ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης : 3866/18, 22/2/2019

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (Κατηγορία 2) , της χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου κατά παράβαση του άρθρου 3 του Ν.96(Ι)/2000 (Κατηγορία 3) και της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ άδεια οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 49

(1)(α) του Ν.94(Ι)/2001 ως έχει τροποποιηθεί (Κατηγορία 4). Σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά ακόμα δύο κατηγορίες (Κατηγορίες 5 και 6) , η ποινική δίωξη όμως σε σχέση με αυτές αναστάληκε από τον Έντιμο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τα ενώπιον μου αποδεκτά γεγονότα , την 7.4.2017 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXX X31 στον κύριο δρόμο Κουκλιών - Νικόκλειας στην επαρχία Πάφου χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ η άδειας οδήγησης του και πιστοποιητικό ασφάλισης της ευθύνης του ως οδηγού έναντι τρίτου. Σε κάποιο σημείο του δρόμου , το όχημα το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος συγκρούστηκε με ποδήλατο το οποίο οδηγούσε ο XXXXX XXXXX PAUL με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του τελευταίου και την πρόκληση ζημιάς στο ποδήλατο του. Αμέσως μετά την σύγκρουση ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος λόγω του ότι , ως ο ίδιος ανέφερε στην Αστυνομία η οποία και τον εντόπισε στην συνέχεια , δεν υπήρχαν τα απαραίτητη προς οδήγηση του οχήματος έγγραφα. Αφού το Δικαστήριο έδωσε τον λόγο στον κατηγορούμενο , αυτός , με δάκρυα στα μάτια οφείλω να σημειώσω , περιορίστηκε να αναφέρει «Έκαμα λάθος». Αναμφίβολα τα αδικήματα οποία έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά και ενδεικτικές της σοβαρότητας αυτής είναι οι προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές για τις οποίες αναφορά θα γίνει στην συνέχεια της παρούσας. Βεβαίως τα Δικαστήρια δεν επιβάλλουν ποινές περιοριζόμενα στην σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και αυτό γιατί υπάρχει πάντα η ανάγκη για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία για ένα κατηγορούμενο αλλά και να αρμόζει σε αυτόν. Για σκοπούς λοιπόν προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής που θα επιβάλω στον κατηγορούμενο , λαμβάνω υπόψη μου τους πιο κάτω παράγοντες. 1 . Την παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορούμενου.

1. Το λευκό του ποινικό μητρώο και την μη ύπαρξη βαθμών ποινής. Στοιχεία τα οποία αποκαλύπτουν ότι η υπό κρίση παραβατική συμπεριφορά του κατηγορούμενου αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός στην πορεία του.
2. Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ως αυτές προκύπτουν από την έκθεση την οποία έχει ετοιμάσει το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας. Πιο συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος : • Eίναι ηλικίας 82 ετών και διαμένει στα xxxxxxxx της Πάφου. • Το 1955 παντρεύτηκε και από τον γάμο του απέκτησε επτά παιδιά εκ των οποίων το ένα απεβίωσε στην ηλικία των 10 ετών λόγω προβλήματος υγείας. • Την 21.3.2018 η συζύγος του απεβίωσε λόγω προβλημάτων υγείας, θάνατος ο οποίος και επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ψυχολογική του κατάσταση. • Στο παρελθόν αντιμετώπιζε πρόβλημα αλκoολισμού και είχε ενταχθεί για ένα χρόνο σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Πριν 3 χρόνια υποβλήθηκε σε επέμβαση προστάτη ενώ σήμερα παρουσιάζει προβλήματα υγείας και σοβαρές κινητικές δυσκολίες με αποτέλεσμα την καθημερινή του φροντίδα να την έχει αναλάβει πρόσωπο το οποίο εργοδοτείται από τον ίδιο αλλά και δύο εκ των παιδιών του τα οποία διαμένουν στην ίδια περιοχή με αυτόν. Για την μετακίνηση του μεριμνά ο υιός του. • Είναι συνταξιούχος και λαμβάνει βασική σύνταξη 330 ευρώ και επίδομα χαμηλοσυνταξιούχου ύψους 150 ευρώ. Λαμβάνει επίσης, στα πλαίσια του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος , το ποσό των 170 ευρώ μηνιαίως το οποίο αφορά στην φροντίδα του από την οικιακή εργαζόμενη (120 ευρώ) αλλά και την αγορά ειδών προσωπικής υγιεινής (50 ευρώ για πάνες ηλικιωμένου ως αναφέρεται στην έκθεση).
3. Την σοβαρότητα των κατηγοριών και τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Σημειώνοντας ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπει ο Νόμος είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή ( Βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632)) , αναφέρω ότι: (α) Για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας , το άρθρο 8 του Ν.86/72 προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 1 χρόνο ή χρηματική ποινή μέχρι 1708 ευρώ. (β) Για το αδίκημα της 2ης κατηγορίας , το άρθρο 235 A

(1)του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι και δύο χρόνια ή σε χρηματική ποινή μέχρι 1708 ευρώ. Περαιτέρω το εδάφιο 3 του άρθρου 235 Α του Ποινικού Κώδικα προβλέπει , εκτός εάν συντρέχουν ειδικοί λόγοι , την αποστέρηση του δικαιώματος κατοχής άδειας οδήγησης για περίοδο όχι μικρότερη του ενός έτους. (γ) Για το αδίκημα της 3ης κατηγορίας , το άρθρο 3

(4)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000 προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι ένα

(1)έτος ή χρηματικής ποινής μέχρι 1708 ευρώ ή και τις δύο αυτές ποινές. Συνδυασμός των άρθρων 3

(4)και 3

(5)της πιο πάνω νομοθεσίας προβλέπει επίσης, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι , την αποστέρηση δικαιώματος κατοχής ή λήψης άδειας οδήγησης για περίοδο όχι μικρότερη των έξι

(6)μηνών. (δ) Για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας , το άρθρο 49 του Περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι ένα

(1)έτος ή χρηματικής ποινής μέχρι 1708 ευρώ.

1. Τους τραυματισμούς και υλικές ζημιές που είχαν προκληθεί συνεπεία της αμελούς οδήγησης του κατηγορούμενου.
2. Την εγωιστική συμπεριφορά που επέδειξε ο κατηγορούμενος αφού αποφασίζοντας να εγκαταλείψει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας , δεν μπορεί παρά να αδιαφόρησε για την σωματική ακεραιότητα, ακόμα και για την ίδια την ζωή , ενός συνανθρώπου του. Δεν πρέπει να διαφεύγει κανενός ότι η εγκατάλειψη του τόπου ενός ατυχήματος μπορεί να στοιχήσει ακόμα και την ζωή ενός συνανθρώπου μας εφόσον ο χρόνος ο οποίος διαρρέει από την στιγμή του ατυχήματος μέχρι και την παροχή βοήθειας ή μέχρι και την κλήση και κάθοδο ασθενοφόρου προς παροχή ιατρικής φροντίδας , πιθανόν να είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη της υγείας ενός τραυματία από τροχαίο ατύχημα.
3. Την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών και προστασία του κοινωνικού συνόλου από συμπεριφορές οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και σωματική ακεραιότητα όσων άλλων ανυποψίαστα χρησιμοποιούν τους δρόμους (βλ. Τουμάζου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 166/2016, ημερ. 5.10.2018 και Καλαιτζίδη ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 307/18 ημερ. 20.11.2018). Συνυπολογιζόμενων όλων των πιο πάνω παραγόντων και χωρίς να παραγνωρίζω ότι η ποινή φυλάκισης αποτελεί ύστατο μέτρο τιμωρίας και ότι επιβάλλεται μόνο όταν κρίνεται ως αναπόφευκτο τιμωρητικό μέτρο (Ποινική Έφεση 7166 ημερ. 30.8.2001 Κοσασβίλη ν. Αστυνομίας και Ποινικές εφέσεις Αρ.5209 , 5215 και 5216 , ημερομηνίας 18-12-1989 Russel Zak and Others ν Αστυνομίας) , επιβάλλω στον κατηγορούμενο : Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης δύο

(2)μηνών και περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή λαμβάνει άδειας οδήγησης για περίοδο 3 ετών από σήμερα (βλ. άρθρο 235 Α

(3)του Ποινικού Κώδικα και άρθρο 19 του Ν.86/72). Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Στην 4η κατηγορία δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή καθώς υπάρχει κοινός πυρήνας γεγονότων με την τρίτη κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει της κατάληξής μου για επιβολή ποινών φυλάκισης στον κατηγορούμενο, θα έλθω τώρα να εξετάσω εάν οι ποινές αυτές θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύνανται να ανασταλούν, σύμφωνα με τις διατάξεις των Περί της Υφ' Ορον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμων του 1972 έως 2003. Με το Νόμο 186(Ι)/2003 η δυνατότητα αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί καθώς όπως προνοείται «το δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Η κατάληξή μου, μετά από προσεκτική και συνάμα βασανιστική μελέτη, τόσο του συνόλου των περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση αλλά και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου, είναι ότι δικαιολογείται η έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης. Ενώπιον μου βρίσκεται ένας άνθρωπος ηλικίας 82 ετών ο οποίος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και κινητικότητας. Ένας άνθρωπος ο οποίος στα τόσα χρόνια ζωής του υπήρξε , ως προκύπτει από το λευκό του ποινικό μητρώο , ένας νομοταγής πολίτης. Ως πολύ σοφά ανέφερε το Ανώτατο Δικαστήριο σε μία από τις αποφάσεις του (Ποινική Έφεση 5512 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Π. Λουκά) , η νομοταγής ζωή ενός ανθρώπου , ιδιαίτερα ενός ανθρώπου μεγάλης ηλικίας ως και ο κατηγορούμενος , ομοιάζει με την ζωή ενός νοικοκυρεμένου ανθρώπου ο οποίος μία ολόκληρη ζωή εξοικονομεί για να βρει τις οικονομίες του στις δύσκολες μέρες. Έχει φτάσει λοιπόν η ώρα για τον κατηγορούμενο να εξαργυρώσει τις αποταμιεύσεις του από την για τόσα χρόνια νομοταγή του ζωή με μία δεύτερη ευκαιρία από το Δικαστήριο έτσι ώστε να μην οδηγηθεί σήμερα , στην ηλικία των 82 ετών και με τα προβλήματα υγείας και κινητικότητας τα οποία αντιμετωπίζει, στις Κεντρικές Φυλακές. Συναφώς οι ποινές φυλάκισης που έχω επιβάλει στον κατηγορούμενο αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Εξηγείται με απλό και κατανοητό προς τον κατηγορούμενο τρόπο , η έννοια της αναστολής των ποινών φυλάκισης) Υπ. ................ Π. Κυριακίδης , Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο