Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2348/16, 27/2/2019

(1)και

(2)του Ν.29/77 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 3). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 10.01.15 στην Πάφο η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι είχε στην κατοχή της μία ζυγαριά ακριβείας μάρκας "TANITA KP-400M" στην οποίαν ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας. Σε προγενέστερο στάδιο της υπόθεσης ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε παραδοχή στις κατηγορίες που τον αφορούσαν (κατηγορίες 1 και 2) και κατόπιν αιτήματος του που εγκρίθηκε λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6508/13. Η μη παραδοχή της κατηγορουμένης στην κατηγορία που αντιμετωπίζει, ως είναι δικαίωμα της, οδήγησε την υπόθεση αυτή σε ακρόαση. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε επτά έγγραφα, τα οποία κατατέθηκαν ως αντίστοιχα τεκμήρια. Τα εν λόγω έγγραφα αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που συνθέτει την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Από αυτά τα Τεκμήρια 1-5, κατόπιν έγκρισης του δικαστηρίου, κατατέθηκαν από κοινού, το περιεχόμενο των οποίων τα μέρη αποδέχονται ως ορθό και αληθές. Τα παραδεκτά γεγονότα που πηγάζουν μέσα από το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων εγκρίθηκαν από το δικαστήριο. Τα υπόλοιπα δύο τεκμήρια, ήτοι τα Τεκμήρια 6 και 7, κατόπιν έγκρισης του δικαστηρίου, κατατέθηκαν μεν από κοινού από τα μέρη, πλην όμως μόνο ως προς την ύπαρξη τους. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να σημειώσω ότι η ορθότητα και νομιμότητα λήψης, κατοχής, φύλαξης και διακίνησης των τεκμηρίων της υπόθεσης αυτής δεν αμφισβητούνται. Περαιτέρω με κοινές δηλώσεις τους αμφότερα μέρη προέβηκαν στην κατάθεση επιπρόσθετων παραδεκτών γεγονότων, τα οποία επίσης εγκρίθηκαν από το δικαστήριο. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης αναφορικά με την κατηγορία που αντιμετωπίζει και αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 155) μετά των συναφών τροποποιήσεων, η κατηγορούμενη επέλεξε να προβεί σε χωρίς όρκο κατάθεση (ανώμοτη δήλωση) δίχως να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Η κοινή κατάθεση των Τεκμηρίων 1-5, το περιεχόμενο των οποίων τα μέρη αποδέχονται ως ορθό και αληθές, σε συνδυασμό με τις κοινές τους δηλώσεις, συνθέτουν το πλαίσιο των παραδεκτών γεγονότων, τα οποία καταγράφονται πιο κάτω:

(1)Τεκμήριο 1 - Γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 10.01.15 του αρχιαστυφύλακα ΧΧΧ Χατζηβασίλη. Με βάση το περιεχόμενο της, στις 10.01.15 και ώρα 20:50 ο εν λόγω αστυφύλακας μαζί με συναδέλφους του πραγματοποίησε έρευνα στην οικία της κατηγορουμένης που βρίσκεται στην Πάφο, κατόπιν γραπτή συγκατάθεση της. Αμέσως με την είσοδο τους στην οικία η κατηγορούμενη υπέδειξε στους αστυνομικούς μία ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας στην οποίαν υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που βρισκόταν πάνω σε τραπεζάκι στο χώρο του σαλονιού. Όταν ο εν λόγω αστυφύλακας της επέστησε την προσοχή της στο νόμο, αυτή απάντησε ότι ανήκει στον εν διαστάσει σύζυγο της που είναι ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος προηγουμένως ήταν στην οικία της.

(2)Τεκμήριο 2 - Γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 27.08.15 του αστυφύλακα ΧΧΧ Κακουλλή. Με βάση το περιεχόμενο της, στις 10.01.15 και περί ώρα 21:00 ο εν λόγω αστυφύλακας ειδοποιήθηκε από το ΚΕΜ Πάφου ότι στην οικία της κατηγορουμένης είχαν εντοπιστεί ναρκωτικές ουσίες. Περί ώρα 21:10 της ίδιας ημέρας ο εν λόγω αστυφύλακας μετέβηκε μαζί με συναδέλφους του στην οικία της κατηγορουμένης όπου εκεί ο αστυφύλακας 1635 του υπέδειξε την προαναφερόμενη ζυγαριά ακριβείας που βρισκόταν πάνω σε τραπεζάκι στο χώρο του σαλονιού στην οποίαν υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Επίσης πάνω στο ίδιο τραπεζάκι εντόπισε ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Αμφότερα περισυνελλέγησαν ως τεκμήρια. Όταν ο εν λόγω μάρτυρας επέστησε την προσοχή της κατηγορουμένης στο νόμο αυτή είπε ότι ανήκουν στον κατηγορούμενο 1. Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας με οδηγίες του Λοχία 2708 και κατόπιν συγκατάθεσης της κατηγορουμένης, λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα της. Παράλληλα με οδηγίες του Λοχία 514 και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορουμένου 1, λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα του. Στις 16.03.15 ο εν λόγω αστυφύλακας παρέδωσε σε σφραγισμένο φάκελο στον αστυνομικό 3136 Κ. Παύλου δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου 1, μετέφερε και παρέδωσε σε αρμόδιο λειτουργό του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής στη Λευκωσία.

(3)Στις 10.01.15 ο αστυφύλακας ΧΧΧ Κακουλλή έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη, η οποία έδωσε τη δική της εκδοχή (Τεκμήριο 6).

(4)Στις 27.08.15 ο αστυφύλακας ΧΧΧ Κακουλλή κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη με την κατηγορία που αντιμετωπίζει (αστυνομικό έντυπο γραπτής κατηγορίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7) και αφού της επέστησε την προσοχή της στο νόμο αυτή απάντησε "Ότι βρήκατε εν του Ττούσιου εγώ απλά καθαρίζω το σπίτι και πρέπει να έπιασα τη ζυγαριά".

(5)Τεκμήριο 3 - Γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 19.01.15 της αστυφύλακα ΧΧΧ Αριστοτέλους. Με βάση το περιεχόμενο της, η εν λόγω αστυνομικός παρέλαβε από τον αστυφύλακα 3819 την προαναφερόμενη ζυγαριά ακριβείας στην οποίαν υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης καθώς επίσης δύο παρειακά επιχρίσματα της κατηγορουμένης, όλα σφραγισμένα σε φακέλους, τα οποία μετέφερε και παρέδωσε σε αρμόδιο λειτουργό του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής καθώς και σε αρμόδιο λειτουργό του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας στη Λευκωσία για τη διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων. Τόσο η κατηγορούμενη όσο και ο κατηγορούμενος 1 δεν έχουν δίδυμο αδελφό ή αδελφή.

(6)Τεκμήριο 4 - Έκθεση Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας ημερομηνίας 03.08.15, σύμφωνα με την οποίαν τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων υπέδειξαν ότι τόσο στα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που υπήρχαν πάνω στη ζυγαριά ακριβείας όσο και στα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που βρίσκονταν πάνω στο τραπέζι του σαλονιού εντοπίστηκε Δ.9 τετραϋδροκανναβινόλη (Δ.9THC) που είναι συστατικό της κάνναβης και ρητίνης κάνναβης, η οποία με βάση τον πίνακα που περιέχεται στο Ν.29/77κατατάσσεται ως ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως 'Β'.

(7)Τεκμήριο 5 - Έκθεση ΧΧΧ του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερομηνίας 30.04.15, σύμφωνα με την οποίαν τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων υπέδειξαν ότι: (α) σε επίχρισμα από την περιοχή της οθόνης της ζυγαριάς ακριβείας απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, από το οποίο η κατηγορούμενη και ο κατηγορούμενος 2 δεν μπορούν να αποκλειστούν από δότες μέρους αυτού, (β) σε επίχρισμα από το κάτω μέρος και πλαϊνά της ζυγαριάς ακριβείας απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, από το οποίο η κατηγορούμενη δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότρια μέρους του.

(8)Στις 08.08.16 ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε τις κατηγορίες 1 και 2 του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης και αφού λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6508/13 του επιβλήθηκε χρηματική ποινή. Τα πιο παραδεχτά γεγονότα αποτελούν αυτόματα αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του δικαστηρίου. Η κατηγορούμενη, όπως λέχθηκε προηγουμένως, προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση, μέσα από την οποίαν δήλωσε πως δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση και ότι τα αντικείμενα που βρέθηκαν στην οικία της ήταν του κατηγορουμένου 1, για τα οποία δήλωσε παραδοχή στο δικαστήριο και του επιβλήθηκε ποινή. Παράλληλα στην ανακριτική της κατάθεση ημερομηνίας 10.01.15 (Τεκμήριο 6) δηλώνει πως την περίοδο των Χριστουγέννων του έτους 2014 και ειδικότερα πλησίον της πρωτοχρονιάς, ο τότε εν διαστάσει σύζυγος της μετέφερε στην οικία της την προαναφερόμενη ζυγαριά ακριβείας. Η εν λόγω ζυγαριά τοποθετήθηκε πάνω στο ράφι του τζακιού της οικίας και παρέμεινε εκεί για μέρες. Στο ίδιο σημείο η ζυγαριά αυτή βρισκόταν στις 10.01.15 που η κατηγορούμενη πήγε να ανάψει το τζάκι. Ο κατηγορούμενος 1 είχε κοιμηθεί στην οικία της όταν ήλθε εκεί τα ξημερώματα της 10.01.15. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, όταν αυτή καθάριζε την οικία της έπιανε και μετακινούσε την εν λόγω ζυγαριά και μετά την τοποθετούσε στο ίδιο μέρος. Τελικές Αγορεύσεις: Στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων κατηγορούσα αρχή και Υπεράσπιση εξέφρασαν διαφορετικές εισηγήσεις. Στη νομική της επιχειρηματολογία η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής επισήμανε ότι ήταν εις γνώση της κατηγορουμένης η παρουσία της ζυγαριάς ακριβείας στην οικία της, την οποίαν άγγιζε, καθάριζε και είδε ότι πάνω σ' αυτήν υπήρχαν ίχνη κάνναβης αλλά δεν έλαβε κανένα διάβημα για να το ξεφορτωθεί ή να καταγγείλει το γεγονός στην αστυνομία. Σύμφωνα με την κυρία Παπαλαζάρου επρόκειτο για αντικείμενο που ανήκε στην κατηγορούμενη, η οποία το είχε την κατοχή του, αντικείμενο πάνω στο οποίο υπήρχαν ίχνη κάνναβης, επειδή αυτό βρισκόταν στην οικία της. Όπως η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε, το πιο πάνω γεγονός σε συνδυασμό με τον εντοπισμό γενετικού υλικού της κατηγορουμένης πάνω στο επίμαχο αντικείμενο, δημιουργεί συνθήκες ενοχής της και γι' αυτό κάλεσε το δικαστήριο να καταδικάσει την κατηγορούμενη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη έδωσε εξήγηση σε ποιον ανήκε η ζυγαριά ακριβείας πάνω στην οποίαν υπήρχαν ίχνη κάνναβης, η οποία επαληθεύεται από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε παραδεχτεί ότι η ζυγαριά ήταν δική του μαζί με τα ίχνη κάνναβης που εντοπίστηκαν πάνω σ' αυτήν. Περαιτέρω είναι η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι τα ίχνη κάνναβης που εντοπίστηκαν πάνω στη ζυγαριά ακριβείας είναι της κατηγορουμένης. Στη βάση αυτού του σκεπτικού ο κύριος Σιαηλής κάλεσε το δικαστήριο να αθωώσει της πελάτισσα του στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Ενόψει του γεγονότος ότι το μαρτυρικό υλικό που συνθέτει την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής αποτελείται αποκλειστικά από παραδεκτά γεγονότα και με γνώμονα ότι δεν κλητεύθηκαν μάρτυρες υπεράσπισης, η ανώμοτη δήλωση της κατηγορουμένης μαζί με τη γραπτή ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 6) είναι οι μοναδικές αναφορές που τίθενται κάτω από το μικροσκόπιο της αξιολόγησης. Όπως ήδη λέχθηκε πιο πάνω, η κατηγορούμενη προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, ασκώντας έτσι το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Είναι γνωστό ότι η παροχή χωρίς όρκο κατάθεσης δεν επενεργεί εις βάρος του κατηγορουμένου αλλά ούτε και εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Είναι αποσαφηνισμένο μέσα από τη νομολογία ότι η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ωστόσο, όπως έχει επίσης νομολογηθεί, η αξία που έχει μία τέτοια δήλωση είναι περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, R. v. Frost [1964] 64 Cr. App. R. 284, Σίφουνας v. Δημοκρατίας και Πέτρου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.91, Vrakas v. R

(1973)2 CLR 139, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 CLR 200, Καντάρ v. Δημοκρατίας

(1978)2 CLR 132). Στην δε υπόθεση Θεοχάρους v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 τονίστηκε πως η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει την ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη. Η αξία που έχει είναι πειστική παρά αποδεικτική. Το δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Έχοντας αξιολογήσει την χωρίς όρκο κατάθεση της κατηγορουμένης, κρίνω ότι αυτή κατά τρόπο συνοπτικό επαναλαμβάνει την εκδοχή της, η οποία είχε καταγραφεί αναλυτικότερα στη γραπτή ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 6) κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης. Η δήλωση της κατηγορουμένης ότι ουδεμία σχέση έχει με την υπόθεση και ότι τα επίμαχα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στην οικία της ανήκουν στον κατηγορούμενο 1 περιέχεται στο Τεκμήριο 6 συνοδευόμενη από λεπτομέρειες. Η δε αναφορά της ότι ο κατηγορούμενος 1 ανέλαβε την ευθύνη της κατοχής ιχνών κάνναβης που εντοπίστηκαν πάνω στην επίμαχη ζυγαριά ακριβείας επαληθεύεται από το παραδεκτό γεγονός ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος είχε δηλώσει παραδοχή στις κατηγορίες 1 και 2 του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης που τον αφορούν και αφού λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6508/13 του επιβλήθηκε ποινή. Η κατηγορία που η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει είναι η ίδια με την κατηγορία 1 στην οποίαν ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε παραδοχή. Το στοιχείο αυτό ενισχύει την πειστικότητα της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορουμένης. Όπως έχει ήδη λεχθεί η ανώμοτη δήλωση της κατηγορουμένης αποτελεί μικρογραφία των αναφορών της που περιέχονται στην γραπτή ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 6). Λεπτομέρειες που περιβάλλουν την εκδοχή της παρέχονται στο Τεκμήριο 6. Έχοντας μελετήσει με προσοχή το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης της κατηγορουμένης διαπιστώνω ότι οι αναφορές που υπάρχουν σ' αυτήν σε συνάρτηση με τα παραδεκτά γεγονότα, διαμορφώνουν μία εικόνα εκδοχής με ενδεικτικά στοιχεία ευλογοφάνειας. Συγκεκριμένα η κατηγορούμενη παρουσιάζει τον κατηγορούμενο 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης ως τον εν διαστάσει σύζυγο της, πράγμα που η κατηγορούσα αρχή δεν απορρίπτει. Η ίδια ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν αυτός που την έφερε στην οικία της προσδιορίζοντας το χρόνο που το έπραξε και το χώρο που ακριβώς βρισκόταν. Η θέση της είναι ότι η εν λόγω ζυγαριά ακριβείας ανήκε στον κατηγορούμενο 1 και μόνο αυτός τη χρησιμοποιούσε, ισχυρισμός που φαίνεται να υποστηρίζεται από την παραδοχή του εν λόγω κατηγορουμένου στο ζήτημα αυτό. Την ίδια στιγμή κάποιος εύλογα σκεπτόμενος διερωτάται αν η κατηγορούμενη είχε οποιαδήποτε σχέση με τη ζυγαριά ακριβείας και τα ίχνη κάνναβης που εντοπίστηκαν σ' αυτήν γιατί να μην φροντίσει να την εξαφανίσει προτού υποβάλει καταγγελία στην αστυνομία παρά εν γνώση της ότι ήταν εκεί και με δική της πρωτοβουλία να επιτρέψει την είσοδο αστυνομικών στην οικία της. Η δε αντίδραση της κατηγορουμένης να υποδείξει από μόνη της στους αστυνομικούς το επίμαχο αντικείμενο αναφέροντας σε ποιον ανήκε και όχι να εντοπιστεί μέσα από την έρευνα που επρόκειτο να διεξαχθεί, κάτι που αποτελεί μέρος των παραδεχτών γεγονότων, ενισχύει το επιχείρημα της. Σε ότι αφορά τον μη αποκλεισμό πιθανότητας να υπάρχει γενετικό υλικό της κατηγορουμένης σε επίχρισμα από την περιοχή της οθόνης και από το κάτω μέρος και πλαϊνά της ζυγαριάς ακριβείας, παρόλο ότι αυτό δεν παραπέμπει σε επιστημονική σύνδεση της κατηγορουμένης με τη χρήση του επίμαχου αντικειμένου, εντούτοις δίδεται μία λογική εξήγηση από την κατηγορούμενη και συγκεκριμένα ότι ήλθε σε επαφή με το επίμαχο αντικείμενο όταν το μετακινούσε στα πλαίσια καθαρισμού της οικίας της, η οποία δεν αντικρούστηκε από την κατηγορούσα αρχή μέσα από το μαρτυρικό υλικό που παρουσίασε. Σε τελευταία ανάλυση θα έλεγα ότι η κατηγορούμενη προέβαλε εκδοχή η οποία περιέχει σημάδια ευλογοφάνειας. Ευρήματα: Τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν σημειωθεί πιο πάνω αποτελούν την έκταση των ευρημάτων του δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση. Χωρίς να χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν παραπέμπω σ' αυτά. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Όπως έχει προαναφερθεί η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι κατείχε κάνναβη, ίχνη της οποίας εντοπίστηκαν στη ζυγαριά ακριβείας. Το αδίκημα αυτό διέπεται από τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου 6 του Ν.29/77. Οι διατάξεις των εδαφίων του εν λόγω άρθρου, ως ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνος της υπόθεσης, προνοούν τ' ακόλουθα: " 6.—

(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου

(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου

(1)ανωτέρω." Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι:

1. Η κατηγορούμενη να έχει στην κατοχή της,
2. ελεγχόμενο φάρμακο. Εφόσον ικανοποιηθούν τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους της κατηγορουμένης, η οποία καλείται να αποδείξει ότι καλύπτεται από οποιαδήποτε από τις δύο υπερασπίσεις που παρέχονται από τις διατάξεις των σημείων (α) και (β) του εδαφίου

(4)του άρθρου 6 του Ν.29/

1. Η έννοια του 'ελεγχόμενου φαρμάκου' αποδίδεται στο άρθρο 3 του Ν.29/
2. Το εν λόγω άρθρο σημειώνει πως ο όρος 'ελεγχόμενο φάρμακο' σημαίνει οποιαδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται από τα Μέρη I, II και III του Πρώτου Πίνακα του Ν.29/
3. Η εν λόγω νομοθεσία κατατάσσει τα ελεγχόμενα φάρμακα σε τάξεως 'Α' και 'Β'. Ανατρέχοντας στα πιο πάνω μέρη της νομοθεσίας διαπιστώνω ότι στο Μέρος II η κάνναβη εμπίπτει στην κατηγορία του ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Β', η κατοχή της οποίας με βάση τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου 6 του Ν.29/77 απαγορεύεται. Η έννοια της 'κατοχής' ρυθμίζεται από το άρθρο 2 του Ν.29/77, η οποία, πέραν της φυσικής φύλαξης που υφίσταται όταν το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του ναρκωτικά ή όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του, περιλαμβάνει και την περίπτωση όπου αυτά βρίσκονται φυλαγμένα σε μέρος που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του εν λόγω προσώπου. Όπως ακόμη γίνεται αντιληπτό από τις πρόνοιες του άρθρου 2

(3)του Ν.29/77, στον πιο πάνω ορισμό περιλαμβάνεται και η περίπτωση που η ναρκωτική ουσία τελεί υπό τον έλεγχο του κατηγορουμένου αλλά βρίσκεται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Μαζί με την κατοχή απαραίτητο και συνάμα αλληλένδετο στοιχείο είναι η γνώση. Μέσα από άμεση ή περιστατική μαρτυρία θα πρέπει να καταδειχθεί ότι ο φερόμενος κάτοχος είχε γνώση της κατοχής των ναρκωτικών. Στις υποθέσεις Ιακώβου v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 και Queiss v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 49 διευκρινίστηκε ότι 'κατοχή' εν τη εννοία του νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του πράγματος που αποτελεί το αντικείμενο κατοχής. Σχετική ακόμη είναι η υπόθεση Χριστάκης Ιωάννου 'Τίτος' v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409. Επίσης στην υπόθεση Καΐμης v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662 τονίστηκε πως δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής αλλά απαιτείται και απόδειξη γνώσης της κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής με το βάρος απόδειξης αυτών να βρίσκεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που εντοπίστηκαν στη ζυγαριά ακριβείας είναι κάνναβη. Με βάση το Μέρος ΙΙ η κάνναβη εμπίπτει στην κατηγορία του ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Β'. Συνεπώς αυτό, του οποίου τα ίχνη εντοπίστηκαν στην επίμαχη ζυγαριά ακριβείας είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως 'Β'. Επομένως το πρώτο συστατικό στοιχείο ικανοποιείται. Περαιτέρω αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η ζυγαριά πάνω στην οποίαν ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης εντοπίστηκε στην οικία της κατηγορουμένης. Αυτό καταδεικνύει ότι η κατηγορούμενη είχε τη φυσική κατοχή των ιχνών κάνναβης που εντοπίστηκαν πάνω στη ζυγαριά ακριβείας. Το ερώτημα που στη συνέχεια εγείρεται είναι αν στη βάση του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε αποδεικνύεται γνώση της κατοχής ξηρής φυτικής ύλης από την κατηγορούμενη υπό την έννοια ότι η κατηγορούμενη γνώριζε για την παρουσία ιχνών αυτής της ουσίας επί της ζυγαριάς ακριβείας και ότι αυτή ήταν κάνναβη. Εξετάζοντας το ζήτημα αυτό μπορεί να λεχθεί ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία που με ασφάλεια να οδηγεί σε τέτοιο συμπέρασμα. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν προκύπτει ότι η κατηγορούμενη γνώριζε για την παρουσία ιχνών κάνναβης πάνω στη ζυγαριά ακριβείας. Παρόλο ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης η κατηγορούμενη γνώριζε για την παρουσία της ζυγαριάς ακριβείας στην οικία της, εντούτοις δεν είχε υπόψη της για την ύπαρξη κάνναβης πάνω σ' αυτήν. Εξ' ου και όχι μόνο δεν φρόντισε να τα εξαφανίσει προτού οι αστυνομικοί εισέλθουν στην οικία της για έρευνα μετά από δική της συγκατάθεση αλλά ήταν αυτή που υπέδειξε και στην ουσία παρέδωσε τη ζυγαριά ακριβείας στους αστυφύλακες. Ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να υποδεικνύει ότι η κατηγορούμενη γνώριζε για την παρουσία κάνναβης ή ότι είχε εντοπίσει κάνναβη στο επίμαχο αντικείμενο από προηγουμένως. Αντίθετα αυτό που φαίνεται να προβάλλεται από τον τρόπο διατύπωσης των θέσεων της κατηγορουμένης μέσα από την ανακριτική της κατάθεση είναι ότι η ύπαρξη της κάνναβης στην επίμαχη ζυγαριά περιέπεσε στην αντίληψη της κατά το χρόνο που την υπέδειξε στους αστυνομικούς, χωρίς έτσι να προϋπήρχε τέτοια γνώση. Παρόλο ότι παρουσιάστηκε η θέση της μεταφοράς της ζυγαριάς από την κατηγορούμενη στα πλαίσια καθαρίσματος της οικίας της, εντούτοις ουδεμία αναφορά υπάρχει για διαπίστωση ή αντίληψη από μέρους της για ύπαρξη ελεγχόμενου φαρμάκου πάνω σ' αυτήν οποιαδήποτε φορά. Αυτό υπό τις περιστάσεις τουλάχιστο εγείρει αμφιβολίες για ύπαρξη τέτοιας γνώσης. Η όποια σκέψη για δημιουργία τέτοιας γνώσης από τον μη αποκλεισμό πιθανότητας να υπάρχει γενετικό υλικό της κατηγορουμένης στη ζυγαριά ακριβείας κάθε άλλο παρά ορθή και λογική είναι. Πέραν του ότι κάτι τέτοιο δεν συνιστά επιστημονική σύνδεση της κατηγορουμένης με τη χρήση του επίμαχου αντικειμένου, η κατηγορούμενη παρέχει συγκεκριμένη εξήγηση γιατί μπορεί αυτό να συμβαίνει, η οποία, υπό τις περιστάσεις, κρίνεται ευλογοφανής. Στη βάση των προαναφερομένων και από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό εγείρονται αμφιβολίες ως προς τη γνώση της κατηγορουμένης για ύπαρξη κάνναβης πάνω στην επίμαχη ζυγαριά ακριβείας κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης. Συνακόλουθα το συστατικό στοιχείο της κατοχής δεν πληρείται. Εφόσον η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει. Το κενό που παρατηρείται στα γεγονότα δεν μπορεί να συμπληρωθεί μέσω εικασιών και υποθέσεων όσο εύλογες και αν είναι (Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στις υποθέσεις Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R.110 και Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 υποδείχθηκε πως εάν στο τέλος της εκδίκασης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής παρουσιάζει ουσιώδη κενά και αδυναμίες καθιστώντας την ανεπαρκή σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να τεκμηριώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σύνδεση της κατηγορουμένης με την αξιόποινη συμπεριφορά που της αποδίδεται. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον της κατηγορουμένης, η οποία, στη βάση υποβοσκουσών αμφιβολιών, αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment (Αναφορά: Ποινικό/Κατοχή ναρκωτικών/Άρθρα 2, 6

(1)και

(2)του Ν.29/77/Τελική Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο