδοχή του αναφορικά με το ποιος τηλεφώνησε ποιού. Δεν απαντούσε λέει στα τηλεφωνήματα τους που γίνονταν στο κινητό του αλλά σηκώθηκε από το κρεββάτι και απάντησε το τηλέφωνο το σταθερό της οικίας του, γνωρίζοντας ότι ήταν αυτοί. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι έξω από την οικία του τον κτυπούσαν οι παραπονούμενοι γύρω στα 15 - 20 λεπτά αλλά ούτε ο ίδιος ούτε εκείνοι φώναζαν και ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε όταν κτυπήθηκε σοβαρά στο μάτι. Η θέση του αυτή είναι έξω από κάθε λογική και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι μετά που βγήκαν έξω οι γονείς του, οι παραπονούμενοι τους κτύπησαν και αυτούς και τους έσπρωξαν και έπεσαν μέσα στις τριανταφυλλιές του κήπου. Ούτε αυτή η εκδοχή υποβλήθηκε τους μάρτυρες κατηγορίας αλλά εγείρεται και το ερώτημα με τη θέση αυτή κατά πόσο στην κατάσταση που ο 1ος κατηγορούμενος είπε ότι ήταν και τους τραυματισμούς που ισχυρίστηκε ότι του κατάφεραν οι παραπονούμενοι μπορούσε να αντιληφθεί αυτά που ανάφερε. Επίσης, παρουσιάζεται απόλυτος ότι κανένας από τους γονείς του άγγιξε τους παραπονούμενους στην προσπάθεια τους να τους χωρίσουν παρά μόνο προσπαθούσαν με λόγια να το πράξουν. Ο 2ος κατηγορούμενος όμως παρουσιάζεται να αναφέρει ότι τραβούσε και κτυπούσε τον Μ.Κ.2 κατά το στάδιο εκείνο. Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος ανάφερε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ότι οι παραπονούμενοι είχαν τροχαίο δυστύχημα το βράδυ εκείνο και κατέστρεψαν ολοσχερώς το όχημα τους, γι αυτό στην οικία του τους μετέφερε ο αδελφός του Μ.Κ.
3. Τέτοια εκδοχή και θέση επίσης πρώτη φορά προβάλλεται και ουδέποτε τέθηκε προς τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής. Λαμβανομένου υπόψη όλων των πιο πάνω, κρίνω επικίνδυνο να βασιστώ στην μαρτυρία του κατηγορούμενου αυτού και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Επομένως, την απορρίπτω στην ολότητα της. Ο 2ος κατηγορούμενος, κατάθεσε επίσης ενόρκως και παράθεσε τη δική του εκδοχή. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή της μαρτυρίας του και έλαβα υπόψη μου τον τρόπο που απαντούσε τις ερωτήσεις που υποβάλλονταν. Παρά το ότι έχω διακρίνει κάποιες αδυναμίες και ανακρίβειες στην εκδοχή του, εντούτοις αυτές κρίνω ότι δεν είναι τέτοιες που να μπορούσαν να πλήξουν την αξιοπιστία του αναφορικά με την ουσία της εκδοχής του. Ο μάρτυρας αυτός ουσιαστικά είπε ότι όταν άκουσε φωνές έξω από το σπίτι του, βγήκε έξω και είδε τους παραπονούμενους να κτυπούν τον γιο του και 1ον κατηγορούμενο. Ο ίδιος δεν γνώριζε τί έγινε προηγουμένως ούτε επιχείρησε να πει κάτι γι αυτό ούτε απέκλεισε το γεγονός και ο γιος του να κτύπησε τον Μ.Κ.
4. Επίσης, ευθαρσώς ενώπιον του Δικαστηρίου ανάφερε ότι στην προσπάθεια του να γλιτώσει τον γιο του, τραβούσε και κτυπούσε στην πλάτη τον 2ον κατηγορούμενο για να τον αφήσει. Οι θέσεις του σε σχέση με το τηλέφωνο και κατά πόσο το άκουσε που έπαιξε και ξύπνησε ή ποιο τηλέφωνο άκουσε και τί άκουσε να λέγεται, δεν θεωρώ ότι είναι ουσιώδη ζητήματα που επηρεάζουν την αξιοπιστία του, αφού ήταν σταθερός στη θέση ότι δεν βγήκε έξω από την αρχή του επεισοδίου. Ούτε επιχείρησε να υπερασπιστεί και να απορρίψει την εκδοχή που θέλει τον γιο του να κτυπά πρώτος τον Μ.Κ.
5. Η θέση του επίσης για τον τρόπο και τόπο που οι παραπονούμενοι κτυπούσαν τον 1ον κατηγορούμενο ήταν σταθερή και φαίνεται να συνάδει και με τα τραύματα που ο 1ος κατηγορούμενος έφερε. Περαιτέρω, προκύπτει και ο ίδιος να έφερε τραυματισμούς, σύμφωνα με τα τεκμήρια 5 και 6 που δεν συγκρούονται με τον τρόπο που περιέγραψε ότι ενεπλάκηκε στο όλο επεισόδιο και τα κτυπήματα που ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε από τον Μ.Κ.
6. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και ολόκληρο το περιεχόμενο της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων και την αποδέχομαι. Η Μ.Υ.1 ήταν τυπική μάρτυρας και δεν έτυχε αντεξέτασης. Κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία της και την αποδέχομαι. Η Μ.Υ.2 κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να υποστηρίξει την εκδοχή του 1ου κατηγορούμενου και γιου της, παρά να αναφέρει τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα και η ίδια είχε ιδίαν γνώση. Περιέπεσε σε αντιφάσεις και αναίρεσε ισχυρισμούς που είχε αναφέρει στην κατάθεση της στην Αστυνομία, την οποία υιοθέτησε αρχικά και αποτέλεσε μέρος της κυρίως της εξέτασης. Ενώ στην κατάθεση της αναφέρει ότι βγήκε έξω από την οικία της μαζί με το σύζυγο της μετά που άκουσε φωνές και είδε τους παραπονούμενους να κτυπούν τον γιο της, στην προφορική της μαρτυρία στο Δικαστήριο αναίρεσε την πιο πάνω θέση της και ουσιαστικά είπε ότι βγήκε πρώτη εκείνη έξω και μετά ο σύζυγος της και ότι ήταν από την αρχή του περιστατικού παρούσα. Η μόνη δικαιολογία που προβάλλει για αυτή τη διαφοροποίηση της είναι ότι κατά την ώρα της κατάθεσης της ήταν συγχυσμένη, δικαιολογία που δεν κρίνεται επαρκής καθότι η κατάθεση της δόθηκε την επομένη μέρα. Επιχείρησε επίσης να πει ότι άκουσε το τηλέφωνο του γιου της που κτύπησε και γι αυτό ξύπνησε τη στιγμή που 1ος κατηγορούμενος είπε ότι είχε χαμηλώσει το τηλέφωνο του για να κοιμηθεί και δεν το απαντούσε. Εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ουσιαστικά διαφοροποίησε την κατάθεση της με σκοπό να παρουσιαστεί παρούσα από την αρχή του επεισοδίου για να πει ότι ο γιος της δεν κτύπησε τον Μ.Κ.
7. Αναφέρει στην κατάθεση της επίσης ότι αντιλήφθηκε και άλλα δύο πρόσωπα τα οποία έρχονταν προς την είσοδο της οικίας της αλλά λόγω του σκότους δεν τους αναγνώρισε και μάλιστα τους άκουσε που είπαν ουσιαστικά ότι κτύπησαν τον 1ον κατηγορούμενο και τέλειωσαν. Δεν μπορούσε όμως να καθορίσει πόση απόσταση αυτά τα άτομα βρίσκονταν από κοντά της και την οικία της. Είπε επίσης ότι ανάφερε στην κατάθεση της ότι δεν τα είδε καθαρά αλλά τα άκουσε μόνο να μιλούν και το αποδίδει πάλι στη σύγχυση που είχε. Πιο κάτω είπε ότι είδε τέτοια άτομα καθαρά αλλά δεν ξεχώρισε ποιοι ήταν. Δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές οι πιο πάνω θέσεις της. Επίσης, ουδέποτε τέθηκε τέτοιο θέμα στους μάρτυρες της κατηγορούσας για να τοποθετηθούν. Κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία της μάρτυρος αυτής, γι αυτό απορρίπτεται στην ολότητα της. Ο Μ.Υ.3 κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και να αναφέρει στο Δικαστήριο τα ευρήματα του από την εξέταση που έκανε στους κατηγορούμενους μετά το συμβάν, στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου ΧΧΧΧ. Δεν έχουν τύχει αμφισβήτησης τα ευρήματα του γι αυτό κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τα ιατρικά πιστοποιητικά τεκμήρια 4, 5 και 6 που κατάθεσε στο Δικαστήριο. Να σημειωθεί επίσης ότι από τη μαρτυρία του έχει προκύψει ότι τα τραύματα που ο 1ος κατηγορούμενος έφερε δεν μπορεί να προκληθούν από τον ίδιο και επεξήγησε τη θέση του αυτή και ότι αυτά μπορεί να είναι αποτέλεσμα επίθεσης και ξυλοδαρμού. Γενικά δεν έχω διακρίνει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Λαμβανομένου υπόψη της πιο πάνω αξιολόγησης, την μαρτυρία η οποία αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή παρέμεινε αναντίλεκτη και κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή, τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Ο κατηγορούμενος 1 και ο παραπονούμενος Μ.Κ.1 είναι πρώτα ξαδέλφια και για αρκετό καιρό πριν τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο ήταν παρεξηγημένοι και είχαν διαφορές. Τα βράδυ της 31ην Ιουλίου προς την 1ην Αυγούστου 2013, ο 1ος κατηγορούμενος μετέβηκε αρχικά με την φίλη του σε πάρτι στην παραλία του Ρίκκου στην ΧΧΧΧ, στο οποίο βρισκόταν ο Μ.Κ.1 μαζί με τον φίλο του Μ.Κ.
8. Σε κάποιο χρονικό σημείο ο 1ος κατηγορούμενος αποχώρησε από το εν λόγω πάρτι για να επιστρέψει αργότερα μαζί με ένα φίλο του. Στο χώρο του πάρτι ή έξω από αυτόν, δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ του 1ου κατηγορούμενου και του Μ.Κ.
9. Στην πορεία και σε ένα σημείο του δρόμου που βρίσκεται το κανάλι της ΧΧΧΧ ενώ ο 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν στο όχημα του φίλου του και οι παραπονούμενοι στο δικό τους, συναντήθηκαν. Ακολούθως και περί ώρα 04:00 της 1ης/08/2013 και ενώ ο 1ος κατηγορούμενος είχε μεταβεί στην οικία του, μετέβηκαν σε αυτήν και οι παραπονούμενοι. Αφού ο 1ος κατηγορούμενος βγήκε έξω από την οικία του, στην είσοδο αυτής όπου υπάρχουν σκαλιά δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ του και των παραπονουμένων. Σε κάποιο στάδιο του επεισοδίου αυτού, ο 2ος κατηγορούμενος και η Μ.Υ.2 βγήκαν έξω από την οικία τους, αφού άκουσαν φωνές. Ο 2ος κατηγορούμενος βγαίνοντας έξω από την οικία του είδε τους παραπονούμενους να κτυπούν τον γιο του και 1ον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα, είδε τον Μ.Κ.2 να κρατά στο έδαφος τον γιο του και να τον κτυπά με τα χέρια του κυρίως στην κοιλιά και τον Μ.Κ.1 να τον κλωτσά συνεχώς με δύναμη στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματος του. Αμέσως, άρχισε να σπρώχνει τον Μ.Κ.1 πίσω για να μην κτυπά τον γιο του και ακολούθως αυτός άρχισε να κλωτσά και τον ίδιο στα πόδια. Μετά τραβούσε από πίσω του τον Μ.Κ.2 και τον κτυπούσε στην πλάτη για να αφήσει τον γιο του. Μετά από 4 - 5 λεπτά οι παραπονούμενοι έφυγαν και ο 2ος κατηγορούμενος μαζί με τη γυναίκα του, Μ.Υ.2 μετέφεραν τον γιο τους στο Γενικό Νοσοκομείο ΧΧΧΧ όπου εξετάστηκε από τον Μ.Υ.3 και διαπιστώθηκε ότι έφερε περικογχικό αιμάτωμα δεξιού οφθαλμού, οίδημα δεξιού άνω βλεφάρου (κλειστός οφθαλμός λόγω οιδήματος), εκχυμώσεις τραχηλικής χώρας μεσότητα ράχης (όριο θωρακικής μοίρας), εκδορές δεξιού αγκώνα, αριστερού αγκώνα, εκχυμώσεις δεξιού θωρακικού πλευρού, δεξιού υποχόνδριου. Έφερε επίσης άλγος δεξιού υποχόνδριου. Κλήθηκε ο επι καθήκοντι χειρουργός και έγινε εισαγωγή στο χειρουργικό θάλαμο. Ο 2ος κατηγορούμενος επίσης διαπιστώθηκε, μετά από εξέταση του που έλαβε χώρα την 01ην/08/2013 και περί ώρα 04:51 στο Γενικό Νοσοκομείο ΧΧΧΧ ότι έφερε εκδορά δεξιάς κνήμης, έγκαυμα αριστερού γόνατος, εκδορά από δεξιά ακρολοφία προς δεξιά νεφρική χώρα και έγκαυμα τριβής έξω επιφάνειας αριστερού βραχίονα. Ακολούθως, το όλο συμβάν καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από τους κατηγορούμενους και οι παραπονούμενοι συνελήφθηκαν και εναντίον τους καταχωρήθηκε η Ποινική Υπόθεση Αρ. ΧΧΧΧ/14 Ε.Δ. Πάφου. Έχει προκύψει επίσης ότι ο Μ.Κ.1 την 01ην/08/2013 και περί ώρα 17:41 εξετάστηκε από την Μ.Κ.3 στο Γενικό Νοσοκομείο ΧΧΧΧ και διαπιστώθηκε να φέρει αιμάτωμα ρινός, αιμάτωμα στο αριστερό ημιδιάφραγμα και αιμάτωμα κάτω από το δεξί μάτι. Ο Μ.Κ.2 περαιτέρω εξετάστηκε από την Δρ. ΧΧΧΧ Πρέστου την 01ην/08/2013 και περί ώρα 17:42 και στο βαθμό που είναι διαφωτιστικό το τεκμήριο Γ (παραδεκτό γεγονός) προκύπτει να είχε εκδορά στην πλάτη 5 εκ., απώλεια δέρματος και 10 - 15 εκ εκχυμώσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Σε σχέση με το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβης, σχετικό είναι το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
10. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Η μεγάλη αδιαφορία στην οποία μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναλλακτικά το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης στο αδίκημα, έχει περιγραφεί στη Νομολογία του κοινοδικαίου ότι καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 964). Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police

(1985)2 C.L.R. 56, επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 (βλ. επίσης R. v. Miller

(1954)2 All E.R. 529. 534 και Αστυνομία v. Ιωάννου

(1989)2 Α.Α.Δ. 61). Δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα (βλ. σύγγραμμα Archbold, 36η έκδοση, παρ. 2634). ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή απόδειξε την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αρχίζοντας από την 1ην κατηγορία που αντιμετωπίζει ο 1ος κατηγορούμενος, δεν έχει προκύψει από τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων ότι ο κατηγορούμενος αυτός καθοιονδήποτε τρόπο επιτέθηκε του Μ.Κ.1 και παραπονούμενου. Η απόρριψη της εκδοχής του παραπονούμενου αλλά και του Μ.Κ.2 για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, αφήνουν μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη την κατηγορία αυτή. Παρά την ύπαρξη τραυματισμών στον παραπονούμενο, οι οποίες συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη, δεν έχουν προκύψει οι ακριβείς συνθήκες και ο τρόπος που αυτοί προκλήθηκαν και κατά πόσο συνδέονται με οποιαδήποτε επίθεση που αυτός δέχθηκε από τον κατηγορούμενο, πότε και υπό ποιες περιστάσεις. Όσον αφορά την 4ην κατηγορία που ο 2ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, εκείνο το οποίο έχει προκύψει είναι ότι αυτός σε κάποιο στάδιο που ο γιος του δεχόταν κτυπήματα τόσο από τον Μ.Κ.1 όσο και από τον Μ.Κ.2 παραπονούμενο και ενώ ο τελευταίος κρατούσε στο έδαφος τον γιο του, τον τραβούσε και τον κτυπούσε στην πλάτη με σκοπό να αφήσει το γιο του και γενικότερα να σταματήσουν οι παραπονούμενοι να τον κτυπούν. Τα πιο πάνω γεγονότα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστούν επίθεση υπό τις περιστάσεις. Το άρθρο 17 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 έχει ως ακολούθως: «17. Πράξη ή παράλειψη, που διαφορετικά θα συνιστούσε ποινικό αδίκηµα, δυνατόν να µη καταλογιστεί σε αυτόν που διάπραξε, αν αυτός µπορέσει να αποδείξει ότι αυτή έγινε ή παραλείφθηκε µόνο για αποτροπή συνεπειών διαφορετικά αναπότρεπτων, οι οποίες, αν δεν αποτραπούν θα επιφέρουν σε αυτό ή σε πρόσωπα τα οποία αυτός έχει υποχρέωση να προστατεύσει, αναπότρεπτο και ανεπανόρθωτο κακό, ότι η πράξη δεν υπερέβει το εύλογα αναγκαίο µε αυτό, επίσης ότι το κακό που προκλήθηκε από αυτόν δεν ήταν δυσανάλογο µε εκείνο το οποίο αποτράπηκε.» Στην Ιωάννης Δ. Μαραγκός v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 251 λέχθηκε ότι «Η άμυνα είναι δικαίωμα που καθιστά τη χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, νόμιμη. Η αμυντική πράξη δεν είναι, υπό τέτοιες συνθήκες, ποινικά κολάσιμη. Πρέπει να λεχθεί ότι μια τέτοια θεώρηση λειτουργεί προς όφελος κατηγορουμένου γιατί με την έγερση του θέματος, αυτός δεν αναλαμβάνει το παραμικρό βάρος απόδειξης. Είναι ευθύνη της κατηγορούσας αρχής να εξουδετερώσει το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να αμύνθηκε για να παρεμποδίσει την απειλούμενη σε βάρος του βιαιοπραγία.» Στην GIORGI Ή VLADISLAV LEKISHVILI ΑΛΛΩΣ ΛΑΤΟ v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ 351 επίσης λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα αυτό: «Η άμυνα καθιστά, όπως επισημαίνεται στη Μαραγκός ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 251, τη χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, νόμιμη. Η άμυνα όμως θα πρέπει να έχει ως αντικειμενικό στόχο την απόκρουση μιας επιθετικής ενέργειας. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται, καθώς και ο τρόπος χρησιμοποίησής τους θα πρέπει να είναι ανάλογα του κινδύνου που αντιμετωπίζεται. Ένα άτομο που δέχεται επίθεση έχει δικαίωμα να αμυνθεί, αλλά δικαιούται μόνο να προβεί στις κινήσεις που είναι εύλογα αναγκαίες. Η εκτίμηση εξαρτάται βέβαια από τα συγκεκριμένα γεγονότα και περιστάσεις της υπόθεσης (βλέπε Palmer v. R. [1971] 1 All E.R. 1077). Η ψυχολογική κατάσταση του προσώπου που επικαλείται την άμυνα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν και να εξετάζεται το υποκειμενικό στοιχείο, δηλαδή κατά πόσο κάτω από τις περιστάσεις που επικρατούσαν το πρόσωπο που επικαλείται την άμυνα ειλικρινά είχε την πεποίθηση ότι η πράξη του ήταν αναγκαία για την άμυνά του ή την προστασία της περιουσίας του (R. v. Shannon [1980] 71 Cr. App. R. 192, CA).» Περαιτέρω αν η βία που χρησιμοποιήθηκε ήταν εύλογη, ο κατηγορούμενος δικαιούται να υπερασπιστεί όχι μόνο τον εαυτό του ή μέλος της οικογένειας του αλλά ακόμη και ένα εντελώς ξένο άτομο αν ο ξένος υφίσταται παράνομη επίθεση από άλλους (βλ. R. Duffy

(1966)1 All. E. R 62). (βλ. επίσης Miliotis v. The Police

(1971)2 C.L.R. 292, Palmer v. R. [1971] 55 Cr. App. R. 223, R v. Shannon [1980] 71 Cr. App. R. 192, Κώστας Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 754 και Ανδρέας Αχτάρ κ.α. v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ 397). Ο 2ος κατηγορούμενος στην παρούσα περίπτωση επιχείρησε να αποτρέψει επίθεση εναντίον του γιου του τραβώντας και κτυπώντας τον παραπονούμενο Μ.Κ.2 στην πλάτη, ο οποίος την ώρα εκείνη κρατούσε τον γιο του στο έδαφος και τον κτυπούσε, τόσο αυτός αλλά και ο Μ.Κ.1, βάναυσα όπως έχει προκύψει. Η ενέργεια του αυτή υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι ήταν εύλογη και δικαιολογημένη και δεν μπορεί να συνιστά παράνομη επίθεση εναντίον του παραπονούμενου. Επίσης, προκύπτει να ήταν ανάλογη υπό τις περιστάσεις. Να σημειωθεί ότι δεν έχει προκύψει να έχουν προκληθεί οποιοδήποτε τραυματισμοί στον παραπονούμενο που να διασυνδέονται με την ενέργεια αυτή του κατηγορούμενου. Οι τραυματισμοί που προέκυψαν να φέρει ο παραπονούμενος αυτός δεν έχουν επεξηγηθεί ούτε διασυνδεθεί με τις πιο πάνω ενέργειες του κατηγορούμενου. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, κρίνω ότι οι ενέργειες του κατηγορούμενου 2 ήταν εύλογες και επιτρεπτές και συνιστούν πράξεις άμυνας. Επίσης, με την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, αυτή απέτυχε να εξουδετερώσει το ενδεχόμενο αυτό. Εν όψει όλων των πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες αρ. 1 και 4 που παρέμειναν να αντιμετωπίζουν έκαστος αντίστοιχα. (Υπ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο