Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ABELASHVILI, Αρ. Υπόθεσης: 8057/14, 30/10/2019

(1)Παράνομη είσοδο στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 12

(1),

(2),

(5)και 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ.105) μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 1),

(2)Απαγορευμένου μετανάστη στην Κύπρο κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(1)(θ) και 19

(2)του Κεφ.105 (κατηγορία 2),

(3)Παράνομη παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση των άρθρων 6

(1)(κ) και 19 του Κεφ.105 (κατηγορία 3),

(4)Επίθεση κατά αστυνομικού οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 4),

(5)Επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ.154 (κατηγορία 5),

(6)Αντίσταση κατά νομίμου συλλήψεως κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Κεφ.154 (κατηγορία 6),

(7)Κακόβουλη ζημιά κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ.154 (κατηγορία 7),

(8)Απειλή βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ.154 (κατηγορία 8),

(9)Πρόκλησης ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Κεφ.154 (κατηγορία 9) και

(10)Δημόσια εξύβριση κατά παράβαση του άρθρου 99 του Κεφ.154 (κατηγορία 10). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι ενώ είναι αλλοδαπή από τη Γεωργία και στις 14.08.11 είχε απελαθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, μεταξύ των ημερομηνιών 14.08.11 μέχρι 23.08.14 εισήλθε στο έδαφος της Κύπρου από μη εγκεκριμένοι λιμένα μέσω κατεχομένων διαμένοντας στο νησί χωρίς άδεια από το Διευθυντή του Τμήματος Μετανάστευσης. Περαιτέρω η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι στις 23.08.14 σε πάροδο της λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο προκάλεσε χωρίς εύλογη αιτία θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να δημιουργήσει διασάλευση της ειρήνης, αντιστάθηκε στη νόμιμη σύλληψη της, επιτέθηκε εναντίον του αστυφύλακα ΧΧΧ Χριστούδια της ΥΑΜ Πάφου κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του, στον οποίον κατ' ισχυρισμό προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, παράνομα προκάλεσε ζημιά στη φανέλα του ύψους €15, τον απείλησε με τη φράση 'θα σε καταγγείλω εγώ είμαι Ευρώπη, εν μπορείς να μου κάμεις τίποτε ξέρω νόμο, ορκίζομαι πριν πεθάνω να σε στείλω φυλακή' και τον εξύβρισε σε δημόσιο χώρο με τη φράση 'μαλάκα' κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Στην απαγγελία των κατηγοριών η κατηγορούμενη δήλωσε παραδοχή στην πρώτη και τρίτη κατηγορία και μη παραδοχή στις υπόλοιπες κατηγορίες, ως ήταν δικαίωμα της. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση αναφορικά με τις κατηγορίες 2 και 4-10. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε πέντε μάρτυρες. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης αναφορικά με όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, η κατηγορούμενη επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση καλώντας παράλληλα πέντε μάρτυρες υπεράσπισης. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν δώδεκα τεκμήρια. ΜΚ1 ήταν η αστυφύλακας ΧΧΧ Πατσαλίδου. Η μαρτυρία της επικεντρώνεται στη γραπτή κατάθεση της ημερομηνίας 24.08.14 που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο

1. Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, στις 24.08.14 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος την κατηγορούμενη στα κρατητήρια της ΑΔΕ Πάφου για τα αδικήματα του απαγορευμένου μετανάστη και της παράνομη εισόδου της στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ΜΚ1 εξήγησε στην κατηγορούμενη τους λόγους σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή της στο νόμο. Το εν λόγω δικαστικό ένταλμα σύλληψης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας η ΜΚ1 έλαβε γραπτή ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη με τη βοήθεια διερμηνέα αφού πρώτα την πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνούσε εναντίον της και της επέστησε την προσοχή της στο νόμο. Η γραπτή ανακριτική κατάθεση της κατηγορουμένης παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
3. ΜΚ2 ήταν ο αστυφύλακας ΧΧΧ Λάμπρου του Τμήματος Μικροπαραβάσεων Πάφου. Μέρος της μαρτυρίας του αποτελεί η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 23.08.14 που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
4. Με βάση τη μαρτυρία του, στις 23.08.14 καταγγέλθηκε στο τμήμα του από τον αστυφύλακα ΧΧΧ Χριστούδια της ΥΑΜ Πάφου ότι είχε υποστεί επίθεση από την κατηγορούμενη. Την ίδια ημέρα παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2886 Α. Αλεξάνδρου μία σχισμένη κοντομάνικη φανέλα πράσινου χρώματος, την οποίαν έθεσε υπό τη φύλαξη του. Όπως είπε, δεν προέβηκε σε εξετάσεις της φανέλας, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
5. Ακόμη ο ίδιος είπε ότι δεν έκανε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια σχετικά με τη διερεύνηση της υπόθεσης. ΜΚ3 ήταν ο αστυφύλακας ΧΧΧ Αλεξάνδρου, του οποίου η μαρτυρία του είναι αυτή που περιέχεται στη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 23.08.14 που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
6. Με βάση το έγγραφο αυτό, ο εν λόγω αστυφύλακας στις 23.08.14 παρέλαβε από τον αστυφύλακα Χριστούδια την προαναφερόμενη φανέλα (Τεκμήριο 5) που είχε σχέση με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, την οποίαν παρέδωσε στον ΜΚ
7. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, ο ίδιος δεν ασχολήθηκε με την υπόθεση αυτή. ΜΚ4 ήταν ο αστυφύλακας ΧΧΧ Χριστούδιας, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην Υ.Α.Μ. Πάφου και συγκεκριμένα τοποθετημένος στο Γραφείο Επιχειρήσεων. Μέρος της μαρτυρίας του αποτελεί η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 23.08.14 που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
8. Συνοπτική καταγραφή του συνόλου της μαρτυρίας του περιέχει αναφορά ότι στις 23.08.14 και περί ώρα 08:45 μετέβηκε μαζί με τους αστυφύλακες 6 και 2607 σε πάροδο στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων παρά το ιδιωτικό σχολείο 'Private School Aspire' προς διερεύνηση πληροφορίας ότι εκεί βρισκόταν η κατηγορούμενη που στο παρελθόν είχε απελαθεί από την Κύπρο. Όταν έφθασαν στη σκηνή εντόπισαν ένα άτομο να σκουπίζει το πεζοδρόμιο. Το υπηρεσιακό τους όχημα στάθμευσε σε απόσταση 1-2 μέτρων από το άτομο αυτό. Ένας εκ των δύο συναδέλφων του αναγνώρισε το άτομο ως την κατηγορούμενη. Την πλησίασαν και αφού ο ΜΚ4 της υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα της ζήτησε τα δικά της στοιχεία ενώ παράλληλα την ρώτησε κατά πόσο είχε άδεια παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η κατηγορούμενη του είπε ότι καταγόταν από τη Γεωργία και ότι είναι νυμφευμένη με κύπριο. Ο ΜΚ4 ζήτησε από την κατηγορούμενη να του παρουσιάσει το διαβατήριο της για να ελέγξει το καθεστώς παραμονής της, πλην όμως αυτή αρνήθηκε και άρχισε να φωνάζει λέγοντας "Δεν μπορείτε να μου κάνετε τίποτα γιατί είμαι Ευρώπη". Όταν ο ΜΚ4 ζήτησε εκ νέου στοιχεία ταυτότητας, αυτή του ανάφερε ότι τα είχε ο σύζυγος της. Την ρώτησε αν είναι νυμφευμένη και αυτή του απάντησε ότι πρόκειται να νυμφευτεί σύντομα κάποιο Γιώργο. Της ζήτησε να τους πει το ονοματεπώνυμο και την ημερομηνία γέννησης της και όταν αυτή του τα είπε, τα διαβίβασε σε επί καθήκον συνάδελφο του στο γραφείο, ο οποίος μέσα από το ηλεκτρονικό αρχείο της υπηρεσίας του διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη είχε απελαθεί στις 14.08.11 βάση διατάγματος κράτησης και απέλασης και ότι τα στοιχεία της είναι καταχωρημένα στον κατάλογο ατόμων που η είσοδος τους απαγορεύεται στην Κυπριακή Δημοκρατία, ως απαγορευμένη μετανάστρια. Ο ΜΚ4 πληροφόρησε την κατηγορούμενη ότι διέπραξε τα αδικήματα της παράνομης εισόδου και παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία και αφού της επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτή απάντησε "Θα σε καταγγείλω εγώ είμαι Ευρώπη εν μπορείς να μου κάμεις τίποτε ξέρω νόμο, ορκίζομαι πριν πεθάνω να σε στείλω φυλακή". Ο εν λόγω μάρτυρας τη συνέλαβε για τα πιο πάνω αδικήματα και αφού της επέστησε την προσοχή της στο νόμο αυτή του είπε "δεν πάω πούποτε χωρίς τον άντρα μου". Η κατηγορούμενη συνέχισε να αντιδρά φωνάζοντας "εν μπορείτε να μου κάμετε τίποτα, θα σας καταγγείλω, εν τζαι είμαι πουτάνα εγώ". Παρόλο ότι ο ΜΚ4 και οι συνάδελφοι του προσπάθησαν να ευγενικό τρόπο να την πείσουν να εισέλθει στο όχημα, αυτή εξακολουθούσε να αντιδρά κτυπώντας ξαφνικά με την παλάμη των χεριών της δυνατά το αστυνομικό όχημα στην αριστερή πισινή πόρτα του ακριβώς κάτω από το παράθυρο. Ο ΜΚ4 προσπάθησε να αποτρέψει την κατηγορούμενη να χτυπά το αστυνομικό όχημα αλλά και για να μην προκαλέσει βλάβη στον εαυτό της επιχειρώντας να της τοποθετήσει χειροπέδες με τους δύο συναδέλφους του να προσπαθούν να της πιάσουν τα χέρια αλλά αυτή αντέδρασε τραβώντας τον από τη φανέλα, κλωτσώντας τον με τις παντόφλες της λίγο πιο κάτω από τον αστράγαλο και εξυβρίζοντας τον με τη λέξη 'μαλάκα'. Ως αποτέλεσμα της αντίδρασης της, η φανέλα που φορούσε ο ΜΚ4 σχίστηκε ενώ του προκάλεσε γδάρσιμο (μία και μικρή εκδορά) στην κοιλιά κάτω από τον ομφαλό καθώς επίσης γδάρσιμο στο αριστερό κάτω μέρος του ποδιού του. Αυτή η προσπάθεια διήρκεσε λίγα δευτερόλεπτα και μετά τερματίστηκε. Έγινε τηλεφώνημα στο ΚΕΜ Πάφου για να έλθει στη σκηνή γυναίκα αστυφύλακας και τότε η κατηγορούμενη από μόνη της εισήλθε στο υπηρεσιακό όχημα χωρίς να της τοποθετηθούν χειροπέδες. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής η κατηγορούμενη τηλεφώνησε σε φιλικά της πρόσωπα ενημερώνοντας τα ότι είχε συλληφθεί από το Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Ο ΜΚ4 επιθεώρησε το αστυνομικό όχημα και δεν εντόπισε ζημιές. Στον αστυνομικό σταθμό που μεταφέρθηκε η κατηγορούμενη τηλεφώνησε στο Γιώργο και του είπε να της φέρει τα διαβατήρια της που ήταν τυλιγμένα σε νάιλον κάτω από το σεντόνι του κρεβατιού και να ενημερώσει δικηγόρο. Ο ΜΚ4 δεν γνώριζε για τα τραύματα που υπήρχαν στην πλάτη και στην πάνω επιφάνεια της παλάμης αμφοτέρων χεριών της μέχρι που του τα ανάφερε ο ποινικός ανακριτής που διερευνούσε υπόθεσης καταγγελίας εναντίον του από την κατηγορούμενη. Την ώρα που ο ΜΚ4 βρισκόταν στον αστυνομικό σταθμό διενέργησε εκ νέου έλεγχο των διαβατηριακών στοιχείων της κατηγορουμένης όπου διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη ήταν κάτοχος γεωργιανού διαβατηρίου, ήταν αιτήτρια πολιτικού ασύλου, η αίτηση της οποίας απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου. Ακολούθως στις 10.12.08 η κατηγορούμενη υπέβαλε έφεση στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, η οποία αφού εξετάστηκε απορρίφθηκε στις 05.08.
9. Η κατηγορούμενη συνελήφθηκε στις 03.08.11 από την ΥΑΜ Πάφου και στις 14.08.11 απελάθηκε για τη χώρα καταγωγής της βάση διαταγμάτων και απέλασης της ενώ τα στοιχεία της τοποθετήθηκαν στον κατάλογο ατόμων που η είσοδος τους απαγορεύεται στην Κυπριακή Δημοκρατία, ως απαγορευμένη μετανάστρια. Από περαιτέρω έλεγχο που ο ΜΚ4 πραγματοποίησε, δεν εντοπίστηκε να υπάρχει καταχωρημένη είσοδος της κατηγορουμένης στην Κυπριακή Δημοκρατία από νόμιμο λιμάνι ή αεροδρόμιο. Ακολούθως περί ώρα 10:00 της ίδιας ημέρας ο ΜΚ4 μετέβηκε μαζί με συνάδελφο του στο Τμήμα Επειγόντων περιστατικών και Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου και αφού έτυχε ιατρικής περίθαλψης (καθαρισμό του τραύματος) αναχώρησε. Τη σχισμένη φανέλα ο ΜΚ4 την έδωσε στον ΜΚ3 περί ώρα 11:30 της ίδιας ημέρας. ΜΚ5 ήταν η Δρ. ΧΧΧ Παπαλουκά, γενικός ιατρός, η οποία το έτος 2014 εργαζόταν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Μέσα από την ένορκη μαρτυρία της υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό που ετοίμασε και υπέγραψε και αφορά ιατρική εξέταση που διενέργησε στον ΜΚ4 στις 23.08.14 και ώρα 10:06 όταν αυτός προσήλθε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου παραπονούμενος για επίθεση που υπέστη από γυναίκα που κατ' ισχυρισμό χρησιμοποίησε τα νύχια της. Το ιατρικό πιστοποιητικό κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό, η εν λόγω μάρτυρας εντόπισε εκδορά γραμμοειδούς μορφής περίπου τεσσάρων εκατοστών στο άκρο του αριστερού ποδιού (από τον αστράγαλο και κάτω) και μικρή εκδορά μήκους ενός εκατοστού στο μέσο της κοιλιακής χώρας κάτω από τον ομφαλό. Σύμφωνα με την ΜΚ5 δεν μπορεί να προκληθεί εκδορά στο άκρο ποδιού όταν το θύμα φορεί παπούτσια. Ωστόσο διευκρίνισε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν γνωρίζει τι είδους παπούτσια φορούσε ο ΜΚ4 ή αν φορούσε παντόφλες. Σχετικά με την εκδορά στην κοιλιακή χώρα, είναι η θέση της εν λόγω ιατρού ότι αυτή προκλήθηκε 4-5 ώρες περίπου πριν από την ιατρική εξέταση. Από την αντίπερα όχθη πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν η ΧΧΧ Mavrommati (ΜΥ1). Κατάγεται από την Ιρλανδία αλλά από το έτος 2009 διαμένει μόνιμα στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, στις 23.08.14 το πρωί, ενώ περπατούσε με το σκύλο της, όπως συνήθιζε να κάνει καθημερινά, εντόπισε ένα μικρό ανήλικο κοριτσάκι παρά το αγγλικό σχολείο Aspire στο παραλιακό μέτωπο. Το κοριτσάκι έκλαιγε και ζητούσε τη μητέρα της. Το κοριτσάκι είπε στην μάρτυρα ότι ονομαζόταν ΧΧΧ και ότι η αστυνομία είχε μαζέψει ένα συγγενικό της πρόσωπο. Η μάρτυρας υπέθεσε ότι θα ήταν η γιαγιά της. Το κοριτσάκι ήλθε σε επικοινωνία με τη μητέρα της χρησιμοποιώντας το κινητό τηλέφωνο της ΜΥ
11. Μετά από συνεννόηση που είχε με τη μητέρα του κοριτσιού, η ΜΥ1 ανέλαβε την προστασία του ανήλικου κοριτσιού μέχρι τη στιγμή που ήλθε η μητέρα και το παρέλαβε. Σε ότι αφορά την κατηγορούμενη, η εν λόγω μάρτυρας είπε ότι δεν τη γνώριζε τότε, ούτε τη γνώρισε έκτοτε και ούτε τη γνωρίζει σήμερα. Ακόμη είπε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν το ανήλικο κοριτσάκι είναι εγγονή της κατηγορουμένης ή γενικότερα αν μεταξύ τους υπάρχει οποιαδήποτε συγγενική σχέση. ΜΥ2 ήταν ο ΧΧΧ Βιολάρης, μέλος της αστυνομίας που αφυπηρέτησε. Στα πλαίσια της ένορκης μαρτυρίας του ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι στις 13.07.15 διορίστηκε Ποινικός Ανακριτής για να διεκπεραιώσει συμπληρωματική έρευνα που είχε ξεκινήσει από άλλο άτομο και αφορούσε εξέταση παραπόνου της κατηγορουμένης ότι είχε χτυπηθεί από αστυνομικά μέλη της Υ.Α.Μ. Ολοκλήρωσε το έργο που του είχε ανατεθεί μέχρι τον Δεκέμβριο
12. Χωρίς να καταλήξει σε οποιαδήποτε συμπεράσματα, απέστειλε τη συμπληρωματική έρευνα του στο Γενικό Εισαγγελέα, ο οποίος αποφάσισε όπως ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον των αστυφυλάκων 3347 (ΜΚ4), 2607 και 6 για τα αδικήματα της επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και για σκληρή, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση. Σχετική ποινική υπόθεση καταχωρήθηκε, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί ενώπιον άλλου δικαστηρίου. Ως μέρος του έργου του ΜΥ2 ήταν η λήψη συμπληρωματικής κατάθεσης στις 17.07.15 από την πρώην αστυφύλακα Μαρία Σωτηρίου και στις 20.07.15 από τον ιατροδικαστή Δρ. Νικόλα Χαραλάμπους, ο οποίος στις 27.08.14 είχε εξετάσει την κατηγορούμενη. Τα ιατροδικαστικά ευρήματα καταγράφονται σε σχετική έκθεση που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 10Α. Μέσα από την έκθεση διαπιστώνονται διάφορες εκδορές ποικίλων διαστάσεων στην αριστερή ωμοπλατιαία χώρα, αριστερό αντιβραχίονα, στη ραχιαία χώρα του αριστερού χεριού και στο δεξιό αγκώνα καθώς και εκχύμωση στο δεξιό γλουτό. Σύμφωνα με τον εν λόγω ιατροδικαστή, η ηλικία των κακώσεων υπολογίζεται σε 3-6 ημέρες και τούτο το διαπίστωσε από το χρώμα τους. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό της κατηγορουμένης ότι είχε χτυπηθεί από χειροπέδες, ο εν λόγω ιατροδικαστής σημείωσε ότι δεν εντοπίστηκε κάκωση στην οποίαν να υπήρχε εντύπωμα θλόντος οργάνου που να υποδεικνύει με τι όργανο είχαν προκληθεί οι κακώσεις. Η συμπληρωματική κατάθεση του Δρ. Χαραλάμπους κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10Β. Η κατηγορούμενη επίσης εξετάστηκε από ιατρό του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου στις 23.08.
13. Ωστόσο το ιατρικό έγγραφο από την εξέταση της απωλέστηκε. Συμφωνώντας με την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι την περίοδο εκείνη η κατηγορούμενη διέμενε παράνομα στην Κύπρο και στις 11.09.14 νυμφεύτηκε πολίτη κυπριακής καταγωγής. ΜΥ3 ήταν η ΧΧΧ King, εγγονή της κατηγορουμένης. Γεννήθηκε στις 28.03.03 και την ίδια χρονιά μετακόμισε στην Κύπρο. Το έτος 2014 διέμενε κοντά στο δημοτικό σχολείο Χλώρακας και η γιαγιά της (κατηγορούμενη) απέναντι από αγγλικό σχολείο στους Τάφους των Βασιλέων. Από το 2015 η εν λόγω μάρτυρας διαμένει μόνιμα στη Γεωργία. Αναφερόμενη στο επίδικο περιστατικό, η μάρτυρας είπε ότι τις πρωινές 23.08.14 βρισκόταν μαζί με τη γιαγιά της στην οικία της τελευταίας όταν περί ώρα 09:00-10:00 τρεις άνδρες ήλθαν στην κατοικία λέγοντας πως ήταν αστυνομικοί. Ζήτησαν από την κατηγορούμενη να τους δώσει τα στοιχεία της αλλά αυτή τους είπε ότι τα είχε ο σύζυγος της, XXXXX Χατζηαλεξάνδρου. Τότε ένας από τους τρεις που ήταν κοντόσωμος, άρχισε να θυμώνει, να γίνεται άγριος και να εξυβρίζει την κατηγορούμενη με τη λέξη 'Σκατοπουτάνα'. Στη συνέχεια ένας από τους δύο συναδέλφους του κοντόσωμου που ήταν μεγαλόσωμος κράτησε τα χέρια της κατηγορουμένης και ο κοντόσωμος την χτυπούσε με τις χειροπέδες που είχε πάνω στα χέρια της και μετά τις τοποθέτησε τις χειροπέδες. Ακολούθως που μετέφερναν την κατηγορούμενη στο αστυνομικό όχημα, ο κοντόσωμος την χτύπησε στην πλάτη, χωρίς όμως η μάρτυρας να γνωρίζει με ποιο τρόπο. Ένεκα της συμπεριφοράς των αστυνομικών, η μάρτυρας έκλαιγε. Η κατηγορούμενη δεν αντιδρούσε. Η κατηγορούμενη προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Γιώργο αλλά αυτός δεν απαντούσε στις κλήσεις της. Με τη μεταφορά της κατηγορουμένης στο όχημα, αναχώρησαν από το μέρος. Η ίδια που παρέμεινε στο χώρο δεν μπορούσε να εισέλθει στην οικία επειδή η πόρτα είχε κλείσει. Έξω στο δρόμο συνάντησε μία γυναίκα που περπατούσε με το σκύλο της και της ζήτησε να χρησιμοποιήσει το κινητό της τηλέφωνο για να επικοινωνήσει με τη μητέρα της. Επειδή η γυναίκα αυτή δεν είχε το κινητό της, πήγε μαζί της στην οικία που ήταν κοντά στο δημοτικό σχολείο της Χλώρακας για να μπορέσει η ΜΥ2 να τηλεφωνήσει στη μητέρα της. ΜΥ4 ήταν ο Λοχίας ΧΧΧ Χατζηπαύλου, ο οποίος εργάζεται στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου ως υπεύθυνος κρατητηρίου. Ο εν λόγω αστυνομικός είχε στην κατοχή του το αστυνομικό έντυπο ατομικού δελτίου της κατηγορουμένης που ήταν κρατούμενη κατά τις 23.08.14, το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο
14. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε, το αστυνομικό αυτό έντυπο συμπληρώνεται από τον επί καθήκον αστυφύλακα κατά την προσαγωγή κρατουμένου πριν να τοποθετηθεί στα αστυνομικά κρατητήρια. Στην προκειμένη περίπτωση ήταν η πρώην αστυφύλακας XXXXX Σωτηρίου που το συμπλήρωσε και υπέγραψε. Με βάση το Τεκμήριο 11: - Η κατηγορούμενη συνελήφθηκε από τον αστυφύλακα 2607 στις 23.08.14 και περί ώρα 09:
15. - Η κατηγορούμενη παραδόθηκε από τον αστυφύλακα 6 στον αστυνομικό σταθμό στις 23.08.14 και περί ώρα 09:
16. - Η κατηγορούμενη παραπονέθηκε ότι είχε χτυπηθεί από μέλη της Υ.Α.Μ. και ότι αισθάνεται πόνο στο χέρι της. - Η κατηγορούμενη έφερε γδαρσίματα στον αριστερό καρπό του χεριού της καθώς και στο χέρι της και γδάρσιμο στην αριστερή ωμοπλάτη. - Η κατηγορούμενη αφέθηκε ελεύθερη αφού εκπλήρωσε τους όρους που της είχαν τεθεί στις 25.08.14 και περί ώρα 12:
17. ΜΥ5 ήταν η ΧΧΧ Σωτηρίου, πρώην μέλος του αστυνομικού σώματος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, το έτος 2014 υπηρετούσε στα κρατητήρια του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Πάφου. Είναι το άτομο που συμπλήρωσε το Τεκμήριο 11, το οποίο αφού αναγνώρισε και είπε ότι αφορούσε την κατηγορούμενη, περιέγραψε το περιεχόμενο του. Όπως η εν λόγω μάρτυρας είπε, κατά τον έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη έφερε τα τραύματα που κατέγραψε στο Τεκμήριο
18. Πρόσεξε ότι είχε κόκκινα σημάδια. Η κατηγορούμενη της έκανε παράπονο ότι είχε κτυπηθεί από αστυνομικούς της Υ.Α.Μ. Επίσης της παραπονέθηκε ότι πονούσε το κεφάλι της αλλά όταν τη ρώτησε αν επιθυμούσε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο για εξέταση, η κατηγορούμενη αρνήθηκε. Περαιτέρω στα πλαίσια της ένορκης κατάθεσης της μάρτυρας παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 12Α και 12Β δύο γραπτές καταθέσεις της ημερομηνίας 22.10.14 και 17.07.15 που λήφθηκαν από ποινικό ανακριτή που διορίστηκε από την Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας για να εξετάσει παράπονο της κατηγορουμένης ότι κατά το επίδικο περιστατικό της υπόθεσης αυτής είχε κτυπηθεί από μέλη της Υ.Α.Μ. Το περιεχόμενο των εν λόγω καταθέσεων επικεντρώνεται αποκλειστικά στον εν λόγω ισχυρισμό της κατηγορουμένης που την περίοδο εκείνη τελούσε υπό διερεύνηση. Ενόρκως, όπως ήδη λέχθηκε, κατέθεσε και η κατηγορούμενη. Μέρος της μαρτυρίας της αποτελεί η γραπτή ανακριτική της κατάθεση ημερομηνίας 24.08.14 (Τεκμήριο 3Α είναι το κείμενο στη μητρική γλώσσα της κατηγορουμένης και Τεκμήριο 3Β είναι πιστή μετάφραση του κειμένου στην ελληνική γλώσσα). Επίσης προσκομίστηκε ως Τεκμήριο 9 γραπτή κατάθεση της ημερομηνίας 27.08.14, με βάση την οποίαν έδωσε τη συγκατάθεση της να εξεταστεί από τον ιατροδικαστή Δρ. XXXXX Χαραλάμπους σχετικά με το παράπονο της ότι είχε κτυπηθεί από δύο αστυνομικούς στις 23.08.14 στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων, XXXXX Complex, διαμέρισμα XXXXX με αποτέλεσμα, όπως είπε, να προκληθούν τραύματα σε όλο της το σώμα (Τεκμήριο 9Α είναι το κείμενο στη μητρική γλώσσα της κατηγορουμένης και Τεκμήριο 9Β είναι πιστή μετάφραση του κειμένου στην ελληνική γλώσσα). Συνοψίζοντας το σύνολο της μαρτυρίας της μπορεί να λεχθεί ότι στις 23.08.14 και περί ώρα 09:00, ενώ βρισκόταν στην οικία της μαζί με την εγγονή της, ένα διπλοκάμπινο όχημα γκρίζου χρώματος στάθμευσε έξω από αυτήν. Τρεις άνδρες με πολιτικά ρούχα εξήλθαν από αυτό. Δύο από αυτούς βρέθηκαν στην κυρίως είσοδο της διώροφης οικίας και ο τρίτος βρέθηκε στην πίσω πόρτα της κατοικίας. Χωρίς να της αναφέρουν ότι ήταν αστυνομικοί, της υπέβαλαν διάφορες ερωτήσεις, μέσα από τις οποίες τους απάντησε ότι καταγόταν από τη Γεωργία, δεν ήταν νυμφευμένη και δεν είχε κυπριακή ή ευρωπαϊκή ταυτότητα. Διαμένει με το σύντροφο της με τον οποίον πρόκειται να νυμφευτούν αλλά κατά τον ουσιώδη χρόνο η ίδια δεν αποτάθηκε σε οποιαδήποτε αρμόδια αρχή για εξασφάλιση άδειας παραμονής της. Παραδέχεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο διέμενε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκείνη τη στιγμή ο σύντροφος της απουσίαζε. Οι αστυνομικοί της ζήτησαν το διαβατήριο της αλλά δεν κατάφερε να το εντοπίσει επειδή το είχε φυλάξει ο σύντροφος της. Δεν την άφησαν να επικοινωνήσει μαζί του. Ο μικρόσωμος και αδύνατος της ομάδας προσπάθησε να της τοποθετήσει χειροπέδες αλλά του ζήτησε να μην το πράξει στην παρουσία της εγγονής της. Τότε αυτός της μίλησε άσχημα μπροστά στην εγγονή της λέγοντας της επί λέξει 'Πουτάνα μέχρι πότε εν να σε παρακαλώ'. Επρόκειτο για τον ΜΚ
19. Ο δε εύσωμος της ομάδας της έπιασε τα δύο της χέρια σταυρωτά ενώ ο ΜΚ4 την άρπαξε από τα μαλλιά και της έσκυψε το κεφάλι κάτω χτυπώντας την στον ώμο. Έπειτα της έσκυψε ξανά το κεφάλι κάτω χτυπώντας την κάτω από τη μέση. Όπως της κρατούσε τα χέρια ο εύσωμος, ο ΜΚ4 χρησιμοποιώντας ανοικτές χειροπέδες την κτύπησε πρώτα στο μικρό δάχτυλο του δεξιού της χεριού δάχτυλο, μετά στον αριστερό αντίχειρα και στη συνέχεια στον αριστερό βραχίονα του χεριού της. Τελικά η κατηγορούμενη συνελήφθηκε την ίδια ημέρα. Ακολούθως την μετέφεραν μέχρι το όχημα, έδιωξαν την εγγονή της έξω από την οικία χωρίς παπούτσια, έκλεισαν την πόρτα, την τοποθέτησαν μέσα στο όχημα και αναχώρησαν αφήνοντας την εγγονή της στο δρόμο. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, μετά τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό της ο ΜΚ4 της αποκάλυψε ότι ήταν αστυνομικός και της είπε πως θα μπορούσε να τη σκότωνε χωρίς να φοβόταν οτιδήποτε. Στον αστυνομικό σταθμό όπου η κατηγορούμενη μεταφέρθηκε, η επί καθήκον αστυφύλακας της έφερε πάγο για να τον τοποθετήσει στα χέρια της που είχαν κτυπηθεί. Στη συνέχεια η κατηγορούμενη μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για ιατρική εξέταση. Εκεί η ιατρός που την εξέτασε επικοινωνούσε τηλεφωνικά με κάποιο πρόσωπο και φαινόταν ότι βρισκόταν σε δίλημμα τι να έγραφε στην ιατρικής της αναφορά. Ωστόσο δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε καταγγελία εναντίον της ιατρού. Στις 25.08.14 η κατηγορούμενη αφέθηκε ελεύθερη. Στις 27.08.14 η κατηγορούμενη εξετάστηκε επίσης από ιατροδικαστή, ο οποίος μέτρησε τα τραύματα της, ενώ φωτογράφος τα φωτογράφησε. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα είναι η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη πρέπει να αθωωθεί σε όλες τις κατηγορίες που έχει δηλώσει μη παραδοχή. Αναφερόμενος στις κατηγορίες 4-10, ο εν λόγω συνήγορος είπε ότι πηγάζουν μέσα από τη μαρτυρία του ΜΚ4, η οποίαν ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή αλλά να θεωρηθεί αναξιόπιστη επειδή δεν συμβαδίζει με τη λογική, είναι αντιφατική και περιέχει ψέματα. Ο κύριος Αλεξάνδρου αναφέρθηκε σε αποσπάσματα από τη μαρτυρία του ΜΚ4 που κατά τη γνώμη του υποστηρίζουν τη θέση του αυτή. Σύμφωνα ακόμη με το συνήγορο υπεράσπισης, δεν έγινε ορθή διερεύνηση της υπόθεσης από την αστυνομία αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι αυτό οφείλεται στο ότι εμπλεκόμενο άτομο (ΜΚ4) ήταν αστυνομικός. Αυτό όπως είπε επηρέασε το δικαίωμα της κατηγορουμένης να τύχει δίκαιης δίκης και επ' αυτού παρέπεμψε στην υπόθεση Πάνοβιτς v. Κύπρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε ότι αφορά την κατηγορία 2, ο συνήγορος υπεράσπισης ισχυρίστηκε ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκε μαρτυρία που να δείχνει ότι στην κατηγορούμενη επιδόθηκε οτιδήποτε που να την κηρύσσει απαγορευμένη μετανάστη. Όπως εξήγησε, για να κηρυχθεί ένας αλλοδαπός απαγορευμένος μετανάστης, πρέπει να του γνωστοποιηθεί σχετική απόφαση από την αρμόδια αρχή για να μπορεί να την προσβάλει σε περίπτωση που διαφωνεί. Ο κύριος Αλεξάνδρου ανάφερε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε η απαιτούμενη γνωστοποίηση. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, η οποία υποστήριξε ότι η μαρτυρία της πλευράς της είναι αξιόπιστη ενώ η μαρτυρία της υπεράσπισης είναι αυτή που πρέπει να απορριφθεί. Ειδικότερα ανάφερε ότι η μαρτυρία του ΜΚ4 ήταν εντελώς φυσική, λογική και απαλλαγμένη από αντιφάσεις. Η κυρία Σάββα παρέπεμψε το Δικαστήριο σε μαρτυρικό υλικό που κατά τη γνώμη της υποστηρίζει την εν λόγω θέση της. Απορρίπτοντας τη θέση της υπεράσπισης ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα της κατηγορουμένης να έχει δίκαιη δίκη, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι ενώπιον του δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει πως έγιναν προσπάθειες να ληφθεί κατάθεση από την εγγονή της κατηγορουμένης και δεν της λήφθηκε. Σύμφωνα με την κυρία Σάββα τα τραύματα της κατηγορουμένης προκλήθηκαν επειδή αυτή προέβαλε αντίσταση. Εκ των υστέρων και αφού έλαβε νομική συμβουλή, η κατηγορούμενη υπέβαλε παράπονο ξυλοδαρμού προκειμένου να παραμείνει στην Κύπρο. Με βάση τις πιο πάνω θέσεις της, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε την καταδίκη της κατηγορουμένης σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Παραδεκτά γεγονότα και μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ σε γεγονότα που δηλώθηκαν ως παραδεκτά από αμφότερα μέρη καθώς επίσης σε γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Συγκεκριμένα:

(1)Η κατηγορούμενη κατάγεται από τη Γεωργία, είναι κάτοχος γεωργιανού διαβατηρίου και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο δεν ήταν νυμφευμένη.

(2)Η κατηγορούμενη ήλθε στην Κύπρο ως αιτήτρια πολιτικού ασύλου, η αίτηση της οποίας απορρίφθηκε από την αρμόδια αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας.

(3)Ακολούθως στις 10.12.08 υπέβαλε έφεση στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, η οποία αφού εξετάστηκε απορρίφθηκε στις 05.08.10.

(4)Στις 03.08.11 η κατηγορούμενη συνελήφθηκε από την Υ.Α.Μ. Πάφου και στις 14.08.11 απελάθηκε για τη χώρα καταγωγής της βάση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης της.

(5)Τα στοιχεία της κατηγορουμένης τοποθετήθηκαν στον κατάλογο προσώπων, των οποίων απαγορευόταν η είσοδος στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

(6)Μεταξύ των ημερομηνιών 14.08.11 και 22.08.14 η κατηγορούμενη εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο λιμένα μέσω κατεχομένων χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αλλοδαπών και Μετανάστευσης.

(7)Μεταξύ των ημερομηνιών 14.08.11 και 22.08.14 η κατηγορούμενη εισήλθε και παρέμεινε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αλλοδαπών και Μετανάστευσης.

(8)Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο η κατηγορούμενη διέμενε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αλλοδαπών και Μετανάστευσης.

(9)Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο η κατηγορούμενη δεν διέθετε τόσο κυπριακή ταυτότητα όσο και ευρωπαϊκή.

(10)Στις 23.08.14 η κατηγορούμενη συνελήφθηκε αυτόφωρα από τον ΜΚ4 (αστυνομικό της Υ.Α.Μ.) για τα αδικήματα της παράνομης εισόδου και παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σημείο που βρίσκεται στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων, ΧΧΧ Complex, διαμέρισμα χχχ στην Πάφο.

(11)Αμέσως μετά τη σύλληψη της κατηγορουμένης, της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της από την ΜΚ1 (αστυφύλακα) που είχε ως κρατούμενη με βάση τη νομοθεσία.

(12)Την ίδια ημέρα (ήτοι 23.08.14) η κατηγορούμενη μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου εξετάστηκε από επί καθήκον ιατρό.

(13)Η κατηγορούμενη παρέμεινε υπό κράτηση μέχρι τις 25.08.14 όπου και απολύθηκε.

(14)Η κατηγορούμενη υπέβαλε παράπονο ότι υπήρξε θύμα ξυλοδαρμού από μέλη της Υ.Α.Μ. στο περιστατικό της σύλληψης της.

(15)Ένεκα του παραπόνου της, η Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας, σε συνεννόηση με τον Γενικό Εισαγγελέα, προχώρησε στο διορισμό ποινικού ανακριτή, ο οποίος διερεύνησε τον εν λόγω ισχυρισμό.

(16)Στα πλαίσια διερεύνησης του ισχυρισμού της κατηγορουμένης για ξυλοδαρμό της, στις 27.08.14 εξετάστηκε από τον ιατροδικαστή Δρ. ΧΧΧ Χαραλάμπους, ο οποίος ετοίμασε σχετική ιατροδικαστική έκθεση ημερομηνίας 17.12.14 (Τεκμήριο 10Α).

(17)Επειδή κρίθηκε ότι απαιτείτο η διεξαγωγή συμπληρωματικής έρευνας, στις 13.07.15 διορίστηκε νέος ποινικός ανακριτής που την πραγματοποίησε μέχρι τον Δεκέμβριο 2015. Μέρος της συμπληρωματικής έρευνας αποτέλεσε η λήψη συμπληρωματικής κατάθεσης από τον ιατροδικαστή Δρ. ΧΧΧ Χαραλάμπους στις 20.07.15.

(18)Κατόπιν μελέτης του πορίσματος των ποινικών ανακριτών, ο Γενικός Εισαγγελέας αποφάσισε την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον των εμπλεκομένων αστυνομικών της Υ.Α.Μ. για τα αδικήματα της επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και σκληρή, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση.

(19)Ένεκα των πιο πάνω, καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ποινική υπόθεση εναντίον των εμπλεκομένων μελών της αστυνομίας, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Χρήζει ακόμη σημείωσης ότι δεν αμφισβητείται η ορθότητα και νομιμότητα κατοχής, φύλαξης και διακίνησης του Τεκμηρίου 5 της υπόθεσης αυτής (σχισμένη κοντομάνικη φανέλα πράσινου χρώματος που ο ΜΚ4 επικαλείται στη γραπτή του κατάθεση) για σκοπούς παρουσίασης της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής. Θέση κατηγορουμένης για ενδεχόμενο παραβίασης δικαιώματος της να έχει δίκαιη δίκη: Προτού ακόμη στρέψω την προσοχή μου στην μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, θα ασχοληθώ με ένα ζήτημα που ο ευπαίδευτος συνήγορος έθεσε και συγκεκριμένα θέμα παραβίασης του δικαιώματος της πελάτισσας του για δίκαιη δίκη. Αυτό γίνεται επειδή σε περίπτωση που κριθεί ότι υπήρξε τέτοια παραβίαση θα είναι αχρείαστη η εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Όπως ήδη λέχθηκε πιο πάνω, η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι δεν έγινε ορθή διερεύνηση της υπόθεσης από την αστυνομία με αποτέλεσμα να επηρεαστεί το δικαίωμα της κατηγορουμένης να τύχει δίκαιης δίκης. Το θέμα της δίκαιης δίκης αποτιμάται από το δικαστήριο στο τέλος της δίκης μετά από θεώρηση της δίκης στο σύνολό της. Ο ισχυρισμός για παράβαση του δικαιώματος της δίκαιης δίκης δεν εξετάζεται αόριστα ή αφηρημένα (in abstracto) αλλά αποτιμάται στο πλαίσιο του συνόλου της δίκης και αποφασίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο και όχι αφηρημένο (in concreto). Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ονουφρίου v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 505 και Mansour v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 465, στις οποίες και παραπέμπω. Το κριτήριο για δίκαιη και ανεπηρέαστη δίκη είναι αντικειμενικό (Γεωργιάδης v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 1). Σε κάθε τέτοια περίπτωση ο κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι πράγματι επηρεάστηκε δυσμενώς η υπεράσπισή του. Παραπέμπω στις υποθέσεις Ονουφρίου και Mansour Mansour (πιο πάνω), Έλλη Κρασοπούλη Σκορδέλη κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ημερ. 6.6.16, Μιλτιάδους v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση αρ. 290/2014 ημερ. 14.11.

1. Ερχόμενος στην προκειμένη περίπτωση παρατηρώ ότι η υπεράσπιση δεν ανάφερε πως ακριβώς επηρεάστηκε το δικαίωμα της να έχει δίκαιη δίκη της υπόθεσης λόγω ισχυριζόμενης εσφαλμένης διερεύνησης της υπόθεσης. Ο εν λόγω ισχυρισμός παρέμεινε μετέωρος δίχως αποδειχτικό υπόβαθρο. Μοιραία είναι έκθετος σε απόρριψη. Ανεξάρτητα όμως αυτού, η υπεράσπιση είχε την ευκαιρία και κλήτευσε ως μάρτυρες υπεράσπισης άτομα που θεωρούσε ότι μπορούσαν να υποστηρίξουν την εκδοχή της και δεν είχαν κλητευθεί από την κατηγορούσα αρχή. Τέτοια άτομα ήταν οι ΜΥ1-ΜΥ5 που μέσα από την ένορκη μαρτυρία τους μπόρεσαν να δώσουν τις θέσεις και ισχυρισμούς τους σχετικά με το επίδικο συμβάν καταθέτοντας μάλιστα έγγραφα, τα οποία όλα αξιολογήθηκαν από το Δικαστήριο. Την ίδια στιγμή η κατηγορούμενη είχε πρόσβαση σε υλικό καίριας σημασίας για την εκδοχή της, όπως φωτογραφίες από το σώμα της κατηγορουμένης και ιατροδικαστική έκθεση και θα μπορούσε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα αρμόδια άτομα προς επεξήγηση του περιεχομένου και των απεικονίσεων τους. Παράλληλα μία πλημμελής διερεύνηση ποινικής υπόθεσης πρωτίστως επηρεάζει αρνητικά την κατηγορούσα αρχή στην προσπάθεια της να στοιχειοθετήσει την υπόθεση της, ως το μέρος που έχει το βάρος απόδειξης. Από μία εσφαλμένη αστυνομική διερεύνηση δημιουργούνται κενά και αδυναμίες στην εκδοχή της κατηγορούσας αρχής με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αμφιβολίες ως προς την κατ' ισχυρισμό ενοχή της κατηγορουμένης, πράγμα που ευνοεί την υπεράσπιση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης με παρέπεμψε στην υπόθεση Πάνοβιτς v. Κύπρου, Αρ. Αίτησης 4268/04, απόφαση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο ημερ. 11.12.
2. Με κάθε σεβασμό στον εν λόγω συνήγορο, η υπόθεση αυτή δεν βοηθά το επιχείρημα του, ο οποίος παρεμπιπτόντως ξεκίνησε, συνέχισε και ολοκλήρωσε απρόσκοπτα και ανεμπόδιστα τη νομική εκπροσώπηση της κατηγορουμένης. Ενόψει της απόρριψης του ισχυρισμού της υπεράσπισης περί παραβίασης του δικαιώματος της να έχει δίκαιη δίκη, προχωρώ ευθύς να ασχοληθώ με την πτυχή της αξιολόγησης μαρτυρίας και σε κατάληξη τυχόν ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που καθορίστηκαν μέσα από τη νομολογία. Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Σε ότι αφορά την αξιολόγηση μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα, η κατάταξη του ως τέτοιου μάρτυρα είναι θέμα που αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και εξέταση των γνώσεων και εμπειρίας του εν λόγω ατόμου στο συγκεκριμένο ζήτημα που καλείται να μαρτυρήσει (Σιακόλα v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 110), Yaacoub v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 72/13 ημερ. 19.03.14, Ακρίδας v. Eman (Buses) Ltd και άλλων

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 355, 'Θεοσκέπαστη Φαρμ' δια των συνεταίρων αυτής: Γεώργιου Δημητριάδη και άλλης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)1 Α.Α.Δ. 984). Ως προς το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πραγματογνώμονας και να καταθέσει στο Δικαστήριο υπό αυτή την ιδιότητα εξηγείται μέσα από την υπόθεση Νικολάου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 162/2014 ημερομηνίας 02.05.17, στην οποίαν και παραπέμπω. Συνεπώς το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει. Ακολούθως αυτό που εξετάζεται είναι αν με τη μαρτυρία του ο εμπειρογνώμονας έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου

(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates

(1953)S.C. 34). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Η ιατρική μαρτυρία αποτελεί και πραγματική μαρτυρία η οποία συνιστά αξιόπιστο βοήθημα και σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων ιδιαίτερα σε δίκη αναφορικά με τη διάπραξη αδικημάτων επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης (Σοφοκλή ν. Λεωνίδου

(1993)1 Α.Α.Δ. 1003, Knell ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51 και Γεωργίου v. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 439). Η ΜΚ1 ήταν αστυνομικός με περιορισμένο ρόλο στην υπόθεση αυτή. Το εν λόγω μέλος της αστυνομίας προέβηκε σε ενέργειες που δεν αμφισβητήθηκαν από την κατηγορούμενη. Εξ' ου και ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε γι' αυτές. Πρόκειται για ενέργειες που αφορούσαν τη σύλληψη της κατηγορουμένης για τα αδικήματα του απαγορευμένου μετανάστη και της παράνομης παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, της εξήγησης των δικαιωμάτων της ως κρατούμενο άτομο που ήταν και τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από αυτής με τη βοήθεια διερμηνέα. Πέραν και ανεξαρτήτως όμως αυτού, οι εν λόγω ενέργειες της εν λόγω αστυφύλακα συνοδεύονται από πραγματική μαρτυρία, η οποία πιστοποιεί την πραγματοποίηση τους. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, η μαρτυρία της ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της από το Δικαστήριο ως αληθή και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 1 και 2 που αποτελούν μέρος αυτής. Ο ΜΚ2 ήταν το μέλος της αστυνομίας που χρίστηκε ο εξεταστής της υπόθεσης αυτής. Είναι ο αστυνομικός προς τον οποίον υπεβλήθηκε το παράπονο του ΜΚ4 εναντίον της κατηγορουμένης. Ωστόσο η ιδιότητα του αστυνομικού ανακριτή που του αποδόθηκε είχε μόνο τυπική μορφή. Ο ίδιος δεν προέβηκε σε καμία ενέργεια που να αποσκοπούσε στη διερεύνηση της υπόθεσης και σαφώς έμπρακτα δεν δικαιολόγησε το ρόλο του ανακριτή που του ανατέθηκε. Κατ' ακρίβεια η μόνη ενέργεια στην οποίαν προέβηκε ήταν απλά να παραλάβει από συνάδελφο του (ΜΚ3) μία κοντομάνικη σχισμένη φανέλα χρώματος πράσινου και να την θέσει υπό τη φύλαξη του μέχρι την παρουσίαση της στο Δικαστήριο ως τεκμήριο (Τεκμήριο 5). Η στάση του να έχει υπό την κατοχή του την επίμαχη φανέλα για την οποίαν υπήρχε ισχυρισμός ότι σχετιζόταν άμεσα με το επίδικο περιστατικό και να μην μεριμνήσει να αποσταλεί για επιστημονικές εξετάσεις ενώ ήταν ο αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης, είναι ειλικρινά ακατανόητη. Ουδεμία λογική εξήγηση δόθηκε γι' αυτό, πράγμα που ξενίζει και δημιουργεί ερωτηματικά. Εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι παρέλαβε το Τεκμήριο 5 από τον ΜΚ3 και το έθεσε υπό τη φύλαξη του μέχρι την κατάθεση του στο Δικαστήριο είναι γεγονός που δεν αμφισβητείται και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτό. Η μαρτυρία του ΜΚ2, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 4 που αποτελεί μέρος της, δεν προσθέτει οτιδήποτε το ουσιαστικό στην υπόθεση αυτή. Ο ΜΚ3 ήταν ένας αστυνομικός που ουσιαστικά δεν είχε ανάμιξη στην υπόθεση. Ήταν αυτός που απλά παρέλαβε την προαναφερόμενη φανέλα που φορούσε ο ΜΚ4 (παραπονούμενος στην υπόθεση) και την ίδια ημέρα παρέδωσε στον ΜΚ2 που γνώριζε ότι ήταν ο αστυνομικός εξεταστής. Η εν λόγω ενέργεια του παρέμεινε αναντίλεκτη και συνεπώς είναι αποδεκτή. Όπως και με τον ΜΚ2, η μαρτυρία του ΜΚ3, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 6 που αποτελεί μέρος της, δεν προσθέτει οτιδήποτε το ουσιαστικό στην υπόθεση αυτή. Η ΜΚ5 ήταν η ιατρός που εξέτασε τον παραπονούμενο αστυφύλακα (ΜΚ4) στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου όταν αυτός προσήλθε παραπονούμενος για επίθεση που δέχτηκε από την κατηγορούμενη με τα νύχια της κατά το επίδικο περιστατικό. Η επαγγελματική ιδιότητα της εν λόγω μάρτυρος καθώς επίσης οι γνώσεις και η εμπειρία της στον τομέα άσκησης του λειτουργήματος της δεν αμφισβητήθηκαν από κανένα εμπλεκόμενο μέρος. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για γενικό ιατρό, την οποίαν θεωρώ εμπειρογνώμονα στα ιατρικά θέματα που κατέθεσε. Ως μάρτυρας δημιούργησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη αφού επί της ουσίας της δεν αμφισβητήθηκε. Ειδικότερα δεν αμφισβητήθηκε ότι ήταν η ιατρός που κλινικά εξέτασε τον παραπονούμενο. Ούτε αμφισβητήθηκαν το είδος, η φύση και η τοποθεσία των τραυμάτων που η εν λόγω μάρτυρας εντόπισε στο σώμα του παραπονούμενου κατά την κλινική του εξέταση. Κατά συνέπεια οι ιατρικές διαπιστώσεις της καθώς και τα ιατρικά ευρήματα της που κατέγραψε σε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 8) παρέμειναν αδιαμφισβήτητα. Η εν λόγω μάρτυρας έδωσε σαφείς και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που της υπεβλήθηκαν περιοριζόμενη πάντοτε στον τομέα της ειδικότητας της. Όπως προκύπτει από το ιατρικό πιστοποιητικό, η εν λόγω ιατρός εξέτασε τον παραπονούμενο στις 23.08.14 και ώρα 10:

1. Μέσα από την κλινική της εξέταση εντόπισε μία γραμμοειδής εκδορά μήκους τεσσάρων εκατοστών περίπου από τον αστράγαλο και κάτω του αριστερού του ποδιού καθώς επίσης μία μικρή εκδορά μήκους ενός εκατοστού περίπου στη μέση της κοιλιακής χώρας και κάτω από τον ομφαλό. Εξίσου σημαντική κρίνεται η αναφορά της μάρτυρος ως προς το πότε χρονικά προσδιορίζει να προκλήθηκε η μικρή εκδορά στην κοιλιά. Όπως η ιατρός εξήγησε και δεν αντεξετάστηκε καθόλου επί τούτου, από την παρατήρηση που έκανε η εν λόγω εκδορά φαίνεται να προέκυψε 4-5 ώρες πριν από το χρόνο της ιατρικής εξέτασης του ΜΚ4 από την ίδια. Χωρίς να έχω οποιοδήποτε λόγο περί του αντιθέτου και δίχως να υπάρχει άλλη επιστημονική μαρτυρία που να την αντικρούει, αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ5 στην ολότητα της, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 8 που αποτελεί μέρος της. Η ΜΥ1 ήταν ένα άτομο που συμπτωματικά βρέθηκε στην περιοχή κατά το χρόνο που διαδραματίστηκε το επίδικο περιστατικό. Ως μάρτυρας έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Οι απαντήσεις της ήταν άμεσες, αυθόρμητες και περιορίζονταν σε γεγονότα που είχαν περιέλθει στη σφαίρα της προσωπική της αντίληψης. Αν κάτι δεν ήταν εις γνώση της, το έλεγε ευθαρσώς. Αυτά είναι στοιχεία που καταδεικνύουν ότι πρόκειται για ειλικρινή άτομο. Δεν έχω αμφιβολία ότι ήλθε στο Δικαστήριο και ανάφερε αυτά που προσωπικά διαπίστωσε χωρίς δόση υπερβολής και δίχως να κατασκευάσει μαρτυρία. Εξάλλου δεν έχει κανένα κίνητρο αλλά ούτε και συμφέρον από το αποτέλεσμα της υπόθεσης αυτής για να μην αποκαλύψει όλα όσα γνώριζε. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, ουδείς αμφισβήτησε τις προσωπικές της αντιλήψεις. Με γνώμονα ότι η μαρτυρία της είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις, την αποδέχομαι στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Ο ΜΥ2 ήταν ο ποινικός ανακριτής που διορίστηκε από την Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας σε συνεννόηση με τον Γενικό Εισαγγελέα για να διεξάγει συμπληρωματικές έρευνες αναφορικά με το παράπονο της κατηγορουμένης ότι κτυπήθηκε από μέλη της Υ.Α.Μ. κατά το επίδικο περιστατικό, για το οποίο παράπονο εκκρεμεί προς εκδίκαση ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε εις βάρος των αστυνομικών. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν είναι βοηθητική ή διαφωτιστική για το Δικαστήριο αφού δεν προσθέτει οτιδήποτε το ουσιαστικό στα επίδικα θέματα και γενικότερα στην ουσία της υπόθεσης. Ο εν λόγω μάρτυρας απλά αναφέρθηκε στη διαδικασία που εμπλάκηκε ως ποινικός ανακριτής, χωρίς ο ίδιος να καταλήξει σε οποιαδήποτε συμπεράσματα ή να προβεί σε εισηγήσεις στα πλαίσια του έργου που του ανατέθηκε για να χρήζουν εξηγήσεις από αυτόν. Περαιτέρω κατά την ένορκη μαρτυρία του ΜΥ2 παρουσιάστηκε ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή Δρ. Νικόλα Χαραλάμπους, ο οποίος φαίνεται να είχε εξετάσει την κατηγορούμενη στα πλαίσια του παραπόνου της καθώς και γραπτή κατάθεση του που λήφθηκε από τον εν λόγω μάρτυρα (Τεκμήρια 10Α και 10Β). Ωστόσο διαφάνηκε ότι ο ΜΥ2 δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί στο περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων αλλά ούτε και μπορούσε να σχολιάσει τα εξειδικευμένα επιστημονικής φύσεως ευρήματα και διαπιστώσεις που καταγράφονταν σ' αυτά και ετοιμάστηκαν από τον πιο πάνω ιατροδικαστή αφού δεν ενέπιπταν στο πεδίο γνώσης και ειδικοτήτων του. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, αποδίδω μηδενική βαρύτητα στη μαρτυρία του ΜΥ
2. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια 10Α και 10Β, αυτά αποτελούν εξ' ακοής μαρτυρία που περιέχουν εξειδικευμένα ιατρικά ζητήματα υπό τη μορφή ευρημάτων και διαπιστώσεων, τα οποία δεν εξηγήθηκαν και ούτε σχολιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από αυτόν που τα ετοίμασε. Ο ιατροδικαστής Δρ. Νικόλας Χαραλάμπους δεν κλήθηκε για να εξεταστεί και να αντεξεταστεί επί του περιεχόμενου των εγγράφων αυτών με αποτέλεσμα αυτό να στερείται παντελούς εξήγησης, διευκρίνισης και συσχέτισης του με την υπόθεση αυτή. Κάτω από αυτές τις συνθήκες αποδίδω μηδενική βαρύτητα στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 10Α και 10Β. Ο ΜΥ4 ήταν ένας μάρτυρας, ο οποίος απλά ήλθε και κατέθεσε τον αστυνομικό φάκελο που αφορά την κατηγορούμενη όταν τελούσε υπό κράτηση. Πρόκειται για το Τεκμήριο 11 που δεν συμπληρώθηκε από τον ίδιο. Η μαρτυρία του επίσης δεν προσθέτει οτιδήποτε στην ουσία της υπόθεσης και γι' αυτό δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Συνεπώς δεν της αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα. Η ΜΥ3 ήταν παρούσα στο επίδικο περιστατικό. Μέσα από τη μαρτυρία της προκύπτει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 11,5 ετών και διατηρούσε άριστες σχέσεις με την κατηγορούμενη που ήταν γιαγιά της. Η μαρτυρία της προσκρούει σε εύλογα ερωτήματα, πράγμα που αποδίδεται στο πολύ νεαρό της ηλικίας της καθώς και στο στενό συναισθηματικό δέσιμο που είχε με την κατηγορούμενη, σε συνδυασμό επίσης με το χρονικό διάστημα που παρήλθε. Ειδικότερα αναφέρει ότι όταν η κατηγορούμενη ανάφερε στους αστυφύλακες της Υ.Α.Μ. ότι τα στοιχεία της ταυτότητας της τα κατείχε ο σύντροφος της, ο μικρόσωμος της ομάδας επέδειξε άγρια, βίαιη και εξυβριστική συμπεριφορά απέναντι στη γιαγιά της. Η αναφορά της αυτή δεν συμφιλιώνεται με το γεγονός ότι δόθηκε η ευκαιρία στην κατηγορούμενη να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με το σύντροφο της μόλις τους πληροφόρησε ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο. Περαιτέρω η αναφορά της ότι ο μικρόσωμος αστυφύλακας τοποθέτησε χειροπέδες στην κατηγορούμενη αφού πρώτα άλλος συνάδελφος του της κρατούσε τα χέρια ενώ αυτός τη τα κτυπούσε με τις χειροπέδες, συγκρούεται με τη λογική. Εφόσον, όπως η εν λόγω μάρτυρας ισχυρίζεται ότι η κατηγορούμενη δεν αντιδρούσε, για ποιο λόγο να χρειάζεται να κρατούν τα χέρια της και να της τα χτυπούν προτού της τοποθετηθούν χειροπέδες τη στιγμή που η κατηγορούμενη παρουσιάζεται συνεργάσιμη. Επιπλέον η αναφορά της ΜΥ3 ότι ενώ η κατηγορούμενη μεταφερόταν στο αστυνομικό όχημα, ο μικρόσωμος αστυνομικός την χτύπησε στην πλάτη, επίσης συγκρούεται με τη λογική. Αν ευσταθεί η θέση της ΜΥ3 ότι η κατηγορούμενη δεν αντιδρούσε και ήταν συνεργάσιμη κατά τη μεταφορά της στο υπηρεσιακό όχημα της αστυνομίας, τότε για ποιο λόγο ο αστυφύλακας να τη χτυπήσει και να κινδυνεύει έτσι να κριθεί ένοχος σε ποινική υπόθεση που καταχωρηθεί εναντίον του με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει μέσα από μια καταδικαστική απόφαση. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώνω ότι αιωρείται στοιχείο που θέτει σε αμφιβολία την αξιοπιστία και αντικειμενικότητα της μαρτυρίας της ΜΥ3, παράγοντες οι οποίοι σαφώς την καθιστούν μη πειστική απέναντι στο Δικαστήριο. Η ΜΥ5 έκανε πολύ φτωχή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν άτομο που έδειχνε δισταχτικό, αναποφάσιστο και συχνά κόμπιαζε να τοποθετηθεί. Δεν ήταν καθόλου σταθερή στις απαντήσεις της. Επί της ουσίας της, η μαρτυρία της ΜΥ5 είναι διάτρητη από ελιγμούς και περιέχει εκ διαμέτρου αντίθετα διαφοροποιημένες αναφορές. Αντιφατική μαρτυρία της παρατηρείται και σε γραπτές αναφορές της που περιέχονται σε έγγραφα που υπέγραψε στο παρελθόν και σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση. Οι διάφορες παλινδρομικές τοποθετήσεις της μάρτυρος, φανερώνει άτομο που είτε δεν διαπνέεται από σιγουριά ως προς την ορθότητα και αλήθεια των τοποθετήσεων του είτε δεν επιθυμούσε να αποκαλύψει την αλήθεια των γεγονότων που βρίσκονταν στο πεδίο γνώσης του. Σε κάθε περίπτωση η αξιοπιστία της ΜΥ5 έχει εκμηδενιστεί. Η δε μαρτυρία της κάθε άλλο παρά ξεκάθαρη και διαφωτιστική μπορεί να χαρακτηριστεί καθιστώντας την έτσι μη πειστική στο Δικαστήριο. Προς τεκμηρίωση των πιο πάνω αναφέρω ενδεικτικά τα εξής:

(1)Ενώ αρχικά στην κυρίως εξέταση της η ΜΥ5 δήλωσε πως όταν ο αστυφύλακας 6 υπέγραφε το Τεκμήριο 11 κατά την παράδοση της κατηγορουμένης στα κρατητήρια αυτό ήταν ήδη συμπληρωμένο από την ίδια, στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης της αλλά και στη συμπληρωματική της κατάθεση στον ΜΥ2 (Τεκμήριο 12Β) υπαναχώρησε αναιρώντας τα πιο πάνω λέγοντας πως η αναφορά στο Τεκμήριο 12Β ότι η κατηγορούμενη είχε κτυπηθεί από μέλη της Υ.Α.Μ. καταγράφηκε μετά την αναχώρηση των αστυνομικών της Υ.Α.Μ. από το χώρο των κρατητηρίων, περιλαμβανομένου του αστυφύλακα 6 που υπέγραψε το Τεκμήριο 11.

(2)Ενώ αρχικά στην κυρίως εξέταση της η ΜΥ5 δήλωσε πως ο αστυφύλακας 6 δεν πρέπει να είδε τις αναφορές στο Τεκμήριο 11 όταν το υπέγραφε, αμέσως μετά αναθεώρησε την άποψη της λέγοντας πως μπορεί να τις είδε. Εν πάση περιπτώσει όμως, ότι και να ισχύει, η εν λόγω δήλωση της συγκρούεται κάθετα με τη διαφοροποιημένη θέση της στο σημείο

(1)πιο πάνω.

(3)Όταν η ΜΥ5 κλήθηκε να δώσει τη θέση της για την ύπαρξη της λέξης 'δεν' πάνω από την ευθυγραμμισμένη πρόταση στην τρίτη γραμμή της δεύτερης σελίδας του Τεκμηρίου 12Α, η εν μάρτυρας ενώ αρχικά έδειξε να προβληματίζεται λέγοντας πως η επίμαχη λέξη πηγάζει από διαφορετικό γραφικό χαρακτήρα από ότι το υπόλοιπο χειρόγραφο περιεχόμενο του εγγράφου, στη συνέχεια είπε ότι δεν μπορούσε να εκφέρει γνώμη, έπειτα άφησε να εννοηθεί ότι όταν διάβασε το Τεκμήριο 12Α η επίμαχη λέξη δεν υπήρχε ενώ θα έπρεπε ενώ στο τέλος προέβαλε νέα τοποθέτηση λέγοντας πως δεν θυμόταν τι είχε συμβεί.

(4)Ενώ στο Τεκμήριο 11 που η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι συμπλήρωσε περί ώρα 09:40 της 23.08.14 κατέγραψε παράπονο της κατηγορουμένης ότι χτυπήθηκε από μέλη της Υ.Α.Μ., στο Τεκμήριο 12Α διαφοροποιήθηκε δηλώνοντας πως μέχρι η ώρα 11:00 της ίδιας ημέρας δεν υπήρξε παράπονο από την κατηγορούμενη για ξυλοδαρμό της από μέλη της Υ.Α.Μ.

(5)Η γραπτή αναφορά της ΜΥ5 στο Τεκμήριο 12Α ότι η κατηγορούμενη της είχε δηλώσει πως δεν επιθυμεί να καταγγείλει περιστατικό ξυλοδαρμού της δεν καταγράφεται στο Τεκμήριο 11, στο οποίο αναφέρεται παράπονο της κατηγορουμένης για επίθεση της από αστυνομικούς της Υ.Α.Μ.

(6)Η αναφορά της ΜΥ5 στο Τεκμήριο 12Α ότι μέχρι η ώρα 11:00 της ίδιας ημέρας η κατηγορούμενη δεν υπέβαλε παράπονο για ξυλοδαρμό της από μέλη της Υ.Α.Μ. δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με την επίσης αναφορά της στο ίδιο έγγραφο ότι ενημέρωσε τον αξιωματικό υπηρεσίας για τον εν λόγω ισχυρισμό της κατηγορουμένης. Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν αισθάνομαι σίγουρος να στηριχτώ στη μαρτυρία της ΜΥ5, μέρος της οποίας αποτελούν τα Τεκμήρια 11, 12Α και 12Β και να εξαγάγω οποιαδήποτε ευρήματα από αυτή. Η μαρτυρία του ΜΚ4 μπορεί να διαχωριστεί σε δύο μέρη. Ένα κομμάτι της μαρτυρίας του περιλαμβάνει γεγονότα που ανακάλυψε μέσα από προσωπική έρευνα που ο εν λόγω μάρτυρας διεξήγαγε, τα οποία εν πάση περιπτώσει αποτελούν κοινό έδαφος των πλευρών. Πρόκειται για γεγονότα που διέπουν το νομικό καθεστώς εισόδου και εξόδου της κατηγορουμένης από το νησί στο παρελθόν καθώς επίσης εκ νέου εισόδου, παρουσίας και παραμονής της στην Κύπρο. Χωρίς δεύτερη σκέψη το σκέλος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ4 γίνεται αποδεκτό ως αληθές και αξιόπιστο. Τέτοια γεγονότα που αμφότερες πλευρές ασπάζονται ως ορθά και αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Η δεύτερη πτυχή της μαρτυρίας του ΜΚ4 παρουσιάζει την εκδοχή του εν λόγω αστυφύλακα ως προς το τι κατά τη γνώμη του διαδραματίστηκε κατά το επίδικο περιστατικό. Πρόκειται όμως για μαρτυρία που είναι νεφελώδης, η οποία δεν περιέχει κρυστάλλινες απαντήσεις στα καίρια ζητήματα που ταλανίζουν την παρούσα υπόθεση. Αντίθετα είναι μαρτυρία που προκαλεί σύγχυση και εγείρει ερωτηματικά που παρέμειναν αναπάντητα. Οι θέσεις που ο εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε κάθε άλλο παρά διαφωτιστικές μπορούν να χαρακτηριστούν. Αυτό που έκδηλα παρατηρείται είναι ότι το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ4 δεν διαπνέεται από σαφήνεια και βεβαιότητα. Την ίδια στιγμή το σκέλος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ4 στερείται τόσο επιστημονικής όσο και πραγματικής τεκμηρίωσης με αποτέλεσμα να αιωρείται χωρίς αποδειχτική αξία και βαθμό πειστικότητας. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 7 που αποτελεί μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ4, αποδέχομαι το περιεχόμενο του ως αληθές και αξιόπιστο στο βαθμό και την έκταση που έχει σχολιαστεί η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα. Αντίθετα στο Τεκμήριο 5, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, ουδεμία βαρύτητα αποδίδεται. Η δε μη αποστολή της σχισμένης αυτής φανέλας για επιστημονικές εξετάσεις έπληξε αρνητικά τον ισχυρισμό του ΜΚ4 ότι για την κατάσταση της φανέλας ευθύνεται η κατηγορούμενη αφού σε τέτοια περίπτωση θα διαπιστωνόταν αν υπήρχε ή όχι γενετικό υλικό ή δαχτυλικά αποτυπώματα της κατηγορουμένης, οπότε το εν λόγω επιχείρημα του ΜΚ4 θα τύγχανε επιστημονικής υποστήριξης. Προς στοιχειοθέτηση των πιο πάνω αναφέρω ενδεικτικά τα εξής:

(1)Ο ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη ξέφυγε των δύο συναδέλφων του που της κρατούσαν τα χέρια και τον τράβηξε από τη φανέλα, ισχυρισμός ο οποίος στερείται λογικής και κατ' επέκταση δεν μπορεί να γίνει πιστευτός αφού φαντάζει αδύνατο μία γυναίκα να καταφέρει να απελευθερωθεί από δύο εκπαιδευμένους για τέτοιες περιπτώσεις αστυνομικούς, ένας εκ των οποίων μάλιστα με ισχυρό σωματότυπο (μεγαλόσωμος), οι οποίοι εκείνη τη στιγμή την είχαν περιορίσει/ακινητοποιήσει αμφότεροι κρατώντας της τα δύο χέρια της.

(2)Ο ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη κτύπησε αρκετές φορές με δύναμη το αστυνομικό όχημα και συγκεκριμένα με την παλάμη του χεριού της κάτω από το παράθυρο στην αριστερή πίσω πόρτα του υπηρεσιακού αυτοκινήτου. Πρόκειται για ισχυρισμό που δεν υποστηρίζεται από την επιστημονική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αφού η ιατροδικαστική εξέταση δεν εντόπισε τραύματα στην παλάμη των χεριών της κατηγορουμένης αλλά ούτε καν σημάδια εκεί, ως λογικά αναμενόταν με βάση τη θέση του εν λόγω μάρτυρα. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο ιατροδικαστής Δρ. XXXXX Χαραλάμπους εντόπισε τραύματα στον αριστερό αντιβραχίονα καθώς επίσης στη ραχιαία χώρα δεξιού και αριστερού χεριού. Ωστόσο πρόκειται για περιοχές χεριού άλλες από αυτή που ο ΜΚ4 επικαλέστηκε ότι η κατηγορούμενη χρησιμοποίησε για να κτυπήσει το αστυνομικό όχημα. Περαιτέρω ο εν λόγω ισχυρισμός συγκρούεται με τη διαπίστωση του ιδίου του μάρτυρα ότι το αστυνομικό όχημα ουδεμία ζημιά υπέστηκε από τα εν λόγω κτυπήματα. Είναι απίθανη η θέση του ΜΚ4 στην οποίαν να επικαλείται δυνατά και συνεχόμενα χτυπήματα στο αστυνομικό όχημα τέτοιας έντασης και ρυθμού ώστε να δηλώνεται τραυματισμός της κατηγορουμένης στα χέρια αλλά ουδεμία ζημιά ή σημάδι να υπάρχει στο εν λόγω όχημα.

(3)Ο ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη αρνήθηκε να του παραδώσει στοιχεία διαβατηρίου και ταυτότητας της που της είχε ζητήσει, ισχυρισμός ο οποίος είναι εκτεθειμένος αφού, με βάση τα λεγόμενα του ιδίου του μάρτυρα, η κατηγορούμενη του ανάφερε ότι αδυνατούσε να τα εντοπίσει και να του τα παραδώσει εξηγώντας του μάλιστα το λόγο που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στο αίτημα του ΜΚ4. Συνεπώς η κατηγορούμενη έδωσε ευθύς δικαιολογία αφού πρώτα προσπάθησε να ικανοποιήσει τον ΜΚ4. Όταν δε της ζητήθηκε να τα αναφέρει προφορικώς, η κατηγορούμενη αμέσως του τα αποκάλυψε, όπως ο ΜΚ4 παραδέχεται.

(4)Ο ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη τον κλώτσησε δυνατά μία φορά με τις παντόφλες της που ήταν ανοιχτές μπροστά προκαλώντας του γδάρσιμο στο αριστερό κάτω μέρος του ποδιού του. Πρόκειται για ισχυρισμό που παρέμεινε μετέωρος αφού στερείται των πληροφοριών εκείνων που θα τον υποστήριζαν. Ειδικότερα κανένα στοιχείο υπάρχει ως προς τον τύπο είδους υπόδησης που ο ΜΚ4 φορούσε τη δεδομένη χρονική στιγμή, στοιχεία ως προς τις διαστάσεις και τα χαρακτηριστικά του είδους υπόδησης του, καμία πληροφορία εάν ο ΜΚ4 φορούσε κάλτσες, κανένα στοιχείο κατά πόσο οι παντόφλες που η κατηγορούμενη φορούσε ήταν από σκληρό ή μαλακό υλικό και ουδεμία πληροφορία με ποιο πόδι η κατηγορούμενη τον κλώτσησε.

(5)Ο ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη του προκάλεσε εκδορά στην κοιλιά (κάτω από τον ομφαλό) κατά το επίδικο περιστατικό, ισχυρισμός όμως που παρέμεινε εκτεθειμένος από τη μαρτυρία της ιατρού που τον εξέτασε (ΜΚ5), η οποία προσδιόρισε χρονικά την πρόκληση της προγενέστερα του επίδικου περιστατικού. Η κατηγορούμενη δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Το εν λόγω άτομο ήλθε στο Δικαστήριο όχι για να αποκαλύψει όλα όσα πραγματικά διαδραματίστηκαν κατά το επίδικο περιστατικό αλλά με μοναδικό σκοπό να πλήξει την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Παρουσίασε μία εκδοχή η οποία συγκρούεται με τη λογική, πάσχει από έλλειψη σοβαροφάνειας και στερείται τεκμηρίωσης στη βάση επιστημονικής και/ή πραγματικής μαρτυρίας. Την ίδια στιγμή η εκδοχή της κατηγορουμένης χαρακτηρίζεται ως παλινδρομική αφού συχνά παρατηρούνται διαφοροποιήσεις στις τοποθετήσεις της όταν η ίδια διαπίστωνε ότι είχε αναφέρει κάτι που θεωρούσε ότι δεν ευνοούσε την εκδοχή της καθώς επίσης μέρος της είναι αντίθετο με αναφορές μαρτύρων υπεράσπισης. Τα πιο πάνω στοιχεία έχουν πλήξει ανεπανόρθωτα το επίπεδο αξιοπιστίας της κατηγορουμένης και παράλληλα εκμηδενίσει την πειστικότητα της μαρτυρίας της και κατ' επέκταση της εκδοχής της. Κάτω από αυτά τα δεδομένα δεν αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη τη μαρτυρία της κατηγορουμένης, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 3Α, 3Β, 9Α και 9Β που αποτελούν μέρος της. Προς στοιχειοθέτηση των πιο πάνω αναφέρω ενδεικτικά τα εξής:

(1)Η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι οι αστυνομικοί της ΥΑΜ δεν της ανάφεραν ότι ήταν μέλη της αστυνομίας όταν εμφανίστηκαν στην οικία της παρά μόνο ο ΜΚ4 μετά τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό της, ισχυρισμός που συγκρούεται με τη μαρτυρία της ΜΥ3 που παρουσιάστηκε από την κατηγορούμενη ως αυτόπτη μάρτυρα του επιδίκου περιστατικού, η οποία είπε ότι η ίδια είχε ακούσει τα άτομα αυτά να πληροφορούν από την αρχή την κατηγορούμενη ότι ήταν αστυνομικοί.

(2)Ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης στο σημείο

(1)στερείται επίσης λογικής και σοβαρότητας και τούτο καταδεικνύεται από το γεγονός ότι η ίδια η κατηγορούμενη έσπευσε να ικανοποιήσει αίτημα των αστυνομικών που ήταν η παράδοση εγγράφων, πράγμα που φανερώνει ότι η κατηγορούμενη είχε αντιληφθεί την ιδιότητα των ατόμων που την επισκέφθηκαν αλλά και το σκοπό της επίσκεψης τους.

(3)Η κατηγορούμενη ανάφερε ότι ενώ βρισκόταν στην οικία της μαζί με τους αστυφύλακες της ΥΑΜ προσπάθησε να τηλεφωνήσει στο σύντροφο της αλλά της άρπαξαν το κινητό, αναφορά η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία της ΜΥ3 που ανάφερε ότι η κατηγορούμενη είχε τηλεφωνήσει στο σύντροφο της, ο οποίος όμως τη χρονική εκείνη στιγμή δεν απαντούσε στην κλήση της.

(4)Η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι ένας εύσωμος αστυνομικός της έπιασε τα δύο χέρια ενώ ο ΜΚ4 την άρπαξε από τα μαλλιά, της έσκυψε το κεφάλι κάτω και με τις χειροπέδες την κτυπούσε στη μέση, στους ώμους, στον αριστερό βραχίονα του χεριού της, στον αριστερό αντίχειρα και στο μικρό δάχτυλο του δεξιού χεριού της. Ωστόσο πρόκειται για ένα ισχυρισμό που παρέμεινε επιστημονικά ατεκμηρίωτος. Είναι εις γνώση του Δικαστηρίου η ιατροδικαστική έκθεση του Δρ. XXXXX Χαραλάμπους καθώς και συμπληρωματική του κατάθεση (Τεκμήρια 10Α και 10Β) που παρουσιάστηκαν, πλην όμως ο ιατροδικαστής δεν κλητεύθηκε από οποιοδήποτε μέρος, ιδίως από την υπεράσπιση που επικαλέστηκε την ύπαρξη τους, προκειμένου να εξηγήσει το περιεχόμενο τους και να υποστεί τη βάσανο της αντεξέτασης. Πρόκειται για εξ' ακοής μαρτυρία η οποία βεβαίως αξιολογείται. Με γνώμονα τις χαραγμένες εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες των μερών μέσα από τις οποίες προκύπτει τα καίρια ερώτημα κατά πόσο η κατηγορούμενη επέδειξε μέσα από το επίδικο περιστατικό την επιλήψιμη συμπεριφορά που της αποδίδουν ή πρόκειται για αναλήθειες που σκοπό έχουν να καλύψουν ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό της από μέλη της ΥΑΜ και λαμβάνοντας υπόψη τις παραμέτρους αξιολόγησης της, όπως αυτές καθορίζονται κατά τρόπο μη εξαντλητικό από το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ.9) μετά των συναφών τροποποιήσεων, θεωρώ ότι ο Δρ. Χαραλάμπους θα έπρεπε να είχε κλητευθεί ως μάρτυρας για να εξηγήσει ιατρικά το περιεχόμενο των εγγράφων που ετοίμασε και να αντεξεταστεί επ' αυτού προκειμένου το Δικαστήριο, αξιολογώντας τα δεδομένα που θα προκύψουν μέσα από την ένορκη μαρτυρία του εν λόγω ιατροδικαστή, να διαφωτιστεί και έτσι να μπορέσει να σχηματίσει το δικό του συμπέρασμα επί των διαφορετικών εκδοχών των μερών. Πέραν αυτού δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο ούτε οι φωτογραφίες που η κατηγορούμενη επικαλέστηκε ότι λήφθηκαν αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Η παράληψη κλήσης του εν λόγω ιατροδικαστή δυνάμει του άρθρου 26 του Κεφ.9 για να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να δώσει ένορκη μαρτυρία σε συνάρτηση με τη μη προσκόμιση φωτογραφιών που σχετίζονται με τις θέσεις της κατηγορουμένης στο συγκεκριμένο ζήτημα, στέρησε τη δυνατότητα αξιολόγησης αμφοτέρων αντικρουόμενων εκδοχών με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή από του να προσδώσει μηδενική βαρύτητα στα Τεκμήρια 10Α και 10Β.

(4)Η κατηγορούμενη ανάφερε ότι σε κάποια στιγμή οι αστυνομικοί της ΥΑΜ έδιωξαν την εγγονή της (ΜΥ3) από την οικία χωρίς παπούτσια και αφού έκλεισαν την κύρια είσοδο της οικίας άφησαν το ανήλικο παιδί στο δρόμο, αναφορά όμως που έρχεται σε αντίθεση με τοποθέτηση της ΜΥ3, η οποία άφησε σαφώς να εννοηθεί μέσα από τη μαρτυρία της ότι οικειοθελώς εξήλθε της οικίας προκειμένου να δει τι θα συνέβαινε στην κατηγορούμενη που εκείνη τη στιγμή μεταφερόταν στο αστυνομικό όχημα, χωρίς η ίδια να αναφέρει ότι δεν φορούσε παπούτσια (πρακτικά δικαστηρίου ημερ. 01.07.19 σελ.6).

(5)Η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι παραπονέθηκε για κτυπήματα από αστυνομικούς της ΥΑΜ μέσα από τη γραπτή ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήρια 3Α και 3Β), ένας ισχυρισμός που όμως δεν επιβεβαιώνεται αφού κατόπιν μελέτης του το επικαλούμενο έγγραφο δεν καταγράφει παράπονο της κατηγορουμένης για το συγκεκριμένο ζήτημα.

(6)Η κατηγορούμενη στη συνέχεια είπε ότι ανάμενε από την αστυνομία να τη ρωτούσε για το επίμαχο θέμα πράγμα όμως που κατά τη γνώμη της δεν έγινε, τοποθέτηση όμως που παρέμεινε εκτεθειμένη υπό το φως της ερώτησης υπ' αρ. 12 του Τεκμηρίου 3.

(7)Ακολούθως η κατηγορούμενη ελίχθηκε εκ νέου λέγοντας πως δεν εμπιστευόταν την αστυνομία για να προβεί σε σχετική καταγγελία εναντίον μελών της, αναφορά που επίσης παρέμεινε εκτεθειμένη μέσα από τα Τεκμήρια 9Α και 9Β όπου η κατηγορούμενη παρέχει τη συγκατάθεση της για να εξεταστεί από ιατροδικαστή σχετικά με το παράπονο της. Έπειτα υπήρξε νέα διαφοροποίηση από την κατηγορούμενη όταν ανάφερε ότι είχε πει στην αστυνομία για το παράπονο της αλλά μάλλον η αστυνομία δεν το κατέγραψε στα Τεκμήρια 3Α και 3Β, εκθέτοντας έτσι περισσότερο αρνητικά την εικόνα της αξιοπιστία της.

(8)Η κατηγορούμενη αρνήθηκε ότι η υπογραφή της βρίσκεται στο Τεκμήριο 9Α, πλην όμως στη συνέχεια αναδιπλώθηκε και αναγνώρισε την υπογραφή της στο εν λόγω έγγραφο. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων αποτελούν τα γεγονότα εκείνα που δηλώθηκαν ως παραδεκτά από αμφότερα μέρη καθώς επίσης τα γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Χωρίς να χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν παραπέμπω σ' αυτά. Περαιτέρω καταλήγω στα πιο κάτω επιπλέον ευρήματα: Στις 23.08.14 και περί ώρα 08:45 ο ΜΚ4 μετέβηκε μαζί με τους αστυφύλακες 6 και XXXXX σε πάροδο στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων παρά το ιδιωτικό σχολείο 'Private School Aspire' προς διερεύνηση πληροφορίας ότι εκεί βρισκόταν η κατηγορούμενη που στο παρελθόν είχε απελαθεί από την Κύπρο. Όταν έφθασαν στη σκηνή πληροφόρησαν την κατηγορούμενη ότι ήταν αστυνομικοί της ΥΑΜ. Η κατηγορούμενη μεταφέρθηκε με αστυνομικό όχημα στα κρατητήρια. Σε ότι αφορά τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο επίδικο περιστατικό αυτά παρέμειναν ασαφή και αδιευκρίνιστα. Η απόρριψη των εκδοχών του ΜΚ4 και της κατηγορουμένης που άπτονται του επίμαχου περιστατικού αφαιρεί την δυνατότητα για κατάληξη σε οποιαδήποτε ευρήματα που σχετίζονται με τα γεγονότα που πραγματικά διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο αναφορικά με το συμβάν. Αυτό που προκύπτει μέσα από κοινό έδαφος των διαδίκων είναι ότι συνέβηκε ένα επεισόδιο με εμπλεκόμενους τον ΜΚ4, τους δύο συναδέλφους του και την κατηγορούμενη, με τη λήξη του οποίου η κατηγορούμενη μεταφέρθηκε στα αστυνομικά κρατητήρια στην Πάφο. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Κατ' αρχήν θεωρώ χρήσιμο να επαναλάβω ότι η κατηγορούμενη δήλωσε από την αρχή παραδοχή στις κατηγορίες 1 και

1. Περαιτέρω, όπως επίσης έχει αναφερθεί προηγουμένως, η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει κατηγορία απαγορευμένου μετανάστη. Πρόκειται για την κατηγορία
2. Αυτό που της αποδίδεται είναι ότι ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης και της απαγορευόταν η είσοδος στο νησί, αυτή εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με το αδίκημα αυτό πραγματεύεται το άρθρο 6

(1)(θ) του Κεφ.105, οι διατάξεις του οποίου προνοούν αυτούσια τα εξής: " 6.—

(1)Τα ακόλουθα πρόσωπα θα είναι απαγορευμένοι μετανάστες και, τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού ή των διατάξεων που δυνατό να περιέχονται σε οποιουσδήποτε Κανονισμούς που εκδόθηκαν δυνάμει αυτού ή σε οποιοδήποτε Διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου, δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στη Δημοκρατία σε:— ... (θ) οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο απελάθηκε από τη Δημοκρατία είτε βάσει του Νόμου αυτού ή είτε βάσει οποιουδήποτε νομοθετήματος σε ισχύ κατά την ημερομηνία της απέλασης του· ..." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι ένας αλλοδαπός καθίσταται απαγορευμένος μετανάστης όταν εγκαταλείπει το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατόπιν απέλασης του από τις αρμόδιες αρχές του κράτους δυνάμει είτε του Κεφ.105 είτε οποιασδήποτε άλλης νομοθεσίας που ίσχυε κατά το χρόνο απέλασης. Σε ένα πρόσωπο που έχει την ταυτότητα του απαγορευμένου μετανάστη απαγορεύεται η είσοδος στο νησί. Ο ορισμός του 'αλλοδαπού' παρέχεται στο ερμηνευτικό πλαίσιο της κείμενης νομοθεσίας που είναι το άρθρο 2 αυτής. Πρόκειται για ένα ευρύ ορισμό που καλύπτει κάθε πρόσωπο που δεν είναι κύπριος υπήκοος. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι η κατηγορούμενη κατάγεται από τη Γεωργία, είναι κάτοχος γεωργιανού διαβατηρίου και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο δεν ήταν νυμφευμένη. Έχοντας υπόψη μου αυτά τα δεδομένα, διαπιστώνω ότι η κατηγορούμενη δεν θεωρείται κύπριος πολίτης αλλά εμπίπτει στην κατηγορία του αλλοδαπού εν τη εννοία του Κεφ.

1. Επιπλέον είναι εις γνώση της κατηγορουμένης ότι στο παρελθόν είχε έλθει στην Κύπρο ως αιτήτρια πολιτικού ασύλου, η αίτηση της οποίας απορρίφθηκε από την αρμόδια αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ακόμη γνωρίζει ότι στις 10.12.08 είχε υποβάλει έφεση στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων που απορρίφθηκε στις 05.08.
2. Παράλληλα η κατηγορούμενη δεν έχει αμφισβητήσει ότι στις 03.08.11 συνελήφθηκε από την Υ.Α.Μ. Πάφου και στις 14.08.11 απελάθηκε για τη χώρα καταγωγής της βάση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης της με τα στοιχεία της να καταχωρούνται στον κατάλογο προσώπων, των οποίων απαγορευόταν η είσοδος στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επίσης η κατηγορούμενη δεν έχει αμφισβητήσει τη θέση των ανακριτικών αρχών ότι κατά την απέλαση της έχει παραλάβει σχετική επιστολή με την οποίαν την πληροφορούσαν ότι είχε κηρυχτεί απαγορευμένη μετανάστρια και ότι η είσοδος της στην Κυπριακή Δημοκρατία απαγορευόταν. Την ίδια στιγμή αποτελεί παραδεχτό γεγονός ότι η κατηγορούμενη εισήλθε και διέμενε στην Κύπρο παράνομα. Από το πιο πάνω αδιαμφισβήτητο πλαίσιο γεγονότων που αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η κατηγορούμενη στο παρελθόν προέβηκε στη λήψη ένδικων μέσων με απώτερο στόχο το νομικό καθεστώς παραμονής της στο νησί. Η απορριπτική κατάληξη που αυτά είχαν, οδήγησαν στη σύλληψη της κατηγορουμένης και απέλασης της από το νησί δυνάμει σχετικών διαταγμάτων. Προς τούτο φαίνεται ότι παρέλαβε και σχετική επιστολή που της γνωστοποιούσε ότι είχε πλέον την ταυτότητα του απαγορευμένου μετανάστη και έτσι η είσοδος της στο νησί απαγορευόταν. Ωστόσο παρά τα όσα βίωσε στο παρελθόν, η κατηγορούμενη επέλεξε να επανέλθει στην Κύπρο χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που να διαφοροποιεί το νομικό καθεστώς εισόδου και παραμονής της στο νησί. Όπως η ίδια παραδέχτηκε εισήλθε και διέμενε στο νησί παράνομα. Οι αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ενημερώθηκαν επίσημα από την ίδια ότι αφίχθηκε και θα διέμενε στο νησί. Ουσιαστικά το έπραξε εν κρυπτό. Αυτά είναι δεδομένα που χωρίς δεύτερη σκέψη καταρρίπτουν την εκδοχή της υπεράσπισης ότι δεν γνώριζε πως η είσοδος της στην Κύπρο απαγορευόταν. Η αναγκαστική εγκατάλειψη του νησιού ένεκα ενεργειών της αρμόδιας αρχής μαζί με σχετική επιστολή που της επιδόθηκε που της εξηγούσε το λόγο που βασικά εκδιώχτηκε από την Κύπρο σε συνδυασμό με την επιστροφή της στην Κύπρο μυστικά δίχως να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές, καθιστούν σαφές ότι η κατηγορούμενη γνώριζε πολύ καλά ότι της απαγορευόταν η είσοδος στην Κύπρο. Εξ' ου επέστρεψε στο νησί μυστικά και με τον παράνομο τρόπο που εκδήλωσε. Την ίδια στιγμή η μη αμφισβήτηση από μέρους της κατηγορουμένης ότι της είχε παραδοθεί επιστολή στην οποίαν πληροφορείτο ότι είχε κηρυχθεί απαγορευμένος μετανάστης και έτσι η είσοδος της στο νησί απαγορευόταν, καταρρίπτει τη θέση του συνηγόρου της κατηγορουμένης ότι δεν επιδόθηκε στην πελάτισσα του οτιδήποτε που να την κηρύσσει απαγορευμένη μετανάστη. Συνεπώς από τα πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η κατηγορούμενη είχε κηρυχτεί απαγορευμένος μετανάστης και η είσοδος της στο νησί απαγορευόταν, πράγμα που η ίδια γνώριζε και αναγνώρισε με τη μη λήψη οποιασδήποτε ενέργειας προς ανατροπή της εν λόγω νομικής κατάστασης. Περαιτέρω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι παρόλο ότι η κατηγορούμενη είχε κηρυχτεί απαγορευμένος μετανάστης και η είσοδος της στο νησί απαγορευόταν, πράγμα που ήταν εις γνώση της, ενώ τα στοιχεία της είχαν καταχωρηθεί στον κατάλογο προσώπων, των οποίων απαγορευόταν η είσοδος στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ίδια εισήλθε και διέμενε παράνομα στο νησί κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης. Συνακόλουθα έχει τεκμηριωθεί στον απαιτούμενο βαθμό η διάπραξη του εν λόγω αδικήματος από την κατηγορούμενη. Οι κατηγορίες 4-10 πηγάζουν μέσα από το επίδικο περιστατικό. Έχοντας απορρίψει τις εκδοχές τόσο του ΜΚ4 όσο και της κατηγορουμένης καθώς και τις μαρτυρίες των ΜΥ1, ΜΥ3 και ΜΥ5 που ήταν τα άτομα που εμπλέκονταν στο συμβάν είτε άμεσα είτε έμμεσα, σε συνδυασμό με τη μη απόδοση βαρύτητας στους ΜΥ2 και ΜΥ4 που λόγω της ιδιότητας τους ασχολήθηκαν με το επίμαχο επεισόδιο, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαδραματίστηκε το επίδικο περιστατικό καθώς επίσης ο ρόλος και η συμπεριφορά του καθενός εμπλεκομένου, είναι ζητήματα που παρέμειναν ασαφή και αδιευκρίνιστα. Ουσιαστικά ευρήματα σε ότι αφορά τα γεγονότα που διέπουν το πως εκτυλίχτηκε το επίδικο περιστατικό και το ρόλο το καθενός εμπλεκομένου δεν μπορούν να εξαχθούν λόγω ανυπαρξίας αποδεκτής μαρτυρίας. Το σκηνικό των γεγονότων και των συνθηκών που αφορούν το πως διαδραματίστηκε το επίδικο περιστατικό καθώς επίσης η συμπεριφορά και ο ρόλος των εμπλεκομένων μερών, παρέμεινε νεφελώδες. Ενδεχομένως φως στις ασαφείς και αδιευκρίνιστες συνθήκες κάτω από τις οποίες διαδραματίστηκε το επίδικο επεισόδιο να μπορούσαν να ρίξουν η μαρτυρία του ιατροδικαστή Δρ. XXXXX Χαραλάμπους που δεν κλήθηκε για να καταθέσει καθώς και οι φωτογραφίες που είχαν ληφθεί και δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο αλλά και το απολεσθέν ιατρικό έγγραφο του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου στο οποίο καταχωρήθηκε η ιατρική εξέταση που η ΜΚ5 έκανε στην κατηγορούμενη. Εφόσον η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης κάθε μίας κατηγορίας που συνιστούν το κατηγορητήριο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει σχετικά με τις κατηγορίες 4-
3. Το κενό που παρατηρείται στα γεγονότα του επιδίκου περιστατικού δεν μπορεί να συμπληρωθεί μέσω εικασιών και υποθέσεων όσο εύλογες και αν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στις υποθέσεις Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 υποδείχθηκε πως εάν στο τέλος της εκδίκασης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής αναφορικά με τις κατηγορίες 4-10 παρουσιάζει ουσιώδη κενά και αδυναμίες καθιστώντας την ανεπαρκή σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να τεκμηριώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σύνδεση της κατηγορουμένης με την αξιόποινη συμπεριφορά που της αποδίδεται σε κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον της κατηγορουμένης αναφορικά με την κατηγορία 2, στην οποίαν η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη. Παράλληλα υπενθυμίζω ότι η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη δυνάμει δικής της παραδοχής στις κατηγορίες 1 και 3. Αντίθετα η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό εναντίον της κατηγορουμένης στις κατηγορίες 4-10, στις οποίες αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment (Αναφορά: Ποινικό/Παράνομη Είσοδος-Παράνομη Παραμονή-Απαγορευμένος Μετανάστης/ Άρθρα 2, 6

(1)(θ), (κ), 12, 19

(2)& 20 Κεφ.105/Τελική Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο