← Κύπρος

SLAVCHOV ν. ΝΤΕΡΕΒΙΑΤΣΙΕΝΤΟ, Αρ. Αγωγής: 1059/2014, 17/1/2019

SLAVCHOV ν. ΝΤΕΡΕΒΙΑΤΣΙΕΝΤΟ, Αρ. Αγωγής: 1059/2014, 17/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1059/2014 Μεταξύ: XXXXX XXXXX SLAVCHOV Ενάγοντα ΚΑΙ XXXXX ΝΤΕΡΕΒΙΑΤΣΙΕΝΤΟ Εναγομένου ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 3.9.2018 ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΝΑ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΠΟ ΙΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Ημερομηνία: 17.1.2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο-Αιτητή: κ. Μ. Φιλίππου για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Για Ενάγοντα-Καθ΄ου η αίτηση: κα Βασιλείου για Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Με την υπό κρίση αίτηση ο Εναγόμενος-Αιτητής (στο εξής Αιτητής) εξαιτείται του ακόλουθου διατάγματος: «Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να αναστέλλεται η διαδικασία της παρούσας αγωγής λόγω της παράλειψης του ενάγοντα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση από ιατρό της επιλογής του εναγομένου.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θ.1, 2 και 8 (ee), Δ.30 θ.9(β) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στις αυθεντίες των Κυπριακών Δικαστηρίων και σε συγκεκριμένη αγγλική απόφαση. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση ασκούμενου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο, η οποία έχει ως ακολούθως: «

  1. Είμαι ασκούμενος δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Φράγκος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ που είναι γραφείο επίδοσης των Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ το οποίο εκπροσωπεί τον αιτητή στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
  2. Είμαι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Για τα όσα αναφέρω έχω λάβει πληροφόρηση από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση.
  3. Στις 3.7.18 με γραπτή επιστολή των δικηγόρων του αιτητή (Τεκμήριο 1) προς το δικηγορικό γραφείο του Ενάγοντα ζητήθηκε όπως ο Ενάγοντας εξετασθεί από ιατρό επιλογής του αιτητή. Σαν απάντηση το δικηγορικό γραφείο του Ενάγοντα απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 5.7.18 (Τεκμήριο 2) απορρίπτοντας το αίτημα του αιτητή ισχυριζόμενοι ότι το αίτημα του δεν είναι δικαιολογημένο.
  4. Σε μια τελευταία προσπάθεια του αιτητή απεστάλη και τρίτη επιστολή την 17.8.18 (εκ λάθους αναγράφεται 17.7.18) όπου και πάλι δεν έγινε δεχτό το εν λόγω αίτημα. Το περιεχόμενο της επιστολής μιλά από μόνο του. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της απαντητικής επιστολής του συναδέλφου επί της επιστολής ανωτέρω όπου σημειώνεται η διαφωνία αλλά και φαίνεται ότι έγινε αυθημερόν της αποστολής της (18.8.18).
  5. Είναι η θέση του αιτητή ότι ο ενάγοντας θα πρέπει να τεθεί στην διάθεση του και όπως επανεξεταστεί από ιατρό της επιλογής του. Ειδικότερα ενόψει του ότι πρόκειται για σοβαρό τραυματισμό οι επιπτώσεις του οποίου κατ΄ ισχυρισμό συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
  6. Σε αντίθετη περίπτωση τα δικαιώματα του αιτητή θα επηρεαστούν αρνητικά καθότι θα στερηθεί κατά την ακροαματική διαδικασία του δικαιώματος και της ευκαιρίας εάν το επιθυμεί να προσκομίσει επαρκή μαρτυρία ειδικού ως προς τη σημερινή κατάσταση της υγείας του ενάγοντα και τις πιθανές συνέπειες των τραυμάτων του.
  7. Η επανεξέταση είναι αναγκαία για τους σκοπούς της ισότητας των όπλων των διαδίκων αλλά και διαπίστωσης της σημερινής κατάστασης του ενάγοντα αλλά και για καλύτερη συμβουλή και υπολογισμό των αποζημιώσεων που δικαιούται ο ενάγοντας.
  8. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και αληθινά πιστεύω είναι ορθό, δίκαιο και νομολογιακά επιτρεπτό να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» Με την ως άνω ένορκη δήλωση επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 1 γραπτή επιστολή των δικηγόρων του Aιτητή προς το δικηγορικό γραφείο του Kαθ΄ου η αίτηση ημερ. 3.7.18, ως Τεκμήριο 2 απαντητική επιστολή του δικηγορικού γραφείου του Kαθ΄ου η αίτηση προς το δικηγορικό γραφείο του Aιτητή ημερ. 5.7.18 και ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο απαντητικής επιστολής του δικηγορικού γραφείου του Aιτητή προς το δικηγορικό γραφείο του Kαθ΄ου η αίτηση στην οποία φαίνεται, χειρόγραφα, η διαφωνία του δικηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση που όπως αναφέρεται θα έπρεπε να ήταν ημερομηνίας 17.8.18 και όχι ως εκ λάθους αναγράφεται 17.7.
  9. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης την 8.1.2019 η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48(1-4), Δ.21(1-15), Δ.27

(1), Δ.48(1-9) και Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, με την οποία προβάλλονται οι εξής λόγοι της ένστασης: «
  1. Η αίτηση είναι τυπικά, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Η αίτηση είναι καταχρηστική και μόνο αχρείαστα έξοδα, ταλαιπωρία του ενάγοντα και σπατάλη πολύτιμου δικαστικού χρόνου θα προκαλέσει.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στη δικογραφία και στην ένορκο δήλωση της XXXXX Αρναούτη που συνοδεύει αυτή και η οποία έχει ως κατωτέρω: «
  2. Γνωρίζω τα επίδικα θέματα και είμαι εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους του και να υποστηρίξω τις θέσεις του.
  3. Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση του XXXXX Χοίρα που συνοδεύει την αίτηση του εναγόμενου και διαφωνώ με το περιεχόμενο της.
  4. Στις 04/08/2014 ο ενάγοντας καταχώρισε Κλητήριο Ένταλμα 2.1 στην υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Η ασφαλιστική εταιρεία του εναγόμενου επικοινώνησε άμεσα με τους δικηγόρους του ενάγοντα και ακολούθησαν άνευ βλάβης διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών σε μια προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης της αγωγής.
  5. Στα πλαίσια των ανωτέρω διαπραγματεύσεων, στις 08/04/2016 η ασφαλιστική εταιρεία του εναγόμενου ζήτησε την ιατρική εξέταση του ενάγοντα από τον Δρ. Πηλαβάκη και στις 14/04/2016 ο ενάγοντας εξετάστηκε από τον εν λόγω ιατρό. Κατά την ιατρική εξέταση του παρουσίασε και τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά των Δρ. Βασούρη και Δρ. Φιλίππου.
  6. Το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 20/04/2016 που ετοίμασε ο Δρ. Πηλαβάκης (Τεκμήριο Α) μετά την εξέταση του ενάγοντα καταγράφεται και στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων του εναγόμενου.
  7. Εν τω μεταξύ οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν και ενώ η υπόθεση διευθετήθηκε μεταξύ ασφαλιστών και δικηγόρων του ενάγοντα, οι δικηγόροι του ενάγοντα έλαβαν επιστολή από τους δικηγόρους του εναγόμενου ότι θα προχωρήσουν δικαστικώς. Οι δικηγόροι του ενάγοντα απάντησαν με επιστολή ημερ. 12/12/2016 (Τεκμήριο Β). Στην συνέχεια, οι δικηγόροι του εναγομένου ανέφεραν ότι θα συνεχιστούν οι προσπάθειες για διευθέτηση και απέστειλαν την επιστολή ημερ. 10/02/2017 εξηγώντας και τους λόγους που χρειάζονταν χρόνο για κατάθεση σημειώματος εμφάνισης (Τεκμήριο Γ). Στην εν λόγω επιστολή καταγράφεται και η απάντηση των δικηγόρων του ενάγοντα που στάληκε την ίδια ημέρα με φαξ στους δικηγόρους του εναγόμενου.
  8. Ο εναγόμενος διά των δικηγόρων των ασφαλιστών καταχώρισε τελικά σημείωμα εμφάνισης και στις 17/05/2017 καταχώρισε Υπεράσπιση. Ακολούθως, στις 15/01/2018 η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 13/11/
  9. Δύο μήνες πριν την ακρόαση, ήτοι στις 03/09/2018, ο εναγόμενος καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση.
  10. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος, να μεταβεί στην Λευκωσία για δεύτερη ιατρική εξέταση, δοκιμασία, από τον ίδιο ιατρό, γεγονός που θα προκαλέσει στον ενάγοντα αχρείαστη ταλαιπωρία. Επιπρόσθετα, ο εναγόμενος δεν προβάλλει κανένα ουσιώδη λόγο για την δεύτερη εξέταση και ούτε εξηγεί πως θα προκύψουν διαφορετικά ευρήματα που δεν μπορούσαν εύλογα να διαπιστωθούν κατά την πρώτη ιατρική εξέταση. Σε περίπτωση που γίνει αυτό ο ενάγων, θα πρέπει να ζητήσει και να πάρει το νέο ιατρικό πιστοποιητικό του γιατρού της ασφάλειας, να το παραδώσει στους γιατρούς του για μελέτη και να τους ζητήσει να εκδώσουν και αυτοί νέα ιατρικά πιστοποιητικά, πράγμα που αναπόφευκτα θα προκαλέσει και αίτημα τροποποίησης των δικογράφων. Είναι γνωστή η νομική αρχή ότι τα ιατρικά πιστοποιητικά δεν περιέχουν όλες τις λεπτομέρειες των τραυμάτων και τις συνέπειές τους και ο εναγόμενος δια των δικηγόρων του και με τη βοήθεια των γιατρών του θα έχει την ευκαιρία να αντεξετάσει τόσο τον ενάγοντα όσο και τους γιατρούς του.
  11. Η υπόθεση αυτή δεν θα δικαζόταν καθόλου, αν οι δικηγόροι του εναγομένου και της ασφαλιστικής εταιρείας, δεν ματαίωναν τον επιτευχθέντα συμβιβασμό. Τώρα που έφτασε η ώρα της κρίσης, ακροβατούν και αναζητούν τρόπους, να τραυματίσουν και τα ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσαν και οι γιατροί του ενάγοντα και ο γιατρός της ασφαλιστικής εταιρείας του εναγομένου.
  12. Λαμβάνοντας υπόψη το ανωτέρω ιστορικό της παρούσας αγωγής είναι πρόδηλο ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και ο σκοπός της είναι να ταλαιπωρηθεί ο ενάγοντας, ο οποίος δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποβληθεί σε δεύτερη ιατρική εξέταση.
  13. Ενόψει όλων των ανωτέρω, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του εναγόμενου.» Με αυτή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 20.4.2016 που ετοίμασε ο γιατρός που όρισε ο Αιτητής να εξετάσει τον Καθ΄ου η αίτηση, ως Τεκμήριο Β επιστολή ημερομηνίας 12.12.2016 και ως Τεκμήριο Γ επιστολή ημερομηνίας 10.2.
  14. Ο δικηγόρος του Αιτητή στην αγόρευσή του, αφού αναφέρεται στο τι ζητείται με την αίτηση, περιληπτικά αναφέρει ότι αποστάληκε επιστολή για δεύτερη εξέταση του Καθ΄ου η αίτηση αλλά με επιστολή του δικηγόρου του αρνήθηκε τούτο και ακολούθησε η παρούσα αίτηση ημερ. 3.9.
  15. Σχολιάζοντας την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ανέφερε ότι οι λόγοι για τους οποίους ο ενάγοντας αρνείται να υποβληθεί σε δεύτερη ιατρική εξέταση είναι οι ακόλουθοι:
(1)Η παρέμβαση των δικηγόρων του εναγομένου για την μη διευθέτηση της υπόθεσης,
(2)ότι δεν προβάλλεται ουσιώδης λόγος για να υποβληθεί ο ενάγοντας σε δεύτερη εξέταση και
(3)ότι τυχόν νέα ευρήματα θα δημιουργήσουν λόγους τροποποίησης δικογράφων. Σε σχέση με τον πρώτο λόγο, από τους ως άνω τρεις λόγους, εισηγείται ότι δεν είναι επίδικος αλλά ούτε και θα κρίνει την έκβαση της παρούσας αίτησης. Επιπλέον ότι είναι ανυπόστατος και χωρίς αιτιολογία. Σε σχέση με τον δεύτερο λόγο, δικαιολογώντας τη θέση του ότι αυτός δεν ευσταθεί, προέβη σε επίκληση αποσπάσματος από τη σελίδα 7 της Ιατρικής Έκθεσης ημερομηνίας 20.4.2016 του Δρ. Πηλαβάκη, τον οποίο όρισε ο Αιτητής, στην οποία γίνεται ρητή αναφορά στην πιθανότητα επανένταξης του Καθ΄ου η αίτηση σε εργασιακό καθεστώς μετά την σταθεροποίηση του γόνατος και ως εκ τούτου από μόνη της καθιστά επιτακτική τη δεύτερη εξέταση, έτσι ώστε ο εν λόγω ιατρός να είναι σε θέση να προβεί στις εν λόγω διαπιστώσεις, καταλήγοντας ότι καταρρίπτεται ο ισχυρισμός περί μη εξαγωγής άλλων συμπερασμάτων απ΄ αυτών του 2016. Σε σχέση με τη θέση του Αιτητή, ότι δεν παρατίθεται κανένας λόγος που να δικαιολογεί τη μη έκδοση του επίδικου διατάγματος εκ μέρους του Καθ΄ου η αίτηση, στη βάση που προβάλλεται ότι θα χρειαστεί η τροποποίηση των δικογράφων, με την έκδοση νέων πιστοποιητικών, εισηγήθηκε ότι είναι εντελώς άστοχος και εκτός νομικού πλαισίου, στο οποίο κρίνεται η παρούσα αίτηση, αφού τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη είναι,
(1)δυσμενής επηρεασμός της υπεράσπισης,
(2)το δικαιολογημένο της άρνησης υποβολής σε εξέταση από συγκεκριμένο ιατρό,
(3)αν η ιατρική εξέταση είναι τέτοιας επεμβατικής φύσεως που να ενέχει την πιθανότητα νέου τραυματισμού και
(4)την αρχή της ισότητας των όπλων. Όλοι αυτοί οι παράγοντες, εισηγείται ο δικηγόρος του Αιτητή, κλείνουν υπέρ της έκδοσης του επίδικου διατάγματος αφού προς τούτο συνηγορεί σχετική αναφορά από τη σελίδα 7 της ιατρικής έκθεσης ημερ. 20.4.2016 όπου αναφέρεται: «μετά την σταθεροποίηση του γόνατός του.», κάτι το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί μετά από εξέταση, αφού παρήλθαν τρία
(3)χρόνια από την εξέταση εκείνη και είναι επιτακτικό να γίνει δεύτερη εξέταση για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει βελτίωση του κάτω άκρου και συνεπακόλουθα τούτου, ίσως επηρεάσει την συμβουλή που τυχόν δοθεί στον Αιτητή που σχετίζεται με το ύψος της επιδιωκόμενης ζημιάς και των γενικών αποζημιώσεων. Επίσης ότι η επανεξέταση εμπίπτει εντός της νομικής αρχής της ισότητας των όπλων, αφού αν δεν γίνει δεύτερη εξέταση θα επηρεάσει δυσμενώς την υπεράσπιση ένεκα του γεγονότος ότι θα μπορεί να δώσει σχετική μαρτυρία ο ιατρός που θα κληθεί εκ μέρους του Καθ΄ου η αίτηση για τη σημερινή του κατάσταση, ενώ από την άλλη δεν θα μπορεί να δοθεί τέτοια μαρτυρία εκ μέρους του Αιτητή. Περαιτέρω, σημειώνει, ουδεμία ταλαιπωρία θα υποστεί αφού δεν πρόκειται για επεμβατική εξέταση αλλά κλινική. Προς επίρρωση των θέσεων και εισηγήσεων του επικαλέστηκε σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και αγγλικές αυθεντίες. Από την αντίπερα όχθη, η συνήγορος που παρουσιάστηκε για τον Καθ΄ου η αίτηση στη δική της αγόρευση απορρίπτει ένα προς ένα τους λόγους τους οποίους επικαλείται ο Αιτητής με βάση τους οποίους ζητείται η έκδοση του αναφερθέντος διατάγματος και ειδικότερα ότι, λαμβάνοντας υπόψη το διάταγμα το οποίο επιζητείται ως καταγράφεται στην αίτηση, αυτό έχει γίνει ήδη από τις 20.4.16 και εν πάση περιπτώσει φαίνεται από την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει ότι αποκρύβεται αυτό το γεγονός, δηλαδή ότι ο Καθ΄ου η αίτηση εξετάστηκε σε προηγούμενο στάδιο. Με την παρούσα αίτηση, συνεχίζει η συνήγορος, επιδιώκεται ο εξαναγκασμός του Καθ΄ου η αίτηση σε επανεξέταση από τον ίδιο γιατρό που τον εξέτασε στο παρελθόν και βέβαια δεν διαφαίνεται ότι θα συμβάλει με οποιονδήποτε τρόπο για το σκοπό τον οποίο επιδιώκεται για δεύτερη φορά η εξέταση του. Η τελική εισήγηση του Καθ΄ου η αίτηση είναι ότι κανένας από τους λόγους που επικαλείται ο Αιτητής δεν είναι τέτοιος που να δικαιολογεί την έκδοση του σχετικού διατάγματος δυνάμει του οποίου θα διαταχθεί ή και θα εξαναγκαστεί σε δεύτερη εξέταση ο Καθ΄ου η αίτηση. Προς ισχυροποίηση των θέσεων και εισηγήσεων του Καθ΄ου η αίτηση έγινε επίκληση σχετικής Νομολογίας με εκτενές απόσπασμα από την υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036 για να καταδείξει ακριβώς τη μη αναγκαιότητα της έκδοσης του αναφερθέντος διατάγματος. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 14.8.2014, επί γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, (Δ.2 θ.1), όπου στην οπισθογράφηση αναφέρετο ότι ο Αιτητής αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές που υπέστη σε τροχαίο δυστύχημα που έγινε κατά ή περί την 25.12.2013 στην οδό Ελευθερίας στη Δερύνεια, το οποίο οφείλεται στην αμέλεια ή και παράβαση των νομίμων καθηκόντων του εναγομένου σαν οδηγού που οδηγούσε το όχημα XXXXX
  1. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 7.2.2017 στην οποία καταγράφονται οι ισχυρισμοί του Καθ΄ου η αίτηση με βάση τους οποίους αποδίδει αμέλεια και ή παράβαση των καθηκόντων του Αιτητή, για τη ζημιά και απώλεια του, εξειδικεύει δε τις ειδικές ζημιές, οι οποίες ανέρχονται σε συγκεκριμένο ποσό, ενώ επιζητείται επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων. Κατόπιν σχετικής αίτησης ημερ. 9.2.2017 εμφανίστηκε για τον Αιτητή το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο οπότε και καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 23.3.
  2. Η Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 17.5.2017 και η Απάντηση στις 31.5.
  3. Για πρώτη φορά ορίστηκε για οδηγίες στις 19.10.
  4. Κατ΄ εκείνη τη μέρα, ως φαίνεται από το πρακτικό, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα αποκάλυψης και επιθεώρησης εγγράφων και από τις δύο πλευρές. Δεν ζητήθηκε και δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε άλλο διάταγμα. Καταχωρήθηκαν οι ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων, εκ μέρους του Αιτητή στις 30.10.2017 και του Καθ΄ου η αίτηση στις 6.12.
  5. Ορίστηκε πρώτη φορά για ακρόαση στις 13.11.
  6. Ήταν κατ΄ αυτή την ημερομηνία που ορίστηκε η υπό κρίση αίτηση ημερ. 3.9.
  7. Διαπιστώνεται από το πιο πάνω ιστορικό και πορεία της υπόθεσης ότι ενώ είχε ήδη καταχωρηθεί η αγωγή, αφού ζητήθηκε με επιστολή, προφανώς, ή άλλως πως, σχετική διευθέτηση εξέτασης του Καθ΄ου η αίτηση, έγινε εξέταση του Καθ΄ου η αίτηση από γιατρό της επιλογής του Αιτητή, ο οποίος προέβη στην ετοιμασία ιατρικής έκθεσης ημερ. 20.4.2016, δηλαδή περί τους 20 μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής. Η έκθεση αυτή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ενώ δεν επισυνάφθηκε με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, με την οποία επισυνάπτονται μόνο οι συγκεκριμένες επιστολές που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε σύμφωνα με τα όσα ήταν υπόψη του δικηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση κατ΄ εκείνο το χρόνο. Η καλύτερη στιγμή για να ζητήσει κάποιος από το Δικαστήριο οτιδήποτε που σχετίζεται με την υπόθεση είναι κατά την έκδοση των οδηγιών του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.30 όταν ορίζεται η αγωγή για οδηγίες. Κατά την ημέρα που ορίστηκε η υπόθεση για οδηγίες, δηλαδή στις 19.10.2017, στην αίτηση αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ι. Τροποποίησης δικογράφων ΙΙ. Αναζήτησης λεπτομεριών ΙΙΙ. Αποκάλυψης εγγράφων ΙV. Επιθεώρησης εγγράφων V. Παραδοχή γεγονότων με ένορκη δήλωση VI. Καταγραφή συμφωνίας διαδίκων VII. Οποιοδήποτε άλλο θέμα με σκοπό τον περιορισμό των επιδίκων θεμάτων και την αποφυγή σπατάλης χρόνου και εξόδων.» Δεν ζητήθηκε όμως οτιδήποτε από τους διαδίκους και δη από τον Αιτητή. Αφού πέρασε ένας περίπου χρόνος από την ημέρα που ήταν ορισμένη για πρώτη φορά για οδηγίες (19.10.2017) και κάτι λιγότερο από την ημέρα που ορίστηκε για δεύτερη φορά για σκοπούς συμμόρφωσης, αλλά και δύο
(2)μήνες και δέκα
(10)ημέρες πριν την ακρόαση της αγωγής στις 13.11.18, υποβλήθηκε η υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 3.9.
  1. Η καλύτερη δικαιολογία που προβάλλεται για την επιτυχία της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος είναι η παραπομπή και η αναφορά στη σελίδα 7 της ιατρικής έκθεσης ημερ 20.4.2016 η οποία έχει ως εξής: «Εκτιμώ ότι μετά την σταθεροποίηση του γόνατος θα βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό και ικανότητα βάδισης του και να μπορεί να επανέλθει σε εργασία ακόμη και χειρονακτικές με εξαίρεση βαρειές που προϋποθέτουν συνεχές σκύψιμο και ανύψωση βαρών ή συνεχές ανεβοκατέβασμα σκαλών. Το κάταγμα της κνήμης πορώθηκε και η αφαίρεση του ήλου μπορεί να γίνει με έξοδα έως €2.000.». Ήδη δηλαδή προέβη από τότε ο γιατρός σε σχετική εκτίμηση με βάση την κλινική εξέταση που είχε κάνει. Στην Έκθεση Απαίτησης γίνεται σχετική αναφορά που δεν φαίνεται να υπάρχει οτιδήποτε άλλο πέραν απ΄ αυτά τα οποία προφανώς βρήκε ο γιατρός του Καθ΄ου η αίτηση αλλά ούτε και είναι έξω από τα πλαίσια της ιατρικής έκθεσης ημερ. 20.4.
  2. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας σε μία αγωγή έχει αναγνωριστεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια στην υπόθεση Edmeades v. Thames Board Mills Ltd
(1969)1 All ER 127 και εδραιώθηκε περαιτέρω στη Lane v. Willis
(1972)1 ALL E.R.432, η οποία θέση ουσιαστικά υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kyros Demosthenous v. Michael Antoniou
(1975)1 C.L.R.79 και καθιερώθηκε από τότε με την υπόθεση Andreas Kyriacou v. Georghios Stylianou
(1982)1 C.L.R.524 και επαναλήφθηκε σε αρκετές άλλες υποθέσεις μεταξύ των οποίων, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου, ανωτέρω, Πελοπίδας Κ. Αριστοδήμου v. Τάκη Πετάση
(1990)1 Α.Α.Δ.112, X"Σάββας ν. Διονύση Π. Διονυσίου
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1301, Janet Moore v. Frixos Evagorou Water Sports κ.ά.
(2012)1Γ Α.Α.Δ. 2148, όπου σε μερικές από τις οποίες θα γίνει συγκεκριμένη αναφορά. Η υπόθεση Πελοπίδας Κ. Αριστοδήμου v. Τάκη Πετάση, (ανωτέρω), αφορούσε αίτημα του εναγομένου το οποίο έγινε καθυστερημένα και συγκεκριμένα μετά το πέρας της υπόθεσης του ενάγοντα, για αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου ο ενάγοντας δεχθεί και υποβληθεί σε ιατρική εξέταση από ιατρό της εκλογής του εναγομένου, χωρίς να αναφέρεται βάσιμος λόγος για την καθυστέρηση. Αναφέρθηκε ότι κατά κανόνα ένα τέτοιο αίτημα υποβάλλεται κατά την αρχή της υπόθεσης, στο προκαταρκτικό στάδιο και ή στο στάδιο της έκδοσης οδηγιών. Στην υπόθεση X"Σάββας ν. Διονύση Π. Διονυσίου, (ανωτέρω), τονίστηκε ότι αυτού του είδους οι ιατρικές εξετάσεις ζητούνται και ρυθμίζονται κατά την έκδοση οδηγιών συμφώνως της Δ.30, ώστε να μην παρακωλύεται, εκ των υστέρων, η προώθηση της υπόθεσης του ενάγοντα. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «
  1. Η ιατρική εξέταση του ενάγοντος ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και δεν συνιστά ανεξάρτητο δικαίωμα του εναγόμενου. Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, αιτήσεις για την ιατρική εξέταση του ενάγοντος θα πρέπει να καταχωρούνται πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Κάθε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης πρέπει να αιτιολογείται και όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, τόσο μεγαλύτερο είναι το βάρος των λόγων που υποστηρίζουν την αίτηση.
  2. Ο εφεσίβλητος δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με τι συνιστά η εξέταση σε «μαγνητικά και αισθητικά προκλητά δυναμικά» και κατά πόσο η εξέταση αυτή δεν μπορούσε να γίνει κατά τη διάρκεια των ιατρικών εξετάσεων που έλαβαν χώραν τέσσερις φορές ήτοι στις 7/7/2001, 21/6/2002, 25/6/2002 και 1/7/2005 από ιατρό του εφεσίβλητου και ακολούθως στις 22/3/2006 για πέμπτη φορά από το νέο ιατρό του εφεσίβλητου, όπως επίσης και αν η κατάσταση του εφεσείοντος είχε χειροτερεύσει μετά την προηγούμενη τελευταία του ιατρική εξέταση. Εκτός αυτού, η δικηγόρος του εφεσίβλητου δεν αντέκρουσε ισχυρισμό του δικηγόρου του εφεσείοντος ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαφοροποίηση στην κατάσταση του πελάτη του. Μέσα στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, η καθυστέρηση η οποία παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της αίτησης η οποία οδήγησε στο επίδικο διάταγμα, και η έλλειψη ισχυρών επαρκών λόγων που θα δικαιολογούσαν την έκτη κατά σειρά εξέταση του εφεσείοντος, καθιστά το εκδοθέν διάταγμα λανθασμένο.
  3. Τα διάφορα προβλήματα που έχουν εγερθεί στην παρούσα διαδικασία που έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη καθυστέρηση που έχει παρατηρηθεί στην εκδίκαση της υπόθεσης, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν το Δικαστήριο καθόριζε την πορεία της ακροαματικής διαδικασίας με γνώμονα τις πρόνοιες της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αν το πρωτόδικο Δικαστήριο προχωρούσε στην έκδοση οδηγιών ως προς την ιατρική εξέταση του εφεσείοντος στο στάδιο της έκδοσης οδηγιών σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 30, θα αποφεύγοντο τα διάφορα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ως προς τις συνεχείς ιατρικές εξετάσεις του εφεσείοντος με αποτέλεσμα η αγωγή να εκδικαστεί ταχύτερα και να αποφευχθούν τα έξοδα που θα πρέπει να καταβληθούν.
  4. Ενόψει των ανωτέρω η πρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται με έξοδα προς όφελος του εφεσείοντος, πρωτοδίκως και κατ' έφεση.» Περαιτέρω στην αγγλική απόφαση Prescott v. Bulldog Tools Ltd [1981] 3 All E.R. 869 αναγνωρίστηκε ότι «. η απόφαση για την αναστολή της διαδικασίας εν αναμονή της ιατρικής εξέτασης του ενάγοντα, αφορά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για οποία είναι απαραίτητο όπως το Δικαστήριο, εξισορροπήσει το δικαίωμα του ενάγοντος στην προσωπική του ελευθερία έναντι του δικαιώματος του εναγομένου να αμυνθεί στη δίκη όπως θεωρεί σκόπιμο και δεν υπάρχει κανένας λόγος αρχής, γιατί το ένα δικαίωμα να θεωρείται σημαντικότερο από το άλλο.» Στην υπόθεση Andreas Kyriacou v. Georghios Stylianou, ανωτέρω, αναφέρθηκε το πιο κάτω απόσπασμα: «Ο κύριος λόγος που προβλήθηκε ενώπιον μας για να ζητηθεί από τον Εναγόμενο να υποβληθεί σε δεύτερη εξέταση είναι να δοθεί η δυνατότητα στους Εναγόμενους να ελέγξουν την ορθότητα της γνώμης του ακτινολόγου ως προς την ύπαρξη «στένωσης», μια γνώμη η οποία δεν βρισκόταν στη διάθεση του Δρ. Γεωργίου που εξέτασε τον Ενάγοντα για λογαριασμό των Εναγόμενων. Δεν υπάρχει καμία εισήγηση ότι οι ακτινογραφίες, σε αντίθεση με την έκθεση, δεν ήταν διαθέσιμες στον Δρ. Γεωργίου ή ότι υφίσταται οποιαδήποτε άρνηση να διατεθούν αυτές οι ακτινογραφίες στους εφεσείοντες για τη γνώμη ενός άλλου ακτινολόγου. Δεν προβλήθηκε τίποτα ούτε ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου ή ενώπιον εμάς για να δικαιολογήσουμε την υποβολή του εφεσίβλητου σε δεύτερη ιατρική εξέταση από άλλον ορθοπεδικό χειρουργό.» Κατά την κρίση του Δικαστηρίου η υπόθεση η οποία αντανακλά και είναι ίσως η πιο παρόμοια υπόθεση με την υπό εξέταση υπόθεση είναι η Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου, ανωτέρω, από την οποία κρίνω σκόπιμο να αναφερθεί καθ΄ ολοκληρία η απόφαση που έχει ως ακολούθως: «Μετά την καταχώρηση της αγωγής στην παρούσα υπόθεση, ο Εφεσίβλητος-Ενάγοντας Δημήτρης Ιωάννου συγκατατέθηκε και εξετάστηκε από γιατρό της εκλογής των Εφεσειόντων-Εναγομένων, συγκεκριμένα το Δρα. Σίμο Σιμόπουλο, στις 2.4.
  5. Σημείωμα Εμφανίσεως καταχωρήθηκε στις 18.2.
  6. Οι Εφεσείοντες-Εναγόμενοι διόρισαν δικηγόρο για να τους εκπροσωπεί και στις 18.2.87 καταχώρησαν Εμφάνιση και ακολούθως Έκθεση Υπεράσπισης στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο του Εφεσίβλητου-Ενάγοντα. Στις 30.4.88 οι Εφεσείοντες-Εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου ο Εφεσίβλητος-Ενάγοντας συγκατατεθεί σε δεύτερη ιατρική εξέταση από το Δρα. Σιμόπουλο ή άλλο γιατρό, αφού προηγουμένως είχαν ζητήσει με επιστολή την επανεξέταση του Εφεσίβλητου-Ενάγοντα από το Δρα. Σιμόπουλο. Την πιο πάνω παράκληση τους ο Εφεσίβλητος-Ενάγοντας είχε απορρίψει. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και η απορριπτική αυτή απόφαση εφεσιβλήθηκε και είναι τώρα ενώπιον μας. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Δημοσθένους ν. Αντωνίου
(1975)1 Α.Α.Δ. 1, αναγνώρισε την εξουσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να αναστέλλουν τη διαδικασία σε τέτοια περίπτωση, αν οι συνθήκες το δικαιολογούν και ανέφερε πως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με βάση τις ίδιες περίπου αρχές που αναλύονται στην Αγγλική Νομολογία. Στην υπόθεση Κυριάκου και Άλλος ν. Στυλιανού
(1982)1 Α.Α.Δ. 524 το Ανώτατο Δικαστήριο ανάλυσε τις αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα. Στην απόφαση αυτή γίνεται και αναφορά στην Αγγλική υπόθεση Edmeades v. Thames Board Mills Ltd [1969] 2 All E.R. 127, όπου αναγνωρίστηκε η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάζει αναστολή της διαδικασίας αν ο εναγόμενος θα βρισκόταν σε μειονεκτική θέση να υπερασπίσει τον εαυτό του χωρίς τέτοια εξέταση. Οι αρχές που αναφέρθηκαν στην απόφαση Edmeades (πιο πάνω), εφαρμόστηκαν στην υπόθεση Lane v. Willis [1972] 1 All E.R. 438, όπου αναφέρθηκε ότι το βάρος ικανοποίησης του Δικαστηρίου για την αναγκαιότητα μιας ή περισσοτέρων ιατρικών εξετάσεων φέρει ο διάδικος ο οποίος τη ζητά και ότι οποιοδήποτε διάταγμα για τον σκοπό αυτό αποτελεί επέμβαση στην προσωπική ελευθερία του ατόμου και θα πρέπει να δίδεται μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι τούτο είναι αναγκαίο για να αποδοθεί δικαιοσύνη. Στην απόφαση Starr v. National Coal Board [1911] 1 All E.R. 243 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει προσεκτικά τόσο το εύλογο της βάσης της αίτησης για εξέταση, όσο και το εύλογο της βάσης της άρνησης για εξέταση. Τονίστηκε επίσης ότι ο αιτητής θα πρέπει να αποκαλύψει πλήρως τους λόγους για τους οποίους ζητά να εξεταστεί ο ενάγοντας και το Δικαστήριο στο τέλος θα πρέπει να ισοζυγίσει την ανάγκη διασφάλισης της ελευθερίας του ατόμου με το συμφέρον της δικαιοσύνης. Πάντοτε η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει ν' αποσκοπεί στη εξασφάλιση δικαιοσύνης και για τις δύο πλευρές. Στην υπόθεση Κυριάκου και Άλλος ν. Στυλιανού (πιο πάνω), λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με μία δεύτερη εξέταση στη σελ.528: "We are in agreement with the trial Court that to justify a second or subsequent medical examination, at the instance of the defendants, facts must be disclosed, justifying such examination. Arguably, the onus cast on the defendants becomes heavier with every new application. The facts necessary to justify a new examination at the instance of the defendants, must be such as were not available at the time of the first examination and could not reasonably be discerned." Αν ένας εξετάσει την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση των Εφεσειόντων-Εναγομένων θα δει ότι οι λόγοι που προτάσσονται για την αιτούμενη δεύτερη εξέταση, είναι το γεγονός ότι ο Εφεσίβλητος-Ενάγοντας ισχυρίζεται ανικανότητα που εξακολουθεί να υφίσταται και το γεγονός ότι η δεύτερη ιατρική εξέταση επιβάλλεται λόγω του ότι έχουν παρέλθει πέραν των δύο ετών από την τελευταία ιατρική εξέταση του Εφεσίβλητου-Ενάγοντα. Ο Εφεσίβλητος-Ενάγοντας στη δική του ένορκη δήλωση προτάσσει μεταξύ άλλων σαν λόγο για την άρνηση του το γεγονός ότι μιά δεύτερη εξέταση συνεπάγεται ταξίδι με αυτοκίνητο από την Πάφο στη Λευκωσία, γεγονός που θα του δημιουργήσει μεγάλη ταλαιπωρία λόγω ζάλης και εμετών που του προκαλεί ταξίδι με αυτοκίνητο. Αναφορικά με τον ισχυρισμό για ανικανότητα, έχουμε να παρατηρήσουμε πως τέτοιος ισχυρισμός δεν είναι καινούργιο στοιχείο στην υπόθεση, αλλά είναι προφανώς ο ισχυρισμός που εμπεριέχεται στην οπισθογραφημένη Έκθεση Απαιτήσεως του Εφεσίβλητου-Ενάγοντα. Αναφορικά με το λόγο της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος, στην υπόθεση Κυριάκου και Άλλος ν. Στυλιανού (πιό πάνω), αφήνεται να νοηθεί ότι ένας τέτοιος λόγος θα μπορούσε να οδηγήσει το Δικαστήριο στο να δεχθεί την αναγκαιότητα μιας δεύτερης ιατρικής εξέτασης, ειδικά αν υπήρχε οποιοσδήποτε ισχυρισμός εκ μέρους του Εφεσίβλητου-Ενάγοντα για χειροτέρευση της κατάστασης του. Θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως στην περίπτωση αυτή κανένα νέο στοιχείο δεν έχει δοθεί από τους Εφεσείοντες -Εναγόμενους, που δείχνει κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα θα μπορούσε ένας να πει, εξετάζοντας τα πιστοποιητικά του Δρα. Σιμόπουλου, πως η κατάσταση της υγείας του Εφεσίβλητου-Ενάγοντα είχε μάλλον σταθεροποιηθεί από το χρόνο της εξέτασης του από τον πιο πάνω γιατρό. Με γνώμονα τα πιο πάνω κρίνουμε πως δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι δικαιολογούμαστε να επέμβουμε στον τρόπο με τον οποίο ο πρωτόδικος Δικαστής άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια. Το αν εμείς σαν Εφετείο θα μπορούσε να φθάναμε σε διαφορετικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να επηρεάσει την απόφαση μας και το τι είναι αποφασιστικό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι το εάν ο πρωτόδικος Δικαστής ενέργησε μέσα στα λογικά πλαίσια κάτω από το φως των συνθηκών ενώπιον του για να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια, γεγονός που βρίσκουμε πως πράγματι συνέβη στην παρούσα περίπτωση. Τελειώνοντας θα θέλαμε να σχολιάσουμε το γεγονός ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση έγινε από το συνήγορο των Αιτητών. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα σχολιάσει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής και θα αναμέναμε ότι το φαινόμενο αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη εκλείψει. Για τους πιο πάνω λόγους και με βάση τις αρχές που παραθέσαμε, η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Εφεσειόντων-Εναγομένων.» Έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση διαφαίνεται από την ιατρική έκθεση ημερ. 20.4.2016 και σε σχέση με το απόσπασμα που αναφέρθηκε προηγουμένως από τη σελίδα 7 αυτής, ότι δεν έχει γίνει οτιδήποτε ή και δεν αναφέρεται οτιδήποτε έτσι ώστε να καθίσταται αναγκαία η εξέταση του Καθ΄ου η αίτηση για να υπάρχει η επικαλούμενη ισότητα των όπλων μεταξύ των δύο πλευρών. Έχοντας υπόψη τα όσα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και τους λόγους για τους οποίους επικαλείται ο Αιτητής την εξέταση του Καθ΄ου η αίτηση εις βάρος της προσωπικής ελευθερίας του Καθ΄ου η αίτηση και από την άλλη την αναγκαιότητα για τούτο, δηλαδή της εξέτασης του Καθ΄ου η αίτηση, για να αποδοθεί δικαιοσύνη, όπως και το κατά πόσο θα ευρίσκετο σε δυσμενή θέση ο Αιτητής αν δεν εκδίδετο το αιτούμενο διάταγμα, καθώς και όλοι οι άλλοι παράγοντες όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνω ότι οι περιστάσεις, όπως αναφέρθηκαν προηγουμένως, είναι τέτοιες που δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στη συγκεκριμένη περίπτωση και η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται πλέον έξοδα €2.000 συν ΦΠΑ υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.