Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 1522/18, 30/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:B12 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1522/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου Κατηγορούσα Αρχή Εναντίον ..... Ιωάννου Κατηγορούμενος --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 30.10.2019 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή : κα. Π. Πίτσιλλου (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Α. Δημοσθένους) Για τον κατηγορούμενο : κ. Μ. Καούλλας (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Πραστίτης) Κατηγορούμενος : παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε μέσω της γραπτής αγόρευσης που κατέθεσε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του αναφορικά με την κατηγορία που αντιμετωπίζει και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει και απαλλάξει σε αυτό το στάδιο. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, η οποία υποστήριξε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και συναφώς εισηγήθηκε όπως αυτός κληθεί σε απολογία. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Γιάγκου άλλως Λεμόνα ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 382, Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ.
- Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
- Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
- Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Δηλ. η όλη μαρτυρία εμπεριέχει τόσο θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων (εξ όψεως) και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και στη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Η δε εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία, ως αναιρούσα την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση είναι περιορισμένη. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση Πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο είναι διαφορετικό από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό είναι αρκετό η κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ 9). Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία και μοναδική κατηγορία και συγκεκριμένα αυτή της κατοχής επιθετικού οργάνου κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)του περί Επιθετικών Όπλων Νόμου Κεφ.
- Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε μάρτυρες. Όλο το μαρτυρικό υλικό κατατέθηκε εκ συμφώνου και περαιτέρω έγιναν παραδεκτά γεγονότα. Η μαρτυρία που κατατέθηκε είναι η εξής: Κατάθεση Γ/Αστ. XXXXX Ε. Γιαννακοδήμου (τεκμ.1). Αναφέρει τα εξής (παρατίθενται αυτούσια): " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είμαι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Την 18.5.2018 και περί ώρα 1230 ενώ βρισκόμουν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, προσήλθε ο Υπαστυνόμος XXXXX Δρουσιώτης, Βοηθός Υπεύθυνος του ΤΑΕ Αμμοχώστου και μου ανάφερε ότι την ίδια ημέρα και ώρα 1135 στην οδό Μερσηνίας στην Αγία Νάπα, συνέλαβε τον XXXXX Ιωάννου, 27 χρονών από τη Λευκωσία για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης μεταφοράς επικίνδυνου όπλου δηλαδή ενός ξύλινου μπαστουνιού μήκους 105 εκατοστών. Ο πιο πάνω αξιωματικός μου παρέδωσε τον Ιωάννου καθώς και το ξύλινο μπαστούνι και αφού το καταχώρησα στο βιβλίο τεκμηρίων του Σταθμού με Α/Α 18/2018, το έθεσα υπό την ασφαλή μου φύλαξη στην αποθήκη τεκμηρίων του Σταθμού. Την 18.5.2018 και ώρα 1450 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, πληροφόρησα τον XXXXX Ιωάννου για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση, του επέστησα τη προσοχή του στο Νόμο, χωρίς αυτός να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Στη συνέχεια την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1455-1505 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας κατηγόρησα γραπτώς τον Ιωάννου για το αδίκημα το οποίο διέπραξε δηλαδή για το ότι την 18.5.2018 και ώρα 1135 στην οδό Μερσηνίας στην Αγία Νάπα χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία έφερε σε δημόσιο μέρος επιθετικό όργανο δηλαδή ένα ξύλινο μπαστούνι μήκους 105 εκατοστών, του επέστησα τη προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: « Τίποτε », απάντηση την οποία έγραψα, του τη διάβασα και ως ορθή την υπόγραψε στη παρουσία μου. " Στο σημείο αυτό αναφέρεται πως η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου και το ξύλινο μπαστούνι κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν ως τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Κατάθεση του Υπαστυνόμου Π. Δρουσιώτη (τεκμ.4). Εις αυτήν αναφέρει τα εξής (παρατίθενται αυτούσια): " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είμαι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων ως Βοηθός Υπεύθυνος. Στις 18/5/18 και περί ώρα 1130 βρισκόμουν στην οδό Μερσηνιάς στην Αγία Νάπα ως επικεφαλής έρευνας με δικαστικό ένταλμα στις οικίες με αριθμό 4 και 5 κατόπιν πληροφορίας για απόκρυψη παράνομου οπλισμού. Ενώ βρισκόμουν στο δρόμο έξω από την κατοικία αριθμό 4 αναλήφθηκα ένα πρόσωπο να προσεγγίζει πεζός την κατοικία ερχόμενος από την πύλη της εισόδου στο συγκρότημα κατοικιών. Αμέσως τον πλησίασα και αφού του αποκάλυψα την αστυνομική μου ιδιότητα τον ρώτησα για τον λόγο της παρουσίας του στην περιοχή και του ζήτησα τα στοιχεία της ταυτότητας του. Ο ίδιος μου ανάφερε ότι είναι φίλος του XXXXX Θεοφάνους ο οποίος διαμένει στην κατοικία αριθμός 5 και ότι πήγε στη περιοχή για να ταΐσει τους σκύλους του Θεοφάνους. Του εξήγησα ότι στη κατοικία του Θεοφάνους βρισκόταν αστυνομική έρευνα υπό εξέλιξη και για το λόγο αυτό δεν μπορούσε να εισέλθει στην κατοικία, ζητώντας του να αποχωρήσει και να προσέλθει αργότερα μετά το τέλος της έρευνας. Ο άντρας αυτός επέμενε στην θέση του να εισέλθει στην κατοικία και άρχισε να κινείται προς την κατοικία αριθμός
- Αμέσως έδωσα οδηγίες στα μέλη της ΜΜΑΔ που φρουρούσαν την περιοχή εξωτερικά των υπό έρευνα κατοικιών όπως τον ανακόψουν και τον υποβάλουν σε σωματικό έλεγχο. Από τον έλεγχο που του έγινε διαπιστώθηκε μέσω του δελτίου ταυτότητας του ότι ήταν ο XXXXX Ιωάννου, ΔΤXXXXX8208, 27 χρόνων από την Λευκωσία ο οποίο ανάφερε ότι τους τελευταίους μήνες διαμένει σε άγνωστη διεύθυνση στην Δερύνεια. Σε σχετική ερώτηση μου, ανέφερε ότι στο σημείο που βρισκόμασταν είχε μεταβεί με το αυτοκίνητο του το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο έξω από την πύλη της εισόδου του συγκροτήματος κατοικιών. Μεταβήκαμε μαζί στο σημείο όπου εντοπίστηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX40 μάρκας ΒΜW το οποίο ήταν κλειδωμένο. Αμέσως έδωσα οδηγίες για έρευνα του αυτοκινήτου η οποία διεξήχθη στη παρουσία μου κα στην παρουσία του ιδίου. Από την έρευνα, εντός του χώρου αποσκευών ανεβρέθηκε ένα ξύλινο μπαστούνι μήκους ενός μέτρου, για το οποίο ο ιδιοκτήτης του οχήματος ανάφερε ότι του το έκαναν δώρο. Αμέσως προχώρησα στην σύλληψη του για το αυτόφωρο αδίκημα της μεταφοράς επικίνδυνου όπλου. Του επέστησα την προσοχή του στο νόμο και απάντησε "εκάμαν μου το δώρο". Παρέλαβα το μπαστούνι ως τεκμήριο το οποίο αργότερα και περί ώρα 1230 παρέδωσα στην Γ/Αστ XXXXX του Σταθμού Αγίας Νάπας για εξέταση της υπόθεσης. " Τα παραδεκτά γεγονότα που έγιναν ήταν τα εξής: Το τεκμ.3 (ξύλινο μπαστούνι) είναι αυτό που αναφέρει στην κατάθεση του ο κ. Δρουσιώτης. Το τεκμ.3 είναι αντικείμενο που πωλείται νόμιμα στην αγορά. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει τη μαρτυρία που ευρίσκεται ενώπιον του και μέσα από αντικειμενική θεώρηση της καταλήγει ως εξής. Το άρθρο 3
(1)του Κεφ.159 προνοεί τα εξής : " 3.-
(1)Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος, και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. " Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 δε του πιο πάνω Νόμου δίδεται η ερμηνεία των όρων «δημόσιος χώρος» και «επιθετικό όπλο» ως εξής: «δημόσιος χώρος» περιλαμβάνεται οποιοδήποτε αυτοκινητόδρομο και οποιαδήποτε άλλα υποστατικά ή τόπο στον οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο το κοινό έχει ή του επιτρέπεται να έχει πρόσβαση, είτε με πληρωμή είτε με άλλο τρόπο. «επιθετικό όπλο» σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο που κατασκευάστηκε ή προσαρμόστηκε για να προκαλεί όταν χρησιμοποιείται βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία, ή που προορίζεται από το πρόσωπο που το έχει μαζί του για τέτοια χρήση από αυτό. Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου 3
(1)συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι:
- Ο κατηγορούμενος να έχει μαζί του,
- Σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο,
- Επιθετικό όπλο. Αποτελεί δε υπεράσπιση αν ο κατηγορούμενος έχει το επιθετικό όπλο με νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία. Το αδίκημα της εν λόγω κατηγορίας είναι πανομοιότυπο με το αδίκημα που προβλέπει το άρθρο 1 του αγγλικού Prevention of Crime Act 1953, ανάλυση του οποίου γίνεται στο σύγγραμμα Archbold 2003 παρ. 24-106 - 24 -
- Όσον αφορά την έννοια του «έχει μαζί του» στο πιο πάνω σύγγραμμα, σημαίνει εν γνώσει του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο. Περαιτέρω η φράση «έχει μαζί του» διακρίνεται από την κατοχή και ουσιαστικά απαιτεί απόδειξη στενότερης επαφής με το αντικείμενο από την απλή κατοχή. Στο ίδιο σύγγραμμα προσδιορίζονται τρεις κατηγορίες επιθετικών όπλων. Εκείνα που έχουν κατασκευαστεί για τη χρήση και πρόκληση τραυματισμού. Εκείνα που είναι προσαρμοσμένα για ένα τέτοιο σκοπό και τέλος εκείνα που δεν έχουν κατασκευαστεί ή προσαρμοστεί γι΄ αυτό το σκοπό με την πρόθεση να προκαλέσει τραυματισμό. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις η κατηγορούσα αρχή δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε το όπλο μαζί του με σκοπό την πρόκληση ζημιάς. Βλ. Davis v. Alexander 54 Cr. Ap. R. 398 DC. Στην παρούσα υπόθεση το ξύλινο μπαστούνι τεκμ.3, δεν είναι αντικείμενο που κατασκευάστηκε ή προσαρμόστηκε για να προκαλεί όταν χρησιμοποιείται βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία. Με βάση το παραδεκτό γεγονός πιο πάνω αυτό πωλείται νόμιμα στην αγορά και όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο, έχοντας ενώπιον του το τεκμήριο και επιθεωρώντας το, πρόκειται για ένα σύνηθες ξύλινο μπαστούνι. Είναι γεγονός ότι με βάση τη μαρτυρία δεν προκύπτει ο κατηγορούμενος να είχε κάποια εύλογη δικαιολογία γιατί να έχει το μπαστούνι στο αυτοκίνητο του, όμως από την άλλη σημειώνεται πως δεν υπάρχει μαρτυρία ότι προόριζε το μπαστούνι για την πρόκληση ζημιάς ή ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη μέρα πήρε μαζί του το μπαστούνι για να κτυπήσει για παράδειγμα κάποιον. Αυτό εντοπίστηκε στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του κατόπιν της έρευνας που έγινε σε αυτό και το οποίο αυτοκίνητο πριν την έρευνα ήταν κλειδωμένο. Συνεπάγεται ότι δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη στην προκειμένη περίπτωση επιθετικού όπλου. Περαιτέρω και ανεξάρτητα των ανωτέρω, είναι ξεκάθαρο από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)του Κεφ.159 ότι το επιθετικό όπλο πρέπει να το έχει μαζί του σε δημόσιο χώρο και αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος ο κατηγορούμενος να έχει μαζί του το επιθετικό όπλο. Ενόψει του γεγονότος ότι η φράση το να το έχει μαζί του αποτελεί μια στενότερη επαφή, ως ανωτέρω έχει εξηγηθεί, από την απλή κατοχή, καταλήγω ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε το μπαστούνι στο αυτοκίνητο ως ανωτέρω έχει αναφερθεί, ακόμη και αν θεωρούσαμε ότι πρόκειται για επιθετικό όπλο εν τη εννοία του Νόμου (που δεν είναι) και εφόσον δεν το είχε μαζί του όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο σε δημόσιο χώρο δηλ. στην οδό Μερσηνίας στην Αγ. Νάπα, δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 3
(1)του πιο πάνω νόμου. Είναι σαφές λοιπόν ήδη από αυτό το στάδιο ότι δεν έχουν αποδειχθεί συγκεκριμένα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και γι' αυτό απαλλάσσεται και αθωώνεται εν σχέση με την 1η κατηγορία. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο