Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 1021/2018, 29/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:B2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στο Παραλίμνι) Ενώπιον: Α. ΚΑΡΝΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1021/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου v. xxxxx Γεωργίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. A. Δημοσθένους Για κατηγορούμενο: κα Δ. Ζησιμοπούλου Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος μετά από παραδοχή του βρέθηκε ένοχος στις κατηγορίες: οδήγησης καθ' ον χρόνο η αναλογία αλκοόλης στο αίμα του υπερέβαινε το καθορισμένο από το νόμο όριο (1η κατηγορία), χρήσης οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας (2η κατηγορία) και με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας (3η κατηγορία). Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως αυτά εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορουμένου, στις 19 Νοεμβρίου
- περί ώρα 06.30, ο κατηγορούμενος, ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ETY xxx, στη λεωφόρο Αγίας Θέκλας, στην Αγία Νάπα, εναπλάκη μόνος του σε τροχαίο δυστύχημα. Συγκεκριμένα, το όχημα του κατηγορουμένου αναποδογυρίστηκε σε αγροτεμάχιο στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Αρμόδιος αστυφύλακας μετέβη στη σκηνή και εντόπισε τον κατηγορούμενος ο οποίος ήταν ημίγυμνος, κατακόκκινος, παραπατούσε και τραύλιζε. Δεν ήταν σε θέση να μιλήσει κανονικά και επαναλάμβανε συνεχώς τη λέξη «μάστρε». Ως εκ τούτου διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση της αναλογίας αλκοόλης στην εκπνοή του κατηγορουμένη με ένδειξη 96 αντί 9 χιλιοστά του γραμμαρίου σε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είχε δυνατό πονοκέφαλο και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου. Εκεί παραλήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, 2 φιαλίδια με αίμα, το οποίο απεστάλη στο Γενικό Χημείο του Κράτους για εξέταση αλκοόλης, όπου διαπιστώθηκε ότι η αναλογία αλκοόλης στο αίμα του κατηγορουμένου ήταν 199 αντί 20 χιλιοστά του λίτρου αίματος σε 100 χιλιοστά του λίτρου αίματος, που ήταν το επιτρεπόμενο για τον κατηγορούμενο όριο, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Από εξετάσεις της Αστυνομίας που ακολούθησαν, διαπιστώθηκε ότι, σε σχέση με το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, δεν υπήρχε σε ισχύ το απαραίτητο πιστοποιητικό καταλληλότητας και επιπλέον η άδεια κυκλοφορίας του αναστάλθηκε από 27 Σεπτεμβρίου 2017, καθότι το εν λόγω όχημα δεν είχε παρουσιαστεί για επιθεώρηση, για να κριθεί κατάλληλο για χρήση. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει και απάντησε: «Παραδέχομαι». Αναφέρθηκε περαιτέρω από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες τροχαίες καταδίκες, ούτε βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησής του. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου, ζήτησε όπως ληφθεί υπόψιν για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής του κατηγορουμένου, στη βάση του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου η υπόθεση υπ' αρ.1611/18, στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε το αδίκημα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος, όντας υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Ο κύριος Δημοσθένους συγκατατέθηκε στο εν λόγω αίτημα και παρέθεσε τα σχετικά γεγονότα: Στις 11 Μαρτίου 2018, ενώ ο Ε/Αστ.XXX7 βρισκόταν για έλεγχο τροχαίας στην οδό Νήσι στην Αγία Νάπα, ανέκοψε για έλεγχο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΥΖ xxx, το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης και ως εκ τούτου οδηγήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, όπου έγινε έρευνα στο αυτοκίνητό του και εντός αυτού εντοπίστηκε ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο με κάνναβη. Ακολούθως, λήφθηκε από τον κατηγορούμενο, με τη συγκατάθεση αυτού, δείγμα σάλιου το οποίο εξετάστηκε για σκοπούς ανίχνευσης ναρκωτικών ουσιών με θετικό αποτέλεσμα σε κάνναβη. Στη συνέχεια λήφθηκε από τον κατηγορούμενο πρόσθετο δείγμα σάλιου, το οποίο απεστάλη στο Γενικό Χημείο του Κράτους, όπου εξετάστηκε και ανιχνεύθηκε σε αυτό η ουσία Δ.9 Τετραυδροκανναβινόλη. Ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε για το αδίκημα που αντιμετωπίζει, επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε: «Προσπαθώ να το κόψω, είμαι σε πρόγραμμα απεξάρτησης.» Κατά την αγόρευσή της για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε, κατ' αρχάς, το περιεχόμενο Έκθεσης που ετοιμάστηκε από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας για σκοπούς εξέτασης αιτήματος του κατηγορουμένου για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής. Σύμφωνα με την εν λόγω Έκθεση και με βάση τα όσα συμπληρωματικά ανέφερε η κυρία Ζησιμοπούλου, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 23 ετών και διαμένει με τον παππού και τη γιαγιά του στην οικία τους, στην Αγία Νάπα. Η μητέρα του έχασε τη ζωή της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το
- Ο πατέρας του τραυματίστηκε επίσης σε τροχαίο δυστύχημα, θεωρείται ανάπηρος κατά 75% και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Μετά το θάνατο της μητέρας τους, ο κατηγορούμενος και η αδερφή του διαμένουν στην οικία των εκ πατρός παππούδων τους, στην Αγία Νάπα. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος νυκτερινού σχολείου στο κλάδο μαγειρικής. Ολοκλήρωσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες εργάζεται ως ναύτης σε σκάφη. Από 1 Νοεμβρίου 2018, ο κατηγορούμενος είναι άνεργος και έχει αποταθεί στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για λήψη ανεργιακού επιδόματος. Είναι αρραβωνιασμένος και η αρραβωνιαστικιά του κυοφορεί και αναμένεται να γεννήσει στις 20 Αυγούστου
- Σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, η κυρία Ζησιμοπούλου ανέφερε ότι στις 19 Νοεμβρίου 2017, ο κατηγορούμενος είχε γενέθλια και ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Κατά το χρόνο του δυστυχήματος, μετέβαινε στον τάφο της μητέρας του. Από το δυστύχημα ο κατηγορούμενος τραυματίστηκε και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο. Η ευπαίδευτη συνήγορος τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου και βρίσκεται για πρώτη φορά ενώπιον Δικαστηρίου. Αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα των αδικημάτων και προέβη σε άμεση παραδοχή. Τέλος, παραπέμποντας στις υποθέσεις Τραλαλάς v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 323 και Παπαευσταθίου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.39, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, συντρέχουν οι λόγοι όπως αυτή ανασταλεί και επιπλέον σε περίπτωση στέρησης της άδειας οδήγησης, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψιν ότι το καλοκαίρι ο κατηγορούμενος θα ξεκινήσει να εργάζεται και του είναι απαραίτητη η άδειας οδήγησης, για σκοπούς μετάβασης στην εργασία του. Η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πρόδηλη και αποτιμάται με βάση τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές (βλ. Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 527, 532), αλλά και τα γεγονότα διάπραξής τους. Σύμφωνα με το εδάφιο (δ) του άρθρου 11 του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, το αδίκημα της οδήγησης καθ' ον χρόνο η αναλογία αλκοόλης στο αίμα υπερβαίνει τα 159 mg/ 100ml, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα δύο έτη ή με χρηματική ποινή μέχρι €5.000 ή στέρηση της ικανότητας κατοχής ή λήψης άδειας οδήγησης για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τους 12 μήνες ή όλες ή οποιαδήποτε εκ των ποινών αυτών. Περαιτέρω, βάσει του άρθρου 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Δικαστήριο το οποίο καταδικάζει πρόσωπο για αδίκημα βάσει του άρθρου 5 του Νόμου 174/86, δύναται να επιβάλει σε αυτόν 3 - 6 βαθμούς ποινής, ανάλογα με τα γεγονότα της υπόθεσης. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια, ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί εάν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη όπως επίσης και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. μεταξύ άλλων, Ελευθερίου ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 300, Stylianou v. The Police
(1962)2 C.L.R. 152, Miltiadous v. The Police
(1970)2 CLR 81, Παναγίδου ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ .448, Σαρίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 465, Nicosia Police v. Djemal Ahmed, 3 RSCC 50). Σε ότι αφορά το αδίκημα της οδήγησης υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, το άρθρο 11Ζ του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν.174/86, όπως τροποποιήθηκε. προνοεί τα εξής: «11Ζ.-
(1)Πρόσωπο το οποίο διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 11Β και του εδαφίου
(7)του άρθρου 11Γ, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€3.500) ή σε στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε όλες ή σε οποιαδήποτε ή σε οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω ποινές.» Σύμφωνα με το εδάφιο
(1)του άρθρου 11 Ε του πιο πάνω Νόμου: «11Ε.-
(1)Για σκοπούς απόδειξης της παραβίασης των διατάξεων του άρθρου 11Β λαμβάνονται υπόψη μόνο τα αποτελέσματα της εργαστηριακής εξέτασης, δεδομένου ότι σε αυτά έχουν εντοπιστεί ναρκωτικά ανεξάρτητα από την ποσότητα.» Προκύπτει, συνεπώς, ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν να επιδείξει μηδενική ανοχή στην οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, οποιουδήποτε είδους και οποιασδήποτε ποσότητας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οδηγώντας υπό την επήρεια κάνναβης, η ικανότητα του κατηγορουμένου για ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη. Η επιλογή του κατηγορουμένου να οδηγήσει υπό την επήρεια αλκοόλης στις 19 Νοεμβρίου 2017 και υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών στις 11 Μαρτίου 2018, φανερώνει εγωιστική και αντικοινωνική συμπεριφορά, εφόσον δημιούργησε σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή και την ασφάλεια οποιουδήποτε προσώπου, ενδεχομένως, να βρισκόταν στο δρόμο του, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η απώλεια της μητέρας του και ο σοβαρός τραυματισμός του πατέρα του σε τροχαία δυστυχήματα δεν κατάφεραν, δυστυχώς, να αποτρέψουν τον κατηγορούμενο από τη διάπραξη των παρόντων αδικημάτων, παρά το ότι γνωρίζει, ίσως καλύτερα απ' τον καθένα, τον απύθμενο πόνο που προκαλεί η αδόκητη απώλεια της ανθρώπινης ζωής λόγω τροχαίου δυστυχήματος. Σε μια περίοδο που τα σοβαρά τροχαία δυστυχήματα βρίσκονται σε έξαρση, το Δικαστήριο, μέσω της επιβολής ποινής, οφείλει να στείλει το μήνυμα τόσο στον κατηγορούμενο όσο και σε οποιοδήποτε άλλο οδηγό, ότι οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης και ναρκωτικών ουσιών κρίνεται απαράδεκτη και τιμωρείται αυστηρά. Κατά την επιβολή ποινής απαιτείται από το Δικαστήριο η εξισορρόπηση αφενός του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου και αφετέρου η εξατομίκευση της ποινής, στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος, επιλέγοντας να οδηγήσει έχοντας στο αίμα του αναλογία αλκοόλης 10 φορές μεγαλύτερη από την επιτρεπόμενη, δηλαδή 199 αντί 20 mg/100ml αίματος, επέδειξε υπέρμετρη επιπολαιότητα και αδιαφορία για την ασφάλεια τόσο του ιδίου, όσο και οποιουδήποτε τρίτου προσώπου. Με τέτοια αναλογία αλκοόλης στο αίμα του και από τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος ήταν παντελώς ανίκανος να οδηγήσει με ασφάλεια, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Όπως υποδεικνύεται και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 220 με αναφορά στην R. v. Reid
(1992)3 All E.R. 873, το αυτοκίνητο αποτελεί αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Αναφορικά με το ενδεχόμενο επιβολής ποινής φυλάκισης, σημειώνω ότι στερητική της ελευθερίας ποινή, επιβάλλεται εκεί όπου οποιοδήποτε άλλο είδος ποινής καθίσταται ατελέσφορο και ανεπαρκές. Στην απόφαση Τσουλόφτας v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 391 με παραπομπή στο Σύγγραμμα Πική, Sentencing in Cyprus και στην απόφαση Polycarpou v. The Police
(1970)2 C.L.R. 111 αναφέρθηκαν τα εξής (σελ. 394): «.η φυλάκιση αναγνωρίζεται ως ένα όπλο κοινωνικής άμυνας αλλά επειδή είναι η πλέον δραστική τιμωρία πρέπει να υιοθετείται όταν όλες οι άλλες διαζευκτικές ποινές αποκλείονται ως ανάρμοστες υπό τις περιστάσεις του αδικήματος και του αδικοπραγούντος». Στην πρόσφατη υπόθεση Καλαιτζήδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ.307/18, ημερομηνίας 20 Νοεμβρίου 2018, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινές φυλάκισης 15 ημερών και 1ος μηνός, για τα αδικήματα της αμελούς οδήγησης και της οδήγησης με αναλογία 111 αντί 22 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε κάθε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής, αντίστοιχα. Ο εφεσείων ήταν άτομο λευκού ποινικού μητρώου και είχε προβεί σε άμεση παραδοχή. Το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε τα εξής: «Εν προκειμένω το Δικαστήριο δεν απομόνωσε ούτε έδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη αποτροπής. Έλαβε υπόψη και εξισορρόπησε κάθε σχετικό παράγοντα, δίδοντας, ως όφειλε, τη δέουσα βαρύτητα στην ανάγκη αποτροπής με αναφορά στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην Τουμάζου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 166/2016 ημερομηνίας 5.10.2018, όπου τονίστηκε η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε αυτής της φύσεως τα αδικήματα, τα οποία έχουν καταστεί δεσπόζοντα και αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για κάθε άνθρωπο που κυκλοφορεί στους δρόμους και αυτή τούτη την ανθρώπινη ζωή.» Έχοντας προδιαγράψει τη σοβαρότητα των αδικημάτων, δεν παραβλέπω το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής, ούτως ώστε αυτή να είναι μεν αποτρεπτική, αλλά να αρμόζει, κατά το δυνατόν και στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Ως μετριαστικούς υπέρ του κατηγορουμένου παράγοντες, λαμβάνω υπόψιν την άμεση απολογία και παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, κυρίως λόγω της απώλειας της μητέρας του το 2005, συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος και το ότι κατηγορούμενος έχει αρραβωνιαστεί και περιμένει παιδί. Λαμβάνω επίσης υπόψιν, ως μετριαστικό στοιχείο, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν προκάλεσε βλάβη σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή περιουσία, συνεπεία της συμπεριφοράς του. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα τα ανωτέρω, λαμβάνοντας υπόψιν και την υπόθεση 1611/18, κρίνω ως μόνη αρμόζουσα ποινή στην πρώτη κατηγορία, την ποινή φυλάκισης. Εν όψει όλων των ανωτέρω, επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1ος μηνός και 5 βαθμούς ποινής, οι οποίοι να αναγραφούν στην άδεια οδήγησής του. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτήσει άδεια οδήγησης για 7 μήνες, από σήμερα. Στη 2η κατηγορία χρηματικό πρόστιμο 170 ευρώ Στην 3η κατηγορία καμία ποινή λόγω του ότι τα γεγονότα αυτής είναι άμεσα συνυφασμένα με αυτά της 2ης κατηγορίας. Προχωρώ να εξετάσω στο σημείο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, την οποία ήδη έχω επιβάλει. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή, δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα το ύψος της ποινής και στη συνέχεια αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή να αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν Δημοκρατίας, Π.Ε.11/2016, ημ.17/10/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψιν όλους τους μετριαστικούς υπέρ του κατηγορουμένου παράγοντες, που εστιάζονται στο νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο, την άμεση απολογία και παραδοχή του, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και το ότι πρόκειται σε λίγους μήνες να γίνει πατέρας, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται αναστολή της εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Οι παράγοντες αυτοί έχουν ληφθεί επαρκώς υπόψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής και δεν δικαιολογούν ταυτόχρονα αναστολή της εκτέλεσης της εν λόγω ποινής, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος της 1ης κατηγορίας. Η αναλογία της αλκοόλης στο αίμα του κατηγορουμένου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν δέκα φορές πέραν της επιτρεπόμενης. Ο κατηγορούμενος, λόγω μέθης, δεν ήταν σε θέση καν να μιλήσει, πόσο μάλλον να οδηγήσει. Λίγους μήνες μετά το αδίκημα, αντί να συνετιστεί, ο κατηγορούμενος επέλεξε και πάλι να οδηγήσει, τελώντας αυτή τη φορά υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Κατά την κρίση μου, τυχόν αναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί θα εξουδετέρωνε πλήρως, τον αποτρεπτικό της χαρακτήρα. Ως εκ τούτου η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι άμεσα εκτελεστή. Υπ. ........ Α. Κάρνου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο