Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΓΓΕΛΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 275/19, 18/6/2019

(3), 30Α, 31, 31Α, Πρώτος και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (κατηγορία 4) και παράνομης κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5, 6

(3), 30, 30, 31, 31Α, Πρώτος και Τρίτος Πίνακας του Νόμου 29/77 (κατηγορίες 5 και 6). Περαιτέρω έκαστος των κατηγορουμένων 1 και 2 αντιμετωπίζει χωριστά από μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30, 31, 31Α, Πρώτος και Τρίτος Πίνακας του Νόμου 29/77 (κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα). Τέλος ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει άλλη μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (κατηγορία 23). Σύμφωνα με τις λεπτομέρεις αδικημάτων, στις 12.1.19 στην Πάφο, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο ΧΧΧΧ Νικολάου: · Συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλ. τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 μέχρι 6 (κατηγορία 1). · Είχαν στη κατοχή τους κοκαΐνη συνολικού βάρους 2,01 γραμμαρίων, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 2). · Είχαν στη κατοχή τους ίχνη κοκαΐνης που ανιχνεύτηκαν σε μία ζυγαριά ακρίβειας, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 3). · Είχαν στη κατοχή τους κοκαΐνη συνολικού βάρους 2,01 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 4). · Είχαν στη κατοχή τους κάνναβη συνολικού βάρους 33,43 γραμμαρίων, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 5). · Είχαν στη κατοχή τους κάνναβη συνολικού βάρους 33,43 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 6). · Είχαν στη κατοχή τους ίχνη κάνναβης που ανιχνεύθηκαν σε μια ζυγαριά ακρίβειας, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 23). Εδώ να σημειωθεί ότι ο κ. Αλεξάνδρου, κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 δήλωσε, σε σχέση με την κατηγορία 5, ότι ο κατηγορούμενος 1 παραδέχεται ότι είχε στην κατοχή του κάνναβη βάρους 26.98 γραμμαρίων. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο 4 μάρτυρες. Περαιτέρω δηλώθηκαν και παραδεκτά γεγονότα που αφορούν την διακίνηση των τεκμηρίων, τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Γενικού Χημείου του Κράτους αλλά και τις εξετάσεις γενετικού υλικού. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτοί προέβηκαν σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσαν μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ.ΧΧΧΧ Κακουλλή, της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου. Κατόπιν πληροφορίας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο ΧΧΧΧ Νικολάου (αδελφός του κατηγορούμενου 2) διακινούν ναρκωτικά, έγινε παρακολούθηση και στις 12.1.19 εντοπίστηκε στην οδό ΧΧΧΧ στην Πάφο το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX03 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο 2, με συνοδηγό τον Νικολάου και επιβάτη τον κατηγορούμενο

1. Περί ώρα 18:40 μέλη της Υ.ΚΑ.Ν επιχείρησαν να ανακόψουν το εν λόγω όχημα. Ο μάρτυρας βρισκόταν σε υπηρεσιακό όχημα με τον Μ.Κ.2 και τον Α/Αστ.ΧΧΧΧ. Κινήθηκαν στην πιο πάνω οδό με ανατολική κατεύθυνση ενώ το όχημα με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ είχε πορεία αντίθετη δηλαδή με δυτική κατεύθυνση στην ίδια οδό. Πίσω από το όχημα ΧΧΧΧ ερχόταν δεύτερο υπηρεσιακό όχημα στο οποίο επέβαιναν οι Αστ.ΧΧΧΧ. Και τα δύο υπηρεσιακά οχήματα είχαν σε λειτουργία τους φάρους τους. Αφού ο κατηγορούμενος 2 αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας σταμάτησε σε μικρή απόσταση από το όχημα που επέβαινε ο μάρτυρας. Αμέσως η πόρτα του συνοδηγού άνοιξε και ο Νικολάου κατέβηκε από το όχημα και άρχισε να τρέχει σε συγκρότημα διαμερισμάτων που βρίσκεται στην εν λόγω οδό. Αμέσως τόσο ο μάρτυρας όσο και ο Μ.Κ.2 κατεβήκαν από το υπηρεσιακό όχημα και άρχισαν να τον καταδιώκουν. Ενώ ο μάρτυρας καταδίωκε τον Νικολάου διαπίστωσε ότι η πόρτα του συνοδηγού του οχήματος ΧΧΧΧ παρέμεινε ανοικτή και αυτό άρχισε να κινείται όπισθεν με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο στην άκρη του δρόμου. Ο Νικολάου εισήλθε στην αυλή της κατοικίας με αρ. 7 στην οδό ΧΧΧΧ, ο Μ.Κ.2 τον καταδίωκε σε μικρή απόσταση και ο μάρτυρας έτρεχε πίσω από τον Μ.Κ.2 (υπέδειξε την οικία και τους χώρους όπου κινήθηκε ο Νικολάου στις φωτογραφίες 32-52 του τεκμηρίου 3). Ο Μ.Κ.2 φώναζε στον Νικολάου «Αστυνομία. Σταμάτα» αλλά εκείνος συνέχισε να τρέχει. Στην συνέχεια ο Νικολάου αφού πέρασε από τον χώρο στάθμευσης της πιο πάνω οικίας έστριψε δεξιά προς την περίφραξη της οικίας και επιχείρησε να περάσει πάνω από ξύλινη περίφραξη. Εκεί ο Μ.Κ.2 κατάφερε να τον πιάσει αλλά μόλις έφτασε ο μάρτυρας, ο Νικολάου κατάφερε να διαφύγει, να περάσει την περίφραξη και να πάει στην αυλή της διπλανής οικίας (υπέδειξε την περίφραξη στις φωτογραφίες 43, 44, 49, 50 και 51). Ο μάρτυρας πήδηξε πάνω από την ξύλινη περίφραξη και συνέχισε να καταδιώκει τον Νικολάου. Εκείνος συνέχισε να τρέχει στις αυλές των υπόλοιπων διαμερισμάτων. Ακολούθως εισήλθε στην οδό ΧΧΧΧ και κινήθηκε προς άγνωστη κατεύθυνση. Από εκεί ο μάρτυρας έχασε οπτική επαφή μαζί του και λόγω του σκότους δεν κατάφερε να τον εντοπίσει. Στην συνέχεια και ώρα 18:45 ο μάρτυρας επέστρεψε στην οδό ΧΧΧΧ όπου διαπίστωσε ότι το όχημα ΧΧΧΧ ίχε ακινητοποιηθεί αφού συγκρούστηκε με το δεύτερο υπηρεσιακό όχημα (βλ. φωτογραφίες 15, 16, 18, 21, 22 και 23). Ο Αστ.ΧΧΧΧ συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 αφού τον είδε να πετά στο έδαφος ένα νάιλον διαφανές σακούλι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα και εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 4Α-4Β - βλ. φωτογραφίες 18-20). Ο Αστ.ΧΧΧΧ συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2 για τα αυτόφωρα αδικήματα της παρεμπόδισης αστυνομικού κατά την νόμιμη εκτέλεση του καθήκοντος του και της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγηση. Όπως ενημερώθηκε, ο Μ.Κ.2 κατά την ώρα που καταδίωκε τον Νικολάου είδε να πέφτει από αυτόν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 5 - το υπέδειξε στις φωτογραφίες 38-40), ένα κινητό τηλέφωνο (τεκμήριο 6 - βλ. φωτογραφίες 38-40) και ένα σχισμένο τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα και εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 7Α-7Β - βλ. φωτογραφίες 45-48). Ακολούθως και ώρα 18:53 σε σωματική έρευνα που έκανε ο Αστ. ΧΧΧΧ, στην αριστερή κάλτσα του κατηγορούμενου 1 βρήκε ένα τεμάχιο άσπρου χαρτομάντιλου εντός του οποίου υπήρχε ένα τεμάχιο νάιλον σακουλάκι κλειστό δια καψίματος εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσα με κοκαΐνη (τεκμήριο 8 - βλ. φωτογραφία 54). Αφού το παρέλαβε του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Εν κόκα εξιάσα την». Στην συνέχεια σε σωματικό έλεγχο που ο μάρτυρας διενήργησε στον κατηγορούμενο 2 βρήκε στην αριστερή τσέπη του μπουφάν του ένα τεμάχιο νάιλον σακούλι χρώματος κόκκινου εντός του οποίου υπήρχαν 5 τεμάχια νάιλον σακουλάκια κλειστά διά καψίματος χρώματος κόκκινου, εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσα με κοκαΐνη (τεκμήριο 9 - βλ. φωτογραφία 53). Αφού τα παρέλαβε, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν να πρόκειται για κοκαΐνη της οποίας η κατοχή και η χρήση απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο εκείνος απάντησε «Εν κόκα εν δική μου». Κατά την σωματική έρευνα των κατηγορουμένων δεν βρέθηκε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Στην συνέχεια ο μάρτυρας διενήργησε στην παρουσία των κατηγορουμένων 1 και 2 έρευνα του οχήματος ΧΧΧΧ όπου η ώρα 19:19 βρήκε κάτω από την θέση του συνοδηγού μια ζυγαριά ακρίβειας ασημένιου χρώματος με δύο μπαταρίες με διαφανές πλαστικό κάλυμμα πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης (τεκμήριο 10 - βλ. φωτογραφίες 26-27). Αφού την υπέδειξε στους κατηγορούμενους 1 και 2 και τους πληροφόρησε ότι σε αυτήν υπάρχουν ίχνη άσπρης σκόνης που πιθανόν να πρόκειται για κοκαΐνη, της οποίας η κατοχή και η χρήση απαγορεύεται και τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο, ο κατηγορούμενος 1 του απάντησε «Ένεν δική μου» ενώ ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε οποιανδήποτε απάντηση. Στο μέρος κλήθηκαν και μέλη της Τροχαίας Πάφου για διερεύνηση του τροχαίου δυστυχήματος και παραλαβή του οχήματος ΧΧΧΧ. Η έρευνα ολοκληρώθηκε η ώρα 19:40 και στην συνέχεια με την βοήθεια των Μ.Κ.2, Α/Αστ.1698 και Αστ.2482 μετέβηκαν στην οικία του κατηγορούμενου 1 όπου μεταξύ των ωρών 19:45-20:25 στην παρουσία του και δυνάμει δικαστικού εντάλματος διενήργησαν έρευνα. Η οδός που βρίσκεται η οικία του κατηγορούμενου 1 είναι σε απόσταση περί τα 500 μέτρα από το σημείο όπου έγινε η ανακοπή του οχήματος. Κατά την διάρκεια της έρευνας και ώρα 20:00 ο μάρτυρας βρήκε σε ντουλάπι στο καθιστικό της οικίας μια ζυγαριά ακρίβειας μαύρου χρώματος πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 11 - βλ. φωτογραφία 55). Αφού την παρέλαβε πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι πάνω στην ζυγαριά υπάρχουν ίχνη κάνναβης, της οποίας η κατοχή και η χρήση απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο εκείνος απάντησε «Εν δική μου». Η έρευνα συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο παράνομο. Επίσης ερευνήθηκε και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Ακολούθως τόσο οι κατηγορούμενοι όσο και όλα τα ανευρεθέντα τεκμήρια οδηγήθηκαν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου για τα περαιτέρω. Εκεί μεταξύ των ωρών 22:00-23:15 ο μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 (τεκμήριο 14). Στην συνέχεια και ώρα 23:30 ο μάρτυρας συνέλαβε δυνάμει εντάλματος τον κατηγορούμενο 2 και αφού τον πληροφόρησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια και ώρα 23:40 ο μάρτυρας συνέλαβε δυνάμει εντάλματος τον κατηγορούμενο 1 και αφού τον πληροφόρησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Εναντίον του Νικολάου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και καταζητείται. Ακολούθως την ίδια ημέρα κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.2 και γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου 1 ο μάρτυρας έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα (τεκμήριο 12) και δείγμα δακτυλικών και παλαμικών αποτυπωμάτων. Ακολούθως την 13.1.19 και μεταξύ των ωρών 00:15-01:00 ο μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 (τεκμήριο 15). Στην συνέχεια κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.2 και γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου 2 ο μάρτυρας έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα (τεκμήριο 13). Περαιτέρω κατά την κυρίως εξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι από την πείρα του στην Υ.ΚΑ.Ν. από το 2012 γνωρίζει ότι η κάνναβη στην αγορά κοστίζει €20 το γραμμάριο και συνήθως τα άτομα που την πουλούν έχουν στην κατοχή τους ζυγαριά, την ζυγίζουν και την δίνουν στον αγοραστή. Η κοκαΐνη πωλείται συνήθως στα €100 το γραμμάριο και για σκοπούς πώλησης της συνήθως τοποθετείται σε νάιλον σακουλάκια και ανάλογα με το βάρος της δίνεται στους αγοραστές. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Λοχ.ΧΧΧΧ Σιμιλλίδης, υπεύθυνος της δεύτερης αλλαγής της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου. Την 12.1.19 κατόπιν πληροφορίας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο ΧΧΧΧ Νικολάου ασχολούνται με την διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και μετά από σχετική παρακολούθηση εντοπίστηκε στην οδό ΧΧΧΧ στην Πάφο το όχημα με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο 2, είχε ως συνοδηγό τον αδερφό του ΧΧΧΧ Νικολάου και επιβάτη στα πίσω καθίσματα τον κατηγορούμενο
2. Η ώρα 18:40 έγινε στην πιο πάνω οδό προσπάθεια για ανακοπή του εν λόγω οχήματος από δυο αστυνομικά οχήματα με αναμμένους τους υπηρεσιακούς φάρους, το ένα από την μπροστινή μεριά και το άλλο από την πίσω μεριά. Στο όχημα με το οποίο έγινε προσπάθεια ανακοπής από την μπροστινή μεριά, επέβαινε ο μάρτυρας με τους Α/Αστ.ΧΧΧΧ Κυριάκου και τον Μ.Κ.
3. Στο άλλο υπηρεσιακό όχημα, το οποίο ακολουθούσε το όχημα ΧΧΧΧ, επέβαιναν οι Αστ.ΧΧΧΧ Γεωργίου, Αστ.ΧΧΧΧ Αιμίλιου και Αστ.ΧΧΧΧ Κωνσταντίνου. Μόλις ο κατηγορούμενος 2 αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας στο μέρος αμέσως φρέναρε το όχημα και κινήθηκε με όπισθεν ταχύτητα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με σταθμευμένα αυτοκίνητα. Πριν κινηθεί με όπισθεν, ο μάρτυρας είδε τον Νικολάου να εξέρχεται του οχήματος και να τρέπεται σε φυγή. Αμέσως δημιουργήθηκε στον μάρτυρα υποψία ότι δυνατόν να είχε στην κατοχή του ναρκωτικές ουσίες και έτσι εξήλθε του υπηρεσιακού οχήματος και άρχισε να τον καταδιώκει με το Μ.Κ.
4. Ο Νικολάου πήδηξε από σιδερένιο κάγκελο και εισερχόμενος στην αυλή της κατοικίας με αρ. 7 στην πιο πάνω οδό συνέχισε να τρέχει. Ο μάρτυρας του φώναζε «Αστυνομία Σταμάτα» αλλά εκείνος συνέχισε να τρέχει. Ενώ ο μάρτυρας βρισκόταν πίσω του στο πλάι της αυλής της πιο πάνω οικίας είδε να πέφτουν του Νικολάου κάποια αντικείμενα που εκ των υστέρων διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 5) και ένα κινητό τηλέφωνο (τεκμήριο 6). Δεν είδε κατά πόσο ο Νικολάου κρατούσε τα πιο πάνω ή τα είχε στις τσέπες του πριν τα δει να πέφτουν. Σε απόσταση περίπου 5-6 μέτρων, αφού ο Νικολάου σκαρφάλωσε πάνω σε ξύλινο φράκτη της εν λόγω κατοικίας ο μάρτυρας κατάφερε να τον πιάσει από τον λαιμό αλλά, λόγω του ότι ο Νικολάου είχε ήδη σχεδόν περάσει τον ξύλινο φράκτη, λόγω του βάρους του και του ύψους της περίφραξης, ο μάρτυρας δεν κατάφερε να τον συγκρατήσει με αποτέλεσμα να καταφέρει να διαφύγει. Την ώρα που κρατούσε τον Νικολάου είδε να πέφτει κάτι στο έδαφος που εκ των υστέρων διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ένα σχισμένο τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα και εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 7Α-7Β). Ο Μ.Κ.1 συνέχισε να καταδιώκει τον Νικολάου χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Ο μάρτυρας παρέμεινε στο μέρος και φρουρούσε τα πιο πάνω τεκμήρια μέχρι η ώρα 18:45 που τον αντικατάστησε ο Μ.Κ.
5. Στην συνέχεια επέστρεψε στον χώρο ανακοπής του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ όπου διαπίστωσε ότι αυτό κινήθηκε με όπισθεν ταχύτητα για τριάντα περίπου μέτρα με αποτέλεσμα να κτυπήσει σε δύο σταθμευμένα οχήματα και να τους προκαλέσει ελαφριές ζημιές και να καταλήξει στο μπροστινό μέρος του άλλου υπηρεσιακού οχήματος, να του προκαλέσει ζημιές και να ακινητοποιηθεί. Ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθηκε από τον Αστ.ΧΧΧΧ για τα αυτόφωρα αδικήματα της παρεμπόδισης αστυνομικού κατά την νόμιμη εκτέλεση του καθήκοντος του και της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης. Ο δε κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε από τον Αστ.ΧΧΧΧ για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' ήτοι κάνναβης, καθότι θεάθηκε να πετάει στο έδαφος ένα νάιλον διαφανές σακούλι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα και εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Περαιτέρω κατά την κυρίως εξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξ όσων του είπαν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι ξαδέλφια ενώ ο ΧΧΧΧ Νικολάου είναι ο αδελφός του κατηγορούμενου
6. Εξηγώντας τι εννοεί στην κατάθεση του λέγοντας «μετά από σχετική παρακολούθηση» είπε ότι στην προκειμένη με την λήψη της πληροφορίας ότι οι κατηγορούμενοι ασχολούνται με την διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, ανατέθηκε στον Μ.Κ.3 να τους θέσει υπό παρακολούθηση. Από την παρακολούθηση, η οποία γινόταν κατά την διάρκεια της νύχτας για περίοδο 6 υπηρεσιών (δηλ. σε διάστημα 10 περίπου ημερών μέρα παρά μέρα) διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του δύο αυτοκίνητα ίδιου χρώματος και μοντέλου, δίπορτα. Το ένα είχε αριθμούς εγγραφής ΧΧΧΧ και το άλλο ΧΧΧΧ. Από την παρακολούθηση διαπιστώθηκε ότι πάντα οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1 το όχημα με συνοδηγό είτε τον κατηγορούμενο 2 είτε τον Νικολάου καθώς και ότι χρησιμοποιούσαν συγκεκριμένο σημείο επί της οδού που έγινε η ανακοπή, κοντά σε δύο οικόπεδα, στο οποίο υπήρχαν σταθμευμένα αυτοκίνητα, τα οποία πλησίαζαν με το αυτοκίνητο για 2 ‑ 3 δευτερόλεπτα και μετά έφευγαν όλα τα οχήματα. Αυτό ενέτεινε τις υποψίες ότι πράγματι η πληροφορία ήταν βάσιμη δηλ. υπήρχε πιθανότητα να ασχολούνται με διακίνηση ναρκωτικών. Δεν είναι τυχαίο που επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος χώρος για να γίνει η ανακοπή. Ο λόγος ήταν διότι ήταν το δρομολόγιο που χρησιμοποιούσαν οι κατηγορούμενοι. Την συγκεκριμένη μέρα, πριν την ανακοπή, ο μάρτυρας ανέθεσε στον Μ.Κ.3 να τους παρακολουθήσει για τελευταία φορά. Εκείνη την ημέρα ενημερώθηκε από τον Μ.Κ.3 ότι για πρώτη φορά βρίσκονταν στο αυτοκίνητο τόσο οι κατηγορούμενοι 1 και 2 όσο και ο Νικολάου και ότι οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος 2 αντί του κατηγορούμενου 1, συνοδηγός ο Νικολάου και στα πίσω καθίσματα ο κατηγορούμενος
7. Ο μάρτυρας σε υπηρεσιακό όχημα με συναδέλφους του εγκαταστάθηκαν σε αδιέξοδο στην περιοχή και το άλλο υπηρεσιακό όχημα κάτω από υπόγειο πολυκατοικίας. Ο Μ.Κ.3 τον ενημέρωσε ότι υπήρχε στο συγκεκριμένο σημείο, που χρησιμοποιούσαν οι κατηγορούμενοι ένα αυτοκίνητο και επίσης θεάθηκε το αυτοκίνητων αυτών να πλησιάζει το άλλο αυτοκίνητο για μερικά δευτερόλεπτα και στην συνέχεια και τα δύο οχημάτα εγκατέλειψαν το μέρος. Από το σημείο που ήταν ο μάρτυρας δεν μπορούσε να βλέπει τι έγινε αλλά είδε τα φώτα του ΧΧΧΧ που πέρασε την ώρα που αυτό ερχόταν προς το μέρος του. Μετά από πάροδο 10 λεπτών περίπου, ο μάρτυρας πληροφορήθηκε από τον Μ.Κ.3 ότι στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχαν 3 αυτοκίνητα σταματημένα και ένας πεζός. Στην συνέχεια θεάθηκε το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι, να πλησιάζει τα συγκεκριμένα οχήματα και τον πεζό για κάποια δευτερόλεπτα και μετά να αναχωρούν. Τότε κατά την διαδρομή του ΧΧΧΧ προς τα πίσω ο μάρτυρας έκρινε ότι έπρεπε να γίνει ανακοπή του. Το όχημα στο οποίο αυτός επέβαινε το ανέκοψε από μπροστά ενώ από πίσω το ακολούθησε το άλλο υπηρεσιακό όχημα, στο οποίο πριν έδωσε σχετικές οδηγίες. Τα άλλα οχήματα που συναντήθηκαν με τους κατηγορούμενους πρέπει να έφυγαν από την αντίθετη κατεύθυνση. Κατά την επιχείρηση επικεντρώθηκαν στους κατηγορούμενους και με την δύναμη που είχε στην διάθεση του δεν μπορούσε να κάνει ανακοπή άλλου οχήματος. Από την πείρα του στην Υ.ΚΑ.Ν, ως εξήγησε δεν αγοράζει ούτε πουλά αλλά μιλά με χρήστες ναρκωτικών που συλλαμβάνουν, γνωρίζει ότι η αξία της κάνναβης στην αγορά είναι €20 το γραμμάριο ενώ της κοκαΐνης είναι €100 με €120 το γραμμάριο. Όσον δε αφορά τον τρόπο πώλησης είπε ότι η προμήθεια της κάνναβης γίνεται είτε μέσα σε χαρτομάντηλο, είτε σε κλειστό διά καψίματος της άκρης του νάιλον σακουλάκι, είτε χύμα. Ως προς το τελευταίο εξήγησε ότι επειδή η κάνναβη είναι ξηρή φυτική ύλη, την πιάνουν, την ζυγίζουν και την δίνουν στο χέρι των χρηστών. Η δε κοκαΐνη πωλείται ως επί το πλείστον σε σακουλάκια κλειστά διά καψίματος, γιατί είναι σκόνη και μπορεί να χυθεί. Όσον δε αφορά το πόσα γραμμάρια κάνναβης μπορεί ένα χρήστης να κάνει χρήση αφού ρωτήθηκε σχετικά κατά την αντεξέταση του είπε ότι αυτό που ξέρει είναι ότι με ένα γραμμάριο κάνναβης κάμνουν 2, 3 τσιγάρα. Εξαρτάται πόσο βάζει μέσα ο καθένας. Όταν ρωτήθηκε πόσα γραμμάρια την ημέρα χρειάζεται κάποιος που κάνει χρήση 10 ή 15 τσιγάρα είπε ότι εάν κάποιον κάνει τόσα την ημέρα θα είναι όλη μέρα «φιρμένος». Για αυτόν είναι δε παράλογο κάποιος να κάνει χρήση 4 γραμμάρια την ημέρα. Το λογικό είναι να κάνει χρήση μισό με ένα γραμμάριο. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Αστ.ΧΧΧΧ της Υ.ΚΑ.Ν Πάφου. Υπηρετεί στην συγκεκριμένη Υπηρεσία από το
8. Όσον αφορά την παρούσα εξήγησε ότι ο ρόλος του ήταν από την λήψη της πληροφορίας, στην παρακολούθηση των υπόπτων, στην οργάνωση της επιχείρησης και στην εκτέλεσή της. Όσον αφορά την παρακολούθηση είπε ότι, μετά την λήψη της πληροφορίας για διακίνηση ναρκωτικών γίνεται μια προεργασία, γίνεται παρακολούθηση των υπόπτων εκεί όπου επιτρέπεται και αφού βγουν τα κατάλληλα συμπεράσματα γίνεται η επιχείρηση. Στην προκειμένη κατά την παρακολούθηση διαπίστωσε ότι πράγματι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου είχαν συναντήσεις σε διάφορα σημεία, στην Κάτω Πάφο κυρίως, με άτομα χρήστες ναρκωτικών. Είπε ότι από την πείρα του μπορεί άνετα να ξεχωρίσει μια συνάντηση αν πρόκειται για δοσοληψία ναρκωτικών ή όχι. Στην προκειμένη διαπίστωσε ότι οι κατηγορούμενοι χρησιμοποιούσαν δύο αυτοκίνητα, ιδίου τύπου, μάρκας και χρώματος (υπέδειξε ως ένα εξ αυτών αυτό που φαίνεται στην φωτογραφία 14), πάντα με οδηγό τον πρώτο και συνοδηγό κάποιες φορές τον δεύτερο κατηγορούμενο, άλλες φορές τον Νικολάου. Κινούνταν στην Κάτω Πάφο, περιοχή Universal και περιοχή Αγαπήνωρος. Έστηναν τους πελάτες τους στην άκρη του δρόμου, τους πλεύριζαν «και χέρι του χεριού, παράθυρο του παραθύρου» (αστραπιαία έβγαιναν και έμπαιναν χέρια από τα παράθυρα των αυτοκινήτων) γινόταν η δοσοληψία. Αρκετές δε φορές ήταν πεζός που τους πλησίαζε. Η πράξη γινόταν με αστραπιαίες κινήσεις και στην συνέχεια εγκατέλειπαν το μέρος. Κυρίως όμως είχε διαπιστώσει ότι τους πελάτες τους έκλειναν ραντεβού πίσω από τα περίπτερα ΧΧΧΧ, στην οδό δηλ. που έγινε η επιχείρηση, στην Κάτω Πάφο. Αφού έκλειναν τα ραντεβού τους και οι πελάτες στάθμευαν στην εν λόγω οδό, οι κατηγορούμενοι πρώτα περνούσαν από την Λεωφόρο ΧΧΧΧ, με την οποία από το σημείο όπου ήταν σταματημένοι οι πελάτες, είχαν οπτική επαφή και έτσι μπορούσαν να ελέγχουν το μέρος και ακολούθως εισέρχονταν στην συγκεκριμένη οδό και αφού γινόταν η συναλλαγή εγκατέλειπαν το μέρος. Αυτό γινόταν καθόλη την διάρκεια της νύχτας, όσες φορές τους παρακολούθησε. Η εν λόγω παρακολούθηση διήρκησε 6 υπηρεσίες δηλ. για διάστημα 10‑12 μέρες. Κατά τις παρακολουθήσεις αυτές ο μάρτυρας ήταν κάποτε πεζός κάποτε σε αυτοκίνητο, κάποτε πολύ κοντά στους κατηγορούμενους ακόμη και λίγα μέτρα και κάποτε μακριά τους. Μετά την λήξη των παρακολουθήσεων ενημέρωνε τον υπεύθυνο της βάρδιας (Μ.Κ.2) και ανέλυαν κάποιες παρατηρήσεις για να μπορέσουν να βγάλουν κάποια συμπεράσματα. Δεν κράτησε τους αριθμούς εγγραφής των οχημάτων που είδε να συναλλάσσονται με τους κατηγορούμενους. Δεν το θεώρησε αναγκαίο γιατί σκοπός του δεν ήταν αυτός που αγόραζε αλλά αυτός που πωλούσε. Κατά την ημέρα της επιχείρησης μετέβηκε μόνος του στην περιοχή. Ενώ βρισκόταν σε όχημα εντόπισε να βρίσκεται εν κινήσει το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι και ο Νικολάου στην ΧΧΧΧ. Με τον εντοπισμό αυτών ο μάρτυρας εγκαταστάθηκε όχι στο σημείο που έγινε η ανακοπή αλλά περί τα 40-50 μέτρα μακριά από το σημείο που έβλεπε κατά τις παρακολουθήσεις τις προηγούμενες μέρες να γίνονται οι συναντήσεις του οχήματος των κατηγορουμένων με άλλα αυτοκίνητα και πεζούς. Το σημείο αυτό ήταν περί τα 100 μέτρα από το σημείο που έγινε στην συνέχεια η ανακοπή. Ειδοποίησε δε σχετικά τον Μ.Κ.2 και αυτός με τους συναδέλφους του εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Στην συνέχεια έφτασε ένα αυτοκίνητο στο σημείο. Αφού το όχημα που επέβαιναν οι κατηγορούμενοι το προσέγγισε από την πλευρά του συνοδηγού, έφυγε τόσο το ένα αυτοκίνητο όσο και αυτό των κατηγορουμένων από το σημείο. Για να είναι σίγουροι ότι οι κατηγορούμενοι δεν πήραν ναρκωτικά αλλά έδωσαν, ανέμεναν να δουν αν θα γινόταν και άλλη μια πράξη. Αφού πέρασαν περί τα 10 λεπτά, στο ίδιο σημείο, στην οδό ΧΧΧΧ, ο μάρτυρας είδε ότι σταμάτησαν 3 αυτοκίνητα. Κάποια έμειναν ξεκινημένα, κάποια έσβησαν και βγήκε από τα περίπτερα ΧΧΧΧ ένας πεζός και πήγε και αυτός στο σημείο που ήταν τα 3 αυτοκίνητα. Το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι εισήλθε από την βόρεια πλευρά της οδού ΧΧΧΧ και ξεκίνησαν να συναντούν ένα‑ένα τα αυτοκίνητα που ήταν παρκαρισμένα στην αριστερή πλευρά του δρόμου και τον πεζό και μετά εγκατέλειψαν το σημείο. Δεν μπορούσε να δει τους αριθμούς εγγραφής των εν λόγω οχημάτων καθότι τα έβλεπε από το πλάι και δεν είχε ανάγκη να τους λάβει γιατί δεν ήθελε να πιάσει τους χρήστες αλλά τον έμπορα. Είχε δε από πριν συνεχή επαφή δια τηλεφώνου με τον Μ.Κ.2 και έτσι όταν κινήθηκε το αυτοκίνητο των κατηγορούμενων προχώρησαν τα δύο οχήματα με τους συναδέλφους του στην ανακοπή. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Δρ. ΧΧΧΧ Καριόλου, Διευθυντής του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής, του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, το οποίο Εργαστήριο μεταξύ άλλων διεξάγει εξετάσεις στο επίπεδο του γενετικού υλικού σε αστυνομικά τεκμήρια. Κατέθεσε δε ως τεκμήριο 24 και υιοθέτησε την έκθεση που συνέταξε μετά από την εξέταση τεκμηρίων της παρούσας. Δηλώθηκε δε ως παραδεκτό γεγονός ότι όλες οι εξετάσεις που αυτός έκανε για σκοπούς των τεκμηρίων της παρούσας, έγιναν με τον δέοντα και ορθό επιστημονικό τρόπο και μεθοδολογία και κατέληξαν στα ορθά αποτελέσματα τα οποία αναφέρονται στο τεκμήριο 24 υπό τον τίτλο «Συμπεράσματα». Εξήγησε δε ο μάρτυρας ότι με τον όρο «δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο» εννοεί ότι παρατηρούνται κάποια γενετικά χαρακτηριστικά ενός προσώπου όμως από το σύνολο των χαρακτηριστικών αυτών που μπορεί να έχει ένα άτομο, απουσιάζουν κάποια. Ως εκ τούτου, ανέφερε, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι κατά πόσο όντως είναι το συγκεκριμένο άτομο ή αν πρόκειται για κάποιο άλλο άτομο. Για το συμπέρασμα 6 στην έκθεση του είπε ότι στο τεκμήριο 8 έγιναν 3 δειγματοληψίες. Στην 264-5.1 από το χαρτομάντηλο, δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε αξιοποιήσιμο γενετικό υλικό. Ως ανέφερε, οι γενετικές εξετάσεις από μόνες τους δεν μπορούν να προσδιορίσουν τον χρόνο εναπόθεσης γενετικού υλικού πάνω σε ένα αντικείμενο. Δεν μπορούμε λοιπόν να γνωρίζουμε χρονικά πότε εναποτέθηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 που εντοπίσθηκε στο σημείο 264-5.2 (κομμάτι από την καμένη άκρη του τεμαχίου νάιλον σακουλάκι κλειστού δια καψίματος στο τεκμήριο 8). Όσον όμως αφορά την σειρά με την οποία μπορεί να ήλθαν σε επαφή με ένα αντικείμενο τα διαφορετικά άτομα που έχουν συμβάλει σε αυτό το μεικτό γενετικό υλικό, δηλαδή που έχουν δώσει το γενετικό τους υλικό σε αυτό το μείγμα, συνήθως παρατηρείται ότι το άτομο το οποίο συνεισφέρει το μεγαλύτερο σε πληρότητα γενετικό προφίλ είναι και το άτομο το οποίο αγγίζει και έρχεται σε επαφή με το αντικείμενο, τελευταίο. Όσον δε αφορά το πιο πάνω εξήγησε περαιτέρω ότι οι χρωµοσωµικές θέσεις που εξετάζονται κάθε φορά που γίνεται εξέταση στο επίπεδο του γενετικού υλικού είναι
9. Όταν πάρουμε αποτέλεσμα και για τις 17 αυτές θέσεις τότε έχουμε 100 % πληρότητα ενός γενετικού προφίλ ή είναι πολύ κοντά, 90 ‑ 95 % και κατά την άποψη του σε τέτοια περίπτωση αυτό το οποίο βλέπουμε σε ένα αντικείμενο, είναι το άτομο το οποίο έχει αγγίξει και τις περισσότερες φορές με άμεσο τρόπο πάνω σε ένα αντικείμενο. Αυτό το γνωρίζει από πειράματα που έχουν γίνει και στο εργαστήριο τους τα οποία έχουν δημοσιεύσει ενώ αναφέρεται και σε συγγράμματα συναδέλφων του στην διεθνή βιβλιογραφία. Ερωτώμενος πόσων ατόμων το γενετικό υλικό εντοπίσθηκε στο εν λόγω σημείο 264-5.2 είπε ότι ο κύριος δότης είναι ο κατηγορούμενος 1 και για το δεύτερο πρόσωπο υπάρχουν χαρακτηριστικά τα οποία εντοπίζονται στο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου
10. Αναφορικά με το συμπέρασμα 6, στο σενάριο αν δεν θα ήταν λογικό όταν έχουμε μια επιφάνεια, όπως το εδώλιο του μάρτυρα και σ' ένα σημείο της επιφάνειας αυτής να αφήσει κάποιος γενετικό του υλικό και με αυτό να έλθει σε επαφή μόνο η συγκεκριμένη περιοχή του σακουλιού που είναι καμένη και όχι όλη η επιφάνεια, να εντοπίσθει το γενετικό υλικό του προσώπου αυτού, είπε ότι θα είναι λογικό υπό την έννοια ότι η μεταφορά, εάν υπήρχε γενετικό υλικό στο εδώλιο θα μεταφερόταν στο σακούλι μέρος του γενετικού υλικού και ως εκ τούτου τις περισσότερες φορές, δεν θα παρατηρείτο πλήρες γενετικό προφίλ αλλά μερικό γενετικό προφίλ, θα απουσίαζαν δηλαδή γενετικά χαρακτηριστικά. Η αρχή είναι ότι μεταφέρεται μέρος του γενετικού υλικού. Εξήγησε δε ότι εάν έχουμε 100 κιλά γενετικού υλικού πάνω στο εδώλιο, για να δώσουν ένα πλήρες γενετικό προφίλ μπορεί να μην χρειάζεται και τα 100 αλλά να χρειάζονται 50 κιλά γενετικού υλικού. Ως εκ τούτου, όταν έρθει σε επαφή, με παθητική επαφή, ένα αντικείμενο με την επιφάνεια που έχει 100 κιλά και μεταφερθούν τα 20, δεν θα πάρουμε ένα πλήρες γενετικό προφίλ. Άρα η ποσότητα έχει σχέση με το τι εντοπίζουμε σαν γενετικό προφίλ. Επίσης στο ίδιο σενάριο είπε ότι η γνώμη του είναι ότι εάν αυτό το αντικείμενο ερχόταν σε επαφή με το εδώλιο, θα ερχόταν σε επαφή με ολόκληρη την επιφάνεια, γιατί είναι μικρό και δεν μπορεί να δεχθεί ότι η επιφάνεια, το σημείο επαφής θα είναι μόνο ένα σημείο καρφίτσας. Θα έπρεπε να εναποτεθεί και να εντοπιστεί γενετικό υλικό και στην υπόλοιπη επιφάνεια του τεμαχίου του σακουλιού. Εξήγησε επίσης ότι το συγκεκριμένο σακουλάκι είχε μέσα σκόνη και έτσι ήταν στρογγυλό και αυτό ακριβώς κάνει ακόμη πιο πιθανό να μην αγγίξει μόνο ένα σημείο. Όσον δε αφορά την επιφάνεια στην οποία εντοπίσθηκε το γενετικό υλικό (καμένη άκρη του τεμαχίου νάιλον σακουλάκι κλειστού δια καψίματος) είπε ότι από την εμπειρία του γνωρίζει ότι κάποιος καίει αυτό το σακουλάκι και μετά, με τα δάκτυλά του, εξασκεί πίεση για να το κλείσει ώστε το περιεχόμενο του να παγιδευθεί μέσα στην συσκευασία. Η πίεση που γίνεται με τα δάχτυλα και το στρίψιμο πάνω στο σακουλάκι για να κλείσει είναι ένας παράγοντας που επηρεάζει την εναπόθεση γενετικού υλικού πάνω στο σακουλάκι. Λογικά θα ανέμενε κάποιος ότι το πρόσωπο που προβαίνει σε αυτή την σφράγιση, κατά την στιγμή που σφραγίζει, εναποθέτει και το γενετικό του υλικό. Αυτό όμως δεν μπορεί να αναχθεί σε κανόνα, εφόσον υπάρχει και η πιθανότητα να γίνει αυτή η ενέργεια χωρίς κατ' ανάγκη να εναποτεθεί γενετικό υλικό. Τις περισσότερες φορές όμως όντως παρατηρείται γενετικό υλικό πάνω σε αυτού του είδους τις συσκευασίες που έχουν κλειστεί δια καψίματος. Στο σενάριο ότι κάποιος κρατά το σακουλάκι ολόκληρο κάτι που σημαίνει ότι ασκεί πίεση και στην άλλη πλευρά του και άρα αναμένεται ο εντοπισμός γενετικού υλικού σε όλη την επιφάνεια είπε ότι αυτό δεν γίνεται κατ' ανάγκη και εξήγησε ότι όταν κρατάς το σακουλάκι με τα χέρια σου και μετά το στρίβεις, η πίεση που δημιουργείται με τα δύο δάχτυλα στο πάνω μέρος του σακουλιού, δεν είναι η ίδια με αυτήν που εξασκείται πάνω στην υπόλοιπη επιφάνεια του αντικειμένου. Αυτή είναι η εμπειρία του όταν έκαναν πειράματα και στο εργαστήριο αισθανθήκαν ότι η πίεση που βάζουν πάνω σε ένα νάιλον σακουλάκι για να το στρίψουν, η τριβή δεν είναι το ίδιο με το απλώς να το κρατήσει κάποιος. Σε σχέση με το σενάριο εάν υπήρχε μια επιφάνεια πάνω στην οποία είχε εναποτεθεί γενετικό υλικό προσώπου Α και ένα άλλο πρόσωπο έπιανε αυτό το τεκμήριο και το τοποθετούσε πάνω σε αυτήν την επιφάνεια, κατά πόσο πάνω στο συγκεκριμένο σακουλάκι θα εντοπίζετο το γενετικό υλικό του προσώπου Α που ήταν πάνω στην επιφάνεια, είπε ότι εκ των πραγμάτων, αυτό φαίνεται ότι δεν ισχύει, διότι στην 264-5.3 που είναι η εξωτερική επιφάνεια δηλ. εκτός του καψίματος δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό. Όσον δε αφορά το υπ' αρ. 7 συμπέρασμα του είπε ότι το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σαν κύριο δότη είχε τον κατηγορούμενο 1 δηλ. το γενετικό υλικό ήταν μεν μεικτό, αλλά κύριος δότης, δηλαδή το άτομο το οποίο έχει συνεισφέρει την μεγαλύτερη ποσότητα ήταν ο κατηγορούμενος
11. Όσον δε αφορά το χαρτομάντηλο του τεκμηρίου 8 όταν ρωτήθηκε εάν κάποιος θα ανέμενε να βρει γενετικό υλικό σε αυτό με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος το είχε τοποθετημένο στην αριστερή του κάλτσα, είπε ότι η απάντηση θα ήταν θεωρητικά ότι κάποιος θα ανέμενε να εντοπίσει γενετικό υλικό, αλλά αυτό δεν είναι πάντοτε αναγκαίο. Όσον αφορά στο τεκμήριο 9 και συγκεκριμένα στο τεμάχιο του σακουλιού με κόκκινο χρώμα που ήταν το κύριο σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν τα άλλα 5 μικρά σακουλάκια που είχαν άσπρη σκόνη και ήταν μαζεμένο, σε αυτό εντοπίσθηκε στην εξωτερική πλευρά (δειγματοληψία 264-6.1) μεικτό γενετικό υλικό. Όταν του ζητήθηκε να δώσει κάποια λογική εξήγηση πώς και δεν εντοπίστηκε στο σημείο που το έστριψαν αυτό το σακούλι για να βάλουν κάποια άλλα σακουλάκια μέσα και εντοπίστηκε σε κάποια άλλη επιφάνεια είπε ότι σε αυτό δεν εντόπισαν κάψιμο. Αν ήταν κάπως στριμμένο δεν το γνωρίζει. Εκείνο που γνωρίζει είναι ότι σάρωσαν ολόκληρη την επιφάνεια του και από στις δύο πλευρές. Έγιναν δύο δειγματοληψίες. Σε ερώτηση εάν συμφωνεί ότι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι μπορεί να έχει μεταφερθεί γενετικό υλικό στην συγκεκριμένη επιφάνεια χωρίς να είναι αναγκαίο ο δότης να αγγίξει το συγκεκριμένο τεκμήριο απάντησε ότι η ερώτηση είναι πολύ γενική και ζητήθηκε από τον συνήγορο να δώσει ένα πιο συγκεκριμένο σενάριο για να μπορέσει να τοποθετηθεί σωστά. Σε ερώτηση εάν μπορεί να αποκλείσει οποιοδήποτε σενάριο να έχει τοποθετηθεί το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο συγκεκριμένο τεκμήριο με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, εκτός από επαφή του προσώπου που εντοπίζεται το γενετικό υλικό είπε ότι δεν μπορεί να το αποκλείσει αλλά διευκρίνισε ότι τα σενάρια στα οποία μπορεί να τοποθετηθούν θα έχουν ίσως διαφορετικές πιθανότητες. Δηλαδή το σενάριο της άμεσης μεταφοράς έναντι της έμμεσης μεταφοράς, να υπερισχύει έναντι του άλλου και αντιθέτως και γι' αυτό έχει σημασία να τεθεί για να απαντήσει, ποια είναι η θέση (σενάριο) για την μεταφορά. Εξήγησε δε γενικά την εξαιρετικά μεγάλη σημασία που έχει να του τίθενται συγκεκριμένα σενάρια και όχι γενικά, ώστε να μπορεί να δώσει την γνώμη του, αναφορικά με θέματα μεταφοράς και παραμονής γενετικού υλικού. Όσον αφορά τα 5 σακουλάκια του τεκμηρίου 9 (συμπεράσματά 7 και 8) όταν ρωτήθηκε εάν δεν ήταν λογικά αναμενόμενο στην εσωτερική επιφάνεια του σακουλιού, στο οποίο αυτά ήταν μέσα, να υπήρχε γενετικό υλικό απάντησε ότι η μεταφορά γενετικού υλικού δεν είναι τόσο εύκολη και δεύτερο εξαρτάται από την ποσότητα του γενετικού υλικού που μεταφέρεται, κατά πόσο δηλαδή η ποσότητα που θα μεταφερθεί θα είναι ανιχνεύσιμη η εντοπίσιμη. Δέχθηκε ότι το γενετικό υλικό είναι κάτι μεταφερόμενο και μπορεί κάποτε αλλά όχι πάντοτε να εναποτεθεί-μεταφερθεί σε κάποιο αντικείμενο με πολλούς και διάφορους τρόπους και ότι η μεταφορά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Σε υποβολή όμως ότι σε σχέση με τα συμπεράσματά 7, 8 ως και 9, σε σχέση με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 που εντοπίζεται δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν έγινε με άμεσο ή με έμμεσο τρόπο η τοποθέτηση αυτού είπε, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τα πιο πάνω για συγκεκριμένα σενάρια, ότι κατά την άποψη του είναι πολύ λανθασμένα να τίθεται μια εξαιρετικά γενική ερώτηση, χωρίς να υποβάλλεται ένα συγκεκριμένο σενάριο έτσι ώστε να μπορεί να μελετηθεί και να απαντηθεί ορθολογιστικά. Ως εκ τούτου είπε, η απάντησή του είναι ότι εφόσον δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο σενάριο, δεν μπορούμε να ξέρουμε κατά πόσο, αφορά σενάριο το οποίο μπορεί να είναι σωστό ή μπορεί να μην υπάρχει καμία πιθανότητα να ισχύει κάτω από οποιαδήποτε προϋπόθεση. Ο κατηγορούμενος 1 στην ανώμοτη του δήλωση ανέφερε τα ακόλουθα: «Κύριε Πρόεδρε, είμαι εδώ, να σας απολογηθώ και να παραδεχτώ ότι είχα στην κατοχή μου την ποσότητα των 27 γραμμαρίων που τα έχω μόνο για δική μου χρήση. Δεν γνώριζα τι είχαν στην κατοχή τους οι υπόλοιποι και ουδεμία στιγμή εγώ εσκέφτηκα αυτά που είχα στην κατοχή μου να τα δώσω σε οποιονδήποτε άλλον, ήταν μόνο και μόνο για δική μου χρήση. Παραδέχομαι ότι τα είχα στην κατοχή μου. Δεν αντιλέγω σε αυτό. Αυτά». Ο κατηγορούμενος 2 στην ανώμοτη του δήλωση ανέφερε τα ακόλουθα: «Κύριε Πρόεδρε, παραδέχομαι ότι είχα στην κατοχή μου κοκαΐνη βάρους 2,1 γραμμαρίων, την αγόρασα γιατί την είχα για δική μου χρήση, δυστυχώς είμαι χρήστης κοκαΐνης, εγώ δεν πουλώ ναρκωτικά, ούτε ξέρω τι είχε στην κατοχή του ο ΧΧΧΧ ή το άλλο πρόσωπο που έφυγε. Παραδέχομαι τη 2η κατηγορία αλλά δεν έχω καμία σχέση ούτε με εμπορία ναρκωτικών, ούτε με την κάνναβη που βρήκαν οι αστυνομικοί». Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο Μ.Κ.1, εξεταστής της υπόθεσης, μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε με λεπτομέρεια και σαφήνεια τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την επιχείρηση ανακοπής του οχήματος που επέβαιναν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και το τρίτο πρόσωπο καθώς και τα όσα ακολούθησαν αυτής αλλά και τις ανακριτικές ενέργειες στις οποίες προέβη στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Αυτά θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Όσον αφορά την παρακολούθηση που προηγήθηκε της ημέρας που έγινε η επιχείρηση, είπε ότι μετά την πληροφορία που λήφθηκε, ακολούθησε παρακολούθηση για περίοδο 10 περίπου ημερών πριν τις 12.1.
12. Όταν δε κρίθηκε ότι μπορεί να γίνει επιχείρηση ακολούθησε η επίδικη. Εξήγησε δε ότι τέτοιες παρακολουθήσεις χρειάζονται για να βγάλουν κάποια συμπεράσματα και δεν σημαίνει ότι μόλις δουν να διαπράττεται κάποιο αδίκημα επεμβαίνουν. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν έλαβε μέρος στην παρακολούθηση αλλά αυτή έγινε από τον συνάδελφο του Αστ.ΧΧΧΧ (Μ.Κ.3). Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ότι οι όποιες θέσεις και συμπεράσματα του μάρτυρα αναφορικά με το ποια αδικήματα διαπράχθηκαν από τους κατηγορούμενους, δόθηκαν όταν κλήθηκε κατά την αντεξέταση του να απαντήσει σχετικά, με βάση την μαρτυρία που είχε υπόψην του και σίγουρα δεν τίθεται θέμα αξιολόγησης τους εφόσον η κατάληξη σε τέτοια ανήκει στο Δικαστήριο, που είναι το μόνο αρμόδιο να αποφασίσει επί της ουσίας. Η μαρτυρία του γίνεται λοιπόν δεκτή, με τις πιο πάνω διευκρινίσεις. O M.K.2 μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε με σαφήνεια και λεπτομέρεια όλα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του τόσο πριν την επιχείρηση όσο και κατά την διάρκεια αυτής, αποκαλύπτοντας τις πηγές των γνώσεων του για όσα θέματα δεν είχε προσωπική γνώση. Απαντούσε δε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις, οι θέσεις του ήταν σταθερές, συνεπείς και λογικές, δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και γενικά η μαρτύρια του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Θα πρέπει άλλωστε να λεχθεί ότι το μόνο μέρος της μαρτυρίας του που ουσιαστικά αμφισβητήθηκε ήταν αυτό που αφορούσε την παρακολούθηση που προηγήθηκε της επιχείρησης, το οποίο κρίνεται ότι θα πρέπει να εξετασθεί στην συνέχεια μαζί με την σχετική μαρτυρία του Μ.Κ.
13. Θα πρέπει και ως προς αυτόν να λεχθεί ότι τα όποια συμπεράσματα του σε σχέση με τη ουσία της υπόθεσης, τα ανέφερε όταν ρωτήθηκε σχετικά, ήταν με βάση τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του και ασφαλώς δεν τίθεται θέμα εξέτασης της ορθότητας τους στα πλαίσια αξιολόγησης της αξιοπιστίας του εφόσον η κατάληξη σε τέτοια συμπεράσματα αποτελεί έργο του Δικαστηρίου και μόνο. Η μαρτυρία του Μ.Κ.3 αφορούσε βασικά την παρακολούθηση που προηγήθηκε της ανακοπής. Σε σχέση με την μαρτυρία αυτού αλλά και την σχετική με το θέμα μαρτυρία του Μ.Κ.2 θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Ως λέχθηκε στην Κυπρίζογλου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 53/2017, 64/2017, 66/2017 και 68/2017, ημερ. 15.12.17, το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης υπαγορεύει ότι ένας μάρτυρας καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου ελεύθερα και ανεπηρέαστα τα γεγονότα που βρίσκονται στην γνώση και αντίληψη του και για αυτό δεν επιτρέπεται η προσυνεννόηση μεταξύ μαρτύρων και οι κοινές συναντήσεις μεταξύ αυτών ούτως ώστε να μην γνωρίζει ένας μάρτυρας τι θα καταθέσει ένας άλλος. Εντός του ίδιου πλαισίου εντάσσεται και η αρχή ότι η προετοιμασία (coaching) και/ή η εκπαίδευση (training) ενός μάρτυρα αναφορικά με το τι θα πει και πως θα καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αθέμιτη και ανεπίτρεπτη πρακτική. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται ότι ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δικαιούται να έχει τέτοια επαφή, η οποία δυνατόν να συμπεριλαμβάνει την ανάγνωση της κατάθεσης του μάρτυρα που έδωσε στην Αστυνομία, την υποβολή οποιωνδήποτε διευκρινιστικών ερωτήσεων και την πιθανή εξασφάλιση ή προσθήκη νέων στοιχείων στην μαρτυρία, σε καμία όμως περίπτωση με στόχο την βελτίωση ή ενδυνάμωση της μαρτυρίας που θα δώσει στο Δικαστήριο ή την όποια καθοδήγηση προς αυτόν. Περαιτέρω λέχθηκε ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε κανόνας, ο οποίος περιορίζει την κυρίως εξέταση στο περιεχόμενο και μόνο της κατάθεσης που ο μάρτυρας έδωσε στις ανακριτικές αρχές και η οποία υιοθετείται ως μέρος της κυρίως εξέτασης. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το επιλήψιμο από το γεγονός και μόνο ότι ο μάρτυρας προσφέρει στην κυρίως εξέταση του μαρτυρία πρόσθετη από εκείνη που περιέχεται στην κατάθεση του. Αντίθετα κάτι τέτοιο είναι εν πολλοίς αναμενόμενο να προκύψει ως αποτέλεσμα της συνάντησης και συνέντευξης που ο μάρτυρας είχε με τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Δεν είναι δε ασύνηθες για κάποιον μάρτυρα, αναλόγως των ερωτήσεων που θα του υποβληθούν, να αναφέρεται και σε γεγονότα επιπρόσθετα από εκείνα που περιέχονται στην γραπτή του κατάθεση. Αυτό ως προκύπτει και από την πιο πάνω νομολογία δεν πλήττει εκ προοιμίου και άνευ ετέρου την αξιοπιστία του. Στην παρούσα ο Μ.Κ.2 στην κατάθεση του (τεκμήριο 17) ανέφερε ουσιαστικά ότι η επιχείρηση έγινε κατόπιν πληροφορίας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου ασχολούνται με την διακίνηση ναρκωτικών και μετά από σχετική παρακολούθηση. Στην κυρίως εξέταση του, μετά που του ζητήθηκε να πει τι εννοούσε λέγοντας «σχετική παρακολούθηση» αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στην παρακολούθηση, την οποία ανέθεσε στον Μ.Κ.3, ο οποίος προέβη σε αυτή κατά τις προηγούμενες μέρες. Ο δε Μ.Κ.3 στην κατάθεση του (τεκμήριο 18) περιορίσθηκε να αναφερθεί στο ότι κατά το βράδυ της επιχείρησης ανέλαβε, κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.2, την φύλαξη κάποιων τεκμηρίων. Αναφέρθηκε δε με λεπτομέρεια στην παρακολούθηση των κατηγορουμένων που έκανε τις προηγούμενες μέρες αλλά και την ίδια ημέρα πριν την ανακοπή, όταν και αυτός ρωτήθηκε σχετικά στην κυρίως εξέταση του. Εδώ να σημειωθεί ότι κατά την κυρίως εξέταση του ο Μ.Κ.2 ανέφερε και κάτι άλλο που δεν ανέφερε στην κατάθεση του και το οποίο δεν αμφισβητήθηκε και συγκεκριμένα ότι κατά την διάρκεια της επιχείρησης το επίδικο βράδυ λάμβανε ενημέρωση τηλεφωνικώς από τον Μ.Κ.3, ο οποίος είχε μεταβεί στην περιοχή από πριν και παρακολουθούσε τις κινήσεις του οχήματος στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι. Σε αυτό αναφέρθηκε κατά την κυρίως εξέταση του και ο Μ.Κ.
14. Δεν αμφισβητήθηκε δε ότι ο Μ.Κ.3 έλαβε μέρος στην παρακολούθηση την ημέρα της επιχείρησης, πριν την ανακοπή του οχήματος στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι. Και οι δύο μάρτυρες εξηγώντας τον λόγο που δεν έκαναν σχετική αναφορά στις καταθέσεις τους είπαν ότι δεν συνηθίζουν στις καταθέσεις του να αναφέρουν το κομμάτι της παρακολούθησης. Δικαιολόγησαν δε αυτό ουσιαστικά στην βάση του ότι δεν θέλουν να αποκαλύψουν τον τρόπο, τις κινήσεις και ενέργειες τους σε τέτοιες παρακολουθήσεις εφόσον, ως είπαν, είναι το μοναδικό όπλο που τους απέμεινε προς εξιχνίαση τέτοιων υποθέσεων. Ο Μ.Κ.2 εξήγησε σχετικά ότι οι διακινητές ναρκωτικών εφευρίσκουν διαφορετικούς τρόπους να διακινούν τα ναρκωτικά, είναι δύσκολος ο εντοπισμός και η σύλληψή τους και έτσι ως Υ.ΚΑ.Ν. χρησιμοποιούν κάποιες μεθόδους παρακολούθησης, τις οποίες δεν πρέπει να γνωρίζουν. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι παρά το ότι είναι κατανοητός ο λόγος, με δεδομένο ότι τέτοια μαρτυρία είναι σχετική με την υπόθεση, καλό θα ήταν να δίδονται τουλάχιστον οι απολύτως απαραίτητες λεπτομέρειες στις καταθέσεις. Άλλωστε εάν υποβληθούν σχετικές ερωτήσεις είτε από πλευράς κατηγορούσας αρχής είτε από την υπεράσπιση, οι μάρτυρες έχουν καθήκον να απαντήσουν. Αυτό συνέβη και στην παρούσα όταν οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 ρωτήθηκαν σχετικά στην κυρίως εξέταση τους. Από την άλλη τέτοια παράλειψη, ως προκύπτει και από τα προαναφερθέντα, δεν καθιστά αυτόματα την εν λόγω μαρτυρία μη αξιόπιστη. Στην παρούσα τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο Μ.Κ.2 στις καταθέσεις τους αποκάλυψαν ότι υπήρξε τέτοια παρακολούθηση. Έτσι ήταν εξ υπαρχής εις γνώση της υπεράσπισης το γεγονός αυτό και το ότι δόθηκαν λεπτομέρειες κατά την κυρίως εξέταση δεν μεταβάλλει τα πράγματα, ούτε και δημιούργησε οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό στην υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Να υπομνησθεί ότι τέτοιες ερωτήσεις μπορεί να γίνονταν και από την ίδια την υπεράσπιση εφόσον το γεγονός αυτό είχε αποκαλυφθεί στις καταθέσεις των μαρτύρων. Δεν προκύπτει δε από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι υπήρξε οποιαδήποτε προετοιμασία, εκπαίδευση ή καθοδήγηση των εν λόγω μαρτύρων από πλευράς της κατηγορούσας αρχής με στόχο την βελτίωση ή την ενδυνάμωση της μαρτυρίας. Οι συνήγοροι υπεράσπισης είχαν δε την ευχέρεια και αντεξέτασαν επαρκώς και επί αυτού του θέματος. Αυτό που υποβλήθηκε ουσιαστικά στους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 ήταν ότι τα όσα ανέφεραν για την παρακολούθηση ήταν ψέματα και κατασκευάσματα. Εξετάζοντας την εν λόγω μαρτυρία θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 δεν περιέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις μεταξύ τους. Οι όποιες διαφορές εντοπίζονται, οφείλονται ουσιαστικά στο ότι τα όσα είπε ο Μ.Κ.2 δεν προέρχονταν από προσωπική του γνώση αλλά από την ενημέρωση που λάμβανε από τον Μ.Κ.3, που ήταν το πρόσωπο που έκανε την παρακολούθηση. Για αυτό άλλωστε και ο Μ.Κ.2 κατά την σχετική μαρτυρία του παρέπεμπε ως προς κάποιες λεπτομέρειες στον Μ.Κ.
15. Όσον αφορά την μαρτυρία του Μ.Κ.3 θα πρέπει ευθύς εξ αρχής να λεχθεί ότι δεν μου διαφεύγει ότι αυτός αναφέρθηκε ουσιαστικά σε «δοσοληψίες ναρκωτικών» και στους κατηγορούμενους ως «εμπόρους» και στα άλλα πρόσωπα με τα οποία έρχονταν αυτοί σε επαφή ως «πελάτες». Αυτό όμως που προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας του είναι ότι το πιο πάνω ήταν το δικό του συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε βάση της πληροφορίας που λήφθηκε, σε συνδυασμό με την πείρα του στην Υ.ΚΑ.Ν. αλλά και από τα όσα διαπίστωσε κατά την παρακολούθηση και συγκεκριμένα από την συχνότητα και τις κινήσεις του οχήματος στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι στην ίδια περιοχή και τις στιγμιαίες επαφές, παράθυρο με παράθυρο που έρχονταν με άλλα οχήματα και πεζούς. Το ότι αυτό επρόκειτο για δικό του συμπέρασμα προκύπτει και από το ότι παραδέχθηκε με ειλικρίνεια ότι δεν είδε εάν γινόταν οποιαδήποτε ανταλλαγή ή ποιος έδινε σε ποιον ή εάν γινόταν κάποια αγορά. Το ότι δεν θεάθηκαν οι κατηγορούμενοι να πουλούν ναρκωτικά το είπε άλλωστε και ο Μ.Κ.
16. Δεν γίνεται λοιπόν δεκτή η θέση του περί «δοσοληψιών ναρκωτικών», «εμπόρων» και «πελατών» καθότι αυτό αποτελεί απλά συμπέρασμα του με βάση τα πιο πάνω και ως άλλωστε και ο ίδιος ουσιαστικά δήλωσε, το κατά πόσο έτσι είχαν τα πράγματα θα αποφασισθεί από το Δικαστήριο. Από την άλλη το γεγονός ότι τα συμπεράσματα του δεν γίνονται δεκτά δεν οδηγεί σε απόρριψη της μαρτυρίας του αναφορικά με τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την παρακολούθηση. Ως προς τούτα εξήγησε με σαφήνεια, παραστατικότητα και λεπτομέρεια τα όσα διαπίστωσε κατά την παρακολούθηση που έκανε (6 υπηρεσίες στο σύνολο σε μια χρονική περίοδο 10-12 ημερών περίπου), αναφερόμενος στους χρόνους, χώρους και στις κινήσεις που παρατήρησε να λαμβάνουν χώραν και η οποία είχε ως αποτέλεσμα να αποφασισθεί η επιχείρηση κατά το επίδικο βράδυ. Οι θέσεις του ήταν σταθερές, συνεπείς και πειστικές και δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση του. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του επί του θέματος αναλώθηκε στο κατά πόσο έλαβε στοιχεία είτε για τους πεζούς είτε τους αριθμούς εγγραφής των αυτοκινήτων που έρχονταν σε επαφή με τους κατηγορούμενους και ως προς τις ενέργειες ή παραλείψεις του, με δεδομένο ότι ο ίδιος συμπέρανε από τα όσα έβλεπε, ότι διαπράττονται ποινικά αδικήματα. Σε σχέση με αυτό κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι ο ίδιος στην κυρίως εξέταση του αποκάλυψε ότι δεν έλαβε τους αριθμούς εγγραφής εξηγώντας τον λόγο. Συγκεκριμένα είπε ότι δεν το έπραξε καθότι η έγνοια του ήταν να διαπιστώσει κατά την παρακολούθηση κατά πόσο ευσταθούσε η πληροφορία και να συλληφθούν αυτοί που πουλούσαν ναρκωτικά και όχι οι αγοραστές. Σε σχέση με τα πιο πάνω θα πρέπει να επίσης να λεχθεί ότι, ως προκύπτει και από την μαρτυρία του Μ.Κ.2, σκοπός της παρακολούθησης ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο ήταν βάσιμη η πληροφορία. Δεν θα ήταν δε λογικό ενώ η παρακολούθηση γινόταν για αυτό τον σκοπό και μάλιστα από ένα και μόνο αστυνομικό, ακόμη και εάν αυτός συμπέρανε ότι κατά τον χρόνο εκείνο διαπράττονταν αδικήματα, να παρέμβει και να επιχειρήσει μόνος του την ανακοπή και σύλληψη των εμπλεκομένων. Ως άλλωστε πολύ λογικά εξήγησε ο Μ.Κ.3, δεν γνώριζε τι σχέση είχαν τα άλλα άτομα (επιβαίνοντες στα οχήματα και πεζοί) με τους κατηγορούμενους και εάν έκανε κάτι τέτοιο ήταν πιθανόν να διαρρεύσει ότι γινόταν παρακολούθηση και να καταστραφεί η όλη επιχείρηση. Ανέφερε επίσης ότι από την πείρα του δεν θυμάται ποτέ ένας χρήστης να έδωσε κατάθεση και να είπε από πού αγόρασε τα ναρκωτικά. Ως δε ανέφερε ο Μ.Κ.2 δεν είπε στον Μ.Κ.3 να καταγράφει τους αριθμούς των αυτοκινήτων γιατί η πληροφορία ήταν για τους κατηγορούμενους, με συγκεκριμένα οχήματα που χρησιμοποιούσαν και η παρακολούθηση γινόταν με σκοπό να επιβεβαιωθεί η πληροφορία, πράγμα που από την παρακολούθηση ενέτεινε τις υποψίες ως προς τη διακίνηση ναρκωτικών και έγινε η επιχείρηση. Δεν θεώρησε έτσι σκόπιμο να βρει τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες των οχημάτων και εάν προέβαινε σε οποιαδήποτε ανακοπή αυτών θα ερχόταν στην αντίληψη των κατηγορουμένων δηλ. με άλλα λόγια θα κινδύνευε η όλη επιχείρηση. Ενόψει δε των όσων ανέφεραν οι μάρτυρες για τον σκοπό της παρακολούθησης, το πως αυτή διεξήχθη, τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του Μ.Κ.3 αλλά και των πειστικών εξηγήσεων που έδωσαν για το θέμα, κρίνεται ότι η μη καταγραφή των στοιχείων των άλλων οχημάτων και των πεζών που είδε ο Μ.Κ.3 να συναντώνται με το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι, δεν εξυπηρετούσε κάποιο αλλότριο σκοπό και δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα που εισηγούνται οι συνήγοροι υπεράσπισης και δη ότι πρόκειται για κατασκεύασμα. Τα όσα λοιπόν γεγονότα και στοιχεία περιήλθαν στην προσωπική αντίληψη του Μ.Κ.3, κατά την παρακολούθηση στην οποία αναφέρθηκε, γίνονται δεκτά. Δεν γίνονται όμως δεκτά τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε με βάση αυτά, εφόσον ως προαναφέρθηκε, το μόνο αρμόδιο για να καταλήξει σε τέτοια στην βάση των γεγονότων που θα προκύψουν από την αποδεκτή μαρτυρία, είναι το Δικαστήριο. Δεκτή γίνεται με τις πιο πάνω διευκρινίσεις και η συνολική μαρτυρία του Μ.Κ.
17. Ο Μ.Κ.4 κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας. Όσον αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα υπάρχει πληθώρα νομολογίας (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 C.L.R 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας

(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1(Β) ΑΑΔ 746, R v. Turner

(1975)1 All.E.R. 70 και Χ'Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104). Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στην συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Αφού έλαβα λοιπόν υπόψη τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του Μ.Κ.4, ως αυτά φαίνονται στο τεκμήριο 22 καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας είναι η κατάληξη μου ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονας επί των θεμάτων για τα οποία κατέθεσε. Θα πρέπει άλλωστε να αναφερθεί ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τα προσόντα του. Κατά την μαρτυρία του εξήγησε με αντικειμενικό τρόπο και με την απαιτούμενη επάρκεια, σαφήνεια και λεπτομέρεια, τα δεδομένα που προέκυψαν από τις εξετάσεις που έκανε στα τεκμήρια της υπόθεσης καθώς και την γνώμη του για όλα όσα προέκυψαν ή ρωτήθηκε, την οποία γνώμη του αιτιολογούσε δεόντως επιστημονικά. Η μαρτυρία του ήταν λοιπόν αρκούντως τεκμηριωμένη και αξιόπιστη και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Συναφώς κρίνω ότι μπορώ να στηριχτώ σε αυτήν προκειμένου να σχηματίσω την δική μου ανεξάρτητη κρίση, στην βάση των γεγονότων που θα κριθεί ότι έχουν αποδειχθεί με βάση την μαρτυρία που θα γίνει δεκτή. Οι κατηγορούμενοι, ως προαναφέρθηκε, προέβηκαν σε ανώμοτη δήλωση. Όσον αφορά την επιλογή τους αυτή κατ' αρχάς πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα τους και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον τους. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται βασικά στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16, στην οποία γίνεται περαιτέρω αναφορά ως προς το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται τέτοια δήλωση. Τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090). Όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Θα πρέπει να δοθεί κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία τέτοιας δήλωσης είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή αδιαμφισβήτητα (βλ. επίσης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 106, 126, 127/15, ημερ. 17.5.18 και Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 191/16, ημερ. 6.11.18). Οι κατηγορούμενοι στις ανώμοτες δηλώσεις τους παραδέχονται την κατοχή των ναρκωτικών που εντοπίσθηκαν αναφορικά με τον καθένα τους ξεχωριστά. Δεν δέχονται την κοινή κατοχή του συνόλου αυτών, υποστηρίζουν ότι δεν είχαν γνώση του τι κατείχε ο άλλος και ισχυρίζονται ότι είναι χρήστες τέτοιων ναρκωτικών. Πέραν του ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι δεν είναι χρήστες ναρκωτικών τα υπόλοιπα, ως έχει προαναφερθεί, δεν μπορούν σύμφωνα με την σχετική νομολογία, να εξομοιωθούν με ένορκη μαρτυρία και δεν μπορούν να αποδείξουν γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Έρχονται δε σε αντίθεση με την μαρτυρία που έγινε δεκτή. Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί στις ανώμοτες τους δηλώσεις οποιαδήποτε βαρύτητα, εκτός επί του ότι είναι χρήστες ναρκωτικών. Όσον αφορά τις καταθέσεις τους (τεκμήρια 14 και 15) αυτές αξιολογούνται στην βάση των όσων προβλέπονται από την σχετική νομολογία (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109). Ως προκύπτει από τη νομολογία η εκτίμηση της κατάθεσης του κατηγορούμενου είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 693). Στις καταθέσεις του και οι δύο υποστηρίζουν βασικά τα όσα είπαν και στις ανώμοτες δηλώσεις τους. Εξετάζοντας λοιπόν τις καταθέσεις τους, στο μέτρο που δεν αφορούν δηλώσεις τους που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή των αδικημάτων ή που δεν περιέχουν δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα τους, κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Αυτό γιατί πρόκειται για αυτοεξυπηρετικές δηλώσεις τους, οι οποίες είναι αντίθετες με την μαρτυρία που προσήχθη από την κατηγορούσα αρχή και δεν κρίνονται ούτε πειστικές. Αντίθετα βαρύτητα δίδεται στα μέρη εκείνα της κατάθεση τους που συμφωνούν επακριβώς με τα όσα προκύπτουν από την μαρτυρία που έγινε δεκτή και σε εκείνα που αποτελούν δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα τους. Όσον δε αφορά την κατάθεση του κατηγορούμενου 1 θα πρέπει περαιτέρω να λεχθεί ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι αυτός δεν είναι χρήστης ναρκωτικών. Δεν μπορεί όμως σε κάθε περίπτωση να γίνει δεκτή η θέση του ότι εκείνο το βράδυ κατείχε τα ναρκωτικά για προσωπική του χρήση και εξηγώ. Παραδέχθηκε ότι κατείχε τα 26.98 γραμμάρια κάνναβης για τέτοια χρήση, λέγοντας ότι αγόρασε την ποσότητα αυτή από κάποιο πρόσωπο και ότι κάνει χρήση 2-3 γραμμάρια την ημέρα. Δεν ήταν όμως η θέση του ότι την αγόρασε κατά το επίδικο βράδυ και δεν έδωσε κάποια λογική εξήγηση γιατί αφού κάνει χρήση μόνο τόσο μικρής ποσότητα, είχε μαζί του τότε σχεδόν δεκαπλάσια ποσότητα. Όσον δε αφορά την κοκαΐνη αρχικά στην κατάθεση του είπε ότι δεν κάνει χρήση τέτοιας ενώ όταν σε άλλο σημείο ρωτήθηκε για αυτήν που βρέθηκε κατά την σωματική του έρευνα, είπε ότι κάνει χρήση και κοκαΐνης αλλά πολύ σπάνια και ότι έκανε τέτοια χρήση τελευταία φορά 3 εβδομάδες πριν. Δεν έδωσε όμως και πάλι λογική εξήγηση γιατί παρά ταύτα είχε κατά το επίδικο βράδυ και μάλιστα κρυμμένη στην κάλτσα του κοκαΐνη, σε κλειστό δια καψίματος σακούλι, όμοιο με αυτά που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου

1. Όσον δε αφορά την ζυγαριά ακριβείας που βρέθηκε στο αυτοκίνητο αλλά και εκείνη που βρέθηκε στην οικία του, ισχυρίσθηκε ότι είναι δικές του και ότι τις έχει για να ζυγίσει το «χόρτο» που αγοράζει. Όταν όμως του επιστήθηκε η προσοχή στον νόμο ακριβώς μετά που εντοπίσθηκε η ζυγαριά στο αυτοκίνητο, απάντησε ότι δεν είναι δική του. Δεν εξήγησε δε γιατί κατείχε δύο τέτοιες ζυγαριές τόσο στο αυτοκίνητο όσο και στο σπίτι του για να ζυγίζει το χόρτο που αγοράζει ενώ διαψεύδεται και η θέση του ότι τις χρησιμοποιούσε μόνο για τέτοιο σκοπό εφόσον και στις δύο βρέθηκαν και ίχνη κοκαΐνης. Περαιτέρω διαψεύδεται η θέση του στην κατάθεση του ότι το τρίτο άτομο που επέβαινε μαζί τους στο αυτοκίνητο κατά τον χρόνο της ανακοπής δεν ήταν ο Νικολάου αλλά κάποιος γνωστός του που έκανε οτοστόπ. Αντίθετα προκύπτει ότι επρόκειτο για τον Νικολάου που είναι αδελφός του κατηγορούμενου 2 και εξάδελφος του ιδίου. Από τα όσα δε διαπίστωσε κατά την παρακολούθηση τις προηγούμενες μέρες ο Μ.Κ.3 και δη την παρουσία και του Νικολάου σε κάποιες περιπτώσεις στο όχημα, διαψεύδεται και η θέση του κατηγορούμενου 1 για τυχαία συνάντηση με το πρόσωπο αυτό κατά το επίδικο βράδυ. Όσον δε αφορά την κατάθεση του κατηγορούμενου 2 θα πρέπει να αναφερθεί περαιτέρω ότι και αυτού διαψεύδεται, για τους ίδιους λόγους, η θέση ότι το τρίτο πρόσωπο που επέβαινε μαζί τους στο όχημα ήταν άγνωστο του που έκανε οτοστόπ και ότι η συνάντηση τους με αυτό κατά το επίδικο βράδυ ήταν τυχαία. Ούτε η θέση του ότι όταν έγινε η ανακοπή κινήθηκε με όπισθεν ταχύτητα γιατί φοβήθηκε επειδή δεν κατάλαβε ότι ήταν Αστυνομία μπορεί να γίνει δεκτή. Αυτό καθότι δεν αμφισβητήθηκε ότι κατά την ανακοπή το υπηρεσιακό όχημα της Υ.ΚΑ.Ν. που βρέθηκε σε μικρή απόσταση μπροστά του και του ανέκοψε την πορεία, είχε σε λειτουργία τους φάρους του. Δεκτή δεν μπορεί να γίνει ούτε η θέση του ότι κατείχε την κοκαΐνη που βρέθηκε κατά την σωματική έρευνα του για προσωπική χρήση και εξηγώ. Δεν υπάρχει μεν μαρτυρία ότι δεν είναι χρήστης κοκαίνης και είπε ότι κάνει χρήση τέτοιας 2-3 φορές τον μήνα και ότι τελευταία φορά έκανε χρήση πριν μια εβδομάδα. Δεν ισχυρίσθηκε όμως ότι αγόρασε την κοκαΐνη το επίδικο βράδυ και δεν έδωσε λογική εξήγηση γιατί παρά τα πιο πάνω είχε τότε στην κατοχή του 5 κλειστά δια καψίματος νάιλον σακουλάκια που περιείχαν τέτοια και ήταν όμοια με αυτό που βρέθηκε στην κάλτσα του κατηγορούμενου
2. Ως δε έχει ήδη αναφερθεί και οι δύο κατηγορούμενοι είπαν ψέματα στις καταθέσεις τους ότι δεν γνώριζαν το τρίτο πρόσωπο που επέβαινε μαζί τους στο όχημα και ότι συναντήθηκαν μαζί του τυχαία το επίδικο βράδυ. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 είπε ψέματα ως προς την χρήση της ζυγαριάς που εντοπίσθηκε στο εν λόγω όχημα. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα ψέματα από τον κατηγορούμενο και πότε αυτά μπορεί να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του: «Σύμφωνα με το Δίκαιο της Απόδειξης που εφαρμόζουμε στην Κύπρο στο θέμα "Ψέματα του Κατηγορούμενου" ισχύουν οι ακόλουθες αρχές:-

(1)Το γεγονός ότι το δικαστήριο απέρριψε την εκδοχή του κατηγορούμενου δε συνιστά αφ' εαυτού στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας ενισχυτικό της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής.

(2)Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είπε ψέματα δεν αποδεικνύει αφ' εαυτού θετικά την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής.

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια:- (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα». (βλ. επίσης Al Hamad and another v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 117 και Ανδρέου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 718). Λαμβάνοντας υπόψην τα πιο πάνω ψέματα των κατηγορουμένων εκτός Δικαστηρίου (στις καταθέσεις τους) καθώς και την προαναφερθείσα νομολογία κρίνω ότι πληρούνται τα κριτήρια που αυτή θέτει και συγκεκριμένα ότι τα ψέματα ήταν ηθελημένα, αναφέρονται σε ουσιώδη ζητήματα, το κίνητρο για αυτό ήταν η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας (αφού ο Νικολάου ήταν γνωστός στην Υ.ΚΑ.Ν. και κατά την καταδίωξη του είχε στην κατοχή του ναρκωτικές ουσίες και σακουλάκι με κάνναβη ίδιου τύπου με αυτό που απέρριψε ο κατηγορούμενος 1 ενώ και η συνάντηση μαζί του δεν ήταν τυχαία αλλά είχαν προηγηθεί τέτοιες τις προηγούμενες μέρες όταν κινήθηκαν στον ίδιο χώρο - στην δε ζυγαριά στο όχημα εντοπίσθηκαν όχι μόνο ίχνη κάνναβης αλλά και κοκαίνης) και αποδείχθηκαν με ανεξάρτητη μαρτυρία. Συναφώς τα εν λόγω ψέματα αποτελούν και λαμβάνονται υπόψην ως περιστατική μαρτυρία. Νομική πτυχή Οι κατηγορίες 2, 3, 5 και 23 εδράζονται στο άρθρο 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα, πρόσωπο να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο, χωρίς άδεια. Οι κατηγορίες 4 και 6 εδράζονται στο άρθρο 6

(3)του ίδιου Νόμου, το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα πρόσωπο να αγοράζει ή προμηθεύεται ή έχει στην κατοχή του νομίμως ή μη ελεγχόμενο φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Λαμβανομένων λοιπόν υπόψην και των λεπτομερειών των επίδικων αδικημάτων, προς στοιχειοθέτηση όλων των προαναφερόμενων αδικημάτων πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή από τον κατηγορούμενο, ελεγχόμενου, σύμφωνα με το Νόμο 29/77, φαρμάκου, χωρίς άδεια. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του εν λόγω Νόμου «ελεγχόμενον φάρμακον» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Πρώτου Πίνακα. Περαιτέρω «φάρµακον Τάξεως Α» και «φάρµακον Τάξεως Β» σηµαίνει οιανδήποτε ουσίαν ή προϊόν εκάστοτε καθοριζόµενο στο Μέρος Ι και Μέρος ΙΙ του εν λόγω Πίνακα, αντίστοιχα. Σύμφωνα με την σχετική νομολογία, κατοχή εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, λέχθηκε ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Ως λέχθηκε δε στην Καϊμης v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662 δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής αλλά απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής. Συνεπώς προς στοιχειοθέτηση του συστατικού στοιχείου της κατοχής πρέπει να αποδειχθούν όλα τα πιο πάνω στοιχεία. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 64, λέχθηκε ότι η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή, σύμφωνα με το άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό την κατοχή ή φύλαξη άλλου προσώπου. Με άλλα λόγια η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί πάντα προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης (βλ. και Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Η έννοια της κατοχής έχει τέτοια ευρύτητα ώστε καλύπτει και περιπτώσεις φύλαξης του αντικειμένου σε υποστατικό τρίτου εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο του αντικειμένου (βλ. Τίτος κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409 και Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256). Είτε όμως στην περίπτωση της άμεσης φυσικής φύλαξης του αντικειμένου είτε στην περίπτωση της εξυπακουόμενης κατοχής του, η κατοχή θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσης του αντικειμένου, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι ως λέχθηκε στην Κούκος ανωτέρω, το άρθρο 32

(2)του Νόμου 29/

1. Στην ίδια δε υπόθεση κρίθηκε ορθή, ως προς την ερμηνεία του εν λόγω άρθρου και του «μαχητού», ως χαρακτηρίσθηκε, τεκμηρίου που δημιουργείται από αυτό, η καθοδήγηση του Κακουργιοδικείου, η οποία μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος έχει υπό την κατοχή ή τον έλεγχό του, εν γνώσει του ένα αντικείμενο ή ένα αντικείμενο που περιέχει κάτι. Αυτό στοιχειοθετεί την απαραίτητη κατοχή. Περαιτέρω η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι το αντικείμενο αυτό περιέχει ή αποτελεί το επίδικο ελεγχόμενο φάρμακο. Εάν αποδειχθούν αυτά τότε εναποτίθεται το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου «να αποδείξει» ότι η υπόθεση εμπίπτει στα πλαίσια του άρθρου
2. Εξηγήθηκε δε ουσιαστικά ότι το εν λόγω άρθρο δημιουργεί ένα μαχητό τεκμήριο γνώσης του κατηγορούμενου. Σε τέτοια περίπτωση αυτό που πρέπει να πράξει ο κατηγορούμενος είναι απλά να δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου κάποια πραγματική αμφιβολία ή υποψία ότι δεν είχε γνώση της φύσης του αντικειμένου, ότι δηλ. ήταν ναρκωτικά ή ότι δεν είχε κανένα λόγο να υποπτεύεται ότι στο αντικείμενο περιλαμβάνονταν τα ναρκωτικά που βρέθηκαν (βλ. Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 87, Ιακώβου ανωτέρω, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250 και L. v. Director of Public Prosecutors

(2002)2 All ER 854). Φυσικά η γνώση του κατηγορούμενου μπορεί να στοιχειοθετηθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss και Χριστοφόρου ανωτέρω). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Περαιτέρω, ως λέχθηκε στην Hiscock v. Δημοκρατία, Ποιν.Έφεση Αρ. 183/2015, ημερ. 19.10.17, η γνώση και συγκατάθεση της ύπαρξης ναρκωτικών ουσιών σε κάποιον χώρο δεν μπορεί να οδηγήσει αυτόματα σε συμπέρασμα κατοχής δηλ. με την έννοια της άσκησης φυσικού ελέγχου. «Το γεγονός και μόνο πως ένας κατηγορούμενος γνωρίζει ότι κάποιο άλλο πρόσωπο κατέχει ναρκωτικά στο υποστατικό όπου διαμένουν μαζί ή στο όχημα όπου διακινούνται, δεν είναι αρκετό για να στοιχειοθετήσει κατοχή από τον ίδιο. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει, περιπλέον της γνώσης, ότι υφίσταται «κοινή κατοχή» («joint possession»). Κοινή δε, θεωρείται η κατοχή όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα ασκούν, έκαστος, κάποιο βαθμό ελέγχου επί των ναρκωτικών (R v. Irala-Prevost [1965] Crim. L.R. 606). Ως προς την έννοια του ελέγχου, στην R. v. Searle [1971] Crim. L.R. 592, τέθηκε ως κριτήριο η στοιχειοθέτηση «κοινής παρακαταθήκης» («common pool») εκ της οποίας κάθε κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να προβεί σε ανάληψη κατά βούληση (βλ. Σίφουνας ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 91). Στην υπόθεση R v. Strong

(1989)86

(10)L.S.G. 41, ελέχθη ότι θα πρέπει να καταδεικνύεται ότι κάθε κατηγορούμενος είχε λόγο για το χειρισμό των ναρκωτικών. Η κοινή κατοχή υπό την παραπάνω έννοια καθιστά κάθε συμμετέχοντα σ΄αυτή (πρωτογενώς) αυτουργό (principal offender) και όλους μαζί συναυτουργούς (joint principals)». Στην Σίφουνας λέχθηκε ότι το κριτήριο της κοινής κατοχής συνίσταται στο κατά πόσο τα ναρκωτικά αποτελούν κοινή παρακαταθήκη από την οποία όλοι οι εμπλεκόμενοι είχαν το δικαίωμα να προβούν σε ανάληψη κατά βούληση (βλ. και Πιτσιλλίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 662). Στην Hiscock αναφέρεται περαιτέρω ότι υπάρχει και «η περίπτωση που ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί δευτερογενώς ως κάτοχος, υπό την έννοια της παροχής συνδρομής ή παρακίνησης (aiding and abetting). Η διάκριση εξηγείται στον Blackstone's Criminal Practice, 2016, B19.26, όπου για τη δεύτερη αυτή περίπτωση αναφέρονται τα εξής: «The second situation is where D aids and abets another to be in possession of a controlled drug. In this situation, there must be some evidence of assistance, or encouragement, or some element of control» (Για την ίδια διάκριση βλ., επίσης, Searle, ανωτ. και R v. Downes [1984] Crim. L.R. 552). Έχει δε διευκρινιστεί ότι η ανοχή ή η συγκατάθεση (acquiescence) ενός συγκατοίκου δεν συνιστά, αφ΄ εαυτής, παροχή βοήθειας ή υποκίνηση. Απαιτείται περαιτέρω μαρτυρία που να στοιχειοθετεί, τουλάχιστον, ενθάρρυνση (R v. Conway and Burkes [1994] Crim. L.R. 887) . Απαιτείται η στοιχειοθέτηση και άσκησης ελέγχου, χωρίς να επαρκεί όμως η δυνατότητα ελέγχου, υπό την έννοια ότι ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να απαιτήσει την απομάκρυνση των αντικειμένων ή θα μπορούσε να τα απομακρύνει ο ίδιος. Η δυνατότητα άσκησης ελέγχου, υπ΄αυτή την έννοια, στην πραγματικότητα, δεν συνιστά παρά γνώση και συγκατάθεση». Η απόδειξη της κοινής κατοχής, του κοινού σκοπού και της συνέργειας εξαρτάται πάντοτε από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Αναφορικά με την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια θα πρέπει να αποδειχθεί, πέραν της κατοχής, η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Ως προς την πρόθεση αυτή το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 έχει θεσπίσει επίσης μαχητό τεκμήριο απόδειξης (βλ. και Λαζάρου ανωτέρω). Συγκεκριμένα εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο, η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κάνναβης, η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια ενώ για την περίπτωση της κοκαίνης, είναι τα 10 ή περισσότερα γραμμάρια. Ισχύουν δε όσο αφορά και το εν λόγω μαχητό τεκμήριο τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Κούκος και έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Φυσικά o σκοπός της κατοχής, όπως και η γνώση, μπορεί να στοιχειοθετηθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης, ανεξάρτητα δηλ. από το κατά πόσο ενεργοποιείται το τεκμήριο που έχει ως βάση την ποσότητα (βλ. Eminiyet v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 216, Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Για παράδειγμα τέτοια πρόθεση κρίθηκε ότι προέκυπτε: από το γεγονός ότι η κάνναβη βρέθηκε σε διαφορετικά μέρη του διαμερίσματος, ξεχωριστά τοποθετημένη σε μικρές ποσότητες σε νάιλον σακουλάκια (βλ. Hurbanek κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 524), από την ποσότητα, τον τρόπο συσκευασίας της σε νάιλον σακούλια και την ανεύρεση της μαζί με ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου, Ποιν. Έφεση Αρ. 137/15, ημερ. 2.6.16), από το ότι η ανευρεθείσα κοκαϊνη, ήταν διαχωρισμένη - συσκευασμένη σε 13 ξεχωριστές πανομοιότυπες συσκευασίες και συγκεκριμένα σε 13 κλειστά διά καψίματος νάιλον σακουλάκια, καθένα εκ των οποίων ήταν βάρους μικρότερο του γραμμαρίου, κάτι που ως λέχθηκε δεν συνάδει με προσωπική χρήση (βλ. Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ.201/17, ημερ. 6.6.18) και από το ότι η κοκαίνη ήταν συσκευασμένη σε 13 διαφορετικά νάιλον διαφανή σακουλάκια (τα 12 κλειστά δια καψίματος), ανεξάρτητα του ότι δεν περειίχαν την ίδια ποσότητα και δεν εντοπίσθηκε ζυγαριά (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 96/15, ημερ. 19.2.16). Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, εδράζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα. Αρκούντως διαφωτιστική για το πότε στοιχειοθετείται είναι η Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, από την οποία προκύπτουν τα εξής: · Το αδίκημα συντελείται από την στιγμή που δυο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία προς επίτευξη οποιουδήποτε από τους προαναφερόμενους στόχους (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Eminiyet κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 216). Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο (βλ. Mulcany v. R. [1868] L.R. 34 H.L. 328 O'Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall [1876] 2 Q.B.D. 48, Archbold, σελ. 2035 παρ. 28-4). Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για την διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). · Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Έτσι στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. R. v. King and King [1966] Crim. L.R. 280, R. v. Mills 27 Cr. App. R. 49, R. v. Walker [1962] Crim. L.R. 458, R. v. O'Brien 59 Cr. App. R. 222, Archbold σελ. 2039 παρ. 28-9). · Σε περίπτωση που οι επίδοξοι συνωμότες διατυπώσουν κάποια επιφύλαξη ως προς την οριστικότητα της συμφωνίας τους, το αποτέλεσμα ενδεχομένως να είναι διαφορετικό. Η επίδραση κάθε επιφύλαξης ρητής ή εξυπακουόμενης είναι και αυτό ζήτημα πραγματικό. Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή μέρος, αλλά θα πρέπει να αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σε εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Τέλος πέραν της συμφωνίας χρειάζεται και απόδειξη της πρόθεσης στην σκέψη καθενός εκ των επίδοξων συνωμοτών να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (βλ. Λαζάρου ανωτέρω και R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1). Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για την διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε την διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Ευρήματα Με βάση την μαρτυρία που εγινε δεκτή στην παρούσα και τα παραδεκτά γεγονότα καταλήγω στα ακόλουθα: Κατόπιν πληροφορίας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο αδελφός του δεύτερου και εξάδελφος του πρώτου, ΧΧΧΧ Νικολάου (στο εξής ο Νικολάου) ασχολούνται με την διακίνηση ναρκωτικών, ανατέθηκε στον M.K.3 της Υ.ΚΑ.Ν Πάφου, να τους θέσει υπό παρακολούθηση. Η εν λόγω παρακολούθηση διήρκησε 6 βράδυα (6 υπηρεσίες) σε μια περίοδο 10-12 ημερών. Κατά την παρακολούθηση αυτή ο Μ.Κ.3 διαπίστωσε ότι: · Τα πιο πάνω πρόσωπα διακινούνταν στην Κάτω Πάφο με δύο δίπορτα αυτοκίνητα, ιδίου τύπου, μάρκας και χρώματος και διαφορετικούς αριθμούς εγγραφής (ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ), πάντα με οδηγό τον κατηγορούμενο 1 και συνοδηγό κάποιες φορές τον κατηγορούμενο 2 και άλλες φορές τον Νικολάου. · Κυρίως στην οδό ΧΧΧΧ, πίσω από τα περίπτερα ΧΧΧΧ στην περιοχή Universal στην Κάτω Πάφο, το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν οι πιο πάνω πλεύριζε σταθμευμένα στην άκρη του δρόμου αυτοκίνητα και πεζούς και αστραπιαία έβγαιναν και έμπαιναν χέρια από τα παράθυρα των αυτοκινήτων και στην συνέχεια αναχωρούσαν από το μέρος τόσο αυτό όσο και τα άλλα αυτοκίνητα ή οι πεζοί. Αυτό γινόταν καθόλη τη διάρκεια της νύχτας. Πριν δε τις συναντήσεις αυτές το όχημα των κατηγορουμένων περνούσε πρώτα από την Λεωφόρο ΧΧΧΧ, από την οποία υπήρχε οπτική επαφή με το σημείο όπου ήταν σταθμευμένα τα άλλα οχήματα και ακολούθως εισερχόταν στην οδό ΧΧΧΧ όπου κάποιες φορές έκαναν σήμα ότι έρχονταν, με τα φώτα του αυτοκινήτου («τιπς») και ακολουθούσαν οι εν λόγω συναντήσεις. Κατά τις παρακολουθήσεις ο Μ.Κ.3 δεν έβλεπε, λόγω του αστραπιαίου των κινήσεων, εάν γινόταν κάποια συγκεκριμένη συναλλαγή. Μετά την λήξη των παρακολουθήσεων ενημέρωνε τον υπεύθυνο της βάρδιας (Μ.Κ.2). Τα πιο πάνω ενέτειναν τις υποψίες ότι πράγματι η πληροφορία ήταν βάσιμη και έτσι αποφασίσθηκε όπως στις 12.1.19 γίνει επιχείρηση ανακοπής του οχήματος των κατηγορουμένων. Στις 12.1.19 ο Μ.Κ.2 ανέθεσε στον Μ.Κ.3 να τους παρακολουθήσει για τελευταία φορά πριν την επιχείρηση. Έτσι ο Μ.Κ.3 μετέβηκε από πριν μόνος του στην περιοχή παρά την οδό ΧΧΧΧ. Ενώ ο Μ.Κ.3 βρισκόταν σε όχημα εντόπισε να βρίσκεται εν κινήσει στην Λεωφόρο ΧΧΧΧ το όχημα με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ στο οποίο παρατήρησε για πρώτη φορά ότι επέβαιναν τόσο οι δύο κατηγορούμενοι όσο και ο Νικολάου. Οδηγός αυτού ήταν ο κατηγορούμενος 2, συνοδηγός ο Νικολάου και πίσω καθόταν ο κατηγορούμενος

1. Με τον εντοπισμό αυτών ο Μ.Κ.3 εγκαταστάθηκε σε σημείο περί τα 40-50 μέτρα μακριά από το σημείο όπου παρατήρησε κατά τις προηγουμένες παρακολουθήσεις να γίνονται οι προαναφερόμενες συναντήσεις. Ενημέρωσε δε σχετικά τον Μ.Κ.2 και αυτός με τους συναδέλφους του εγκαταστάθηκαν στην γύρω περιοχή (σε 2 διαφορετικά υπηρεσιακά οχήματα, το ένα σε αδιέξοδο στην περιοχή και το άλλο κάτω από υπόγειο πολυκατοικίας). Στην συνέχεια ο Μ.Κ.3 είδε να φτάνει στο σημείο των συναντήσεων ένα αυτοκίνητο. Το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι πλησίασε αυτό από την πλευρά του συνοδηγού και αφού συναντήθηκαν έφυγαν από το σημείο και τα δύο οχήματα. Αφού πέρασαν περί τα 10 λεπτά ο Μ.Κ.3 είδε ότι στο ίδιο σημείο, στην οδό ΧΧΧΧ, σταμάτησαν 3 αυτοκίνητα. Κάποια έμειναν ξεκινημένα, κάποια έσβησαν και βγήκε από τα περίπτερα ΧΧΧΧ ένας πεζός και πήγε και αυτός στο σημείο που ήταν τα αυτοκίνητα. Το όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι εισήλθε από την βόρεια πλευρά της οδού ΧΧΧΧ και αφού συνάντησε διαδοχικά ένα προς ένα τα 3 αυτοκίνητα και τον πεζό, στην συνέχεια εγκατέλειψαν το σημείο. Ο Μ.Κ.3 είχε από πριν συνεχή τηλεφωνική επαφή και ενημέρωνε τον Μ.Κ.
2. Έτσι όταν τον ενημέρωσε για το τελευταίο πιο πάνω, περί ώρα 18:40 ο Μ.Κ.2 έδωσε οδηγίες για ανακοπή του οχήματος ΧΧΧΧ. Με το όχημα στο οποίο επέβαινε με άλλους δυο συναδέλφους του ως συνοδηγός ο Μ.Κ.2, επιχείρησαν να ανακόψουν το όχημα των κατηγορουμένων από μπροστά ενώ έδωσε οδηγίες στο άλλο όχημα με τους συναδέλφους του να το ανακόψουν από πίσω, ακολουθώντας το. Και τα δύο οχήματα της Υ.ΚΑ.Ν. είχαν σε λειτουργία τους υπηρεσιακούς τους φάρους. Μόλις ο κατηγορούμενος 2 αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας στο μέρος, αμέσως φρέναρε το όχημα σε μικρή απόσταση από το υπηρεσιακό όχημα. Αμέσως εξήλθε του οχήματος από την θέση του συνοδηγού ο Νικολάου και άρχισε να τρέχει ενώ το όχημα αμέσως μετά κινήθηκε με ανοικτή την πόρτα του συνοδηγού με όπισθεν ταχύτητα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με οχήματα που ήταν σταθμευμένα στην άκρη του δρόμου (βλ. φωτογραφίες 3, 4, 8, 11 και 12). Αμέσως οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.1 εξήλθαν του υπηρεσιακού οχήματος και άρχισαν να καταδιώκουν τον Νικολάου, με τον Μ.Κ.2 να προπορεύεται του Μ.Κ.
3. Ο Νικολάου πήδηξε από σιδερένιο κάγκελο και εισερχόμενος σε αυλή κατοικίας στην ίδια οδό δηλ. στην οδό ΧΧΧΧ συνέχισε να τρέχει. Ο Μ.Κ.2 του φώναζε «Αστυνομία. Σταμάτα» αλλά εκείνος συνέχισε να τρέχει. Ενώ ο Μ.Κ.2 βρισκόταν πίσω του και τον ακολουθούσε στο πλάι της αυλής της πιο πάνω οικίας είδε να πέφτουν από τον Νικολάου κάποια αντικείμενα που εκ των υστέρων διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 5 - βλ. φωτογραφίες 38-40), ένα κινητό τηλέφωνο (τεκμήριο 6 - βλ. φωτογραφίες 38-40). Δεν είδε κατά πόσο ο Νικολάου κρατούσε τα πιο πάνω ή τα είχε στις τσέπες του πριν τα δει να πέφτουν. Σε απόσταση περίπου 5-6 μέτρων αφού ο Νικολάου σκαρφάλωσε πάνω στον ξύλινο φράκτη της εν λόγω οικίας, ο Μ.Κ.2 κατάφερε να τον πιάσει από τον λαιμό αλλά λόγω του ότι εκείνος ήδη είχε σχεδόν περάσει τον φράκτη, λόγω του βάρους του και του ύψους της περίφραξης, δεν κατάφερε να τον συγκρατήσει με αποτέλεσμα να καταφέρει να διαφύγει στην αυλή της διπλανής οικίας. Την ώρα που κρατούσε τον Νικολάου, ο Μ.Κ.2 είδε να πέφτει από αυτόν κάτι στο έδαφος που εκ των υστέρων διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ένα σχισμένο τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα και εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης ((τεκμήριο 7Α (το σακουλάκι) - 7Β (η κάνναβη)). Ο Μ.Κ.1 πήδηξε πάνω από την ξύλινη περίφραξη και συνέχισε να καταδιώκει τον Νικολάου. Εκείνος συνέχισε να τρέχει στις αυλές των υπόλοιπων οικιών και αφού εισήλθε στην οδό ΧΧΧΧ, ο Μ.Κ.1 έχασε οπτική επαφή μαζί του και λόγω του σκότους δεν κατάφερε να τον εντοπίσει. Ο Μ.Κ.2 παρέμεινε στο σημείο όπου εντόπισε για να φρουρεί τα πιο πάνω τεκμήρια μέχρι η ώρα 18:45 που τον αντικατάστησε ο Μ.Κ.
4. Στην συνέχεια ο Μ.Κ.2 επέστρεψε στον χώρο ανακοπής του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ, όπου διαπίστωσε ότι αυτό κινήθηκε με όπισθεν ταχύτητα για τριάντα περίπου μέτρα με αποτέλεσμα να κτυπήσει σε δύο σταθμευμένα στην άκρη του δρόμου οχήματα και να τους προκαλέσει ελαφριές ζημιές και να συγκρουστεί με το μπροστινό μέρος του άλλου υπηρεσιακού οχήματος (που το ακολουθούσε κατά την ανακοπή) όπου και ακινητοποιήθηκε (βλ. φωτογραφίες 3, 4, 7 όπου φαίνονται και ίχνη ελαστικών στην άσφαλτο, 11, 13-16). Ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθηκε από τον Αστ.ΧΧΧΧ για τα αυτόφωρα αδικήματα της παρεμπόδισης αστυνομικού κατά τη νόμιμη εκτέλεση του καθήκοντος του και της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης. Ως ανέφερε στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 όταν ακινητοποιήθηκε το αυτοκίνητο τους προσπάθησε να κατεβεί και να τρέξει να φύγει αλλά τον έπιασαν οι αστυνομικοί. Στην συνέχεια αυτός συνελήφθηκε από τον Αστ.ΧΧΧΧ για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' ήτοι κάνναβης εφόσον θεάθηκε να πετάει στο έδαφος ένα νάιλον διαφανές σακούλι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα και εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης ((τεκμήριο 4Α (το σακούλι) - 4Β (η κάνναβη) - βλ. φωτογραφίες 18-20)). Ακολούθως και ώρα 18:53 σε σωματική έρευνα που έκανε ο Αστ. ΧΧΧΧ, βρήκε στην αριστερή κάλτσα του κατηγορούμενου 1 ένα τεμάχιο άσπρου χαρτομάντιλου εντός του οποίου υπήρχε ένα τεμάχιο νάιλον σακουλάκι κλειστό δια καψίματος, εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσα με κοκαΐνη (τεκμήριο 8 - βλ. φωτογραφία 54). Αφού το παρέλαβε του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Εν κόκα εξιάσα την». Στην συνέχεια σε σωματικό έλεγχο που ο Μ.Κ.1 διενήργησε στον κατηγορούμενο 2 βρήκε στην αριστερή τσέπη του μπουφάν του ένα τεμάχιο νάιλον σακούλι χρώματος κόκκινου εντός του οποίου υπήρχαν 5 τεμάχια νάιλον σακουλάκια κλειστά διά καψίματος χρώματος κόκκινου εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης ομοιάζουσα με κοκαΐνη (τεκμήριο 9 - βλ. φωτογραφία 53). Αφού τα παρέλαβε, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν να πρόκειται για κοκαΐνη της οποίας η κατοχή και η χρήση απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο εκείνος απάντησε «Εν κόκα εν δική μου». Κατά την σωματική έρευνα των κατηγορουμένων δεν βρέθηκε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Στην συνέχεια ο Μ.Κ.1 διενήργησε, στην παρουσία των κατηγορουμένων 1 και 2, έρευνα εντός του οχήματος με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ, όπου η ώρα 19:19 βρήκε κάτω από την θέση του συνοδηγού μια ζυγαριά ακρίβειας ασημένιου χρώματος με δύο μπαταρίες με διαφανές πλαστικό κάλυμμα πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης (τεκμήριο 10 - βλ. φωτογραφίες 26-27). Αφού το υπέδειξε στους κατηγορούμενους 1 και 2 και τους πληροφόρησε ότι πάνω στην ζυγαριά υπάρχουν ίχνη άσπρης σκόνης που πιθανόν να πρόκειται για κοκαΐνη, της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται και τους επέστησε την προσοχή στο νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Ένεν δική μου» ενώ ο κατηγορούμενος 2 δεν απάντησε. Στο μέρος κλήθηκαν και μέλη της Τροχαίας Πάφου για διερεύνηση του τροχαίου δυστυχήματος και παραλαβή του οχήματος ΧΧΧΧ. Η έρευνα ολοκληρώθηκε η ώρα 19:40 και στην συνέχεια οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Α/Αστ.ΧΧΧΧ και Αστ.ΧΧΧΧ μετέβηκαν στην οικία του κατηγορούμενου 1, όπου μεταξύ των ωρών 19:45-20:25 στην παρουσία του, δυνάμει δικαστικού εντάλματος διενήργησαν έρευνα. Η οδός που βρίσκεται η οικία του κατηγορούμενου 1 είναι σε απόσταση περί τα 500 μέτρα από το σημείο όπου έγινε η ανακοπή του οχήματος. Κατά την διάρκεια της έρευνας και περί ώρα 20:00 ο Μ.Κ.1 βρήκε σε ντουλάπι στο καθιστικό της οικίας μια ζυγαριά ακρίβειας πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο 11 - βλ. φωτογραφία 55). Αφού την παρέλαβε πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι πάνω στην ζυγαριά υπάρχουν ίχνη κάνναβης, της οποίας η κατοχή και η χρήση απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο εκείνος απάντησε «Εν δική μου». Η έρευνα συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο παράνομο. Επίσης ερευνήθηκε και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Ακολούθως τόσο οι κατηγορούμενοι όσο και όλα τα ανευρεθέντα τεκμήρια οδηγήθηκαν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου για τα περαιτέρω. Την ίδια ημέρα μεταξύ των ωρών 22:00-23:15 ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 (τεκμήριο 14). Στην συνέχεια και ώρα 23:30 ο Μ.Κ.1 συνέλαβε δυνάμει εντάλματος τον κατηγορούμενο 2 και αφού τον πληροφόρησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια και ώρα 23:40 ο Μ.Κ.1 συνέλαβε δυνάμει εντάλματος τον κατηγορούμενο 1 και αφού τον πληροφόρησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Εναντίον του Νικολάου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και καταζητείται μέχρι σήμερα. Ακολούθως την ίδια ημέρα κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.2 και γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου 1, ο Μ.Κ.1 έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα (τεκμήριο 12) και δείγμα δακτυλικών και παλαμικών αποτυπωμάτων. Ακολούθως την 13.1.19 και μεταξύ των ωρών 00:15-01:00 ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 (τεκμήριο 15). Στην συνέχεια κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.2 και γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου 2 ο Μ.Κ.1 έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα (τεκμήριο 13). Από τις εξετάσεις που έγιναν στα τεκμήρια που στάληκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα:
5. Η πράσινη ξηρή φυτική ύλη στα τεκμήρια 5, 4Β και 7Β είναι κάνναβη βάρους 5.14, 26.98 και 1.31 γραμμαρίων αντίστοιχα.
6. Και στις δύο ζυγαριές τεκμήρια 10 και 11 ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης.
7. Η άσπρη σκόνη στο τεκμήριο 8 είναι κοκαΐνη βάρους 0.22 γραμμαρίων.
8. Η άσπρη σκόνη σε κάθε ένα από τα 5 σακουλάκια του τεκμηρίου 9 είναι κοκαΐνη βάρους 0.37, 0.38, 0.41, 0.27 και 0.36 γραμμαρίων αντίστοιχα. Από τις δέουσες εξετάσεις που έγιναν στα τεκμήρια από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής ο Μ.Κ.4 κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα:
9. Από το αντικείμενο 264-1 (τεκμήριο 4Α - επίχρισμα από το άνοιγμα του σακουλιού τύπου zip-lock) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Οι κατηγορούμενος 1 και 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο
10. Από το αντικείμενο 264-3.2 (τεκμήριο 6 - επίχρισμα από την οθόνη αφής) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
11. Από το αντικείμενο 264-3.3 (τεκμήριο 6 - επίχρισμα από το κάλυμμα εξωτερικά) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο Νικολάου είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
12. Από το αντικείμενο 264-3.4 (τεκμήριο 6 - επίχρισμα από το κάλυμμα εσωτερικά, την πίσω πλευρά και τα πλαϊνά) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο Νικολάου είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
13. Από το αντικείμενο 264-4 (τεκμήριο 7Α - επίχρισμα από το άνοιγμα του σακουλιού τύπου zip-lock) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο Νικολάου είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
14. Από κάθε ένα των αντικειμένων 264-5.2 (τεκμήριο 8 - κομμάτι από την καμένη άκρια του σακουλιού που ήταν κλειστό δια καψίματος) και 264-6.1 (τεκμήριο 9 - επίχρισμα εξωτερικά από το τεμάχιο σακουλιού στο οποίο βρίσκονταν τα 5 σακουλάκια κλειστά δια καψίματος) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα. Όσον δε αφορά το 264-5.2 υπάρχουν χαρακτηριστικά τα οποία εντοπίζονται στο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου
16. Από κάθε ένα των αντικειμένων 264-6.3 (τεκμήριο 9 - κομμάτι από την καμένη άκρια του 1ου από τα 5 τεμαχίου νάιλον σακουλιού κλειστού δια καψίματος) και 264-6.6 ( τεκμήριο 9 - κομμάτι από την καμένη άκρια του 4ου από τα 5 τεμαχίου νάιλον σακουλιού κλειστού δια καψίματος) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα.
17. Από το αντικείμενο 264-6.7 (τεκμήριο 9 - κομμάτι από την καμένη άκρια του 5ου από τα 5 τεμαχίου νάιλον σακουλιού κλειστών δια καψίματος) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος 2 είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Ο κατηγορούμενος 1 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
18. Από το αντικείμενο 264-6.8 (τεκμήριο 9 - επίχρισμα από την εξωτερική πλευρά των 5 τεμαχίων νάιλον σακουλιών κλειστών δια καψίματος) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
19. Από το αντικείμενο 264-7.1 (τεκμήριο 10 - επίχρισμα από το κάλυμμα της ζυγαριάς εξωτερικά) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
20. Από το αντικείμενο 264-7.2 (τεκμήριο 10 - επίχρισμα από τα 2 κουμπιά που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά της οθόνης) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος 1 είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Ο κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Ο Νικολάου είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
21. Από το αντικείμενο 264-7.3 (τεκμήριο 10 - επίχρισμα από τα 2 κουμπιά που βρίσκονται στη δεξιά πλευρά της οθόνης) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
22. Από το αντικείμενο 264-7.5 (τεκμήριο 10 - επίχρισμα από την κολλητική επιφάνεια της ταινίας και τις 2 μπαταρίες) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Ο Νικολάου δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
23. Από το αντικείμενο 264-7.6 (τεκμήριο 10 - επίχρισμα από το κάτω μέρος και τα πλαϊνά της ζυγαριάς) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
24. Από τις εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού στα αντικείμενα 264-3.1 (δειγματοληψία από το τεκμήριο 6), 264-3.5 (δειγματοληψία από το τεκμήριο 6), 264-5.1 (από τεκμήριο 8 - δειγματοληψία από το χαρτομάντιλο), 264-5.3 (από το τεκμήριο 8 - δειγματοληψία από την εξωτερική επιφάνεια του μικρού σακουλιού), 264-6.2 (δειγματοληψία από το τεκμήριο 9), 264-6.4/6.5 (2 δειγματοληψίες από το τεκμήριο 9), 264-7.4 (δειγματοληψία από τεκμήριο 10) και 264-8.1->8.5 (δειγματοληψίες από τεκμήριο 11) ήταν μηδαμινή προς μηδέν/δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις στο μοριακό επίπεδο. Η κάνναβη πωλείται στην αγορά είτε μέσα σε χαρτομάντηλο, είτε σε κλειστό διά καψίματος της άκρης του σακουλάκι νάιλον, είτε χύμα. Όταν πωλείται χύμα, αυτός που την πουλά την ζυγίζει και την δίνει στο χέρι του αγοραστή. Η δε κοκαΐνη πωλείται στην αγορά ως επί το πλείστον σε σακουλάκια κλειστά διά καψίματος. Συμπεράσματα Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι έχει αποδειχθεί ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη στα τεκμήρια 5, 4Β και 7Β είναι κάνναβη και η άσπρη σκόνη στα τεκμήρια 8 και 9 είναι κοκαΐνη. Επίσης έχει αποδειχθεί ότι στις ζυγαριές τεκμήρια 10 και 11 ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης. Η κάνναβη αποτελεί σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα, Μέρος ΙΙ του Νόμου 29/77, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β΄ ενώ η κοκαΐνη αποτελεί σύμφωνα με το Μέρος I του ίδιου Πίνακα, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α΄. Αποδείχθηκε λοιπόν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι πρόκειται για τα εν λόγω «ελεγχόμενα φάρμακα», σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 29/
25. Το ερώτημα που απομένει είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί η κοινή κατοχή του συνόλου των πιο πάνω ελεγχόμενων φαρμάκων από τους κατηγορούμενους και το τρίτο πρόσωπο που ήταν μαζί τους κατά την ανακοπή. Η μαρτυρία που τέθηκε ως προς τούτο είναι περιστατική και περιλαμβάνει μαρτυρία γενετικού υλικού. Η περιστατική μαρτυρία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, παρομοιάζεται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σώμα (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 CLR 172). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Vouniotis v. Republic

(1975)2 CLR 34 και Anastasiadis v. Republic

(1977)2 CLR 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. και σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 26-36). Σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη μαρτυρίας από γενετικό υλικό, στην Ιωάννου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195 τονίστηκε ότι η επιστημονική μαρτυρία που προβάλλεται ως αποδεικτική ορισμένου γεγονότος είναι δυνατό να θεμελιώσει εκείνο το γεγονός σε βαθμό ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να κυμαίνεται από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το εγγενές στην φύση της μαρτυρίας από γενετικό υλικό που να το καθιστά μη αποδεκτό αφ' εαυτού ή που να δικαιολογεί ειδικό, ιδιαίτερο κανόνα, ότι μαρτυρία που εμπίπτει σ' αυτή την κατηγορία δεν είναι δυνατό να στηρίξει καταδίκη στην απουσία άλλης μαρτυρίας. Ως λέχθηκε δε στην Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1)

(2010)2 Α.Α.Δ. 525, περιστατική μαρτυρία που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο γενετικού υλικού είναι ιδιαίτερα σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή (γίνεται παραπομπή στις υποθέσεις R. v. Melias, The Times 14.11.87, Ιωάννου ανωτέρω και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Αναφέρεται όμως ότι παρά την δυναμική της δεν έχει οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ' αυτής. Μαρτυρία γενετικού υλικού, η οποία συνιστά πάντοτε επιστημονική μαρτυρία, αξιολογείται λοιπόν και τυγχάνει εφαρμογής αναλόγως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης (βλ. Vedad v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 1). Τα πιο πάνω προκύπτουν σαφώς από τις υποθέσεις Νικολάου (Αρ. 1) ανωτέρω και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 547, στις οποίες η μόνη μαρτυρία σύνδεσης του κατηγορουμένου με την διάπραξη των αδικημάτων ήταν ο εντοπισμός του γενετικού του υλικού σε αντικείμενα. Από τα πιο πάνω συνάγεται λοιπόν ότι ακόμη και εάν η μόνη μαρτυρία σύνδεσης ενός κατηγορουμένου με ένα αδίκημα είναι από γενετικό υλικό, αυτή μπορεί να αποτελέσει βάση καταδίκης, όταν η ύπαρξη της, συνεκτιμούμενη με τα άλλα περιστατικά της υπόθεσης δεν αφήνει λογικά περιθώριο για άλλη ερμηνεία ή εξήγηση (βλ. Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 225). Ως δε φυσικά προκύπτει από την υπόλοιπη σχετική νομολογία είναι πιο πιθανή η καταδίκη εάν, πέραν της ανεύρεσης γενετικού υλικού του κατηγορούμενου πάνω ή γύρω από αντικείμενα μιας υπόθεση ή στην σκηνή, υπάρχει και πρόσθετη ενοχοποιητική μαρτυρία εναντίον του, η οποία θεμελιώνει σύνδεση μεταξύ αυτού και του εγκλήματος (βλ. Παντελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 216/2013, ημερ. 20.1.16, στην οποία γίνεται παραπομπή στις R. v. Ogden

(2013)EWCA Crim 1294 και Doheny and Adams

(1997)1 Cr.App.R. 369 καθώς και Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 807 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 231). Θα πρέπει δε εδώ κατ' αρχάς να αναφερθεί ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχονται την κατοχή μέρους των ναρκωτικών και όχι ότι είχαν κοινή κατοχή της συνολικής ποσότητας που εντοπίσθηκε. Από την περιστατική μαρτυρία που έχει γίνει δεκτή στην παρούσα προκύπτουν σχετικά τα ακόλουθα: · Έφτασε στην Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου πληροφορία ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου ασχολούνταν με την διακίνηση ναρκωτικών. · Προς διερεύνηση αυτής έγινε παρακολούθηση των πιο πάνω από τον Μ.Κ.3, για 6 βράδυα-υπηρεσίες σε μια περίοδο 10-12 ημερών. Κατά την παρακολούθηση διαπιστώθηκε ότι οι πιο πάνω διακινούνταν στην Κάτω Πάφο, με δύο δίπορτα αυτοκίνητα, ιδίου τύπου, μάρκας και χρώματος και διαφορετικούς αριθμούς εγγραφής (ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ), πάντα με οδηγό τον κατηγορούμενο 1 και συνοδηγό κάποιες φορές τον κατηγορούμενο 2 και άλλες τον Νικολάου. Επίσης διαπιστώθηκε ότι καθόλη τη διάρκεια της νύχτας, κυρίως στην οδό ΧΧΧΧ, το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν πλεύριζε σταθμευμένα στην άκρη του δρόμου αυτοκίνητα και πεζούς και αστραπιαία έβγαιναν και έμπαιναν χέρια από τα παράθυρα των αυτοκινήτων και στην συνέχεια αναχωρούσαν από το μέρος τόσο αυτό όσο και τα άλλα αυτοκίνητα ή οι πεζοί. Πριν τις συναντήσεις αυτές το όχημα των κατηγορουμένων περνούσε πρώτα από την Λεωφόρο ΧΧΧΧ, από την οποία υπήρχε οπτική επαφή με το σημείο όπου ήταν σταθμευμένα τα άλλα οχήματα και ακολούθως εισερχόταν στην οδό ΧΧΧΧ όπου κάποιες φορές έκαναν σήμα ότι έρχονταν, με τα φώτα του αυτοκινήτου («τιπς») και ακολουθούσαν οι εν λόγω συναντήσεις. · Κατά την παρακολούθηση που έγινε στις 12.1.19 από τον Μ.Κ.3, πριν την ανακοπή, διαπιστώθηκε ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΧΧΧΧ στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου, κινήθηκε σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις σε διάστημα μερικών λεπτών, με τον ίδιο τρόπο που κινήθηκε κατά την παρακολούθηση των προηγούμενων ημερών, αφού δηλ. κινήθηκε στην Λεωφόρο ΧΧΧΧ εισήλθε στην οδό ΧΧΧΧ, συνάντησε στιγμιαία άλλα οχήματα (4 στο σύνολο) και ένα πεζό και μετά απομακρύνθηκε από το σημείο. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι δεν ήταν τυχαία η συνάντηση των κατηγορουμένων εκείνο το βράδυ με τον Νικολάου. · Όταν δε έγινε αντιληπτή η προσπάθεια των μελών της Υ.ΚΑ.Ν. να ανακόψουν το πιο πάνω όχημα (εφόσον το υπηρεσιακό όχημα που βρέθηκε σε μικρή απόσταση μπροστά του για τον σκοπό αυτό είχε σε λειτουργία τους φάρους του), οι κατηγορούμενοι 1 και 2 προσπάθησαν να διαφύγουν. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 2 φρέναρε απότομα το όχημα και αφού εξήλθε αυτού ο Νικολάου, ο οποίος τράπηκε σε φυγή, οδήγησε το αυτοκίνητο με την πόρτα του συνοδηγού ανοικτή, με όπισθεν ταχύτητα για απόσταση 30 περίπου μέτρων, κατά τρόπο που άφησε ίχνη ελαστικών στο οδόστρωμα και προκάλεσε ζημιές σε δύο σταθμευμένα στην άκρη του δρόμου αυτοκίνητα. Η πορεία του σταμάτησε όταν συγκρούστηκε με το μπροστινό μέρος του υπηρεσιακού οχήματος που επιχειρούσε να το ανακόψει, ερχόμενο από πίσω του (και είχε σε λειτουργία τους φάρους του). Ο δε κατηγορούμενος 1 όταν το όχημα ακινητοποιήθηκε προσπάθησε να κατεβεί και να τρέξει να φύγει αλλά τον έπιασαν οι αστυνομικοί. · Κατά την καταδίωξη του Νικολάου θεάθηκε να πέφτει από αυτόν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που ήταν κάνναβη βάρους 5.14 γραμμαρίων (τεκμήριο 5) και στην συνέχεια όταν ο Μ.Κ.2 κατάφερε να τον πιάσει προσωρινά είδε να πέφτει από αυτόν ένα σχισμένο τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα (τεκμήριο 7Α) εντός του οποίου υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη που ήταν κάνναβη βάρους 1.31 γραμμαρίων (τεκμήριο 7Β). · Στο σημείο που ακινητοποιήθηκε το όχημα ο κατηγορούμενος 1 πέταξε στο έδαφος ένα νάιλον διαφανές σακούλι τύπου zip-lock πάνω στο οποίο υπήρχαν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα (τεκμήριο 4Α) εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 26.98 γραμμαρίων (τεκμήριο 4Β). · Το σακουλάκι τεκμήριο 7Α (που έπεσε από τον Νικολάου) και το σακουλάκι τεκμήριο 4Α (που έριξε ο κατηγορούμενος 1), τα οποία περιείχαν κάνναβη είναι όμοια. Συγκεκριμένα φαίνεται να είναι ίδιου μεγέθους και φέρουν τα ίδια χαρακτηριστικά δηλ. είναι τύπου zip-lock, διαφανή και φέρουν σχέδια με φράουλες και βατόμουρα (βλ. και φωτογραφίες 20 και 46-48 τεκμηρίου 3). · Σε σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 1 βρέθηκε στην αριστερή κάλτσα του ένα τεμάχιο άσπρου χαρτομάντιλου εντός του οποίου υπήρχε ένα τεμάχιο νάιλον σακουλάκι κλειστό δια καψίματος εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης που ήταν κοκαΐνη (τεκμήριο 8) βάρους 0.22 γραμμαρίων. Όταν επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε «Εν κόκα εξίασα την». · Σε σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 2 βρέθηκε στην αριστερή τσέπη του μπουφάν του ένα τεμάχιο νάιλον σακούλι χρώματος κόκκινου, εντός του οποίου υπήρχαν 5 τεμάχια νάιλον σακουλάκια κλειστά διά καψίματος χρώματος κόκκινου, εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης (τεκμήριο 9) που ήταν κοκαΐνη βάρους 0.37, 0.38, 0.41, 0.27 και 0.36 γραμμαρίων αντίστοιχα. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε «Εν κόκα εν δική μου». · Τα 5 προαναφερόμενα σακουλάκια που εντοπίσθηκαν κατά την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 2 (τεκμήριο 9) και το σακουλάκι που εντοπίσθηκε κατά την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 1 (τεκμήριο 8), ήταν όλα κατά τον ίδιο τρόπο κλειστά δια καψίματος στην άκρη, εντός ίδιου χρώματος τεμάχια νάιλον σακουλάκια, είχαν περίπου το ίδιο μέγεθος και σχήμα (βλ. φωτογραφίες 53 και 54) και περιείχαν μικρή ποσότητα κοκαίνης κάτω του 0.5 γραμμαρίου που κυμαινόταν από 0.22 μέχρι 0.41 γραμμάρια. · Σε έρευνα που ακολούθησε στο πιο πάνω όχημα βρέθηκε, κάτω από την θέση του συνοδηγού μια ζυγαριά ακρίβειας (τεκμήριο 10) πάνω στην οποία εντοπίσθηκαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης. Όταν επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Ένεν δική μου» ενώ ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε οποιανδήποτε απάντηση. · Σε έρευνα που ακολούθησε στην οικία του κατηγορούμενου 1 βρέθηκε σε ντουλάπι στο καθιστικό, μια ζυγαριά ακρίβειας (τεκμήριο 11) πάνω στην οποία εντοπίσθηκαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης. Όταν επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Εν δική μου». · Ο κατηγορούμενος 1 είπε ψέματα στην κατάθεση του ότι τις ζυγαριές αυτές τις είχε για να ζυγίζει «το χόρτο που αγοράζει» εφόσον σε αυτές εντοπίσθηκαν και ίχνη κοκαίνης. · Ο κατηγορούμενος 1 είναι εξάδελφος με τον κατηγορούμενο 2 και άρα και με τον αδελφό του τελευταίου δηλ. τον Νικολάου. Τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 2 είπαν ψέματα στις καταθέσεις τους ότι το τρίτο πρόσωπο που ήταν μαζί τους δεν ήταν ο Νικολάου και ότι η συνάντηση μαζί του κατά το επίδικο βράδυ ήταν τυχαία. · Από τις εξετάσεις γενετικού υλικού που έγιναν στα τεκμήρια από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής προκύπτουν τα ακόλουθα: · Όσον αφορά το τεκμήριο 9 που βρέθηκε κατά την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 2:

(1)δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα εξωτερικά από το τεμάχιο σακουλιού στο οποίο βρίσκονταν τα 5 σακουλάκια κλειστά δια καψίματος και

(2)κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε (α) από κομμάτι από την καμένη άκρη του 1ου και του 4ου εκ των 5 τεμαχίων νάιλον σακουλιών κλειστών δια καψίματος και (β) από επίχρισμα από την εξωτερική πλευρά των 5 τεμαχίων νάιλον σακουλιών κλειστών δια καψίματος, είναι ο κατηγορούμενος

1. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από κομμάτι από την καμένη άκρη του 5ου εκ των 5 τεμαχίων νάιλον σακουλιών κλειστών δια καψίματος (του τεκμηρίου 9) ενώ ο κατηγορούμενος 1 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του πιο πάνω μικτού γενετικού υλικού. · Όσον αφορά το τεκμήριο 8 που βρέθηκε κατά την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 1: αυτός είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από κομμάτι από την καμένη άκρη του τεμαχίου νάιλον σακουλιού που ήταν κλειστό δια καψίματος (και βρέθηκε εντός τεμαχίου άσπρου χαρτομάντηλου (τεκμήριο 8) ενώ στο εν λόγω μικτό γενετικό υλικό υπάρχουν και χαρακτηριστικά τα οποία εντοπίζονται στο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου
2. · Όσον αφορά το τεκμήριο 4Α-Β που έριξε στο έδαφος ο κατηγορούμενος 1 μετά την ακινητοποίηση του οχήματος: οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από το άνοιγμα του διαφανούς σακουλιού τύπου zip-lock (τεκμήριο 4Α). · Όσον αφορά το τεκμήριο 7Α που θεάθηκε να πέφτει από τον Νικολάου: αυτός είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από το άνοιγμα του σχισμένου σακουλιού τύπου zip-lock. · Όσον αφορά την ζυγαριά που εντοπίσθηκε εντός του οχήματος (τεκμήριο 10):

(1)οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από το κάλυμμα της εξωτερικά,

(2)ο κατηγορούμενος 1 και ο Νικολάου είναι δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από τα 2 κουμπιά που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά της οθόνης της ζυγαριάς ενώ ο κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού αυτού γενετικού υλικού,

(3)ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από τα 2 κουμπιά που βρίσκονται στη δεξιά πλευρά της οθόνης της ζυγαριάς,

(4)ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από την κολλητική επιφάνεια της ταινίας και τις 2 μπαταρίες της ζυγαριάς ενώ ο Νικολάου δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού αυτού γενετικού υλικού και

(5)οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ο Νικολάου δεν μπορούν να αποκλεισθούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα από το κάτω μέρος και τα πλαϊνά της ζυγαριάς. Στην Γεωργίου ανωτέρω λέχθηκε ουσιαστικά ότι η σύνδεση ενός κατηγορουμένου με γενετικό υλικό, χωρίς να δοθεί από αυτόν οποιαδήποτε δικαιολογία, θεμελιώνει ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με την διάπραξη του αδικήματος (έγινε δε σχετικά παραπομπή στις Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Φυσικά, ως έχει προαναφερθεί, το όλο θέμα εξετάζεται στην βάση του συνόλου των περιστάσεων. Στην παρούσα, ως προαναφέρθηκε, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν κατέθεσαν ενόρκως και δεν κάλεσαν μάρτυρες. Περιορίσθηκαν σε ανώμοτη δήλωση, κάτι που ασφαλώς αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα τους και είναι ανεπίτρεπτο εξ αυτού να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα ή συσχετισμός. Όμως με τον τρόπο αυτό δεν έδωσαν, για να αξιολογηθούν στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας, οποιαδήποτε στοιχεία ώστε κατ' επέκταση να μπορεί να αποδοθεί κάποια αθώα εξήγηση αναφορικά με την παρουσία του γενετικού τους υλικού στα προαναφερόμενα τεκμήρια. Αυτό ιδιαίτερα σε σχέση με τον εντοπισμό του γενετικού υλικού του Νικολάου στην ζυγαριά ακριβείας που εντοπίσθηκε εντός του οχήματος (τεκμήριο 10) και του κατηγορούμενου 1 στο τεκμήριο 9:

(1)στο νάιλον σακκούλι όπου περιέχονταν οι 5 συσκευασίες της κοκαίνης που βρέθηκαν κατά την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 2,

(2)στην εξωτερική πλευρά των 5 αυτών συσκευασιών και

(3)σε κομμάτι από την καμένη άκρη 2 από τις εν λόγω συσκευασίες. Για τα ναρκωτικά στις ανώμοτες δηλώσεις και στις καταθέσεις τους οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν, ο μεν πρώτος ότι γνώριζε τι κατείχε ο δεύτερος, ο δε δεύτερος τι κατείχε ο πρώτος. Όσον δε αφορά τον εντοπισμό του εν λόγω γενετικού υλικού του κατηγορούμενου 1 στο τεκμήριο 9, προκύπτει από την μαρτυρία του Μ.Κ.4 που έγινε δεκτή, ότι το άτομο το οποίο συνεισφέρει το μεγαλύτερο σε πληρότητα γενετικό προφίλ δηλ. στην προκειμένη ο κατηγορούμενος 1 είναι και το άτομο το οποίο αγγίζει και έρχεται σε επαφή τελευταίο με το αντικείμενο, με άμεσο τρόπο. Περαιτέρω σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, όσον αφορά τα σακουλάκια τα κλειστά δια καψίματος (του ίδιου τεκμηρίου), όταν κάποιος καίει ένα σακουλάκι και με τα δάκτυλά το στρίβει και εξασκεί πίεση για να το σφραγίσει, λογικά αναμένεται ότι κατά την στιγμή της σφράγισης εναποθέτει στο σημείο το γενετικό του υλικό. Να λεχθεί δε ότι τα σενάρια που τέθηκαν στον Μ.Κ.4 όσον αφορά την πιθανότητα μεταφοράς του γενετικού υλικού με έμμεσο τρόπο, ήταν γενικά και αόριστα και σίγουρα δεν τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να τα υποστηρίζει ότι δηλ. έλαβαν χώραν στην προκειμένη. Ως έχει άλλωστε νομολογηθεί, σε υποθέσεις όπου η κατηγορούσα αρχή στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, όσον αφορά τις διαζευκτικές πιθανότητες δηλ. αυτές που δίδουν μια άλλη αθώα λογική εξήγηση, το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες, ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση και τα οποία μένουν στην σφαίρα της εικασίας εφόσον δεν δίδεται κάποια μαρτυρία προς τούτο (βλ. Νικολάου (Αρ. 1) ανωτέρω). Οι διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41). Εκεί δε όπου χρειάζεται κάποια εξήγηση αυτή επίσης πρέπει να προκύπτει από τη μαρτυρία και όχι από απλές υποθέσεις (βλ. R. v. Mary Ann Ash

(1911)6 Cr.App.Rep. 225). Ούτε όσον αφορά τις συγκεκριμένες και επαναλαμβανόμενες κινήσεις και συναντήσεις των κατηγορουμένων και του Νικολάου κατά την διάρκεια της νύκτας, που διαπιστώθηκαν κατά την παρακολούθηση τους από τον Μ.Κ.3, τόσο τις προηγούμενες ημέρες όσο και κατά το βράδυ της επιχείρησης, δόθηκαν οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Περαιτέρω η παρουσία του Νικολάου στο αυτοκίνητο κατά το επίδικο βράδυ δεν ήταν τυχαία αλλά υπήρξε τέτοια και τα προηγούμενα βράδυα. Σε κάθε δε περίπτωση δεν ισχυρίσθηκαν ποτέ ότι προμηθεύτηκαν τα ναρκωτικά που εντοπίσθηκαν, κατά τις συναντήσεις τους με τα άλλα οχήματα και τον πεζό, το βράδυ εκείνο πριν την ανακοπή. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην το σύνολο της πιο πάνω περιστατικής μαρτυρίας, την δύναμη και συνοχή της, την σειρά και την χρονική αλληλουχία των γεγονότων και των κοινών ενεργειών και δράσης των κατηγορουμένων και του τρίτου προσώπου και ελλείψει κάποιας άλλης λογικής εξήγησης που να προκύπτει από την μαρτυρία που έγινε δεκτή, κρίνω ότι δεν μπορώ να καταλήξω σε οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα παρά μόνο στο αναμφίβολο ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είχαν όχι μόνο γνώση για την ύπαρξη στο αυτοκίνητο που επέβαιναν αλλά και έλεγχο της συνολικής ποσότητας των ναρκωτικών ουσιών που εντοπίσθηκαν εφόσον ο καθένας διατηρούσε την δυνατότητα παραλαβής τους κατά βούληση από κοινή παρακαταθήκη. Συνεπώς έχει στοιχειοθετεί η ύπαρξη από μέρους τους κοινής κατοχής του συνόλου των ναρκωτικών που εντοπίσθηκαν εκείνο το βράδυ. Όσον αφορά το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είχαν άδεια να κατέχουν τα προαναφερόμενα ελεγχόμενα φάρμακα, από την στιγμή που έχουν αποδειχθεί τα πιο πάνω, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του να αποδείξουν, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είχε εξασφαλισθεί τέτοια άδεια (βλ. σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 72). Δεν προσκομίσθηκε όμως οποιαδήποτε μαρτυρία προς τούτο. Άλλωστε αυτή δεν ήταν η θέση των κατηγορουμένων 1 και 2 ούτε και ως προς τα ναρκωτικά που παραδέχθηκαν ότι κατείχαν. Ως εκ των άνω κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της κατηγορίας: 5 που αντιμετωπίζουν και οι δύο κατηγορούμενοι, 2 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 και 3 και 23 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος

1. Όσον αφορά τα αδικήματα των κατηγοριών 4 και 6 θα πρέπει να λεχθούν τα εξής: Όσον αφορά την κατηγορία 6, εφόσον έχει αποδειχθεί ότι οι κατηγορούμενοι και το τρίτο πρόσωπο είχαν κοινή κατοχή κάνναβης συνολικού βάρους 33,43 γραμμαρίων δηλ. ποσότητας πέραν των 30 γραμμαρίων, ενεργοποιείται το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 30Α ότι δηλ. η κατοχή αυτής ήταν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Ως προαναφέρθηκε οι κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν την κοινή κατοχή του συνόλου των ναρκωτικών. Ο πρώτος παραδέχθηκε κατοχή μέρους της ποσότητας της κάνναβης (βάρους 26.98 γραμμαρίων) ενώ δεν παραδέχθηκε την κατοχή της κοκαίνης ενώ ο δεύτερος παραδέχθηκε την κατοχή του συνόλου της κοκαίνης που εντοπίσθηκε δηλ. και αυτή που βρέθηκε κατά την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου
2. Στις καταθέσεις τους και στις ανώμοτες δηλώσεις τους υποστήριξαν ότι τα ναρκωτικά των οποίων την κατοχή παραδέχθηκαν (όχι δηλ. το σύνολο αυτών που βρέθηκαν) τα κατείχαν για προσωπική χρήση. Οι θέσεις τους όμως αυτές για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω δεν έγιναν δεκτές. Δεν πρόσφεραν δε οποιαδήποτε εξήγηση όσον αφορά τις ποσότητες που δεν παραδέχθηκαν και κρίθηκε τελικά ότι επίσης κατείχαν. Ο δε κατηγορούμενος 2 άλλωστε στην κατάθεση του ανέφερε ότι δεν είναι χρήστης κάνναβης αλλά μονο κοκαίνης. Όσον αφορά την κατηγορία 6, ενόψει των ανωτέρω αλλά και από το σύνολο της μαρτυρίας που έγινε δεκτή κρίνεται ότι δεν δημιουργείται λογική αμφιβολία που να ανατρέπει το προαναφερόμενο μαχητό τεκμήριο που ενεργοποιήθηκε. Όσον αφορά την κατηγορία 4 δεν ενεργοποιείται το τεκμήριο του νόμου εφόσον οι συνολική ποσότητα ήταν κάτω των 10 γραμμαρίων και δη 2.01 γραμμάρια. Παρά ταύτα, ως έχει προαναφερθεί, ο σκοπός της κατοχής μπορεί να συναχθεί εξετάζοντας όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης. Αυτό ισχύει κατά την κρίση μου στην παρούσα και για την κατηγορία 6 δηλ. και σε περίπτωση που δεν ενεργοποιείτο το τεκμήριο του Νόμου όσον αφορά την κάνναβη. Συγκεκριμένα στην παρούσα ο σκοπός αυτός κρίνεται ότι έχει αποδειχθεί λαμβανομένων υπόψην σωρευτικά των ακόλουθων: · Οι κατηγορούμενοι επέβαιναν στο ίδιο αυτοκίνητο με το τρίτο πρόσωπο. · Και τα τρία πρόσωπα είχαν εντός του αυτοκινήτου, κοινή κατοχή του συνόλου των ναρκωτικών που εντοπίσθηκαν μετά την ανακοπή τους. · Κατά την παρακολούθηση που προηγήθηκε της ανακοπής διαπιστώθηκε ότι το όχημα τους κινήθηκε σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις σε διάστημα μερικών λεπτών, με τον ίδιο τρόπο που κινήθηκε κατά την παρακολούθηση των προηγούμενων ημερών, αφού δηλ. κινήθηκε στην Λεωφόρο ΧΧΧΧ εισήλθε στην οδό ΧΧΧΧ, συνάντησε στιγμιαία άλλα οχήματα (4 στο σύνολο) και ένα πεζό και μετά απομακρύνθηκε από το σημείο. Δεν δόθηκε κάποια εξήγηση για τις κινήσεις αυτές και δεν ισχυρίσθηκαν ότι τα ναρκωτικά που εντοπίσθηκαν, τα προμηθεύτηκαν κατά τις συναντήσεις πο