Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. SINGH, Αρ. Υπόθεσης: 2915/19, 22/11/2019

(1)κατηγορία για κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 17/08/2019 στην παραλία Πανταχού στην Αγ. Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου, έκλεψε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG χρώματος άσπρου αξίας €200 και ένα μαύρο πορτοφόλι αξίας €15 που περιείχε το χρηματικό ποσό των €50, συνολικής αξίας €265.-, ιδιοκτησία του XXXXX Παπαντωνίου από την Αγία Νάπα. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 2 μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε 2 μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα αναφέρθηκαν κατά το στάδιο των αγορεύσεων και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ - Μ.Κ.1 Αστ. XXXX XXXXX Χ΄ Παπά: Στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την κατάθεση στην οποία προέβη για την υπόθεση ημερ. 18/08/19 (τεκμήριο 1), την απόδειξη παραλαβής δικαιωμάτων κρατουμένου από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 2), καθώς επίσης την γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου (τεκμήριο 3). Εις την κατάθεση του αναφέρει ότι παρέλαβε από τον Μ.Κ.2 τον κατηγορούμενο στις 18/08/19 και ώρα 12:25 για το αυτόφωρο αδίκημα της κλοπής και ο Μ.Κ.2 του παρέδωσε ως τεκμήρια ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Sumsung χρώματος άσπρου και ένα πορτοφόλι μαύρο που περιέχει ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ουσιαστικά ότι δεν είχε τίποτε άλλο να διερευνήσει εν σχέση με το παράπονο του παραπονούμενου. - Μ.Κ.2 XXXXX Παπαντωνίου: Στην κατάθεση του Τεκμήριο 4 αναφέρει ότι εργάζεται ως ναυαγοσώστης και δημοτικός αστυνομικός στο Δήμο Αγίας Νάπας και μέσα στα καθήκοντα του είναι και ο έλεγχος παραλιών για πρόληψη των κλοπών από τις παραλίες. Την 17/08/19 και περί ώρα 22:00 μαζί με το XXXXX Καλλένο (ΜΥ2) πήγαν στην παραλία Πανταχού και αφού κάθισαν σε διαφορετικά σημεία παρακολουθούσαν την παραλία. Ο ίδιος είχε μία αθλητική τσάντα χρώματος κόκκινη μάρκας Adidas μέσα στην οποία είχε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Sumsung χρώματος άσπρου, του οποίου η αξία υπολογίζει ότι είναι γύρω στα 200 ευρώ και ένα πορτοφόλι μαύρο το οποίο περιείχε ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ, η οποία τσάντα του ήταν πάνω σε κρεβατάκι. Σε κάποια στιγμή και περί ώρα 22:40 ενώ περπατούσε και έλεγχε την παραλία είδε ένα άτομο να πλησιάζει τη τσάντα του και υποψιάστηκε ότι είχε σκοπό να την κλέψει και γι΄ αυτό πήγε προς το μέρος του. Πριν προλάβει να πάει κοντά του τον είδε να πιάνει την τσάντα του να την ταρακουνά, μάλλον για να δει αν έχει κάτι μέσα, και στη συνέχεια να απομακρύνεται. Τον ακολούθησε και τον είδε να κάθεται σε άλλο κρεβατάκι σε απόσταση γύρω στα 50 μέτρα από το κρεβατάκι που είχε τη τσάντα του αρχικά και να την ανοίγει. Πριν προλάβει να πάει στο μέρος του σηκώθηκε από το κρεβατάκι και άρχισε να έρχεται προς το μέρος του ενώ φθάνοντας κοντά του τον είδε ότι με το δεξί του χέρι κρατούσε το τηλέφωνο του ενώ με το αριστερό το πορτοφόλι. Αφού τον πλησίασαν του ανέφεραν ότι το τηλέφωνο και το πορτοφόλι που κρατούσε ήταν δικά του και αυτός δεν απάντησε τίποτε. Τότε του ζήτησε να του δώσει τα πράγματα του και διαπίστωσε ότι το τηλέφωνο και το πορτοφόλι του τα είχε στην κατοχή του. Αμέσως τον συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα της κλοπής και στη συνέχεια τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας, έφτασε στο μέρος ο Αστ. XXXX και του παρέδωσε το εν λόγω πρόσωπο μαζί με την κλαπείσα περιουσία. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το πρόσωπο αυτό δεν είχε μαζί του τη τσάντα και την εντόπισε στο κρεβατάκι που κάθισε τη δεύτερη φορά, γύρω στα 20 με 30 μέτρα. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ο XXXXX Καλλένος νομίζει δεν έδωσε κατάθεση και δεν γνωρίζει το λόγο. Σε περαιτέρω ερωτήσεις που του έγιναν επανέλαβε όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του πιο πάνω και διευκρίνισε ότι υπήρχε οπτική επαφή μαζί του όλη την ώρα. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι ο κατηγορούμενος δεν κρατούσε το τηλέφωνο και το επεξεργαζόταν αλλά κρατούσε το τηλέφωνο και το πορτοφόλι μαζί με σκοπό να φύγει από την παραλία και το ότι στράφηκε προς το μέρος του ήταν τυχαίο αφού μπορούσε να στραφεί σε άλλο μέρος. Την μαρτυρία του θα μπορούσε να ενισχύσει ο συνάδελφος του που ήταν μαζί του. - Κατηγορούμενος: Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στις 17.8.2019 ήταν στον δρόμο και μετά πήγε στην παραλία, γύρω στις 11:00 η ώρα. Μεταξύ 11:00 ‑ 12:
2. Και πήγε εκεί για να συναντήσει μια κοπέλα. Την προηγούμενη μέρα του ζήτησε να συναντηθούν εκεί, είναι φίλη του. Ως προς το τι έγινε είπε ότι ξάπλωνε στο κρεβατάκι μπροστά από τη θάλασσα και άκουσε κάτι να δονείται κοντά στο κρεβατάκι και κοίταξε και είδε ότι υπήρχε ένα κινητό. Υπήρχε μια τσάντα και εκεί κοντά υπήρχε ένα κινητό. Πήρε το κινητό, γιατί κανένας δεν γύρεψε το κινητό. Πάτησε το κουμπί για να δει και πήρε το κινητό και ρωτούσε αυτούς που ήταν γύρω αν τους ανήκε το κινητό. Δεν τον άκουγαν, δεν καταλάβαιναν, του επιτέθηκαν. Υπήρχαν δύο άντρες. Ρώτησε τον έναν άνδρα από τους δύο και τότε άρχισαν να τον χτυπούν. Τους ζήτησε να τον καταλάβουν, αλλά δεν τον καταλάβαιναν γιατί δεν μιλούσε άλλη γλώσσα. Ακόμα και τα αγγλικά δεν τα μιλά πολύ καλά. Του είπαν πως είναι από την Αστυνομία. Μετά κάλεσαν την Αστυνομία και τον συνέλαβαν. Τον ρώτησε γιατί τον χτύπησε, αλλά δεν τον άκουγε. Μύριζαν. Μια στιγμή μύριζαν πάρα πολύ άσχημα, δεν ξέρει αν είχαν καταναλώσει κάτι ή όχι. Δεν ξέρει αν είχαν πιεί κάτι και τον χτυπούσαν συνέχεια. Πριν πάει στον Αστυνομικό Σταθμό είχε στις τσέπες του δύο κινητά τηλέφωνα. Ακόμα και τώρα έχει δύο κινητά τηλέφωνα, λεφτά επίσης, 65 και μερικά κέρματα. Τον ρώτησε αν έκλεψε το κινητό του. Πήραν και το δικό του κινητό από την τσέπη του και τον ρωτούσαν από πού τα έκλεψε. Είπε ότι ήταν και τα δύο κινητά στην τσέπη του. Έχει το ίδιο φόντο και τότε και τώρα. Τους ζήτησε να ελέγξουν τα κινητά καλά, έβαλε το δάκτυλο του, ελέγξαν τα. Τα έβαλαν στον Αστυνομικό Σταθμό. Δώστε μου διερμηνέα, μεταφραστή να σας εξηγήσω τους είπε, αλλά δεν του έδωσαν οποιονδήποτε. Δεν ήρθε οποιοσδήποτε μεταφραστής. Και ούτε τι ρωτούσαν ή τι έγραψαν δεν γνωρίζει. Του πήραν και την πιστωτική του κάρτα. Τους είπε προσπαθήστε να με καταλάβετε, αλλά δεν καταλάβαιναν. Ήταν δύο άτομα και τους αναγνωρίζει. Την πρώτη φορά είπαν ότι ήταν από τον Δήμο και ότι ήταν ναυαγοσώστες. Αλλά όταν τον συνέλαβαν του είπαν ότι ήταν από την Αστυνομία. Πώς να γνώριζε αν ήταν από την Αστυνομία ή από κάπου αλλού; Ανέφερε επίσης ότι ήταν σκοτεινά, μεταξύ 11:00 ‑ 12:00 η ώρα και αυτά τα 2 άτομα που του συμπεριφέρθηκαν απρεπώς και τον κακομεταχειρίστηκαν ήταν μπροστά από την παραλία. Και πήραν και τα λεφτά του από την τσέπη του και το χρεώνουν πάνω του. Ο ίδιος άγγιξε απλώς το τηλέφωνο το οποίο ήταν εκτός τσάντας. Ήταν δίπλα από την τσάντα και δεν άγγιξε καθόλου στην τσάντα. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι εκείνη τη νύκτα πήγε μόνος του εκεί για να συναντήσει εκείνο το κορίτσι, την κοπέλα τη φίλη του. Είναι από την Ινδία. Δύο μέρες πριν μιλήσαν. Ήταν εκεί. Δούλευε. Μίλησε μαζί της. Του είπε και εκείνη είναι από την Ινδία. Της είπε ότι είναι και αυτός από την Ινδία και της είπε να πάνε εκεί να συναντηθούν. Το όνομα της κοπέλας είναι Αννίτα. Ερωτώμενος για τον αριθμό του τηλεφώνου της ανέφερε ότι δύο μέρες πριν γνωριστήκαν. Του είπε να συναντηθούν εκεί στο ίδιο μέρος. Κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί κάποιο σε δύο μέρες να δώσει το τηλέφωνό του. Σιγά‑σιγά. Δεν μίλησε στο τηλέφωνο μαζί της, εργαζόταν εκεί και τη ρώτησε αν είναι από την Ινδία, γιατί φαίνεται ότι είναι από την Ινδία. Δεν ξέρει που εργαζόταν. Στη συνέχεια είπε ότι το κινητό δεν ήταν μέσα στην τσάντα. Ήταν κοντά στην τσάντα. Δεν άνοιξε την τσάντα, ούτε την άγγιξε. Άκουσε κάτι, γι' αυτό το πήρε. Κάποιος ίσως να το ξέχασε. Τον ρώτησε αν του ανήκει το κινητό και άρχισε να τον χτυπά και να τον βασανίζει. Αρνήθηκε δε ότι πήρε το πορτοφόλι στα χέρια του και είπε πως όταν συνελήφθη κρατούσε μόνο το κινητό και πήγε να τον ρωτήσει αν αυτό το κινητό του ανήκει και μετά άρχισε να τον χτυπά. Αρνήθηκε επίσης διάφορες υποβολές της κατηγορούσας αρχής για τον τρόπο που ενήργησε τη συγκεκριμένη ημέρα και βεβαίως πως σκοπός του ήταν να κλέψει το κινητό και γι' αυτό απομακρύνθηκε από την παραλία. - ΜΥ1, XXXXX Πατέρα: Ο μάρτυρας είπε πως εργάζεται στον Δήμο Αγίας Νάπας και πως γνωρίζει τον XXXXX Παπαντωνίου, ο οποίος είναι ναυαγοσώστης και εκτελεί και χρέη τροχονόμου. Είναι δηλαδή Δημοτικός Αστυνομικός. Αναφορικά με το επεισόδιο στις 17/08/2019 που ισχυρίζονταν ότι ο κατηγορούμενος προσπάθησε να διαπράξει κλοπή είπε πως ενημερώθηκε και όπως και σε άλλες περιπτώσεις, επειδή κατάντησε μάστιγα στις παραλίες της Αγίας Νάπας η κλοπή γενικώς, πάντα ενημέρωνε τον ίδιο τον Δήμαρχο και τόσο ο κύριος XXXXX Παπαντωνίου, όσο και άλλοι συνάδελφοι, έτυχαν και βράβευση από τον Δήμαρχο για τη βοήθεια που έκαμαν, σε συνεργασία με την Αστυνομία και έπιασαν αρκετούς κλέφτες. Ο κύριος XXXXX Παπαντωνίου τον επίδικο χρόνο ήταν καθήκον και η ιδιότητα του από τη στιγμή που είδε να δημιουργείται κλοπή, είτε ναυαγοσώστης ήταν, είτε τροχονόμος ήταν, έπρεπε να επέμβει. Ακόμα και οι ναυαγοσώστες έχουν το δικαίωμα να κάμουν μερικώς αστυνόμευση στις παραλίες. Ανέφερε επίσης ότι υπάρχει φωτισμός στην περιοχή τις βραδινές ώρες. Στους πύργους τους λόγω αυτών των περιστατικών, φρόντισαν και τοποθέτησαν προβολείς που για κάποιο χρονικό διάστημα είναι αναμμένοι. Είπε επίσης πως γνωρίζει τον κύριο Καλλένο (ΜΥ2), ο οποίος έχει τα ίδια καθήκοντα με τον συνάδελφο τον XXXXX Παπαντωνίου, όπως είπε προηγουμένως. Το όλο πρόγραμμα το χειρίζεται ο ίδιος και αυτός τους λέει πού να εποπτεύουν. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. - ΜΥ2, XXXXX Καλλένος: Κατά την έναρξη της κυρίως εξέτασης του ανέφερε πως είναι ναυαγοσώστης στο Δημαρχείο Αγίας Νάπας και στη Δημοτική Αστυνομία. Ανέφερε ότι την επίδικη μέρα είδαν με τον συνάδελφο του τον κατηγορούμενο να προσεγγίζει τη τσάντα, να την πιάνει, να μετακινείται και να την ανοίγει και πήρε τα πράγματα. Δεν έδωσε κατάθεση γιατί δεν τον ειδοποίησε η Αστυνομία. Στη συνέχεια είπε πως ο κατηγορούμενος ερχόταν προς το μέρος τους και τον ακινητοποίησαν. Κρατούσε το κινητό τηλέφωνο και το πορτοφόλι. Τα κλοπιμαία τα πήραν και τα παρέδωσαν με το συνάδελφο του στον αστυνομικό και αυτός τα πήρε στον Αστυνομικό Σταθμό. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι είχαν καταναλώσει ποτά και ότι άσκησαν βία στον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης, ερωτώμενος αν μπορούσε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ουσιαστικά ο κατηγορούμενος να ήρθε να ρωτήσει σε ποιόν άνηκε το τηλέφωνο, είπε ότι συνήθως ένας άνθρωπος, λογικός άνθρωπος, όταν βρίσκει ένα πράγμα, όταν βρίσκει μια τσάντα, την παίρνει και την παραδίδει στις αρχές. Δεν ανοίγει την τσάντα, παίρνει τηλέφωνο και πορτοφόλι και πετά την τσάντα. Τέλος, είπε ότι ερχόταν προς το μέρος τους για να φύγει, για να μην κινήσει υποψίες. Ούτε ο συγκεκριμένος μάρτυρας αντεξετάστηκε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). - Μ.Κ.1 Αστ. XXXX XXXXX Χ΄ Παπά: Η μαρτυρία του ως προς τις ενέργειες που προέβη παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή. - Μ.Κ.2 XXXXX Παπαντωνίου: Έχοντας παρατηρήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία του σφαιρικά, σε συνάρτηση και με την κατάθεση που έχει δώσει αλλά και την λοιπή μαρτυρία, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε την αλήθεια για το πως εξελίχτηκαν τα πράγματα την επίδικη μέρα. Εξάλλου έχει σημασία να σημειωθεί εδώ πως η μαρτυρία του στην ουσία της επιβεβαιώθηκε και από την υπεράσπιση μέσω του ΜΥ
3. Η μαρτυρία του συνεπώς γίνεται αποδεκτή. - Κατηγορούμενος: Ευθέως αναφέρω πως δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του. Έχοντας κατά νουν ότι η μαρτυρία του διαψεύδεται επί της ουσίας της εκ των έσω ήτοι από μάρτυρα που παρουσίασε για την υπεράσπιση του δηλ. τον ΜΥ2, ο οποίος αντίθετα επιβεβαιώνει τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής και του ΜΚ2, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος είπε ψέματα στη μαρτυρία του και προσπάθησε να παραπλανήσει το δικαστήριο με την ιστορία που έπλασε. Επίσης σημειώνω πως οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί που προέβαλε, όπως για παράδειγμα τα περί κακοποίησης του, ότι όταν πήρε το κινητό αυτό ήταν εκτός της τσάντας και άρχισε να ρωτά αυτούς που ήταν γύρω σε ποιόν ανήκει το κινητό, ότι ο ΜΚ2 και ο ΜΥ2 μύριζαν άσχημα και πρέπει να είχαν καταναλώσει ποτά, ότι προσπαθούσε να τους εξηγήσει και δεν καταλάβαιναν και τον κτυπούσαν, ότι του πήραν τα λεφτά του και ακόμα ότι στην αστυνομία ζητούσε μεταφραστή αλλά δεν του έφεραν, ακούστηκαν για πρώτη φορά στη δική του μαρτυρία και δεν υποβλήθηκαν ποτέ στους μάρτυρες κατηγορίας και κυρίως στον ΜΚ2 για σχολιασμό. Και ακριβώς εν σχέση με τους πιο πάνω ουσιώδεις ισχυρισμούς που δεν τέθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό θα σημειώσω εδώ τη Νομολογία, με βάση την οποία οι ισχυρισμοί αυτοί ούτως ή άλλως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, ενώ περαιτέρω προκύπτει και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723). Έχει δε σημασία σε κάθε περίπτωση να προστεθεί εδώ πως οι ισχυρισμοί του περί κακοποίησης του και ότι οι ΜΚ2 και ΜΥ2 του πήραν τα λεφτά του και ακόμη ότι αυτοί είχαν καταναλώσει ποτά, διαψεύδονται από μάρτυρα που κάλεσε η ίδια η υπεράσπιση δηλ. τον ΜΥ2. Επίσης να σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος δεν έπεισε ούτε για τον λόγο που είχε βρεθεί εκεί στην παραλία και για όσα γενικά και αόριστα ανέφερε για μια κοπέλα που έδωσαν δήθεν εκεί ραντεβού, χωρίς να δίνει άλλα στοιχεία. Εν πάση περιπτώσει αυτό απλά επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος έπλασε μια ιστορία για να δικαιολογήσει την παρουσία του εκεί στην παραλία, αλλά και την όλη προσπάθεια του να αποπροσανατολίσει με ψέματα. Εν κατακλείδι απορρίπτω τη μαρτυρία του. - ΜΥ1, XXXXX Πατέρα: Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή, αν και ξεκαθαρίζω ότι επί της ουσίας δεν ανέφερε οτιδήποτε. - ΜΥ2, XXXXX Καλλένο: Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νουν την αποδεκτή μαρτυρία πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Ο ΜΚ2 και ο ΜΥ2 εργάζονται ως ναυαγοσώστες και δημοτικοί αστυνομικοί στο Δήμο Αγίας Νάπας και μέσα στα καθήκοντα τους είναι και ο έλεγχος παραλιών για πρόληψη των κλοπών από τις παραλίες. Την 17/08/19 και περί ώρα 22:00 ο ΜΚ2 μαζί με τον ΜΥ2 πήγαν στην παραλία Πανταχού και αφού κάθισαν σε διαφορετικά σημεία παρακολουθούσαν την παραλία. Ο ΜΚ2 είχε μία αθλητική τσάντα χρώματος κόκκινη μάρκας Adidas μέσα στην οποία είχε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Sumsung χρώματος άσπρου, η αξία του οποίου είναι 200 ευρώ περίπου, και ένα πορτοφόλι μαύρο το οποίο περιείχε ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ, η οποία τσάντα του ήταν πάνω σε κρεβατάκι. Σε κάποια στιγμή και περί ώρα 22:40 ενώ περπατούσε και έλεγχε την παραλία είδε ένα άτομο να πλησιάζει τη τσάντα του και υποψιάστηκε ότι είχε σκοπό να την κλέψει και γι΄ αυτό πήγε προς το μέρος του. Πριν προλάβει να πάει κοντά του τον είδε να πιάνει την τσάντα του να την ταρακουνά για να δει αν έχει κάτι μέσα και στη συνέχεια να απομακρύνεται. Τον ακολούθησε και τον είδε να κάθεται σε άλλο κρεβατάκι σε απόσταση γύρω στα 50 μέτρα από το κρεβατάκι που είχε τη τσάντα του αρχικά και να την ανοίγει. Πριν προλάβει να πάει στο μέρος του σηκώθηκε από το κρεβατάκι και άρχισε να έρχεται προς το μέρος του ενώ φθάνοντας κοντά του τον είδε ότι με το δεξί του χέρι κρατούσε το τηλέφωνο του ενώ με το αριστερό το πορτοφόλι. Αφού τον πλησίασαν του ανέφεραν ότι το τηλέφωνο και το πορτοφόλι που κρατούσε ήταν δικά του και αυτός δεν απάντησε τίποτε. Τότε του ζήτησε να του δώσει τα πράγματα του και διαπίστωσε ότι το τηλέφωνο και το πορτοφόλι του τα είχε στην κατοχή του. Ας σημειωθεί ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν είχε μαζί του τη τσάντα και ο ΜΚ2 την εντόπισε στο κρεβατάκι που το πρόσωπο αυτό κάθισε τη δεύτερη φορά, γύρω στα 20 με 30 μέτρα. Αμέσως τον συνέλαβαν για το αυτόφωρο αδίκημα της κλοπής και στη συνέχεια τηλεφώνησαν στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας, έφτασε στο μέρος ο ΜΚ1Αστ. XXXX και του παρέδωσαν το εν λόγω πρόσωπο μαζί με την κλαπείσα περιουσία. Διαπιστώθηκε ότι το πρόσωπο που συνελήφθη ήταν ο κατηγορούμενος. NOMIKH ΠTYXH Όσον αφορά το αδίκημα της κλοπής αυτό εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ

1. Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του εν λόγω αδικήματος ως προκύπτουν και από την εν λόγω απόφαση είναι τα εξής:
2. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
3. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
4. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
5. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
6. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Η διάταξη του άρθρου 255 του Κεφ. 154 είναι σχεδόν ταυτόσημη με το άρθρο 1 του Αγγλικού Larceny Act του 1916, το οποίο κωδικοποίησε στην ουσία το Κοινοδίκαιο όσον αφορά το αδίκημα της κλοπής. Όσον αφορά την έννοια της λέξης «fraudulently» («με δόλιο τρόπο» στην ελληνική μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου του άρθρου 255) στην υπόθεση Platritis v. The Police

(1967)2 C.L.R. 174, υιοθετήθηκε ουσιαστικά η ερμηνεία που δόθηκε στην Αγγλία και συγκεκριμένα στην υπόθεση R. v. Williams and Another [1953] 1 All E.R. 1068, στα πλαίσια του Larceny Act του 1916, ότι δηλ. η λέξη «fraudulently» σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως δηλαδή χωρίς λάθος. Αποφασίσθηκε επίσης ότι η ελπίδα ή η προσδοκία εκ μέρους του κατηγορούμενου για επιστροφή των χρημάτων δεν συνιστά υπεράσπιση. Στην συνέχεια όμως στην Zissimides v. The Republic

(1978)2 C.L.R. 382, το Ανώτατο Δικαστήριο χωρίς να ανατρέπει την υπόθεση Platritis, στην βάση του ότι δεν έπρεπε να αγνοηθούν οι αρχές του Κοινοδικαίου ως αυτές διαμορφώθηκαν στην υπόθεση R. v. Feeley [1973] 1 All E.R. 341, η οποία όμως ερμήνευσε το αντίστοιχο άρθρο του Thefts Act του 1968 (το οποίο κατήργησε και αντικατέστησε το Larceny Act του 1916), διαφοροποίησε την ερμηνεία που δόθηκε στην Platritis. Οποιεσδήποτε αμφιβολίες διατυπώθηκαν όμως στην Κυπριακή Νομολογία σχετικά με την πραγματική έννοια της λέξης «fraudulently», μετά την υπόθεση Feely, επεξηγήθηκαν από τη μεταγενέστερη υπόθεση Azinas and another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, όπου, μετά από ολοκληρωμένη ανάλυση της νομολογίας το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η ορθή ερμηνεία του «fraudulently» είναι όπως είχε δοθεί στην υπόθεση Platritis (βλ. επίσης Ανδρονίκου ανωτέρω και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ 14). Συνεπώς κρίθηκε ότι η λέξη «fraudulently» αποσκοπούσε στον να προσθέσει κάτι στην φράση «without a claim of right made in good faith» (χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη στην ελληνική μετάφραση) και συγκεκριμένα ότι τόσο η κατοχή όσο και η αποκόμιση πρέπει να γίνει σκόπιμα και χωρίς λάθος εκ μέρους του κατηγορούμενου, ότι η περιουσία ανήκε σε άλλο πρόσωπο. Περαιτέρω πρέπει να γίνεται χωρίς αξίωση δικαιώματος που γίνεται με καλή πίστη. Το πιο πάνω δεν σημαίνει με απάτη ή καταδολίευση αλλά σκόπιμα και εκ προθέσεως και χωρίς το προαναφερόμενο λάθος. Η θέση νομολογία αυτή επιβεβαιώθηκε και μεταγενέστερα στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14. Από δε την Ανδρονίκου ανωτέρω προκύπτουν περαιτέρω τα ακόλουθα: Όσον αφορά την φράση «με δόλιο τρόπο» («fraudulently») που σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως, η πρόθεση στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα βρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεών του. · Αναφορικά δε με την έννοια του ιδιοκτήτη («owner»), αυτή περιλαμβάνει, σύμφωνα με το εδάφιο 2(γ) του άρθρου 255 και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ιδιοκτησία οποιουδήποτε πράγματος δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. · Αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οποιοδήποτε πράγμα που έχει αξία και ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο (βλ. άρθρο 255

(3). Η έννοια της λέξης «περιουσία» («property») είναι πολύ ευρεία και περιλαμβάνει σχεδόν οποιαδήποτε μορφή περιουσίας, κάθε έμψυχο ή άψυχο, δυνάμενο να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας (βλ. και άρθρο 4 του Κεφ. 154). · Δεν είναι αναγκαία δε η φυσική αποκόμιση της περιουσίας. Όσον δε αφορά το πότε υπάρχει αξίωση δικαιώµατος που γίνεται µε καλή πίστη, στην R. v. Bernhard [1938] 2 K.B. 264 (26 Cr. App. R. 137) λέχθηκε ότι ένα πρόσωπο έχει τέτοια αξίωση όταν ειλικρινά διεκδικεί αυτό που πιστεύει να είναι μια νόμιμη αξίωση, ακόμη και εάν τελικά αυτή κρίνεται ότι δεν βασίζεται στο νόμο ή στα γεγονότα («was honestly asserting what he believed to be a lawful claim, even though it might eventually be found to be invalid in law or on the facts» στο αγγλικό κείμενο). Λέχθηκε, με πιο απλά λόγια, ότι εάν ο κατηγορούμενος ειλικρινά πίστευε ότι είχε μια αξίωση, θα πρέπει να αθωωθεί, παρόλο ότι λανθασμένα το πίστευε. Ως περαιτέρω λέχθηκε, οι ουσιώδεις λέξεις που χρησιμοποιούνταν στο άρθρο 1 του Larceny Act 1916, ήταν δηλωτικές του Κοινοδικαίου και της σχετικής μέχρι τότε νομολογίας επί του θέματος (γίνεται επίσης παραπομπή στην υπόθεση Clayton

(1921)15 Cr. App. R. 45). Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η υπόθεση R. v. Bernhard υιοθετήθηκε στην Savva v. The Police

(1973)2 C.L.R. 331, στα πλαίσια της υπεράσπισης του άρθρου 8 του Ποινικού Κώδικα, όπου προβλέπεται ότι αδίκημα εναντίον περιουσίας δεν καταλογίζεται σε εκείνο που το έπραξε αν η πράξη ή παράλειψη που συνιστούσε αυτό διαπράχτηκε κατά την άσκηση ειλικρινής αξίωσης δικαιώµατος και χωρίς πρόθεση καταδολίευσης. Στην Χαραλάμπους ανωτέρω λέχθηκε δε ότι η πρόθεση μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη από το αντικείμενο της κλοπής, ενδιαφέρει ως συστατικό του αδικήματος εφόσον υπήρχε κατά το χρόνο λήψης του αντικειμένου ή όταν η περίπτωση εμπίπτει στην επιφύλαξη στο άρθρο 255 του Κεφ. 154, εφόσον συνοδεύει την "ιδιοποίησή" του. Δεν έχει δε επίδραση στη στοιχειοθέτηση της κλοπής το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατόν να εντοπισθεί το κλαπέν ποσό ή η κατάληξη του (βλ. Στυλιανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 646). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Με βάση τη μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της κλοπής για το οποίο κατηγορείται. Το γεγονός ότι πήρε την τσάντα από το κρεβατάκι και την ταρακούνησε για να δει αν έχει κάτι μέσα, μετακινήθηκε σε άλλο κρεβατάκι περί τα 50 μέτρα και πήρε από μέσα το κινητό τηλέφωνο και το πορτοφόλι και ξεκίνησε να περπατά για να φύγει, ενώ άφησε την τσάντα, δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι ενήργησε σκόπιμα και εκ προθέσεως αλλά και ότι πρόθεση του ήταν να αποστερήσει μόνιμα τα πιο πάνω από τον ιδιοκτήτη τους και σαφώς επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο