Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΣΑΣΑΚΑΡΟΣ, Αρ. Υπόθεσης: 737/15, 22/4/2019

(1)επιτέθηκε εναντίον του XXXX Μιχαήλ και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη,

(2)προκάλεσε τρόμο στο ίδιο πρόσωπο απειλώντας τον ότι θα επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο του με την φράση «Εν να σε κόψω έξω τζαι εν σε δέρω» και

(3)σε δημόσιο μέρος, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου τεκμήρια και δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε η εξεταστής της υπόθεσης, Αστ.XXXX Πατσαλίδου, του Τμήματος Μικροπαραβάσεων Πάφου. Αυτή στις 5.9.14 και μεταξύ των ωρών 11:05-11:55 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μ.Κ.2 σχετικά με καταγγελία που έκανε εναντίον του στις 29.8.14 ο κατηγορούμενος, για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη και αποστολή απειλητικών και υβριστικών μηνυμάτων καθώς και ανησυχίας. Κατά την λήψης της ανακριτικής του κατάθεσης, ο Μ.Κ.2 προέβηκε σε παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου, καταγγέλλοντας τον ότι αυτός τον χτύπησε και τον απείλησε (τεκμήριο 4). Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 13:15-13:35 η Μ.Κ.1 έλαβε κατάθεση σχετικά με το πιο πάνω περιστατικό από τον Ανδρέου XXXX, φίλο του Μ.Κ.

1. Περαιτέρω στις 6.9.14 και μεταξύ των ωρών 19:50-20:30 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 2). Στις 3.1.15 η Μ.Κ.1 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, απειλής βιαιοπραγίας και ανησυχίας και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο αυτός απάντησε «Αρνούμαι αυτές τις κατηγορίες και έχω να πω ότι αυτοί ξεκίνησαν να με χτυπούν και το μόνο που έκανα ήταν να αμυνθώ από τα δικά τους χτυπήματα. Όσο για το Νοσοκομείο, υπήρχε πολύς κόσμος μπροστά και δεν απείλησα τον XXXX ουδέποτε» (τεκμήριο 3). Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο παραπονούμενος XXXX Μιχαήλ. Αυτός στις 28.8.14 και μεταξύ των ωρών 04:00-04:10 βρισκόταν στο κλαμπ «Summer», με τους φίλους του XXXX και XXXX. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο από το σχολείο όπου έπαιζαν μαζί μπάσκετ και από το προαναφερόμενο κλαμπ στο οποίο πήγαιναν και οι δύο. Όσον αφορά την καταγγελία που έκανε εναντίον του ο κατηγορούμενος, ήταν η θέση του ότι στις 28.8.14 ενώ ο ίδιος βρίσκονταν στο προαναφερόμενο κλαμπ, γύρω στις 04:00, προσπαθώντας να διασχίσει το πλήθος έσπρωξε κατά λάθος τον κατηγορούμενο. Εκείνος γύρισε και τον αγριοκοίταξε, ο μάρτυρας γύρισε και τότε ο κατηγορούμενος πήγε να του δώσει το χέρι του και ο μάρτυρας γύρισε από την άλλη γιατί ενοχλήθηκε που τον είχε αγριοκοιτάξει χωρίς λόγο. Μετά ο κατηγορούμενος πήγε και άγγιξε τον μάρτυρα στον ώμο για να του μιλήσει. Όταν ο μάρτυρας γύρισε εκείνος του είπε «Σοβαρομιλάς;». Ο μάρτυρας του είπε «Ναι σοβαρομιλώ» και ο κατηγορούμενος τον έσπρωξε. Τότε ο μάρτυρας προσπάθησε να αμυνθεί και έσπρωξε τον κατηγορούμενο πίσω οπόταν εκείνος του έδωσε μια γροθιά στην αριστερή μεριά προσώπου. Καθώς ο μάρτυρας βρισκόταν κάτω, έπεσε και χτύπησε στην πλάτη του και ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε στο στόμα. Έγινε χαμός και τους χώρισαν οι security. Πήγε τότε ο φίλος του ο XXXX να τους χωρίσει και ο κατηγορούμενος χτύπησε και εκείνον στο πρόσωπο. Όταν τους χώρισαν οι security, έβγαλαν τον κατηγορούμενο έξω από το κλαμπ ενώ τον μάρτυρα τον άφησαν μέσα. Έξω από το κλαμπ έγινε άλλο επεισόδιο αλλά ο μάρτυρας δεν έχει ιδέα τι έγινε γιατί αυτός εκείνη την ώρα βρισκόταν μέσα στο κλαμπ. Μετά το επεισόδιο ο μάρτυρας πήγε στις πρώτες βοήθειες για τα χτυπήματα που είχε. Εκεί βρήκε τον κατηγορούμενο και του έδωσε το χέρι του για να συμφιλιωθούν αλλά εκείνος του είπε «Εν να σε κόψω έξω τζαι εν να σε δέρω». Τις επόμενες μέρες ο μάρτυρας δέχθηκε συνεχόμενα απειλητικά τηλεφωνήματα. Το Σάββατο 30.8.14 ενώ πήγαινε προς Έμπα με το αυτοκίνητο του, με συνοδηγό την κοπέλα του είδε σε ένα αυτοκίνητο με τον κατηγορούμενο να είναι συνοδηγός. Ο κατηγορούμενος αφού ακολούθησαν το αυτοκίνητο του, βγήκε έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου και κρατούσε ένα μαύρο πράγμα, το οποίο χτυπούσε πάνω στο καπό του αυτοκινήτου. Του έκοψαν τον δρόμο και ο μάρτυρας έστριψε αριστερά και έφυγε. Δεν πήγε στην Αστυνομία να κάνει καταγγελία γιατί δεν ήθελε περισσότερα προβλήματα μαζί του. Κατατέθηκε εκ συμφώνου ως τεκμήριο 5 και δηλώθηκε παραδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της, η ιατρική έκθεση που συνέταξε η Δρ. XXXX Σβανά του Τ.Ε.Π.Α. του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, μετά από εξέταση του Μ.Κ.2 στις 28.8.
2. Αυτή αναφέρει τα εξής: «Αναφερόμενη επίθεση. Αναφέρει αυχεναλγία, ήπιο άλγος κάτω γνάθου δεξιά, άλγος δεξιάς ωμοπλάτης. Κλινικά: εκδορά, ερυθρότης δεξιού ώμου. Δεν αναφέρει άλλες κακώσεις. Έγιναν ακτινογραφίες χωρίς εμφανείς οστικές κακώσεις και απελύθει». Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση του ανέφερε τα ακόλουθα: «Θέλω να πω στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι σε καμία περίπτωση δεν τραυμάτισα ούτε κτύπησα τον XXXX Μιχαήλ. Αντίθετα αυτός με κτύπησε και έχω και χαρτιά από τον γιατρό για να τα παρουσιάσω στο Δικαστήριο». Κατατέθηκε εκ συμφώνου ως τεκμήριο 6 και δηλώθηκε παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του «Ενημερωτικό Σημείωμα/Εξιτήριο Ασθενούς» του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, ημερ. 28.8.14, το οποίο συντάχθηκε μετά από εξέταση του κατηγορούμενου στις 28.8.
3. Αυτό αναφέρει βασικά τα εξής: «Κλινική εικόνα: Αναφερόμενος ξυλοδαρμός, κάκωση κεφαλής GCS 15/
4. Αναφέρει κεφαλαλγία, ζάλη, αυχεναλγία, ναυτία επεισόδια εμετός. Φέρει ήπιες εκχυμώσεις ζυγωματικών. Κύρια διάγνωση: Ξυλοδαρμός. Κάκωση κεφαλής. Αυχεναλγία. Κύρια ιατρική πράξη: Παρακολούθηση, εργαστηριακός και απεικονιστικός έλεγχος». Θεραπευτική αγωγή και οδηγίες: Έφυγε παρά την ιατρική συμβουλή». Αξιολόγηση μαρτυρίας Η Μ.Κ.1 εξεταστής της υπόθεσης αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης και στις συνθήκες υπό τις οποίες υπέβαλε την καταγγελία του ο Μ.Κ.2 ενώ κατέθεσε ως τεκμήρια τις ανακριτικές καταθέσεις του Μ.Κ.2 και του κατηγορούμενου καθώς και την γραπτή κατηγορία του τελευταίου. Η μαρτυρία της ουδόλως αμφισβητήθηκε και έτσι γίνεται δεκτή. Ο παραπονούμενος (Μ.Κ.2) δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά την μαρτυρία του προσπάθησε να δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις για τον κατηγορούμενο ώστε να πείσει ότι εκείνος ήταν που χωρίς λόγο του επιτέθηκε, τον τραυμάτισε και τον απείλησε. Πέραν τούτου και κυριότερα οι ουσιώδεις θέσεις του είτε στερούνται πειστικότητας είτε δεν βρίσκουν έρεισμα στην λογική είτε διαψεύδονται από ανεξάρτητη μαρτυρία. Συγκεκριμένα: Όσον αφορά τα χτυπήματα που δέχθηκε είπε στην κατάθεση του, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ότι αρχικά ο κατηγορούμενος τον έσπρωξε, εκείνος προσπάθησε να αμυνθεί και έσπρωξε τον κατηγορούμενο πίσω οπόταν εκείνος του έδωσε μια γροθιά στην αριστερή μεριά προσώπου. Καθώς αυτός βρισκόταν κάτω, έπεσε και χτύπησε στην πλάτη του (έδειξε δε κατά την μαρτυρία του την αριστερή ωμοπλάτη) και ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε στο στόμα. Σε σχέση με τον αριθμό όμως των χτυπημάτων που δέχθηκε, σε άλλο μέρος της κατάθεσης του έκανε λόγο για «χτύπημα» (δηλ. αναφερόμενος σε ένα) λόγω του οποίου ζαλιζόταν και για το οποίο πήγε στο νοσοκομείο. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι τραυματίσθηκε στον αριστερό ώμο και υποστήριξε ότι επρόκειτο για κάκωση από την οποία μάλιστα μέχρι σήμερα δυσκολεύεται να κοιμηθεί. Είπε επίσης ότι η ιατρός που τον εξέτασε του είπε ότι υπέστη «κάκωση στον αριστερό ωμοαυχένα». Όσον αφορά τα πιο πάνω θα πρέπει να λεχθεί κατ' αρχάς ότι από τα όσα είπε σε σχέση με την πλοκή των γεγονότων δεν προκύπτει από πού προήλθε και συναφώς δεν δικαιολογείται από κάποια ενέργεια του κατηγορούμενου, η πτώση του και το χτύπημα στην πλάτη. Όσον δε αφορά τους τραυματισμούς του αυτοί δεν επιβεβαιώνονται από το τεκμήριο 5 που είναι η ιατρική έκθεση που συνέταξε η ιατρός που τον εξέτασε. Συγκεκριμένα ενώ υποστήριξε ότι δέχθηκε γροθιά και στην αριστερή μεριά του προσώπου, κανένα τραύμα δεν αναφέρεται στο σημείο εκείνο στον εν λόγω τεκμήριο ενώ διαψεύδεται μάλιστα η θέση του για τραύμα στον αριστερό ώμο - ωμοπλάτη εφόσον στο ίδιο τεκμήριο αναφέρεται μόνο «άλγος δεξιάς ωμοπλάτης» και «ερυθρότης δεξιού ώμου». Όταν δε εύλογα ρωτήθηκε γιατί δεν πήγε αμέσως στο νοσοκομείο υποστήριξε ότι δήθεν τον κρατούσαν μέσα οι security. Το εύλογο όμως ερώτημα που εγείρεται ως προς την θέση του αυτή είναι γιατί ενώ, ως ανέφερε στην κατάθεση του, ζαλιζόταν από το χτύπημα του κατηγορούμενου δεν ζήτησε αμέσως να πάει στο νοσοκομείο και δέχθηκε να μείνει μέσα στο κλαμπ. Δεν βρίσκει δε έρεισμα στην λογική η θέση του ότι ο κατηγορούμενος τον απείλησε στο νοσοκομείο. Αυτό καθότι δεν είναι λογικό ο κατηγορούμενος προηγουμένως στο κλαμπ να του επιτέθηκε και να του προκάλεσε τραύματα δήθεν γιατί ο μάρτυρας αρνήθηκε να του δώσει το χέρι γιατί τον αγριοκοίταξε, να πήγε ενόψει αυτών στο νοσοκομείο και παρά ταύτα εκεί όταν συνάντησε τον κατηγορούμενο να του έδωσε το χέρι του δήθεν για να συμφιλιωθούν οπόταν ο κατηγορούμενος χωρίς λόγο, να τον απείλησε λέγοντας του «Εν να σε κόψω έξω τζαι εν να σε δέρω». Είναι προφανές ότι ανέφερε αυτά για να δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις για τον κατηγορούμενο και να τα συνδέσει με τα όσα είπε ότι έγιναν αργότερα δηλ. τα απειλητικά τηλεφωνήματα και την συνάντηση τους στον δρόμο. Πειστικότητας στερείται και η θέση του για το γεγονός ότι δεν προέβη σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου παρά μόνο όταν πληροφορήθηκε 8 ημέρες αργότερα από την Αστυνομία για την καταγγελία που ο τελευταίος έκανε εναντίον του. Συγκεκριμένα είπε ότι δεν το έκανε γιατί δεν ήθελε περισσότερα προβλήματα με τον κατηγορούμενο. Δεν είναι όμως λογικό να ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος τον χτύπησε στο κλαμπ προκαλώντας του μάλιστα κάκωση στον ώμο, στην συνέχεια να τον απείλησε στο νοσοκομείο, να του έκανε τις επόμενες μέρες απειλητικά τηλεφωνήματα, να κινήθηκε απειλητικά προς αυτόν όταν συναντήθηκαν με αυτοκίνητα στον δρόμο, προκαλώντας του φόβο αλλά αυτός να μην ήθελε να προχωρήσει σε καταγγελία γιατί δήθεν δεν ήθελε να έχει περισσότερα προβλήματα με τον κατηγορούμενο. Όταν μάλιστα του τέθηκε στην αντεξέταση ότι άρα δεν είχε παράπονο και άφησε το θέμα εκεί, απάντησε χωρίς να εξηγήσει τι εννοούσε «Κατά κάποιο τρόπο ναι». Δεν πείθει δε η θέση του ως προς την σκοπιμότητα και την γνησιότητα της καταγγελίας του και συγκεκριμένα ότι ενώ δεν ήθελε να έχει προβλήματα με τον κατηγορούμενο και δεν ήθελε να τον πάρει δικαστικώς, άλλαξε τελικά γνώμη και τον κατήγγειλε επειδή εκείνος έκανε παράπονο εναντίον του «χωρίς λόγο». Όταν δε του τέθηκε ότι το έπραξε εκδικητικά απάντησε ότι το έκανε δικαιωματικά λέγοντας ότι δήθεν μετά που το σκέφθηκε καλά έπρεπε να τον καταγγείλει και αυτός. Σε υποβολή δε ότι το παράπονο το έκανε καθαρά εκδικητικά επειδή αυτός χτύπησε τον κατηγορούμενο και μετά από μία εβδομάδα τον κάλεσε η Αστυνομία να δώσει κατάθεση απάντησε «Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, κανένα». Να λεχθεί περαιτέρω ότι η μη πειστικότητα της ως άνω θέσης του προκύπτει και από τα εξής: Ερωτώμενος στην αντεξέταση του για τα απειλητικά τηλεφωνήματα που, ως υποστήριξε, του έκανε τις επόμενες μέρες ο κατηγορούμενος, αποκάλυψε από μόνος του ότι και αυτός έστειλε μηνύματα στον κατηγορούμενο λέγοντας ότι το έκανε εν βρασμώ ψυχής γιατί απείλησε την ζωή του και την κοπέλα του. Δεν είναι όμως πειστική η θέση του ότι ενώ ο κατηγορούμενος του έκανε όλα τα πιο πάνω και αυτός δεν ήθελε να έχει προβλήματα μαζί του όχι μόνο δεν προχώρησε σε καταγγελία αλλά αντίθετα του έστελνε και μηνύματα. Τα δε μηνύματα αυτά ως προκύπτει από τα όσα αναφέρει ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του κάθε άλλο παρά φόβο δείχνουν. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του ανέφερε ότι αμέσως μετά το επεισόδιο της 28.8.14 ο παραπονούμενος του τηλεφωνούσε και όταν δεν του απαντούσε του έστειλε μηνύματα στο κινητό του και συγκεκριμένα «Ρε μα είσαι πούττος;;;», «Έλα πουττούι έτσι μεν απαντάς», «Άκου να σου πω έφαες και έσπασες και μέσα τζαι έξω τζαι ούλλη η Πάφος περιπέζει σε», «Την άλλη φορά εν να σε στείλω εντατική», «Κανόνισε μεν ξανασυζητήσεις γιατί αν μάθω οτιδήποτε άλλο ως τα πόψε εν να καταλάβεις πολλά καλά ρε φλόρούι, πουστομιτσή». Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Μ.Κ.2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συναφώς η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Ο κατηγορούμενος, ως προαναφέρθηκε, προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχάς πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται βασικά στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16, στην οποία γίνεται περαιτέρω αναφορά ως προς το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται τέτοια δήλωση. Τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090). Όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Θα πρέπει να δοθεί κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία τέτοιας δήλωσης είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή αδιαμφισβήτητα (βλ. επίσης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 106, 126, 127/15, ημερ. 17.5.18 και Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 191/16, ημερ. 6.11.18). Εξετάζοντας την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου υπό το φως των πιο πάνω, θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτή δεν αναφέρεται σε γεγονότα που σχετίζονται με την υπόθεση ώστε να αξιολογηθεί ανάλογα στην βάση τον καθορισθέντων από τη νομολογία αρχών. Πρόκειται για δήλωση που περιλαμβάνει ουσιαστικά μη παραδοχή του στις επίδικες κατηγορίες. Δεν μπορεί λοιπόν να της δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Κατάληξη Προς απόδειξη των επίδικων κατηγοριών η κατηγορούσα αρχή στηρίχθηκε ουσιαστικά στην μαρτυρία του Μ.Κ.2. Για τους λόγους όμως που εξηγήθηκαν ανωτέρω η μαρτυρία αυτού δεν έγινε δεκτή. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε οποιαδήποτε ασφαλή ευρήματα ως προς το τι ακριβώς συνέβη κατά τους επίδικους χρόνους, ώστε να οδηγηθεί σε ανάλογα συμπεράσματα. Ως εκ των άνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει με επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες που αποδίδει στον κατηγορούμενο. Συνεπώς αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ......................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη - Απειλή - Ανησυχία) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο